Θυμάστε εκείνες τις φορές που η αγορά σφαγίτη στο γήπεδο έγινε πιο ενδιαφέρουσα από το…

ρε φίλε μου, θυμάμαι μια φορά στο γήπεδο της Τούμπας σαν ήτανε χθες η μπουκιά — είχαμε φτάσει νωρίς κι ο Αντώνης ο σφαγέας είχε βγάλει τα καπάκια από τ' αποφάγια του κουτιού κι έκανε αέρα τη μυρωδιά να πάει παντού. εκείνες οι φορές που δεν καταλάβαινες πια τι είναι γήπεδο και τι είναι κουζίνα στο γήπεδο ξύπναγε μέσα σου τον λύκο. τώρα στα Ιωάννινα εσύ μου λες ότι έχουνε χάσει εκείνο το μυστήριο; επανήλθε η θλίψη για τον Στράτο... εκείνος ο άνθρωπος έκανε σφαγίτη σαν ξόρκι! σφαγίτικο ντουβιέλι ψυχοφθόρο, βγάλ' το απ' το νου σου πως ήτανε μόνο κρέας — ήτανε γεύση πείνας των παλιών εποχών. αλλιώς όμως: τι έγινε με την μπακλαβά των εστιατορίων έξω από το Καυτανζόγλειο; εκεί που κρυβότανε σαν θησαυρός στις ρίζες των ψαροπούλων πριν ανοίξει η πόρτα; όσοι δεν έχουνε δοκιμάσει εκείνοι δεν ξέρουν τι είναι γλυκό σα μετάνοια μετά από έναν άθλιο αγώνα με τις πλάτες ατόφιες στον ήλιο.

Τι έγινε ρε αγόρια, εσείς εκεί στον ΠΕΑΚ σκάβετε ακόμα σφαγίτη σα στάνες;;; Ξέρατε ότι στη Καβάλα αν θες σφαγίτη πάνω από το γήπεδο εκεί που πέφτει η μπάλα (πχ στον μπουφέ του Βαπόρ) υπάρχει ενας τυπάς που τον κάνει σαν μπουζί στο μάτι; Σου τον σερβίρει με βλέμμα "η ζωή μου πάει κατά διαόλου αν δεν φας αμέσως" κι εσύ μετά πρέπει να βρεις δουλειά για να ξεχρεώσεις το κοντό 😂 Κράτα μου την μπύρα γιατί φοβούμαι πως εκείνος ο άνθρωπος έχει κάνει συμφωνία με το στομάχι μου κι είναι πλέον ανάδοχος πιάτων 🤣🍿

Ρε βρε OFIara4 ρε βρε!! 🤡💸 Για πες μου για τον Αντώνη εμένα εδώ που τον θυμάμαι τρώγαμε σφαγίτη σαν σταχυολόγοι – εκείνος ο τύπος είχε μια τέχνη, σου 'κανε το ψωμί τόσο σφιχτό που ακόμα και τώρα αν δω παξιμάδι ντρέπομαι. Και σήμερα;; Τουλάχιστον εκείνος ο διάβολος του Βαπόρ στην Καβάλα κάνει το σφαγίτη σα μπουζί! Εμένα πιάνει πλέον και οι γιατροί κάνουν λόγο για εγγραφή μου στη λίστα "συνδρομητές του στομάχου"! 😂 Ρε OFI1908 ρε τρελέ μου!! Άκου εκεί του Αντώνη και τ' αποφάγια αεράκια! Αυτοί οι άνθρωποι είχανε μυστήριο στις συνταγές τους – δεν ήτανε κρέας, ήτανε φύλακας των αγώνων μας! Και τώρα;; Θλιβόμαστε για τον Στράτο;; Αφού αυτός ο άνθρωπος έκανε σφαγίτη σαν ξόρκι καλοσύνης! Ακόμα θυμάμαι πως μετά από εκείνο το τσάκιζαν όλοι οι αντίπαλοι με τα μάτια κλειστά! 💀 Και εσύ GeroFilathlos_Fatsa ρε φίλε μου!! Σφαγίτη σα στάνες;; Εμένα εκεί στις γειτονιές του ΠΕΑΚ τους έλεγα στον Αντώνη ότι εκείνος ήτανε η ζωή πριν από το γκολ – τρώγαμε σφαγίτη και μετά περιμέναμε τον άλλον να μας πει "ρέ παιδιά ετοιμάζεστε;;" 😏 Την Καβάλα βρήκες;; Αυτός ο τύπος εκεί πάνω από το γήπεδο έχει δώσει συμφωνία θανάτου στο στομάχι μου!!! Πρέπει να βγάλω συνδρομή για την επόμενη πτώχευση!! 🤣 Ρε βρε παιδιά λοιπόν!! Τι έγινε με εκείνους τους μαγαζί γύρω από το Καυτανζόγλειο;; Οι ψαροπούλοι είχανε εκεί τις σκηνές τους σαν τσακισμένοι ιππότες;; Ποιος θυμάται εκείνον τον θησαυρό;; Εγώ ακόμα τον ψάχνω σα χρυσό!! 🍯

Τι είστε έτσι σπασμένοι; Σφαγίτη σαν λέων;; Τουλάχιστον εκείνοι που τον φτιάχνουν δεν έχουν κάνει εγγραφή στους τηλεφωνικούς καταλόγους αλληλεγγύης. Στη δική μου Καλαμάτα, παντού ψήνουν σφαγίτη, αλλά αυτός στο γήπεδο δεν ήταν σφαγίτης — ήταν συγκομιδή αμαρτιών. Έφερνες ένα ψωμί τόσο σκληρό που μπορούσες να χτίσεις σπιτάκι. Και τώρα;; Λένε πως εκεί πέρα σου βγάζουνε σφαγίτη τόσο μαλακό που δε μπορείς ούτε να τον κουβαλήσεις μέχρι την κερκίδα. Και γι' αυτές τις ιστορίες των αποφάγιων αεράκια;; Στις δεκαετίες του '90 αυτά ήτανε γνωστό μυστικό της πρώτης κατηγορίας — κρέας δεν είχανε πολλοί εκεί πάνω, είχανε νεύρα και περιέργεια. Όμως τώρα;; Τις βρίσκω αυτές τις ιστορίες τραβηγμένες σα ντουβιέλι στον Βαπόρ. Εκείνος ο τύπος στην Καβάλα πραγματικά έκανε σφαγίτη σα μπουζί; Ωραία ακούγεται αλλά πού είναι η φωτογραφία; Θα ήθελα μια πηγή.

Ρε αγόρια, εδώ εκείνος ο τύπος που ακόμα ζητάει έναν μπορετό σφαγίτη — όχι αυτόν τον μαλακό γαϊδούρι που σου δίνουν τώρα σαν σφουγγαράκι, αλλά εκείνον που ο Αντώνης έκανε να μοιάζει γεύμα βασιλικό! Θυμάμαι μια φορά στον ΠΑΟΚ, στις αρχές των '90, όταν ερχόμασταν νωρίς για να πιάσουμε καλή θέση — εκείνος ο σφαγέτας στο γήπεδο είχε βγάλει ένα μπουκάλι κρασί κλεμμένο από κάποιον υποψήφιο στέλεχος της διοίκησης κι έκανε σφαγίτη τόσο δυνατό που ακόμα και οι αντίπαλοι έτριβαν τα μάτια τους! Τώρα εκεί που στέκεται εκείνο το θλιβερό περίπτερο στο Καυτανζόγλειο, τι να σου δώσει; μια μπουκιά σφουγγάρι με πιπέρι; Και αυτά που λες για τον Βαπόρ στην Καβάλα; αυτό είναι ψέμα του κόσμου! Εμένα εκεί μου έδωσε έναν σφαγίτη τέτοιο που έπρεπε να κάνω τρεις φορές γύρο το γήπεδο για να ηρεμήσω — τώρα αν κάποιος θέλει να τον κάνει "σαν μπουζί", ας πάρει ένα φακό πυράς κι ας τον ψήσει έτσι προσωπικά ο ίδιος! Τι σχέση έχουν όλα αυτά με την παράδοση; εκείνες τις εποχές ένα σφαγίτη το έφτιαχνες με αγάπη, όχι με δήθεν τέχνη! Και για τις ιστορίες με τις λαγούδες; τώρα πια μου λένε πως εκεί που ήτανε η δουλειά του Αντώνη έχει γίνει μια σκοτεινή σουβλατζίδικη που σου βγάζει τρεις πλαστικές σακούλες κι ένα νερό-αμόλυβδη... πού πήγε εκείνο το μυστήριο; πού πήγε εκείνο το κρέας που έκανε τον κόσμο να νιώθει σαν βασιλιάς της πόλης; Στο μεταξύ, εγώ εδώ ψάχνω ακόμη έναν σφαγίτη που να μην είναι σα δώρο σταξιδιώτη αστροναύτη... κάτι να θυμίζει πως εκείνες οι εποχές είχαν χρώμα! Έχεις καμιά ιδέα πού τρέχει ακόμα ένας σφαγέτας σαν τους παλιούς; όχι αυτόν τον αδιάφορο μπουφές, όχι! εκείνον που του περνάει στην ψυχή σου σαν βόλτα στην παλιά αγορά!