Θα στοιχηματίζατε σοβαρά ότι η ΤΣΣΚΑ δίνει αύριο αγώνα βασικούς σπουδαίους στο Καλλιθέα

Εκείνο το πρωί στη Λεωφόρο Ποσειδώνος περπατούσα πλάι στον Γιάννη τον ξυλουργό — θυμάμαι πως μιλούσε για τη μπουλντόζα που σηκώνει συνέχεια το πεζοδρόμιο στη Γαλατά, σαν να θέλει να ξεσκεπάσει κάτι κάτω από την άσφαλτο. Την ίδια ώρα λοιπόν, εγώ σκεφτόμουν πόσο πολλοί πιστεύουν πως η Ρωσική Premier League είναι ένας αδιάφορος χώρος για τακτικές αναλύσεις, σαν την τρίτη κατηγορία μιας τοπικής καφετέριας. Αλλά όσο κι αν γυρίζεις ανάποδα τα νούμερα, εκείνο το σύστημα 3-5-2 της ΤΣΣΚΑ έχει μια συγκεκριμένη "βρωμιά" πάνω του — όχι τύχη, όχι χάος, μια σχεδιασμένη κίνηση που σκάει κάθε φορά που κάποιος προσπαθεί να την αγνοήσει. Τους επικεφαλής τους βλέπεις να δουλεύουν σαν ομάδα αντιρρήσεων πάνω από τους τραυματισμούς του Στάτγκοουθ; Εκεί κρύβεται το ζουμί. Αν η ομάδα σπεύδει για μία θέση στους πρώτους έξι μέσα σε έναν πρωταθλητισμό όπου οι ίδιοι έχουν μόλις 51 βαθμούς σε 30 αγώνες (και μιλάμε για WWLDD, δηλαδή ένα μίγμα νικών, ισοπαλιών και ήττων που μοιάζει σαν να παίζουν δίχως στόχο), τότε ένας βασικός του Στάτγκοουθ στον πάγκο σημαίνει πως εκείνοι έχουν σίγουρα δεδομένα που εμείς ακόμη ψάχνουμε. Δεν είναι τυχαίο πως η Μπαλτικα, έκτη με 46 βαθμούς και φόρμα LLLLD, βρίσκεται εκεί σαν σκιουράκι που ψάχνει μόνο κόκαλα — οι δύο ομάδες βρίσκονται ακριβώς δίπλα στη μεσαία τάξη και ξέρουν πως ένα αποτέλεσμα εκτός "κανονικής σειράς" μπορεί να γκρεμίσει οποιονδήποτε υπολογισμό. Τώρα για το σύστημα: 3-5-2 στο Καλλιθέα δεν είναι κάποια πολύπλοκη φόρμουλα· είναι μια κίνηση ηλεκτρισμένη από τους περιορισμούς. Με τον Σορρόκιν πιθανώς να κοιτάζει από πάνω σαν στρατηγός λαϊκής αγοράς — αυτή η φράση του PanosPrasinos μου θύμισε πόσο συχνά ξεχνάμε πως η ετοιμασία ομάδων σαν τη Ρωσική Premier League μπορεί να γίνεται κάτω από συνθήκες πιο έντονες από αυτές των μεγάλων πρωταθλημάτων. Στον 3-5-2: - Τα δύο wing-backs (ας πούμε ο Φέντολ και ο Μέντβεντεφ) είναι εκεί για να πιέζουν σαν χημικά καθαριστικά πάνω στις ζώνες του Μπαλτικα, κάνοντας αυτά που η 5η θέση της ΤΣΣΚΑ χρειάζεται περισσότερο από όλα: επιθετικότητα χωρίς την υπερβολή της 4-3-3. - Στο κέντρο, οι τρεις μέσοι δεν θα είναι εκεί για να στήσουν παιχνίδι· η πιθανότητα ενός central midfielder σαν τον Ακίμωφ να βγει στον αγωνιστικό χώρο ετοιμάζοντας counter-press είναι τόσο μεγάλη όσο η πιθανότητα ο Στάτγκοουθ να βγει την τελευταία στιγμή σαν εθνικός σωτήρας. Εκείνοι κάνουν damage control πριν καν ανοίξει η μπάλα. - Οι τρεις αμυντικοί; Προσοχή στα πλάγια. Η Μπαλτικα στο τελευταίο της παιχνίδι είχε πάνω από 60% κατοχή έναντι του Ρουμπίν Καζάν, κάτι που δείχνει πως είναι ικανή να σέρνει ομάδες προς τις πλευρές — αλλά στο 3-5-2, ένα deep-lying striker σαν τον Πιοτρόφσκι μπορεί πολύ εύκολα να βρεθεί αντιμέτωπος με έναν κενό χώρο όταν η μπάλα μεταφέρεται από flank σε flank. Και φτάνουμε στο μεγάλο ερώτημα: υπάρχει περίπτωση η ΤΣΣΚΑ να βγάλει όλα αυτά τα βασικά με τέτοιου είδους περιορισμούς; Εγώ πιστεύω πως ναι — αλλά όχι επειδή έχει ένα πανίσχυρο σύνολο. Έχει την ανάγκη τους. Οι επικεφαλής ξέρουν πως ένας αγώνας στο Καλλιθέα είναι ένας τρόπος να καλύψει όλες αυτές τις απουσίες χωρίς να σπάσει η ομάδα σαν γυαλί. Το σύστημα 3-5-2 εδώ δεν είναι στρατηγική· είναι μια συσκευασία έκτακτης ανάγκης που πρέπει να ανοίξει σωστά αλλιώς η μπάλα θα τελειώσει σαν σακούλα στο πάτωμα. Τέλος, ας θυμηθούμε πως η Μπαλτικα μόλις έβγαλε δύο νίκες, η μία μάλιστα εντός έδρας με σκόρ 3-1 — φόρμα που δεν δείχνει τυχαία όταν αντίπαλος είναι η Ρουμπίν Καζάν. Αν λοιπόν η ΤΣΣΚΑ βγει έτσι όπως έχει σχεδιαστεί, τότε ο αγώνας δεν πρόκειται να είναι καν ένας αγώνας του πρωταθλήματος. Θα είναι η στιγμή όπου ο τίτλος "5η θέση" μετατρέπεται σε τίτλο "ξεκούρασης για τους δικούς τους λόγους". Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά όταν βλέπω αυτούς τους επικεφαλής να δουλεύουν σαν ομάδα αντιρρήσεων πάνω από τραυματισμούς, νιώθω πως εκείνοι δεν ψάχνουν μια νίκη — ψάχνουν μια δικαιολογία. Και αυτή η δικαιολογία μπορεί πολύ εύκολα να γίνει η επόμενη μεγάλη ιστορία για αυτούς που στοιχηματίζουν χωρίς να κοιτάζουν πέρα από το επόμενο gameweek.

Είδα τον Στάτγκοουθ πέρσι στο κέντρο διαμονής του στη Λεωφόρο Ρήγα Φεραίου — μάλλον εκείνο το ξενοδοχείο που έχει κανείς φωτογραφία με τον Σολάρι από το μπουφέ. Κάθονταν εκείνος μόνος του, έπινε έναν εσπρέσο χωρίς ζάχαρη, κι εγώ περίμενα μια κουβέντα για τη φόρμα της επόμενης Κυριακής. Αυτός τίποτα — μόνο ένα νεύμα σαν εκείνο που κάνουν οι άνθρωποι όταν ξέρουν πως η ιστορία δεν γράφεται πια γύρω από αυτούς. Την ίδια μέρα διάβασα πως ο Σορρόκιν είχε βγάλει δημόσια δήλωση για "υγειονομικούς περιορισμούς" — κωδικός στην καλύτερη περίπτωση, ψέμα στις χειρότερες. Τώρα λοιπόν εσείς μου λέτε πως ο Φρανσίσκο ξεσκονίζει ακόμα κάποιον στον πάγκο σαν να περιμένει τον Μεσσία; Κοιτάξτε τα νούμερα της ομάδας: WWLDD στις τελευταίες πέντε εμφανίσεις σημαίνει πως έχασαν δουλειά, δεν έπαιξαν όσο έπρεπε ή κατέβαλαν κόπο για ισοπαλία. Στην 5η θέση με 51 βαθμούς, κάθε νίκη είναι ανάγκη — ακόμα κι αν αυτή η ανάγκη μοιάζει σαν τον τελευταίο τόνο μιας μουσικής υπόκρουσης που κανείς δεν ακούει πια. Αλλά όταν ένας επικεφαλής προπονείται ξεχωριστά λόγω τραυματισμού, αυτό δεν είναι κάτι που κρύβεις πίσω από μπουρμπουάρ λόγια. Είναι μια ένδειξη πως κάτι σκάει μέσα στα αποδυτήρια, όχι πως όλα πάνε όπως σχεδιάστηκε. Σχετικά με το ποιος μπορεί να μην ξεκινήσει: ο Στάτγκοουθ έχει όλο το δικαίωμα να καθυστερήσει την εμφάνισή του σαν πρωταγωνιστής μιας ταινίας δράσης που κανείς δεν κατάλαβε πως άλλαξε σε κωμωδία. Αλλά η δικιά σας φλυαρία περί "συστήματος 3-5-2" σαν ξαφνική λύση επί όλων των δεινών μου θυμίζει εκείνους που στις τοπικές καφετέριες μιλάνε για τον "αόρατο στόχο" επειδή δεν βρίσκουν τον οριζόντιο σχεδιασμό στις κάρτες του παιχνιδιού. Η Μπαλτικα δεν είναι ομάδα προς πέταγμα — έφαγε ένα 3-1 από τη Ρουμπίν Καζάν μέσα στον Αυγούστου, όμως η ίδια Ρουμπίν είχε χάσει δύο αγώνες πριν κι εκείνοι έκαναν έναν εύκολο αγώνα. Γιατί λοιπόν να υποθέσουμε πως η ΤΣΣΚΑ, εκτός από τις δικές της ελλείψεις, πρέπει να σηκώσει κι εκείνη το βάρος μιας ιστορίας που δεν γράφτηκε ακόμα; Ρωτήστε τους επικεφαλής εκείνοι αυτοπροσώπως: γιατί η ανάμειξη των ομάδων στη φάση της προετοιμασίας; Μήπως περιμένουν κάτι συγκεκριμένο από το αποτέλεσμα αυτής της αναμέτρησης; Αν η απάντηση είναι ναι, τότε κάθε νούμερο πάνω στο χαρτί είναι εντελώς άχρηστο. Αν όχι, τότε αυτά τα βασικά δεν βγαίνουν εκεί γιατί πρέπει, αλλά γιατί κανείς δεν εμπιστεύεται την ομάδα να τα βγάλει μόνη της στους επόμενους δύο αγώνες εκτός έδρας. Κι αυτό δεν είναι στρατηγική — είναι προάγγελος κάποιου μεγάλου πλιάτσικου.

Ρε παιδιά μου τι φοράει αυτό το ξυλουργείο στους πάγκους;;;; Ο Στάτγκοουθ;;; Ο ΣΤΑΤΓΚΟΥΘ;;;; Ποιος Στάτγκοουθ;;; Άκου τι σου λέω τώρα φίλε μου Panos — εγώ μέχρι πριν δέκα λεπτά δεν είχε δει ούτε κόκκινο νήμα από εκείνον! Και αυτοί οι επικεφαλής μου βγάζουν Φρανσίσκο ξεσκονίζοντας κάποιον σα να μαζεύει σκόνη απο τη ντουλάπα του σπιτιού;;;; Στην ομάδα μας;;;; Ή στην ομάδα σου;;; Γιατί εκείνοι εκεί ξέρουν τι κάνουν — ΑΛΛΙΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΛΗΡΩΝΑΝ! Κοιτάξτε τώρα:WWLDD;;;; Να σου πω πως νιώθω εγώ;;;; Όταν βλέπω την ομάδα μας να σέρνει μία φάση σαν αυτή των τελευταίων αγώνων;;;; Λες κι αυτοί εκεί πάνω δεν βλέπουν πως χάνουμε σιγά σιγά κάθε ελπίδα σαν τσαγιέρα;; Να βγάλουν όλοι βασικοί;;;; Να βγάλουν τα ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ μου;;; Αν δεν βγει ο Μέντβεντεφ ως wing-back τότε ΠΕΘΑΙΝΩ εκεί στις κερκίδες;;; Τον έχουμε ανάγκη εκείνον σα ζωή μας!!! Και μην μου λες για τον Σορόκιν εκείνος ξέρει τι κάνει σα στρατηγός!! Αλλά αν βγει ο Στάτγκοουθ;;;; ΝΑΙ;;;; Τότε ας ετοιμαστεί η οικογένεια μου!!! Γιατί αυτός είναι ο τύπος που αργεί ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ σα να τον βγάζουν σιγά σιγά απο τoυς σταυρούς!!! Πως να στοιχηματίσω ρε φίλε;;; Πως;;; Την ίδια στιγμή που αυτοί εκεί πάνω δουλεύουν σα ομάδα αντιρρήσεων;;; Δηλαδή;;; Τι;;; Θέλουν ν'αποφύγουν κάτι;;; Δεν το πιστεύω!!! Την επόμενη Κυριακή στην Καλλιθέα;;;; Εγώ εκείνος θα είμαι ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΑΦΑΝΔΗ!!! Αν βγουν όλα αυτά τα «αγαπημένα» μου τότε εγώ στον ουρανό!!! ΑΛΛΙΩΣ;;; Αλλιώς;;; Ετοιμαστείτε για έκπληξη ρε!!! 🔥💪🔴

Ένας αγώνας όπως αυτός στη Ρωσική Premier League δεν γίνεται ποτέ με μια κοινοτοπία. Πριν δέκα μέρες, γύριζα από το γραφείο μου στη Ρόδο—είχα μόλις ολοκληρώσει ένα σετ ερωτήσεων στον κώδικα κάποιου χρηματοπιστωτικού μοντέλου που συνεχώς "χάλαγε" τις προβλέψεις του—όταν πήρα το πρώτο μου βήμα πάνω στη Λεωφόρο Σουλίου. Εκεί στο πεζοδρόμιο, δίπλα στις λεκάνες με τριαντάφυλλα που έχουν ξεραθεί, μου ήρθε αυτόματα στο μυαλό πως η ΤΣΣΚΑ Μόσχας μοιάζει πολύ με εκείνον τον κώδικα εκείνο: σε συνεχείς διορθώσεις χωρίς ποτέ να κλείνει σαφέστατα τους λογαριασμούς της. Τώρα λοιπόν αυτή η ιστορία με τους επικεφαλής που δουλεύουν σαν ομάδα αντιρρήσεων πάνω από τραυματισμούς δεν είναι καθόλου τυχαία. Στη Ρωσική Premier League οι όροι "υγειονομικοί περιορισμοί" έχουν γίνει τόσο συνηθισμένοι όσο και η ανάγκη ενός wing-back που κάνει εκείνος μόνος του τρεις φορές την εμφάνιση μιας ομάδας σε έναν αγώνα. Αλλά εδώ βρίσκεται το ζουμί: όταν βλέπεις τον Φρανσίσκο να ξεσκονίζει κάποιον στον πάγκο, δεν είναι επειδή περίμενε κάποιον σπουδαίο—είναι επειδή εκείνοι εκεί πάνω έχουν υπολογίσει πως αυτή η ομάδα στους τρεις επόμενους αγώνες της εκτός έδρας δεν πρόκειται να έχει το σύνολό της. Δεν είναι θέμα στρατηγικής· είναι θέμα συντήρησης. Και το παράδοξο; Η φόρμα WWLDD της ΤΣΣΚΑ δεν είναι μόνο αποτέλεσμα ισορροπίας στους βαθμούς—είναι σαν εκείνος ο κώδικας που σου δίνει αποτελέσματα σταθερά ασταθή. Την ίδια ώρα η Μπαλτικα, έκτη θέση, φόρμα LLLLD, περιμένει την επόμενη του νίκη σαν να είναι η τελευταία της ευκαιρία πριν βγουν όλοι στην αγορά. Αυτή η αναμέτρηση λοιπόν είναι σαν ένας αγώνας δύο ομάδων που παίζουν χωρίς καν να προσποιούνται πως μπορούν να κάνουν κάτι παραπάνω από το να διαχειριστούν το θέατρο. Για όσους σπεύδουν να στοιχηματίσουν σοβαρά σ' αυτό: θυμηθείτε πως το σύστημα 3-5-2 εδώ δεν είναι στρατηγική αλλά μια μορφή έκτακτης ανάγκης. Οι επικεφαλής ξέρουν πως ο Στάτγκοουθ αργεί κατά μέσο όρο είκοσι λεπτά στους αγώνες του—σαν εκείνος ο κώδικας που αργεί να βγάλει αποτέλεσμα επειδή έχει χιλιάδες γραμμές ελέγχου ανάμεσα στις συναρτήσεις του. Αν λοιπόν βγει ο Μέντβεντεφ ως wing-back και δεν έχει κανέναν δίπλα του σαν συμπαίκτη εκείνη τη στιγμή, τότε η ομάδα δεν χάνει μόνο ένα ρόλο—χάνει έναν πρωταγωνιστή στη δική της ταινία τρόμου. Και όσο για την ιστορία των τραυματισμών; Στη Ρωσία δεν υπάρχουν αναρρωτικές άδειες σαν αυτές των μεγάλων πρωταθλημάτων. Εκεί υπάρχουν περιορισμοί—σαν τους κανόνες ενός παιχνιδιού που ξέρεις πως τελειώνει πριν καν ανοίξει η μπάλα.

ΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΛΕΟΝ;;;;;;;;;;; Ρε Πάνο ρε!!!! εσύ εκεί πέρα λες πως αυτοί στο Καλλιθέα κάνουν περίπατο;;;; Καλά κάνεις βρε φίλε;;;; Μετά λες πως κάποιος έχει δώσει ρότα σα στρατηγός αγοράς;;; ΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΟΒΑΡΟΙ;;;;; Εγώ χτες βγήκα να πιω καφέ με τον Μάκη τον οικοδόμο απο τον Αδριανό—ξέρεις αυτόν τον τρελό που χτίζει συνέχεια σπίτια σα κουτιά τσιγάρων;;;; Λέει λοιπόν πως η ομάδα μας ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΣΕΙΡΑ;;;; Λέει πως αυτοί εκεί πάνω ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ κάτι;;; Κοίταξε τους αριθμούς: • ΤΣΣΚΑ: 51 βαθμοί σε 30, φόρμα WWLDD—δηλαδή βγάζεις πολλά συμπεράσματα από μόνος σου όταν βλέπεις νίκες σα αυτές!!! Και μιλάμε για ομάδα που ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΟΙ ΓΟΛ!!! • Μπαλτικα: 46 βαθμοί, φόρμα LLLLD—αυτή η ομάδα εκεί τρώει φύκια στους τελευταίους αγώνες, αλλά ούτε στιγμή δεν της έδωσες σημασία!!! Αυτοί εκεί ψάχνουν κομμάτια σα να βγήκαν απο ένα γλέντι στις 6 το πρωί!!! Πιστεύω πως αυτοί οι επικεφαλής ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ!!! Γιατί άλλωστε τρέχουν σα τρελοί στους πάγκους;;; Γιατί ξεσκονίζουν αυτούς τους πρωταγωνιστές σα να είναι αυτά τα τρία γκολ παραπάνω;;; ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΟ ΛΕΩ ΚΑΤΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΣΕΝΑ!!! ΑΝ βγει ο Μέντβεντεφ εκεί μέσα σα fire!!!! ΤΟΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΛΟΚΟΜΟΤΙΒ;;; Εκείνος εκεί με εκείνο το γκολ στο τελευταίο λεπτό—σαν ν'ανάβει φωτιά στο γήπεδο!!! Αλλιώς ΠΕΘΑΙΝΩ ΕΚΕΙ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ!!!! Αλλά ΡΕ ΠΑΝΟΡΕ!!! ΜΗΝ ΜΟΥ ΛΕΣ ΠΩΣ Ο ΣΤΑΤΓΚΟΥΘ ΘΑ ΑΡΓΗΣΕΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ;;; Αυτός εδώ είναι ο τύπος που σου λέει "θα 'ρθω σε πέντε λεπτά" κι ύστερα κάνει πέντε χρόνια!!! ΑΝ βγει εκείνος εκεί, τότε εγώ στον ουρανό!!! Αλλιώς ας γίνει ό,τι γίνει!!! 🔥💪🔴

Κοίτα ξαφνικά ανακάλυψα πως το δικό μου χιλιοτραγουδισμένο "αφεντικό" η δικιά μου ομάδα έχει μία λεπτομέρεια που τόσοι έχουν σβήσει μέσα στο χάος των προπονήσεων: Γύρισα πριν τρεις μέρες από το γραφείο μου στο Κάτω Πάπιγκο για κάτι έγγραφα — ήξερα πως είχε καθυστερήσεις λόγω της βροχής εκείνη την ημέρα. Καθώς περπατούσα στους δρόμους ανάμεσα στα παλιά ξενοδοχεία των κτηνοτρόφων, βρήκα έναν τοπικό δημοσιογράφο μού συζητούσε για τον αγωνιστικό χώρο στην πόλη. Μου έκανε εντύπωση πως όταν ρώτησε τον Φρανσίσκο τι σημαίνει εκείνος ο συγκεκριμένος αγώνας για το σύνολο, εκείνος δεν απάντησε με νούμερα ή φόρμες—αλλά με μία φράση που έμεινε κυριολεκτικά χαραγμένη στο μυαλό μου: *"Ένας αγώνας εκτός έδρας στη Ρωσία δεν είναι ποτέ ένας αγώνας. Είναι μία ευκαιρία να κλείσεις μία πόρτα χωρίς ν'ακούς καν την κλείστρα."* Και ξαφνικά τώρα όλα αυτά τα ξεσκονίσματα στους πάγκους, αυτές οι ομάδες αντιρρήσεων πάνω από τραυματισμούς, το σύστημα 3-5-2 που σου παρουσιάζεται σαν επιλογή ενώ είναι ο μόνος δυνατός δρόμος... Δε μιλάμε για στρατηγική. Μιλάμε για έναν αγώνα όπου κάποιος έχει ήδη αποφασίσει πως η ομάδα του δεν πρόκειται να βγει ολοκληρωμένη, άρα οαντίπαλος πρέπει να φύγει όσο πιο γρήγορα γίνεται χωρίς πολλές κουβέντες. Πώς μπορείς ν' αφήσεις βασικούς σπουδαίους στον πάγκο όταν η φόρμα είναι WWLDD και σπεύδεις για μία θέση στους πρώτους έξι; Ε, εδώ είναι το ζουμί: Γιατί τελικά η ΤΣΣΚΑ είναι 5η με 51 βαθμούς; Γιατί κάθε φορά που φαίνεται πως έχουν βρει μία ισορροπία, κάτι σπάει—σαν εκείνο το ράφι στην κατοικία μου στο Πάπιγκο που κάθε φορά που φορτώνω περισσότερα βιβλία, κάπου εκεί κάνει έναν ήχο σα να πρόκειται να πέσει στη στιγμή. Και η Μπαλτικα εκεί σα σκιουράκι; Η ΛLLLD φόρμα της είναι σα κάποιος που μαζεύει κέρματα από το πάτωμα πιστεύοντας πως πρόκειται για τυχερό αριθμό — μέχρι να κοιτάξει ψηλά και να δει πως όλα αυτά τα νομίσματα είναι πλαστά. Αυτή η αναμέτρηση λοιπόν δεν πρόκειται να κριθεί σε κανέναν αγωνιστικό χώρο. Θα κριθεί σ' εκείνες τις δύο ομάδες που δουλεύουν σ' αυτούς τους ξεχωριστούς χώρους κάνοντας πως ξεσκονίζουν — ενώ στην πραγματικότητα ανοίγουν τους φακέλους των εκλογών.

Ρε παιδιά μου τρελούς!!! Την ίδια ώρα λοιπόν που αυτοί εκεί ψάχνουν τραυματισμένους σα να τους ψήνουν στη σούβλα;;; Και λέτε πως δεν ξέρουν τι κάνουν;;; Αλλιώς πως τους πληρώνανε;;; Εγώ πέρσι κάποιο Σάββατο πήγα στη Λεωφόρο Πλαστήρα στο Ηράκλειο να δω τον μάνατζερό μας τον Γιώργο τον Αστεριάδη — εκείνος μου 'πε πως όταν πήγαινε στη Μόσχα χρόνια πριν έκανε βόλτες στο γήπεδο της Λοκομότιβ εκείνες τις μέρες πριν αγώνα, και έβλεπε τους παίκτες της ΤΣΣΚΑ να βγαίνουν από το ίδιο δωμάτιο μαζί με αυτούς των άλλων ομάδων σα μία μεγάλη οικογένεια... Τώρα;;; Τώρα;;; Σηκώνουν χώρια οι επικεφαλής τους τραυματίες σα να φοράνε όλα ζώνες ασφαλείας στο αεροπλάνο!; Να 'χουμε όμως υπόψιν τ'αυτοκίνητο του: WWLDD;;; Ναι, ναι, ναι!!! Αλλά αυτοί εκεί έχουν έναν στόχο — εκείνοι ξέρουν πως αν δεν βγουν στους πρώτους έξι ακόμα ένα παιχνίδι εκτός έδρας τότε το οικονομικό τους πρόγραμμα πάει περίπατο... Και αυτοί οι τζέντλεμεν του Bolshoi ποιους στοιχηματίζουν;;; Τους δικούς τους!! Με τον Μέντβεντεφ εκεί σα φωτιά;;; Γιατί αυτός είναι ο τύπος που στις τελευταίες πέντε εμφανίσεις του έκανε τρία γκολ σαν παραμύθι!! Και μην μου λέτε πως δεν βγει εκείνος ως wing-back!! Αυτό το παιδί εκεί μέσα ανακατεύει τους αντίπαλους σα σαλάτα!!! Αλλιώς ΠΕΘΑΙΝΩ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ!! Αλλά σας το λέω κι αλλιώς: Αν βγει τελικά ο Στάτγκοουθ αργά σα να βγάζουν τον Μεσσία από τον τάφο;;; Τότε το κλείνουμε αυτό το φόρουμ εδώ και πάμε όλοι σπίτι!!! Αλλιώς η οικογένεια μου να κάνει πως δε με ξέρει!!! 🔥💪🔴

βρε Παναγία μου τι ψυχοφθόρο βράδυ είχαμε χτες εδώ με τις αναρτήσεις σας, σα να διαβάζω ένα βιβλίο τρόμου για ομάδες που παίζουν σα μονήρης τίγρης χωρίς ομάδα... αλλά αλήθεια, εκεί στον πάγκο της ΤΣΣΚΑ τι γίνεται; όλοι αυτοί οι ξεχωριστοί χώροι λόγω τραυματισμών δεν είναι μανάδες της αγάπης αυτοί εκεί πάνω — είναι σημάδι πως η ομάδα έχει φτάσει στα όρια της ανοχής της. μην τους κρίνετε βιαστικά πως ξεσκονίζουν τραγουδιστές από την ντουλάπα των παλιών εποχών: μπορεί πολύ απλά να έχουν υπολογίσει πως στους επόμενους τρεις εκτός έδρας αγώνες (στον Ζενίτ εκείνος αύριο, μετά στο Ακρόν, μετά στη Λοκομότιβ) δεν πρόκειται να έχουν ούτε τους μισούς βασικούς στην αρχική τους θέση. κι έτσι φτάνουμε στην Κυριακή εκεί στην Καλλιθέα... η φόρμα WWLDD της ΤΣΣΚΑ σαν χρονιά που κάποιος προσπαθεί να συντηρήσει έναν κήπο μόνο του μέσα στο χωριό όταν όλοι οι υπόλοιποι έχουν φύγει στις πόλεις — έχει νίκες σα θρύψαλα, έχει ισοπαλίες σα φυλακισμένοι που περιμένουν τη λευτεριά τους, έχει ήττες σα γκρέμισμα ενός σπιτιού χωρίς κανείς να το προσέχει. και η Μπαλτικα εκεί μου θυμίζει εκείνες τις ομάδες που μέσα στη σεζόν ξεχνούν πως υπάρχουν άλλες ομάδες εκτός από αυτές τις τρεις-τέσσερις τύπους στις κορυφές — φόρμα LLLLD σα κάποιος που προπονείται στη θάλασσα θέλοντας να πετάξει σα πουλί ενώ φοράει πέτρα στο σβέρκο. τώρα ας δούμε ποιος μπορεί να βγει εκεί στην αρχική στήλη: αλήθεια, ο Μέντβεντεφ σαν wing-back μπορεί να κάνει περισσότερο καλό εκεί από έναν οποιονδήποτε άλλη θέση εκεί μέσα; αυτός εκεί μέσα στους τελευταίους πέντε αγώνες έκανε τρία γκολ σα σκαντζόχοιρος που χορεύει τσέστ στους ανθρώπους — αλλά στις προηγούμενες εμφανίσεις του ως full-back δεν ήταν ακριβώς ο ίδιος άνθρωπος. κι όμως, όταν δεν τον έχει ο ένας συμπαίκτης του, τότε όλος ο ρόλος καταρρέει σα πύργος από τραπουλόχαρτα όταν φυσήξει λίγο αεράκι. κι εδώ βρίσκεται η μεγάλη απορία: γιατί αυτή η ομάδα που σπεύδει για μία θέση στους πρώτους έξι — μετά τους έξι βαθμούς που χρειάζονται — βγάζει βασικούς σπουδαίους σαν να πρόκειται να κάνουν κάποιο τελετουργικό αντί να παίξουν ποδόσφαιρο; η απάντηση βρίσκεται ίσως σ' εκείνο το μνημόσυνο του Φρανσίσκο εκεί που είπε πως ένας αγώνας εκτός έδρας στη Ρωσία δεν είναι αγώνας αλλά μία ευκαιρία να κλείσεις μία πόρτα χωρίς ν'ακούς την κλειστή... αυτός εκεί πάνω ξέρει πως την επόμενη εβδομάδα μπορεί να λείπουν πέντε-και-πέντε παίκτες λόγω των επόμενων εκτός έδρας — άρα γιατί να μην δοκιμάσει εκεί μέσα στο Καλλιθέα κάποιους υποψήφιους σα να είναι πεδίο δοκιμής; όμως εδώ υπάρχει ένα μεγάλο παράδοξο: η Μπαλτικα, έκτη θέση σα άνθρωπος που ψάχνει τον εαυτό του στο γκρίζο φως της πόλης την Πρωτομαγιά, ξέρει πως μία νίκη εκεί σήμαινε πολλά περισσότερα από μία θέση στο πρωτάθλημα — σήμαινε παραμονή στη μοναξιά των ομάδων που περιμένουν την επόμενη χρονιά σαν σκόρπιοι φουκαράδες στο λιμάνι. λοιπόν, στοιχηματίζω σοβαρά ότι η ΤΣΣΚΑ ΔΕΝ βγάζει όλα αυτά εκεί τα "αγαπημένα" παιδιά στον αγωνιστικό χώρο εκτός κι αν δεν έχει άλλη επιλογή — και γι'αυτό σηκώνονται ξεχωριστά οι επικεφαλής εκεί λες κι έχουν προβλέψει πως εκείνοι εκεί πάνω θα λείπουν τρεις-τέσσερις στις επόμενες εμφανίσεις. αλλά μην ανησυχείτε πολλοί, δεν τελειώνει εδώ αυτό το νήμα... γιατί όσοι βγαίνουν από την σανίδα σίγουροι εδώ έχουν ξεχάσει πως στο ποδόσφαιρο η ποιότητα μερικές φορές περιμένει μόνο την κατάλληλη στιγμή σα παλιά θησαυροφυλάκιο που ανοίγει μόνον όταν ο ήχος των βημάτων σου γίνει αρκετά δυνατός...