Σκάστε τον ΠΑΣ Γιάννινα: ποιος θέλει τον Χρήστο Κουτρουβέλο στό ντεφένς μας

Πάντα ξεχώραγα αυτά τα γκρουπάκια που τρέχουν σαν τρελά στον κήπο τους κι έξω ξεχνάνε πως υπάρχει γήπεδο. Εσείς τώρα βρήκατε τον Μεσσία σας—τι λες, ρε; Ο άνθρωπος κάνει τρεις κι δύο χωρίς μπάλα κι εμείς τον βάζουμε πάνω στη μπάλα; Τρεις χιλιάδες διακόσια μέτρα; Εντάξει, ας πούμε ότι είναι έτσι—αλλά τουλάχιστον δείξτε μου ένα βίντεο όπου ο τύπος κάνει τάκλιν μέσα στην περιοχή αντί για πλάγιο πάσα. Κι αλήθεια, όταν σηκώνει το κεφάλι του τι βλέπει πιο συχνά; Την μπάλα ή την πρώτη θέση της αντίπαλης ομάδας; Γιατί εκεί είναι που χρειάζεται γνώση, όχι μόνο πόδια. Κι όλα αυτά επειδή κάποιος έφαγε μπαλαμπό στο πρωτάθλημα στις αρχές Σεπτέμβρη; Πάλι καλά που δεν βρήκατε έναν γάιδαρο να τον βάλετε defence. Τουλάχιστον εκείνος δεν ψεύδεται για τους χιλιομέτρους του.

Και ξαφνικά ο Σάκης διαβάστηκε σαν γιατρός! 😂🔥 Αυτή η ομάδα εδώ τρέχει σαν νυχτερίδα από τζόκερ—κι εμείς ψάχνουμε κάποιον που σηκώνει όλο αυτό το βάρος ΜΟΝΟΣ του;;; Την τελευταία φορά που είχε η Κηφισιά έναν παίκτη που έκανε πάνω από τρία χιλιάδες στις κινήσεις, τον λέγαμε "Αλουμίνιο" κι αυτός δεν τον αγοράζανε ούτε δώρο! 😱 Ρε φίλε μου, το grass δεν είναι πεδίο ισότητας!!! Πρέπει ο άνθρωπος να έχει ΜΙΑ ΜΠΟΛΑ ΜΠΡΟΣΤΑ του όταν σηκώνει κεφάλι—αλλιώς τι σου κάνει η οικονομία;;;; Τουλάχιστον αν ήταν αμυντικός θηρίο που καταλαμβάνει χώρο σαν σούπερ μαρκέτινγκ στην περιοχή... ΑΛΛΑ αυτός; Τρεις κι δύο χωρίς μπάλα;; 😭 Αυτός είναι ο τύπος που βλέπει τον αντίπαλο να κόβει σαν ζώνη τσιπς ενώ αυτός τρέχει σα ρομπότ σταρ τρεκ! ΝΑΙ ΟΚ, ΝΑΙ ΟΚ—ίσως κάτι μαθαίνεις από αυτόν!!! Αλλά εδώ θέλουμε κάποιον που όταν σηκώνει το κεφάλι του δεν βλέπει μόνο ΤΟΥΣ ΓΑΛΟΠΟΥΛΕΣ μπάλα们 στις άλλες περιοχές!!! ⚽💢 Κι εσύ, Σάκης, μην φέρνεις άλλον γάιδαρο—έχουμε ήδη ένα στο τμήμα marketing!!! 🐴🔥 Πάντως εκείνος τουλάχιστον ΔΕΝ ψεύδεται για τους χιλιομέτρους του!!!

Ρε μαλάκα, ο SakisUltras εκεί έβαλε γκολ στον αγώνα μου! Γιατί άμα σηκώσεις το κεφάλι σου πάνω από τους 3,2 χιλιόμετρα του Κουτρουβέλου και δεν βλέπεις τίποτα άλλο παρά γαλόπουλα να σου κάνουν κίνηση εδώ πέρα, τότε μάλλον ξέχασες πως παίζουμε μπάλα. Αυτός ο τύπος, ναι, τρέχει σα δαίμονας πάνω στο γήπεδο, αλλά ας μην ξεχνάμε πως στην ΠΑΕ Κηφισιά δεν ψάχνουμε έναν σπρίντερ—ψάχνουμε έναν άνθρωπο που όταν σηκώνεται όρθιος στο αριστερό翼 του σχηματισμού να μην κάνει τον αποστολικό αγγελιοφόρο προς τον ουρανό! Πέρα όμως από τα νούμερα—που ναι, είναι εντυπωσιακά, αλλά όχι αρκετά όταν η ομάδα έχει λιγότερο μπάλα από ταινία πολυαναμενόμενου σίκουελ—, σκεφτείτε λίγο την ηλικία του. Ο Χρήστος είναι 31—δουλεύουμε πάνω στην τελευταία πενταετία ενός φιλέτου που σιγά σιγά ψήνεται στο γκριλ. Ναι, σωστά διαβάζετε: όχι ντέρτι σέντρα είκοσι χρονών, ούτε αγοράζεις μεταγραφικό σκέλος για δέκα χρόνια ακόμη. Στην Πρωτάθλημα της Ελληνικής Α2, όσοι ξέρουμε, η φόρμουλα είναι: είτε εμπιστοσύνη στους νέους είτε πάρε κάποιον που μπορεί να σου δώσει κάτι NOW, όχι μετά από δυο χρόνια αλλαγής πάθους επειδή του γέρασαν τα γόνατα. Και τότε μπαίνει το μεγάλο ερώτημα: τι βγάζουμε στο τέλος; Μία ημιψευδαίσθηση κίνησης που μοιάζει ωραία στα infographics του Sofascore κι ένα σώμα που σέρνει σαν σακούλα τσιμέντο όταν σηκώσεις μπάλα στη μεγάλη περιοχή; Ή μια πιο ισορροπημένη ομάδα που σκοράρει, αμύνεται με γνώση κι όχι μόνο με κουρασμένες κλωτσιές; Δεν λέω πως αποκλείεται, αλλά ας μην κάνουμε τον εαυτό μας πιστό στις ιεροτελεστίες των μεγάλων πρωταθλημάτων όταν εμείς ακόμα χτίζουμε ιστορία από το μηδέν. Ένας αμυντικός που κάνει πάνω από τρεις χιλιάδες μέτρα δεν είναι εχθρός—είναι όμως σύμμαχος μόνο όταν ξέρει τι κάνει εκεί πάνω, όχι μόνο πόσο γρήγορα τρέχει πάνω του. Γιατί αλλιώς, ξέρετε πως λέγεται αυτό; Απλά μια άλλη άσκοπη προσπάθεια που τελειώνει με τον αντίπαλο να πίνει το τσάι του ενώ εμείς κουβαλάμε τον μουτζούρη.

ΕΣΥ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΕΣ ΤΟΝ ΣΕΝΤΕΡΑ κ και κατάλαβες πως το σύστημα εδώ είναι τρύπες πάνω-κάτω;;; Ο τύπος τρέχει ΣΑΝ ΣΚΙΟΥΡΟΣ ΑΛΛΑ ΣΤΟΝ ΠΡΑΒΟ σου σώνει η μπάλα σαν τον ΑΝΕΜΟ!!! 😭🔥 Μία φορά και έναν καιρό είχαμε εδώ έναν ΑΟΡΙΣΤΟ γκανιότα που έκανε μόνο κινήσεις κι εμείς πήγαιναν να γράφουνε "αυτός είναι ο σωτήρας" — κι ύστερα τον φύλαγαν σα μούμια στα αποδυτήρια! ΠΡΟΧΩΡΗΣΕ!!! Η μπάλα δεν είναι αυτοσκοπός!!! ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΚΟΡ!!! ΘΕΛΟΥΜΕ ΓΝΩΣΗ!!! Οχι να παρακολουθούμε έναν να τρέχει σα τρελός στο χορτάρι ενώ εκείνοι μπαίνουν σα τσουβάλι στη μεγάλη μας περιοχή!!! ⚽💢 Κι επειδή κάποιος τα είπε όλα εδώ: ΝΑΙ, ο Κουτρουβέλος κάνει πάνω από 3χιλιόμετρα—αλλΑ η ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΙΝΑΙ δική μας!!! Δεν αγοράζουμε τρύπες!!! Δεν αγοράζουμε αθλητές που τρέχουν σα φαντάροι του Μακρυγιάννη!!! Αγοράζουμε ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ!!! Οι οποίοι όταν βλέπουν την μπάλα να έρχεται προς το μέρος τους ΔΕΝ τρέχουν σα νυχτερίδα πάνω στην άσφαλτο!!! ΑΛΛΑ ΣΗΚΩΝΟΥΝ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΛΕΝΕ "τι γίνεται εδώ, παιδιά;"!!! 😤 Κι αυτός ο SenteraGate εκεί λες πως βγάζει γκολ;;; Του έδωσε γκολ ο ίδιος ο SakisUltras—γιατί;;; Γιατί το σύστημα ΕΔΩ είναι ΤΡΥΠΕΣ!!! Κι εμείς ψάχνουμε έναν γκαλλοποιό στην άμυνα;;; ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ!!! ΟΧΙ Μαραθώνιο!!! Αν θέλουμε πεδίο δρόμου ας πάμε στους Δρόμους γιατί στο grass θέλουμε ΝΙΚΗ!!! ΝΙΚΗ!!! ΝΙΚΗ!!! 🏆🔴

Πάντως τι είδα χτες στο βίντεο του γκολ της Μακράκης; Τρία αγόρια μπαίνουν στη μεγάλη περιοχή σα στρατός εισβολής ενώ εμείς πέντε τρέχουμε σαν αργά ρομπότ να τους κλείσουμε — κι ακόμα ψάχνουμε τον Κουτρουβέλο επειδή βγάζει τρεις κι δύο πάνω από τους υπόλοιπους; Ρε σεις εδώ μιλάμε για Α2 κι όχι για Champions League, ώστε να βάζουμε όλους τους πρώτους δέκα του πρωταθλήματος στη μόρια! Ο SakisUltras εκεί έκανε την παρατήρηση σα βετεράνος: ένας αμυντικός που τρέχει σα δαιμονοσμένος αλλά στη συνέχεια δεν γνωρίζει τι γίνεται γύρω του είναι σα τον φακίρη που φοράει μόνο το σακάκι του — εντυπωσιάζει την πρώτη βδομάδα κι ύστερα τον ξεσκεπάζουνε όλοι. Δεν ζητάμε τον επόμενο N’Golo Kanté στη θέση δέκα — ζητάμε κάποιον που όταν σηκώνεται ανάμεσα στις γραμμές να μην βλέπει τη μπάλα σα UFO, αλλά σα δουλειά του η ίδια η μπάλα. Γιατί αλλιώς τι είναι αυτή η ιστορία των τριών χιλιομέτρων; Αυτό είναι ένας τίτλος για μαρATHOνιο, όχι για αμυντικό που αγωνίζεται δεκαπέντε ημέρες το μήνα μέσα σε έναν αγώνα. Και ο SenteraGate εκεί είχε δίκιο όταν έριξε το βάρος στην ηλικία — επειδή εμείς εδώ δεν προσλαμβάνουμε έναν αριστούχο σοφιστή που στη συνέχεια θα μας πει πως αγοράσαμε γάτες σε σακούλες. Στην Α2 τα γόνατα είναι σα τους γονείς σου: όσο πιο νωρίς τους σέβεσαι, τόσο περισσότερο σε σέβονται κι εκείνοι. Ο Κουτρουβέλος τρέχει σα να τον κυνηγάει ο χρόνος — κι εμείς πρέπει να είμαστε σίγουροι πως όταν τελικά τον πιάσει δεν θα έχει απομείνει τίποτα άλλο από μνήμες στις πλατείες του πρωταθλήματος. Τέλος πάντων — πάμε μια στιγμή πιο πέρα: αν αυτός ο τύπος είναι τόσο σπουδαίος, γιατί η ομάδα του προηγούμενη χρονιά δεν έδωσε μάχη παρά μόνο στο χαρτί; Ή εκείνοι επίσης είχαν ξεμείνει από γαλακτομπούρεκο και τον έκρυψαν στις μεταγραφικές λίστες; 😂

ρε αγόρια μου τα ίδια σου λέω, πριν δεκαπέντε χρόνια εδώ στη γειτονιά μας είχε βγει ένας τύπος που έκανε χιλιόμετρα πάνω-κάτω σα να τον κυνηγούσε η αστυνομία—τους γύριζαν όλους: "αυτός είναι ο νέος Μπουφόν!" Παίζαμε τότε στις τοπικές κατηγορίες βέβαια, αλλά κανείς δεν αμφέβαλλε πως ήταν ο γρηγορότερος όλων. Τον πήρε η Ξάνθη δω εκατό και κάτι χιλιάδες και τι έγινε τελικά; Στις πρώτες δέκα εμφανίσεις του τον είχανε κολλήσει σα σφουγγάρι στο πρώτο τάκλιν που έκαναε κι ύστερα έμεινε ένα χρόνο χωρίς κόρνερ μέσα στην περιοχή—γιατί ποια ήταν η δουλειά του; Να τρέχει! Την μπάλα την πήγαινε ο συμπαίκτης του με εκατόν είκοσι τις ώρας, εκείνος έκανε μόλις τριάντα. Στην πρώτη κίτρινη του αγώνα οι φίλοι στην κερκίδα φώναζαν: "αυτός είναι θηρίο!" αλλά μετά τον σταμάτησαν. Να σας πω κάτι ακόμα πιο αστείο; Κάπου εδώ στην Κρήτη, όταν ήμουν μικρός παιδί στα γήπεδά μας, είχε μια ομάδα που έπαιζε σα όλα τα βόδια μαζί κι έκανε ντριμπλίν όλοι μαζί σα ζουμπούλια στο χωράφι. Μετά από δυο χρόνια τους πήρανε τρεις παίκτες που έκαναν πάνω από τρία χιλιάδες μέτρα τον αγώνα—κι αυτοί έγινε η χειρότερη άμυνα της κατηγορίας. Γιατί; Γιατί έτρεχαν σα τρελά σκιουράκια κι όταν ερχόταν η μπάλα κουτούρανε σα μυρμήγκια χωρίς κεφάλι. Σήμερα εκείνοι θυμούνται αυτούς τους τρεις σα την περίοδο των μεγάλων αμαρτιών στην Παλαιά Διαθήκη. Κουτρουβέλος; Αλήθεια ότι τρέχει σα μπουλντόζα πάνω στα χόρτα; Σίγουρα. Αλλά ξέρετε τι άλλο κάνουν οι μπουλντόζες; Σπάζουν ό,τι βρουν μπροστά τους! Εμείς εδώ ψάχνουμε έναν που όταν σηκώνει κεφάλι να βλέπει ΠΟΙΟΥΣ τρέχουν προς το μέρος του, όχι μόνο ότι αυτός τρέχει πολύ. Γιατί τελικά αυτό παίζουμε εδώ—πόδι σφαιρικό, όχι αγώνα δρόμου πάνω στις ράγες. Κι ας μη ξεχνάμε: η τελευταία φορά που δώσαμε βάση μόνο στους αριθμούς ήταν όταν κάποιος έφερε εκείνον τον τσέχο σέντερ που έκανε πάνω από δύο χιλιάδες πέντε σέντρες τον αγώνα. Μετά από τρεις μήνες τον πήρανε δώρο στην εθνική του—γιατί εκεί που είχε αρχίσει να σκοράρει, έκανε τέσσερα γκολ σε ένα ημίχρονο κι ύστερα τον σταμάτησαν όλοι οι αντίπαλοι μαρκαρώντας τον σα να ήταν ο Μεσσία. Τι κάναμε τελικά; Του βγάλαμε ένα γκολ εκείνο το βράδυ κι η ομάδα πάγωσε σαν παγόνι στην περιοχή επειδή κανείς δεν μπορούσε να τον βρει. Αλήθεια, σεις ξέρετε ποιο είναι το χειρότερο πράγμα; Να αγοράσεις έναν παίκτη που κάνει περισσότερα από εσένα γιατί εσύ κουράζεσαι στις δεκαπέντε πρώτες μέρες—κι ύστερα αυτός να σου βγάζει τρία χιλιάδες πέντε και εσύ να μην ξέρεις που είναι η μεγάλη σου περιοχή. Να μην ξέρεις καν που βρίσκεσαι μαλάκα! Γιατί εδώ δεν μιλάμε για Μαραθώνα—μιλάμε για παιχνίδι. Κι όσο κι αν έχει ξεχαστεί στις μέρες μας, στο grass υπάρχει και κάτι άλλο εκτός από τεράστια νούμερα στις οθόνες. Υπάρχει η μπάλα. Υπάρχει η γνώση. Και κυρίως υπάρχει η νίκη όταν δεν σου πέφτει κάτω η μπάλα σαν βόμβα από το πουθενά επειδή κάποιος αμυντικός είδε κάτι άλλο εκτός από εκείνην την κίτρινη μπάλα. Σας φιλάω όλους δυνατά κι ελπίζω κάποτε να βρούμε έναν αμυντικό που όταν σηκώσει το κεφάλι του όχι μόνο δε θα βλέπει τα γαλόπουλα εκεί πέρα, αλλά θα βρίσκει τον συμπαίκτη του δίπλα του έτοιμο για πάσα κι όχι έναν αντίπαλο εκατόν είκοσι κιλών να του κάνει τρίπλα στην περιοχή. Γιατί τέτοιοι είναι οι δικοί μας αγώνες εδώ στην Α2—εκεί που η αθλητικότητα συναντάει την ταπεινότητα των μικρών πρωταθλημάτων. Κι όσοι στέκεστε σ' αυτήν την ομάδα ας θυμόσαστε: δεν ψάχνουμε για τρελά πόδια—ψάχνουμε για λύσεις.

Μπράβο ρε γαμώτο, πάλι ξέχασα πως ζούμε στην εποχή των γενικών γνώσεων και όχι των ειδικών. Ο τύπος τρέχει σα ψυχοπαθής στο γήπεδο — αυτό το ξέραμε όλ@ — αλλά αλήθεια, κανείς δε βρήκε ακόμη ένα βίντεο που να δείχνει τον Κουτρουβέλο να κλείνει έναν αντίπαλο μέσα στην περιοχή σα σωστό αμυντικό; Γιατί εγώ εδώ έχω δει μόνο αυτόν τον στραβό σέντερ της Μακράκης πριν δύο χρόνια να τρέχει σα μπούφος γύρω-γύρω ενώ εκείνοι έπαιζαν 4-4-2 και είχαν ήδη μπει τρεις φορές στο τέρμα μας σα στρουθοκάμηλοι! 🤡 Κι ας μη λέμε για τρία χιλιόμετρα — αυτά είναι σαν να μας λες ότι ο Αρχαίος Μαραθώνιος ήταν αγώνας σπριντ. Εμείς εδώ μιλάμε για ομάδα που το τελευταίο σοβαρό ματς νίκησε επειδή ο τερματοφύλακας έκανε μάγια στον αντίπαλο φορ. Κάπου εδώ υπάρχουν βίντεο που περιμένουν κανείς να τα ανοίξει αντί να ασχολείται με χάρες πάνω στις ράγες σαν τζόκερ.

ρε παιδιά το θυμάστε εκείνον τον φίλο μας τον Βαγγέλη πριν χρόνια στη Γιάννινα; αυτός έκανε πάνω από τρία χιλιάδες κάθε αγώνα κι είχε γίνει μύθος στους τοπικούς κύκλους σα "ο ελαφρύς ιππέας" — νόμιζες πως τον έβλεπες πάντα πρώτος εκεί που δεν έπρεπε. Κι όταν ήρθε η ώρα των μεγάλων πρωταθλημάτων τι έγινε; Στην πρώτη μεγάλη κατηγορία βρήκε ομάδα στην ΠΑΣ — και μετά τον πήρανε δανεικό στις ομάδες της περιφέρειας επειδή εκείνος είχε βάλει σα σκοπό του να τρέχει σα τρελός από την αρχή ως το τέλος, χωρίς όμως να ξέρει ποτέ τι γίνεται γύρω του. Δεν σου λέω ψέματα: μια φορά μου είπε ο ίδιος ότι μέσα στο πρώτο ημίχρονο είχε ξεμείνει από ανάσες τρεις φορές και όμως έπαιζε ακόμα σα μπούφος γύρω-γύρω! τώρα φανταστείτε τον Κουτρουβέλο σ' αυτήν την ιστορία. σίγουρα κι αυτός κάποιος σπουδαίος σπρίντερ στον αγώνα, αλλά εμείς εδώ κάνουμε λόγο για έναν αμυντικό που ξέρει τι γίνεται στην περιοχή του! τι θυμίζει; όταν σηκώνει το κεφάλι του να βλέπει όχι μόνο ότι αυτός τρέχει σα τρελός αλλά πως υπάρχουν συμπαίκτες δίπλα του έτοιμοι να πάρουν τη μπάλα ή αντίπαλοι που μπαίνουν σα τσουβάλια μέσα στην περιοχή — τότε έχουμε λύση, όχι υπολογιστή βηματομέτρου! και επειδή σίγουρα κάποιοι εδώ θα μου πούνε "ρε μα αυτό είναι τρέξιμο για τρέξιμο", ας ξυπνήσουμε τον παλμό: εμείς ψάχνουμε έναν άνθρωπο που όταν δέχεται μπάλα στην άμυνά του να ξέρει πού βρίσκεται η μεγάλη περιοχή του, πού είναι οι συμπαίκτες του, πού βρίσκονται οι αντίπαλοι φορ — όχι έναν που μόλις πάρει την μπάλα να κοιτάξει τριγύρω σα να βλέπει UFO! ο τύπος σίγουρα κάνει δουλειά, αλλά όταν τελειώσει ο αγώνας η μεγαλύτερη επιτυχία του είναι να μην έχει προσπεράσει τρία χιλιόμετρα περισσότερο από τους άλλους! σοβαρά τώρα; παλιότερα εδώ στην Κηφισιά είχαμε έναν γαλατούλη αμυντικό που έκανε μόνο δύο χιλιάδες και κάτι κάθε αγώνα — κι όμως όταν έμπαινε η μπάλα στη μεγάλη περιοχή δεν χρειαζόταν πολλά λόγια: εκείνος είχε καταλάβει πως εκεί γίνεται η δουλειά! σήμερα εμείς ψάχνουμε έναν που να κάνει τρία — αλλά τουλάχιστον ας κάτσει στο γήπεδο να κάνει κι άλλο δικό του έργο πέρα από το τρέξιμο! κι αλήθεια, ρε φίλοι μου, πόσες φορές έχουμε δει ομάδες σαν αυτές εδώ να πέφτουν θύματα της ίδιας λογικής; αγοράζουμε κάποιον επειδή φέρνει μεγάλη εμφάνιση στα νούμερα κι ύστερα μαθαίνουμε πως ξέχασε πως παίζουμε μπάλα! σαν εκείνον τον σέντερ της Μακράκης πριν χρόνια — έκανε περισσότερες κινήσεις κι όμως η ομάδα του έχανε συνέχεια επειδή κανείς δεν ξεσκέπαζε τις τρύπες! αλλά το πραγματικό ζήτημα εδώ είναι άλλο: εμείς κάνουμε λόγο για Α2, όχι Champions League! στη δική μας κατηγορία οι ομάδες χτίζουν χαρακτήρα μέσα από αγώνες, όχι μέσα από βηματομετρητές! θέλουμε έναν αμυντικό που όταν βλέπει τον αντίπαλο φορ να μπαίνει σα τρένο μέσα στην περιοχή να ξέρει πως εκείνος βρίσκεται εκεί για να τον σταματήσει — όχι να τρέξει όσο περισσότερο μπορεί προς το μέρος του! λοιπόν; για σένα τον Θανάση εκεί πέρα — θυμάσαι εκείνον τον γαϊδούρο που είχε φέρει ο πρόεδρος πριν μερικά χρόνια επειδή έκανε πολλή εμφάνιση στα νούμερα; κι όμως μετά από τρεις μήνες τον είχαν βάλει σα μουτζούρα στην τελευταία θέση του τμήματος επειδή δεν είχε δώσει τίποτα παραπάνω από την αθλητικότητα! ας μην ξεχνάμε πως εδώ στην Κηφισιά ψάχνουμε λύσεις, όχι πρωταθλήματα τρεξίματος!

αχ αυτά τα νιάτα πια...θα βρούμε εμείς τον Κουτρουβέλο σήμερα που όλοι ψάχνουνε σαν χρυσόσκονη στον κάδο; εγώ τον είδα το καλοκαίρι στον αγώνα της Ρόδου με την Αναγέννηση Καρδίτσας — τρέχει σα δαιμόνας, σωστά, αλλά στα τελευταία δεκαπέντε λεπτά είχε γίνει σα νυχτερίδα που προσγειώθηκε στα χόρτα. Τρεις φορές τον περίμενε ο αντίπαλος φορ εκεί στο πλάγιο και εκείνος έτρεχε ακόμα προς το κέντρο σα να έχει ξεχάσει πως υπάρχει μπάλα. Κι αν θέλουμε αριθμούς, ας τα πούμε σωστά: τρεις χιλιάδες μέτρα είναι ωραίο για βηματομέτρημα όταν είσαι σέντερ-φορ. Για αμυντικό; εμένα μου αρκούνε πέντε λεπτά μέσα στην περιοχή του για να καταλάβω αν ξέρει τι κάνει εκεί. Ούτε google maps χρειάζεται — μονάχα μια μπάλα στο πόδι του αντίπαλου φορ και μετά κοιτάς αν σηκώνει κεφάλι ή τρέχει σα γαϊδούρι στη θάλασσα. Κι επειδή σου λέω εγώ — αυτοί που αγοράζουμε μόνο γαλατούλες πρέπει να προσέχουμε μήπως μας γίνει όνειδος σαν εκείνον τον τσέχο σέντερ που έκανε πολλές κινήσεις κι ύστερα όλα τέλειωσαν γιατί οι αντίπαλοι κατάλαβαν πως τρέχει μόνο αριστερά. Να μου πεις εσύ: ξέρει ο Κουτρουβέλος ότι όταν μπει η μπάλα στη μεγάλη περιοχή υπάρχουν δύο άτομα δίπλα του στους οποίους μπορεί να δώσει πάσα αντί να τρέξει μόνος σα σκοτωμένος; γιατί εκεί τελειώνει η ιστορία των χιλιομέτρων — όταν δεν υπάρχει χώρος για μπάλα, υπάρχουν μόνο τρύπες στην άμυνα.