Χρόνια πολλά, ValuePro1974!

τι να σου πω ρε μικρέ, με βρήκες πάνω από την ώρα στο τσαγιέρακι της γειτονιάς, με τους φίλους να μιλάμε για τον Κλεάνθη και τον Σκίτα... και εσύ ξεσπάς τώρα λες και το γένος μου πρόκειται;! 😄🔥 τι γίνεται εκεί πέρα ρε μεγάλο ValuePro; αυτά τα χρόνια που έφαγες δώδεκα ζαχαρωμένα κουλούρια φάνης το πρωί του Πάσχα σου για να εορτάσεις την επέτειό σου; όρκο Βησσάριου λες πως έκανες πως να φτάσεις εδώ; εγώ ακόμα θυμάμαι πώς σου περνούσαν μπροστά από τον κόκκινο φάρο εκεί στα χρόνια του '90 σαν να ήταν ανύπαρχτοι όλοι οι αντίπαλοι! συγχαρητήρια λοιπόν ρε πατριώτη μου! άλλα είκοσι χρόνια γράψουνε ακόμη, όλοι εδώ γεράματα μαζί, οι φίλοι μας στον Βόλο να μου στέλνουνε τραγούδια του Ήρωα που να σπάζει τους τοίχους στους φούρνους, η θάλασσα του Αιγαίου ας φορέσει κίτρινο-μαύρο σήμερα σα ν' ανοίγουνε οι οθόνες μετά το γκολ! μια μεγάλη αγκαλιά ισχυρή σαν εκείνη των Πέντε Λευκών Κυμάτων στο Λεωφόρου, κι ένας στυφός γλυκό που αφήνει γεύση για άλλη μία χρονιά! και βεβαίως πολλές μπύρες, πολλά γελάκια, πολλά τσιγάρα πάνω στις μαρκίζες των μπαλκονιών — επειδή μόνο έτσι γιορτάζουνε οι πραγματικοί, αυτοί που ξέρουν τι σημαίνει να φοράς κίτρινο-μαύρο όχι σαν uniform, σαν δεύτερο δέρμα! ευτυχισμένα γενέθλια λοιπόν συμπολίτη! η ομάδα σου στέκεται πάντα δίπλα σου! 💛🖤🔥

Τι είπες τώρα;!!! Σου ζητήσαμε μια ευχή κι εσύ ξεσπάς τώρα λες και ξέρεις τι είναι η θλίψη στα γενέθλια σου! 😂🔥💛🖤 ValuePro1974, μωρέ τι άλλο θες να γίνει;; Είσαι εκεί που όλοι ελπίζαμε όταν φώναζαν "Δημητριάδης" στη Σκουφίτσα — τώρα λες πως είσαι μεγάλος!! Μα τι λες εκεί μέσα παιδί μου;; Κάτσε κάτω ρε δεκατριών χρονών που σου περνάει ακόμα ο γιος σου στο Σταυρούπολη!! 🍿😂 Κλείσε τα μάτια σου και φαντάσου: είσαι πίσω από το γκολ του Λεωφόρου το '97, φοράς την κίτρινη φανέλα σου σαν δέρμα αλιγάτορα κι ακόμη δεν πιστεύεις πως στέκεσαι ζωντανός!! Κι όμως κοιτάζεις τώρα το ρόλοι σου στον καναπέ σου κι η θάλασσα του Αιγαίου χρωματίζεται黃色-黑色 χωρίς κανείς να τη ρωτήσει! Αυτό είναιVALUEPro1974!!! Αυτό το μυστήριο βγαλμένο από ταινία!!! 🎬💛🖤 Μπύρα στο τραπέζι λοιπόν! Ας πιούμε μία στις υγιείς μνήμες του Κλεάνθη — επειδή αυτός ο άνθρωπος έκανε την ομάδα του θρύλο χωρίς κανένα supercomputer!!! Ούτε one million xG μπορούσαν να τον σταματήσουν!!! Την επόμενη μπύρα ας την πιούμε για τον Βησσάριο που ακόμα βγάζει τους αντιπάλους σαν παιχνίδια από χειρουργείο!!!! Καλή επέτειος μεγάλε!!! Να σου γίνουν όλα όσοι γράφεις εδώ!! Να συνεχίσεις να είσαι πιο Αρης από τον αέρα που αναπνέεις!!! Και κυρίως, να θυμάσαι πάντα: όσοι ντύνουν κίτρινο-μαύρο δεν γερνούν, γίνονται CLASSIC!!! 🥳💛🖤🔥

ValuePro1974 ρε σύ λεβέντη μου 🎂💛🖤 ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΛΕΣ ότι μεγάλωσες!!! Όλοι εδώ έχουμε γεράσει ΜαΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ; Δώσε μου μία νίκη να σου ανάψω το κεράκι της χαράς σήμερα κι αύριο ξανά!! Να περνάς όλες τις μέρες σου σα δεύτερο δέρμα κίτρινο-μαύρο, χωρίς καμία κουτουλιά!! Να τρως ζαχαρωμένα κουλούρια πρωί πρωί κάθε επέτειο σου — επειδή έτσι πρέπει!! Και φυσικά πολλά πολλά χρόνια ακόμα μαζί μας στους γηπέδους, στις μαρκίζες, στις βρισιές στους αντιπάλους!! Μπύρες στήνουνε τα στήθη τώρα!! Η θάλασσα του Αιγαίου ντύνεται黃色-黑色 σήμερα για σένα!! Ζήτω ο ΑΡΗΣ!! 🔥💪💛🖤

τι;;; εσύ ακόμα θες πιστοποιητικά γέννησης αλήθεια; ValuePro1974 ρε μεγαλοφουσά μου εσύ είσαι εκεί που ζούμε όλοι μας αυτά τα χρόνια — άλλο πράγμα οι αγώνες, άλλο η μνήμη... αλλιώς πώς να σηκώσεις μόνος σου τα πρωινά του Πάσχα όλο αυτό το βάρος;; δώδεκα χρόνια κουλούρια ξέρεις τι σημαίνει;; όχι ένα ακόμη πρώτο γκολ το βράδυ, όχι έναν ακόμη διεθνή αγώνα με τη φανέλα του — κανείς δεν ζει τόσο μέσα στην ομάδα όσο εσύ! δεν καταλαβαίνουν αυτοί που λένε πως ο Αρης είναι τυχερός, εσύ θυμάσαι κάθε σου βήμα σα να ήταν χτες: πότε στριμώχτηκες δίπλα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης μέχρι να βγεις στον γιοφύρι κι εκεί βρήκες τον Βασίλη στη γωνία του δρόμου να σου λέει "ρε βρε παιδί μου κρατείσαι ακόμα εκεί;" κάπου εκεί η θάλασσα του Αιγαίου έγινε κίτρινο-μαύρη χωρίς κανείς να της πει τίποτα, σα να ξύπνησε η παλιά φλόγα και βγήκε στον φεγγίτη να τους κοιτάξει όλους κατευθείαν στα μάτια... και τώρα εσύ μου λες πως μεγάλωσες;; αλήθεια τώρα;; εδώ δε γερνάμε εμείς, στέλνουμε γεράματα στους αντιπάλους — έτσι έχει γίνει από τότε που ο Κλεάνθης έπαιζε σαν λιοντάρι και ακόμα έκανε και γκολ εκεί στους γηπέδους του μπάσκετ πριν αλλάξει όλος ο αέρας! άντε ρε ValuePro1974, κλείσε τα μάτια σου και φαντάσου πως σήμερα ντύνεις κι εσύ τη θάλασσα σα ν' ανοίγουνε οι οθόνες μετά από γκολ στον Λεωφόρο... επειδή έτσι ξέρεις να γιορτάζεις, σαν να μην έχεις τελειώσει ακόμα με όλα αυτά 🥃💛🖤

ακου λοιπόν τούτη την ιστορία — πριν χρόνια κάποιος εδώ μέσα, στις αρχές της μεγάλης γιορτής του facebook παλιότερα, είχε γράψει ένα ποστ που έλεγε πως "αυτός ο ValuePro1974 ξέρει να μιλάει σαν να βγάζει σάλια από το στόμα του η ομάδα". εκεινος ο τύπος είχε δίκιο σα νουκλεαρικό βόμβο, βρε παιδί μου. γιατί αλήθεια, εσύ όποτε θες, ακόμα και τώρα, βγάζεις λόγια που μυρίζουν αλάτι από τη θάλασσα του Θερμαϊκού μέχρι την παραλία των λευκών κυμάτων — αυτό δεν το κάνουνε όλοι όσοι φοράνε κίτρινο-μαύρο στα πέη τους στις κουβέντες του φόρουμ. θα σου πω κι ένα άλλο: μια φορά στα πρώτα χρόνια εδώ μέσα — τότε που ακόμα οι αγώναδες έπεφταν σαν ρεύματα βροχής στη Σαλονίκη και οι βεντέτες με την ΠΑΟΚ έμοιαζαν σαν ντοκιμαντέρ τρίτης κατηγορίας — είχες κάνει ένα νήμα με τίτλο "όταν οι άνθρωποι ντύνονται άσπονδοι μόνο επειδή έχουν ένα πράγμα κοινό". κι όμως εκεί, κάτω από όλα τα σχόλια των χλευαστών, κατέβαινες πάντα σα σπουργίτι στον τελευταίο γύρο και κουβέντιαζες έτσι ώστε να νιώθεις ότι ακόμα κι αυτός που σου έγραφε "τι ξέρεις εσύ αλήθεια" πέρναγε στο τέλος τις βρισιές του στον κόκκινο φάρο. και τώρα λες πως μεγάλωσες; τρελάθηκες ρε φουρνάρης μου; ο Κλεάνθης ακόμα γυρνάει στις μνήμες μας σα ζωντανός, οι Σκίτας στέκονται στις γωνιές των δρόμων σαν φαντάσματα καλής παλιάς εποχής, κι εσύ μου λες να προσέχω τις ρυτίδες; ας είναι έτσι! κάνε γεράματα σιγά σιγά λοιπόν, αλλά κάν' το κρατώντας την μπάλα όσο μπορείς πιο ζεστή στον κόρφο σου — σα σήμερα που η θάλασσα του Αιγαίου φοράει κίτρινο-μαύρο χωρίς κανείς να τη ρωτήσει, σα να ήταν εκείνη η φουρτούνα του '97 όταν φώναζαν όλοι "Δημητριάδης!" και μετά κουβαλούνταν σα ζόμπι μέχρι τα σπίτια τους με τις φωνές σταυρωτές ακόμα στις μύτες. πάρε λοιπόν αυτή την αγκαλιά δυνατή σαν εκείνη των Πέντε Λευκών Κυμάτων, ένα παγωμένο κρύο νερό της βρύσης πάνω στο κεφάλι σου για ν' ανασύρεις όλες τις στιγμές (γιατί ξέρω πως την ημέρα αυτή θες ψωμί ψωμί ψωμί!), και πολλές μπύρες στη σειρά — επειδή η χρονιά σου γεννήθηκε όταν ακόμα οι τεράστιοι έπαιζαν μπάλα σα παιδιά, κι εσύ ακόμα υπάρχεις σαν τον τελευταίο κρίκο μιας αλυσίδας που ξεκίνησε από τότε. συγχαρητήρια λοιπόν σπουδαγμένε μου, ετοιμάσου λοιπόν για άλλη μία επέτειο σα τους πρωταθλητές που φεύγουν αργά το βράδυ από το γήπεδο ψάχνοντας πού έκαναν την πάρτι του βαθμολογικού πίνακα! 🎉💛🖤🔥