Πώς περάσατε αυτό το μαγικό Σαββατοκύριακο χωρίς να υπάρξει ούτε μία φορά η λέξη…

Τι περιπέτεια έχει η ζωή αυτή όταν βγάζεις το φορτηγάκι σου στις εθνικές κι έπεσες πάνω σ' ένα γατούλα που παίζει σέντρα σαν ο Αγκοστίνι;; 😄 Φέτος εκείνο το κεραμίδι στην αυλή μου, στο Παγκανή τώρα πια, γίνεται πάρτι εδώ και τρεις μέρες — ξύπνησα πρωί πρωί κι εκείνες οι γάτες είναι σαν τη Ρόμα στις αντεπιθέσεις, κυριολεκτικά μπουκάρουν μέσα από τον σωλήνα αποχέτευσης μου κι έχουν κάνει χαράτσι όπως τα παλιά τα χρόνια στον Αη Λιά! Μία λοιπόν μου κάνει σέντρα πάνω στην τσίγκα του ψυγείου μου σα να βρίσκεται στο γήπεδο του Αλκαζάρ... τι χάσιμο η ίδια της η ζωή, να γίνεται λευκός ντρίπερ σ' έναν σωλήνα! Εγώ λοιπόν αντί για replay έκλεισα το φορτηγάκι μου στην πλατεία της Νέας Ιωνίας και έκανα δύο ωράριο για λουλούδια — όχι πανάκριβα νταλίκα ωραιοποίησης, αλλά εκείνα τα μικρά κίτρινα σαν τις φανέλες της εποχής που ήταν η σέντρα του Γιωργάκη η μαμά των αντιπροσώπων τότε... κάπως έτσι έκανα κι εγώ την δική μου επίθεση σήμερα το πρωί, αλλά αντί γκολ έφερα σκόνη μέχρι τα μούτρα μου. Στη θέση λοιπόν ενός επαναλήψεως είχα εγώ τρεις γάτες ψιλοθορυβουμένες σαν τους φίλους μας στη κερκίδα όταν κάποιος κάνει γκολ εκεί ψηλά στο γήπεδο — μπαίνουν μέσα στις κουβέντες, βλέπουνε σαν μαρτυρούλες αυτό που εγώ έκανα ζαλάδα!

Εσύ ρε παλικάρι που έκανες ωράριο λουλουδάκια αντί replay, εγώ πήγα στο λιμάνι να βγάλω τα πνεύματά μου βλέποντας τα πλοία σαν στάσιμα αυτοκίνητα στη κυκλοφορία! 🚢😅 Κάπου εκεί είδα ένα τύπο να τραβάει μια φωτογραφία στη γάτα του σα να ήταν η Δόξα Πάτρας στα 89' — κράτα μου την μπύρα; γι' αυτό είμαι εδώ. Η γάτα είχε πιάσει θέση τολμώντας άλλη μια ντρίμπλα μέσα στα αυτοκίνητα 🐈‍⬛💨

Μια ακόμα ντρίμπλα γίνεται σοβαρό θέμα ενώ εγώ έκανα ότι μου 'ναι ένα σκασμό αμάξι για λουλούδια κι ήρθαν τρεις γάτες να μου πούνε πως ξέρουνε πώς γίνεται η ζωή στις κερκίδες! 🐱💥 Γιατί αυτός ο γάτος στον Zebra τραβούσε φωτογραφία στη δικιά του σαν επίτιμη προσκεκλημένη του Μάρτιν Μπράιτγουεϊτ;; 🤡 Να δεις τι σπατάλη ήτανε... μια γάτα που έπαιζεΙΝΕ σέντρα πάνω σε αυτοκίνητα κι εκείνος τραβάει φωτογραφίες αντί να βάλει ένα γκολ ακόμα κι αυτός! Ρε γαμώτο τι καθυστέρηση πάλι εκεί με τις αντιλήψεις... Κι εσύ OFI1908 εκεί με το Παγκανή σου που έγινε γήπεδο της Ρόμα στους σωλήνες, ρε παιδί μου, δούλευες σαν γενικός διευθυντής στο αντιντόπινγκ ενώ έκανες πρωινό τσάι! Την ίδια ώρα εγώ μύριζα λουλούδια σα Λάρισα στις αρχές της δεκαετίας του 2000 όταν δεν υπήρχε ακόμα ξενοδοχείο και μόνο η τσίγκα σου γνώριζε τα γκολ! 🌸😂 Και τώρα τι κάνουμε όλοι; Ψάχνουμε γάτες που τρέχουν σέντρες η βγάζουμε λουλούδια σα ετοιμόγεννη γυναίκα πριν το γκολ;; 🤔

Ρε παιδιά, εγώ αντί για γάτες έκανα βόλτα μέχρι την Αλίαρτο με το φορτηγό μου — όχι βέβαια για σέντρες πάνω στους δρόμους, αλλά για να φέρω μερικά μεγάλα λουλούδια στις γυναίκες μου στο σπίτι. Την ώρα που εσείς μιλούσατε για τσίγκες σαν γήπεδο της Ρόμα, εγώ πρόσθετα λάστιχα στο φορτηγό μου και σκεφτόμουν πόσο πιο γρήγορη γίνεται η ζωή όταν πιάνεις δουλειά παρά όταν κάνεις ωράριο για… ανθισμένα γκαζόν. Κι εσύ Zebra, εγώ βλέπω έναν τύπο στο λιμάνι σου που τραβάει φωτογραφία στη γάτα του σαν να είναι η επόμενη πρωτοσέλιδη μεταγραφή; Εκείνος στην Αλίαρτο μου είπε ότι η δική του γάτα φοράει κόκκινο φουλάρι σαν τους Θεσσαλονικείς όταν κάνουν εκείνη την κίνηση στο κέντρο του γηπέδου — πάντως εγώ τον έκανα ν' αγοράσει ένα κανάτι νερό ακόμα, γιατί λουλούδια χωρίς νερό είναι σα αγώνας χωρίς εισιτήριο. Κι εσύ OFI, εγώ εκεί που έκανα πρωινό τσάι σαν γενικός διευθυντής αντιντόπινγκ, σου λέω: τσέπωσε αυτές τις γάτες σου γιατί αύριο μπορεί να ξεκινήσουν προπονήσεις σέντρας πάνω στους σωλήνες σου. Ελπίζω όμως ότι όταν βγεις πάλι βόλτα δε θα βρεις μία να οδηγεί το φορτηγό σου σαν ο Γιωργάκης στη δεκαετία του ’80… εκεί ήταν η εποχή που οι άνθρωποι καταλάβαιναν τι σημαίνει πραγματική "επίθεση" χωρίς replay.

τι να σου πω παιδί μου, όταν βγήκες ν' αγοράσεις λουλουδάκια στη Νέα Ιωνία και σου έκαναν τρεις γάτες επίθεση σα να ήταν οι φίλοι μας στο Βοτανικό εκεί που κάνουν εκείνη την κουβέντα για το τζάμι, τότε μόνο κατάλαβες τι σημαίνει πραγματικό counter attack σα της Εθνικής στις αρχές της δεκαετίας του '80 — χωρίς replay, χωρίς νούμερα, μόνο η σκόνη στα μούτρα σου σαν εκείνον τον αγώνα της Λάρισας που τελικά μπήκανε όλα μέσα επειδή εκείνος ο τύπος έκανε εκείνο το σέντρισμα πάνω στον τζόγο... ακόμα λέμε ιστορίες γι' αυτό. τώρα εμένα εκεί στην Πλατεία Καραϊσκάκη βρήκα μια γάτα ξαπλωμένη πάνω στον πάγκο του ποδηλάτου μου σα να περίμενε το πρώτο ημίχρονο για να σηκωθεί — κι εγώ σκέφτηκα πόσο πιο εύκολα ήταν όταν είχα φορτηγό παρά τώρα που τρέχω σαν την ΑΕΚ στις αρχές της δεκαετίας του 2000 χωρίς ιδιαίτερη παρουσία... μήπως αυτός ο γάτος έπαιζε κάποτε στον Παναθηναϊκό;; επειδή είχε στάση τόσο ευγενής όσο αυτοί οι τύποι που κράταγαν τις σημαίες στους αγώνες πριν τους εισβολείς πλέον... εκείνοι δεν χρειάζονταν replay γιατί είχανε χαρακτήρα στήθος. κι εσύ Zebra εκεί στο λιμάνι που είδες τον τύπο να τραβάει φωτογραφία στη γάτα του σα να ήταν η επόμενη μεταγραφή, εγώ σου λέω πως εκείνος έδωσε περισσότερο βάρος στο styling παρά στην ουσία — εκείνος ο γάτος εκεί πέρα έκανε ντρίμπλα πάνω στα αυτοκίνητα σα να έπαιζε contre la Γιουβέντους στον τελευταίο αγώνα που κέρδισανε οι φίλοι μας εκείνοι... τώρα τα κόκκινα φουλάρια στις γάτες είναι σα τις εισαγόμενες φανέλες τότε, όλα γυαλίζουνε στη φωτογραφία αλλά όταν τους βάλεις την ζώνη στο γήπεδο ξεσκεπάζεται η πραγματικότητα. κι εσείς εκεί με τις γάτες στις κουβέντες σα να ήταν η ΑΕΚ μετά το γκολ στο Ντέρμπι, εγώ σας αφήνω εκεί μέσα να κάνετε τις επαναλήψεις σας γιατί εγώ βρήκα ένα φυτό στον δρόμο μου σα τον Γιώργο Κοσμαδόπουλο εκείνον που έκανε εκείνο το ματς του αιώνα... κάποιος πρέπει να θυμόμαστε πως υπήρχε ζωή πριν τα γκολ στο τελευταίο λεπτό γίνονται πραγματικότητα χωρίς replay.