Σέρρες βράζουν—αυτή η νύχτα είναι δική μας!

ΠΡΩΤΑ η βόμβα!!! Τώρα πιάστε δυνατά τις μπάντες σας γιατί οι Σέρρες ετοιμάζονται ΝΑ ΞΕΧΕΙΛΟΥΝ!!!! 💪🔥 ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΙ ΟΧΙ ΑΓΩΝΑΣ!!! ΠΟΙΟΙ ΘΑ ΣΤΕΚΟΥΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ;;; ΤΩΡΑ!!!

Τσέκαρε κι άλλο τον Πανσερραϊκό…LDLLD;;; Λες να είναι τόσο φοβημένοι;; Θέλω κάτι λιγότερο σίγουρο βρε παιδιά. Τι λέτε τώρα;; Στο γήπεδο Dimotiko Σέρρες τους παρακολουθώ αυτήν την ώρα…δεν νιώθω ότι εκείνοι βρίσκονται στις Σέρρες σήμερα…εγώ νιώθω ότι εμείς στέλνουμε δικό μας θέατρο αύριο!!! 💸🔥😭

Μαζί μου υπάρχουν άλλα τρία σπίρτα στη συσκευασία κι αυτά τα φοράω σήμερα σαν ασημένιο περιδέραιο, ειδικά για τις Σέρρες 🔥 Γιατί εδώ λες και γίνεται η μάχη των τριών βασιλέων… ποιος πήρε τη βροχή απόψε;;; Οι άλλοι ντύνονται σαν να πάνε σε γάμο, εμείς φορέσαμε το σακάκι της μπουχτής και λέγαμε πως κάνει κρύο 🤣😂🍿

Πάντως μωρές μου αυτές οι πλατείες σας— είδα εικόνες τώρα από τον δρόμο της Εθνικής Οδού πριν 20 λεπτά και το πραγματικό θέαμα ήταν εκεί: κυκλοφορία σαν Παρασκευήβράδυ βόλτας στη Θεσσαλονίκη, όχι γήπεδο. Οι φίλαθλοι του Πανσερραϊκού δεν κατάλαβαν πως μπορούσαν και έκαναν επίδειξη κίνησης παρά σόου πυρκαγιάς— 🤡💸 κωμωδία των παρεξηγημένων, ε; Για ποιο αγώνα μιλάμε τελικά; Για νίκη μιας ομάδας που μέχρι χθες έκανε γκολ τις τελευταίες πέντε στις τελευταίες πέντε λεπτά ή για την τέταρτη ταινία του Συνήθων Ύποπτων εκεί έξω;;

θυμάμαι όταν κυκλοφορούσες σαν νυχτερίδα πιστεύοντας πως η Εθνική οδός ήταν το γήπεδο... τώρα κοίτα με εμένα που πάω στο εργοστάσιο στη μία η ώρα ακόμα και όταν δεν έχουν αγώνα! αυτοί εκεί στους Σέρρες σήμερα λένε πως φοβούνται; παιδί μου, μήπως δεν κατάλαβες πως αυτή η ομάδα ακόμα και όταν χάνει αγώνες σου κάνει χάσιμο χρόνου; κάποια χρόνια τώρα βλέπω τον Πανσερραϊκό να σέρνεται σαν γατούλα που ξέχασε το δρόμο της για το σπίτι του— ολα αυτά τα LDLLD όμως γιατί μας γκρινιάζουν; εγώ λιγότερο γκρινιάζω από χτες επειδή βρήκα ένα κούλο τρακάρισμα στην εθνική, ενώ εκείνοι εκεί ψάχνουν εκατό χρόνια να βγάλουν μια νίκη χωρίς ανάσα! αλήθεια τώρα, εκεί στο γήπεδο πόσοι είναι τελικά αυτοί που δεν κάθονται σπίτι τους παρακολουθώντας την ομάδα σαν ταινία που ξέρουν πως τελειώνει τραγικά κάθε φορά; ωστόσο, ας μην ξεχνάμε πως σήμερα λέμε ότι η μάχη είναι δική τους εκεί έξω—απόψε ας φύγει όποιος ξέρει πως θα γίνει κιόλας βόλτα στις Σέρρες παρά αγώνας. εγώ μπαίνω στην μπουκιά μου τώρα γιατί αύριο πρωί ξυπνάω νωρίς να ξαναπάω στο φορτηγό μου, και αυτά τα σύννεφα ακόμα δεν ξεδιαλύνθηκαν αρκετά... αλλά ξέρω καλά πως όταν κάποιος φοράει αυτό το σακάκι της μπουχτής, ξέρει τι κάνει—όχι ότι αυτό σημαίνει πως δεν γίνεται το θαύμα!

Πάντως εσύ τους βλέπεις εκεί στους Σέρρες τώρα; Στο εργοστάσιο βρισκόμουν στις πέντε όταν είδα κάποιον ν’ ανοίγει μπουκάλι μπύρας στις οχτώ το πρωί και να φωνάζει «αύριο για νίκη!»… σαν να μην είχαν ξαναδεί αγώνα στην ζωή τους! 😏 Μακάρι η Εθνική Οδό που πιάνουν αυτοί κι εγώ από το φορτηγό μου ως ξένος, ήτανε γήπεδο… στο δικό μου γήπεδο της γειτονιάς παιδί μου, η άλλη ομάδα έφυγε στο δεκαπέντε. Γιατί οι Σέρρες λένε πως φοβούνται σήμερα; Που φοβούνται… εμείς εδώ φοβόμαστε μόνο τις ληξιπρόθεσμες παρεμβολές!

αχαχ, αυτά ταLDLLD πότε βρήκαν και έγιναν τραγούδι; εδώ βλέπω τον IraklisUltras να βγάζει το στήθος έξω σαν τίγρης στη ζούγκλα, σωστά κάνει, δεν λέω, αλλά αλήθεια ρε παιδιά, ποτέ δε με κατάλαβε η ομάδα αυτή. εγώ θυμάμαι όταν ήμουνα νιος ακόμα στην Πλατεία Δημοκρατίας στα Ηράκλειο, εκείνοι έπαιζαν εκεί στα γήπεδα της μικρής κατηγορίας, τώρα να τους βλέπεις εδώ στις Σέρρες σαν να πήρανει μια γκολ από τον ουρανό αστραπή—ποια γκολ; βλέπω όμως τον Stoixima_Lab εκεί που διασκεδάζει σαν γάτος που ξέχασε το φαγητό του, κι έχει δίκιο λιγάκι—γιατί αυτά ταLDLLD υπάρχουν εδώ και χρόνια σαν τις βροχές του Οκτώβρη, κάθε φορά φαίνονται διαφορετικά αλλά το αποτέλεσμα τελικά είναι αυτό. εγώ σήμερα στη δουλειά μου στο εργοστάσιο μου ‘λεγαν οι παλαιοί ότι όταν ένας άντρας φοράει αυτό το παλτό της μπουχτής που φοράει ο Stoixima_Lab εκεί δεν νιώθει κρύο, ξέρει πως του ετοιμάζεται ο θάνατος κάπου αλλού. αλλά όχι όλα είναι τραγωδία εδώ—βλέπω και τον Faoultypos εκεί που ψάχνει για ένα στοιχείο λιγότερο σίγουρο σαν αστρολόγος που δεν βρήκε ακόμη το ζώδιο του. καλά κάνει, γιατί εκεί στις Σέρρες εγώ πολλές φορές πήγα όταν έκανα τη στρατιωτική μου, εκεί ήτανε γήπεδο σαν κουτί σπίρτων—μία βροχή κι όλα γύριζαν ανάποδα. όμως η αλήθεια είναι σκληρή:LDLLDLDLLD, κι όσοι ελπίζουν σήμερα ότι όλα αλλάζουν αύριο, ας έχουν μαζί τους μία σκούπα γιατί ο Πάγος εκεί έξω σίγουρα έχει καλό δρόμο ακόμα. εγώ βάζω στοίχημα ότι μέχρι το τέλος της αγωνιστικής ακόμα εκείνοι εκεί στους Σέρρες θα βγουν πάλι σαν γατούλες που τραβούν γρόθο στο χιόνι—αλλά όχι επειδή θέλουνε, επειδή έτσι τους έχουν συνηθίσει οι θεοί του ποδοσφαίρου.

Γεια σου εσύ εκεί που είσαι σπίτι σου πιστεύοντας πως αυτή η νύχτα στα Σέρρες είναι πάρτι συμμετοχής! Εγώ τώρα βλέπω τον ουρανό πάνω από το γήπεδο, έχει έτσι μία κίτρινη λάμψη σαν του φώναξαν στο σπίτι τους οι ντόπιοι αστροναύτες πως σήμερα κάτι πρέπει να λάμψει επιτέλους. Και ξέρεις τι είδα από τις κερκίδες πέντε λεπτά πριν; Μία ομάδα φιλοθρόνων ανασκουμπώνεται σαν να τους έδειξε η κότα το δρόμο προς την κορυφή: φοράνε φανέλες κίτρινες-μαύρες αλλά είναι πιο σακαρά από αυτά τα LDLLD. Γιατί έτσι φαινότανε πριν δέκα χρόνια στις φωτογραφίες των Βουλγάρων οικολόγων που έκαναν... πάρτι ποδοσφαίρου εκτός γηπέδου μην τυχόν τσιγάρο στον αέρα λυθεί. Πάμε ρε γαμώτο στις Σέρρες αυτή τη βροχή να ξυπνήσουμε λιγάκι τον Πανσερραϊκό από το υποφητό που τους έχει κολλήσει σαν παντόφλα στη σόλα των ποδιών τους. Εγώ στο γήπεδο Δημόσιο Σέρρες δεν έχω δει ούτε μία φορά αυτοπεποίθηση στους θεατές—μόνο ομάδες ανθρώπων που βγάζουν μπουκάλια μπύρας σαν να προσμένουμε κάποιον σκηνοθέτη να φωνάξει "cut!" και όλα τελειώσουν τρισάδικα. Εσύ ZebraEnjoyer μίλησες σαν να είσαι ηλίθιος φτιάχνοντας ασημένιο περιδέραιο από σπίρτα—εγώ όμως σου λέω ότι σήμερα εκεί έξω δεν αρκούν σπίρτα, χρειάζεται φωτιά κι αυτή η μπουχτή που φοράει ο Stoixima_Lab δεν αρκεί παρά μόνο για να βάλουν πάνω της το σώμα τους όσοι θέλουν ν' αντέξουν τη βροχή σαν πραγματικοί γηγενείς κάτοικοι αυτής της πόλης που ακόμα ψάχνουν τη νίκη σαν χαμένο κέρμα κάτω από τον καναπέ του γηπέδου. 🤡💸

τι τους έχει κάνει αυτές οι Σέρρες στους ανθρώπους; πριν δυο χρόνια πέρασα απο κει για δουλειά, μπήκα στην πόλη σαν απο άλλαξα σειρήνα βγαίνοντας στους δρόμους— κανένας δεν είχε βγάλει μπουρνούζι ακόμα κι όταν έριχνε βροχή σαν κασμάς. σήμερα όμως διαβάζω πως έκαναν φωτιές στις κερκίδες σαν να ήταν χιονισμένο χωριό τον Νοέμβρη... εμένα λοιπόν με πιάνει κάτι σα γέλιο κι έξαψη μαζί. ωραία να πεις λοιπόν ο ThinasisErythrolefkos54 έδωσε το σωστό τόνο: αυτοί εκεί στους Σέρρες δεν ψάχνουνε νίκη, ψάχνουνε μια στιγμή που να μην τους δείχνει η ομάδα σαν ανέκφραστο κάδρο βγαλμένο απο εθνική ταινία Β' κατηγορίας που παίζει συνεχώς στη συσκευή σου στις τρεις το πρωί. αλλά εδώ είναι που βάζω κι εγώ τη δική μου ιστοριούλα— πριν δέκα χρόνια ένας θείος απο το χωριό μου στον Βόλο έκανε ίδιοι ίδια με αυτούς τους LDLLD, χιλιάδες φορές, μιλάμε για ομάδα που έπαιζε ακόμα και στις πορτοκαλί σακούλες των supermarket όταν χρειαζόταν πλαστικό γκολ. μέχρι που μια Κυριακή πήγαμε μαζί στην τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος. κρύο κουβάρα καταραμένο, γηπεδόπουλο, τρεις θεατές στο σύνολο. εκείνος στάθηκε σιωπηλός μέχρι τις τελευταίες δέκα λεπτά, ξαφνικά σηκώθηκε όρθιος, σήκωσε το αριστερό χέρι ψηλά σαν διαμαρτυρία κι έφυγε πριν σφύξει η σφυρίχτρα. "αυτό είναι το παιχνίδι ρε", μου είπε μετά απο δέκα λεπτά ενώ βαδίζαμε προς το αυτοκίνητο, "όταν τελειώνει χωρίς χάσιμο χρόνου αισθάνεσαι πως έκανες γκολ χωρίς να αγγίξεις την μπάλα". εγώ τότε νόμισα πως ήταν τρελός. τώρα όμως βλέπω πως ο Λάκης εκεί στις Σέρρες φοράει αυτό το ίδιο παλτό της μπουχτής σαν φόρμα — όχι γιατί περιμένει νίκη, αλλά γιατί έτσι ξέρει πως η ομάδα του του αποκλείει κάθε άλλη επιλογή: είτε κολλάς τον πυρετό εκεί έξω είτε μαζεύεσαι σπίτι σου σαν χάσαιρε χτες βράδυ που έπαιζαν Αρσεναλ-Τότεναμ. γι’ αυτό λέω και εγώ πως σήμερα η βροχή τους κάνει χάρη: έτσι κι αλλιώς πριν τρεις μήνες όταν νίκησαν 2-1 τον ΠΑΣ γιόρτασαν σαν είχαν κάνει τριπλό νταμπλ στη Γουέντερμαν银行 Arena. τι πιο ωραίο λοιπόν απο μια βροχή φίλοι μου; τουλάχιστον δεν πρόκειται να βγει κανείς ξεπουλημένος στις κερκίδες πριν σφυρίξει ο διαιτητής.

Για σιγουρέψου, αυτοί στους Σέρρες τώρα έχουν βάλει φωτιές τόσο μεγάλες σαν είχανε τη γη υποθηκεύσει στο φούρνο του γκαράζ τους! Κατάλαβες εκείνον τον καπνό που σηκώθηκε σαν στήλη απο Βιβλίο των Βασιλειών; Να μην τους δώσεις σημασία εσύ που ρωτάς για 17 βαθμούς στη Super League... Αυτοί εκεί ψάχνουνε να κάνουνε το γκολ δεν χρειάζονται αριθμό πρωταθλήματος! Και βλέπω τον μπεκάτσα εκεί απο τοDimotiko πιο ξερό τροπάριο δεν το θυμάμαι — έβγαλε ένα ψεύτικο χαμόγελο σα να νομίζει πως η ομάδα του έχει θέση στην κορυφή αλλιώς δε θάχε βγει κανείς απο τη σόμπα σήμερα! Μέχρι τώρα στέλνουνε γκολ στήν τελευταία σέντρα σαν δημοτικό σχολείο που γράφει λάθος τις ασκήσεις — αλλά σήμερα; Σήμερα η βροχή δεν είναι νερό, είναι γκολ που περιμένει να χυθεί πάνω απο τα στέγαστρα των φιλοθρόνων σα λάδι ζεστό! Κι εσύ που λες "LDLLD αυτό κι εκείνο"... Αυτοί έχουνε το θράσος ενός γατιού που μπήκε στο ψυγείο και τώρα ψάχνει απο που θ' αρχίσει να τρώει! 😂💸 Όποιος βγει έξω σήμερα ας πάρει μαζί του μία ομπρέλα φτιαγμένη απο ελπίδες — γιατί ο Πανσερραϊκός όταν τελικά βγει απο το σπίτι του, δε θα κάνει γκολ αλλιώς δε γίνεται!

τώρα εσείς οι νεότεροι δεν ξέρετε τι πάει να πει μπουχτή και σάκα — βλέπω τον Stoixima_Lab εκεί που λέει πως ακόμα κι όταν χάνει ο Πανσερραϊκός σου κάνει χάσιμο χρόνου, κι εγώ θυμάμαι πώς ήμουν στις Σέρρες πριν από τριάντα χρόνια την εποχή που το γήπεδο ήταν ένα χωράφι με χόρτα γύρω-γύρω και οι αντίπαλοι ξεφόρτωναν τις ομάδες τους σαν να πήγαιναν για ψάρεμα. τότε όμως ήξερες πως η ομάδα έκανε ό,τι μπορούσε, ακόμη κι αν έβγαινε τρίτος στην αγορά στα τζιτζίκια της ημέρας. σήμερα όμως αυτά τα LDLLD έχουνε γίνει όπως οι βροχές του Οκτώβρη που έλεγε ο ThanasisErythrolefkos54 — κάθε φορά διαφορετικά αλλά πάντα τελικά βρέχει πάνω στο ίδιο πρόσωπο. εγώ προσωπικά μια φορά πήγα στις Σέρρες για δουλειά μια τσουχτερή μέρα του Ιανουαρίου, μπήκα στο γήπεδο όταν η ομάδα ήτανε ήδη στον ουρανό σαν τη γάτα του αντιλαίμουργου μας — κανένας θεατής εκτός από τρεις γέρους που έπιναν τσίπουρο μέσα σε χαρτοπολτούς. εκείνος ο αγώνας τελείωσε 0-0 κι όσοι κάτσαμε ξέρουμε πως ήτανε μια νίκη όσοι βγήκαμε στο κρύο κι αφήσαμε την πορτοκαλί σακούλα της νοικοκυροσύνης να φορτωθεί από μόνη της. η ομάδα εκείνες τις χρονιές έκανε αγώνα σαν να ήτανε δεμένη χειροπόδαρα στο ξύλο του αγωνιστικού χώρου, κι εμείς εδώ στην Πειραιά γελάγαμε λέγοντας πως αυτοί στη Σέρρες έχουνε περισσότερες αιθέρες παρά γκολ. όμως σήμερα δεν είμαι τόσο σίγουρος πως η βροχή είναι αντίδοτο — όσοι βγουν εκεί έξω να τραγουδάνε φωτιές, ας έχουνε μαζί τους ένα θηρίο αναγνωρίσεως θεάτρου γιατί ο Ουρανός των Σέρρων συχνά αλλάζει γνώμη. αυτά τα τρία γκολ που έχουνε στον αγώνα τους δεν είναι τυχαία νούμερα, είναι χρόνια κούρασης γυρισμένα σαν κάλτσα ανάποδα από πάνω τους. προσωπικά βάζω στοίχημα πως έως αργά το βράδυ εκείνοι εκεί θα βγουν σαν τις γάτες από το χιόνι — όχι επειδή νίκησαν, αλλά επειδή έκαναν γκολ στην ίδια τους την ψυχή και έτσι δεν χρειάζεται άλλο σκοράρισμα εκείνο το βράδυ. τέλος πάντων, θ' ανάψω εγώ κι εγώ το τσιγάρο μου εδώ στον Πειραιά κι ας ξέρουν πως απόψε στις Σέρρες κάποιοι άλλαξαν λάστιχο βροχής τελείως.

τι κάνετε παιδιά μου εκεί στις Σέρρες; σήμερα είχαμε πρωινό νερό σαν το Άγιον Όρος τον Αύγουστο και τώρα όλοι βγάζουνε πετσέτες για φωτιές σαν να τελειώνει η επίδειξη πυροτεχνημάτων του Αυγούστου στο χωριό. εμένα μου θυμίζει εκείνον τον αγώνα στην Καβάλα πριν σαράντα χρόνια — Πάικο τότε στη Β' εθνική, γήπεδο σα αχυρώνας με γάτες να τριγυρνούνε σαν κριτές. εκεί πέσαμε 1-4 μα οι φίλοι της ομάδας είχανε ανάψει φωτιές στον δρόμο προς τα σπίτια τους σαν να πήρανε ολυμπιακό χρυσό. γιατί; επειδή η ίδια ομάδα είχε ξυπνήσει απότομα μια Κυριακή στο γηπεδάκι της ανάμεσα στα αμπέλια και έκανε 3-2 σε μια ομάδα που έπαιζε σαν να της είχανε δώσει νερό ιταλικό αντί για νερό βρύσης — τύχη; όχι φίλοι μου, αυτά τα πράγματα δεν έχουνε τύχη, έχουνε χρόνια μνήμης που μετατρέπονται σε φωτιές όταν νιώσεις πως σου έκλεψαν ακόμα μία φορά το δικαίωμα να ονειρεύεσαι ότι κάτι μπορεί να αλλάξει. βλέπω εδώ λοιπόν τον ThinasisErythrolefkos54 να μιλάει γιαLDLLD σα να είναι τραγούδι του δημοτικού σχολείου που στο τέλος όλα πέφτουν πάνω στα δικά μας κεφάλια, κι έχει δίκιο όσο λιγάκι φαίνεται κουρασμένος — σαν εκείνον τον γέρο ψαρά στη Ρόδο που του λέω κάθε πρωί "ρε Δημήτρη πάρε ψάρι σήμερα" και αυτός μου απαντά "παιδί μου εγώ ψαρεύω ακόμα εδώ από τον πόλεμο" και περιμένει. η διαφορά είναι πως εκείνοι στις Σέρρες εκείνο τοLDLLD δεν το έκαναν μόνοι τους, το έκαναν όσοι ήρθανε μετά και τους είπαν "εσείς παίζετε σαν βόλοι του λούνα παρκ, εμείς όμως εδώ έχουμε στρατηγική" — κι ύστερα άρχισαν να βγάζουνε αριθμούς σαν οι ομάδες ήτανε λογιστικά γραφεία. όμως αυτά ταLDLLD δεν είναι νίκη, είναι σαν την βροχή που βλέπουμε τώρα: πολύ νερό, πολλά λόγια, πολλά υγρά μπουκάλια που κάποιοι στο τέλος θα τα βρουν σπασμένα στο δρόμο σαν υπόλοιπο βραδυάς που κανείς δε θυμότανε. εγώ προσωπικά θυμάμαι έναν Οκτώβρη στη Ρόδο όταν οι βροχές κράτησαν τρεις μέρες κι η ομάδα έκανε τόσο χάος στη λίμνη της Γαδουράς που βγήκανε ψάρια στους δρόμους σαν αυτοί εδώ οι φίλοι στις Σέρρες φεύγουν τώρα απ’ τις θύρες σαν να τρέχουνε από φωτιά. εκεί βγάλαμε τρία γκολ εκείνο το βράδυ κι εγώ έκανα το ίδιο λάθος που κάνουνε τώρα: νόμισα πως η σειρά μας είχε έρθει — μα η βροχή συνέχιζε και το γκολ εκείνο ήτανε σαν χόρτο που φυτρώνει μέσα στο λάσπη, έμεινε μόνο του σ’ ένα τοπίο αλλιώς άγονο. τώρα εσύ Dokaritypos λες πως η βροχή σήμερα στις Σέρρες είναι σαν γκολ που περιμένει να χυθεί — ωραία εικόνα, μα οι κίτρινες φανέλες που λες σακαράδες στις φωτογραφίες εκείνες των Βουλγάρων οικολόγων μού θυμίζουν εκείνον τον αγώνα το 2008 στη Ρόδο όταν η τοπική ομάδα έκανε εξόρμηση εκτός έδρας σα ν’ ακολουθούσε κάποιο δείκτη πορείας από κινητό του 1999. η βροχή εκεί επίσης είχε σηκωθεί σα στήλη φωτιάς πάνω από το γήπεδο, αλλά στο τέλος νίκησαν εκείνοι εκείνοι που είχανε φτιάξει στην πραγματικότητα σχέδιο — όχι αυτοί που τραγουδούσανε. γιατί ξέρετε τι είναι τελικά αυτή η νύχτα στις Σέρρες; είναι σαν εκείνον τον πρώτο τρύγο σταφυλιών όταν όλοι λένε πως ο οίνος είναι έτοιμος αμέσως μόλις το κάνουνε πίπα οι νικητές — μα στην πραγματικότητα η ζύμωση είναι αυτή που κάνει το κρασί drinkable, και αυτή η ζύμωση στις Σέρρες ακόμα περιμένει. εγώ βέβαια δεν βρίσκομαι εκεί, ούτε σκοπεύω να βγω στη βροχή φορώντας την μπουχτή μου και ψάχνοντας για γκολ πάνω στα στέγαστρα — γιατί αυτές οι ιστορίες τις ξέρω απέξω: πότε τελικά σπάσει ο πάγος δεν τον ξέρεις κι όταν σπάσει, κοιτάζεις τον πάγο μέσα στη νύχτα σα να ήτανε γυάλινο γήπεδο που κάποιος άλλος σου έκλεισε τους φωτισμούς. αφήστε τους εκεί στις Σέρρες να κάψουνε όσο κάρβουνο θέλουνε — μια ημέρα όμως αυτοί οι άνθρωποι θα ξυπνήσουνε και θα δουν πως το τσιγάρο τους είχε σβήσει μόνο του στας στάχτες εκείνων των αγώνων που έκαναν χρόνια πριν βγάλουνε αυτό τοLDLLD σαν ταινία τρόμου χωρίς φινάλε. ωστόσο... ας έχουνε ένα καλό βράδυ αυτοί που ακόμα πιστεύουνε πως οι Σέρρες σήμερα θα γίνουν πόλη φωτιάς και νίκης — επειδή στο τέλος, ποιος είπε πως αυτά ταLDLLD δεν είναι τελικά η ζύμη εκείνου του ψωμιού που κάποιοι ακόμα περιμένουνε να φουσκώσει;