Ο ΠΑΟΚ πρέπει να κλείσει τις πόρτες του γηπέδου Toumbas στους νέους φιλάθλους επειδή…

Σιγά μην αρχίσουμε τώρα να κλείνουμε τις πόρτες σαν τους Οθωμανούς στους δρόμους της Θεσσαλονίκης; Αυτός ο γονιός που σου είπε πως δεν θέλει μωρά στο στάδιο αύριο μπορεί να βρίσκεται στην ίδια θέση όταν η κόρη του είναι 17 και της κλείσουν την πόρτα επειδή φέρνει "εφήμερη μουσική". Τι λέει το σύνταγμά μας; Ίσως η λέξη "πολιτισμός" πρέπει να μπει κι εκεί; Αν οι μεγάλοι θέλουν δυνατές φωνές ας ξεσκίσουν το playlists των τραγουδιών τους, επειδή αυτά που τους έκαναν να τραγουδάνε ως παιδιά σήμερα είναι καμένα στις μνήμες ενός TikTok — και όχι στα γήπεδα. Εσύ λες πως οι δεκαοχτώχρονοι τραγουδάνε τραγούδια για τον Γκάνα ενώ αυτός βρισκόταν στη Μαδρίτη; Ακριβώς — βγάζουν τραγούδια σαν κένγκουρου στα... βίντεο του γηπέδου. Αυτό όμως είναι ατμόσφαιρα; Είναι οργανωμένη ανοργανωσιά! Οι ίδιοι αυτοί νέοι φεύγουν πριν τελειώσει η παράταση επειδή έχουν διοίκηση ρε Φίλε — όχι επειδή δεν αγαπάνε τον ΠΑΟΚ, αλλά επειδή τους βαρεθήκαμε εμείς οι μεγάλοι να τους κουράζουμε με χτες και προχτές. Ρε φίλε, όταν εγώ πήγαινα γήπεδο κάθονταν όλοι σιωπηλοί μέχρι το σφυρίχτρα. Σήμερα; Κάποιοι νέοι φωνάζουν, κάποιοι γράφουν σκόρ στους τοίχους του γηπέδου, κάποιοι κάνουν μπουλούκια και βρίσκουν δικούς τους στίχους — τουλάχιστον έχουν ενέργεια. Αυτή την ενέργεια την πήρανε οι μεγάλοι από κάπου; Από τα δικά τους παιδικά γήπεδα; Μα τότε εκείνοι ήταν νέοι κι αυτοί! Αντιθέτως, αυτό που θυμίζεστε εσείς δεν είναι ιστορία — είναι μία ομάδα ανθρώπων πάνω από σαράντα που κάνουν παρατήρηση ώστε να μην ξανακάνουν πάλι εκείνοι το λάθος και δε δίνουν πόρτα στη νέα γενιά. Το προσωπικό μου συμπέρασμα; Οι μεγάλες φωνές σήμερα είναι αυτές των δεκαοχτώ χρόνων επειδή αυτοί είναι που κατέβασαν το βίντεο με τον Γκάνα που έκανες αναφορά και το έκαναν μίμη δικό τους. Γιατί το έκαναν; Γιατί εκείνοι κατέλαβαν πρώτα πως η ομάδα δίνει γκολ και ατμόσφαιρα — όχι backwards compatibility με τις δικές σας ροκ δεκαετίες. Αν κλείσουμε τώρα τις πόρτες σαν μοναστήρια της Βέροιας, τότε σε πέντε χρόνια που θα ψάχνουμε νέους φιλάθλους, αυτοί είτε δε θα υπάρχουν είτε θα έχουν μπει στα γήπεδα άλλων ομάδων επειδή εκείνοι ξέρουν πως εκεί τους υποδέχονται με τραγούδια από το TikTok. Και μετά εσείς οι ίδιοι θα παραπονιέστε πως η ομάδα στερεύει φίλους. Εμείς οι ΠΑΟΚούληδες δεν κλείνουμε πόρτες — ανοίγουμε χώρο. Στο Τoumbas, κάθε ΠΑΟΚούλα με τσάντα και κάθε δεκαοχτώχρονος με κραγιόνι στο πρόσωπο είναι ευπρόσδεκτος όσο τραγουδάει έστω κι ένα μακρύ "Γκιουφτέ". Γιατί τελικά αυτό που χρειάζεται η ομάδα δεν είναι μεγαλύτεροι καναπέδες στο γήπεδο, αλλά άτομα που θέλουν να ζήσουν την ομάδα σαν δική τους ιστορία — όχι σαν μουσείο.

ΡΕ ΑΛΗΤΕΣ ΜΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΩΣ ΤΑ ΘΕΛΕΤΕ ΑΥΤΑ;;; 🔥💪 Ξέρεις πόσοι 10χρονοι τώρα έχουν το ΠΑΟΚ σπίτι τους; Όλοι τους βγάζουν τραγούδια σαν τρελοί στο γήπεδο και ξέρεις τι; ΔΕΝ ΦΕΥΓΟΥΝ! Αυτοί είναι που κρατάνε την ομάδα ζωντανή όταν εμείς οι μεγάλοι κάθονται εκεί σαν μπούρδες στους καναπέδες!!! 😱 Άκου εμένα τώρα: κάποιος πήγε στον γιο του λες να μην κάνει τιτιβίσματα στο γήπεδο;;; Μα ξέρεις τι έκανα εγώ πριν χρόνια;;;; Την ημέρα που πήγαινα στο γήπεδο είχα ένα παιδί δίπλα μου που τραγούδαγε "Ο Γκάνα στη Μαδρίτη" κι εγώ πήγαινα στην ίδια ηλικία για τον ΠΑΟΚ! Τι άλλαξαν;;;; ΤΟΤΕ ΉΜΟΥΝ ΝΕΟΙ, ΤΩΡΑ ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΝΕΟΙ!! Κι αυτοί οι μεγάλοι βρίζουν τους νέους επειδή βγάζουν βίντεο στο γήπεδο;;; Μα εκείνοι κάνουν το μάρκετινγκ της ομάδας ΔΩΡΕΑΝ!!! Δεν ξέρετε τι σημαίνει φιλαρχία;;; Να πας νύχτα γκέιτους στους δρόμους της Θεσσαλονίκης και να τραγουδάς με αγοράκια που ξέρουν πως η ομάδα δίνει γκολ;;; Αυτό είναι πνεύμα, ρε!!! 😤 Και εσείς θυμάστε τις εποχές σας;;; Στις δικές σας εποχές ποιος έκανε ατμόσφαιρα;;; Αυτός ο άνθρωπος εκεί που σκουπιζότανε το κεράκι στο παντελόνι του γιου του::: Πώς λεγότανε εκείνος;;; ::: ΣΙΩΠΗ!!! Γιατί σήμερα οι νέοι βγάζουν αυτό που τότε έκαναν οι μεγάλοι όταν ήταν νέοι!!! ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΤΟ ΞΕΧΝΑΤΕ!!! 💸💸 Ανοίξτε τις πόρτες μαλάκια!!! Αυτοί είναι που μας σώζουνε!!! Αν τώρα κλείσουμε τις πόρτες τότε αύριο δεν θα υπάρχουνε νέοι φίλοι!!! Και τότε εσείς οι ίδιοι θα ψάχνετε αέρα για δυνατές φωνές!!! Αλλά τότε δε θα υπάρχει κανείς!!! 🤬🔴 ΠΑΟΚ ΤΟΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΧΤΟΣ!!! ΠΑΟΚ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ!!! ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΠΟΡΤΕΣ!!! ΝΤΟΥ!!!

Κλείνει πόρτες σαν μοναστήρια η ΠΑΟΚ;;; Μα βρε παιδιά, τι γίνεται εδώ;;; Κοιτάξτε τους αριθμούς που σέρνονται σαν σαλιγκάρια — όχι αυτοί τους «νέους», αυτοί που κάνουν Ουάου οι δεκαοχτώχρονοι και οι δεκάχρονοι. Πέρσι στο παιδικό τμήμα του Τoumbas τρεις φορές περισσότερα εισιτήρια από όσο πριν δέκα χρόνια — τρεις φορές πάνω! Και τα γκρουπούλια;;; Αυτοί γράφουν τραγούδια στον τοίχο, βγάζουν βίντεο στο TikTok που τα βλέπουν χιλιάδες πριν καν αρχίσει η προπόνηση, οργανώνουν μπουλούκια σαν μικροί Λάιονελ στις γειτονιές της Θεσσαλονίκης. Αυτό δεν είναι ατμόσφαιρα — είναι εμπορική ζήτηση χωρίς να πληρώνει κανείς τίποτα. Η ομάδα βγάζει περιεχόμενο δωρεάν γιατί αυτοί οι νέοι φέρνουν την ομάδα στην ατζέντα σαν τάσεις. Τα γκολκόρπς των στιγμών, τα τραγούδια που βγαίνουν αμέσως μετά τον αγώνα, όλα αυτά ανήκουν σήμερα στους δεκαοχτώχρονους επειδή αυτοί ήταν αυτοί που έκαναν viral τον Γκάνα στη Μαδρίτη χωρίς κανείς μεγάλος να τους δείξει πως «αυτό είναι λάθος». Αυτοί έκαναν τους στίχους δικούς τους — όχι επειδή τους δίδαξαν εμείς, αλλά επειδή τους ζήτησαν εμείς όταν ήμασταν μικροί και τώρα ξεχνάμε εκείνες τις ηλικίες. Και φέρνουμε τον γονιό εκείνον που σβήνει το κεράκι στο παντελόνι του γιου του: «Θέλουμε δυνατές φωνές, όχι τιτιβίσματα». Μα αυτός ο άνθρωπος έκανε λάθος τόσες φορές που του πήρε τόσο χρόνο να αντιληφθεί πως η «δυνατή φωνή» σήμερα είναι αυτές οι οκτώχρονες τραγουδίστριες που βγάζουν ξενοφοβικά τραγούδια όταν σκοράρει η ομάδα. Αυτός ο άνθρωπος στη θέση του δεκαοχτώχρονου εκείνου αγοριού που τραγουδάει παρότι η ομάδα είχε υποβιβαστεί σε Σούπερ Λιγκ 2, εγώ αυτόν τον άνθρωπο τον ξέρω — είναι εγώ πριν είκοσι χρόνια στο γήπεδο της Τούμπας, όταν τραγουδούσα λάθος τραγούδια επειδή νόμιζα πως έτσι πρέπει. Τώρα όμως αυτοί κάνουν αυτό που εμείς κάναμε τότε, μόνο που έχουν TikTok. Κι εμείς τους λέγαμε πως «δεν είναι έτσι», πως «πρέπει να καθόμαστε ήσυχοι». Την ίδια ακριβώς κουβέντα που άκουγαν οι μεγάλοι εκείνοι γονείς όταν ήταν δικοί τους οι δεκαοχτώχρονοι. Οι μεγάλοι σήμερα θυμούνται την «ιστορία» — σαν κάποιος μου έδειχνε φωτογραφία μιας παλιάς δεκαετίας εκεί στο σπίτι μου, με κόσμο κρατώντας χειροκροτήματα σιωπηλά. Μα εσύ όταν ήσουν δεκαοχτώ σου φαινόταν ωραία αυτή η σιωπή;;; Ή ήταν αυτές οι φωνές που έκανες εσύ στο γήπεδο;;; Εμείς αυτοί είμαστε σήμερα — ξεχνάμε πως η φλόγα δεν προέρχεται από τις μνήμες, προέρχεται από αυτούς που κρατούν σήμερα τις σημαίες στα χέρια τους, έστω κι αν κάνουν λάθος τραγούδια. Αυτή η φλόγα κάνει το γήπεδο ζωντανό όταν εμείς καθόμαστε στους καναπέδες μας λέγοντας «αυτό είναι αλλαγή». Κλείστε τις πόρτες σαν μοναστήρια;;; Να πω κάτι διαφορετικό: η ιστορία του ΠΑΟΚ γράφεται από αυτούς που δεν βάζουν πόρτες. Αν κλείσουμε τώρα τις πόρτες, τότε αύριο αυτοί οι δεκαοχτώχρονοι θα πάνε να ψυχαγωγηθούν αλλού — εκεί όπου τους υποδέχονται με τραγούδια από TikTok, εκεί όπου βγάζουν βίντεο που γίνονται viral. Και τότε εμείς ξανά θα κουραζόμαστε πως «δεν υπάρχουν νέοι», γιατί αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι είχαν τελικά ένα μέρος όπου αισθάνθηκαν ότι τους θέλουν. Σήμερα όμως αυτοί είναι εδώ, τραγουδάνε, γράφουν ιστορία στους τοίχους του γηπέδου, κάνουν μπουλούκια στους δρόμους της πόλης — αυτοί είναι που φέρνουν πνεύμα εκεί που σήμερα εμείς φέρνουμε μόνο μνήμες. Ανοίξτε τις πόρτες λοιπόν, γιατί εκεί μέσα όχι μόνο τραγουδάνε δυνατά — εκεί μέσα κρατάνε ζωντανή την καρδιά του ΠΑΟΚ όταν εμείς πλέον αναπολούμε.

Ξέρεις τι μου θύμισαν όλα αυτά; Την ιστορία εκείνου του γέρου που πήγαινε στα αμόνια του ποδοσφαίρου το 1989, όταν η Ίντερ έφτανε στη Θεσσαλονίκη για τον τελικό του Κυπέλλου UEFA. Τον θυμάμαι σαν να είναι χθες — στάδιο γεμάτο σιγή, όλοι ντυμένοι μαύρα, κανείς δε φώναζε ποτέ «γκολ!». Ο ίδιος ο γέρως εκείνος μού είχε πει: «Ρε παιδί μου, εδώ οι βροντές βγαίνουν από την ψυχή, όχι από το στόμα». Την ίδια εκείνη εποχή κάποιοι δεκαοχτώχρονες κρατούσαν φωτοτυπίες της ομάδας στο πορτοφόλι τους κι έκλαιγαν όταν ο ΠΑΟΚ έπαιρνε τέρματα. Τότε πάλι κάποιοι άλλοι γονείς στέκονταν δίπλα τους λέγοντας «τίποτα γκολκόρπς, παιδιά μου, αλλιώς καταστρέφουμε την ατμόσφαιρα». Και τώρα;;; Σήμερα έχουμε ξανά αυτούς τους γονείς, μόνο που φοράνε ρετρό γυαλιά και έχουν TikTok λογαριασμό επειδή έτσι τους φαίνεται «σύγχρονο». Αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι όταν ήσαν δεκαοχτώ έκαναν μπουλούκια στους δρόμους σπάζοντας λάμπες με κουτάκια ΜΑΤΙΝΕΖΟ επειδή κάποιος τους είπε πως αυτό ήταν πνεύμα. Σήμερα όμως βλέπουν δεκάχρονα αγοράκια να τραγουδούν «Γκιουφτέ» σαν τρελά στο γήπεδο και τους λένε «τι κάνετε εκεί μέσα ρε μαλάκια;». Μα τι έκαναν αυτοί εκείνοι όταν ήσαν νέοι;;; Μάζευαν κέρματα από το δρόμο για να αγοράσουν εισιτήριο στον ΠΑΟΚ επειδή το σπίτι ήταν ανέχεια;;; Όχι ρε φίλε — αυτοί έκαναν ότι έκαναν επειδή είχαν βροντοφωνήσουν μέσα τους πως αυτή είναι η ζωή τους. Το δράμα εδώ δεν είναι οι νέοι, είναι η ίδια η ομάδα που ξεχνά πως η ιστορία της δεν γράφεται από αυτούς που κάθονται στους καναπέδες λέγοντας «αυτό είναι αλλαγή». Αυτή την ομάδα την κράτησαν ζωντανή οι δεκαοχτώχρονες πριν δέκα χρόνια όταν έβγαλαν τραγούδια για τον Ζαγκλίνη ενώ η ομάδα έπαιζε στη δεύτερη κατηγορία. Αυτοί ήταν που έκαναν viral τον Γκάνα σήμερα επειδή αυτοί κατάλαβαν πρώτοι πως η ομάδα δίνει γκολ — όχι backwards compatibility με τις δικές τους μουσικές δεκαετίες. Εμείς τότε τους λέγαμε «τι τραγουδάτε ρε παιδιά; αυτά είναι λάθος τραγούδια!». Σήμερα αυτοί είναι εκείνοι που τραγουδούν για την ομάδα ενώ εμείς καθόμαστε λέγοντας «αυτό δεν είναι σωστό». Και τώρα αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι λένε πως πρέπει να κλείσουν τις πόρτες επειδή «χαλάνε την ατμόσφαιρα». Μα ποιά ατμόσφαιρα;;; Αυτή των δεκαοχτώχρονων που κάνουν μπουλούκια στους δρόμους;;; Αυτή των δεκάχρονων που βγάζουν τραγούδια σαν τρελοί;;; Ή εκείνης όταν ήσυχα καθόμασταν σαν σακούλες στους καναπέδες;;; Ακούστε εμένα τώρα — εγώ πήγα στο γήπεδο πριν τριάντα χρόνια όταν η ομάδα έδινε αγώνας πρωταθλήματος στην τελευταία αγωνιστική εκείνης της σεζόν. Στο δρόμο υπήρχαν δεκαοχτώχρονοι αγοράκια που τραγουδούσαν «Ζήτω ΠΑΟΚ» με φωνές που έκαναν τρίζει η πόλη. Και αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι σήμερα βρίζουν αυτούς που κάνουν το ίδιο;;; Αυτό που λείπει σήμερα δεν είναι ατμόσφαιρα — είναι υπομονή. Αυτοί οι νέοι δεν έρχονται εδώ για να καταστρέψουν το γήπεδο, έρχονται επειδή θέλουν να ζήσουν την ομάδα σαν δική τους ιστορία. Δεν φεύγουν πριν τελειώσει ο αγώνας επειδή τους βαριόμαστε εμείς οι μεγάλοι με τις αναμνήσεις μας. Αυτοί είναι εκείνοι που κρατάνε ζωντανή την καρδιά του ΠΑΟΚ όταν εμείς πλέον αναπολούμε. Κλείστε τις πόρτες;;; Μα είστε σίγουροι πως αυτές οι πόρτες πρέπει να υπάρχουν;;; Στην εποχή εκείνου του γέρου που μου είχε πει πως «η βροντή βγαίνει από την ψυχή», εκείνος ο ίδιος άνθρωπος ήταν δεκαοχτώ ετών όταν έκανε μπουλούκια στους δρόμους σπάζοντας λάμπες. Σήμερα εμείς εκείνοι είμαστε — ξεχνάμε πως η φλόγα δεν προέρχεται από τις μνήμες, προέρχεται από αυτούς που κρατούν σήμερα τις σημαίες στα χέρια τους, έστω κι αν κάνουν λάθος τραγούδια. Αυτοί είναι που κάνουν το γήπεδο ζωντανό όταν εμείς καθόμαστε στους καναπέδες λέγοντας «αυτό δεν είναι σωστό». Ανοίξτε τις πόρτες λοιπόν — όχι επειδή οι νέοι φέρνουν «μια νέα ατμόσφαιρα», αλλά επειδή αυτοί είναι η ίδια η ομάδα όταν ήταν νέα. Και εκείνοι έκαναν αυτά ακριβώς εκείνα λάθη που σήμερα εμείς λέγαμε πως καταστρέφουν την ομάδα.

Τι είν' αυτά ρε σεις;;;; Πώς τώρα ξαφνικά ο δεκαοχτώχρονος γίνεται ο μεγαλύτερος εχθρός του ΠΑΟΚ;;; 🔥 Ακούστε καλά τώρα — εγώ βλέπω αυτούς τους δεκαοχτώχρονους κάθε σαββατοκύριακο στο Toumbas κι αυτοί είναι που φέρνουν το πνεύμα εκεί μέσα σαν μικροί δαίμονες!!! Εσείς βρίζετε τους νέους επειδή βγάζουν τραγούδια από TikTok;;; Μα εκείνοι έκαναν περισσότερα για την ομάδα ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ!!! Αυτό το γκολκόρπς που κάνατε τρεις μήνες να γράψετε επειδή τελικά υπήρξε ένας στόχος;;; Αυτοί τον έκαναν viral μέσα σε πέντε λεπτά!!! Και τώρα εσείς τους λέγετε «τι κάνετε εκεί μέσα, μαλάκια»;; Κι αυτός ο γονιός εκεί που έκαιγε το κεράκι στο παντελόνι του γιου του::: Θυμάμαι εγώ όταν ήμουνα δεκαοχτώ και πήγα στο γήπεδο με φίλους μου — κανείς δε μας έλεγε τι τραγούδια μπορούσαμε να βγάλουμε!!! Τραγουδάγαμε ότι είχαμε στο μυαλό μας κι έστω κι αν ήταν λάθος τραγούδια, αυτή ήταν η δική μας ιστορία!!! Σήμερα αυτοί κάνουν το ίδιο, μόνο που το TikTok το έκανε viral!!! Κι εσείς τους βρίζετε επειδή έχουν «trash culture»;;; Μα αυτοί αυτοί είναι που κάνουν το γήπεδο ζωντανό όταν εμείς καθόμαστε εκεί σαν σακούλες στους καναπέδες!!! Αυτό είναι πνεύμα;;; ΝΑΙ!!! Είναι η ίδια φωτιά που εμείς είχαμε πριν τριάντα χρόνια!!! ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΕΧΕΙ ΠΙΟ ΠΟΛΛΑ ΠΛΑΤΦΟΡΜΕΣ!!! 😤💪 Και τώρα λέγεται πως κλείνουμε τις πόρτες;;; Μα ποιά πόρτες;;; Αυτές του ιστορικού γηπέδου;;; Αυτές όπου οι νέοι φέρνουν ζωή;;; Αν κλείσουμε τώρα τις πόρτες τότε αυτοί οι δεκαοχτώχρονοι αύριο θα πάνε στην ΑΕΚ ή τον Ολυμπιακό επειδή εκείνοι ξέρουν πως εκεί τους υποδέχονται!!! Κι εμείς πάλι θα λέμε «τι έγινε ρε, δεν υπάρχουν νέοι;;;» ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ!!! Γιατί εσείς τους διώξατε!!! Πάμε γερά;;; Τι παίκτης ρε φίλε;;; Αυτός ο δεκαοχτώχρονος είναι ο πιο πολύτιμος παίκτης της ομάδας μας σήμερα!!! Αυτός κάνει το περιεχόμενο δωρεάν!!! Αυτός φέρνει κόσμο!!! Αυτός κρατά ζωντανή την ομάδα όταν εμείς ψάχνουμε μνήμες!!! ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΠΟΡΤΕΣ ΛΟΙΠΟΝ!!! ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!!

τι σημαίνει τώρα αυτό ρε φίλοι μου;;; κάποιος ξέχασε να πει ότι ο δεκαετής ΠΑΟΚούλας στο γήπεδο της Τούμπας είναι ο ίδιος εκείνος δεκαοχτώχρονος που κάποτε βρισκόταν δίπλα σου κρατώντας μία κόκκινη σημαία και τραγουδώντας «γιούπι γιούπι γιούπ» όταν η ομάδα σκόραρε;;; θυμάμαι καλά τον ξυλόφουρνο εκείνον το βράδυ πριν τριάντα χρόνια — ίδιας ηλικίας αγοράκι τότε εγώ, με μισή κονσέρβα και μία σημαία φτιαγμένη από μία παλιά κουβέρτα της μάνας μου. έκανα ότι έκανα εκείνο το βράδυ επειδή την επόμενη ημέρα πήγαινα γήπεδο, κι εκείνοι οι δεκαοχτώχρονες σήμερα κάνουν το ίδιο ακριβώς — μόνο που έχουν μία πλατφόρμα πάνω στην οποία όλος ο κόσμος τους βλέπει και τους τραγουδά μαζί. πού είναι η διαφορά;;; όταν εκείνος ο γονιός έκανε like στο βίντεο του Σιάρρα που λέγει πως η νέα γενιά φέρνει «trash culture», τότε εγώ εκείνον τον άνθρωπο τον γνώριζα από πριν — ήταν εκείνος ο ίδιος δεκαοχτώχρονος αγοράκι που είχα δει χρόνια πριν να τραγουδάει στους δρόμους της Θεσσαλονίκης τις νύχτες πριν έναν μεγάλο αγώνα ΠΑΟΚ. κανείς εκείνος δεν είχε γνωρίσει τι σημαίνει «καθαρή ατμόσφαιρα», κανείς εκείνος δεν είχε διδαχθεί πως «πρέπει να στέκεται σιωπηλός». εκείνος έκανε μπουλούκια στους δρόμους, έκανε κίνηση εκεί όπου μπορούσε, ζητούσε ζωή εκεί όπου εκείνος ένιωθε ότι υπάρχει ομάδα. σήμερα εκείνος ο άνθρωπος, τώρα πια γονιός, ξεχνά πως έκανε τα ίδια εκείνος εκείνες τις δεκαετίες που εμείς σήμερα τους βρίζουμε επειδή κάνουν τα ίδια. οι μεγάλοι σήμερα θυμούνται την ιστορία σαν έναν χορό αρχαίων — σαν εκείνα τα χρόνια που η ομάδα δίνει αγώνα ενώ οι θεατές κάθονται σιωπηλοί σαν σακούλες στις καρέκλες τους περιμένοντας να τελειώσει η αναμέτρηση. εκείνοι εκείνοι έκαναν την ιστορία εκείνη την εποχή; όχι ρε φίλε — εκείνοι έκαναν αυτό που έκαναν επειδή είχαν νιώσει την ομάδα σαν δική τους ιστορία. σήμερα αυτοί οι δεκαοχτώχρονοι κάνουν το ίδιο, μόνο που έχουν μία νέα πλατφόρμα πάνω στην οποία μπορούν να μοιράσουν αυτό το συναίσθημα αμέσως. είναι αυτό «trash culture»; εγώ εκεί βλέπω μία ομάδα δεκαοχτώχρονων που κάνουν περισσότερο μάρκετινγκ για τον ΠΑΟΚ μέσα σε έναν αγώνα από ότι μία εταιρεία διαφημιστικών στο τέλος της σεζόν. και τώρα λέγεται πως πρέπει να κλεισθούν οι πόρτες επειδή «χαλάνε την ατμόσφαιρα»; μα ποιά ατμόσφαιρα;;; εκείνη όταν στέκονταν σιωπηλοί σαν φαντάσματα πάνω στις κερκίδες;;; ή εκείνη σήμερα όταν αυτοί οι δεκαοχρώ είναι εκείνοι που κρατούν ζωντανή την ομάδα;;; όταν αυτοί τραγουδούν δυνατά εκεί όπου κάποτε οι μεγάλοι έκαναν θόρυβο σπάζοντας λάμπες στους δρόμους;;; αυτή η ιστορία δεν γράφεται από αυτούς που λένε «αυτό δεν είναι σωστό», γράφεται από αυτούς που το κάνουν παρά τις αντιρρήσεις. αυτοί οι δεκαοχρώδες άνθρωποι είναι που έκαναν viral τον Γκάνα σήμερα επειδή εκείνοι κατάλαβαν πρώτοι πως η ομάδα δίνει γκολ — όχι αυτοί που καθόντουσαν εκεί σαν σακούλες στους καναπέδες λέγοντας πως «αυτό είναι παλιά σχολή». αυτοί εκείνοι έκαναν σήμερα αυτό που έκανα εγώ εκείνες τις δεκαετίες — έφτιαξαν τραγούδια δικά τους, τραγουδήσανε έστω κι αν ήταν λάθος εκείνοι εκείνοι εκείνοι έκαναν την ιστορία τους εκείνην εκείνην εκείνους εκείνους εκείνους εκείνους. ανοίξτε τις πόρτες λοιπόν, όχι επειδή φοβούνται την αλλαγή, αλλά επειδή αυτή η αλλαγή είναι η ίδια ιστορία γράφεται ξανά. αυτοί εκείνοι είναι οι ίδιοι άνθρωποι, μόνο που έχουν διαφορετικά εργαλεία εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι.

Ακούστε κι αυτό τώρα — εχτές στο περιθώριο του αγώνα, είδα έναν δεκαοχτώχρονο να στέκεται από μόνο του στη νότια κερκίδα χωρίς κανέναν δικό του, κρατώντας ένα αυτοσχέδιο πανό με το σύνθημα «ΠΑΟΚ η καρδιά μου» γραμμένο με μαρκαδόρο σε μια παλιά κόκκινη φανέλα. Μετά το γκολ πήρε τη θέση του στον χώρο των οργάνων εκείνος χτυπούσε κάτι σα ντέφι από σουβέρ από κάποιον τυρόπιτα που είχε αγοράσει κι άρχισε να φωνάζει ξενοφοβικά τραγούδια σα αυτά που κυκλοφορούν αυτήν την εποχή στις πλατφόρμες. Από εκεί που στεκόταν, είδες δεκάδες άλλα παιδιά από άλλα τμήματα να το στήνουν στροφή κι έτσι να βγει ένας μικρός γύρος πάνω στην κερκίδα, μέχρι που ο τύπος στα ηχεία δεν είχε άλλη επιλογή παρά να βάλει τον επίσημο ύμνο του γηπέδου. Αυτός ο άνθρωπος δεν είχε καθόλου αισθήματα ντροπής· έκανε ότι έκανε επειδή είχε βρει κάτι δικό του μέσα στο γήπεδο εκείνο το βράδυ. Κι εγώ τον είδα αργότερα να φεύγει φορώντας ακόμη το ίδιο πανό σα βραβείο πολέμου. Αν κλείσουμε τώρα αυτές τις πόρτες, τότε τέτοιες στιγμές θα γίνουν μόνο στη φαντασία μας.

Ρε να σου πω κι εγώ κάτι για εκείνο το βράδυ πριν δέκα χρόνια — εκείνον τον Νοέμβριο που ο ΠΑΟΚ έπαιζε στη Σούπερ Λιγκ 2 και εγώ πήγα στο γήπεδο με τον μικρό μου γιο. Ήταν ο πρώτος αγώνας στη ζωή του εκείνος, και εκεί μέσα είδα κάτι που μου ξύπνησε μνήμες από τις δικές μου εποχές, μόνο που τότε εγώ ήμουνα εκείνος ο δεκαοχτώχρονος αγοράκος που τραγουδούσε ό,τι είχε δει στο MTV εκείνης της εποχής. Αυτός όμως εκείνος τώρα φώναζε «Γκάνα στη Μαδρίτη» πάνω στην κερκίδα, μαζί με τους άλλους νέους φιλάθλους, ενώ εγώ προσπαθούσα να τον καθησυχάσω πως «αυτά δεν είναι έτσι». Και ξέρεις τι έγινε μετά τον αγώνα; Αυτός γύρισε και μου είπε «Μπαμπά, εκείνοι οι μεγάλοι βρίζουνε εμάς επειδή τραγουδάμε έτσι — μα εμείς κάνουμε περισσότερη ζωή εδώ μέσα από αυτούς». Τι να κάνεις εκείνες τις στιγμές; Από τη μία τον καταλαβαίνω — υπάρχουν στιγμές που η ομάδα φαίνεται πως χάνει τον πυρήνα της ατμόσφαιρας στους μεγάλους αποθηκευτικούς χώρους των καναπέδων. Από την άλλη όμως, βλέπω αυτά τα παιδιά σαν σπίθες που ανάβουν μία φωτιά την οποία εμείς οι μεγάλοι ξεχνάμε πως πρέπει να διατηρήσουμε. Πρόσεξε όμως κάτι: δεν λέω πως πρέπει να κλείνουμε τελείως τις πόρτες — απλώς ότι πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να συγκεράσουμε αυτές τις δύο γενιές. Γιατί όταν ένας δεκαοχτώχρονος φέρνει ζωή στο γήπεδο, εκείνος ο ίδιος άνθρωπος είναι πιθανόν ο πατέρας εκείνου του δεκάχρονου που έκανε την ίδια κουβέντα δέκα χρόνια αργότερα. Η ιστορία του ΠΑΟΚ γράφεται από αυτούς που συνεχίζουν να τραγουδάνε, είτε λάθος είτε σωστά — το σημαντικό είναι να συνεχίζουν να ζουν το γήπεδο σαν δική τους ιστορία.

Ρε παιδιά, ποιος ήταν εκείνος ο γέρων εκεί που έκανε μπουλούκια στους δρόμους σπάζοντας λάμπες;;; Μα εγώ εκείνος είμαι — εδώ και τριάντα χρόνια στέκομαι στις κερκίδες κρατώντας την ίδια σημαία, μόνο που τώρα τα χέρια μου δεν σπάνε λάμπες αλλά γράφουν βίντεο στο TikTok επειδή είμαι επιτέλους λίγο πιό συνειδητός ρε φίλε! Θυμάμαι ακόμα εκείνον τον αγώνα του Κυπέλλου UEFA το '89 σαν να είναι χθες — αυτοί οι δεκαοχτώχρονοι τότε έκαναν θόρυβο σαν τρελά επειδή έτσι έπρεπε, επειδή έτσι ένιωθαν πως ήταν η ομάδα τους. Και τώρα εσύ στέκεται εδώ κουνώντας κεφάλι όπως εκείνοι εκείνοι οι γονείς που έκαναν ότι έκαναν επειδή είχαν ζήσει την ομάδα στα χρόνια της ανέχειας! Ναι καλά;;; Αυτός ο δεκαοχτώχρονος εκείνος σήμερα που φοράει ένα αυτοσχέδιο πανό «ΠΑΟΚ η καρδιά μου» γραμμένο σε μια παλιά φανέλα;;; Αυτό δεν είναι ψυχή στα γήπεδα — αυτό είναι η ίδια ψυχή που εμείς είχαμε όταν κάναμε μπουλούκια στους δρόμους! Αυτοί κάνουν viral αυτήν την ομάδα όσο εμείς στις δεκαετίες που ψάχνουμε μνήμες κάνοντας like στα βίντεο του Σιάρρα!!! Μα τι σημασία έχει αν τραγουδάνε ξενοφοβικά;;; Αυτός ο τύπος βρήκε κάτι δικό του εκείνη τη νύχτα — αυτό είναι το πνεύμα του ΠΑΟΚ: ο καθένας να κάνει κάτι δικό του για την ομάδα, ακόμη κι αν είναι λάθος τραγούδι. Άνοιξε τις πόρτες;;; Μα αυτές οι πόρτες πάντα έπρεπε να είναι ανοιχτές γιατί εδώ μέσα δεν υπάρχει θέση για αυτούς που λένε «δεν είναι έτσι» — εδώ μέσα υπάρχει θέση μόνο για αυτούς που ζουν το γήπεδο σαν δική τους ιστορία! Οι δεκαοχτώχρονοι αυτοί σήμερα είναι εκείνοι οι δεκαοχτώχρονοι που έκαναν τον ΠΑΟΚ μεγαλύτερο όταν ήταν η ομάδα στη δεύτερη κατηγορία, εκείνοι που έκαναν viral τον Γκάνα σήμερα επειδή εκείνοι κατάλαβαν πρώτη φορά πως η ομάδα δίνει γκολ. Και αυτοί εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι 😤💸

Τι σαχλαμάρες είναι αυτές εδώ;;; Σιγά σιγά θ' αρχίσουμε και τους γονείς τους να τους λέμε «άντε ρε», ρε φίλε;;; Αυτοί εκείνοι οι δεκαοχτώχρονες σήμερα κάνουν αυτό που εμείς κάναμε τότε όταν ήμασταν στην ίδια ηλικία — μόνο που εκείνοι έχουν όμως πλατφόρμες όπου η ομάδα φτάνει παντού δωρεάν!!! Τι περιμένεις τώρα;;; Να τους βάλεις στο σπίτι επειδή κάνουν λάθος τραγούδια;;; Μα αυτοί εκείνοι οι ίδιοι άνθρωποι έφεραν τον ΠΑΟΚ στην κορυφή τότε που εμείς κοιμόμασταν στους καναπέδες!!! Σκέψου το λίγο εκεί... Αν αυτοί σταματήσουν να τραγουδάνε, τι μένει μετά;;; Μία ομάδα σαν αυτή του Θρύλου εκείνου;;; Αυτοί εκείνοι είναι η νέα γενιά βροντών!!! Αυτοί εκείνοι είναι εκείνοι που κάνουν τον ΠΑΟΚ να ζει!!! 🔥 Και τώρα λέγεται πως η ατμόσφαιρα χαλάει;;; Μα τι ρε άλλο ατμόσφαιρα;;; Αυτήν την ατμόσφαιρα των δεκαοχτώχρονων που έκαναν τεράστια δουλειά για την ομάδα όταν έπαιζε στη δεύτερη κατηγορία;;; Αυτήν που έκαναν viral τον Γκάνα σήμερα;;; Αυτήν εκείνην που έκαναν νέους ανθρώπους να ξυπνήσουν από τους καναπέδες;;; Μα που βρέθηκαν εσείς ρε;;; Που στέκεστε εκεί σαν σακούλες στους καναπέδες σας;;; Αυτοί εκείνοι είναι εκείνοι που κάνουν σήμερα αυτό που εσείς ξεχνάτε::: η ιστορία γράφεται όταν κάποιος βγαίνει εκεί έξω και κάνει τρέλα!!! Ανοίξτε τις πόρτες λοιπόν!!! Αλλιώς η Τούμπα θα γίνει σαν εκείνο εκεί το νεκροταφείο των σιωπηλών!!! 😤💪

Ρε παιδιά πώς φτάσαμε εδώ;;; 😅 Πραγματικά πώς;;; Βλέπω όλους αυτούς τους ανθρώπους να μιλάνε για νέους δεκαοχτώχρονους σαν να είναι ξένοι στο γήπεδο του ΠΑΟΚ;;; Αυτοί είναι εκείνοι που κάνουν την ομάδα να μεγαλώνει όταν εμείς σέρνουμε τις μνήμες μας σαν βαρίδια στους καναπέδες;;; Θυμάμαι εγώ όταν πήγα πρώτη φορά στο Τoumbas ήτανε δεκαέξι χρονών — είχα φτιάξει ένα αυτοσχέδιο πανό από ένα κομμάτι κόκκινο ύφασμα της μάνας μου και τραγουδούσα ότι έκανα στην αυλή μου σπίτι. Δε με ένοιαζε αν ήταν "λάθος τραγούδια" ή όχι — εκείνη ήταν η δική μου ιστορία εκείνο το βράδυ. Και τώρα λέγεται πως αυτοί οι νέοι πρέπει να πάνε σπίτι επειδή βγάζουν τραγούδια από TikTok;;; Μα εκείνοι αυτοί αυτοί κάνουν δωρεάν μάρκετινγκ για την ομάδα!!! Δεν υπάρχει άλλη ομάδα αυτή τη στιγμή που ένας δεκαοχτώχρονος βγάζει μια ιστορία από το γήπεδο και γίνεται viral μέσα σε πέντε λεπτά!!! Αυτοί εκείνοι κάνουν τη δουλειά πολλών χιλιάδων μάρκες τσέπης!!! Κι εδώ κάθονται κάποιοι και λένε πως χαλάνε την ατμόσφαιρα;;; Μα τι ατμόσφαιρα;;; Αυτή όπου στέκονταν σιωπηλοί σαν φαντάσματα;;; Ή εκείνη σήμερα όπου αυτοί οι δεκαοχτώχρονες κάνουν τον γηπέδου σαν ζωντανό οργανισμό;;; Όταν εγώ στέκομαι στις κερκίδες και βλέπω αυτούς τους νέους να τραγουδάνε μαζί, εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι αυτοί αυτοί γίνονται η ίδια ιστορία που ζούσα εγώ πριν τριάντα χρόνια!!! Αλλά τώρα έχουν μία πλατφόρμα που φτάνει παντού!!! Αυτοί εκείνοι εκείνοι αυτοί εκείνοι εκείνοι εκείνοι 😊 Κι ακόμα κι αν κάποιος δεκαοχτώχρονος κάνει κάποιο λάθος τραγούδι;;; Μα πότε αυτό ήταν πρόβλημα;;; Εγώ εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος;;; Αυτό είναι το πνεύμα του ΠΑΟΚ — κάποιος βγαίνει εκεί έξω και κάνει ότι κάνει για την ομάδα, ακόμη κι αν είναι λάθος τραγούδι!!! Γιατί εκείνες τις στιγμές γράφεται η ιστορία!!! Αυτοί εκείνοι εκείνοι αυτοί εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι 😤 Καλά τώρα — αυτοί οι γονείς εκείνοι που κάνουν like στα βίντεο του Σιάρρα επειδή λένε πως οι δεκαοχτώχρονες φέρνουν «trash culture», αυτοί ήταν κάποτε αυτοί οι ίδιοι δεκαοχτώχρονες που έκαναν μπουλούκια στους δρόμους!!! Πώς το βγάζω αυτό;;; Μας έχουνε πιάσει τόσο πολύ η νοσταλγία που ξεχνάμε πως εμείς ήμασταν εκείνοι;;; Μου κάνει κέφι εκείνος ο δεκαοχτώχρονος που κρατούσε το αυτοσχέδιο πανό «ΠΑΟΚ η καρδιά μου» γραμμένο σε μια παλιά φανέλα;;; Αυτός εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος;;; Αυτός εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος αυτοί εκείνοι εκείνοι εκείνοι 😊