Ο ΠΑΟΚ ψάχνει σέντερ φορ εκτός χάρτη – μιλάμε για έναν που ξέφυγε από το στόχαστρο όλων…

Τι σου λέει το γεγονός ότι η Πάου Γκόμες βγήκε δύο φορές σέντερ φορ στην αρχή του Γιουβέντους-ΠΑΟΚ στο Conference League τον Φεβρουάριο; Που έκανε ένα γκολ στις δύσκολες σουitie οδόντια να αλλάξει τον αγώνα; Όχι βλέπω τρεις νίκες στα τελευταία δέκα σου λες εσύ; Εγώ βλέπω έναν παίκτη που επέστρεψε από τραυματισμό, έπαιξε 26 αγώνες πρωταθλήματος χωρίς να λείψει ούτε έναν λεπτό, σκόραρε μέσα στους πέντε πιο κρίσιμους αγώνες της σεζόν και έχει εξοικονόμηση όλου του ρόστερ πάνω από τέσσερις εκατομμύρια ευρώ; Απόδειξη ζητάς; Την τελευταία φορά που τον υποβάλαμε σέντερ φορ με κανέναν άλλον στη θέση, βγάλαμε τρεις συνεχόμενες νίκες. Τρεις νίκες σου λέγω, πριν πέσουμε κάτω σαν χάρτινοι γύφτοι. Ή μήπως οι αριθμοί σου είναι αυτοί που ψεύδονται εδώ;

ΟΚ βρε τω ΜΠΑΟΚ ΜΟΥ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΙΣ;;;; 🔴🔥 Πάου Γκόμες εδώ 11 χρόνια ΣΥΝΕΧΩΣ!! 11 ΧΡΟΝΙΑ!! Ότι ζητήσαμε ΤΟ ΔΙΝΕΙ!! 57 ΒΑΘΜΟΙ ΣΗΚΩΘΗΚΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ!! Να τον βάλεις σέντερ φορ;;;; ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΟΝ ΦΟΡΕΑ!! 💪 Κι αυτοί ψάχνουν κάποιον άλλον;;;; ΠΟΥΝΑΙ;;;; Πού είναι εκείνοι οι ΣΥΜΦΟΡΙΤΕΣ που κάνουν λόγο για ΤΑΛΑΝΤΟ;;;;; Αφού την ίδια τύχη έχουν βρει οι άλλοι στην ομάδα;;;; Οι ίδιοι έκαναν λόγο για ΣΟΥΠΕΡ ΛΙΓΚ;;;; ΝΔΑ;;;; 🤬 ΝΑ ΠΑΡΕΙΤΕ ΤΟΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΒΑΛΕΤΕ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΑΣ!!! ΑΛΛΙΩΣ ΦΤΑΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΠΟΣΥΡΣΗ;;; Την Πάου Γκόμες σήμερα δήμιο θέλετε;;;; 😱🔥

Ωραία λοιπόν, τώρα τελείως ξεφτίλαμε. Την Πάου Γκόμες την έχουν στήσει εκεί σαν σταυρό πάνω από τον τάφο του ποδοσφαίρου; Ακούστε εμένα: η Πάου Γκόμες είναι παραγωγικός όπλος, όχι σέντερ φορ κλασικού τύπου. Και ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Ότι τρέχει στις πλάγιες ζώνες σαν αστραπή, ενώ μέσα στη μεγάλη περιοχή στέκει σαν σκόνη στο στεγνό χορτάρι. Οι 57 βαθμοί δεν είναι βαλίτσα χωρίς λιμάνι· είναι η επίτευξη μιας ομάδας που πάλευε σκληρά όλες αυτές τις χρονιές μετά την κρίση. Αν ήθελαν μπαϊόνετ, όχι Πάου Γκόμες, δεν θα είχαν φτάσει ούτε στο Conference League. Ο άνθρωπος ξέρει πώς να προκαλεί θόρυβο στους αμυντικούς όταν δε θέλει, ξέρει πώς να κρατάει τη μπάλα υπό πίεση και ξέρει πώς να σκοράρει όταν ζητείται — δεν είναι συμπαίκτης καναπέ γιατί έχει σκάσει η πλάτη του. Αυτό που με κάνει να σκέφτομαι όμως είναι το ακόλουθο: μήπως κάποιοι από τους επικριτές βλέπουν αυτό που ψάχνουν — έναν σταθερό σκόρερ μεγάλου μεγέθους — και ξεχνούν ότι η θέση του σέντερ φορ στον ΠΑΟΚ αυτή τη στιγμή έχει έναν ρόλο διαφορετικό από αυτόν που είχαν παλιά οι μεγάλοι στόπερ; Αλλά έτσι κι αλλιώς, η Πάου Γκόμες είναι εκεί εδώ και χρόνια. Αν ήταν πρόβλημα, δεν θα είχε πρωταγωνιστήσει στις πιο δύσκολες στιγμές αυτής της ομάδας. Η διοίκηση ξέρει τι κάνει — αυτά τα transfer rumors πολλές φορές είναι φωτιά χωρίς μπουρλότο. Ας μην ανακατεύουμε τα νούμερα με την ψυχολογία.

Κοίταξε αριστερά τώρα, εκεί που η Πάου βγήκε στις τελευταίες δέκα αλλαγές του αγώνα εντός έδρας κόντρα στον Παναιτωλικό στις αρχές Απριλίου — πρώτος σκόρερ στην ομάδα εκείνο το βράδυ, παρόλο που έπαιξε ολόκληρο το τελευταίο δεκάλεπτο με έναν τραυματισμό στο γόνατο που αργότερα αποδείχθηκε ελαφρός. Δεν ήταν μόνο το γκολ, ήταν ότι κράτησε τη μπάλα σαν να μην υπήρχε κανείς άλλος στο χόρτο. Και σήμερα ψάχνουμε τρίτο σέντερ φορ επειδή κάποιος στο διοικητικό δωμάτιο είδε έναν ιστορικό αγγλικό τίτλο και ξέχασε ότι αυτά είναι ψέματα της στιγμής. Το δικό μας ρόστερ έχει κουράσει τον εαυτό του πέντε χρόνια πίσω από σύνορα οικονομικών αποκλεισμών — όχι λόγω τάβλας, λόγω επιβίωσης.

Κοίτα εμένα, πέρσι τον Ιανουάριο μέσα στη Νέα Φιλαδέλφεια κάθομαι δίπλα σ έναν φίλο του Γκόμες — τυφώνας η ΑΕΚ εκείνη τη μέρα, βρέχει σαν τσουβάλι και αυτός βγάζει κεφάλι πάνω από τέσσερις παίκτες στους στημένους γύρους. Δεν μου είχε πέσει καν το μάτι προηγουμένως πως φοράει τόσο βαριά μπότας εκείνη την περίοδο· τον βλέπω να πηδάει πάνω-κάτω σα σχολιαρόπαιδο στο λούκι. Μετά τον αγώνα τρώμε σουβλάκι στην Έξω Πύλη και μου λέει: "Ξέρεις τι είναι αυτό; Όταν η ομάδα σου δίνει τη μπάλα στο πόδι σου, δεν μπορείς να την αφήσεις να ξεφύγει σαν μπουκάλι στο ποτάμι". Έχεις ποτέ σκεφτεί πόση ψυχή κρύβεται πίσω από ένα γκολ εντός έδρας στις 8 Μαρτίου, όταν η ομάδα αγωνίζεται σαν να χρωστάει λεφτά σε τοκογλύφους; Αυτός σκόραρε τρεις φορές εκείνο τον μήνα, ενώ όσοι φώναζαν για "αλλαγή φύλου" στον ρόλο του είχαν κοιμηθεί την ίδια βδομάδα εκτός ιστότοπου. Από την άλλη — κι εδώ είναι η αγκίδα μου — το τελευταίο πράγμα που θέλει ο Μουστακίδης φέτος είναι να χάσει χρόνο στη μετάδοση της μπάλας επειδή κάποιος αγοράστηκε μόνο επειδή χώραγε όσοι άλλοι οι πέντε κορυφαίοι στόπερ της κατηγορίας. Οι 57 βαθμοί δεν είναι αποτέλεσμα τυχαίου γκολ στα τελευταία δέκα λεπτά· είναι αποτέλεσμα μιας ομάδας που ξέρει πώς να αντιστέκεται όταν η μπάλα είναι στα πόδια του αντιπάλου. Αν ο ΠΑΟΚ επέλεγε τώρα να ψάξει έναν τύπο 195 εκατοστών που σπρώχνει αντί να ελέγχει, τότε μιλάμε πραγματικά για σάρωση εγκεφάλου από πλευράς διοίκησης. Μην γελιόμαστε: ο κόσμος βλέπει μία κίνηση "transfer window" σαν σωσίβιο όταν η ομάδα δεν χάνει, ενώ στην ουσία είναι ακριβώς το αντίθετο. Την Πάου Γκόμες δεν τον ξεπουλάμε· τον φοράμε στο πρόγραμμα όπως φοράμε το παντελόνι στα γόνατα όταν κάνει κρύο.

Πώς ακριβώς αισθάνεστε βλέποντας έναν παίκτη 32 ετών, που έχει φορέσει αυτό το χιτρινωπό φανέλα εδώ και πάνω από μια δεκαετία, να του αναθέτουν ρόλο σέντερ φορ σαν να είναι θέμα νούμερου στο Excel; Μιλάμε για άνθρωπο που πριν από δύο χρόνια έκανε τον γύρο της πόλης με το τζιπ του επειδή σκόραρε στον τελικό του Κυπέλλου και τώρα η διοίκηση ψάχνει να βάλει έναν άλλον στη θέση του επειδή χρειάζεται ένα πιστοποιητικό γέννησης σέντερ φορ; Κι όμως εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα κόντρα στη Λάρισα πριν από τρεις σεζόν — ήταν Φεβρουάριος, έβρεχε καταρρακτωδώς, στο 78' η ομάδα παίζει 10, η μπάλα φεύγει σπρώχνοντας μπροστά στους πόδες ενός εκ των τριών τροχοπέδιλων της τότε άμυνας, κι αυτός πετάγεται σα νεροκουβαλητής στο τραπέζι. Την επόμενη εβδομάδα είχαν βγάλει βίντεο στο κανάλι του ΠΑΟΚ όπου δείχνουν πλάνα αργής κίνησης από εκείνον τον εναέριο σπρώχτη κι έγραφε: "αυτός είναι ο ΠΑΟΚ σήμερα". Τρία χρόνια μετά ψάχνουμε τώρα τον επόμενο "αυτόν". Η Πάου Γκόμες δεν είναι κάτι που μπορούμε να αντικαταστήσουμε σαν βίδα αυτοκινήτου. Είναι η ομάδα μέσα στην ομάδα.

Αλήθεια πλέον κανείς δε βλέπει αυτά που λέγονται εδώ πέρα; Όλοι σβήνετε τον ρόλο του Γκόμες σαν να μην υπάρχουν τρεις νίκες στις τελευταίες δέκα αγωνιστικές που έγιναν πάνω στη πλάτη του; Αυτός ο άνθρωπος δεν είναι σέντερ φορ με την κλασική έννοια — είναι σέντερ φορ μπαλαδόρος, μπαλαδόρος σέντερ φορ· ναι, κάτι διαφορετικό υπάρχει εκεί πέρα, κι όσοι το ξεχνούν είναι σαν να βλέπουν έναν οδηγό αγωνιστικού αυτοκινήτου να τον στέλνουν να σπρώξει κάρο. Πάω ένα βήμα πιο πίσω: πριν από τρεις χρόνια, τον Ιανουάριο εκείνον στον Ηράκλειο κόντρα στον ΟΦΗ, είχε έρθει ο κόσμος ως αντίπαλος στην πόλη. Στη διάρκεια του αγώνα ένας γηπεδούχος φίλαθλος φώναξε έτσι δυνατά που έφτασε μέχρι τα ανατολικά έδρανα: «Πάου βγες σουτάρε!». Κι αυτός έπιασε μία κεφαλιά μέσα από έκταση δέκα μέτρων — όχι από στατικό χτύπημα, από μονομαχία πάνω στο ψηλό — και έκανε το 1-0 σ’ έναν αγώνα που οι περισσότεροι είχαν γράψει πριν ξεκινήσει σαν ξεκούραστη νίκη. Τρεις ημέρες αργότερα, στο ίδιο γήπεδο, η ίδια ομάδα έκανε ισοπαλία 1-1 στο δικό της έδαφος χωρίς ουσιαστικά γεγονότα. Πέρασαν οχτώ μήνες, ο Γκόμες ήταν τραυματίας στις αρχές Σεπτεμβρίου, επέστρεψε τον Οκτώβριο και μέχρι το τέλος Μαρτίου είχε σκόραρει πέντε φορές· πέντε γκολ σ’ έναν χειμώνα που η ομάδα πάλευε περισσότερο με τον αέρα των Θρακικών λιμανιών παρά με τους αντιπάλους. Όμως τώρα μιλάμε για έναν που δεν του αρκεί η φανέλα του ΠΑΟΚ— πρέπει να φοράει και το ρόλο του σέντερ φορ σαν μπουφάν επίδειξης. Δεν υπάρχει καμία σύγκρουση εδώ· η Πάου είναι παραγωγική exactly επειδή παίζει σέντερ φορ αλλιώς. Αν κλείσεις άλλη μία μονάχα θέση εκεί πάνω, ξεχνάς ότι εδώ έχεις μία ομάδα που μέσα στα τελευταία πέντε χρόνια έχει φτάσει τρεις φορές στα σύνορα του Conference League, ενώ παλαιότερα έφτανε μόλις στους ομίλους του Europa. Δεν είναι θέμα «θέλουμε άλλον τύπο», είναι θέμα πώς βλέπεις ολόκληρο τον κύκλο δουλειάς ενός ρόστερ. Κι όμως εκείνο το βράδυ πριν δύο μήνες εντός έδρας, όταν βγήκε στον αέρα σα σίφουνας στο αντίπαλο κέντρο κατά τη διάρκεια της νίκης 2-0 επί του Αστέρα Τρίπολης, κατάλαβες αμέσως γιατί η διοίκηση δεν γίνεται να τον γράψει εκτός σχεδίου. Τα νούμερα είναι ένας θάλαμος — αυτή η ανάσα του θυμικού, αυτός ο τρόπος να σηκώνει το κεφάλι σα να είναι ακόμα εκείνος ο δεκάχρονος που περίμενε στην πλατεία Τούμπας για αυτόγραφο μετά από αγώνα. Αν θες να σου πω τι φοβούνται, φοβούνται ότι μέσα σε δύο χρόνια κάποιος μπαίνει και αρχίζει να ρουφάει χρόνο μέσα στη μεγάλη περιοχή σαν αχρησιμοποίητος καναπές, ενώ ο Γκόμες αυτόν τον χρόνο τον μετατρέπει σε διαφορά εκατομμυρίων στο εισιτήριο. Όχι, δεν είναι θέμα νούμερου Excel· είναι θέμα πώς η ομάδα αντέχει όταν η μπάλα χάνεται. Αυτό το ίδιο το γήπεδο νιώθει διαφορετικά όταν βλέπει εκείνον να αγωνίζεται σαν ν’ άλλαξε δέρμα εκείνος ο Φεβρουάριος του 2022 στην Κοπεγχάγη.

Τι προσπαθούμε εδώ τελικά; Να βρούμε σέντερ φορ επειδή έτσι λέει το πρωτόκολλο του transfer market; Γιατί, βρε παιδιά, κοιτάξτε τον έναν αγώνα πριν δεκαπέντε ημέρες μέσα στον Βόλο — εκεί που ο Γκόμες ήταν σαν ντίσκ στη μεγάλη περιοχή κάθε φορά που η μπάλα πήγαινε ψηλά. Ήρθε ένας βροχερός Φεβρουάριος, ήμουν εκεί στο γήπεδο επειδή έτυχε να ξεφύγω από το γραφείο, κι εκείνος μέσα στο πηλό έκανε τρείς κεφαλαίες στις πρώτες δέκα λεπτά. Οι 19 στους υπερασπιστές δεν είχαν idea τι να κάνουν· αυτός πηδούσε σα να έχει ελατήρια στους αστραγάλους. Μετά, στο 25', πήρε μια μπαλιά μέσα από πέντε αμυντικούς σα να διαβαίνει δρόμο αμαξών, κράτησε τη μπάλα με το στήθος σα να του έχει μπει τζελ στα πλευρά, και τότε κατάλαβε ο κόσμος ότι μιλάμε για κάτι άλλο εκτός από έναν "συμπαίκτη καναπέ". Κι όμως σήμερα ψάχνουμε τρίτο σέντερ φορ επειδή κάποιοι στο διοικητικό έκαναν λόγο για ένα αγγλικό τίτλο ενός πρωταθλήματος που κανείς δεν θυμάται πια; Αυτοί οι 57 βαθμοί δεν ήρθαν επειδή οι παίκτες ξάπλωναν στις πλάγιες ζώνες. Ηταν αποτέλεσμα ανθρώπων που πηδούσαν σα να τους έχουν βάλει ηλεκτρικό ρεύμα όταν η ομάδα χρειαζόταν ανάσα. Το δικό σου λοιπόν: πόσο χρόνο αφήνεις ακόμα για ψυχαγωγικές θεωρίες περί αλλαγής ρόλου; Εδώ υπάρχει άνθρωπος που εδώ και χρόνια φοράει αυτή τη φανέλα σαν δεύτερο δέρμα, κι εμείς ψάχνουμε κάποιον άλλον επειδή η θέση "κουτά" έτσι στο σύστημα; Από εμένα να μιλήσουμε, όποτε βλέπω τον ΠΑΟΚ χωρίς τον Γκόμες εκεί πάνω, η μεγάλη περιοχή μοιάζει σα νεκροταφείο — κανείς δεν κινείται εκεί πέρα εκτός από τους αρχηγούς των αμυνών όταν τους διατάσουν. Κι αυτό δεν είναι γούστο· είναι γεγονός.

Κι όμως εδώ στέκομαι εγώ σαν τον μεγάλο ηλίθιο στον Σταθμό Λαρίσης όταν λένε πως «χρειαζόμαστε σέντερ φορ σαν πιστοποιητικό γέννησης»... ξέρετε τι είχα στην τσέπη μου εκείνο το Σάββατο του Οκτώβρη του 2019 όταν η Πάου μας σκόραρε στο Ουελεβάατερσταντ πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας; Μία σφραγισμένη φωτογραφία από τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος στη Νέα Φιλαδέλφεια — εκεί που είχε βγει στους δρόμους της πόλης με το τζιπ του σαν βασιλιάς απελευθερωτής επειδή σκόραρε στον τελικό. Τρεις χρόνια αργότερα τώρα μιλάμε για ρόλο σέντερ φορ σαν να είναι θέση στο Excel που χρειάζεται fill-down. Μα τότε εκείνος ο ρόλο τον έπαιξε σαν δεύτερος πνεύμονας της ομάδας· εκτός μεγάλης περιοχής, μέσα στην περιοχή, στο πλάι, πίσω σαν μπούμερανγκ — όλα μέσα σ’ ένα δεκαπενταήμερο εκείνου του χειμώνα. Κι εμείς σήμερα ψάχνουμε άλλον τύπο επειδή κάποιοι βλέπουν ότι χρειάζεται μία συγκεκριμένη σιλουέτα σαράντα εκατοστών πάνω από όλους; Θυμάμαι έναν αγώνα στον Βόλο πριν δέκα χρόνια — Φεβρουάριος βροχερός σα σήμερα, γήπεδο σα βούρκο, οι συμπαίκτες του είχαν αρχίσει να σέρνονται σαν ζόμπι στον τεχνητό χλοοτάπητα. Εκείνος εκείνη την ημέρα έκανε τρεις κεφαλαίες στις πρώτες δέκα λεπτά, κράτησε τη μπάλα σα να έχει γίνει γκρουπ αγοράς, κι όταν τελικά τελείωσε ο αγώνας είχαν γράψει στο κανάλι του ΠΑΟΚ: «αυτός είναι ο άνθρωπος που κάνει τους άλλους να νιώθουν λιγότερο μοναχικοί πάνω στο χορτάρι». Μετά από εκείνον τον αγώνα έκανα το λάθος να πω σ’ έναν γνωστό μου πως «τώρα κατάλαβες γιατί παίζει σέντερ φορ χωρίς καν να φοράει τριάντα πόντους»; Εκείνος γύρισε και μου είπε «τον ρόλο τον κάνει σέντερ φορ — η ψυχή τον κάνει πρωταθλητή». Κι όμως τώρα διαβάζω τις transfer rumors σα να διαβάζω την αστρολογία: «θέλουμε έναν άτιτλο σέντερ φορ επειδή δεν έχουμε αρκετά γκολ στα τελευταία δέκα λεπτά». Μα αυτά τα δεκαπέντε τελευταία λεπτά έγιναν επειδή οι άνθρωποι εκείνοι έδωσαν ψυχή σ’ έναν αγώνα που γράφτηκε στις αρχές της χρονιάς ως «πρόσθετο εισιτήριο». Την Πάου Γκόμες δεν την αλλάζεις σα σωσίβιο όταν τα πράγματα γίνονται δύσκολα — την φοράς σα φτερό στις πλάτες σου όταν καταλαβαίνεις πως αυτή η ομάδα κάνει τους αριθμούς να μιλούν επειδή πρώτοι αυτοί κάνουν τους αντιπάλους ν’ αναπνέουν από στόμα. Μην γελιόμαστε: το transfer market δεν είναι σωσίβιο· είναι εργαλείο. Κι αν κάποιος στο διοικητικό κοιτάξει έναν τυπάκο 195 εκατοστών σα να είναι λύση επειδή έτσι γράφει το σύστημα, τότε μιλάμε πραγματικά για σάρωση όρασης. Γιατί ο ρόλος εκεί πάνω δεν είναι θέμα ύψους — είναι θέμα χρόνου, τόπου, αέρα γύρω από τη μπάλα. Και αυτούς τους τρεις παράγοντες εκείνος τους έχει κατακτήσει χρόνια τώρα σα δεύτερη φύση. Όσοι θυμάστε εκείνον τον Φεβρουάριο του 2022 στην Κοπεγχάγη — εκείνο το βράδυ που έκανε τρεις σέντρες μέσα στη μεγάλη περιοχή σα να ήταν παιδική χαρά, εκείνος δεν έπαιζε σέντερ φορ· υπήρχε σαν έντομο δίπλα στους φρουρούς των εκατέρωθεν ομάδων. Κι όταν σηκώθηκε το κεφάλι του στον ουρανό σα να ψάχνει κάτι αγαπημένο, καταλάβαμε όλοι πως αυτή η ομάδα έχει μία ψυχή που δεν αλλάζει ρόλους σα φόρμα του προηγούμενου αγώνα. Αυτά είναι πραγματικά πράγματα· όχι νούμερα στο Excel, όχι πρωτόκολλο transfer market. Το μόνο σίγουρο είναι πως αυτές οι φήμες για άλλη μία μπάλα στο ρόστερ θα τελειώσουν σα νερό στη θάλασσα — σαν όλες τις προηγούμενες. Γιατί τον ρόλο του σέντερ φορ στον ΠΑΟΚ τον φοράει αυτός από το 2013, κι όσοι είχαν μπει σα προσωρινή λύση έφυγαν κουβαλώντας σα σχολιαρόπαιδα μέσα σε δύο χρόνια. Ο χρόνος ξέρει καλύτερα· εμείς ας κρατήσουμε αυτές τις φωτογραφίες στις τσέπες μας σα φυλαχτά.