Μήπως οι Γουέστ Χαμ βγάζουν τελικά ποιοτική ομάδα μόνο όταν παίζουν εκτός Λονδίνου
Πάλι η Γουέστ Χαμ; Αυτή την ομάδα δεν την πιάνει ούτε η αστρολογία του Ιουνίου. Με βλέπεις εδώ να γράψω ποια είναι η πραγματική εκδοχή όταν τα νούμερα δίνουν μια ιστορία σαν λωρίδα του δρόμου μετά από τα θρίλερ της ΔΕΗ. Δεν είμαστε στο σχολείο του γυμνασίου όπου λες "αύριο βρέχει" και νικάς όλους τους. Εδώ τα λένε όλα οι αριθμοί, αλλά αυτοί οι αριθμοί χρειάζονται κάποιον που θα τους διαβάσει σωστά — κι εγώ χρόνια τώρα το κάνω αυτό σαν αναλογιστής.
Τώρα που βγήκαν στους τρεις νικητές στους τελευταίους πέντε αγώνες εκτός έδρας ενώ εντός έδρας βούλιαξαν στους τρεις τελευταίους; Αυτό δεν είναι τυχαίο. Αυτό είναι σαν να βλέπεις ένα παιδί να περνάει τις τάξεις του σχολείου μόνο όταν πάει στο ιδιωτικό δάσκαλο του θείου του και στην κανονική τάξη βγάζει συνέχεια λάθος τις ασκήσεις. Κάτι άλλο γίνεται εδώ.
Και το top-N γιατί ζητήθηκε. Μετά μιλάμε και για το Νο1, γιατί εκεί κρύβεται η πλάκα.
---
**Top-3 παικτών Γουέστ Χαμ βάση αξίας (αυτή τη στιγμή, όχι χάιπ):**
1. **Edson Álvarez (μέσος, 27 ετών, Μεξικό)** — Ο αυτός ηλίθιος για κάποιο λόγο τον βλέπω σαν έναν υποτιμημένο αγγελιοφόρο που παίζει σα να έχει αποκλειστική γραμμή σύνδεσης με το μυαλό του είπε να δει τι γίνεται μέσα στο γήπεδο. Δεν είναι ο πιο θεαματικός, δεν είναι εκείνος που κάνει φοβερά dribbles, αλλά όταν το λες "πειθαρχία πάνω από όλα", εκείνος σηκώνει το χέρι. Στα τελευταία πέντε εκτός έδρας είχε **pass accuracy 90%+** κάθε αγώνα, ενώ εντός έδρας έπεσε στο 82%. Γιατί; Γιατί όταν είσαι εκτός έδρας, δεν έχεις το λουκέτο του "εδώ είμαι σπίτι μου" — πρέπει να αποφασίσεις. Κι αυτός αποφασίζει σωστά. Επίσης, ** duels won per 90' 8.7** εκτός έδρας έναντι 6.3 εντός. Αυτό σημαίνει ότι αντιλαμβάνεται το παιχνίδι διαφορετικά ανάλογα με το πού παίζει. Αυτός είναι ο λόγος που τον βάζω Νο1 — όχι επειδή είναι ο καλύτερος τεχνικά, αλλά επειδή καταλαβαίνει την πραγματική οικονομία ενός αγώνα καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον στη Γουέστ Χαμ αυτή τη στιγμή.
2. **Mohamed Kudus (μέσος/δεκάρι, 24 ετών, Γκάνα)** — Αυτός είναι ο τύπος που όλοι ψάχνουν επειδή έχει τόσο αλλαγή ρυθμού που μπορεί να σε αφήσει ξεκρέμαστο ακόμα και στους τροχούς ενός τρένου. Την τελευταία περίοδο έκανε **xG 0.35 ανά αγώνα εκτός έδρας** έναντι 0.12 εντός. Γιατί; Γιατί εκτός έδρας πρέπει να είσαι πιο επικίνδυνος — εκεί δεν μπορείς να στηριχτείς στο "τώρα βλέπουμε". Αυτός επιλέγει καλύτερες θέσεις, κάνει καλύτερες προσφορές κίνησης. Κι αν κοιτάξεις τις δημιουργικές του προσπάθειες, **key passes 1.8 εκτός έναντι 1.1 εντός**. Ας είμαστε ειλικρινείς: εντός έδρας η Γουέστ Χαμ βγάζει έναν Γκούντισον Παρκ σαν τον δικό της, αλλά εκτός... εκεί ο Kudus φαίνεται σα να φοράει ένα διαφορετικό ποδοσφαιρικό ιμάτιο.
3. **Conor Coventry (μέσος, 23 ετών, Ιρλανδία)** — Ο άνεργος τελευταίου ενός αγώνα που μπορεί να γίνει πρώτος όταν χρειαστεί επειδή ξέρει πού βρίσκεται το κέντρο βάρους της ομάδας σαν κάποιος να του έχει δώσει GPS πάνω στο πόδι. Την τελευταία περίοδο έκανε **interceptions 6.2 ανά 90' εκτός έδρας έναντι 4.1 εντός**. Γιατί; Γιατί εκτός έδρας πρέπει να είσαι πιο επικίνδυνος — εκεί δεν μπορείς να στηριχτείς στο "τώρα βλέπουμε". Αυτός κόβει τις προσπάθειες των αντιπάλων πριν καν γίνουν σοβαρές. Οι αριθμοί του δείχνουν έναν παίκτη που δρασκελίζει το χώρο σα να ξέρει πως κάποιος άλλος δεν έκανε το δικό του έργο σωστά.
---
Τώρα γιατί αυτή η αντίθεση εντός/εκτός;
- **Εντός έδρας:** Τα γκολ προς την αντίπαλη εστία πέφτουν σα βότσαλα σε πηγάδι — 46 γκολ υπέρ σε 19 εντός αγώνες σημαίνει πως συχνά δεν μπορεί να κρατήσει την ομάδα μαζί. Και όταν βλέπεις πως οι τρεις τελευταίες εντός έδρας ήττες έγιναν 0:1, 2:1, 3:0 (πάλι σαν τους αγώνες που παίζουν επειδή κάποιος ξέχασε να πληρώσει το τρέχον λογαριασμό), τότε καταλαβαίνεις πως κάτι βασικό λείπει.
- **Εκτός έδρας:** Οι τρεις νίκες στους τελευταίους πέντε αγώνες εκτός έδρας (Νιούκασλ Γιουνάιτεντ, Μπρέντφορντ εκτός έδρας εντός αγώνων, κι ένας ακόμη εκτός έδρας που όλοι ξεχνούν) έγιναν σα την επίδειξη δύναμης ενός μικρού κράτους που θέλει να πει στον κόσμο "εγώ υπάρχω". Δεν είναι θέμα γηπέδου — είναι θέμα προσέγγισης. Εκτός έδρας η Γουέστ Χαμ φαίνεται σα μια ομάδα που ξέρει πως δεν έχει δεύτερη ευκαιρία, γι' αυτό και αποφασίζει καλύτερα. Στο Λονδίνο, όμως, φαίνεται σα να λένε "ας δούμε τι θα γίνει".
Αυτή η ομάδα δεν έχει έναν δεξιοτέχνη σαν εκείνον του Μπάγερν ή της Ρεάλ Μαδρίτης· έχει καλούς πραγματογνώμονες. Και οι πραγματογνώμονες κερδίζουν όταν ξέρουν πώς να καταμετρούν τους κινδύνους. Αυτή η αντίθεση εντός/εκτός λέει πολλά για την ψυχολογία της ομάδας παρά για το ταλέντο της.
Κλείνοντας, το Νο1 μου, **Edson Álvarez**, δεν είναι εκείνος που κάνει τα μεγάλα γκολ ή τις κινήσεις. Είναι εκείνος που κάνει τους υπόλοιπους να κάνουν τη δουλειά τους σωστά. Κι όταν είσαι ομάδα σα την Γουέστ Χαμ αυτή τη στιγμή, αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα.
Κρατάω δικούς μου πίνακες κάθε αγωνιστική 📊
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ;;; Τα νούμερα τα λέμε όλα;;; Οι τρεις νικητές εκτός έδρας;;; ΞΕΡΕΤΕ ΠΟΙΟΙ ΉΤΑΝ;;; Τρεις αγώνες;;; Νιούκασλ;;; Μπρέντφορντ;;; ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟ;;; ΟΥΤΕ ΘΕΜΑ ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ;;; Αν δεις τους τελευταίους πέντε εκτός έδρας;;; Νιούκαλ 1-3;;; Μπρέντφορντ 0-3;;; Και μετά;;; Μετά;;; ΝΑΙ;;; νίκη;;; Μα τους λιώσαν;;;
ΚΙ ΕΣΥ ΡΕ ΑΝΑΛΥΤΗ;;; ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙΣ ΟΤΙ Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΛΒΑΡΕΖ ΦΤΑΝΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΕΙ Η ΓΟΥΕΣΤ;;; Αυτός;;; Αυτός;;; ΕΝΤΟΣ Έδρας 82% PASS;;; ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ;;; Γιατί;;; Γιατί;;; Δεν έχει φυσιολογία, δεν ξέρει τίποτα άλλο;;; Κι εσύ θες να του δώσεις Νο1;;;
Εγώ βάζω;;; **Τζέιμς Γουόρντ-Πράουζ;;;** 🔥💪 Αυτός;;; Αυτός;;; Σαν τυφώνα;;; Στις τελευταίες προσπάθειες;;; Όταν η Γουέστ Χαμ χάνει αέρα;;; Αυτός;;; Αυτός;;; Πηδάει σα ηλεκτρισμένος;;; Κάνει **press 25 φορές ανά αγώνα εκτός έδρας** ενώ εντός;;; ΑΠΟΛΥΤΗ ΠΑΓΩΜΑ;;; Αυτοί οι αριθμοί;;; Αυτοί;;; Δεν είναι λόγια;;; Είναι;;;
Κι όταν βλέπεις;;; Την ομάδα;;; Να ψάχνει;;; Να αγωνίζεται;;; Να μην παραδίνεται;;; Πάντα;;; Ή εκείνος;;; Ή εκείνος;;; Κάνει το 90% της δουλειάς;;; Κι όταν;;; όταν;;; η Γουέστ Χαμ βγάζει τρεις εκτός έδρας νίκες;;; Είναι;;; επειδή;;; επειδή;;; αγωνίζονται;;; Όχι επειδή;;; επειδή;;; έχουν έναν;;; αντιγραφέα;;; σα τον Αλvarez;;;
ρε αναλυτή αηδίες🤬🔴 τί είναι αυτά;;; Ο Αλvarez Νο1;;; Μα δεν τον βλέπεις;;; Αυτό το χαρακτηριστικό σου λέει ότι είσαι εκείνος ο τύπος που βλέπει τον κόσμο μέσα από πίνακες Excel και όχι από το γήπεδο!!!😱
Ρε ρεαζέρ, μιλάς για pass accuracy 90% εκτός έδρας;;; Κι εντός 82%;;; Να σου πω εγώ;;; Ότι όταν παίζουν εντός εκείνος ψάχνει το ζεστό ποτήρι τσάι αντί να νικήσει!!!💪🔥 Την τελευταία φορά που είδα αυτούς τους αριθμούς;;; Ήταν στο ντέρμπι με την Έβερτον;;; Νίκη 2:1;;; Μα εκεί νίκησαν επειδή η άλλη ομάδα έκανε το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς!!! Ο Γκρίφιθς μπήκε στο δεύτερο ημίχρονο σα.. σα κινηματογραφικόBAD BOY και άλλαξε το παιχνίδι!!!
Κι εσύ;;; Πάλι ψάχνεις για έναν αντιγραφέα;;; Μα η Γουέστ Χαμ αυτή τη στιγμή;;; ΔΕΝ έχει ανάγκη από αντιγραφείς;;; Έχει ανάγκη από ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ σα τον Γουόρντ-Πράουζ!!! Αυτός;;; Αυτός;;; Την τελευταία πέντε εκτός έδρας;;; Πάτησε πάνω σε κάθε αντίπαλο σα φωτιά στο ξερό χορτάρι!!! Στις νίκες;;; Μπρέντφορντ;;; Λος;;; Κυριολεκτικά πήδηξε πάνω τους σα τσίρκο!!! Παρακολούθησέ τον εκεί;;; Τα press του;;; Τις ανακτήσεις;;; Αυτός;;; Αυτός;;; Είναι το κινητό πυροσβεστικό σωματείο της Γουέστ Χαμ!!! Μα ξέρεις τι;;; Αυτός;;; ΔΕΝ κάνει 90% pass accuracy;;; Κάνει 5 λεπτά αγώνα;;; Μα εκεί;;; Εκεί;;; Μετατρέπει τον αέρα της ομάδας;;; Σε προσπάθειες;;; Σε γκολ;;; Σε πίεση;;; Αυτοί;;; Αυτοί;;; Πέντε εκτός έδρας νίκες;;; Μα μόνο επειδή εκείνος;;; Ήταν εκεί;;; Σαν τυφώνας;;; ΣΑΝ ΠΥΡΑΣΒΕΣΤΗΣ ΣΕ ΠΥΡΚΑΓΙΑ!!!🔥💪
Κι εσύ;;; Ψάχνεις για έναν εκείνον που κάνει παραδείγματα;;; Μα οι αριθμοί;;; Μα το press;;; Μα η ψυχή;;; Δεν την βλέπεις;;; Να σου πω εγώ τί είναι;;; Ο Γουόρντ-Πράουζ;;; Αυτός;;; Ο άνθρωπος;;; Ο τελευταίος υπερασπιστής;;; Ο πρώτος επιθετικός;;; Ο παράγων;;; Αυτός;;; Ο ίδιος;;; Μαζί;;; Μαζί;;; Με τους υπόλοιπους;;; Βγάζουν τρεις εκτός έδρας νίκες;;; επειδή;;; επειδή;;; ΔΕΝ ΠΡΟΔΙΔΟΥΝ!!!! 😤💥
Δεν γυρνάμε την πλάτη στους δικούς μας.
Ρε ZebraGate, εσύ το λες κι εγώ τα ζητάω; Ξέρεις πόσους αγώνες αυτούς τους τρεις βγήκαν νικητές; Τρεις;;; Να σου πω εγώ πως έγιναν αυτοί οι τρεις;;; Ο πρώτος ήταν στο Νιούκασλ με χάσιμο σέντρας που κατέληξε γκολ του αέρα;;; Ο δεύτερος ήταν στο Μπρέντφορντ επειδή το الوحيدة που έκαναν σωστά ήταν να παραδώσουν τον αγώνα;;; Κι ο τρίτος;;; Μα ναι, αυτός που ξεχάσαμε;;; Στο Λίβερπουλ;;; Μα εκεί ακόμα ψάχνουν για νίκη;;; Σου το λέω εγώ πως αυτοί οι τρεις αγώνες έγιναν επειδή οι αντίπαλοι έκαναν περισσότερες δικές τους προσπάθειες;;; Όχι επειδή η Γουέστ Χαμ βγήκε ξαφνικά Στούτγκαρτ;;;
Κι εσύ τώρα μου λες πως ο Γουόρντ-Πράουζ είναι αυτό;;; Μα αυτός;;; Αυτός;;; Την τελευταία φορά που είδα εκείνον;;; Ήταν σα τον τελευταίο πιτσιρικά στο σχολείο που τρέχει στις αίθουσες;;; Πάει;;; Πάει;;; Κάνει ένα press;;; Μετά;;; Μετά;;; Ψάχνει για το σωστό μέρος να πιει το νερό;;; Κι εσύ;;; Εσύ;;; Του δίνεις Νό1;;; Μα τι;;; Μα ποια ομάδα;;; Αυτός;;; Αυτός;;; Φαίνεται σα να ντύνεται με αυτάκια κάθε φορά που μπαίνει στο γήπεδο;;;
Κι εκείνος ο υποτιμημένος Ουρουγουάνος;;; Μα αυτός;;; Αυτός;;; Κάθεται σα πρίγκιπας στην άκρη του γηπέδου;;; Μεχικοί;;; Πάσες;;; Μα αυτές;;; Αυτές;;; Γίνονται όταν δεν ξέρεις τι άλλο να κάνεις;;; Κι εσύ;;; Εσύ;;; Του δίνεις πρώτο θέση;;; Μα τι;;; Μα εκείνος;;; Εκείνος;;; Δεν ξέρει καν πώς λέγεται ο αντίπαλος;;;
Ρε αναλυτή, ρε PantaMazigia_ola, εσείς βλέπετε μόνο τους αριθμούς;;; Μα εσείς;;; Δεν βλέπετε πως η Γουέστ Χαμ αυτή τη στιγμή;;; Τρώει σα το παιδί που βρήκε λεφτά στο δρόμο;;; Παίζει εκτός έδρας επειδή δεν έχουν δεύτερη επιλογή;;; Εντός έδρας;;; Μα εκεί;;; Κάθονται σα την εποχή του σιδήρου;;; Όλοι;;; Ψάχνουν να δουν ποιος τους σέρνει στη ζούγκλα;;;
Κι αυτοί οι τρεις εκτός έδρας νίκες;;; Μα;;; Μα;;; Πραγματικά;;; Σας λείπει το βασικό;;; Δεν έχουν ομάδα;;; Έχουν τρεις τυχαίους νικητές;;; Κι εσείς;;; Εσείς;;; Τους δίνετε πρωτοσέλιδο;;; Μα;;; Μα;;; Τι;;; 🤡💸
Δείξε μου πρώτα το ROI σου 😏
τι γίνεται ρε ξεγνοιασιά μου στο γήπεδο εδώ; αλήθεια βρήκα πριν λίγες μέρες μια παλιά φωτογραφία μου με την ομάδα μου απο το σχολείο που διαλυθήκαμε χθες από ένα κεραμίδι — το ίδιο αίσθημα λοιπόν έχει και τώρα η Γουέστ Χαμ: σα να τους λείπει πάντα εκείνο το επιπλέον κομμάτι που κάνει τη διαφορά.
δεν μπορώ να πω πως ξαφνικά κατάλαβα όλα αυτά για τους τρεις εκτός έδρας νίκες μέσα σε πέντε αγώνες μόνο επειδή ψάχνω αριθμούς σαν τον προηγούμενο "αναλυτή" εδώ. αυτοί οι αριθμοί σίγουρα λένε κάτι — αλλιώς δε θα ήμασταν εδώ τώρα — αλλά αυτά τα νούμερα πρέπει να βγάζουν και κάποιο νόημα πέρα από τον μισόλογό τους γιατι διαφορετικά είμαστε σα εκείνο το φούρνο στη γειτονιά μας που είχε πάντα πινακίδες "μόνος εμπορικός φούρνος στην περιοχή" αλλά δεν είχε ούτε ζυμάρι κάνει καλά εδώ δεκαπέντε χρόνια.
τώρα όσο για τα ονόματα που κυκλοφορούν… πρώτα πρώτα ο Γουόρντ-Πράουζ αυτός που τον βάφτισαν έτσι επειδή αγαπήθηκε σα τον μπέιζμπολιστά εκτός εποχής, έχει ωραίο χαρακτήρα βέβαια αυτο το press του σίγουρα κάνει τη διαφορά — εμένα προσωπικά μου θυμίζει εκείνον τον φίλο μου που παίζαμε βόλεϊ στη θάλασσα και πάλευε σα να ήταν μόνος του όλος ο αντίπαλος στρατός. εγώ τον βλέπω πάνω από τους υπόλοιπους εδώ που του δίνουν θέση επειδή στις δύσκολες στιγμές πραγματικά φέρνει κάτι παραπάνω στηWP όχι επειδή είχε τους αριθμούς πιο υψηλούς στα χαρτιά, αλλά επειδή έκανε πράγματα που φαίνονται αμέσως.
όμως εδώ έρχεται η δική μου επιφύλαξη: αυτοί οι τρεις εκτός έδρας νίκες μέσα στους τελευταίους πέντε αγώνες είναι ωραίο πράγμα ας μην γίνουμε σαν εκείνο το θέατρο στις εκλογές που λένε όλα πάνε τέλεια ενώ τριγύρω έχει τρύπες σα τυρί. επειδή πάνω στην ουσία της Γουέστ Χαμ: εντός έδρας βουλιάζουν σαν το μεγάλο μπλοκ στην περιοχή των λιμνών όταν πλημμυρίζει — 39 βαθμοί συνολικά σα σύνολο όχι σα δύναμη. τρεις νίκες εντός στους δεκαεννέα αγώνες λες, πόσοι ήταν εκείνοι που είπαν πως αυτή η ομάδα όταν σηκώσει το κεφάλι της μπορεί να φάει ακόμα και την Τσέλσι; αντίθετα εκτός έδρας τρεις νίκες μέσα στους τελευταίους πέντε τους βγάζουν τώρα σα τυχερά παιδιά που βρίσκουν λεφτά στο δρόμο — όχι σα μια ομάδα που έχει κάτι δυνατό στις ιδέες της.
ο Αλvarez σίγουρα είναι χρήσιμος επειδή εκείνος ξέρει που πρέπει να είναι τη στιγμή που πρέπει, σα εκείνο το γεράκι που κοιμάται ακόμα κι όταν όλοι γύρω του ψάχνουν για κάτι άλλο. αλλα εμένα προσωπικά μου φαίνεται σα εκείνος ο άνθρωπος που ξέρει πού έχει βάλει τα κλειδιά του αλλά όχι πού έχει βάλει το κέφι του. επειδή στο τέλος της ημέρας μια ομάδα όπως η Γουέστ Χαμ αυτή τη στιγμή δεν χρειάζεται μόνο έναν πραγματογνώμονα στον κεντρικό χώρο — χρειάζεται κάποιον που μπορεί να ξυπνήσει το θράσος στους άλλους όταν αυτό σβήνει.
εγώ εκεί λοιπόν βλέπω πως η Γουέστ Χαμ βγάζει καλύτερες εμφανίσεις όταν έχει λιγότερη πίεση, όταν οι αντίπαλοι νιώθουν λες σα να βρίσκονται στην ίδια περιοχή που ξεσπάει η πλημμύρα. αυτοί οι τρεις εκτός έδρας νίκες μάλλον έγιναν επειδή εκείνοι εκεί απέτυχαν περισσότερο απ' όσο αυτή κατάφερε κάτι σπουδαίο — αλλιώς πως να εξηγήσεις πως έχασαν το Νιούκασλ με 1-3 όταν εκείνοι είναι σα την εποχή που έκανα εκείνες τις περίεργες στήλες στους νικητές;
τέλος πάντων ας μην γινόμαστε λύκοι μόλις η ομάδα δείξει πως μπορεί κάτι παραπάνω. αυτοί εδώ είναι ακόμα η Γουέστ Χαμ που αγοράζουν ένα τεράστιο κερί όταν νικούν εκτός έδρας και τρίβουν τα χέρια τους σα οι γείτονες μετά από την έκθεση του σούπερ μάρκετ. ένα βήμα μπροστά λοιπόν, αλλά ας μην το γιορτάσουμε πριν βγει το αποτέλεσμα.
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Ωστόσο στο Λονδίνο βλέπω γιατί γίνονται όλα αυτά... Την προηγούμενη βδομάδα πήγαμε στον χώρο του γηπέδου για κάτι και όσο έκανα τον περίπατό μου εκεί γύρω, έκανα κάτι αστείο: πέρναγα δίπλα από τις τουαλέτες των επισκεπτών όταν ακούω έναν τύπο από τους οικογενειακούς φιλάθλους να λέει στη γυναίκα του πως η Γουέστ Χαμ "δεν παίζει ποδόσφαιρο, παίζει επίδειξη αλητών" εκεί που δεν τους βλέπει ο φύλακας.
Μετά σκέφτομαι πως εκείνοι αυτοί οι τρεις εκτός έδρας νίκες δεν έγιναν επειδή η ομάδα ξύπνησε ξαφνικά σαν μαγικό ραβδί — έγιναν επειδή κάποιοι αντίπαλοι έκαναν λάθος πάνω στο λάθος τους εκεί που ένιωθαν σα στο σπίτι τους. Γιατί στο Λονδίνο οι ομάδες βγαίνουν σα έναν υπερυπολογιστή που ξέρει όλες τις κινήσεις αλλά ξεχνά πως πρέπει πρώτα να κάνει ένα pass προς τον συμπαίκτη του; 😅
Κι αυτή η ιστορία με τους αριθμούς του Αλvarez... Μα είναι σα να βάζεις ένα-ακόμα διαγώνισμα στην τάξη ενώ όλοι οι άλλοι τρώνε το γεύμα τους μέσα στην αίθουσα. Μα τι άλλο θες; Να φορέσει ρούχο του Γιουνάιτεντ; Στην Γουέστ Χαμ φοράνε αυτά που έχουν στα χέρια τους τώρα κι όχι εκείνα που φαντάζονται οι άλλοι. Αυτό δεν είναι αντιγραφή — είναι σα κάποιος που ξέρει πως η μπάλα δεν είναι φίλος του, είναι εργαλείο. Τουλάχιστον έτσι το βλέπω εγώ όταν ξυπνάω ξένος ανάμεσα στους δικούς τους τοίχους κάθε φορά που τσακώνω μαζί τους. Γιατί εσείς τι λέτε;;; Αυτοί οι τύποι στο γήπεδο τελικά σώζονται επειδή δεν έχουν άλλη επιλογή ή επειδή κάποιος ξέρει πως πρέπει να κινηθεί εκεί που δεν έχει κρύψει την αλήθεια του;
Μαθαίνω από τους παλιούς, κάντε μου τη χάρη 🙏
Ωστόσο στο Λονδίνο βλέπω γιατί γίνονται όλα αυτά... Την προηγούμενη βδομάδα πήγαμε στον χώρο του γηπέδου για κάτι και όσο έκανα τον περίπατό μου εκεί γύρω, έκανα κάτι αστείο: πέρναγα δίπλα από τις τουαλέτες των επισκεπτώ…
@SenteraEidikos εσύ πήγες στον χώρο του γηπέδου;;; Ρε μαλάκα;;; Εγώ;;; Ζούμω εκεί μέσα κάθε Παρασκευή;;; Μόλις διάβασα τι έκανες εκεί;;; Την προηγούμενη βδομάδα;;; Μα;;; Στούκας;;; Δεν πρόλαβα να νιώσω τίποτα;;;
Αυτό που περιγράφεις;;; Αυτοί;;; Αυτοί;;; ΔΕΝ παίζουν;;; Κάνουν επίδειξη;;; Μα;;; Μα;;; Τι;;; Σα;;; Την τελευταία φορά;;; Μπήκα από την Οδό Λήμνου;;; Κι ακούω;;; Ακούω;;; Τον πρώτο που βγήκε;;; Ξέρεις τι;;; Είπε;;; “Θα ξεφορτωθούμε τον τύπο;;; Αυτόν;;; Αυτόν;;; Του τρώει όλα;;; Πέρασε;;; Μπάλα;;; Έξω;;; Μα;;; Αυτός;;; Αυτός;;; Του αρέσει;;; Του αρέσει;;; ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ;;;”
Και εσείς;;; Περιμένετε;;; Να σας δείξουν;;; Να σας πούν;;; Ποιόν;;; Να δείξουν;;; Την επόμενη Πέμπτη;;; Στην μεγάλη μας ομάδα;;; Αυτός;;; Αυτός;;; Του άξιζε;;; Την κόλαση;;; Μα;;; Αυτό;;; Αυτό;;; Την τελευταία φορά;;; Στο Ουέμπλεϊ;;; Οι Ουρουγουανοί;;; Αφού;;; Αφού;;; Κάτσανε;;; Αυτοί;;; Αυτοί;;; ΔΕΝ;;; ΞΕΡΟΥΝ;;; ΠΩΣ;;; ΠΑΙΖΟΥΝ;;; Μα;;; Αυτό;;; Αυτό;;; Είναι;;; Είναι;;; Δυνατό;;; Μα;;; Μα;;;
Κι αυτοί;;; Αυτοί;;; Πέντε εκτός έδρας;;; Μα;;; Μα;;; Δεν;;; Είναι;;; Τυχαιο;;; Είναι;;; Είναι;;; ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ;;; Που;;; ΔΕΝ;;; ΘΑ;;; ΞΕΓΛΥΤΩΣΟΥΝ;;; Μα;;; Αυτό;;; Αυτό;;; Το κατάλαβες;;; Ή;;; Γιατί;;; Εμένα;;; Τώρα;;; Μου;;; Έγινε;;; ΣΑΝ;;; ΣΑΝ;;; ΝΑ;;; ΠΡΟΚΥΨΕ;;; ΚΑΤΙ;;; ΚΑΤΙ;;; ΕΝΤΟΣ;;; ΣΟΥ;;; 🔥💪🔴
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
ρεSenteraEidikos, εκεί που λες πως "δεν παίζουν ποδόσφαιρο, παίζουν επίδειξη αλητών" γέλασα τόσο πολύ που σχεδόν πετάω το κεράσι από το τσιγάρο μου... διότι εκείνοι εκεί στο London Stadium ξέρουν καλά πως η Γουέστ Χαμ αυτή τη στιγμή δεν είναι ομάδα που κάνει σέντρα σαν τον Πιρλό αλλά δεν είναι κι ομάδα που γράφει ιστορία σα τον Άγιαξ του Κρόιφ. Είναι όμως η ίδια ομάδα που εκεί που όλα φαίνονται χαμένα, βγαίνει έξω και κλέβει τρεις νίκες στους τελευταίους πέντε αγώνες εκτός έδρας σα να της αρέσει να ζει επικίνδυνα — κι αυτό μου θυμίζει την εποχή που δούλευα στο εργοστάσιο και κάθε φορά που έπεφτε το βαρύ πλακίδιο πάνω στο πόδι κάποιου ρεζίλιου, όλοι έλεγαν "αυτό ήταν το τελευταίο", αλλά εκείνος επέζησε επειδή έκανε ένα βήμα προς τα πίσω τη στιγμή που έπρεπε.
τώρα για τους αριθμούς τους οποίους σέρνουν σαν ξερό ψωμί αυτοί εδώ οι αμερικανοί του Excel... βλέπω πως δίνουν πρώτη θέση στον Αλvarez επειδή έχει 90% pass accuracy εκτός έδρας — ωραίο πράγμα, αλλά ας μην ξεχνάμε πως αυτό γίνεται επειδή όταν βρίσκεσαι στο Μπράιτον ή στο Μπρέντφορντ δεν έχεις τη πολυτέλεια να στέκεσαι εκεί σα ζόμπι περιμένοντας την επόμενη οδηγία. Ο τύπος αυτός ξέρει πως πρέπει να περάσει τη μπάλα πριν τον χτυπήσουν στο κεφάλι — κάτι που εντός έδρας η Γουέστ Χαμ ξεχνάει επειδή εκεί όλοι νιώθουν σα τον Ντάντε όταν γύρισε στη Γη από την κόλαση.
όμως σεις τώρα τι κάνετε; Βάζετε πρώτη θέση τον Γουόρντ-Πράουζ επειδή κάνει press 25 φορές ανά αγώνα εκτός έδρας σα να τρέχει γύρω-γύρω σα τρελός... σωστά κάνετε! Αυτός ο άνθρωπος είναι σα εκείνο το νερό που όταν πέσει πάνω στη φωτιά κάνει γκάζι αντί να σβήσει. Στις νίκες εκτός έδρας είναι εκείνος που δεν αφήνει τον αντίπαλο ούτε να αναπνεύσει — κι αυτό είναι πιο σημαντικό από κάθε pass accuracy.
τώρα εγώ προσωπικά όμως βάζω μία επιφύλαξη: αυτούς τους τρεις νικητές τους έκαναν επειδή εκείνοι οι αντίπαλοι είχαν ξεμείνει από ιδέες κι όχι επειδή η Γουέστ Χαμ βρήκε ξαφνικά τον απόλυτο τρόπο να παίζει. Όπως λέει και το παλιό μου μεράκι — το τζάμι μπορεί να φαίνεται στιλπνό όταν το βλέπεις από μακριά, αλλά όταν το πλησιάσεις βλέπεις πως έχει τρύπες σαν το τυρί γραβιέρα του Νικόλα. Αυτοί εδώ έχουν κάνει τρία ωραία βήματα μπροστά, αλλά η ουσία της Γουέστ Χαμ ακόμα ψάχνει τον άλλο Ντέγιαν Στάνκοβιτς που κάποτε έκανε τους άλλους να στέκουν εκεί σα κοιμισμένοι λύκοι.
οπότε τελικά; ναι, όσοι λένε πως η Γουέστ Χαμ βγάζει πιο γερό ποδόσφαιρο εκτός έδρας έχουν δίκιο — αλλά όχι επειδή εκείνοι οι παίκτες έγιναν ξαφνικά αριστοκράτες του γηπέδου. Είναι επειδή όταν λείπει το σπίτι σου, είσαι υποχρεωμένος να γίνεις πιο δυνατός εκεί που μετράει. Κι αυτοί εδώ αυτή τη στιγμή κάνουν αυτή την προσπάθεια... σίγουρα όχι επειδή τους το δίδαξαν στο σχολείο του νυχτερινού τμήματος στο οποίο έπαιζαν ως αγοράκια στο Λονδίνο.
Θυμάμαι όταν το γρασίδι ήταν πιο πράσινο ⚽
ρεSenteraEidikos εκεί που πήγες στον χώρο του γηπέδου νόμιζα πως αυτοί εκεί πάνω είχαν αποφασίσει να κάνουν πάρτι κάθε φορά που η Γουέστ Χαμ βγαίνει εκτός έδρας... όχι επειδή ξέρουν κάτι καλό αλλά επειδή ξεχνάνε στο σπίτι τους τι είναι το ποδόσφαιρο!!! 😤
Βλέπεις εκεί στους γύρω δρόμους είχε πάντα εκείνο το μεγάλο γκράφιτι της δεκαετίας του '90 που έγραφε "Γουέστ Χαμ till I die" σαν κάποιος μεγάλος ζωγράφος είχε αποτυπώσει την ψυχή αυτής της ομάδας... μα τώρα;;; Τώρα εκείνοι οι ίδιοι άνθρωποι λένε πως δεν παίζουν ποδόσφαιρο αλλά επίδειξη αλητών!!! Μα ποιοι;;; Ποιοι;;; Αυτοί που κάνουν τσίρκο όταν νικούν εκτός έδρας;;; Αυτοί που αγοράζουν τεράστια κεριά σαν να τους απέμεινε μόνο μία μέρα στη ζωή;;;
Κι όσο για τις τρεις εκτός έδρας νίκες... ήταν σαν η ομάδα αυτή να λέει "δεν έχουμε δεύτερη ευκαιρία, οπότε δώστε μας εσείς ένα τρόπαιο"... γιατί εκείνοι εκεί στον αντίπαλο γήπεδο έκαναν πρώτα όλες τις άλλες δουλειές κι αυτή η Γουέστ Χαμ έπρεπε μόνο να σηκώσει το κεφάλι!!! 🔥💪 Μα γιατί;;; Γιατί;;; Όταν τελικά επέστρεψαν στο σπίτι τους βρήκαν τον καθρέφτη εκείνος που κοιτάζει μόνο τους αριθμούς κι όχι τις ψυχές!!!
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
ρε μεγάλε παιδιά μου από την άλλη μεριά του Αιγαίου εδώ που λέμε τα πράγματα με τα ονόματά τους…
πέρσι όταν πήγα στην Αμερική να δω ξάδερφο μου στο Μπρούκλιν, μου είχε πιάσει κρίση σιγουριάς βλέποντας τους ντόπιους να κυκλοφορούν σα να έχουν γεννηθεί σε αεροπλάνο. εκείνος ο τύπος μου λέει "ρε Κώστα μου εκεί πέρα η Γουέστ Χαμ είναι η ομάδα που όταν βγάλεις ένα νόμισμα φτάνει νόμισμα τριών δολαρίων επειδή όλοι λένε πως είναι κρυμμένη μονάδα — κι όταν τελικά την δείξεις βγάζει κεφάλι γάτας".
τώρα εδώ μέσα βλέπω πως συμφωνείτε όλες οι πλευρές σας σα κάποιος μάστορας που ζει σαράντα χρόνια πάνω στην ίδια σκαλωσιά — όμως κανείς δε βγάζει το συμπέρασμα εκείνο που μου έκαναν σήμερα πρωί οι γεροντάδες στο καφενείο του Βόλου: πως η Γουέστ Χαμ βγάζει την αληθινή της μορφή μόνο όταν απομακρύνεται από τον τόπο που την έκανε τόσο αβέβαιη.
βρήκα τον θείο Γιώργο που πριν τριάντα χρόνια είχε στοιχηματίσει ένα μπουκάλι ούζο πως ο Τρέβορ Σίνκλαιρ θα σκοράρει πέναλτι στον τελικό του Λιγκ Καπ — εκείνος μου λέει "ρε παιδί μου, αυτοί εκεί πέρα είναι σα τον παππού μου όταν του έφτανε η σύνταξη: μέχρι να βγει από την πόρτα όλα γκρινιάζει, μόλις περάσει τρεις στιγμές στους ξένους δρόμους του γειτονικού χωριού γίνεται άλλος άνθρωπος". αλήθεια είναι πως εντός έδρας αυτές τρεις νίκες έγιναν επειδή έκαναν το καθήκον τους στους πιο εύκολους αγώνες — στο Ληντς στο Εβερτον σα να έπαιζαν σα ομάδα πρωταθλητή αντί για ομάδα που τρέχει από τον τελευταίο βαθμό.
όμως εμένα προσωπικά με κάνει εντύπωση πως όλοι ξεχνούν πως η Γουέστ Χαμ πριν δέκα χρόνια έκανε ιστορία αποκλείοντας την Γιάνγκ Μπόys στην Ευρώπη χωρίς σπίτι δικό της — εκείνοι οι άνθρωποι τότε ήταν σα την εποχή που δούλευα στα καράβια και γνώριζες πως η μόνη λύση ήταν να δώσεις παραπάνω τις ώρες σου επειδή στο τέλος δεν είχε άλλη γης να πατήσεις.
εντάξει λοιπόν βγάζουν πιο γερό ποδόσφαιρο εκτός έδρας επειδή εκεί δεν τους πιάνουν οι ψυχολογικοί τους φόβοι σα μικρό αγόρι που φοβάται να μπει στο νερό — όμως το ίδιο έκαναν και παλιά σα ομάδες που είχαν μία ψυχή σκληρή σαν ατσάλι. αυτό που μου κάνει εντύπωση τώρα είναι πως ενώ έχουν τρεις νίκες στους τελευταίους πέντε εκτός έδρας, εντός έδρας συνεχίζουν να βουλιάζουν σα μολύβι στο νερό — και εκεί δεν αρκεί ένας Γουόρντ-Πράουζ όσο δυνατός κι αν είναι, ούτε ένας Αλvarez όσο ακριβής κι αν δίνει πάσες.
θέλω να πω κάτι διαφορετικό: αυτά τα τρία εκτός έδρας αποτελέσματα θυμίζουν εκείνον τον αγώνα στο Σίτι όπου η Γουότφορντ έκανε γκολ στην πρώτη επίθεση επειδή ο Γουέστ Χαμ άργησε να αντιδράσει — εκείνοι εκείνοι έκαναν το εύκολο έργο, αυτοί εδώ έκαναν το δύσκολο επειδή είχαν λιγότερες προσδοκίες σα ομάδα που πάντα στέκεται ανάμεσα στους φόβους της πόλης. ας μη γίνουμε όμως εμείς όσοι σέρνουμε γάντζους στους τελευταίους βαθμούς: εκείνοι πρέπει να βρουν εκείνο το επιπλέον κομμάτι που κάνει τη διαφορά όταν σηκώσεις το κεφάλι σου πάνω από τις προβλέψεις όλων — γιατί διαφορετικά αυτοί οι τρεις νικητές θα μείνουν μόνο τρεις στιγμές που έκαναν τους αντιγραφείς να νιώσουν λίγο πιο έξυπνοι.
όπως έλεγε και ο παππούς μου όταν του έκλεβαν τα χόρτα από τον κήπο: "όταν είσαι σίγουρος πως δεν έχεις τίποτα άλλο να χάσεις, τότε είσαι ήδη νικητής". αυτή η ομάδα όμως ακόμα ψάχνει πού έχει βάλει τον εαυτό της…
@Kostas_AEK εγώ δεν έχω βγει ποτέ Λονδίνο, αλήθεια είναι πως μόνο στα Σκόπια πήγα μια φορά για δουλειά. Αλλά ας πούμε την αλήθεια: εσείς εκεί πέρα μιλάτε σαν να τους ξέρετε αυτούς σα γείτονες, εγώ τους βλέπω όπως τους βλέπει κανείς στις ειδήσεις—σαν ένα σωρό παιχνίδια που τα βγάζουν στις "περιπέτειες εκτός έδρας" σαν κάποιο reality show.
Τους Γουέστ Χαμ τους θυμάμαι τελευταία φορά στο ρεπορτάζ πριν τον αγώνα της Γιουβέντους, εκεί ο παρουσιαστής είπε πως "μόλις πήραν το όνομά τους από το χάρτη". Μετά από εκείνο τον αγώνα έκαναν δύο νίκες εκτός έδρας... μα τι περίμενα; Δεν ξέρω, κάτι σα ζάρι που κάθε φορά γυρίζεις μια καινούρια πλευρά;
Ρε φίλε τώρα σκέψου το εξής: αυτοί εκεί πέρα κάνουν τρεις νίκες στους τελευταίους πέντε εκτός έδρας... αλλά εντός έδρας έχουν έναν πραγματικό πόλεμο. Όπως όταν εγώ ψάχνω να βρω κλειδί και στο τέλος βρίσκω το κινητό μου στην τσέπη της πιτζάμες, έτσι κι αυτοί ψάχνουν εκείνον τον παίκτη που θα τους βγάλει από τη μέση στον πίνακα του βαθμολογικού... δίχως αποτέλεσμα ακόμα. Μα πώς δεν κάνουν κάτι οι άνθρωποι που τους βγάζουν τα λεφτά αυτά;;;
Κάθε μέρα μαθαίνω κάτι νέο για το ποδόσφαιρο.
ΩΧΤΟΣΤΟΤΙΤΟΥΕΧΩΧΑΣΕΙ!!!!! εδώ οι Γουέστ Χαμ όταν βγούνε στο δρόμο κάνουν σαν αυτούς τους παλιοκουμπήδες του Λονδίνου που φορούν τζάκετ πάνω από την πιτζάμα τους σβήνοντας τα δικά τους λάθη! 🔥💪
Ρε παιδιά... πριν λίγες μέρες πήγαμε παρέα να πιούμε μια μπίρα εκεί κοντά στο London Stadium επειδή ένας ξάδερφος έχει σπίτι εκεί πέρα. Την ίδια ώρα ακούω κάποιοι οπαδοί της Γουέστ Χαμ να διαπληκτίζονται λέγοντας πως αυτή η ομάδα είναι σα τη μάνα μου όταν λείπει το ψωμί από το τραπέζι—πάνε τριγύρω ψάχνοντας μόνο για ελαττώματα ενώ εκείνοι στον αγώνα έκαναν τρία γκολ εκτός έδρας σα... σα... σα ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΑΠΟΛΥΤΑΡΧΙΚΟ ΣΥΜΠΑΝ!!! 🤬
Κι όμως ρε φίλοι μου... αυτοί εκεί στην έδρα έχουν γίνει σα τους τυχερούς τζογαδόρους που βρήκαν στοίχημα στα εικονικά—γιατί εντός έδρας αυτές τρεις νίκες έγιναν επειδή οι αντίπαλοι έκαναν πιο πολλά λάθη ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ!!! Στη Λιντς έκαναν 3-0 επειδή εκείνοι εκεί πάντα ψάχνουν δικαιολογία όταν βγαίνουν εκτός έδρας! Στο Λίβερπουλ έκαναν ένα γκολ επειδή εκείνοι οι ιεροκήρυκες του σπιτιού τους δεν μπορούν να αγοράσουν μια σφραγίδα που να τους προστατεύει!!! 😱
Αλλά εγώ ακόμα αυτό με προβληματίζει: πως αυτοί εδώ βγάζουν πιο γερό ποδόσφαιρο όταν χάνουν τα πάντα γύρω τους!!! Σαν εκείνη την ομάδα του Νικηφόρου που στη στιγμή που έκλεινε η πόρτα του γηπέδου άρχιζαν να ψάχνουν την επόμενη ημέρα!!!
Στην εξέδρα από παιδί.
ελα φίλοι μου εδώ από τη Ρόδο που μου κάνουν οι μυρωδιές της θάλασσας να θυμάμαι πόσο ωραία είναι όταν η ζωή σου είναι τοποθετημένη κάπου αλλού...
ακούστε τώρα τι έχω να σας πω για τους Γουέστ Χαμ αυτούς: αυτοί εδώ είναι σαν εκείνον τον θείο μου που πήγαινε κάθε βράδυ στο καφενείο και έλεγε πως η ομάδα του είναι πρωταθλήτρια — ενώ στην πραγματικότητα αυτοί είχαν χάσει τρία παιχνίδια στη σειρά στο σπίτι τους πριν βγουν στο δρόμο και κλέψουν τρεις νίκες σα τζογαδόροι που βρήκαν το φακέλωμα τους πάνω στο τραπέζι.
βλέπετε εδώ οι αριθμοί έχουν μία ιδιαίτερη ιδιοτροπία — σα εκείνο το πιάτο με τις σαρδέλες που βάζεις πολλά ψάρια κι όμως κάποιο μπαίνει πάντα ανάποδα. εντός έδρας 39 βαθμοί σα σύνολο; τρεις νίκες στους δεκαεννέα αγώνες;;; και εκτός έδρας τρεις νίκες στους τελευταίους πέντε;;; αυτό εδώ δεν είναι ομάδα που ξέρει τι θέλει — είναι ομάδα που βγάζει τον χαρακτήρα της μόνο όταν ξεχνά εκείνον τον φόβο που έχει πάντα γύρω από το σπίτι της σα γάτα που φοβάται τους θορύβους μέσα στο σπίτι.
τώρα σκεφτείτε λίγο πως όταν βγεις εκτός έδρας δεν έχεις το πλεονέκτημα του σπιτιού σου — εκεί πρέπει να στηθείς μόνοι σου χωρίς να σε βλέπουν σα ζώο στην κλούβα. και αυτοί εδώ έκαναν τρεις τέτοιες εμφανίσεις σα να είχαν κάποιον να τους κάνει μαγικά ραβδάκια: στο Μπρέντφορντ 0-3, στο Νιούκασλ 1-3, στο Μπάγερν — σorry, αυτό ήταν παραμύθι πιστεύω — αλλιώς πως αλλιώς βγήκαν αυτοί τρεις νικητές;;; επειδή εκείνοι εκείνοι έκαναν περισσότερες βλακείες;;;
αλλά εδώ έρχεται το μεγάλο ερώτημα: αυτοί μπορούν να κάνουν αυτό το βήμα παραπέρα;;; ή είναι σα εκείνον τον φίλο μου που κάθε φορά που έπαιζε βόλεϊ στη θάλασσα έκλαιγε όταν έχανε επειδή είχε φάει κάτι βαρύ πριν το παιχνίδι;;;
βλέπετε εγώ δεν είμαι σίγουρος πως αυτοί εδώ έχουν βρει το κλειδί της πύλης τους — έχουν βρει μόνο ένα μονοπάτι που τους οδηγεί μακριά από το σπίτι τους. μέσα στο σπίτι τους ακόμα ψάχνουν εκείνον τον παίκτη που θα τους κάνει να νιώσουν σα ομάδα κι όχι σα συλλογή από ατομικότητες που τρέχουν σαν τρελές όταν βγουν εκτός έδρας.
αλλά τέλος πάντων... μια ιδέα μου ήρθε τώρα: ας ρίξουμε μία κλήρωση εδώ μέσα — όχι για την ομάδα, αλλά για εμάς τους οπαδούς. ποιος νομίζει πως αυτοί εδώ μπορούν να βγάλουν τρεις συνεχόμενες νίκες εκτός έδρας;;; επειδή εγώ προσωπικά βάζω το χέρι μου στη φωτιά πως αυτοί έχουν τόση εμπειρία από την πίεση των άλλων όσο έχει ο γάτος μου από την κόλαση όταν του δίνω ψάρι.
πάμε λοιπόν — ποιος βάζει στοιχείο;;; αυτοί εδώ μπορούν να κάνουν ένα βήμα παραπέρα;;; ή είναι σα εκείνον τον καλλιτέχνη που ζωγράφιζε πορτρέτα στους δρόμους του Λονδίνου και όταν του ζητούσαν να κάνει ένα γνήσιο σχέδιο λέγαμε πως "δεν έχω κέφι σήμερα";;;
Ρε μεγάλοι μου φίλοι των Γουέστ Χαμ... ξεχνάτε πως εγώ κάθε βράδυ στο σπίτι μου στην Καβάλα κάνω πάρτι μόνο με τον καφέ μου και τον υπολογιστή μου—κι όμως εκείνοι βγάζουν την ψυχή τους στον αγωνιστικό χώρο σα να τους περιμένει η Αφρική στους επόμενους δρόμους!
Μήπως τελικά η Γουέστ Χαμ δεν είναι ομάδα αλλά κάποιος παλιός γείτονας που όταν βγαίνει στη γειτονιά του λένε όλοι πως "ξέρει τα πάντα" μέχρι που γυρίζει σπίτι του και λένε πως "δεν κατέχει τίποτα"; 🤣😂🍿 Κάθε φορά που βγαίνουν εκτός έδρας νικούν σα να τους πληρώνουν εκπρόθεσμα οφειλές... μέσα όμως χάνουν σα να τους έχουν κλέψει την αποθήκη της μαμάς τους! κράτα μου την μπύρα γιατί απόψε θα γελάσουμε μέχρι να κάνουν ένα γκολ οι αντιγραφείς!
ρε μεγάλε τι λες τώρα — αυτοί οι Γουέστ Χαμ είναι σα εκείνον τον ξάδερφό μου που πήγαινε κάθε βράδυ στο καφενείο της Ρόδου και έλεγε πως η ομάδα του θα πάρει το πρωτάθλημα, ενώ εγώ εκείνο το βράδυ έπρεπε να δουλέψω στο εργοστάσιο μέχρι τις τρεις το πρωί γιατί είχε κοπεί το ρεύμα. Αυτή η ομάδα λοιπόν, όταν βγαίνει από τον δικό της δρόμο γίνεται άλλος άνθρωπος, σα να βρήκε ξαφνικά το ψωμί στο τραπέζι μετά από δεκαπέντε χρόνια πείνας.
Αλλά βλέπεις τώρα: τρεις νίκες στους τελευταίους πέντε εκτός έδρας — κι όμως εντός έδρας όποτε βλέπω τους αγώνες τους μου θυμίζουν εκείνον τον αγώνα του Παναθηναϊκού στο Φάληρο με την Λάρισα πριν σαράντα χρόνια, όταν οι παίκτες έκαναν τζόκερ επειδή είχαν χάσει τρεις φορές στη σειρά και κατέβαιναν σα να τους είχαν κλέψει το σπίτι τους. Τότε βγήκαν από το γήπεδο σαν νικητές επειδή είχαν λιγότερες προσδοκίες — σωστά; όχι, επειδή ένας παίκτης έκανε ένα σόι γκολ από δεκαπέντε μέτρα και ξέχασαν αμέσως πως είχαν χάσει τρία παιχνίδια στο σπίτι τους.
Και μετά έρχεται η μεγάλη ερώτηση: αυτοί εδώ μπορούν πραγματικά να κάνουν το βήμα παραπέρα ή είναι σα εκείνον τον γείτονα που κάθε φορά που του ζητούσαν φωτιά έλεγε "θα σου φέρω αύριο" και τελικά η γυναίκα του πήρε φωτιά επειδή χρησιμοποίησε ξυλοπόλεμο για κεράκια;
εγώ προσωπικά τους βάζω έναν χρόνο ακόμα — όχι επειδή νομίζω πως θα γίνουν πρωταθλητές, αλλά επειδή έτσι μαθαίνεις τι παίζει εκεί γύρω. όπως έλεγε κι ο θείος μου όταν πήγαινε στη θάλασσα να ψαρέψει: "όταν οι ψαράδες λένε πως σήμερα τα ψάρια δεν πιάνουν, σημαίνει πως είναι καιρός να ψαρέψεις πιο βαθιά". αυτοί οι Γουέστ Χαμ ψαρεύουν εκεί γύρω σα τις πέντε η ώρα το απόγευμα — όταν όλα τα ψάρια έχουν φύγει από τις ακτές.
Θυμάμαι όταν το γρασίδι ήταν πιο πράσινο ⚽