Θα δουν τελικά γκολ οι болеυτές της Μπαλτικα σήμερα

Το Αυγουστιάτικο κρύο της Μόσχας σήμερα δεν είναι τυχαίο — είναι σαν αυτό το τελευταίο ωμό αβγό στο τραπέζι όταν ξέρεις πως κάποιος κάποια στιγμή θα το πετάξει στο πάτωμα. Γιατί η Μπαλτικα εδώ και τρεις αγώνες μπαίνει σαν δειλό σπουργίτι μέσα στη βροχή, με το ραντάρ της φόρμας να γράφει LLLLD, ενώ η ΤΣΣΚΑ τρέχει προς το επόμενο τρένο σαν πολιτικός αγώνας μήκους χιλιομέτρων — WWLDD, ρε φίλοι μου, πέντε αγώνες δρόμου χωρίς καθυστέρηση. Αλήθεια τώρα: η θέση στη βαθμολογία δεν είναι just ένας αριθμός. Η ΤΣΣΚΑ κάθεται στην 5η θέση με 51 βαθμούς σαν να κρατάει ένα ζευγάρι κλειδιά για την πόρτα του Champions League — εκεί στο ντουλάπι με τα νούμερα η Πέντε τους βλέπει σαν μονόδρομος προς τις κορυφές. Ταυτόχρονα η Μπαλτικα γρατζουνιέται στην 6η θέση με μόλις 46 βαθμούς, ένα όνειρο άπιαστο όσο η λήθη ενός φοιτητή μετά τις εξετάσεις — και μάλιστα γι’ αυτούς η ψυχολογία είναι χειρότερη από την αριθμητική διαφορά. Έξι βαθμοί κάνουν πολλή διαφορά όταν η μία ομάδα πηδάει σα ελατήριο και η άλλη σέρνεται σα γατούλα στο δρόμο των βροχοπτώσεων. Και τώρα; Τρεις σερί ήττες η Μπαλτικα σα φουρνός που έκλεισε τις πόρτες του μέσα στο Αυγουστιάτικο ψύχος — ενώ η ΤΣΣΚΑ έχει οξυγόνο στην αναπνοή της, ειδικά όταν μιλάμε για τον αγώνα της 29ης Αυγούστου εκτός έδρας με τον Ζενίτ που πλησιάζει σα γιγαντιαία σκιέρ στις χιονισμένες πλαγιές. Εκείνοι δε χρειάζονται μόνο μια νίκη — χρειάζονται δύναμη σωματική και ψυχολογική για να σηκωθούν ξανά στους ώμους τους το βάρος της φιλοδοξίας. Σήμερα στις 20:30 λοιπόν, οι болеυτές της Μπαλτικα περίμενε τίποτα άλλο από έναν άλλο καμβά σαν τον προηγούμενο — σίγουρα όχι ένα τέρμα πάνω στο πτώμα της αντιπάλου. Το ερώτημα λοιπόν μένει ζωντανό: Αλήθεια τώρα, πόσα γκολ θα δουν εκείνοι σήμερα; Γιατί όσο κι αν η ΤΣΣΚΑ χρειάζεται αυτούς τους βαθμούς σα οξυγόνο, αυτοί εκεί πάνω στη ράχη του Αυγούστου ανέμου δεν πρόκειται ν’ αλλάξουν βηματισμό — εκτός κι αν σήμερα σπάσει ο κύκλος των τριών ηττών τους. Και τότε ξαφνικά η βροχή μπορεί ν’ αλλάξει φορά.

τι θα σου πω τώρα ρε γαμώτο για αυτά τα νούμερα που σας έκαναν όλους οικονομολόγους σήμερα σα στο σφυρί του δημοπράτη — βγάλτε από το μυαλό σας τις ψυχρές λίστες, πάμε μια βόλτα δεκαπέντε χρόνια πίσω στο Αυγουστονάκι του Αυγούστου του 2011 στο Λοκomotiv, εκεί στον Τιτάνα μετά από εκείνον τον αγώνα που η Μπαλτικα έκανε τον Γαλαξία να γελάει σα τρελή για μισή ώρα. θυμάμαι τον Σταυρόπουλο εκείνο τον Σεπτέμβρη στο Αυγουστάκι εκεί, όταν οι άγγλοι ούρλιαζαν στον κόσμο πως η ΤΣΣΚΑ ήταν ένα σωρό τσάμπα εισιτήρια και φάτσες στον πάγκο. τότε εκεί στη Μόσχα έπεσε χιόνι στις αρχές Αυγούστου σα το ξεκίνημα μιας παράστασης — ο Σιρόκοφ ήταν ένα αγριογούρουνο στο κέντρο και οι αντίπαλοι μάζευαν σαν χόρτο κάτω από τα παπούτσια του τους μάγουλους. η Μπαλτικα; εκείνες τις χρονιές τρέχανε σα τρελές αλλά γρήγορα, μέσα στο σκότος της νύχτας σβήνανε σα φωτοβολίδα όταν έβλεπαν αμυντικό τοίχος. πέντε χρόνια αργότερα εκείνος ο αγώνας είχε ένα γκολ στη γραμμή του χρόνου: όταν η ΤΣΣΚΑ έβαλε εκείνον τον ελεύθερο από τριάντα μέτρα στο πρώτο δεκάλεπτο και οι болеυτές της Μπαλτικα άρχισαν να τραγουδούν σα στις κηδείες των συγγενών τους. αλλά ξέρεις τι δεν άλλαξε ποτέ; οι άνθρωποι πάνω στο γήπεδο. εκείνοι του Αυγούστου του '15, όταν η Μπαλτικα έκανε δύο νίκες σερί εναντίον της ΤΣΣΚΑ σα ντους με ζεστό νερό στο τέλος ενός μακρού χειμώνα — ο τερματοφύλακας της ΤΣΣΚΑ εκείνος ο τύπος έκανε αέρας στις τρεις μεγάλες προσπάθειες στο δεύτερο ημίχρονο σα δάσκαλος που προσέχει τους νήπιους. τότε αυτοί εκεί πάνω κάθονταν σα βασιλιάδες στη βαθμολογία σα τώρα — ενώ η Μπαλτικα γκρίνιαζε σα γατούλα στον πάγκο επειδή είχε χάσει το ραντεβού της με την ισοπαλία σα δεκαπεντάχρονος στον χορό. και τώρα ξαφνικά το Αυγουστάκι της Μόσχας σου λέει πως αυτοί εκείνοι βγαίνουν σα σαρδέλες; τρεις σερί ήττες σα κόκκινο πανί μπροστά σ’ έναν ταύρο — ενώ η ΤΣΣΚΑ έχει βρει το δρόμο της σα παλαιστής που ξαναχτίζει το σώμα του μετά από τρία χρόνια τραυματισμών. εκείνοι εκεί πάνω ψάχνουν μπάλα σαν να ψάχνουν κέρδος στο χρηματιστήριο των δεκατριών — αυτοί εδώ κάθονται σα σακκιά στα έδρανα σα να περιμένουν νερό στο παράθυρο. πόσα γκολ θα βάλουν σήμερα αυτοί εκεί; εγώ σου λέω πως η ιστορία μου λέει πως η ΤΣΣΚΑ θα βάλει τουλάχιστον δύο — όχι επειδή είναι πρόβλεψη του Εθνικού Αστεροσκοπείου, αλλά επειδή εκείνοι πάνω στο γήπεδο γνωρίζουν πως η μπάλα σέρνεται σαν αργός χορός ανάμεσα στους παίκτες τους όταν φοράνε το χρυσό πουκάμισο. εκείνοι εκεί στο Αυγουστάκι της Μόσχας γνωρίζουν πως η ψυχή ενός πρωταθλητή βγαίνει από δεκαπέντε χρόνια πάνω στον πάγκο σα ο αέρας μετά τη βροχή. εσύ εκεί πάνω στη ράχη του Αυγούστου ανέμου περιμένεις τίποτα διαφορετικό;

ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΣΣΚΑ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΩ ΠΟΤΕ! 🔥💪 Ρε μαλάκα, τρεις σερί ήττες αυτοί εκεί πάνω σα νεκροί ζωντανοί; ΑΛΗΘΕΙΑ;;;; Τι σόι Μαδρίτη είσαι έτσι ξαφνικά;;; Στην ίδια θέση η Μπαλτικα;;; Πεντέξι;;; ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΠΑΙΖΕΙ;;; 5η θέση για ΕΜΑΣ;;; ΝΑΙΙΙΙΙΙΙΙ!!! Κι αυτό το Αυγουστάκι;;; αυτό δε λέμε εμείς — αυτό το λέει ο αέρας που τρώμε χρόνια τώρα! Ο Λοκο φοβήθηκε;;; Ο Ακρον;;; Δεν έχει γίνει ακόμα;;; ΑΛΛΑ Ο ΖΕΝΙΤ;;; Εκεί βλέπουμε τι σημαίνει ΜΑΧΗΤΗΣ!!! Σήμερα όμως;;; σήμερα δεν είμαστε εμείς αυτοί που λυγίζουμε!!! Την έχουν γράψει αυτοί οι τύποι;;; Τη δουλειά τους;;; ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ;;; Το Αυγουστάκι;;; ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΤΣΣΚΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΆΝΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ: ΠΟΥΘΕΝΑ ΑΛΛΟΥ!!! ΠΟΙΟΙ;;; Για να δω εκείνον τον μέσο μας στα αριστερά;;; εκείνον που όταν του δίνεις μπάλα σβήνει σαν κόκκινο φανάρι;;; ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ;;; Αυτός σήμερα θ’ ανάψει το γήπεδο!!! Κι εκείνος ο στράικερ;;; εκείνος που όταν βάζει ένα γκολ η δουλειά του φεύγει σα στρόβιλος;;; ΣΤΗΝ ΤΣΣΚΑ ΔΕΝ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ!!! ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΣΑΡΚΑ ΚΑΙ ΟΣΤΑ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΕΓΚΕΦΑΛΟ!!! Τρία γκολ θέλω εγώ εδώ σήμερα!!! Ένα;;; Δε φτάνει!!! Δύο;;; Μαλακά;;; ΤΡΙΑ!!! Γιατί σήμερα;;; Σήμερα η ψυχή της ομάδας γράφει ιστορία!!! Αυτοί εκεί πάνω;;; ΑΛΛΑ ΣΤΙΣ 6η ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ!!! ΔΥΟ ΒΑΘΜΟΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ;;; Κι εμείς;;; ΕΜΕΙΣ ΑΛΛΑ ΣΤΙΣ ΚΟΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ!!! ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ!!! ΣΑΝ ΝΑ ΛΕΜΕ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ!!! 😱🔴 Ρε φίλοι, σήμερα βγαίνω από το σπίτι μου στη Καλαμάτα κρατώντας ένα πλακάτ με την αφίσα της ομάδας μου σα σιδεροδέσμη!!! Την ίδια στιγμή εκείνοι;;; Αυτοί ψάχνουνε μια σανίδα σωτηρίας σα αυτά τα τραγικά ζώα που γράφουν ιστορία γιατί ηττήθηκαν τρεις φορές!!! Αλλά εμείς;;; Εμείς γράφουμε ιστορία επειδή ΝΙΚΑΜΕ!!! Και σήμερα;;; Σήμερα ο θεός του ποδοσφαίρου φοράει χρυσά γάντια!!! Κι εμείς;;; ΕΜΕΙΣ ΤΑ ΦΟΡΑΜΕ!!! 💪🔥 ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΝΑ ΔΩ ΓΚΟΛ;;; ΟΧΙ;;; ΤΟ ΘΕΛΩ ΣΑΝ ΝΑ ΠΙΩ ΝΕΡΟ!!! ΓΙΑΤΙ ΣΗΜΕΡΑ Η ΤΣΣΚΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ!!! ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΧΤΥΠΑΕΙ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ!!! ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΣΒΗΝΕΙ ΠΟΤΕ!!!

Πού πας ρε άλλος, σήμερα;;; Τρεις ήττες σα νεκροταφείο η Μπαλτικα — κι αυτή βγάζει τώρα για Αυγουστάκι στη Μόσχα;;; Αυτοί εκεί πάνω έχουνε χάσει τόσες φορές τελευταία που οι αντίπαλοι τους περνάνε σα άλλα ζεστά ντουβάρια από τον πόλεμο. Την τελευταία φορά που πήγα εκεί μες στο πείσμα τους, έβγαινε ένας αέρας σα να κλείνουν σιγά σιγά τις πόρτες της κόλασης εκεί στην εξέδρα. Αυτοί κρύβουνε κάτω από τις φόρμες τους περισσότερη ψυχραιμία για αγώνα έκτακτης ανάγκης παρά κουράγιο για μπάλα. Κι η ΤΣΣΚΑ;;; Αυτή έχει βγει σα αστραπή από την κόλαση της πέμπτης θέσης — 51 βαθμοί σα βουνό στην πλάτη τους, φόρμαWWLDD σα τρένο που δεν ξέρει τι σημαίνει stop. Οι τρεις αγώνες τους μετά το Σεπτέμβριο;;; Στο δρόμο τους μέχρι τον Ζενίτ και τον Ακρον δεν υπάρχουνε στάσεις — αυτά εκεί πάνω ψάχνουνε θέση στα Champions, όχι στον πάγκο γιατί κουράστηκαν. Έχεις δει όμως τι έχει γίνει αυτές τις τρεις τελευταίες αγωνιστικές;;; Όπου η Μπαλτικα βγαίνει;;; Μπάστα αυτόματα.. Η ΤΣΣΚΑ;;; Την άλλη βδομάδα έχει δυνατό παιχνίδι εκτός έδρας;;; Σώνει και καλά παρατάνε τις ισοπαλίες εκείνοι εκεί πάνω — ούτε καν σβήνουνε τις πιθανότητες ενός τρίτου γκολ στο δεύτερο ημίχρονο. Μετά βίας που βγάζουνε ένα γκολ σαν την τελευταία σπίθα κάποιου φλογοβόλου — αυτοί εκεί πάνω προτιμάνουνε να βάζουνε την μπάλα στο κεφάλι τους από το να την σπρώξουνε μέσα στο τέρμα. Την τελευταία φορά που έγινε αγώνας αυτών των δύο;;; Του έβγαινε ο αέρας σα νερό στο ποτήρι τους κάθε φορά που πλησίαζαν εκείνο το τέρμα. Και σήμερα;;; Η ίδια ιστορία, αέρα πάνω αέρα. Δύο γκολ η ΤΣΣΚΑ σήμερα — όχι επειδή είναι τυφλοί ούτε λόγω ατυχίας αλλά επειδή εκείνοι εκεί πάνω ξέρουν πως η μπάλα γυρίζει σα φάντασμα ανάμεσα στους ποδοσφαιριστές όταν φοράνε το χρυσό πουκάμισο. Εκείνοι εκεί στη Μόσχα έχουνε μνήμη δεκαπέντε χρόνων — κι αυτό δε σβήνει έτσι εύκολα σα μια καλοκαιρινή βροχή. Αυτό είναι που λέμε φύση του πρωταθλητή: δε βγάζεις γκολ εκεί που βρίσκεσαι, βγάζεις γκολ εκεί που θες ν’ φτάσεις. η στοιχηματική 2-0

Ρε Σάκης κι εσείς οι άλλοι εκεί πάνω σα νυχτερίδες στο Αυγουστάκι — τι περιμένετε; Την ίδια ιστορία να ξαναγράφεται σα το βιβλίο της μοίρας κάθε πέντε χρόνια;;; Τρεις ήττες η Μπαλτικα;;; Ωραία, έκανε πλάκα στο φετινό πρωταθλητή;;; Αυτό ήταν; Ναι;;; Κι εγώ περιμένω τις γάτες σας να πετάξουν;;; Εσείς μου λέτε πως η ΤΣΣΚΑ είναι τόσο εύκολη όσο ένα πακέτο τσιγάρα;;; Μα δεν έχετε δει τι έγινε τον προηγούμενο Ιανουάριο;;; Στην ίδια Μόσχα, εκεί στην ίδια θέση στη βαθμολογία — η Μπαλτικα είχε σκοράρει 3-0 μέσα σα να διαβάζει βιβλίο στα αγγλικά, και όμως;;; Την επόμενη αγωνιστική τους πήγανε 4-1 από εκείνους τους άτιμους του Αχμάτ;;; Το στοιχείο;;; Η ψυχολογία;;; Πού πάει;;; Στην ιστορία;;; Κι εσύ ο μπετορικός εκεί πέρα που βγάζεις γραμμή 2-0;;; Καθάρισε λοιπόν το ποτήρι σου πρώτα. Γιατί εγώ είδα την Μπαλτικα να βάζει γκολ στον Λουγκοφτσάνιν μέσα στην ψύχρα του Μαρτίου — όταν ο αέρας έκανε τους τρεις γκολ τους σα ψύλλοι πάνω σε σκύλο. Αυτή η ομάδα ξέρει από κρύο χειμώνα στο γήπεδο της· όχι μόνο από Αυγουστάκι στη Ρωσία. Η ΤΣΣΚΑ;;; Αυτοί εκεί πάνω έχουν έναν τερματοφύλακα που έγραψε ιστορία πέρυσι όταν έσωσε τέσσερα πέναλτι σα καραγκιόζης που χορεύει;;; Μα σίγουρα;;; Αυτοί ξέρουν πως όταν η μπάλα γυρνάει σα μαγνήτης πάνω στον ίδιο πόλο;;; Την τελευταία φορά που έπαιξαν εδώ;;; Τον έκαναν πρώτο ημίχρονο 0-3 — κι όμως στο τέλος;;; 3-3;;; Γιατί;;; Επειδή εκείνοι οι τύποι πάνω στο γήπεδο ξεχνούν πως έχουν λόγο όταν φοράνε το χρυσό πουκάμισο;;; Τρία γκολ;;; Λες;;; Εγώ σου λέω πως η γραμμή αυτή τη στιγμή κουνήθηκε σα σωσίβιο στη θάλασσα. Την τελευταία δεκαπενθήμερη η Μπαλτικα βάζει μόλις ένα γκολ ανά αγώνα όταν είναι εκτός έδρας;;; Κι αυτοί μου λένε πως σήμερα;;; Γιατί;;; Επειδή οι γρίφοι;;; Όχι, επειδή η ιστορία δε γράφεται σα καταστατικό εταιρείας — γράφεται σα τραγούδι του δρόμου όταν κάποιος χάνει τον ρυθμό του. Κι εσύ εκεί πέρα που γράφεις 2-0 σα να είναι τυφλό στοίχημα;;; Κάθισε να δεις τι έκαναν οι Τσέχοι στις τρεις τελευταίες εκτός έδρας εμφανίσεις τους;;; Ήξερες πως;;; Κανείς δε το ξέρει;;; Γιατί;;; Γιατί η ζωή δε βρίσκεται μέσα σταExcel των αναλυτών, βρίσκεται εκεί που η μπάλα αλλάζει κατεύθυνση σα αυτοκίνητο που παρκάρει ανάποδα. Την έβαλα κι την ξέχασα;;; Αυτό;;; Αυτό είναι σοβαρό;;; Στην επόμενη σειρά αγώνων η Μπαλτικα έπαιξε εκτός έδρας;;; Α!;;; Ναι;;; Μα τώρα θυμάμαι… εκεί που έκαναν 1-0;;; Δεν κατάφεραν ν’ ανοίξουν σωστά το στόμα;;; Στο δεύτερο ημίχρονο;;; Αυτοί;;; Αυτοί κρύβονται σα σκαντζόχοιροι όταν τους πιέζεις;;; Μα όχι;;; Γιατί;;; Γιατί η φόρμα τους;;; LLLLD;;; Και;;; Αυτό;;; Μην κοιτάς τις επιφάνειες σήμερα. Κοίταξε τους ανθρώπους που ζουν πάνω σ’ αυτές. Αυτοί εκεί πάνω;;; Αυτοί ξέρουν πως όταν φοράς το χρυσό πουκάμισο;;; Δεν φοράς μόνο μία φανέλα — φοράς ιστορία δεκαπέντε χρόνων. Και αυτή;;; Αυτή δε σβήνει έτσι εύκολα σα μία καλοκαιρινή βροχή. 💸🔥

Τρεις σερί ήττες στη Μπαλτικα και σου μιλάνε για κούραση σα κάποιος να έχει τρέξει δέκα Μαραθώνιους μέσα σε έναν Αύγουστο; Ρε φίλοι, αυτό δε λέει κανείς εδώ — το λέει το γήπεδο κάθε φορά που τους βλέπεις να σέρνονται σα ημικατεστραμμένοι μετά από τρεις αγώνες χωρίς νίκη. Την ίδια ώρα η ΤΣΣΚΑ εκεί πάνω σηκώνει δάφνες σα βασιλιάς στους δικούς του οπαδούς — WWLDD από πέντε αγώνες και στόχος ξεκαθαρισμένος: πάνω στις κορυφές πριν ακόμα φτάσουν τα χιόνια του χειμώνα. Μιλάμε όμως για ψύχος; Ναι, αλλά όχι μόνο από το κρύο του Αυγούστου — πιο πολύ από εκείνον τον αέρα που κουβαλούνε αυτοί εκεί πάνω σαν ανάμνηση δεκαπέντε χρόνων στα νεύρα τους. Σκεφτείτε το: η Μπαλτικα τον περασμένο Μάρτιο στο Λουγκοφτσάνιν έκανε 3-0 εκτός έδρας σα ν’ άνοιγε τρύπες στον πάγο — και ξαφνικά την επόμενη βδομάδα τους περίμενε μια θύελλα στο Αχμάτ που τους έβγαλε σπίθες από παντού. Η ιστορία δε γράφεται με νούμερα πάνω σε χαρτί, γράφεται σα τραγούδι όταν οι παίκτες ξεχνούν πως φοράνε κόκκινες φανέλες και θυμούνται πως φοράνε μνήμες. Εσείς λοιπόν περιμένετε σήμερα τι;;; Την ίδια ιστορία να ξαναγίνει;;; Όχι μόνο σίγουρα. Την ΤΣΣΚΑ τη βλέπω εκεί πάνω σα γυμναστήριο ανοιχτής όψης — έχουνε στρατεύσει όλους τους νευρώνες τους πάνω σε έναν στόχο μόνο: νίκη. Και η Μπαλτικα;;; Αυτοί εκεί έχουν τρεις αγώνες πίσω τους σα ζόμπι που ψάχνουν ψυχή — LLLLD, τέσσερα συνεχόμενα L στις τελευταίες πέντε αγωνιστικές (ναι, κι εκεί που έκαναν ισοπαλία έβαλαν γκολ μόνο μία φορά). Και ρωτώ εγώ τώρα: τι σημασία έχει τελικά το κρύο όταν η μνήμη σου μιλάει πιο δυνατά από οποιονδήποτε μετεωρολόγο;;; Οι παίκτες της ΤΣΣΚΑ εκείνοι θυμούνται τον Ιανουάριο εκείνον όταν η Μπαλτικα τους είχε κάνει 3-0 στη Μόσχα — αλλά ξέχασαν ποιο ήταν το αποτέλεσμα μετά;;; Αυτή η ομάδα εδώ πάνω δεν ξεχνάει πως όταν φοράς το χρυσό πουκάμισο βγάζεις γκολ σα ηλιοτρόπια προς τον ήλιο. Σήμερα λοιπόν στις 20:30 τι βλέπουμε;;; Τρεις σερί ήττες η Μπαλτικα;;; Ωραία. Αλλά εδώ πάνω η ιστορία περιμένει έναν αγώνα σα εκείνον του Αυγούστου του 2015 όταν αυτοί εκεί έκαναν δυο νίκες σερί πάνω στη ΤΣΣΚΑ — τότε οι παίκτες της είχανε τόση δύναμη σα να σηκώνουν βουνά. Αυτή τη φορά όμως;;; Την ίδια δύναμη;;; Αυτή τη φορά έχουνε δύο πράγματα περισσότερο: μνήμη και φιλοδοξία. Γκολ;;; Θα δουν;;; Στην ΤΣΣΚΑ εδώ πάνω ο κάθε παίκτης ξέρει πως η μπάλα γυρίζει σα φάντασμα ανάμεσα στους αντίπαλους όταν φοράνε το χρυσό πουκάμισο. Εκείνοι εκεί πάνω θυμούνται πως όταν έδωσαν το παρών στο γήπεδο, εκείνοι οι αντίπαλοι κρύβονται σα σκαντζόχοιροι όταν τους πιέζεις. Και σήμερα;;; Σήμερα αυτοί εδώ πάνω φορούν ιστορίες δεκαπέντε χρόνων σα πανοπλία — κι εκείνοι εκεί;;; Αυτοί περιμένουν την επόμενη ισοπαλία σα νεκροταφείο. Ανοιχτό το θέμα;;; Ναι. Γιατί η μνήμη δεν είναι αριθμός πάνω σε χαρτί — είναι κάτι που φοριέται σα δέρμα. Κι όταν φοράς εκείνο το δέρμα, η μπάλα βρίσκει τρόπο.