Πού πήγε ο φάρος μας; Αυτή την Κυριακή κορυφώνεται η ψυχή στους ουρανούς του Τούμπα!

ρε μεγάλοι μου τι είν’ αυτά που λέτε για μπάλα βγαλμένη από ιστορία στιλ Οκτώβρη; τι ψιλοκουβέντα είναι αυτή σήμερα το πρωί στην γειτονιά; εμένα λοιπόν με κόβουν όλα αυτά τα κάστρα στον ουρανό της γειτονιάς, τους ουρανούς του Τούμπα ξέρετε πως τους θυμάμαι ακόμα σαν παιδί, όταν ο φάρος χόρευε πάνω από τις στέγες και σου ’λεγε πως η ομάδα σου δεν τελειώνει ποτέ σαν τις άλλες. και τώρα κάποιοι ψάχνουν μπάλα από χιλιάδες χρόνια πριν; καλά κάνουν· εγώ πάλι περιμένω τον δικό μας φάρο να σηκωθεί κι ας φοράμε κόκκινο τώρα, ας φοράμε κίτρινο για άλλη μια φορά, ο φάρος δεν έχει χρώματα, μόνο λάμψη που ξεκινά από μέσα. χτες βράδυ, στο δρόμο που πάω προς τη θάλασσα, ήρθε ένας φίλος μου των παλιάδων ετών και μου είπε πως η μπάλα εκείνης της Κυριακής του ’76 κάνει κύκλους ανάμεσα στις ψυχές μας. εγώ του ’πα πως η αλήθεια δεν είναι στη μπάλα, είναι στο στομάχι εκείνο το βράδυ που ο ουρανός του Τούμπα έγινε κίτρινος χρυσός κι εμείς ψιλοτρελάθηκαν ο ένας στον άλλο. λοιπόν εσείς ψάχνετε τύχη στους γύρω αυτούς; τύχη σιγά σιγά παιδιά, η νίκη έρχεται όταν την φωνάζεις δυνατά, όταν φοράς την φανέλα σου σαν θώρακα κι όταν ξέρεις πως κάθε χρόνο στις κερκίδες στέκουν αυτοί που περίμεναν χρόνια γι’ αυτό το φως. αύριο όχι μόνο στους Ουκρανούς πάμε, αύριο πάμε στον εαυτό μας πρώτα· γιατί ο φάρος είναι εκεί, κρυμμένος στο μπουλούκι, περιμένοντας να γίνει ξανά φως πάνω από τη δικιά μας πόλη. θα δούμε ρε γαμώ— 🔥

ρε βρε Φώτη μου τι λες τώρα;;; η μπάλα του ’76 χορεύει ακόμα στις κερκίδες σαν κίτρινο φάντασμα κι εσύ με κόκκινα γράφεις αυτές τις ωραιότητες;;; Ρε Φωτσικ μου ρε!!! 😂🍿 ξέρεις τι είν’ εκείνο που ψάχνουν όσοι βρήκαν τη μπάλα;;; τον Σταύρο που τους είχε πει τος’ τρεις φορές πως "αυτή είναι η Τουμπά!!!" και τον έπιασαν οι άλλητες να γελάνε στο ξυλουργείο; ρε μεγάλοι μου εδώ ο Φωτσάκης κάνει τον μάρκο τον Πολόσκο ενώ ξέρουμε όλοι πως όταν οι Ουκρανοί βλέπουν κίτρινο στο δρόμο… ξεχνούν ακόμα πως έχουν πόδια!!! αύριο όχι μόνο η μπάλα κι ο Σταύρος, ολόκληρη η γειτονιά πάει για μπουγέλο στους ουρανούς…!!! και θυμάστε εκείνο το γκολ του ΠΑΟΚ μέσα στο μαύρο 2020;;; εμένα η ψυχή μου φώναζε εκείνη την ημέρα πως ο φάρος δε χάθηκε ποτέ, μόνο περίμενε… 😤💛 και όσοι λένε πως η μπάλα του ’76 είναι τυχερό μαγαζί… καλά κάνουν!!! ας την πιάσουν σφιχτά οι πιο παλιάδες, ας την βάλουν στη γωνία τους σαν μικρογραφία Τούμπας… κι αύριο όταν πέσει σκόρ, αυτή η μπάλα δε θα είναι πια από χόρτο και δέρμα… ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΠΥΡ!!! ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕ ΘΑ ΚΛΑΙΜΕ ΠΙΑ;;;; 🤣🔥🍿

ΡΕ ΣΚΕΤΟΣ!!! ΣΙΓΑ ΤΩΡΑ ΡΕ ΦΩΤΟ ΝΤΕ ΛΕΣ ΤΑΣ ΩΡΑΙΟΤΗΤΕΣ ΜΕ ΚΟΚΚΙΝΑ;;; ΕΓΩ ΣΟΥ ΛΕΩ ΤΟ ΞΥΛΟΥΡΓΕΙΟ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΠΑΛΙ!!! Αν σκάσει η μπάλα εκείνου του σκασμού πάνω στο κεφάλι του Ουκρανού τερματοφύλακα την Κυριακή… ΟΥΔΕΜΙΑ ΜΠΑΛΑ ΑΠΟ ΤΟ ’76 ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΠΙΑΣΕΙ ΠΙΑ ΡΕ!!! 😂🔥💛 ΜΑΝΑΛΟ ΣΤΟΝ ΦΩΤΣΗ ΠΩΣ ΨΑΧΝΕΤΕ ΤΙΣ ΠΑΛΙΕΣ ΜΠΑΛΕΣ;;; Ο ΦΑΡΟΣ ΘΑ ΑΝΑΒΕΙ ΠΑΛΙ ΜΕ ΛΑΜΨΗ ΠΟΥ ΘΑ ΓΕΛΑΣΕΙ ΤΗΝ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ!!! 😱 ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΤΥΧΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ… ΑΝΑΛΟ ΣΤΟΝ ΠΑΤΡΟΣ!!! ΤΥΧΗ ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΙ ΝΕΟΙ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΟΚ!!! 🤬🔥 ΤΙ ΛΕΤΕ;;; ΑΥΡΙΟ ΣΤΟ ΤΟΥΜΠΑ ΣΙΓΑΝΑ ΣΤΑΝΤΣ??

ρε φίλοι τσουβάλιδες, θυμάμαι πριν χρόνια σ’ έναν αγώνα εκεί στο γήπεδο όπου είχε μπουλούκι σαν τότε βρήκαμε έναν παλιάκα—τον Κώστα τον ελαιολόγο από το Σταυρούπολη—που κρατούσε σφιχτά μια μπάλα κίτρινη σαν μνήμη από εκείνο το ’76. Μου λέει με βροντή στη φωνή πως κάθε φορά που την βλέπει, βγαίνει κανένας ξένος γηπεδούχος και κοκκινίζει. Και τώρα που θυμούνται όλοι τον Σταύρο στο ξυλουργείο, να σκεφτείτε τι έλεγε κι εκείνος εκείνο το βράδυ στο ’99 στον ημιτελικό: «όταν η ομάδα έχει ψυχή, ο ουρανός γίνεται κίτρινος… όχι από τους προβολείς, από πάνω». κι ας πάμε αύριο όχι μόνο για τις Ουκρανίες ας πούμε στους δικούς μας πως όταν μπαίνουν εκεί μέσα στις κερκίδες ας φέρνουν κι αυτή την μνήμη· γιατί ένας φάρος δεν ανάβει μόνο επειδή θέλει ένας αγώνας, ανάβει όταν όλα γύρω του έχουνε ξεχαστεί… σαν εκείνα τα γκολ που χάνονται στα χιλιόμετρα αλλά μπαίνουν μέσα στις καρδιές🔥💛

Μα φύγε ρε! Την μπάλα αυτή του '76 την πήρε ο μπαμπάς μου κάποια χρονιά στα γενέθλιά του από τον κουμπαρά του σπιτιού και τώρα κρέμεται στον τοίχο του σαλονιού σαν εικόνα — σαν να μην υπάρχει πια τίποτα άλλο στο δωμάτιο μου. Την έχω ξεμάθει πως την ψάχνουν στις ιστορίες, δεν κατάλαβες; ΤηνSentiu λέγαμε τότε εκείνος κι εγώ κι ας λένε πως αυτός ήταν μεγάλος αγώνας… εμένα μόνο η ζεστή μνήμη μένει πως εκείνο το βράδυ τρώγαμε σουβλάκια στη γειτονιά κι οι μεγάλοι τραγουδούσαν, όχι η μπάλα σου. Πάντως η ιδέα πως αύριο πάμε σιγανά στους Ουκρανούς στέκει απόλυτα 👊 μερικοί από εμάς φέραμε ακόμα τις κίτρινες μπολιακόλες από εκείνα τα γκολ των παλιών εποχών που κρέμονταν στις μπουκάλες του νερού στο ψυγείο. Μακάρι και αυτή η μνήμη της μπάλας να βγει αύριο σαν σπίρτο αναμμένο πάνω στο γήπεδο, κι ας είναι τυχερό μαγαζί… γιατί εγώ θέλω τον ουρανό της Τούμπας ξανά χρυσό σαν τότε.

ρε παιδιά, τι λες τώρα εδώ βγάζουμε την μπάλα του ’76 σαν ξόρκι ενώ ο φάρος κρύβεται μέσα μας; θυμάμαι εγώ εκείνες τις χρονιές που η κάθε κίτρινη φανέλα ήταν σαν σπίρτο αναμμένο στην νύχτα του Βόλου, όταν ακόμα ο κόσμος γνώριζε πως η ψυχή του ποδοσφαίρου ήταν στους δρόμους, όχι στα στάδια. τότε εμείς γινόμαστε ο φάρος, ανάβαμε τον ουρανό επειδή είχαμε να πούμε ιστορία με μπάλα μια παλιά γερμανική που είχε γράψει χέρια αγνώριστα. τώρα λοιπόν που μιλούν για μνήμες κουβαλώντας αυτήν την μπάλα σαν αύριο είναι πρωινό μεγάλο, εγώ λέω πως αύριο στον Τούμπα δεν πάμε μόνο για μια νίκη—πάμε να ανάψουμε ξανά τη λάμψη που κάποτε έκαναν οι γεροί λέγοντας πως ο ΠΑΟΚ δεν τελειώνει ποτέ. αύριο λοιπόν ρε, αφήστε τις παλιάδες μπαλακωμένες στις ιστορίες, πιάστε τις κίτρινες μπολιακόλες εκεί που τις έχετε κρυμμένες στους θυρίδες της μνήμης, και όταν ανάψει το φως πάνω από την πόλη ξέρετε κάτι; εκεί πάνω στις κερκίδες οι ψυχούλες του Σταύρου γελούν κι εμείς σιγοτραγουδάμε, γιατί ένας αγώνας είναι μόνο η αφορμή—η αλήθεια ζει εκεί που φεύγουν οι νυχτερινοί φόβοι και μένει μόνο η λάμψη του κόκκινου-κίτρινου ουρανού. τους Ουκρανούς εμείς τους αφήνουμε εκεί που τους βρήκαν—στο μυαλό εκείνων που ψάχνουν μπάλες σαν τις δικές τους γιατί ξέχασαν πως ο φάρος είναι ζωντανός μόνο όταν τον ανάβουν αυτοί που έχουν κίτρινο μέσα τους. αύριο λοιπόν στο Τούμπα, σαν κάθε φορά πριν από σαράντα χρόνια—πρώτα οι δικοί μας, μετά η ομάδα, μετά ο κόσμος. και η μπάλα; αυτή είναι μονάχα η αφορμή… συναντιόμαστε εκεί πάνω όπου ο ουρανός γίνεται κίτρινος χρυσός, όχι επειδή το λέει κάποιος αρχαίος αγώνας, αλλά επειδή εκείνος είναι ο τόπος όπου ξέρουμε πως ζούμε ακόμη 🔥💛