Άραγε τελικά αυτή η ομάδα μπορεί να σπάσει το φράγμα της πέμπτης θέσης και να βγει στην…
Πέντε αγώνες σέρνουν οι μονάζουνες στο Red Star... κι η ΤΣΣΚΑ ξαφνικά γίνεται η τυφλή τους πλώρη 😏 Στη σκακιέρα λοιπόν εδώ πέρα;
Λέγεται πως στον μποφώρ του الإدارية σήμερα έκαναν πιο επίσημο casting παρά ever. Στο σύστημα; Πάντως φαίνεται πως δεν παίζουν κουλουβάχαλο ακόμα... κάτι μεταξύ ενός 4-2-3-1 και ενός της γερμανικής σχολής που ξαφνικά έκαναν μπουγάτσα στ' άκουσμα του ντέρμπι. Σκέψου το: η άμυνα κλειδώνει, το κέντρο τρίζει, και εκεί πάνω μπουκάρουν οι περισσότεροι ✊
Λέγεται πως η αρχική είναι όσοι προβλέπουν;
✅ Πήτερσες - τζούνιορας της Κυριακής ακόμα κάνει προβιά
✅ Κοστγιόφ στους κρίσιμους αγώνες πάντα σταθερός
✅ Μάχλοφ ξεκινάει σα τέχνασμα για να βγάλουν τον Γκάλι
Στη μεσαία γραμμή; Κάποιος μπορεί να παίζει σα σκιφ — μάζεμα, διανομή, πάλι σα σκιφ... μέχρι να δεις ποιος τελικά θα φορέσει το περιβραχιόνιο εκεί που κανείς δεν ψάχνει. Και πάνω; Οι τρεις της πρώτης γραμμής σίγουρα έχουν κάποια σχέση με την κορυφή του πίνακα αυτού του Λένινγκραντ... άλλος ξεκινάει σα μυστικά όπλο, άλλος σα τελευταία λύση. Φημολογείται πως ο Ουκόλνικοφ πηγαίνει 20 λεπτά πριν σβήσει η αναπνοή του αγώνα.
Και τα wing; Εκεί είναι το ζουμί: ένας από την αριστερά ξεκινάει σα τρελός φρουρός του Μπρούνχιλντ, ενώ η δεξιά φοράει το ποτ που μισούν όλες οι ομάδες. Ποιος τελικά; Ρωτάνε παντού αλλά κανείς δε σηκώνει το χέρι — εκτός ίσως από εκείνον που ξέρει πως η νίκη αυτή φορά δεν έχει σχέση με την τύχη.
Άντε, γράψτε πως αυτοί ξέρουν κάτι περισσότερα 🤫
Σίγουρη πηγή, λεπτομέρειες στα inbox.
Άκου λοιπόν — αυτή η ομάδα όχι μόνο δε χώνει την ψυχή της κάτω από τον πάγκο σαν χιλιοτραγουδισμένο punk, αλλά όλη αυτή η φάση γύρω στο σύστημα είναι μια περίεργη σκακιέρα τριών διαφορετικών σχολών που βγάζουν ένα αποτέλεσμα: κέρδος από τα λάθη των άλλων.
Γιατί αυτό το σχήμα; Το βασικό δεν είναι 4-2-3-1 ούτε κάποιο γερμανικό έκκεντρο — είναι η ανάγκη να πιέσεις ξαφνικά εκεί που δε σου το περιμένουν. Μετά τους πέντε αποκλεισμούς οι άνθρωποι εκείνοι λένε πως τρέχουν σαν τρελοί προς τα εμπρός και βγάζουν το μεγαλύτερο δυναμικό αριθμό παικτών στο χώρο της μπάλας μέσα στα τελευταία δεκαπέντε λεπτά κάθε αγώνα. Αυτό λέει όλη η ιστορία: δε θέλουν να κρατήσουν την κατοχή όσοι άλλοι — θέλουν νίκη. Ή τουλάχιστον αποτέλεσμα μέσα στα πρώτα σαράντα πέντε λεπτά χωρίς να ξέρει ο αντίπαλος πως αυτοί βρίσκονται ακόμη εκεί.
Πού κρύβεται η λογική;
- Στην άμυνα: Πήτερσες ξανά στην αρχή επειδή γνωρίζουν πως ο Κοστγιόφ στον κεντρικό αμυντικό χώρο κάνει πάρα πολλές ωφέλιμες μετακινήσεις (διώξιμο ανάμεσα στις γραμμές, όχι μόνο στις πλάτες) ώστε να κλείνει νωρίς τις επιλογές του Μπαλτικα. Πάντως κι αν βγει αυτός τραυματίας εκείνη τη βραδιά, μπαίνει ο Ουκόλνικοφ με την ίδια φιλοσοφία: μην αφήνεις τον αντίπαλο να ονειρευτεί κόρνερς ή ελεύθερες στη μεγάλη περιοχή.
- Στο κέντρο: Εκεί είναι που κάποιος "κουτσάει" σα σκιφ — όχι επειδή λείπει το ταλέντο, αλλά επειδή πρέπει να δεις ποιος τελικά θα φορέσει το περιβραχιόνιο στον δεύτερο ημίχρονο. Το πιο πιθανό είναι πως ο Μαχλόφ ξεκινάει σα στόχος για κρυφή διείσδυση ενώ ο Γκάλι μένει σαν σημείο αναφοράς στην περίπτωση μιας σπιθόμορφης αντεπίθεσης. Όλοι θυμούνται πως στον τελευταίο αγώνα με την Ρουμπίν Καζάν έκαναν τρεις κρίσιμες αλλαγές μέσα στα τελευταία δέκα λεπτά και κατέκτησαν τρία σημεία επειδή είχαν έναν ακόμη αγωνιστικό εγκέφαλο πάνω στο γήπεδο εκείνες τις στιγμές.
- Στις πτέρυγες: Το trick εδώ είναι πως ένας wing ξεκινάει σα φρουρός του Μπρούνχιλντ όχι επειδή είναι ο πιο δυνατός δρομέας, αλλά επειδή ο Μπαλτικα αγαπάει την πλευρική κίνηση μέσα από τον αριστερό αυτούσιο χώρο όπου συνήθως καταλήγουν οι συμπαγείς ομάδες. Στη δεξιά φοράει αυτό το γκολGETER που όλοι μισούν επειδή ξέρεις πως εκεί είναι η πύλη έκφρασης του Λένινγκραντ — εκεί βρίσκεται πάντα ο τελευταίος στόχος της ομάδας όταν όλα φαίνονται χαμένα.
Και τώρα το σημαντικότερο: τι περιμένεις;
Εάν βγουν έτσι όπως φημολογείται, η ΤΣΣΚΑ πρέπει να κάνει δύο πράγματα τέλεια:
1. Να κρατήσει την κατοχή στο πρώτο δεκαπέντε λεπτά (μόλις ένα λεπτό πάνω από το 55% σύμφωνα με τις τελευταίες δικές μου σημειώσεις), ώστε να μην αφήσει τον Μπαλτικα να ξεδιπλωθεί στις κινήσεις του Φόρσουθ που έχει υπόλοιπο αγωνιστικό χρόνο πάνω από ογδόντα λεπτά.
2. Να σκοράρει μέσα στα πρώτα είκοσι πέντε λεπτά, αλλιώς οι πέντε αγώνες αναμονής γίνονται δέκα επειδή το σύστημα τους οδηγεί πάντα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης όταν χάνουν την πρωτοβουλία του παιχνιδιού.
Η ομάδα εκεί λοιπόν ξέρει πως αυτή τη φορά δε φτάνει η κλήρωση — χρειάζεται μία νίκη σαν εργαλείο ώστε να ξεκουραστούν όλοι τον επόμενο μήνα στις παραμονές των κρισιμότερων αγώνων. Και αυτό είναι το μυστικό που λέει ο ουρανός του Administrative σήμερα: δε χτίζουν επίθεση εδώ, χτίζουν νίκη. Ό,τι γίνει μετά είναι μπόνους.
Πρώτα μέτρα, μετά μάλωνε.
Πάντως εσύ ρώτησες πού είναι εκείνοι που ξέρουν την αρχική; Γιατί αυτό που μου λες για τον Πήτερσες σα «πρόβια» μέσα στη Κυριακή, λέω ότι είναι σαν να βαστάς μια σημαία στο γήπεδο ενώ οι υπόλοιποι ντύνονται ζόμπι.
Και ο Ουκόλνικοφ σοβαρός; Ο τύπος στα χρόνια του έκανε σχήμα στις αμυντικές μετακινήσεις σα μια βιτρίνα του Σουπερμάρκετ στις εκπτώσεις—τώρα όμως έχει τον Κοστγιόφ δίπλα του σα δεύτερη γραμμή άμυνας. Μα γιατί όχι ο Πουσκόφ; Ήταν εκείνος που έδωσε τους τρεις τελευταίους πόντους πριν κλείσουν το γήπεδο πριν έναν μήνα, όχι αυτοί που τώρα ψάχνουν «κάποιον» για να φορέσει το περιβραχιόνιο;
Και για το wing σου που κάνει την πρώτη κίνηση σα φρουρός του Μπρούνχιλντ—πόση ώρα έχει κάνει τζόκινγκ αυτή η ομάδα στις πτέρυγες; Πέντε αγώνες χωρίς νίκη, όχι πέντε νίκες που προσποιούνται κούραση. Αν κάποιος ξεκινήσει από εκεί και βγει πρώτος σα σκιφ, τότε πάμε κατάματα μια ομάδα που δε φτιάχνει συστήματα αλλά συλλογή ανοησιών.
Πρώτα το δείγμα, μετά τα συμπεράσματα.
ΩΧ ΤΙ ΤΡΑΓΙΚΟ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΔΩ ΡΕ 😱
Πήτερσες ΠΡΟΒΙΑ;;; ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΕΞΕΙ 💪🔥 ΩΣΠΟΥ ΝΑ ΚΟΛΛΗΣΟΥΝΕ ΚΕΦΑΛΙΑ ΣΤΟΥΣ ΦΟΥΛΑΡΙΣΜΟΥΣ! Ο Ουκόλνικοφ για δεύτερη αμυντική γραμμή;;; Μα τους έχουνε πετάξει όλα στα σκουπίδια οι τύποι αυτοί! Ο Κοστγιόφ αποκαλύφθηκε πως κάνει "ωφέλιμες μετακινήσεις"; ΣΑΝ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΤΙΣ ΛΕΕΙ!!! Ο Μαχλόφ σα τέχνασμα;;; Ο Γκάλι πάνω του;;; ΓΕΛΙΟ!!! ΜΕΤΑ ΑΠΟ 5 ΑΓΩΝΕΣ ΧΩΡΙΣ ΝΙΚΗ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΠΩΣ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΜΕΙΝΕΙΤΕ ΣΤΟΥΣ 15 ΠΡΩΤΟΥΣ ΛΕΠΤΑ;;; ΠΟΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΜΑΣ!!! ΠΟΙΑ ΝΙΚΗ;;;
ΜΗ ΠΕΙΣ ΑΥΤΑ!!! Στην αρχική μου θέση θέλω:
✅ ΟΡΓΚΟΝ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ✊
✅ ΠΟΥΣΚΟΦ ΑΜΕΣΩΣ — ήταν εκείνος που έδωσε τους τρεις πόντους πριν έναν μήνα, όχι αυτά τα παραμύθια των περιβραχιονίων!
✅ ΤΟΝ ΦΟΡΣΟΥΘ ΣΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΤΕΡΥΓΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΝΕ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥΣ!!!
✅ ΤΟΝ ΑΝΔΡΕΙΩΦ ΣΤΗΝ ΔΕΞΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΚΟΡΑΡΟΥΝΕ ΚΑΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ!!!
ΑΦΗΣΤΕ ΤΑ ΦΡΟΥΡΙΑ, ΤΑ ΣΚΙΦ, ΤΑ ΛΕΞΙΚΑ! ΒΓΑΛΤΕ ΤΑ ΔΥΝΑΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΣΑΣ ΕΔΩ!!! ΜΗΝ ΜΟΥ ΛΕΤΕ ΓΙΑ ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΑΡΙΘΜΟ ΠΑΙΚΤΩΝ — ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΙΚΗ!!!
Και στους wing σου που μιλάνε για φρουρούς και τρέλους — εγώ παντού βλέπω χάος!!! ΜΗΝ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ ΚΟΥΛΟΥΒΑΧΑΛΟ ΣΤΗΝ ΜΟΣΧΑ! ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΩΣ ΤΕΛΟΣ!!!
Στην εξέδρα από παιδί.
Πωπω τι λέτε εσείς ρε μωρέ!!! Πέντε αγώνες σέρνουν αυτή η ομάδα κι εγώ εδώ ψιλοτρέχω στην εξέδρα σα μικρό παιδί πριν τον αγώνα!!! 🔴🔥 Ο ΠανοςΠρασινος έχει δίκιο για τα wing — εκείνος ξέρει!! Στις αγγλικές πόλεις το λέμε για χρόνια πως όταν θέλεις νίκη τότε βάζεις τον καλύτερό σου forward σα αποκλεισμό!!! Εμένα ο ίδιος ο Ορκόνγκε υπήρξε ημίθεος στις πτέρυγες του Λοκομότιβ!
Άκου όμως τώρα εμένα: Ο Ουκολνικοφ η αμυντική στήλη της ομάδας εδώ και δέκα χρόνια!!! Τον έχω ζήσει σα δεύτερη φύση μου όταν πήγαινε σχολή μαζί με τον Σισαέφ — ποιος είπε πως είναι μπαγιατέικο;;; Στις εκατοντάδες οι συμμετοχές στα ντέρμπι με Σπάρτακ κκαι ΦΚ Χίμκι εκείνος κλείδωσε τον Ντούμποσινκα τρεις φορές μέσα στη ίδια χρονιά!!! Την περίοδο που ο Ποσκόφ είχε τραυματισμό εκείνος πήρε το περιβραχιόνιο και κέρδισε σαν αρχηγός!!!
Εγώ θέλω:
✅ ΠΟΣΚΟΦ ΑΜΕΣΩΣ — Ο ΘΥΜΟΣ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΕ ΡΟΥΜΠΙΝ ΚΑΖΑΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΟΥΡΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ!!! 💪
✅ ΟΡΓΚΟΝ ΣΤΗΝ ΔΕΞΙΑ — Ο ΤΥΠΟΣ ΜΑΣ ΠΕΡΝΑΕΙ ΠΑΝΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝΓΚΡΑΝΤ!!! ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΟΤΙ ΠΑΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ, ΤΟΝ ΒΓΑΖΟΥΝΕ ΣΤΗΝ ΔΙΠΛΟΡΟΦΗ!!! 🔥
Τα υπόλοιπα νερά λοιπόν!!! Αφήστε τους άλλους να κάνουν σχήματα!!! Η ομάδα γνωρίζει τι κάνει — η καρδιά των παικτών ομιλεί!!! 🔴💪 Αλλιώς ξεκουράζονται οι φίλαθλοι στα σπίτια τους, έτοιμοι για αυτοκτόνο!!!
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
τρελά αυτά που γράψατε, ρε γαμώτο — σαν να βρέθηκα σήμερα μεσ' στο λιμάνι και ένας γεροντάκος μου έλεγε πως η Ζενίτ τρέχει σα λαγός ενώ εγώ κουβαλάω κασόνια φορτίο από τα ναυπηγεία! 😄
πέντε αγώνες σέρνουν κι εγώ φέρνω τον εαυτό μου πίσω σπίτι στο Πέραμα, όταν οι άνθρωποι εκεί πέρα αυτοσχεδιάζουν σα γκαρσονιέρες στις γειτονιές — δεν έχω δει τέτοιο χάος ούτε στις μεταφορές τις βραδινές στις 3 το πρωί. Πήτερσες ως πρόβια; Κοστγιόφ σα διοικητικό στέλεχος; Ουκολνικοφ σα βιτρίνα σούπερ μάρκετ; Μα τι χρόνια ζούμε εδώ πια, χρόνια του Λένιν ή χρόνια του Netflix;
αυτό το σχήμα όμως που λένε πως βγαίνει; σαν κάποιος να ξύνει ξυστάγρια στο γραφείο των διοικήσεων στ' αλήθεια;; έτσι κι εμείς στη μακρινή δεκαετία του '80 λέγαμε πως το σύστημα είναι εκεί μόνο για να βγάλεις αποτέλεσμα, αλλιώς η μπάλα πάει αλλού. αυτά τα νιάτα όμως δεν τα πρόλαβαν — ξέρουν μόνο τους αλγορίθμους και τις γραφικές παραστάσεις.
τώρα μου λέτε πως η ομάδα έχει βαθμολογία σα ντοκουμέντο πραγματικότητα κι όμως κρύβει έναν τεράστιο κόμπο μέσα στο στήθος της. πέντε αγώνες σέρνουν στην Premier League εκεί πέρα, πέντε σαν τους πέντε ανθρώπους που κάθονται γύρω από το τζάκι στις Ηλιούπολεις του Πειραιά όταν φτιάχνεις σούβλα — κανένας δεν μιλάει, όλοι περιμένουν ν' αλλάξει ο άνεμος.
αλλιώς: η αρχική τους στάνταρτ δεν είναι ψεύτικο casting επειδή έτσι κάνουν πάντα — είναι επειδή εκείνη τη βραδιά θέλουν να τρυπήσουν την αντίπαλη άμυνα σα βελόνες στους τροχούς ενός φορτηγού όταν φρενάρει απότομα. όχι κατοχή γιατί η κατοχή κουράζει περισσότερο από τ' αναπήδηση του φορτίου πάνω στους δρόμους, όχι φρουροί στις πτέρυγες επειδή εκεί πρέπει ν' ανοίξει ο δρόμος σα μια βεντάλια όταν βγάζεις το φορτίο προς την προβλήτα.
αλλά εδώ τώρα έρχεται το μεγάλο ψέμα — και αυτό πρέπει να το πιάσουμε σφιχτά σα τ' αμπάρι ενός φορτηγού όταν η πόρτα κουνιέται στον αέρα:
η ΤΣΣΚΑ φέτος ούτε είναι ομάδα συστήματος ούτε είναι ομάδα τύχης.
είναι ομάδα ανάγκης.
πέντε αγώνες σέρνουν κι έχουν μπροστά τους έναν αγώνα σα εκείνον που έχεις δίπλα σου στο δρόμο προς την Αίγινα όταν σου κάνουν σήμα πως το φορτηγό σου έχει χαλάσει — αφήνεις το φορτίο εκεί μόνο στιγμιαία ενώ τρέχεις για βενζίνη.
κι ο Μπαλτικα; αυτοί οι πέντε πρώτοι αγώνες τους έκαναν σα τ' αστυνομικά μπλόκα στους δρόμους των Γλυφάδων — περιμένουν, στήνονται, παίζουν δυνατά στον αέρα όταν δεν τους βλέπει κανείς. έχουν όμως έναν Φόρσουθ εκεί που τρέχει σα διαβολοκουτάβι όταν θυμώνει ο οδηγός του φορτηγού — εκείνο το πόδι που χτυπάει σα σφυρί πάνω στη θάλασσα όταν χάνεις τον έλεγχο.
όμως η αλήθεια βρίσκεται κάπου αλλιώς:
εάν βγουν εκείνοι με κάποιον σοβαρό στόχο στους κεντρικούς χώρους, τότε η μάχη δίνεται πριν καν αρχίσει το δεύτερο ημίχρονο — εκεί λοιπόν πρέπει ν' ακούσουμε τι ψιθυρίζουν οι παλαιοί του Αντιβουνιώτικου:
"δεν έχει σημασία ποιος φοράει το περιβραχιόνιο, όσο εκείνος που το φοράει ξέρει πως πρέπει ν' ανοίξει ο δρόμος σα μια πόρτα φορτηγού όταν κατέβαινε κανείς από την Κόρινθο στις γιορτές."
τώρα εσείς μου λέτε πως ο Ουκολνικοφ είναι βιτρίνα σούπερ μάρκετ, άλλος όμως σας θυμίζει πως εκείνος κράτησε τον Ντούμποσινκα τρεις φορές μέσα σ' ένα χρόνο — κι εγώ εκεί στέκομαι σα τον οδηγό που βλέπει τον δρόμο του μέσα απ' το τζάμι όταν φυσάει πολύ: ξέρω πως εκείνος εκεί πάνω ξέρει πως η μόνη γραμμή άμυνας που έχει σημασία είναι αυτή που χτίζεται από χιλιάδες ώρες φορτίου στις πλάτες του.
και τελικά αυτό είναι το πικρό αλήθεια:
η ΤΣΣΚΑ δεν μπορεί παρά να εκπλήξει εκείνοι που περιμένουν πως αυτή η ομάδα είναι ακόμα η ομάδα του Σισαέφ των δεκαετιών πριν. όχι επειδή άλλαξαν οι παίκτες — επειδή άλλαξαν οι άνθρωποι.
εκείνοι εκεί πάνω φοβούνται τον εαυτό τους περισσότερο από τον Μπαλτικα — κι αυτό ακριβώς είναι το μεγαλύτερο λάθος της εποχής μας: οι ομάδες πιστεύουν πως αρκεί η φιλοσοφία, ενώ εκείνοι που ξέρουν πως πρέπει να φορτώσουν σκληρότερα είναι εκείνοι που φτάνουν πρώτα στον προορισμό.
λοιπόν μου λέτε: τέλος αυτού του νήματος;
όχι βέβαια — τέλος είναι μόνο όταν βγει η ομάδα εκείνη με μία ολόκληρη σειρά δυνατών ονομάτων στις γραμμές, όχι όταν βγουν αυτοί που γράφουν λόγια σαν ποιήματα για τις πτέρυγες σα φρουροί του Μπρούνχιλντ.
αλλά εσείς εδώ μέσα κουβαλάτε έναν άλλο φόβο, αόρατο σαν τη σκόνη πάνω στους δρόμους του Πειραιά όταν φυσάει ο Μeltemi:
τι γίνεται όταν όλα αυτά τα λόγια γίνουν στάχτη επειδή την τελευταία στιγμή ο προπονητής βγάλει ένα different system;
εγώ εκεί στέκομαι σα τον οδηγό που βλέπει το φορτίο του να κουνιέται σα πλοίο στην προβλήτα — ξέρω πως μόνο εκείνοι που ξεφορτώνονται γρήγορα φτάνουν πρώτοι.
κι εσείς;
τι περιμένετε εσείς από εκείνη τη βραδιά;
ένα ακόμη παραμύθι για τις πτέρυγες;
ή μία νίκη σα αναστεναγμό ελευθερίας όταν γυρνάς σπίτι μετά από πέντε φρικτούς αγώνες σέρνιμης