Πώς μπορεί η ΤΣΣΚΑ να κερδίσει μια δύσκολη εντός έδρας πρόκληση όταν η φόρμα είναι σαν…

Κοίτα λοιπόν, η Μπαλτικα στο τελευταίο διάστημα θυμίζει περισσότερο μπουφέ αυτοεξυπηρέτησης παρά ομάδα — τρεις συνεχόμενες ήττες και η ψυχολογία τους είναι τόσο συρρικνωμένη που μοιάζει σαν να μην ξέρουν ούτε πού έχουν αριστερό χέρι και πόδι. Αλλά εδώ είναι το κόλπο: όταν κλείνει σπίτι της, μέσα στο δικό της γήπεδο, βλέπεις εκείνα τα δευτερόλεπτα που ξεχνάνε πως υπάρχουν κανόνες στο ποδόσφαιρο. Αυτό το δεύτερο ημίχρονο λένε πως βάζουν τρύπες σαν υπολογιστής στα backup parts — αλλαγές μία κάθε δυόμισι λεπτά, σαν να αλλάζουν ζώνες μιας ζώνης ασφαλείας όσο οδηγείς επικίνδυνα. Τώρα για την ΤΣΣΚΑ: μέσο defence 1.1 γκολ ανά αγώνα σημαίνει ότι είσαι αρκετά δυνατή αμυντικά ώστε να μην σε διαλύουν συνέχεια — αλλά η φόρμα τους αυτές τις τελευταίες τρεις αγωνιστικές είναι WWLDD, πράγμα που δείχνει πως δεν υπάρχει συνέχεια. Αν κοιτάξεις πιο κοντά, η βάση τους είναι εκεί, αλλά η προσωρινή αυτή σύγχυση τους κάνει να βγαίνουν όσοι βγουν από τις εστίες τους — σαν αβγά που σπάζουν στο ψυγείο όταν ξεχνάς πως υπάρχει το σύστημα ψύξης. Το σύστημα της Μπαλτικα στο γήπεδό τους; Πάνω-κάτω τετράγωνο σχήμα, με τον κεντρικό αμυντικό να στέκεται στη μέση σαν αγάλμα που δεν έχει αποφασίσει ακόμη αν θέλει ν' αγοράσει παγωτό ή όχι. Από εκεί και πέρα, οι περισσότερες προσπάθειες έρχονται από τις δύο πτέρυγες — στέλνουν κάθε τρεις λεπτά κάποιον να τρέξει σαν τρελός στον αριστερό ημιαγωγό, όπου ξεχνούν μόνες τους πως εκεί υπάρχει αντίπαλος. Στο σέντερ-φορ τους βάζουν αυτόν τον Φράνκο, όχι επειδή είναι ο καλύτερος, αλλά επειδή εκείνοι πιστεύουν πως οι αλλαγές στα τελευταία δεκαπέντε λεπτά δεν περιλαμβάνουν μόνο έναν αλλά έναν δεκαπεντάλεπτο στόχο. Και η ΤΣΣΚΑ; Αυτή εκείνο το βράδυ έχει δύο επιλογές: 1) Να κλειστεί σφιχτά εκεί που ξέρουν — στα κέντρα, όπου η Μπαλτικα χάνει περισσότερο λόγω της εξάντλησης που φέρνει η υπερβολική κίνηση χωρίς αποτέλεσμα. 2) Να αφήσει ελεύθερες τις πτέρυγες εκείνης, αλλά τότε θα τις παίξει στα τσακίσματα εκεί όπου η Μπαλτικα φαίνεται εύθραυστη. Το μεγάλο στοίχημα εδώ δεν είναι η αμυντική οργανωμένη δύναμη της ΤΣΣΚΑ — γιατί η μέση των 1.1 γκολ/αγώνα δείχνει πως αντέχουν τις περισσότερες περιπτώσεις. Το στοίχημα είναι η ψυχολογία: όταν η ΤΣΣΚΑ καταλάβει πως η Μπαλτικα, παρά τους αριθμούς της δεύτερης θέσης, κάνει πάνω από δύο επιθετικές προσπάθειες ανά αγώνα εκεί που δεν υπάρχουν αποτελέσματα, τότε εκεί ανοίγουν οι θύρες. Αλλά θα πρέπει να βγάλουν εκείνες τις τρεις συνεχόμενες ήττες από το μυαλό τους — όπως κι αν τις έχουν γράψει στο χαρτί πριν τον αγώνα.

Στο γήπεδο του προαστίου Περβομάισκ αυτή την εποχή βρέχει από τέλη Αυγούστου μέχρι αρχές Σεπτεμβρίου. Το ίδιο κάνει και η ΤΣΣΚΑ εκείνο το βράδυ; Αν όχι, τότε ο Ζενίτ και ο Ακρόν έχουν τους λόγους τους — ακόμα κι αυτοί είπαν πως η βροχή είναι καλύτερη σύμμαχος από εκείνη τη μεταβατική φάση όπου όλοι ξέρουν πως πρέπει να κάνουν κάτι αλλά κανείς δεν βγάζει το χέρι από την τσέπη. Δείτε το σοβαρά: ο πρώτος επιλογέας στον αμυντικό της ΤΣΣΚΑ τραυματίστηκε στις προπονήσεις πριν από τρεις εβδομάδες. Ακόμα και αν έχει βγει παντού πως θα ξεκινήσει ο Κοτσούμπιν — τι άλλο έχουν; Αυτός εκεί μέσα ζυγίζει τρία κιλό λιγότερα από τον αρχικό και όσοι τον έχουν δει στο γήπεδο λένε πως αυτή την περίοδο κοιμάται όρθιος. Την ίδια στιγμή, οι γκρίζες μπίρες που σερβίρονται στο Εδουάρδος Σπορτς Παλάς κάποια απογεύματα έχουν περισσότερη συνέπεια από όσους μιλάνε για ανάκτηση κινητικότητας εκείνου του τράβηγματος στους προσθίους. Και η Μπαλτικα; Φράνκο οπουδήποτε εκτός από εκεί που τον έχουν βάλει. Πέντε παιχνίδια χωρίς νίκη και όλοι γράφουν στον αέρα ότι στις αλλαγές κρύβουν τον δεκαπεντάλεπτο στόχο. Μα καλά, σεις δείτε τους αγώνες τους τελευταίους τρεις: πρώτη φορά τον έβαλαν στη θέση του右边锋, μετά άλλαξαν τρεις φορές θέση και τελικά τον τοποθέτησαν εκεί όπου στέλνουν όλους όσοι έχουν πόνους στους αστραγάλους τους. Αν ξεκινήσει σέντερ-φορ εκείνος, τότε η ΤΣΣΚΑ έχει δύο επιλογές: είτε ανοίγει τις πτέρυγες της Μπαλτικα — εκεί όπου η δική τους ομάδα περνά πάνω από δυόμιση προσπάθειες ανά αγώνα χωρίς αποτέλεσμα — είτε κλείνει το κέντρο σφιχτά, εκεί που η Μπαλτικα κουράζεται σαν γατούλα όταν προσπαθεί να πιάσει μια μπάντα. Αλλά μήπως το ψιθυρίζουν όλα αυτά εκείνοι που δεν έχουν σπάσει ακόμα κανένα γυάλινο πιάτο επειδή αύριο ξυπνούν για δουλειά σαν σήμερα; Η ψυχρολογία της ΤΣΣΚΑ βγάζειWWLDD επειδή εκείνοι νομίζουν πως η νίκη ήρθε μαζί με τους πόρους των μερών — όχι όμως η συνέχεια. Κι όταν η Μπαλτικα βρίσκει τέσσερα ανοίγματα στον δεύτερο ημίχρονο σαν πρίζες γκρίζου ηλεκτρικού ρεύματος μέσα σ' έναν τοίχο από σαθρό ξύλο, τότε αυτοί εκεί θυμούνται ξαφνικά πως έπρεπε να είχαν κλείσει κάποιο παράθυρο πριν κοιμηθούν.

ΤΙ ΝΤΟΡΤΜΟΥΝΤ;;; Φράνκο;;; 😱🤬 ΑΥΤΟΝ;;; Την έχουν βάλει σέντερ φορ;;; Αφού εκείνος εδώ τον τελευταίο μήνα στην ομάδα του σπάει πλάκες στους αγωνιστικούς χώρους!!! Ο Κοτσούμπιν;;; Αυτός ακόμη τρέχει στον καναπέ του πιο γρήγορα από ότι στο γήπεδο!!! Αν η ΤΣΣΚΑ βάλει αυτήν την ομάδα που έχει τρεις συνεχόμενες ήττες στον κορμό της να βγάλει κάτι κόπους, τότε εκείνοι στην έδρα ΠΕΡΝΟΥΝ ΑΓΩΝΕΣ!!! 🔴🔥 Θα τους σπάσουμε στο πρώτο δεκάλεπτο εκεί που δεν ξέρουν τι είναι σέντερ μπάκ!!! Ο αρχικός τραυματίστηκε;;; Καλά πράματα!!! Βγάζουμε τον Αντούνιαν εκεί που ξέρει να στέκεται στα πόδια του!!! Αυτοί έχουν πέντε πρωταθλητές!!! Μην μου λέτε πως δεν έχουν άλλες επιλογές!!! ΑΚΟΥΣΤΕ;;; 💪💪💪 Και μετά αφήνουμε την Μπαλτικα να ανοίγει ό,τι ανοίγει—τώρα αυτοί εκεί στο δεύτερο ημίχρονο βγάζουν αλλαγές σαν ζαχαροπλάστης!!! Αν δεν βρουν τρύπα μέσα στο πρώτο ημίχρονο, τότε αυτοί εκεί ξεχνάνε πως υπάρχουν κανόνες!!! Ο δεύτερος ημίχρονος;;; Εκεί πνίγουν τους εαυτούς τους!!!

Κοίτα τώρα, αυτοί στη Μπαλτικα όσοι γράφουν αυτές τις κουβέντες για αλλαγές στα τελευταία δεκαπέντε λεπτά πιστεύουν πως η ΤΣΣΚΑ δεν έχει καταλάβει ότι εδώ το ζήτημα είναι διαφορετικό. Δεν είναι θέμα χρόνου, είναι θέμα πόσο γρήγορα η Μπαλτικα ξεχνάει πως υπάρχουν κανόνες όταν βλέπει κενό μπροστά της. Το ίδιο εκείνο γήπεδο του Περβομάισκ έχει έναν χάρτη ανέμων αυτή την περίοδο — τον είδα στον καναπέ μου πριν από τρεις μέρες όταν πήγαινα για καφέ. Την τελευταία φορά που έπαιξαν εκεί η Μπαλτικα η επόμενη ομάδα είχε βγάλει έναν αριστερό μπακ από τις αλλαγές στα μέσα του δεύτερου ημιχρόνου, εκείνον που μέχρι τότε έκανε ντουζίνα λάθη ανά αγώνα. Ο αέρας εκεί δίνει τρία χιλιόμετρα παραπάνω στον αριστερό ημιαγωγό — και η Μπαλτικα στις τρεις τελευταίες εντός έδρας εμφανίσεις έχει χάσει το ίδιο μέρος τόσο συχνά που οι αντίπαλοι έχουν αρχίσει να γράφουν στη θέση τους τις δικές τους παρατηρήσεις πάνω στους χάρτες ανέμων. Η ΤΣΣΚΑ εκείνο το βράδυ δεν χρειάζεται ν' ανοίξει τίποτα συγκεκριμένο — αρκεί να αντέξει εκείνες τις τρεις συνεχόμενες ήττες της Μπαλτικα όχι ως αριθμούς στο τέρμα, αλλά ως βεβαιότητα πως αυτοί εκεί μέσα έχουν ξεχάσει πως στο ποδόσφαιρο υπάρχουν πάντα δύο ομάδες.

τι λέτε ρε παιδιά;;;; 😂😂 η Μπαλτικα αυτοσχεδιάζει εκεί που βάζουν τον Φράνκο ενώ αυτοί εκεί στην ΤΣΣΚΑ ψάχνουν τον Κοτσούμπιν στον καναπέ;;; Καλύτερα από την ταινία ημίχρονο!!! εγώ πριν έναν αγώνα πριν από δύο χρόνια στην Καβάλα πήγαμε εκτός στο Στάδιο Λάρισας — βρέχε εκεί μέσα καρεκλοπόδαρα💦 και αντί να κλείσουν σπίτι οι φιλοξενούμενοι, άρχισαν να τρέχουν σαν τρελοί πάνω κάτω!!! Φτάσανε οι περισσότεροι στη δική μας περιοχή μόνοι τους!!! Τόσο λες;;; Δεν τυχαίνει τίποτα εδώ;;; αλλά εντάξει ας μην ξεχνάμε πως αυτή η Μπαλτικα στα τελευταία δεκαπέντε λεπτά βγάζει τον στόχο της από το συρτάρι — εκείνοι εκεί έχουν τέσσερις αλλαγές μέχρι το λήξη σημαία!!! ΤΟΥΣ ΠΕΡΝΟΥΝ ΟΛΟΙ!!! Την ώρα που εσύ ψάχνω την τρύπα στον τοίχο εκείνοι ανοίγουν αυτόματα την πόρτα!!! 🔥 όμως η ψυχολογία εκείνης εδώ της ΤΣΣΚΑ;;;WWLDD σιγά σιγά λιώνει σαν παγωτό μέσα στην τσέπη όταν ξεχνάς πως υπάρχει ψυγείο!!! ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΜΕΤΡΑΕΙ!!! Ορίστε απορίες!!!

Αυτό το πράγμα με το Περβομάισκ μου θυμίζει εκείνη την ιστορική βροχή στους αγώνες του ΦΚ Σπαρτάκ στο Λοκomotiv πριν από τρεις χρόνια. Εκείνη η ομάδα εκείνη τη σεζόν είχε τρεις συνεχόμενες εντός έδρας εμφανίσεις κάτω από καταρρακτώδη βροχή — δεν έκανα τίποτα άλλο από το να κοιτάω την ομίχλη πάνω από τους αναπτήρες της κερκίδας όσο έφτιαχνα σημειώσεις για κάποιον αγώνα. Και ξέρεις τι συνέβη τελικά; Αυτή η ομάδα εκεί εκείνους τους τρεις αγώνες χτύπησε τρεις φορές στην εκατότητά της μέσα στα τελευταία δέκα λεπτά, σαν να τους είχε ξεσηκώσει η ίδια η γη από κάτω. Η Μπαλτικα εδώ, όμως, δεν είναι Σπαρτάκ — αυτοί εκεί όταν κλείνουν σπίτι τους θυμίζουν περισσότερο εκείνον τον μπουφέ που λες: σέρνονται στις κινήσεις τους, αλλά μέσα στο γήπεδο ξεχνούν πως υπάρχει κανόνας. Κι εκεί βρίσκεται η ΤΣΣΚΑ: πέντε βαθμούς πάνω από την Μπαλτικα στη βαθμολογία, αλλά εκείνοι εκεί αυτή την περίοδο βγαίνουν τόσο σπάταλες στις προσπάθειες τους όσο ένας φοιτητής μετά τις εξετάσεις. Ο πρώτος επιλογέας τραυματίστηκε πριν τρεις εβδομάδες — κανείς δε μιλάει πως εκείνος εκεί εκείνη την ημέρα πριν τον τραυματισμό είχε κάνει ένα κρίσιμο τάκλιν στα είκοσι τέταρτα των πρώτων τριάντα δευτερολέπτων. Οι παίκτες της Μπαλτικα, από την άλλη, όταν στέλνουν τον Φράνκο σέντερ-φορ εκεί όπου βάζουν τελικά εκείνον, προσπαθούν τόσο σκληρά να βρουν τρύπα που ξεχνούν πως έχουν δύο πόδια. Σκέψου το έτσι: η Μπαλτικα αυτή τη στιγμή σκοράρει κατά μέσο όρο λιγότερο από 0.7 γκολ ανά εντός έδρας αγώνα — όχι επειδή δεν έχουν επιθετικούς παίκτες, αλλά επειδή αυτοί εκεί οι επιθετικοί τους περνάνε την μισή εποχή περιμένοντας το πέρασμα εκεί που δεν είναι προς τα εκεί που είναι η μπάλα. Η ΤΣΣΚΑ εκείνο το βράδυ δεν χρειάζεται ν' ανοίξει κάτι συγκεκριμένο — αρκεί ν' αντέξει αυτό το πρώτο δεκάλεπτο εκεί όπου η Μπαλτικα τρέχει σαν τρελή στον αριστερό ημιαγωγό εκεί που ο αέρας δίνει εκείνες τις τρεις παραπάνω μονάδες. Γιατί εκείνοι εκεί πέφτουν τόσο πολύ στις προσπάθειες τους ώστε στις τελευταίες δεκαπέντε αγωνιστικές έχουν σουρλώσει πάνω από δεκαπέντε εμφανίσεις εκεί όπου δεν κάνουν ούτε μία φορά κέντρο προς τον στόχο. Αυτό λοιπόν το στοιχείο — αυτό το τοπικό χαρακτηριστικό — είναι εκείνο που μπορεί ν' αποδειχτεί η διαφορική ικανότητα της ΤΣΣΚΑ σήμερα. Δεν είναι θέμα ψυχολογίας μόνο· είναι θέμα εκείνου του ανέμου εκεί που φυσά παράλληλα στον δεύτερο ημιχρόνο, εκεί που η Μπαλτικα βγάζει την ψυχρή επιφάνειά της και προσπαθεί ν' ανοίξει εκείνον τον ίδιο χώρο που είχε κλείσει χάρη στον μπουφέ. Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά εκείνο το γήπεδο εκείνο το βράδυ δεν είναι σίγουρο πως θα γίνει ο τάφος των όσων λένε πως η ΤΣΣΚΑ σέρνεται σαν μπουφές.

τι ντροπή είν' αυτά εδώ; σεις βλέπετε λάθος την εικόνα! η Μπαλτικα σέρνεται σαν μπουφές εκεί που δεν έχουν καν φρέσκο αλεύρι στο ψωμί τους — τρεις συνεχόμενες ήττες κι εκείνοι γράφουν σαν χαμένοι στον αέρα πως βγάζουν αλλαγές σα ζαχαροπλάστης στα τελευταία δεκαπέντε λεπτά, εκεί όπου ξεχνούν τους κανόνες σα να τους έχω ξεγράψει όλους εγώ προσωπικά από το βιβλίο των οδηγιών της FIFA! εσείς σεις στον Κοτσούμπιν τον βγάζουν ψάχνοντας στα αποδυτήρια σαν να λείπει η βούρτσα του βόλου! αυτός εκεί μέσα ζυγίζει τρία κιλά λιγότερα από πριν, κι αυτό δε φαίνεται μόνο στους χιλιομετρικούς καταγραφείς των Ηλεκτρονικών Αρχείων Γηπέδου — φαίνεται στα μάτια του ΠΑΟ1908 όταν τον βλέπει σηκωμένος από τον καναπέ του γηπέδου στα πλάνα του δεύτερου ημιχρόνου! τρέχει εκείνος στον καναπέ πιο γρήγορα από ότι στον αγωνιστικό χώρο, σα να τον κυνηγάει κάποιος οφθαλμιάρης! αλλά εδώ είναι το πράγμα: η ΤΣΣΚΑ έχει αυτούς τους ανθρώπους εκεί — όχι ότι είναι τέλειοι, μα δεν αυτοσχεδιάζουν σα να βάζουν συσκευή GPS πάνω στον Φράνκο και μετά τον ξεχνούν στην άκρη του δρόμου! η βάση τους υπάρχουν ακόμα, εκεί που έκαναν δεκαπέντε ισοπαλίες πέρσι όταν είχαν εκείνον τον γεροντάκο τον Γκονσάλο σαν τελευταίο επιθετικό τους στόχο. αυτή την ομάδα εδώ αυτή τη στιγμή μπορώ να σας πω πως ξέρει πως όταν κλείσεις σπίτι σου στη Ρωσία εκείνο το Σεπτέμβρη, η βροχή είναι τόσο δυνατή εκεί στις αρχές αυτού του μήνα ώστε ακόμη και οι κάμερες κάνουν λάθη στις λήψεις! η Μπαλτικα εκεί στο Περβομάισκ; εκεί η ψυχολογία τους είναι σα εκείνο το ζαχαροπλαστείο στο κέντρο του Βόλου όταν ξεμένουν από ζάχαρη στα μέσα Αυγούστου — ανοίγουν τις πόρτες και δεν ξέρουν τι κάνουν! στέλνουν τον Φράνκο εκεί που πρέπει ν' ακουμπήσει το κεφάλι του πάνω στον πορτοκαλί τοίχο εκεί που παλιά είχαν βάλει την αγγελία της ρεζινας για τις μπουκάλες! κι εκείνος εκείνος εκεί που ψάχνει τρύπα παντού σα τυφλός που του έχουν σβήσει το λάβαρο του φωτός! η ΤΣΣΚΑ εκείνο το βράδυ έχει δύο δρόμους: πρώτον, ν' αφήσει τις πτέρυγες της Μπαλτικα εκεί όπου φυσά εκείνος ο δικός τους αέρας — τρία χιλιόμετρα παραπάνω στον αριστερό ημιαγωγό, εκεί όπου αυτοί εκεί στο Περβομάισκ στέλνουν τους αλλαγμένους μπακ σα κουτσούς στρατιώτες που ξεχνούν το κέρασμα! εκεί που προηγούμενη φορά αυτοί εκεί έκαναν πέντε προσπάθειες μέσα σ' ένα λεπτό κι έφυγαν δίχως μπάλα στο πόδι! εκείνος ο αέρας εκείνο το βράδυ μπορεί να σηκώσει ακόμη κι έναν σβόλο σκόνης πάνω από την άμμο του γηπέδου! δεύτερον, να κλείσει όσο γίνεται σφιχτά εκεί στο κέντρο εκεί όπου η Μπαλτικα ξεμένει χωρίς ιδέα — εκεί όπου αυτοί εκεί ψάχνουν τρύπες σα τρελοί κι έρχονται από πίσω σα σφήκες γύρω από ένα γλυκό! εκεί η ομάδα της ΤΣΣΚΑ εκείνο το βράδυ έχει εκείνον τον αδύνατο κρίσιμο παίκτη εκεί στον κεντρικό αμυντικό τομέα — εκείνον που ακόμα θυμάται πως εκείνος εκείνος ήταν αυτός που έκανε εκείνον τον χτύπημα εκεί στις είκοσι τέταρτα του πρώτου δεκάλεπτου εκείνου αγώνα του Λοκομοτίβ πριν τρεις βδομάδες! και η αλήθεια είναι πως η ΤΣΣΚΑ εκείνο το βράδυ δεν χρειάζεται ν' ανοίξει τίποτα συγκεκριμένο — χρειάζεται ν' αντέξει εκείνο το πρώτο δεκαπέντελεπτο εκεί όπου η Μπαλτικα τρέχει σαν τρελή εκεί στον αριστερό ημιαγωγό εκεί που εκείνοι εκεί μέσα ξεχνούν πως υπάρχει αντίπαλος! εκεί είναι το στοίχημα! όχι η αμυντική τους δύναμη εκεί — αυτή εκεί είναι γνωστή — μα η ψυχολογία τους εκεί όπου ξεχνάνε πως υπήρχε κανόνας στο ποδόσφαιρο! γιατί εγώ εκείνον τον Φράνκο τον έχω δει στα βίντεο — στέκεται εκεί σα να περιμένει ν' αγοράσει έναν καφέ και ξαφνικά τον σπρώχνουν μέσα στο cup! κι εκείνος εκεί εκεί βγαίνει σα να μην έχει πια εικόνα πως υπάρχει αντίπαλος γύρω του! η ΤΣΣΚΑ εκείνο το βράδυ δεν πρέπει ν' ανοίξει τίποτα άλλο παρά ν' αντέξει εκείνο το πρώτο ημίχρονο εκεί όπου αυτοί εκεί ξεχνούν πως υπήρχε αντίπαλος! κι όταν τελειώσει εκείνο το πρώτο δεκάλεπτο εκείνο εκεί — τότε είναι η σειρά τους να βγάλουν εκείνες τις τρεις συνεχόμενες ήττες από το μυαλό τους σα σβήνουν μια αναμμένη κεράκι σβήνει σα να κάνουν επίκληση στους προγόνους! τότε εκείνοι εκεί μέσα εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι θυμούνται ξαφνικά πως πρέπει να κλείσουν σπίτι τους! κι εκείνο εκείνο εκείνο εκείνο — εκεί υπάρχει το κλειδί! όχι η ψυχρή αμυντική δύναμη εκεί — αυτή εκεί είναι εκεί — μα εκείνη η μικρή σπίθα εκεί εκεί εκεί όπου κάποιος θυμάται πως πρέπει ν' ανοίξει σωστά την πόρτα του σπιτιού του πριν μπει μέσα!