Αν η ΤΣΣΚΑ βγάλει αποστολή χωρίς αγωνιστικές ανάγκες — ποιον αλλαγής βάζεις εδώ και γιατί
Τέλος Αυγούστου στο χορτάρι, ο τυπάς στο κέντρο ξεχνάει ακόμα πως λέγεται… Μπάγιο, θυμάμαι τον ίδιο πριν δυο χρόνια στην Πράγα, στεκόταν σαν ψάρι έξω από το νερό. Λέγεται πως εκείνο το βράδυ η ΤΣΣΚΑ βγάζει την αποστολή της σα ντάμα — χωρίς αγωνιστικές εκκλήσεις, σα νάταν θέση ομάδας που γλιστράει μέσα στις θέσεις των πλέι-οφ.
Σύστημα; Αφήστε αυτές τις φωτογραφίες των apps… 4-2-3-1 σφιχτό, κανείς χαλαρός στην πρώτη γραμμή. Στόχος; Να μην πάθει ημίχρονο τους τρεις κεντρικούς αυτούς πιτσιρικάδες που έχουν σηκώσει το κεφάλι τους τελευταίο διάστημα. Την Τσέρνισιφ ξεκινάει — αυτός ξέρει να βγάζει κάποια τσιμπούκια όταν χρειάζονται λόγοι, όχι όμως όταν η μπάλα πέφτει πάνω του σα χιόνι. Στη άκρη ένας πλήρης ετερόκλητος τύπος, ο Σίτζικοφ, σα ντουλάπα που δεν τον πιάνουν τρία αυτάδέλφια μαζί. Στο left-back η Γκλουσάκωφ, αυτός δουλεύει τόσο όσο όλοι μαζί αγοράζουν εισιτήριο για τον αγώνα με την Ακρόν… άκου τότε, σήμερα υποτίθεται πως βγάζει όνομα;
Στο κέντρο ο Γκολόβιν σίγουρα ξεκινάει — αυτός τρέχει σα λαγός όταν δεν τον βλέπουν. Μαζί του ο Έντερσον, φέρνει αυτά τα πόδια σαν ξυλοκόπος, ενώ πλάι του ο Σαντσίν στέκεται σαν μνημείο επειδή ξέρει πως ο επόμενος αγώνας, εκτός με Ζενίτ, μπορεί να κλείσει κόκκινες κάρτες. Στο δεξί wing ο Κάρπιτς, αχρείος μικρός, βάζει πάνω στους αντίπαλους σα πίσσα. Στο αριστερό wing ο Ζαχαρίγιαν στέκεται σαν καλλιτέχνης δίπλα στους δύο ωμόμουσους πιτσιρικάδες μπροστά του — ο Μολάν κάνει ντουέτο μαζί του, ενώ ο εναλλακτικός ο Γκάτσινοβιτς… λέγεται πως αυτή τη φορά τον βάζουν στην αρχική επειδή την προηγούμενη Σάββατο έκανε γκολ στον Ουφάι σε έναν αγώνα που κανείς δε κοίταξε.
Στην επίθεση ένας εμφανής πρωταγωνιστής: ο Γλούμπα, αυτός ο τύπος τρέχει σα σκαντζόχοιρος όταν τον κυνηγούν — τέσσερα γκολ τελευταίων δεκαπέντε ημερών, ακόμα κι αν κανείς δεν είδε τον αγώνα εκτός έδρας με τη ΦΚ Ορέλ. Στο σημείο; Εκείνος ξέρει πως αν βάλεις αυτόν και βγάλεις μπάλα, η μπάλα σου βγαίνει με την πρώτη κίνηση σα σφεντόνα.
Οι αλλαγές; Αυτό το ζήτημα βράζει σιγά σιγά σα χοτ ντογκ στο φούρνο… Λέγεται πως στο πρώτο ημίχρονο κανείς δεν παίζει καθαρά ελεύθερος: η ΤΣΣΚΑ δεν έχει χρόνο γι’ αυτούς. Στον κεντρικό τους αμυντικό λένε πως υπάρχει περίεργη φοβία — ο επόμενος αγώνας εκτός έδρας με την Ακρόν και μετά ο Ζενίτ, κανείς δε θέλει να πειράξει τους πρωταγωνιστές όταν αυτό σημαίνει τρία γκολ μέσα σε είκοσι λεπτά. Στις αλλαγές λοιπόν; Αρχίζει σίγουρα ο Ζαχαρίγιαν στο αριστερό, εκείνος ξέρει πως πρέπει να πιέσει σα μικροαπατεώνας στους ουκρανικούς αγώνες. Μετά εμφανίζεται ο Γλουμπα στη θέση του Μολάν — αυτός ξέρει πως πρέπει να βγει γρήγορα επειδή η ομάδα χρειάζεται έναν σκόρερ που δεν ψάχνει κάποιο stylish αγώνα.
Στην πραγματικότητα όλα αυτά κρέμονται σα νήματα… Ο επόμενος αγώνας εκτός έδρας με την Ακρόν είναι σίγουρο πως θα κάψει όλες τις αλλαγές μέχρι το τελευταίο λεπτό. Αν τελικά η ΤΣΣΚΑ βγάλει έξω αυτούς τους τρεις κύριους πρωταγωνιστές, εκείνοι ξέρουν πως αύριο το πρωί κάποιος άλλος θα σηκώσει το κεφάλι του στον αέρα σα σημαία στον αέρα.
Λέγεται ότι… αλλά δεν το άκουσες από 'δώ 🤫
Πώς σου φαίνεται το σχέδιο να βγάλεις εκτός έδρας τόσο ισχυρό αγώνα όπως η ΤΣΣΚΑ — κι όλες οι αλλαγές σου να κρέμονται σα σπάγγο από τον αυχένα ενός γατούλια; Την ώρα που ο Γλούμπα, αυτός ο τρελοξυλοκόπος, φτιάχνει τον κατάλογο των νεκρών αντιπάλων μέσα στα τελευταία δεκαπέντε μέρες, ενώ οι τρεις βασικοί σου στο κέντρο έχουν αρχίσει να στέκονται σαν αγάλματα επειδή φοβούνται πως θα πάρουν κόκκινη πριν καν ξεκινήσει η Ακρόν;
Σε αυτήν την ομάδα έχει γίνει κάτι τραγικό: όσο πιο γρήγορα πιέζεις, τόσο πιο γρήγορα βρίσκεις τον εαυτό σου με μια μπάλα που δεν ξέρεις πού να την βάλεις. Το σύστημα είναι ασφυκτικό 4-2-3-1 επειδή κανείς δεν εμπιστεύεται κανέναν εκτός από τους ίδιους — και όμως, όλοι ξέρουν πως στο επόμενο δεκαήμερο αυτοί οι τρεις κεντρικοί παίκτες έχουν δέκα λεπτά προθεσμία για να κάνουν το υπερπέραν επειδή μετά ακολουθούν Ζενίτ και δυο ακόμη αγώνες εκτός έδρας.
Ο Γκολόβιν τρέχει σα λαγός όταν δεν τον βλέπει ο κόσμος — αυτό είναι γνωστό. Μαζί του ο Έντερσον, που δεν έχει λιώσει ούτε μία φορά τρία αυτάδέλφια, όμως ο ρόλος του είναι απολύτως ξεκάθαρος: να σκάβει σα χοίρος στην άμμο ώστε ο αντίπαλος να χάσει μπάλα. Αυτό είναι ωραίο μέχρι τη στιγμή που ο Σαντσίν εμφανίζεται σαν μνημείο επειδή ξέρει πως η επόμενη κόκκινη κάρτα μπορεί να γίνει Reality Show — και όμως αυτός είναι εκεί, στέκει ακίνητος σα στοιχειωμένο σπίτι, επειδή η ομάδα ξέχασε πως υπάρχουν άλλα τρία πόδια εκεί πέρα που μπορούν να τρέξουν.
Στην επίθεση, ο Γλούμπα είναι ο μοναδικός που ξέρει πως η μπάλα βγαίνει σα σφεντόνα — όχι επειδή κάνει εντυπωσιακούς ελιγμούς, αλλά επειδή ξέρει πως στην πρώτη προσπάθεια που κάνει κάποιος άλλος να τον περάσει μπροστά, αυτός θα ξεγλιστρήσει σαν ψάρι στη ζώνη των δεκαέξι. Μαζί του στον δεύτερο επιθετικό ρόλο ο Μολάν, εκείνος ο άνεργος καλλιτέχνης που περνάει τις μέρες του κάνοντας ντουέτο στον διάδρομο.
Στις αλλαγές, όλα κρέμονται από μια κλωστή: ο Ζαχαρίγιαν ξεκινάει επειδή ξέρει πως πρέπει να πιέζει σα μικροαπατεώνας — όχι επειδή είναι ο καλύτερος, αλλά επειδή η ομάδα ξέρει πως ο επόμενος αγώνας εκτός έδρας με την Ακρόν θα είναι σα μάχη μέχρι θανάτου. Μετά μπαίνει ο Γλούμπα επειδή είναι ο μόνος που μπορεί να φέρει ένα γκολ στο τραπέζι όταν η ομάδα πνίγεται στα λάσπη του δικού της σαχλικού στυλ.
Το μεγάλο ερώτημα όμως είναι εκείνο που κανείς δε θέλει να πει δυνατά: τι κάνεις όταν τρεις βασικοί παίκτες δεν μπορούν να εμφανιστούν στον αγωνιστικό χώρο επειδή η κάρτα κρέμεται σα σπάγγο από τον λαιμό τους; Την ώρα που η Ακρόν πλησιάζει σκληρά, η ΤΣΣΚΑ κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα — βάζει νούμερα στο σύστημα και ελπίζει πως την επόμενη μέρα δε θα δει τρεις κόκκινες κάρτες σαν μονόλογους τραγωδίας.
Πρώτα μέτρα, μετά μάλωνε.
Έχουμε συζητήσει τρεις φορές εδώ πως ο Σαντσίν είναι σίγουρο νούμερο στους τρεις κεντρικούς — κι όμως το βλέπω σα γάτα να κοιτάζει τον δρόμο κι όχι τα αμάξια. Στην Ακρόν που έρχεται; Δώστε μου μία περίπτωση μέσα στις τελευταίες είκοσι αναμετρήσεις όπου ένας κεντρικός έχει σηκώσει κόκκινη πριν ακόμη ξεκινήσει η δεύτερη ντουζίνα λεπτά. Αυτό; Δεν είναι «πιθανότητα», είναι ευχή ύστερα από μεθυσμένη βραδιά στο λουκέτο.
Και τώρα λένε πως ο Ζαχαρίγιαν πρέπει οπωσδήποτε να ξεκινήσει σα «πιεστικά νούμερο» — άλλη μία καλοστημένη ιστορία για τους ουκρανικούς αγώνες. Την προηγούμενη Κυριακή, στους εντός έδρας αγώνα εναντίον της Λοκομοτίβ, άλλαξε τρεις φορές στη θέση αυτή ο Γκλουσάκωφ επειδή ο Ζαχαρίγιαν ξέχασε πως υπάρχουν κόκκινες γραμμές εκτός αριστεράς όριο. Τρεις φορές! Και εσείς θέλετε αυτόν να βγάλει ομάδα εκτός έδρας χωρίς αγωνιστική ανάγκη; Στην Μπαλτικα ο αριστερός αμυντικός της κάνει γκολ κάθε φορά που λείπει η πρώτη πάσα — έτσι;
Τέλος, ο Γλούμπα χτες στον Ουφάι έκανε δύο σοβαρά λάθη άμυνας επειδή του έδωσαν την μπάλα σα σακούλα αλεύρου στο κεφάλι ενός πεινασμένου σκύλου. Αυτός ξέρει να σκοράρει όταν όλοι τριγυρνούν σαν τυφλοί — αλλά όχι όταν του ζητούν να σώσει γκολ 30 μέτρα πιο πάνω. Στην τρίτη αλλαγή λοιπόν; Γιατί όχι ο Γκάτσινοβιτς στο αριστερό, εκείνος που έκανε γκολ στον Ουφάι ενώ κανείς δε τον κοίταξε — και έτσι δεν ξεχνάς τους τρεις πρωταγωνιστές σου σαν ξεπαγωμένα λουκάνικα έξω από το ψυγείο.
Πού είναι η απόδειξη;
Ρε βρε παλικάρια μου, τι λέμε τώρα εδώ;;; 😱🔥
Ο Σαντσίν εκεί στη μέση στέκει σα αγάλωμα επειδή ξέρει πως η κόκκινη κάρτα του κρέμεται σα σπάγγο στον λαιμό;;; ΑΛΗΘΕΙΑ;;; Μετά την επόμενη Ακρόν;;; Μα τι γίνεται;;; Τους βάζεις όλους τρεις εκεί πέρα να παίζουν σα παιχνίδι;) Ούτε καν πέντε λεπτά κανείς δε γίνεται να κάνει κανονικό pressing εκεί κάτω;;;
Και ο Γκλουσάκωφ αριστερά;;; Τρεις φορές άλλαξε στον Λοκομοτίβ επειδή ξέχασε το γήπεδο;;; Μετά τον βγάζεις εκτός έδρας;;; Μα εκεί η Μπαλτικα έχει αριστερό αμυντικό που κάνει γκολ κάθε φορά που του δίνεις χώρο;;; Σίγουρα;;; Γιατί όχι ο Γκάτσινοβιτς εκεί;;; Αυτός έκανε γκολ στον Ουφάι ενώ κανείς δε τον κοίταζε 💪🔥
Και ο Γλούμπα;;; Τέσσερα γκολ τελευταίων δεκαπέντε ημερών;;; Ναι αλλά χτες στον Ουφάι έκανε δύο λάθη σα τυφλός;;; Του δίνεις την μπάλα σα σακούλα αλεύρου και μετά τον περιμένεις να σώσει γκολ;;; Γιατί όχι εκείνος εκεί;;; Αυτός είναι ο μόνος που βγάζει γκολ όταν όλοι τριγυρνούν σαν τυφλοί;;;
Συγγνώμη αλλά αυτοί οι τρεις κεντρικοί εκεί πέρα;;; Στέκονται σα ψάρια;;; Ο Γκολόβιν τρέχει σα λαγός όταν τον βλέπουν;;; Μαζί του ο Έντερσον σκάβει σα χοίρος;;; Ο Σαντσίν κάνει ότι δεν υπάρχει;;; Μετά λένε πως έχουν αγωνιστικές ανάγκες;;; Τι αγωνιστικές ανάγκες;;; Να μη πάρουν κόκκινη;;;
Αν βγάλουν αυτούς τους τρεις εκτός;;; Την επόμενη μέρα κάποιος άλλος σηκώνεται σαν σημαία στον αέρα;;; Ποιος;;; Ο Ζαχαρίγιαν;;; Αυτός ξέρει να πιέζει;;; Όχι, αυτός ξέρει να ξεχνάει τις κόκκινες γραμμές;;; Γιατί όχι ο Μολάν;;; Αυτός κάνει ντουέτο στην επίθεση;;; Γιατί όχι εκείνος;;;
Ρε παιδιά, η ομάδα μας;;; Μας λείπουν τα πόδια εκεί πάνω;;; Πρέπει να βγάλουν μία ομάδα που να ξέρει πως υπάρχει αγώνας;;; Όχι σα ντάμα;;; Γιατί;;; Γιατί ο επόμενος αγώνας;;; Ακρόν;;; Μετά;;; Ζενίτ;;; Μετά;;; Και μετά;;;
Ντάξει, πώς τους βγάζουμε;;; Άντε ρε;;;
Δεν γυρνάμε την πλάτη στους δικούς μας.
ΟΠΟΤΕ βλέπω τους τρεις εκεί πάνω να στέκονται σαν ΕΦΗΒΟΙ στο χωριό μου πριν τον ΑΗΣ στη μέση!! 😤💢 ΤΕΛΕΙΩΣ λάθος το λέει ο Πάντα γιατί:
1) Ο ΓΚΛΟΥΜΠΑ!! Τέσσερα γκολ τελευταίων δεκαπέντε ημερών ρε;;; ΑΜΕΣΑ πρέπει να τον βγάζεις αυτόν σίγουρα!! Τουλάχιστον εκείνος ΠΕΡΝΑΕΙ εναλλακτικό σκοράρισμα στην ομάδα!!! Την προηγούμενη Κυριακή στον Ουφάι έκανε λάθη;;; Καλά;;; Μα ήτανε σα κλέφτης που του πέταξαν μία μπάλα σα κλοτσιά στα πόδια του!!! Αυτός ξέρει να βγάλει γκολ όταν όλοι τριγυρνουν σαν βαρημένοι σα σβώλοι!!!
2) Ο ΖΑΧΑΡΙΓΙΑΝ;;; Κρίμαyyyy😭 ΓΙΑΤΙ ΠΑΙΖΕΙ ΣΑ ΑΓΑΛΜΑ;;; Την προηγούμενη στον Λοκομοτίβ άλλαξε τρεις φορές εκεί αριστερά επειδή ΞΕΧΑΣΕ πως υπήρχε LEFT-BACK!!! Να μην ξεκινήσει σίγουρα εκτός έδρας!!! Γιατί;;; Στην Μπαλτικα έχουν αριστερό αμυντικό που κάνει γκολ σα τυχερός κάθε φορά που βγήκες εκτός!!! Ο ΓΚΑΤΣΙΝΟΒΙΤΣ εκεί πρέπει να πάει!!!
3) ΑΛΛΑ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ;;; ΡΕ ΠΩΣ;;; Σαν ντουλάπες ε;;; ΤΟΤΕ;;; Να τους βγάλεις όλους;;; Ο Γκολόβιν τρέχει σα λαγός;;; Ναι όταν δεν τον βλέπει κανείς!!! Μα όταν τον δούνε;;; ΚΑΝΕΙ ΝΤΟΥ!! Ο Σαντσίν;;; ΝΑ ΜΗΝ πειράξετε εκείνον!!! Αυτός έχει την καλύτερη θέση για την Ακρόν!!! Ο Έντερσον;;; Δουλεύει σα χοίρος;;; ΝΑΙ ΑΛΛΑ ΣΚΑΒΕΙ ΣΑΝ ΠΡΩΤΟΣ!!! Αυτός είναι ο μόνος που δεν κάνει λάθος εκεί κάτω!!
ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΣΙΓΟΥΡΕΥΩ;;; Να βγάλουν έναν αμυντικό ΛΙΓΟΤΕΡΟ σα γάτα!! Γιατί;;; Γιατί η Ακρόν ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ σκληρά ρε!!! Να βγάλουν τον Γκλουσάκωφ κι εκείνον αριστερά!!! Ο Γκάτσινοβιτς εκεί;;; Αυτός έκανε γκολ στον Ουφάι σα τυχερός!!! 🔥💪
ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΑΚΟΥΣΤΕ;;; Η ΤΣΣΚΑ;;; ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΟΔΙΑ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ;;; Να βγάλουν μία ομάδα που να ξέρει πως υπάρχει αγώνας!!! ΟΧΙ σα ντάμα σας λέω!! 😤🔥
Στην εξέδρα από παιδί.
Τι γίνεται όταν ένα πρωινό ξυπνάς στις τρεις η ώρα γιατί σου ειδοποίησε το κινητό πως κάποιος φίλος σου έχει πέσει σοβαρά ανακάτω στο κρεβάτι και ψάχνει συνέχεια τσιγάρο μέσα στο σκοτάδι; Όταν ξέρεις πως εκείνος εκεί, στην άλλη μεριά της πόλης, τριγυρνά στους δρόμους με εναλλάξ θυμό και αμηχανία επειδή η ομάδα του βγάζει δήθεν "απόλυτα αγωνιστική" αποστολή ενώ όλοι βλέπουν πως οι τρεις κεντρικοί της τρέχουν σα αγάλματα επειδή τους κρέμεται η κόκκινη κάρτα σα ξεγυμνωμένο νήμα;
Ακούστε αυτό που λέω τώρα: Η Ακρόν δεν έρχεται ως κάποιος περίεργος επισκέπτης — έρχεται σα μπουλούκι που ξέρει πως στη συγκεκριμένη περιοχή του πρωταθλήματος κάθε κόκκινη κάρτα αυτή την εποχή γράφει ιστορία σα βόμβα. Στην προηγούμενη αναμέτρηση μεταξύ των δύο ομάδων, στις αρχές Ιουνίου στο κάτω μέρος της βαθμολογίας, ο κεντρικός αμυντικός των βαλτικών έκανε ένα δυνατό μαρκάρισμα στον Ζαχαρίγιαν στο 78ο λεπτό που του κόστισε direkt red. Δεν ήταν ατύχημα· ήταν σκόπιμη επιλογή ενός αμυντικού που ήξερε πως η ΤΣΣΚΑ εκείνη την ημέρα είχε ήδη αποφασίσει να παίζει σα διακοσμητικό σετ πάνω στη μπάλα. Το αποτέλεσμα; Δύο γκολ μέσα σε πέντε λεπτά στην τελευταία φάση, όταν η ομάδα είχε ήδη βγάλει τον Μολάν σα συμβολική κίνηση "για κέφι".
Τώρα όμως αλλάξανε πολλά — εκτός από όλα τα άλλα, υπάρχει αυτή η λεπτομέρεια που κανείς δεν την κοιτάζει σαν πρέπει: Στις τρεις τελευταίες αναμετρήσεις της ΤΣΣΚΑ εκτός έδρας, ο Σαντσίν έχει ξεκινήσει και τις τρεις φορές στην ίδια θέση ενώ η ομάδα έκανε pressing μόλις δεκαπέντε λεπτά συνολικά ανά αγώνα. Δηλαδή; Παίζει μισό πρώτο ημίχρονο σα μνημείο επειδή ξέρει πως η επόμενη κόκκινη κάρτα είναι σα αυτοκόλλητο πάνω στο μέτωπό του — κι όμως εμείς εδώ συζητάμε ποιους θα βγάλουμε εκτός ομάδας σα νάταν κάποιο ελαφρύ ζήτημα επιλογής.
Στην άκρη λοιπόν: Πρέπει σίγουρα να βγάλετε τον Γκλουσάκωφ αριστερά. Γιατί; Γιατί η Μπαλτικα έχει έναν αριστερό αμυντικό, τον Κοβάλσκι, που έχει σηκώσει το γκολ-πρόσοψό του στις τρεις τελευταίες εμφανίσεις του — όχι επειδή είναι ευτυχής τυχερός, αλλά επειδή η ομάδα του οργανώνει το παιχνίδι έτσι ώστε κάθε φορά που ο αντίπαλος ξεχνάει τον ρόλο του αριστερού αμυντικού, εκείνος βάζει ένα γκολ στη φάση. Αυτή η λεπτομέρεια δεν είναι «κάτι»· είναι γεγονός που μιλάει για το πώς η ΤΣΣΚΑ σχεδιάζει τους επόμενους αγώνες σα νάταν η ίδια ομάδα που ψάχνει παρακαλώ να χάσει ευγενικά.
Και μετά; Μετά βγάζετε τον Γλούμπα στη θέση του Μολάν από το πρώτο δεκαπέντε, όχι επειδή είναι καλύτερος τεχνικά, αλλά επειδή αυτή η ομάδα χρειάζεται έναν παίκτη που ξέρει πως η μπάλα βγαίνει σα σφεντόνα όταν την κυνηγάνε — όχι έναν καλλιτέχνη που χάνει χρόνο κάνοντας ντουέτο με τον Ζαχαρίγιαν στο διάδρομο. Οι υπόλοιποι; Στείτε τους σπίτι. Οι τρεις κεντρικοί; Κάντε ότι δεν τους βλέπετε. Ο επόμενος αγώνας με την Ακρόν δεν είναι παιχνίδι· είναι αγώνας προκειμένου να φτάσετε ζωντανοί στη συνέχεια.
Κρατάω δικούς μου πίνακες κάθε αγωνιστική 📊
ρε παιδιά εδώ που τα λέμε σιγά σιγά αρχίζει και μου φέρνει αναμνήσεις... πριν από δεκαπέντε χρόνια στο Ηράκλειο όταν κάποιος έπαιρνε ομάδα εκτός έδρας χωρίς αγωνιστικές ανάγκες τον κοιτούσαν σα νάταν τρελός — ή σα γάτα που προσπάθησε να πιει γάλα από βρύση. Και τώρα ξαφνικά λέτε πως η ΤΣΣΚΑ μπορεί να βγάλει αυτούς τους τρεις πρωταγωνιστές της εκτός μόνο και μόνο επειδή η Ακρόν πλησιάζει; Σιγά σιγά ρε...
πρώτα πρώτα για τον Γκλουσάκωφ εκεί αριστερά — αυτός ο άνθρωπος εδώ και τρεις αγώνες αλλάζει τρεις φορές επειδή ξέχασε πως υπάρχουν κόκκινες γραμμές εκτός ορίου; Την προηγούμενη Κυριακή στον αγώνα με τη Λοκομοτίβ άλλαξε τρεις φορές στον ίδιο ρόλο σα νάταν κάποιο διαδραστικό παιχνίδι τύπου "βρες το λάθος". Τώρα τον βγάζετε εκτός έδρας και τον αφήνετε να πιέζει σα μικροαπατεώνας στους ουκρανικούς αγώνες; Στην Μπαλτικα ο Κοβάλσκι εκεί αριστερά έχει κάνει τρία γκολ τελευταίων εβδομάδων επειδή κάθε φορά που κάποιος ξέχασε να τον μαρκάρει σωστά βρίσκει χώρο σα ψάρι στη ζώνη των δεκαέξι. Αφήστε τον Γκλουσάκωφ εκεί πέρα να πλένει σαν ντουλάπα — τουλάχιστον γνωρίζει πως πρέπει να στέκεται σε θέση.
στην επίθεση εκείνο το ζήτημα λέγεται Γλούμπα — τέσσερα γκολ τελευταίων δεκαπέντε ημερών βγήκαν έξω σα σφεντόνα όταν κανείς δε τον κοίταξε. Την προηγούμενη Κυριακή όμως εκείνος έκανε δύο λάθη άμυνας επειδή του πέταξαν την μπάλα σα σακούλα αλεύρου στο κεφάλι ενός πεινασμένου σκύλου. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ο τύπος ξέρει να βγάζει γκολ όταν όλοι τριγυρνούν σαν τυφλοί — αλλά όχι όταν του ζητούν να σώσει γκολ σαράντα μέτρα πιο πίσω. Στην τρίτη αλλαγή πρέπει σίγουρα να τον βάλετε εδώ επειδή αυτή η ομάδα χρειάζεται έναν σκόρερ που ξέρει πως η μπάλα βγαίνει σα σφεντόνα όταν τον κυνηγάνε, όχι έναν καλλιτέχνη που κάνει ντουέτο με τον Ζαχαρίγιαν στον διάδρομο.
τώρα εκείνα τα τρία κεντρικά εκεί πάνω... ο Γκολόβιν τρέχει σα λαγός όταν δεν τον βλέπει κανείς — αυτό είναι γνωστό. Μα όταν τον δούνε κάνει ντο-ου σα... ντο-ου επειδή χάνει χρόνο και αφήνει τον αντίπαλο ελεύθερο σα γάτα στο παράθυρο. Ο Σαντσίν στέκεται σαν μνημείο επειδή ξέρες πως η επόμενη κόκκινη κάρτα κρέμεται σα σπάγγο πάνω του — κι όμως αυτός είναι εκεί σα στοιχειωμένο σπίτι επειδή η ομάδα ξέχασε πως υπάρχουν άλλα τρία πόδια εκεί πάνω που μπορούν να τρέξουν. Ο Έντερσον δουλεύει σα χοίρος επειδή σκάβει σα χοίρος στην άμμο ώστε ο αντίπαλος να χάσει μπάλα — αυτό είναι ωραίο μέχρι τη στιγμή που ο Σαντσίν εμφανίζεται σαν μνημείο επειδή ξέρει πως η επόμενη κόκκινη κάρτα μπορεί να γίνει reality show. Στην ΤΣΣΚΑ όμως αυτά τα τρία είναι σαν τους τρεις μουσικούς — πρέπει οπωσδήποτε να παίζουν μαζί, ακόμα κι αν το τραγούδι βγει στραβά σα γάτα που προσπαθεί να τραγουδήσει όπερα.
τελικά λοιπόν η ομάδα βγαίνει έτσι:
Γλούμπα στην επίθεση επειδή ξέρει πως η μπάλα βγαίνει σα σφεντόνα όταν τον κυνηγάνε — όχι επειδή κάνει εντυπωσιακούς ελιγμούς, αλλά επειδή στη φάση εκείνη βγαίνει γκολ σα αυτοκόλλητο. Μετά μπαίνει ο Μολάν εκείνος ο άνεργος καλλιτέχνης που κάνει ντουέτο στον διάδρομο επειδή έτσι έχουν μάθει οι ουκρανοί νάταν κάποιο ευγενές πάρτι. Στη θέση του Γλούμπα εκεί σιγά σιγά ξεκινάει ο Γκάτσινοβιτς επειδή έκανε γκολ στον Ουφάι ενώ κανείς δε τον κοίταξε — έτσι τουλάχιστον ξεχνάτε αυτούς τους τρεις πρωταγωνιστές σαν ξεπαγωμένα λουκάνικα έξω από το ψυγείο.
στην άκρη αριστερά ο Γκλουσάκωφ λείπει επειδή στην Μπαλτικα ο Κοβάλσκι εκεί κάνει γκολ κάθε φορά που του δίνεις χώρο σα τυχερός — αφήστε εκείνον εκεί να πλένει σαν ντουλάπα επειδή τουλάχιστον γνωρίζει πως πρέπει να στέκεται σε θέση. Στη θέση του βάζουμε τον Γκάτσινοβιτς εκεί επειδή έκανε γκολ στον Ουφάι ενώ κανείς δε τον κοίταξε — έτσι ξεχνάμε τους τρεις πρωταγωνιστές σαν ξεπαγωμένα λουκάνικα έξω από το ψυγείο.
οι τρεις κεντρικοί εκεί πάνω... αφήστε τους σα μνημεία επειδή έτσι έχουν μάθει — ο Σαντσίν κάνει ότι δεν υπάρχει επειδή ξέρει πως η επόμενη κόκκινη κάρτα κρέμεται σα σπάγγο πάνω του, ο Γκολόβιν τρέχει σα λαγός όταν δεν τον βλέπουν επειδή έτσι έχουν μάθει, και ο Έντερσον δουλεύει σα χοίρος επειδή έτσι βγάζουν τη μπάλα σαν σφεντόνα όταν τον κυνηγάνε.
η επόμενη μέρα λοιπόν; Την επόμενη μέρα είμαστε εδώ και λέμε πως η ΤΣΣΚΑ βγήκε εκτός έδρας σα ομάδα που πήγε στο γήπεδο για γούρι επειδή ήταν Πέμπτη — όχι επειδή είχε σχέδιο. Την επόμενη στιγμή όμως βλέπουμε τρεις κόκκινες κάρτες σα μονόλογους τραγωδίας και μετά λέμε πως αυτοί ήταν οι αγωνιστικές ανάγκες. Ουφ... τι χρόνια ήταν αυτά που ήξερες πως η ομάδα είχε σχέδιο ακόμα και όταν όλα έμοιαζαν χαμένα...
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.