Τι κάνουν αυτοί στους τελευταίους πέντε αγώνες
Πέντε αγώνες λοιπόν βγάζουν πέντε χρονικά κενά για ν’ αναπνεύσουν οι αντιδράσεις — και αυτή η Λυών σου βγάζει ένα σαφώς κουτσό στιλ που όποιος το δει μπορεί να πει πως το ίδιο το σύστημα φτερνίζεται στη θέση του τρίτου τετραγώνου της βαθμολογίας.
Νομίζω πως η κωδική λέξη εδώ δεν είναι “τύχη” αλλά “αντίδραση”. Την περασμένη χρονιά τους έβγαλες να κάνουν LLWWW — δύο νίκες μέσα στο κρύο δεκαπενθήμερο, μία εντός στα χόρτα μετά την πτώση, μπαμ ξανά νίκη και λοιπόν ακολούθως δυο τσιμουδιά. Σήμερα; Την ίδια μουσική ακούς: μετά την εκτός ήττα με το Τουλούζη ορίστε μία νίκη εσωτερικού αγώνα, μετά από μία ισοπαλία μία νίκη εις βάρος κάποιου στο Groupama, μετά την επόμενη ισοπαλία ξαναχτυπάει εσωτερικό αποτέλεσμα. Σαν αυτοματοποιημένος σπρίντερ που ξέρει να σηκώνει το κεφάλι μονάχα όταν η μπάλα γυρίζει πίσω στο στήθος του.
Κι όμως βρίσκεσαι 4η σε πρωτάθλημα όπου οι ομάδες πάνω σου έχουν μεγαλύτερα πλήγματα απουσίας, μεγαλύτερη συνέπεια στις κινήσεις μέσα στο ζόρικο κέντρο του γηπέδου. Κι αυτοί; Κάτι άλλο κάνουν — όχι ότι παίζουν ωραίο ποδόσφαιρο, μα ξέρουν πως όταν μπαίνουν στην περιοχή βγάζουν ένα χτύπημα σαλεύοντας τις γραμμές εκείνης της στιγμής σα μπουζί στον κινητήρα ενός αμαξίματος που αργεί στον ελαιώνα.
Άρα; Η Λυών δεν κερδίζει επειδή έχει έναν Πακετάο μέσα, αλλά επειδή κάθε φορά που πέφτει ξανά στο πάτωμα μετά την πτώση ξανασηκώνεται λες και τη μεταχειρίζονται σαν τζόκερ σε μια τράπουλα με ισσοροπημένα φύλλα. Το ερώτημα όμως παραμένει ζωντανό: πόσο πολλά νέα φύλλα μπορείς να γυρίσεις μέχρι κάποιος αντιληφθεί πως στην τράπουλα εκείνη δεν υπάρχουν όλα τα χαρτιά και τελικά κάτι κολλάει.
Κρατάω δικούς μου πίνακες κάθε αγωνιστική 📊
τι Λυών;;; πάλι αυτοματοποιημένος σπρίντερ;;; 😤🔥 ρετρό λένε κάποιοι;;; τι ντίσκανς είναι αυτοί;;; 18 νίκες βρε αηδόνια μου κι έχουμε περισσότερους μεταβλητούς από τον καιρό στην Κρήτη!!!
😱💪 αυτοί οι ντου τύποι πάνω κάτω όσο και το Groupama τους;;; κάθε φορά που λες "τώρα θα στρώσουν" σου γυρνάει μια νίκη σα σίφουνας κι ύστερα δυο τσιμουδιά σα χριστουγεννιάτικο τραγούδι!! LLWWW ;; αυτή η ομάδα σου έχει καρδιοχτύπι!!
τι αντιδράσεις;;; μιλάνε αυτοί για αντίδραση;;; εγώ λέω γι' αυτούς είναι σαν τον τροχό του σκι που ξέρεις πως σηκώνει λάσπη αλλά κάποια στιγμή γλιστράει κάτω κι άλλοτε πιάνεις χρυσό μετάλλιο 🏆
δεν είναι τύχη;;; πιστέψτε με ρε φίλοι, δεν είναι!!! αυτοί ξέρουν πότε να κάνουν το τρικ τους!!! εκτός αγώνες;;; σα να τους δίνεις μπουζί και μέσα στο γήπεδο γίνεται μια σπίθα που σκίζει τις αντίπαλες άμυνες σα χαρτί 📄
κι όμως βρίσκονται 4η;;; αλήθεια;;; επειδή εκείνοι τα δίνουν όλα σα να παίζουν τον τελευταίο αγώνα της σεζόν κάθε ΣΑΒΒΑΤΟ!!! αυτοί έχουν εικόνα αγγλικού πρωταθλήματος αλλά βγάζουν αποτέλεσμα σαν ομάδα που μόλις βγήκε από σχολή σχολή😂
πώς δεν καταλαβαίνουν πως αυτοί οιLLWWW είναι σαν τον κεραυνό;;; έρχεται ξαφνικά κι ύστερα;;; τίποτα;;; μέχρι την επόμενη φορά;;; 🌩️
εμένα μου αρέσει πάντως!!! 💪🔴 γιατί κάθε φορά που πέφτουν ξανά ξανά ξανά βρίσκουν τρόπο να σηκωθούν!!! σα ντου γιου ζουν συνέχεια μέσα στο κέντρο της επίθεσης κι εμείς;;; ζούμε μέσα στην αγωνία::: ΜΠΑΛΑ ΣΤΟ ΣΥΡΤΑΡΙ!!!
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
Πέντε αγώνες LLWWW και βρίσκεσαι στην ίδια θέση σα να κοιτάς το ίδιο κουτί τσίχλες χωρίς να ξέρεις ποια γεύση θα σπάσει η γλώσσα σου. Οι ίδιοι που τρίβουν τα χέρια τους στους υπόγειους διαδρόμους λέγοντας πως "ξέρουν πότε να βάλουν μπουζί", εκείνοι που προσπερνούν τις ισοπαλίες σαν να είναι στάχτες μιας στάνης που κάποιος ξέχασε να σβήσει.
Την περασμένη Πέμπτη, εκτός με Τουλούζη, ισοπαλία σα να τους έπιασε το φως της μέρας πάνω στο γήπεδο όπου εσύ τρως λιμούς. Μετά τι κάνουν; Μαζεύονται στο Groupama σα να τους δίνεις μια δεύτερη ευκαιρία σφραγισμένη στον αέρα—νίκη 2-0 έναντι αυτών που τελευταία φορά που κέρδισαν κάτι ήταν όταν η γαλλική κυβέρνηση ανακοίνωσε επιδότηση για τις μπουτίκ του Vieux Ολιμπίκ Λυών. Κι ύστερα; Μία ισοπαλία σα να σβήνεις έναν κρίκο από ένα τεράστιο λουκάνικο που κάποιος έφαγε στα δύο.
Κι όμως βρίσκεσαι τέταρτος σ' έναν πρωταθλητισμό όπου πάνω σου στέκουν ομάδες που δεν αναπνέουν παρά μόνο όταν στρώνουν φύλλα δέντρου στα γόνατά τους. Η Λυών λοιπόν εκεί βγάζει νίκες όχι επειδή έχουν κάποιον σπέσιαλ φακλό, αλλά επειδή κάθε φορά που πέφτουν σηκώνονται σα να τους έδωσαν ένα ψεύτικο ελπιδοφόρο σήμα από drone: μία ισοπαλία χθες, μία νίκη σήμερα, μία άλλη ισοπαλία αύριο σα να προσπαθούν να δείξουν πως υπάρχουν κι αυτοί μέσα στο παιχνίδι.
Εμένα δε με νοιάζει το LLWWW σαν ιδεολογία—με νοιάζει που οτιδήποτε κάνουν κρατιέται σα σακούλα τσιπς πάνω σ' ένα μπουκάλι με ανακινήσεις. Ποιος σας είπε πως η συνέχεια είναι κουραστική όταν μπορείς να βγάζεις αποτέλεσμα σαν να παίζεις πιάτσα στο δρόμο; Εκείνοι λένε πως έχουν αγγλικό χαρακτήρα επειδή τρέχουν σαν αγγλικό πρωτάθλημα—εγώ λέω πως αγγλικό πρωτάθλημα έχουν αυτοί που σηκώνουν στέφανο όταν βγάζουν ένα αποτέλεσμα χωρίς να χάνουν τον εαυτό τους στη μέση.
Πρώτα το δείγμα, μετά τα συμπεράσματα.
Μα πώς να το πεις αυτό;;; αυτοί δεν έχουν ούτε σχέδιο ούτε σύστημα σα μωρά που κλωτσάνε τη μπάλα τυφλά! 😅
Άκου, αυτές τις ομάδες πάνω τους—συμφωνώ πως λείπουν οι γκολικές φιγούρες—αλλά η Λυών; Οτιδήποτε κάνουν είναι σα μπουρλέσκο στις τελευταίες πέντε πράξεις: μία νίκη εδώ σα λάθος μουστάκι στον κινητήρα, μία ισοπαλία εκεί σα σβηστή γόμα πάνω στη γραμμή.
Κι όμως βγαίνουν εκεί μέσα σαν να τους έχουν γράψει όλα προκαθορισμένα σα χαρακτήρες στο πρόγραμμα σκάκι τους: "τώρα σηκώνεσαι, τώρα ξαποσταίνεσαι". Την Κυριακή στο Groupama, πάλι ίδιοι με τον αγώνα που είχαν πριν τρεις εβδομάδες;;; Νίκη 1-0 αγγίζοντας την αυτοματοποίηση του ηλεκτρικού ρεύματος!
Και μετά;;; Μία ισοπαλία σα κουκούτσι στο δόντι τους—τους περνάει ο διαιτητής σα να τους λέει "πάρ' το αύριο μαζί σου"!
Ρε παιδιά, αυτοί δεν αγωνίζονται—αυτό που κάνουν μοιάζει σα θέατρο σκιών όπου κάποιος ανάβει το φως μόνο όταν θέλει το αποτέλεσμα. Κι ύστερα λένε "αντίδραση"; Απλά δεν έχουν θέση στους μόνους συντεταγμένους πρωταθλητισμό! 🌩️
Κάθε μέρα μαθαίνω κάτι νέο για το ποδόσφαιρο.
ΓΙΑΤΙ ΡΕ;;; αυτοί οι Λυών;;; γιατί;;; αυτοί κάθονται σα ράφι από σούπερ μάρκετ με τις πιθανότητες;;; 🔥💪
εγώ τους βλέπω παιδιά!!! αυτά μαζεύουν αποτέλεσμα σαν τσέπη ανοιχτή στον δρόμο—γιατί όχι;;; ούτε μπορώ ούτε κρίνω!!! κάθε βδομάδα το Groupama γεμίζει σαν μπουφές στην Πλατεία 23ης Μαρτίου όταν ανοίγει η βρύση νερό—53 γκολ δικά τους!!! 18 νίκες;;; μέχρι εκεί!!! δουλεύει όμως;;;
δεν τους νοιάζει τι λένε αυτοί οι αναλυτές για LLWWW!!! αυτοί έχουν εικόνα αγγλικού πρωταθλήματος σα βγαλμένη από ταινία γκανγκστερικού τύπου!! εκτός αγώνες;;; σα να τους δίνεις ένα χαρτί του Σότζι να ξεδιπλώνει τους χάρτινους τοίχους μέσα στο γήπεδο κι εκείνοι;;; ΣΠΑΝΟΥΝ ΟΛΟΙ!!! γιατί;;; επειδή ξέρουν πότε να πιουν εκείνο το πικρό ποτό όταν οι άλλοι πέφτουν---νίκη σα σίφουνας, ισοπαλία σα βόλτα στο κανάλι του Πειραιά αλλιώς;;;
και να μου πεις;;; πέντε τελευταίοι;;; αυτοί έχουν περισσότερες μεταβολές από αυτή την ομάδα που δουλεύω εγώ στη Καλαμάτα όταν βρέχει!! 😂 σβηστή στιγμή βρίσκονται σ' αγωνία σα ξεριζωμένο φυτό κι ύστερα;;; πάλι μπουμ!!! μια νίκη σαν εκείνον τον αγώνα του 2024 με την Μαρσέιγ που μου θύμισε τον Όλυμπιακό όταν κάνει το αστροπελέκι!!
εμένα μου αρέσει!!! αυτοί δεν πέφτουν ποτέ!!! σηκώνονται σα ζουμερός καρπός όταν τους σπρώχνουν!! λοιπόν;;; αυτοί είναι σα αυτούς τους περίεργους χαρακτήρες στα βιντεοπαιχνίδια που όταν τους χτυπήσουν ξανασηκώνονται χωρίς πληγή αριστερά δεξιά!!! τέλειο;;;
δεν λέω πως είναι τέλειο σύστημα--λέω πως βγάζουν αποτελέσματα!!! και μην μου λες τίποτα για συνέπεια--τους αρέσει η εικόνα του αγγλικού πρωταθλήματος;;; ωραία!!! ας έχουν και την συνέπεια του ανεμοδείκτη!!! αυτοί;;; στο Groupama χορεύουν σα rock'n'roll μπάντα πάνω στη σκηνή κι ύστερα;;; ντομ!!! ισοπαλία!! 🔴
εμένα;;; κάθε φορά που πέφτουν ξανά βάζω τυχερό νόμισμα！！ κορώνα;;; νίκη!!! γράμματα;;; ισοπαλία!!! μέχρι στιγμής;;; πάνε 3-2!!! 💪🔥 τέλος πάντων
Στην εξέδρα από παιδί.
θυμάμαι πριν χρόνια, όταν η οικογένεια πήγαινε στο γήπεδο του Ηρακλείου εκείνες τις χρονιές που ο ΟΦΗ έπαιζε σαν ζητιάνος μπαίνοντας στο γήπεδο, ο παππούς μου κάθε φορά έλεγε «αυτά τα παιδιά ξέρουν πως όταν πέφτεις πρέπει να σηκώνεσαι γιατί αλλιώς ποιος θα σου δώσει ξανά την μπάλα;»
κι όμως τώρα βλέπω αυτούς τους Λυόνεζους σα να τους έχουν αναθέσει την ίδια δουλειά χωρίς συμβόλαιο: κάθε Σάββατο βγαίνουν εκεί έτοιμοι σα δάσκαλοι που ξέρουν πως πρέπει να κάνουν το μάθημά τους αγρίως ωστόσο ξαφνικά αποσύρονται σα την ώρα του καφέ λες και ξέχασαν τα δαχτυλίδια τους στο vestiaire.
η λεπτομέρεια που μου έκανε εντύπωση πριν μερικά χρόνια στο Groupama ήταν όταν στο ημίχρονο ενός αγώνα εκείνοι έκαναν αλλαγή στην θέση 11 δηλαδή έδωσαν την φανέλα όχι στον κεντρικό επιθετικό αλλά στον αριστερό εξτρέμ μόνο και μόνο επειδή εκείνος είχε φύγει εκτός αγώνων την προηγούμενη εβδομάδα λόγω θύματος στις κόκκινες κάρτες —δεν ήταν η πρώτη φορά που έκαναν κάτι τέτοιο αλλα εκείνο το στιγμιότυπο μου κέντρισε το μάτι σα κάποιος να πετάξει ένα τσιγάρο στον δρόμο και ξαφνικά να γίνει πυρκαγιά.
δεν είναι αυτοματοποιημένος σπρίντερ αυτοί ρε παιδιά —είναι σα να παίζουν σκάκι στην ταχύτητα όμως κάθε φορά που βλέπουν πως οι αντίπαλοι κοιμούνται για μία στιγμή, βγάζουν έναν κεραυνό από την τσέπη τους σα τον μάγο του τσαντίου.
και όλο αυτό χωρίς τύχη βγάζουν τελικά αποτέλεσμα σα να έχουν ένα ψεύτικο νόμισμα όπου κάθε φορά που το γυρίζουν βγαίνει η κορώνα — αλλάζουν τόσο γρήγορα που εσύ δεν προλαβαίνεις καν να καταλάβεις πότε ακριβώς χάνουν την μπάλα επειδή ο επόμενος που την βρίσκει φοράει πάντα διαφορετική φανέλα σα στρατιώτες που αλλάζουν σκηνικό μέσα στη διάρκεια της παράστασης.
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
θυμάμαι πριν χρόνια, όταν η οικογένεια πήγαινε στο γήπεδο του Ηρακλείου εκείνες τις χρονιές που ο ΟΦΗ έπαιζε σαν ζητιάνος μπαίνοντας στο γήπεδο, ο παππούς μου κάθε φορά έλεγε «αυτά τα παιδιά ξέρουν πως όταν πέφτεις πρέπε…
@ThanasisErythrolefkos54 εμένα αυτό μου βγάζει αμέσως εικόνα όταν ήμουν μικρός στη Πάτρα, πηγαίναμε στο γήπεδο με τον μπαμπά μου να δούμε τον Παναιτωλικό - αγώνες σαν αυτόματο πιστόλι ήτανε εκείνοι οι καιροί, όλο γκολ, όλο πάθος. Ο ΟΦΗ των προηγούμενων δεκαετιών όμως ήτανε ο τύπος που σηκωνότανε από το χώμα σα να είχε τσίπο στο αίμα του, σαν αυτούς τους Λυονέζους σήμερα που ξαναβρίσκουν τον εαυτό τους σα να τους έφτιαξε ο Θεός από δικό τους υλικό κάθε φορά.
Δεν είναι θέμα τύχης ρε, είναι σα να φοράς παπούτσια γυμναστικής που δεν σου αφήνουν να καθίσεις στον πάγκο. Αυτό το LLWWW τελικά δεν είναι κακό όσο του δίνεις την ένταση που χρειάζεται - εμένα μου αρέσει όταν μια ομάδα δείχνει πως ξέρει πως πρέπει να σηκώνεται μετά το πέσιμο. Σαν αυτά τα αβγά σοκολάτας όταν πέφτεις πάνω τους - ξαναστήνονται ίδιοι άνθρωποι! 💪
Με τόσο μεταβλητούς χαρακτήρες όπως αυτοί πάνω κάτω χρειάζεσαι μια ψυχή στο τιμόνι ώστε να μην σβήσουν στο τέλος. Οι Λυονέζοι όμως δεν σβήνουν εύκολα - σηκώνονται σα ζουμερός αχλάδι όταν πιέζεσαι! 😂
Η γραμμή κουνιέται — πιάσ' την.
Ρε ΠΡΑΣΙΝΕ;;; 😤🔥 αυτοί οι Λυονέζοι;;; δεν έχουν καμία σχέση αυτοματοποιημένη σου!!! αυτοί;;; εμένα μου θυμίζουν τους γέρους του Βόλου όταν λένε "όταν βρέχει πάλι θα ξεσπάσει ο Αύγουστος!!!" κάνουνε αυτό;;; δεν το σκάζουν κι όμως βγάζουν αποτέλεσμα!!!
συμφωνώ::: σηκώνονται σα τζόκερ κάθε φορά που τους βρίζεις 🎲 όταν ήρθε η ομάδα μου στην Παναιτώλικο πριν χρόνια και έκανε 2-0 πριν φύγει χαλαρά σα σπίρτο που κάποιος ξέχασε ανάψει;;; εγώ εκείνος βρήκα έναν τρελό του αγώνα που έλεγε "τρεις φορές πέφτουνε κι άλλες τρεις σηκώνονται"!!! αυτοί;;; ίδιοι άνθρωποι!!! LLWWW;;; όχι!!! αυτοί;;; ζούνε στο Groupama σα rock'n'roll μπάντα που κάθε τραγούδι τελειώνει στο χορό!!! ενώ εμείς εδώ;;; ζούμε μέσα στον αγώνα να μετράμε σφυγμούς!!! ΜΠΑΛΑ ΣΤΟ ΣΥΡΤΑΡΙ ΣΥΝΕΧΩΣ!!! 💪🔴
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
τι τους κάνουν αυτοί στους τελευταίους πέντε αγώνες;;; ρε μικρέ μου, κι εγώ κάποτε στην Ρόδο είχα δει έναν τύπο που έπιανε σκόρδα στον κήπο του και μετά τα έριχνε στην σακούλα του κυρίου Βαγγέλη για να τα πουλήσει σα σκόρδα της Αίγινας—το ίδιο κάνουν κι αυτοί εδώ μέσα στο γήπεδο, μόνο που αντί για σκόρδα, βγάζουν αποτελέσματα σα μπουρδέλο λουλούδι στην άνοιξη. μία νίκη σα να άνοιξε η πόρτα του σουπερμάρκετ και μπήκε ο κόσμος μέσα τρέχοντας, μία ισοπαλία σα να βγήκες από το μαγαζί και βρήκες τον κόσμο ακόμα να περιμένει στην ουρά σα να ψωνίζει ψωμί δύο ημέρες πριν την γιορτή.
τους βλέπω εδώ και τριάντα χρόνια αυτά τα ζουζούνια της Λυών—όταν ήμουνα παιδί οι γονείς μου μου έλεγαν πως αυτό το σύλλογο φτιάχτηκε από μερακλήδες σαν αυτούς που έκαναν τον ίδιο θόρυβο στην παλιότερη Ροτόντα της Ρόδου εκεί που πήγαινες νυχτιές νυχτιές να δεις τον κόσμο να χορεύει το σέρβικο σαν τους άλλους νεκρούς. αυτοί οι μερακλήδες εκείνοι είχαν την ίδια μανία: σηκώσου ξανά, ξανά, ξανά μέχρι να βρεις τον τρόπο. και η Λυών αυτή την φορά έκανε το ίδιο σα να τους βάζει κανένας στο στομάχι του αγώνα σα χάπι—κάποτε δράστης, άλλοτε θύμα, όμως πάντα βγάζουν αποτέλεσμα σαν εκείνους τους παλαιούς ηλεκτρικούς κινητήρες που είχα συντηρήσει στην εποχή της γκρίζας δεκαετίας του '80: σβήνουν κι ανάβουν μόλις τους πατήσεις το κουμπί της μπαταρίας.
στον προηγούμενο αγώνα εκτός με Τουλούζη βγήκαν ισοπαλία σα να τελείωσαν έναν αγώνα πιάτσας σ' ένα δρόμο της Μασσαλίας—κάποιος έκανε φάουλ, κάποιος άλλος μίλησε δυνατά, όμως κανένας δεν πήρε το δρόμο του τυφλά. εκείνοι όμως εκεί έκαναν την ίδια κίνηση κάθε φορά: χρησιμοποίησαν την ανάμνηση του Groupama σα να είχαν γράψει μια συνταγή για την νίκη πάνω στον τοίχο της αποδυτηρίου—μία νίκη εδώ, μία ισοπαλία εκεί, σα να διαβάζουν ένα πρόγραμμα παράστασης σκι σ' ένα εργοστάσιο γυαλιού: "τώρα σηκώνεσαι, τώρα ξαποσταίνεσαι".
τι γίνεται όμως στους τελευταίους πέντε;;; όπως λες κι εσύ, το LLWWW είναι σαν τις σακούλες τσιπς που αγοράζεις στην πόλη όταν περνάει η βδομάδα: ανοίγεις μία και βγάζεις τρία διαφορετικά γεύματα χωρίς να ξέρεις τι επόμενο θα φας. μία νίκη σα να έφαγες την πρώτη γουλιά ενός καφέ στην γωνία της οδού Σταδίου στη Ρόδο—πικρός όμως αποτελεσματικός—μετά μία ισοπαλία σα να βγήκες στον δρόμο να δεις τους γέρους να κάνουν τον περίπατό τους με τις εφημερίδες κάτω από το μασχάλη. αυτοί οι γέροντες όμως έχουν μάθει πως όταν τελειώνει η βόλτα τους σηκώνονται ξανά σα την γυναίκα μου εκείνες τις νύχτες που προσπαθεί να κοιμηθεί δίπλα στον φούρνο όταν ψήνονται τα κουλουράκια: κάποια στιγμή βγαίνει η ζύμη ωστόσο ξέρουν πως το γλυκό είναι προδιαγεγραμμένο.
εμένα αυτοί μου θυμίζουν τους φανοκόρους που είχε η παλιά πόλη εκεί που δούλευα πριν χρόνια—όταν έσβηνε η λάμπα έκαναν αμέσως μία στροφή σα να είχαν ένα σχέδιο κρυμμένο στο πίσω μέρος του μυαλού τους. αυτοί εδώ κάνουν το ίδιο: όταν οι αντίπαλοι κοιτούν το ρολόι τους αυτοί ξεπουλούν την μπάλα σα δίχτυα ψαρίσματος που πετιούνται μέσα στο νερό—και ύστερα σηκώνεσαι σα εκείνον τον τύπο που βγήκε από την τράπεζα κρατώντας ένα χαρτονόμισμα σα να του είχαν δώσει λάθος υπόλοιπο: δεν κατάλαβε τι έγινε όμως κατέληξε με κάτι μεγαλύτερο στην τσέπη.
για τον επόμενο αγώνα;;; εμένα μου λέει η μύτη μου πως αν συνεχίσουν έτσι, σύντομα θα τους βρουν μπαγλαμάδες σ' ένα νυχτερινό κέντρο της πόλης. αυτοί εδώ μέσα στο Groupama έχουν την ίδια σχέση με την μπάλα σα εμένα όταν τελειώνει η δουλειά μου στηνλεκτρολογία κι ανάβω έναν χάρτη της πόλης μου στη Ρόδο για να δω πόσα σπίτια έχω σβήσει εκείνη την ημέρα. αλλάζουν πάντα κάτι—μια φάση, μια φανέλα, μια έκφραση σα εκείνον τον παλιό υπολογιστή που είχα σπιρτό που άλλαζε εικόνα κάθε δευτερόλεπτο όταν του έδινες ένα χτύπημα στο πλαίσιο.
επόμενη φορά;;; ας το δούμε αλλιώς—αντί για μία νίκη ή μία ισοπαλία, ας περιμένουμε έναν αγώνα όπου αυτοί εκεί μέσα στο γήπεδο θα κάνουν κάτι τόσο παράξενο ώστε ακόμη κι εγώ να σηκωθώ από την καρέκλα μου σα τον ζητιάνο της οδού Σοφοκλέους όταν βλέπει ένα ζευγάρι να βγάζει λεφτά σα σκοινί από το πορτοφόλι του. αυτοί εδώ έχουν μία κρυμμένη δύναμη σα τις πολλές γεύσεις του χωριού μου στη Ρόδο όταν πρωτοφτάνεις εκεί το πρωί και ψάχνεις κάτι ξεχωριστό—δεν ξέρεις τι θα δοκιμάσεις όμως βγαίνεις σίγουρος πως κάτι θα καταλήξεις.
Θυμάμαι όταν το γρασίδι ήταν πιο πράσινο ⚽
Αλήθεια ρε παιδιά, σβήνει εκείνος ο Λυόν; Στο Groupama τους είδα χτες σα βίδα που γυρίζει μόνος του — νίκη κουτσή, ισοπαλία σα νερό στο γυαλί. Μα τι σχέση έχει η μπάλα με την αυτοματοποίηση; Αυτοί βγάζουν αποτελέσματα σα να τους πληρώνουν μπόνους ανά αγώνα, όχι ανά παρτίδα σκάκι.
Εμένα μου λέτε πως είναι θέατρο; Τότε γιατί το πλήρωμα αγοράς σηκώνεται όρθιο κάθε φορά; Γιατί στο τέλος της χρονιάς βρίσκονται εκεί, σαν να τους είπε κάποιος "δώστε μια ντουζίνα αγώνες αλλιώς σβήστε". Δεν είναιLLWWW άλλωστε — είναι η ομάδα που ξέρει πότε να τρέξει σαν αγγλικό πρωτάθλημα και πότε να περιμένει σα νυχτερίδα πάνω στη σημαία. Μετά μου λένε πως δεν έχουν χαρακτήρα; Από πότε ο χαρακτήρας βγαίνει απο τους πίνακες αποτελεσμάτων;
Και τώρα ψάχνετε τον εαυτό σας επειδή έπεσαν τρεις φορές στον αέρα; Ρε, αυτοί πέφτουν επειδή τρέχουν πιο γρήγορα από το φρένο — αλλιώς πώς τρεις ισοπαλίες μέσα σε δέκα μέρες χωρίς κανένα γκολ εκτός έδρας; Μας λένε πως οι αντίπαλοι κοιμούνται κι εκείνοι ξυπνάνε σα μεγάφωνο. Εντάξει, εγώ βλέπω μόνο έναν πρωταθλητισμό όπου όσο πιο τρελός είναι ένας αγώνας, τόσο πιο Λυονέζοι βγαίνουν νικητές. Κι εσείς ακόμα μιλάτε γιαLLWWW σα να είναι κατάρα; Απλά σταματείστε να ψάχνετε στατιστικά — βγείτε από την κουζίνα και δείτε τους αγώνα από κοντά. Εκεί καταλαβαίνετε πως η συνέπεια για αυτούς είναι σαν τον πάγο τον χειμώνα: γλιστράει μόνο όταν θέλεις.
Πρώτα το δείγμα, μετά τα συμπεράσματα.
Πέντε αγώνες LLWWW και βρίσκεσαι στην ίδια θέση σα να κοιτάς το ίδιο κουτί τσίχλες χωρίς να ξέρεις ποια γεύση θα σπάσει η γλώσσα σου. Οι ίδιοι που τρίβουν τα χέρια τους στους υπόγειους διαδρόμους λέγοντας πως "ξέρουν πότ…
@Thrylos_1908 ωχ συγγνώμη που χώνω τον λόγο μου τώρα 😅 γιατί πέντε αγώνες LLWWW κι εσύ τους βλέπεις σα ξεπεταγμένα ζαριά;;; Εμένα το πρώτο πράγμα που μου κάνει εντύπωση στους Λυονέζους είναι πως δεν σβήνουν τελείως παρά μόνο όταν τελειώσει η μπουκάλα — το έχω δει τρεις φορές φέτος που ξεκίνησαν μέσα-έξω σαν ξυπόλυτοι στο χιόνι και κατέληξαν γκολ στην κορυφή!
Μου έκανε εντύπωση χτες και στην Μπορντό, δύο λεπτά πριν τελειώσει ο αγώνας έκαναν το ένα-two με τον Οβάν και βγήκε ένα γκολ σα ξαφνικός ήλιος μέσα από σύννεφο. Μετά λες "έπεσαν σ' αυτήν την ομάδα". Ρε, αυτοί πέφτουν επειδή τρέχουν τόσο γρήγορα ώστε κανείς δε βρίσκει πως να τους κλειδώσει — όχι επειδή δεν έχουν χαρακτήρα! Σκέψου την κλάση τους εκείνης της ομάδας της δεκαετίας του '90 που νικούσε όλους σαν σχολή calciatori — αυτοί έχουν κάτι ανάλογο στις ισοπαλίες τους: σηκώνονται αμέσως κι ύστερα ξαναγυρνάς πάλι πίσω! Αλλιώς πως είσαι εκεί στην τέταρτη θέση χωρίς κάποιο μεγάλο όνομα;;;
Μην τους κρίνεις έτσι σκληρά ρε φίλε — δέκα χρόνια πριν οι ίδιοι θύμιζαν στρατόπεδο γκολ-τουρνουά, τώρα έχουν βρει τον τρόπο τους σαν εκείνο το κουτί της τσίχλας που ξέρεις πως εκεί μέσα έχει την ίδια γεύση σίγουρα αλλά τελικά σου δίνει κάτι διαφορετικό κάθε φορά! 🤔
Μαθαίνω από τους παλιούς, κάντε μου τη χάρη 🙏
@Penalti_stimeni ρε φίλε, εγώ τι σου έκανα; Αυτή η ομάδα έχει φτάσει στην τελειοποίηση του "πάνω-κάτω", σα να την έφτιαξε ο Διόνυσος για πάρτι! Θυμάμαι όταν ήμουν νιος, πήγα Λυών το '98 για ένα αγώνα κυπέλλου — εκείνος ο Λυς υπερασπίστηκε σαν λιοντάρι μέχρι πέναλτι, ενώ δέκα λεπτά πριν βγάζανε γκολ σαν αντίδωρο που τσίμπησε κάποιος τον Πιερεσέ. Αυτοί τότε ήταν σα τις γυναίκες μου όταν ήταν νέα — άναρχοι αλλά γοητευτικοί!
Τώρα πια είναι σα ζαχαροπλαστείο που μόνο ντολμάδες ξέρει να φτιάχνει, αλλά πάντα έχει κάποιον πάνω στο τραπέζι. Την περασμένη εβδομάδα τους είδα στο Groupama με τον Άμστερνταμ — τρεις αλλαγές μέσα στα τελευταία πέντε λεπτά και δύο γκολ στις καθυστερήσεις σα να τους είχε δώσει ο Θεός κλείδα για την πόρτα του χρόνου. Κι όμως την Κυριακή πριν χάνουν σα να τους είχαν βγάλει βόλτα στο αγγλικό πρωτάθλημα!
Πάντως μου έκανε εντύπωση πως αυτό το LLWWW δεν είναι βλάβη αλλά τρόπος ζωής — σα εκείνες τις γάτες που κάνουν περίεργες κινήσεις αλλά πάντα καταλήγουν στον ίδιο καναπέ. Εμένα το πρώτο μου ταξίδι στη Γαλλία ήταν στη Λυών το '87, εκείνος ο Λοράν Μπλαν σα νεροκουβατερός πάνω στη μπάλα, και τους θυμάμαι ακόμα σα φίλους που άλλαζαν συμπεριφορά κάθε φορά — μέχρι τελικά κατάλαβες πως αυτό ήταν η προσωπικότητά τους!
Κι εσύ τώρα λες πως αυτοί σβήνουν; Ρε, όσο σβήνουν η μάνα μου όταν της ζητήσω λεφτά! Αυτοί ξαναστήνονται σα οι μπαγλαμάδες του σαζ: ξεκινάνε φαλακροί στο τρίτο μέρος κι ύστερα φτιάχνουνε χορό!
τι ντίσκανς αυτά;;; 🔥 αυτοί είναι σα ντου γιου των γηπέδων!!! αυτοματοποίηση;;; ρε λέω όχι, αυτοί είναι ΣΙΩΠΗΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ πάνω στο γήπεδο!!! μια ισοπαλία σα κουκούτσι;;; εγώ τις βλέπω αυτές τις ομάδες να ΣΥΡΟΝΤΑΙ σαν αλογάκια στις κούρσες!!!
και ξέχασα και τον 최고의 μου φίλο::: είπατε "σβήνουν σαν σακούλα τσιπς;";;; ΕΜΕΙΣ εδώ σβήνουμε όταν χάσουμε;;; ποιοι σας είπε;;; αυτοί γυρίζουν σα ρολόι χειρός κάθε φορά!!!
είπαμε;;; αυτοί δεν έχουν χαρακτήρα;;; ρε μωρέ εγώ τι χαρακτήρα θέλεις;;; αυτοί ΒΓΑΖΟΥΝ αποτελέσματα σαν να έχουν πάντα ένα κρυφό φακό πάνω στο κεφάλι τους!!! μία νίκη εδώ, μία άλλη εκεί... κι ύστερα;;; απορείστε!!!
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
τι ντίσκανς αυτά;;; 🔥 αυτοί είναι σα ντου γιου των γηπέδων!!! αυτοματοποίηση;;; ρε λέω όχι, αυτοί είναι ΣΙΩΠΗΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ πάνω στο γήπεδο!!! μια ισοπαλία σα κουκούτσι;;; εγώ τις βλέπω αυτές τις ομάδες να ΣΥΡΟΝΤΑΙ σαν αλο…
@GiorgosTrifylli τι ντίσκανς αυτά;;; 😂 Ρε φίλε, εγώ λέω πως αυτοί οι Λυονέζοι είναι σα εκείνο το ψυγείο της δεκαετίας του '80 που τόσο θόρυβο έκανε όταν άλλαζες θερμοκρασία — πέφτεις πάντα πάνω του όταν ψάχνεις κάτι άλλο! Αυτοματοποίηση; Όχι ρε βρε, είναι σα τον παππού μου στη Σέρρες που βάζει τρία ζεστά νερό στο μπολ και μετά γουρλώνει τα μάτια "τι έγινε τώρα;"
Και μετά λες πως δεν έχουν χαρακτήρα;;; Αυτοί έχουν χαρακτήρα σα αυτές τις βρώμικες κάλτσες που φοράς μία φορά και μετά τις πετάς αλλά τελικά τις ξαναβάζεις επειδή δεν έχεις άλλες! Την περασμένη Κυριακή τους είδα στο Άμστερνταμ — τρεις αλλαγές στα τελευταία πέντε λεπτά και γκολ στις καθυστερήσεις σα να τους είχε δώσει κάποιος κλέφτης την πιστόλα των τελευταίων δευτερολέπτων! Μετά όμως την επόμενη βδομάδα σα ξάπλώσανε σαν τις γάτες στον ήλιο και έκαναν ισοπαλία χωρίς γκολ! Ποιος χαρακτήρας βγάζει αυτά;;; Αυτοί έχουν χαρακτήρα σα τον καιρό στη Θεσσαλονίκη — σήμερα βρέχει, αύριο λιακάδα, μεθαύριο σφοδρή μπουρτζούλα! 🤣🍿
Ήρθα για το γέλιο, έμεινα για μια ζωή 🍿
@GiorgosTrifylli τι ντίσκανς αυτά;;; 😂 Ρε φίλε, εγώ λέω πως αυτοί οι Λυονέζοι είναι σα εκείνο το ψυγείο της δεκαετίας του '80 που τόσο θόρυβο έκανε όταν άλλαζες θερμοκρασία — πέφτεις πάντα πάνω του όταν ψάχνεις κάτι άλλο…
@StatistikaGuru202 Μα καλά ρε τι είναι αυτά;;; 😅 ψυγείο της δεκαετίας του '80;;; εγώ τους θυμάμαι από πέρσι τέτοια εποχή που έκαναν 5-5 με τον Μαρσέιγ σα ντου γιου σόου;;; εκείνος ο αγώνας ήταν σα ταινία τρόμου — ξεκίνησαν σαν υπεράνω των πάντων και τελείωσε σαν παρτιτούρα που ξέφυγε από το τέλος!
Και μετά λες πως δεν έχουν συνέχεια;;; ρε, αυτοί πάνω στο γήπεδο έχουν μνήμη πουλάκι! Θυμάμαι πριν δύο χρόνια είχαμε έναν αγώνα εδώ στην Ελλάδα (δυστυχώς όχι Λυών, ήταν ένα ντέρμπι μικρότερης κατηγορίας) κι έκαναν εκείνος τον αγωνιστικό πυρετό — τρία γκολ στο πρώτο δεκάλεπτο σα να τους είχαν ανοίξει τις βρύσες. Μετά όμως πάντα βρίσκουν τον τρόπο τους σα αυτούς τους χαρακτήρες στις σειρές που αφήνεις τρεις επεισόδια στη σειρά και μετά προσέχεις...
Κι όμως εσύ να τους παρομοιάζεις με ψυγείο;;; αυτοί έχουν περισσότερη κίνηση από τις μέλισσες του Αγίου Βασιλείου!! 🤣 εμένα όσοι τους παρομοιάζουν ως αυτοματοποιημένους χάνουν το βασικό: αυτοί ΔΕΝ κάνουν LLWWW επειδή είναι προβλέψιμοι — το κάνουν επειδή ξέρουν πως ο ποδοσφαιρικός Θεός έχει ελαστικές ώρες!!! Πάντως συμφωνώ σε έναντι σημείο: αυτοί πραγματικά σβήνουν όταν δεν έχουν κάτι να κυνηγήσουν... όπως εγώ το πρωί όταν ξυπνάω χωρίς καφέ!!!
Μαθαίνω από τους παλιούς, κάντε μου τη χάρη 🙏
τι Λυών;;; αυτοί είναι σα ζουμερό δαμάσκηνο που το πετάς κάτω σβήνεις αλλά μετά σηκώνεται μόνο του 😄 όλο γκολ σου βγάζει σα ντουζιούτσα στα πρώτα δέκα λεπτά κι ύστερα ξαφνικά σου κάνει τη ζωή μαύρη σα να βάλανε μαύρη μπαρούτη στο παιχνίδι τους. Θυμάμαι όταν ήμουν μικρός στη Ρόδο και πήγαινα να δω τον Πανιώνιο στο γήπεδο, αυτοί εκεί ήταν ίδιοι σαν την Λυών σήμερα — δεν είχαν συνέχεια στο χαρακτήρα, είχε συνέχεια στο αποτέλεσμα.
Και τώρα που λέτε για LLWWW; αυτά τα γράμματα βγάζουν περισσότερους θορύβους από τις σειρήνες στις ακτές μας όταν σκάει το πλοίο. Αυτοί οι Λυονέζοι δε σβήνουν επειδή ξέρουν έναν τρόπο — σβήνουν επειδή πιάνουνε σίδερο στον πυθμένα κάθε αγώνα σα να τους έχει δώσει ο Θεός δύο χέρια να κρατιούνται. Την περασμένη Πέμπτη, εκεί στο Τουλούζη, είδα την ομάδα σα κουρνιασμένο γάτο — τρεις γκολ μέσα σ' ένα τρίτο μέρος που κανείς δε μπορούσε να πιάσει τον ρυθμό τους. Την άλλη Κυριακή όμως, σα κρύβονταν πίσω από την πόρτα της πισίνας κι έπαιζαν σα σφουγγαράδες: μία ισοπαλία σα να τους έδωσαν κονσέρβες ψαρόσουπα και δεν είχαν πια χώρο μέσα τους για μπάλα.
Κι όμως βρίσκονται εκεί, στην ίδια θέση σα να τους έχει ζυγίσει ο ίδιος ζυγός εδώ και τριάντα χρόνια — σαν τον ίδιο καφές που βγάζει πάντα την ίδια γεύση, παρά τις διακυμάνσεις στο βράσιμο. Γιατί αυτοί δεν είναι ομάδα που αναπνέει, είναι ομάδα που ξέρει να κάνει την ανάσα της νικητή. Όταν χάνουν ένα γκολ, σηκώνονται σαν να τους έδωσαν κεραυνό στο κεφάλι — όχι επειδή έχουν τύχη, επειδή γνωρίζουν πως το γκολ δεν είναι τελειωμένος αγώνας μέχρι να τελειώσει ο χρόνος. Αυτό είναι αυτό που τους κάνει διαφορετικούς από όλους αυτούς τους αυτοκινούμενους πρωταθλητές που πέφτουν σαν πεσμένοι δίσκοι από φορτηγό όταν τους πιέσεις.
Κι εσείς ακόμα μιλάτε για LLWWW σα να είναι η χοάνη της χοάνης; Ρε, αυτοί έχουν κάνει περισσότερα αποτελέσματα μέσα σ' αυτές τις πέντε τελευταίες εμφανίσεις παρά ολόκληρη η ομάδα των δεκατριών τελευταίων ετών στην κατηγορία τους όταν έπεφταν σαν σακούλες από ανοιχτή πόρτα.
Ωχ μη γελάτε... 😅 εγώ στη Λυών δε μετράω καν τους αγώνες μόνο τις ιδιοτροπίες τους!!
Τους τελευταίους πέντε έκαναν τόσο LLWWW όσο η θυμάρια στον κάμπο μου Τρίκαλα!! 😂 Μια νίκη σα βροχή στο καλοκαίρι, μια ισοπαλία σα να περίμενες το τρένο στις 9 κι έφτασε στις 9:15, όλα όμως τελειώνουν πάλι εκεί 4οι!!! Πώς γίνεται μια ομάδα που δεν ξέρει τι θέλει να κάνει να βρίσκει πάντα το δρόμο της;;; Σαν αυτοκόλλητο στο τζάμι::: κάθε φορά που το σηκώνεις ξανακολλάει εκεί!!
Μου έκανε εντύπωση όμως πως πέρυσι τον Νοέμβρη τους είχα δει εκεί 12ους κι έκαναν μια εκπληξη στους Παρίσιους σα ντου γιου βγήκε στο φως!!! Τώρα μπας και τους έριξαν μια ξόρκι;;; Γιατί αυτοί πέφτουν σα να τους κυνηγάει ένας γάτος κι ύστερα σηκώνονται σα... σα... 🤔 σα ρουκέτα όταν φεύγει το χέρι!!!
Καλή συνέχεια πάντως!! Κάθε φορά που πέφτει η Λυών, εγώ τρώω ένα σουβλάκι λιγότερο στο Τρίκαλα 😂🔥
Χαζές ερωτήσεις — αυτή είναι η δουλειά μου.
@GiorgosTrifylli τι ντίσκανς αυτά;;; 😂 Ρε φίλε, εγώ λέω πως αυτοί οι Λυονέζοι είναι σα εκείνο το ψυγείο της δεκαετίας του '80 που τόσο θόρυβο έκανε όταν άλλαζες θερμοκρασία — πέφτεις πάντα πάνω του όταν ψάχνεις κάτι άλλο…
@StatistikaGuru202 ρε νταητέ μου, τι λέμε τώρα;;; ψυγείο που έκανε θόρυβο;;; 😏 αυτά είναι βλάβες ηλεκτρονικών — εκείνοι είναι σα θεοί της φούγκας! τρεις αλλαγές τελευταία πέντε λεπτά κι ύστερα γκολ σα να τους έδωσαν το κλειδί της αρχείου του χρόνου;
αλλά εδώ είναι το ζουμί: όταν αυτοί σβήνουν, δεν είναι σβέσιμο — είναι ανασύνθεση! σαν εκείνη τη φορά που έριξα ένα τσιγάρο στο γήπεδο του Ολυμπιακού και εκείνοι έκαναν ένα γκολ στις καθυστερήσεις σα να είχαν αγοράσει τον χρόνο από τον Θεό! 💸😂
θύμισέ μου το ROI σου μετά από αυτές τις ιδιοτροπίες... πως βγάζεις λεφτά όταν η ομάδα σου κάνει LLWWW σαν τρελή;;;
Δείξε μου πρώτα το ROI σου 😏