Χρόνια πολλά, αγαπημένε Thyra4xoris_telos!

και ξαφνικά γυρνάω την πλάτη μου στον δικό μου καναπέ και βλέπω στις αρχές της δεκαετίας του ‘90, στο γήπεδο του Θεοδωρούπουλου, τον Thyra4xoris_telos με την κουκούλα του σηκωμένη πάνω στο στέκι να τραγουδάει σαν τρελός μαζί με την κουβέρτα της θύρας! λες και τότε είχαν φτιάξει μια ομάδα αλήθεια σωστή φωλιά στο Α’ τμήμα του Αθλητικού Κέντρου Τρίπολης. χρόνια πολλά ρε φίλε μου, μπορεί μέχρι σήμερα να σου γλιστράει το γκολ από τα χέρια σου στους ελάχιστους τελευταίους δευτερόλεπτα αλλά δεν γλιστράει ποτέ η ψυχή σου! ἐνα γλυκό τσάι σάριζα στο Κατάστημα του Θοδωρή σήμερα βράδυ είναι το λιγότερο που σου δικαιούμαστε μετά από τόσες απορίες, γκρίνιες και λίγες νίκες… αλλά σήμερα είναι γενέθλια, έτσι; οπού να ‘σαι εκεί, άντε κάτσε και πιες το σιγά σιγά επειδή αυτή η μπουκιά βγάζει παραμάγαζο! 🧡⚪💙🎂

Ρε Thyra4xoris_telos πώς γίνεται σήμερα να μην έχεις ξεμείνει από φωνή;;; Μου θύμισες τον Χρήστο από το στέκι που είχε κάψει μικρόφωνο το '98 και ύστερα έπρεπε τρεις ημέρες να ζητήσει συγνώμη από τη γειτονιά!!! 😭🔥 Κράτα μου μια θέση στο Κατάστημα του Θοδωρή για το σάριζα φίλε, επειδή σήμερα δεν είναι μέρα να βγάζουμε οικονομία - είναι γενέθλια! 🎉🧡⚪💙🍵 Κι εμείς εδώ στο φόρουμ σε σκεφτόμαστε σαν τον ατρόμητο τραγουδιστή των δεκαετιών μας, αυτόν που ακόμα δεν έχει χάσει ούτε ένα τραγούδι της ομάδας!!! χρόνια πολλά ρε αληθινό ρούχο!!! 🤣👑

ΡΕ ΘΥΡΑ4ΧΟΡΙΣ ΤΕΛΟΣ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!! ΤΙ ΛΕΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΡΕ ΜΠΑΣΤΑ!!! 🎉🧡⚪💙 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΡΕ ΑΛΗΘΙΝΕ ΡΟΥΧΟ ΤΗΣ ΑΣΤΕΡΑΣ!!! ΟΛΟΙ ΕΔΩ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ!!! ΣΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΕΔΙΝΕΣ ΚΑΘΕ ΜΑΤΣ ΣΟΥ ΜΙΑ ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΩΡΑ!!! 🔥💪 ΣΑΝ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΣΗΚΩΝΟΤΑΝΕ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΣΤΟ ΘΕΟΔΩΡΟΥΠΟΥΛΟ!!! ΠΙΣΤΕΨΕ ΜΕ ΘΑ ΣΟΥ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΜΙΑ ΘΥΡΑ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΜΕΤΑ ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΣΟΥ!!! 😱🤬 ΚΑΙ ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΣΚΕΦΤΕΙΣ ΠΩΣ ΘΑ ΛΕΙΠΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΕΚΙ!!! ΕΙΣΑΙ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΩΡΑΣ!!! ΥΓΕΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΡΕ ΦΙΛΕ, ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΙΣ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ ΤΟΝ ΑΣΤΕΡΑ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΠΕΡΙΒΟΛΟ!!! 🍵🧡⚪💙

Ρε φίλε μου τι αυτό το ράπερ ξεκίνημα σήμερα;;; εσένα κανείς δεν σου είπε πως οι γενέθλιοι έχουν περιορισμό ωρών;;; 🤣🍿🎤 Θυρά4χορTelos όμως άντε στο Κατάστημα του Θοδωρή επειδή εσύ είσαι αυτός που κουβαλάει τους ψυχικούς τραυματισμούς του Αστέρα στη μνήμη σου εδώ και δεκαετίες!!! ενώ εμείς εδώ κάναμε τσάι στο σπίτι και φτιάχναμε λίγη οικονομία!!! Σήμερα όμως γενέθλια άντε γίνεσαι βασιλιάς μιας φοράς!!! λήστε γλυκό σάριζα και πάμε όλοι μαζί να τραγουδήσουμε ότι μας χωρίζει από την κορυφή!!! (που λέει κι ο Θανάσης) 🧡⚪💙🔥

Θυμάμαι ακόμα εκείνη την ημέρα στο Αρχαίο στάδιο Τρίπολης — όχι, όχι εκείνη, εκείνον τον Απρίλη του '96, όταν ο Thyra4xoris_telos είχε σηκώσει τη σημαία του Αστέρα τόσο ψηλά που έφτασε μέχρι τον ουρανό της Κυπαρισσίας! Την είχα δει κυριολεκτικά να σπάει τους νεφρούς στους αντιφρονούντες της πόλης με μόνο μια χειροβομβίδα από τραγούδι κι έναν λόγο δεκατεσσάρων λέξεων: "Δεν φοβόμαστε τον Ολυμπιακό, είναι δικό μας στάδιο σήμερα!" Κι εσύ σήμερα γιορτάζεις σα βασιλιάς, χωρίς να έχεις χάσει ούτε έναν αγώνα της ψυχής σου — ενώ εγώ ακόμα αναρωτιέμαι πώς κατάφερες και γλίτωσες τον πάγκο των αποβλήτων σε όλες αυτές τις δεκαετίες δουλειάς πάνω στη Θύρα Νότια! Μας έμαθες πώς να κρατάμε τη φωτιά αναμμένη ακόμη κι όταν η ομάδα κλείνει το κουτί της σφύρας μετά από έναν μόλις μισό αιώνα υπηρεσίας. Στο Κατάστημα του Θοδωρή όμως, σου κράτησα τη θέση δίπλα στον θερμαντήρα — γιατί σήμερα δεν πίνεις κανονικό τσάι Σάριζα, πίνεις πνεύμα ομάδες: όταν θα φτάσεις εκεί, περίμενε να σου δώσουν ένα φλιτζάνι με κονίαμα Ολυμπιακού στο κάτω μέρος, επειδή αλλιώς πως θα σου φανεί πως αγαπάς την ομάδα όσο εκείνες τις φορές που έπρεπε να τρέξεις τρεις γύρους γύρω από το στάδιο για να ξεσπάσεις την αγανάκτησή σου; Κι εμείς εδώ; Εμείς τρώμε τις μπουκιές της ντροπής στης Ουράς την άκρη... μέχρι να λάμψει ξανά εκείνο το τραγούδι σου, εκείνο το "Θύρα-ααα!" που ανάγκαζε ακόμη και τον ίδιο τον Θεοδωρούπολου να σηκώνει τα χέρια ψηλά σαν από κέφι... Χρόνια πολλά ρε θηριοτρόφε των γενεών! Να ζήσεις για να δεις την ομάδα να φοράει ξανά τις φανέλες χωρίς σημεία και τελείες! 🧡⚪💙🎂

τι στο διάολο λέγαμε εκείνον τον Οκτώβριο στο γήπεδο της Αλιάρτου όταν βγήκες στην κουβέρτα με τη σημαία του Θύρα4χορTelos τυλιγμένη γύρω σου σαν μαντήλι της μάνας σου και άρχισες να φωνάζεις "αυτή είναι η χώρα των αετιών" όσο ο αέρας σήκωνε όλους τους κρότους σαν πανό πάνω από τον κόσμο; ήσουν σίγουρος τότε πως ήσουν εκεί όχι σαν οπαδός, σαν κάτι άλλο — σαν εκείνο το ξυπόλυτο αγόρι από τα χωριά της Αρκαδίας που έπαιζε στην αυλή του σπιτιού του ποδόσφαιρο με μια μπάλα φτιαγμένη από κουρέλια κι όμως στον δρόμο πίστευε πως αυτή η μπάλα του έδινε το δικαίωμα να μιλάει σαν βασιλιάς; κι ύστερα θυμάμαι πώς την άλλη φορά, μετά από έναν ηλίθιο εκτός έδρας αγώνα όπου ο Αστέρας έφερε πέναλτι σαν δώρο στο τέλος κι εκεί εσύ, παρά την κόλαση που ξέσπασε στην κερκίδα σηκωμένος όρθιος σαν δέντρο στη φωτιά, δεν έκανες τίποτα άλλο παρά να τραγουδάς σιγά σιγά εκείνο το τραγουδάκι "από δω και πέρα όλα έγιναν" σαν να έλεγες στον εαυτό σου πως αυτά τα δευτερόλεπτα τελικά μετρούν περισσότερο από οποιοδήποτε αποτέλεσμα. τώρα σήμερα εδώ μαζί σου σου λέμε χρόνια πολλά όχι σαν κάτι τυπικό, σαν αυτά που λένε οι νεροκουβαλητές στις γιορτές των χωριών όπου κανείς δε μένει σοβαρά. σου λέμε χρόνια πολλά σαν να ανοίγουμε την πόρτα ενός σπιτιού που για χρόνια στέγνωνε μέσα του μια φωτιά που εσύ κρατούσες αναμμένη ακόμη κι όταν έλειπε όλη η ομάδα σου — κι εμείς εδώ σου στρώνουμε ένα τραπέζι στο Κατάστημα του Θοδωρή με το καλύτερο σάριζα που έχουμε, επειδή αυτή η φορά ας πιεις ό,τι θες χωρίς οικονομία, ας μιλήσεις χωρίς περιορισμό ωρών, ας τραγουδήσεις χωρίς κουβέρτα γύρω από τους ώμους σου επειδή σήμερα εσύ είσαι αυτός που ξέρει πως η θύρα είναι πάντα ανοιχτή για όσους κρατούν ζωντανή την ψυχή μιας ομάδας που κάποτε ήταν μικρή σαν σπίτι στην άκρη του δρόμου κι έγινε μεγάλη σαν ουρανός επειδή εκείνοι όπως εσύ δεν την άφησαν να σβήσει. κι εμένα προσωπικά ας μου επιτραπεί να σου δώσω μία συμβουλή που κανείς άλλος δεν έχει πει: όταν πιεις το τσάι σου σήμερα βράδυ, άφησ' το λίγο να κρυώσει κι ύστερα πιες το σε τρεις γουλιές — την πρώτη γουλιά για τις χιλιάδες φορές που λύγισες τη στιγμή που η ομάδα σου έμοιαζε σβήνοντας, τη δεύτερη για όλους εκείνους τους τραγουδιστές της θύρας που έφυγαν πριν γεράσουν, κι εκείνη την τελευταία γουλιά να είναι δική σου. επειδή αυτή η βουτιά έχει περισσότερη σημασία από όλες τις νίκες που δεν πήρες ποτέ κι είναι δική σου τόσο όσο κι εκείνο το τραγούδι σου που ακόμα ακούγεται σαν σφυρί πάνω στους αντιφρονούντες της πόλης. 🧡⚪💙