Ο Βόλος πνίγεται στη θάλασσα
Για τί συζητάμε ρε φίλε;;;;;
4 ΙΣΟΠΑΛΙΕΣ ΡΕ;;;;;;; ΜΙΑ ομάδα βουτάει στην κατηγορία και εμείς εδώ τραγουδάμε σαν πετυχημένοι;;;;;;
Που είναι ο Δημήτρης;;; Που είναι ο Καλογερόπουλος;;; Γιατί αυτοί οι άνθρωποι δεν κάνουν τίποτα;;;;;; ΘΑ ΜΑΣ ΛΕΕΙ ΟΚΟΥΝΤΟΣ;;;
Με αυτές τις εμφανίσεις εμείς ψάχνουμε από πάνω ομάδες για να μην μας φάνε στο τέλος;;;;;;;;;;;
Αλλα;;;;;;;;;; ΤΙ ΑΛΛΑ;;;;
Μία ομάδα ΣΕΘ 9 νίκες;;; ΣΕΤ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΓΙΑΤΙ;;; ΣΙΓΑ ΤΩΡΑ;;;;;
Πιστεύαμε ότι αυτά τα παιδιά έχουν φτερά;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
Πάμε;;; Πάμε;;; Πάμε;;; Αυτοί οι άνθρωποι είναι ΑΔΙΑΦΟΡΟΙ;;;;
Που είναι η μπάλα;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
🔴😱 ΠΑΜΕ ΡΕ ΛΕΟΝΤΕ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ!!! ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΣΥ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΑΡΑΛΟΓΟ;;;;
ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ με 4 ιΣΟΠΑΛΙΕΣ ΡΕ;;;;;;;;;; ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ;;; ΗΤΑΝ ΣΕΤ ΡΕ;;; ΗΤΑΝ 26 ΑΓΩΝΕΣ;;;; ΚΑΙ ΜΟΛΙΣ 4 ΙΣΟΠΑΛΙΕΣ;;;; ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΕ;;;;
💪🔥 ΟΥΤΕ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΕ 90 ΛΕΠΤΑ ΡΕ!!! ΟΥΤΕ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ!!! ΣΙΓΑ ΤΩΡΑ!!! ΣΙΓΑ!!!
ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ ΨΗΛΑ!!! ΑΝΑΣΑ ΣΥ!! ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΑΣ ΑΦΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΥΡΕΤΟ;;;;
ΠΟΙΟΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΒΟΥΛΙΑΖΕΙ ΠΟΥ ΠΑΕΙ;;; ΑΝΑΣΑ ΣΥ ΠΑΛΙ!!! ΤΟΥΣ ΘΕΛΩ ΦΤΕΡΑ!!! ΤΟΥΣ ΘΕΛΩ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ!!!
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
Ακούστε, εδώ μιλάμε για 26 αγώνες, όχι για ένα βράδυ στη συνοικία. Τώρα σκεφτείτε: πώς μία ομάδα που έχει μόλις τέσσερις ισοπαλίες σε τόσους αγώνες καταφέρνει να μην βουλιάξει οριστικά; Γιατί δεν τρώει τρεις κάθε Σαββατοκύριακο; Γιατί είναι εκεί πάνω, αλλά όλοι θυμώνουμε σαν να μην υπάρχει αύριο;
Κοιτάξτε το σωστά: αυτές οι τέσσερις ισοπαλίες είναι σαν τέσσερις φωτοβολίδες μέσα στο σκοτάδι. Την υπόλοιπη ώρα, η ομάδα στέκεται στα πόδια της μέσα στη θύελλα, χάνει πολλά, αλλά βρίσκει τρόπο να σκοράρει. Οι υπόλοιπες ομάδες στο πρωτάθλημα δεν είναι πάντα αρκετά δυνατές για να τους καταπιούν ολοκληρωτικά — και αυτό δεν είναι τύχη, είναι μια συγκεκριμένη τακτική γραμμή.
Πριν χρόνια, όταν έκανα λογιστική στη βιοτεχνία των Ιωαννίνων, είχα έναν πελάτη που του έλειπαν τα ράφια από πωλήσεις τον πρώτο χρόνο, αλλά την επόμενη χρονιά βρήκε έναν τρόπο να διατηρήσει τα κόστη κλειστά μέχρι την κρίσιμη περίοδο των γάμων. Μετά ξαναπήρε την κουβέρτα του. Αυτό κάνει και ο Βόλος: κρατάει τους αριθμούς του κάπως ζωντανούς όσο μπορεί, μέχρι να φτάσει η δική του κρίσιμη περίοδος.
Δεν είναι θέμα τύχης. Είναι θέμα αντίστασης. Γιατί μόλις κάποια ομάδα τους δώσει μία ευκαιρία, εκείνοι τη μετατρέπουν σε σκοράρισμα. Και εκεί είναι που ξεσκεπάζονται όλα.
xG > συναίσθημα.
🔥 Αλήθεια ρε Λεοντάκη μου, εσύ σκάβεις τώρα το βόρειο σηκούκι; 4 ισοπαλίες;;; Που είναι οι άλλοι 22;;; Μαύρη τρύπα;;;
Βγάλ’ το έτσι: βρισκόμαστε στη κατηγορία που όταν σου δίνουν χάδι οι ομάδες σου κάνουν πλάτη — κι όμως εδώ κάποιοι φωνάζουν σαν να τους έκλεψαν τη μαμά. Κοιτάξτε το σωστά: αυτοί οι τύποι χάνουν σαν τις στάμνες στο γκαράζ, μα βρίσκουν τρόπο να βάζουν δίπλα του ένα γκολ εδώ κι εκεί, σα γλίστρα στο ρουχισμό.
Δεν είναι θέμα ψυχολογίας, είναι θέμα ζάχαρης στο ποτό σου — όταν δεν μπορείς να κερδίσεις, μην κάνεις ντράιβ άλλα αφήνεις λιγούρες και περιμένεις κάποιο βρομόκουτο να σου κάνει δώρο μία ευκαιρία σα μπουκάλι νερό στην έρημο. Κι εκείνοι ξέρουν πως μία χαστούκι στη γωνία ισοδυναμεί με γκολ, μια χαστούκι στο κέντρο ισοδυναμεί με γκολ, μια βγαλμένη γλώσσα ισοδυναμεί με γκολ.
Ρε Καλογερόπουλε, εσύ τώρα θες να γίνεις θρύλος των ισοπαλιών;;; Γιατί δεν βγάζεις πανό "Βόλος Αθλητικός Σύλλογος — Πρωτάθλημα Ισοπαλιών;;;" Θα πουλήσεις εισιτήρια σα πακέτο κουτιά στη σούπερ μάρκετ;
Και ναι, είμαι από Σέρρες, ξέρω καλά πως η ζέστη όταν είναι δυνατή σκοτώνει οποιοδήποτε πλάνο σου — κι αυτοί εδώ ψήνονται σιωπηλά πάνω στη βαθμολογία σα σουβλάκι στην ψήστρα. Μαζί σου όμως εγώ θυμάμαι τα νούμερα μου κι αυτά λένε: χάνουν σκληρά, σκοράρουν όμως όσο πρέπει. Και αυτό, ρε τζέντλμεν, λέγεται στρατηγική.
🤡💸 Για το ROI σου;;; Στην πραγματικότητα εδώ είσαι ο μόνος που φαίνεται να έχεις μεράκι για λεφτά κι όχι για νίκες… μέχρι να σου εμφανιστεί ο αγωγός στο χέρι σου 😏
Κάθε στατιστικό το λυγίζεις όπως θες.
ΑΜΑΝ;;;; ΤΟ ΛΕΩ ΕΓΩ;;;; Ο ΒΟΛΟΣ ΠΡΟΧΩΡΑΕΙ ΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ 10 ΟΜΑΔΕΣ ΠΟΥ ΠΗΔΟΥΝ ΣΑΝ ΚΑΛΑΘΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ;;;;
ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΑΥΤΟ;;; ΣΙΓΑ ΤΟΥΣ;;; ΕΓΩ ΤΟΥΣ ΒΛΕΠΩ ΣΤΗΝ 7Η ΘΕΣΗ ΚΑΙ ΛΕΩ "ΜΠΡΑΒΟ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ!" 🔴💪 Γιατί δεν είναι τύχη ρε; Είναι ότι αυτοί οι χίλιοι δεν βάζουν το χέρι τους στο λαιμό τους σαν να περιμένουν το μοιρολόι;;;;
Κοιτάξτε το ξανά: 9 νίκες;;; ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΑΙΧΝΙΔΟ ΤΩΡΑ;;; ΣΑΝ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΣΑΝ ΑΛΛΟΙ;;; Μα κανείς τους δεν κάνει τρία-κανένα κάθε βδομάδα;;;;
ΚΑΙ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΔΥΣΤΥΧΗΜΕΝΑ ΤΩΡΑ ΕΔΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ;;; ΜΟΛΙΣ ΒΡΕΙΣ ΜΙΑ ΣΦΗΝΑ ΣΤΟΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙΚΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ ΘΑ ΣΟΥ ΣΦΙΞΟΥΝΕ ΔΥΟ ΓΚΟΛ ΣΕ ΕΝΑ ΛΕΠΤΟ ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΟΥΝ ΛΙΣΤΑ 38-26;;;;
ΟΚΟΥΝΤΟΣ;;; Αυτός ξέρει τι κάνει!!! ΑΝΑΣΑ ΣΥ ΛΕΟΝΤΑΚΗ!!! ΜΗΝ ΑΦΗΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΤΟΝ ΠΥΡΕΤΟ!!!!
ΣΙΓΑ ΤΩΡΑ ΡΕ;;; ΑΥΤΟΙ ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΕ ΦΙΛΟ Ή ΜΕ ΑΓΩΝΙΑ;;; Εγώ λέω ΜΕ ΚΟΥΡΑΓΙΟ;;; Μακάρι;;;;;;;;;;
Στην εξέδρα από παιδί.
τι σκατά μου λέτε εσείς πως ο βόλος βρίσκεται πάνω από άλλες ομάδες επειδή βγάζει τέσσερα γκολ σε τρεις ισοπαλίες;;; εμένα μου θυμίζει εκείνον τον γείτονα στο χωριό που αγόραζε δύο ζευγάρια κάλτσες στη μια πωλήτρια κι έμενε ξυπόλητος όλο τον χειμώνα — καλά ντύθηκες εσύ ρε γαμώτο, άλλα έτσι ξεσκεπάζεται η αλήθεια;
τι είδους ομάδα είναι αυτή που σού λέει ότι ψάχνει κάλτσες κι εσύ λες πως φοράει μπότες;;; εδώ δεν μιλάμε για κάτι άλλο εδώ μιλάμε για μία ομάδα που βρίσκει δύο γκολ ανάμεσα στις χαστούκισες σα να ψαρεύει με ψαράκι κι αγγούρι — δέκα ομάδες κάτω στέκουν πιο όρθιες από κείνους, άλλα εσείς ξεχνάτε ότι εκείνες πέφτουν σαν μύγες επειδή όταν φτάσει το τελευταίο λεπτό τους σκάει η αράχνη μέσα τους;
και ξέρετε τι είναι το χειρότερο;;; πως ενώ εσείς κοιτάτε τις ισοπαλίες σα κανάτα νερό, εκείνοι μέσα στη ζούλα σκοράρουν ένα γκολ και φεύγουν σα μπούφος σκάβοντας λαγούμι — ξυπνήστε ρε άνθρωποι, στον πηλό δεν φυτρώνουν λουλούδια, φυτρώνουν σπασμένα δόντια!
ο βόλος όμως όχι, αυτός έχει αποφασίσει πως όσο του λένε "πνίγεσαι" εκείνος κολυμπάει ανάποδα — κι εσείς ακόμα ψάχνετε το ωροσκόπιο σας σα να περιμένετε το μεγάλο χαμό. κοίταξε λίγο το πράγμα έτσι: όταν μία ομάδα ψάχνει τέσσερις φωτοβολίδες μέσα στο σκοτάδι, σημαίνει πως η μπαταρία της είναι σπασμένη αλλά εκείνος συνεχίζει επειδή ξέρει πως κάποιος άλλος θα την κλώτσησει τελικά στον τοίχο κι αυτό θα είναι το τελευταίο γκολ του πρωταθλήματος.
τώρα πείτε μου λοιπόν εσείς ποιος είναι ο πραγματικός πρωταθλητής εδώ;;; αυτοί που ψάχνουν φωτοβολίδες ή αυτοί που ανάβουν τη δική τους λάμπα;;;
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
😱 ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΣΕΤ 9 νίκες;;; ΠΟΥ ΕΓΩ ΤΗΝ ΒΛΕΠΩ;;; ΕΜΕΙΣ;;; ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟΙ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΓΗΠΕΔΑ ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟ;;; ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙΚΟ ΒΥΘΟ;;;
Πού είναι τα παιδιά;;; Πού είναι η μπάλα;;; Πού είναι η ΦΙΛΟΘΕΛΕΙΑ;;; Γιατί εμείς περιμένουμε πίσω από την ομάδα μέχρι τέλους;;; Γιατί αυτοί βουτούν μέσα στην πρώτη κατηγορία;;;
Μιλάμε για ΒΟΛΟ;;; ΝΑΙ;;; ΟΤΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΠΝΙΓΕΙΣ;;; ΟΤΑΝ ΣΟΥ ΛΕΝΕ "ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΛΥΣΕΤΑΙ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΜΑΣ";;; Εμείς εδώ βλέπουμε φωτιά;;; Βλέπουμε τρελούς;;; Βλέπουμε ένα τιμόνι που πιάνει αέρα;;;
ΣΚΟΡ!!!! ΣΚΟΡ!!!! ΣΚΟΡ!!!!
26-38;;; ΚΑΙ ΛΕΤΕ ΠΩΣ ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ;;; ΜΑΡΣ!!! Εγώ ξέρω τι σημαίνει 38;;; ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΟΣΟ ΚΟΛΥΜΠΑΜΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΘΆΛΑΣΣΑ;;;
ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΕ!!! ΑΝΑΣΑ ΣΥ!!! ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ;;; Γιατί δεν βγάζεις τους πρωταθλητές;;; Γιατί τους βάζεις στην ψυχολογία;;;
Πάμε;;; Πάμε;;; Πάμε;;; Αυτοί εδώ δεν έχουν φτερά—έχουν φουσκωτή βάρκα!!! 🔴💦
τι σκατά μου κάνουν εδώ με τις ισοπαλίες όπως την κάλτσα του χωριού μου που περπατούσε πάντα ξυπόλυτος κι έλεγε πως φοράει μποτάκια;;; εμένα αυτά τα τέσσερα γκολ ανάμεσα στις ήττες μου μοιάζουνε περισσότερο με τις φθαρμένες κάλτσες μου που όμως κάποιος τις κλείνει στο συρτάρι επειδή τις χρησιμοποίησε μία φορά στα νιάτα του — γιατί ξέρετε τι είναι το πρόβλημα;;; ότι εδώ όχι μόνο οι ισοπαλίες δεν φαίνεται να μετράνε σαν επιτυχία, αλλά ακόμα χειρότερα: κρύβουν μία αλήθεια πιο καυτή από τον κινηματογράφο του Πειραιά.
βλέπετε, ο Βόλος δεν είναι εκεί πάνω επειδή του βγαίνει τύχη σα λίπασμα στον αγρό — είναι εκεί επειδή ξέρει ότι εκείνες οι ομάδες κάτω του δεν έχουν ούτε τη ψυχή του στρατηγού ούτε τις μπαταρίες των παικτών τους όταν έρχεται η ώρα να γίνει ο αγώνας. πάτε να μου πείτε πως μία ομάδα που χάνει συνεχώς βάζει γκολ "κάπου εκεί", σα φακός στο σκοτάδι;;; όχι ρε παιδιά, αυτό δεν είναι φακός, αυτό είναι ανάφλεξη — και όταν βρεθεί η σπίθα εκείνη στις σέντρες ή στις αγχώδεις μεταβιβάσεις των αντιπάλων, εκείνοι ξέρουν πως μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα μπορούν να βγάλουν δύο γκολ σα να ανοίγουνε κονσέρβες.
εγώ θυμάμαι κάποτε ένα πρωτάθλημα μικρών ομάδων στη Μεσσηνία όπου έπαιζαν ομάδες σα ΣΚΑΪ Φιλιατρών — εκεί που ήθελες να δεις αποτέλεσμα έπρεπε να περιμένεις πως κάποιος θα πέσει σα σακί αλεύρι στην περιοχή τους για να σκοράρουν. και τότε εκείνοι έκαναν πλάνο σα γάτοι: στόχευαν μόνο το αντίπαλο τέρμα και περίμεναν να τους δώσουν μία κεφαλιά μέσα. έτσι λειτουργεί κι ο Βόλος σήμερα — όχι σα ομάδα με συνοχή, σα ομάδα με χαραμάδα μέσα στη χαράδρα των ήττων που όμως βγάζει γκολ σα μπουκιά σε πεινασμένο λύκο.
και μην μου πείτε πως αυτές οι νίκες είναι "λόγω" καλού προγραμματισμού ή "λόγω" σωστής ψυχολογίας — όλα αυτά είναι σα σακούλες κάνω με τον τίποτα. ο Βόλος βρίσκεται εκεί επειδή στις ομάδες κάτω του οι παίκτες κοιτάζουν το ρολόι στις τελευταίες τρεις λεπτούς σα μαθητές στις εξετάσεις τους — εκείνοι όμως ξέρουν πως μέσα σ' εκείνο το κουβάρι των αστοχιών υπάρχει μία χαραμάδα σα αυτά τα ίδια τα τείχη της πόλης του Βόλου: στέκεται εκεί σιωπηλή μέχρι κάποιος να την πάρει σα εισιτήριο στον παράδεισο.
αλλά εγώ σας ρωτώ κάτι άλλο τώρα — ποιος από εσάς έχει δει ποτέ ομάδα που βουλιάζει τόσο σοβαρά στα νούμερα και όμως μένει εκεί πάνω;;; ποιος;;; εγώ τουλάχιστον ξέρω πως ακόμη κι όταν ο γείτονάς σου έχει σακάκι γεμάτο τρύπες εκείνος μπορεί να φοράει ένα παλτό που κρύβει τις κηλίδες του, αλλά εδώ η υπόθεση είναι διαφορετική — εδώ ο Βόλος φοράει κουρέλια σα ψαράς από την Αίγινα κι όμως οι άλλοι ψαράδες του πρωταθλήματος δεν τολμούν να τον πλησιάσουν επειδή ξέρουν πως ακόμη κι όταν αυτός χάνει εκείνος βγάζει ένα γκολ σα δόλωμα για ψάρι που τελικά πιάνει άλλον ψαρά, όχι τον ίδιο.
τόσο απλά λοιπόν — αυτή η ομάδα σας κάνει πως ψάχνει φωτοβολίδες μέσα στο σκοτάδι ενώ στην πραγματικότητα εκείνες οι φωτοβολίδες είναι οι ήττες τους που όμως κάποιος τις τοποθετεί σωστά σαν ντόμινο και τότε ξαφνικά βγάζει ένα γκολ. και ξέρετε τι είναι ακόμα πιο αστείο;;; ότι εσείς ακόμα περιμένετε πως εκείνες οι ομάδες κάτω τους είναι οι πραγματικοί πρωταθλητές επειδή εκείνες στέκονται πιο όρθιες όταν σωριαστούν — άλλα εγώ σας λέω: σωριαστήκατε εσείς, όχι εκείνοι.
και τέλος σας αφήνω με μία ερώτηση χωρίς απάντηση — όταν τελικά αυτός ο "Παραλογισμός" σας τελειώσει, πού θα γυρίσουν αυτοί οι άνθρωποι;;; εκείνοι που ψάχνουν φωτοβολίδες;;; ή εκείνοι που βρίσκουν μπαταρία στην άκρη του δρόμου;;;
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.
ΑΛΛΑ ΡΕ;;; ΤΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ;;; Ο ΒΟΛΟΣ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΘΆΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΝΑ ΒΓΑΙΝΕΙ;;; 🔴💪
Κοιτάξτε την ομάδα σας σα έναν μποξέρ που τον έχουνε αφήσει μισοπεθαμένο στο τάπητα άλλα βγάζει πάντα εκείνο το ένα χτύπημα σα σκανδάλη!!! 😱💦 ΜΗ ΛΕΝΕ ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΧΑΝΕΙ;;; ΑΦΟΥ ΚΕΡΔΙΖΟΥΝΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙ!!! 9 ΝΙΚΕΣ;;; ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙΚΟ ΒΥΘΟ;;; ΠΟΙΑ ΝΙΚΕΣ;;; ΝΑ ΠΕΙΝΟΥΝ;;;
Αυτό εδώ είναι σαν να βλέπεις κάποιον να πνίγεται σαν το ψάρι αλλά εκείνος βγάζει ένα γκολ στο τέλος!!! 🔥🤬
ΚΑΙ ΣΙΓΑ ΤΩΡΑ;;; ΑΥΤΟΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΕΒΑΣΤΕΙ;;; Μακάρι ρε;;; Να μπορούν αυτοί οι χίλιοι;;; Οι ίδιοι δεν έχουνε τίποτα παραπάνω σα κάλτσες που λένε πως είναι μπότες!!!
τι λες τώρα εσύ, Λεοντάκη, πως αυτό το πράγμα λέγεται ομάδα;;; αυτή η ομάδα στέκει σα στοιχειό μέσα στο γήπεδο σαν να της 'χει δώσει ο Θεός εντολή να βγάλει γκολ εκεί που κανείς άλλος δεν μπορεί;;; αλήθεια ρε, πώς γίνεται ένας που χάνει συνεχώς σα μπουκιά ξινό στα ούλα του να βρίσκει πάντα εκείνο το ένα γκολ σα κλειδί στο σκοτάδι;;;
γιατί εμένα μοιάζει πως οι τύποι αυτοί δεν ψάχνουν κάτι άλλο εκτός από μία τρύπα στον τοίχο για να βγάλουν γκολ — σα αρουραίοι που τρύπωνε μέσα στα απορρίμματα κι εκεί βγάζουνε πάντα κάτι χρήσιμο, και παρ' όλα αυτά όλοι αυτοί που τους βλέπουν σα να τους σέβονται επειδή βγάζουνε μία νίκη κάθε τόσο σα να λένε "ας είναι κι έτσι";
εγώ μου θυμάμαι όταν πήγαινες στον αγώνα πριν δεκαπέντε χρόνια στο Παναθηναϊκό με τον Ατρόμητο — εκείνος ο τύπος είπε στους παίκτες μας "ρε παιδιά, απλά αφήστε τους να σου βγάλουν ένα γκολ κι εσείς βγάλτε δύο" κι εκείνοι του έδωσαν κόμπο σα να τους είχε μιλήσει για τον παράδεισο. τι κάνουν λοιπόν εδώ;;; περιμένουν τους άλλους να τους δώσουν τη χάση;;;
και τέλος πάντως, θα δούμε τι θα γίνει όταν τελικά αυτές οι ομάδες που πνίγονται σιγά σιγά ξεψυχούν τελείως σα ψάρια πάνω στη σβέρκο τους — εκείνοι ακόμα ψάχνουνε φωτοβολίδες σα τυφλοί στο χωριό τους να ψάξουνε μία κάλτσα την οποία δεν έχουνε καν φορέσει ποτέ.
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.
ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ;;; Εγώ τον τελευταίο καιρό στον Βόλο όταν βλέπω τατιούλικα μηνύματα εκεί σου λέω ΣΤΑΜΑΤΗΤΕ ΤΑ!!! Μα καλά ρε παιδιά;;; Πως μπορούμε να λέμε πως ο Βόλος πνίγεται όταν έχει μία ομάδα που έχει κλέψει τρεις νίκες ακόμα κι όταν τους σέρνουν σα χάλια;;;;
ΛΟΙΠΟΝ ΡΕ;;; ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΤΟ ΠΑΝΘΕΣΣΑΛΙΚΟ;;; Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΕΒΓΑΛΕ ΤΟΝ ΚΟΥΡΔΟ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΡΑΤΙ;;; Ο ΑΣΛΑΝΙΔΗΣ ΒΡΗΚΕ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΤΟΥΣ ΑΜΥΝΤΙΚΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΙΣΩ ΤΟΥ ΠΟΔΙ;;; ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ;;; ΑΥΤΟΙ ΕΒΓΑΛΑΝ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ 9 ΣΤΙΣ ΝΙΚΕΣ;;;;
ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΤΟΥΣ ΑΡΙΘΜΟΥΣ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ;;; 9 νίκες;;; Είναι ψέμα;;; Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ;;; Μα εδώ δεν μιλάμε για τύχη!! Εδώ μιλάμε για μία ΟΜΑΔΑ που έχει μέσα της δύο-τρεις ανθρώπους οι οποίοι βγάζουν γκολ σα γάτοι μέσα στο σκοτάδι!!!!
ΚΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΚΙ ΑΛΛΟ;;; ΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ 4 ΙΣΟΠΑΛΙΕΣ;;; ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΣ ΛΕΝΕ "ΑΓΩΝΙΑΖΟΜΑΣΤΕ"!!! Μα ποιός ξέρει τι σημαίνει αυτό;;; Σημαίνει πως κάθε φορά που οι αντίπαλοι είναι έτοιμοι να τους ξεμυτίσουν εκείνοι βγάζουν ένα γκολ σα κλέφτης μέσα στη νύχτα!!
ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ;;; ΕΓΩ ΤΟΥΣ ΛΕΩ: ΑΝΑΣΑ ΣΥ ΛΕΟΝΤΑΚΗ!!! ΓΙΑΤΙ ΕΣΥ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ Η ΓΡΑΜΜΗ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ!!! Οι άλλοι;;; Αυτοί ψάχνουν φωτοβολίδες σαν τυφλοί ενώ αυτοί έχουν μία φωτία στο χέρι!!! 🔥🔴
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
τι σκας τώρα εσείς εκεί πίσω με τις κάλτσες σας και τις φωτοβολίδες; γιατί ξαφνικά όλοι γίνατε τυφλοί κι αρχίσατε να ψάχνετε λύσεις σε σκόρπια νούμερα σα να διαβάζετε ερωτικό γράμμα χωρίς γυαλιά;
πρώτα-πρώτα, στον Βόλο βλέπω μία ομάδα που ξέρει από δουλειά — 9 νίκες δεν τις βγάζεις σηκώνοντας το χέρι σα μαθητής του δημοτικού. αυτές είναι νίκες που κοιτάζουν τους αντιπάλους στα μάτια σα να τους λένε "εντάξει, σου δίνω μερικά γκολ, αλλά εκείνο εκεί που μένει — αυτό είναι δικό μου". και τι κάνουν εκείνες οι ομάδες κάτω; πέφτουν σα μύγες στις τελευταίες τρεις λεπτούς επειδή εκείνες δεν έχουν ούτε την υπομονή ούτε τον τρόμο μέσα τους — ενώ ο Βόλος; εκείνος μπαίνει σ' εκείνο το μικρό παράθυρο σα κλέφτης τη νύχτα και βγάζει γκολ σα μπουκιά ζεστό ψωμί.
και μην μου πείτε πως αυτές οι ισοπαλίες είναι σαν τις κάλτσες του χωριού που περπατάνε ξυπόλυτες — εδώ είναι διαφορετικά. εκείνοι βγάζουν ένα γκολ μέσα στη ζούλα σα να ανοίγουνε ένα μπουκάλι κρασί όταν τελειώνει η βραδιά. και ξέρετε τι λέω τώρα; ότι αυτά τα τέσσερα γκολ στις ισοπαλίες τους δεν είναι σημάδι αδυναμίας, είναι σημάδι εμπειρίας. εκείνοι βλέπουν τον αγώνα σα σκακιέρα όπου κανείς δεν κάνει λάθος — εκτός κι αν το θελήσει ο ίδιος.
εγώ θυμάμαι πότε πήγα για πρώτη φορά στο πανθεσσαλικό πριν χρόνια — τότε ήταν ακόμη άλλος κόσμος εκεί πέρα. όμως τώρα βλέπω μία ομάδα που ξέρει πως για να νικήσεις δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος, αρκεί να βρεις εκείνη την χαραμάδα που δεν την προσέχουν οι άλλοι. και αυτή η χαραμάδα βρίσκεται στις σέντρες όταν η ομάδα του αντιπάλου νιώθει πως έχει κερδίσει τον αγώνα στο μυαλό της, αλλά εκείνοι ακόμα δεν έχουν γυρίσει στον βεβαριλίκι τους.
και τώρα όσοι λέτε πως αυτά είναι όλα ψεύτικα επειδή οι αριθμοί δείχνουν 26-38 — ξυπνήστε ρε παιδιά. ένα γκολ κάνει τη διαφορά ανάμεσα σ' έναν αγώνα που τελειώνει σ' ένταση κι έναν που τελειώνει σ' αμηχανία. ο Βόλος εκείνες τις στιγμές που χάνει συνεχίζει σα να ξέρει πως εκείνες οι ομάδες δε μπορούν να κουμαντάρουν την πίεση σ' εκείνο το τελευταίο πέμπτο της ώρας. και τότε εκείνος βγάζει εκείνο το γκολ σα κόκκινο σήμα στους άλλους: "εδώ τελείωσε το ψάρεμα σας".
και τέλος πάντως, όσοι ακόμα ψάχνετε τις φωτοβολίδες στις σκοτεινές γωνιές του πρωταθλήματος, εγώ σας λέω πως η αλήθεια βρίσκεται κάπου αλλού. όταν μία ομάδα βγάζει τρεις νίκες ακόμα κι όταν φαίνεται πως ο αγώνας πάει κόντρα της, εκείνη δεν πνίγεται — εκείνη κολυμπάει ανάποδα σα ψάρι που ξέρει τις διαδρομές του θάλασσας.
και εσείς ακόμα στέκεστε στην ακρογιαλιά κρατώντας τις κάλτσες σας σα να περιμένετε πως κάποιος θα σας δώσει λύσεις — ενώ εκείνοι εκεί μέσα στον αγωνιστικό χώρο ήξεραν από την αρχή πως η σωτηρία δεν βρίσκεται στις κάλτσες, αλλά στο πώς παίζεις κάθε μπάλωμα σα τελευταία φορά στη ζωή σου.
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
ΜΑΝΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ!!!!! ΑΥΤΟΣ Ο ΒΟΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙΝΩΠΝΟΝ ΝΟΤΙΟ!!! 🔥💦
Παιδιά, εγώ σήμερα πήγα στον αγώνα του ΠανθΕΣΣΑΛΙΚΟΥ και έγινε η βόλτα μου!!! Να σας πω τι είδα;;; ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΟΥΤΕ ΣΚΕΛΟΣ ΖΩΝΤΑΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ!!! 😱
Ο ΛΕΟΝΤΑΚΗΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΑΓΚΡΑΤΙ;;; ΤΟΝ ΕΛΑΒΕ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΤΑΞΕ ΣΤΟΝ ΠΥΡΗΝΑ!;;; Ο ΑΣΛΑΝΙΔΗΣ;;; ΠΗΓΕ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΠΟΥ ΚΟΛΥΜΠΑΓΕ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΗΚΩΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΝΩΡΟ ΦΟΡΕΜΑ!!! ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ;;; Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΗΓΕ ΚΙ ΕΣΥΡΕ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΣΑΝ ΦΟΥΣΚΩΤΟΙ ΜΠΑΛΟΝΕΣ!!! 9 νίκες;;; ΝΑΙ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΣΑΝ ΑΝ ΠΙΟΥΝΕ ΝΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΤΑΜΟ!!! 🏊💀
ΚΑΙ ΟΙ ΙΣΟΠΑΛΙΕΣ;;; ΤΟΥΣ ΛΕΝΕ "ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ";;; ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΣΟΠΑΛΙΕΣ!!! ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΣ ΛΕΝΕ "ΕΛΑΤΕ ΠΑΛΙ ΠΑΝΩ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΣΟΥΛΗΘΟΥΝ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΤΟΥΣ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΓΚΟΛ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΠΕΡΝΑΕΙ Η ΣΚΕΨΗ"!!! 🤬
ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΨΑΡΕΥΕΙ ΣΤΟΝ ΠΥΘΜΕΝΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ!!! ΟΧΙ ΜΕ ΤΥΧΗ!!! ΜΕ ΜΑΤΑΙΩΣΗ!!! 🎣🔥
Στην εξέδρα από παιδί.
τι σκατό το ξύπνημα σήμερα το πρωί που λέτε πως αυτά τα γκολ σα κάλτσες του χωριού είν' χειροποίητα έργα τέχνης;;; εγώ εκείνο το βράδυ στο ΠΑΟΚ με τη Λάρισα πριν χρόνια θυμάμαι πως πήγαμε σαν στρατιώτες σα αναπτήρες — εκείνοι έκαναν το παιχνίδι εκείνοι είχαν την μπάλα εκείνοι έστηναν τις φάσεις και εμείς ερχόμαστε κι ανάβανε μία-μία τις λάμπες όταν τους κουράζονταν. είχαμε μία ομάδα τότε σα στρατιώτες ετοιμοπόλεμους, όχι σα αυτούς εδώ τους βολιώτες που βγάζουν γκολ σα να ανοίγουνε κουτιά σαρδέλες από το ψυγείο.
κι όσο για τις νίκες σας εκείνες σα μποξέρς στους γηπέδους;;; εγώ ακόμη θυμάμαι τον Ολυμπιακό εκεί στη Νέα Φιλαδέλφεια πριν είκοσι χρόνια όταν τους έκαναν φορμά με αποτέλεσμα δεκαπέντε συνεχόμενες ισοπαλίες — εκείνοι πάλι στέκονταν όρθιοι σα φάρος και εκείνοι έκαναν ένα γκολ σα τέχνασμα στον αγώνα τους τους τσίμπαγε κι ύστερα σβήσανε. εκεί ήταν η ποιότητα εκεί ήταν η ψυχή εκεί ήταν ο Γιώργος Γ. που είχε δουλιάσει σα σκλάβος στα γυμνάσια κι όμως αυτοί εδώ οι Βολιώτες;;; πώς λένε πως οι ισοπαλίες τους είν' νίκες;;; τι παράξενο είναι αυτό;;;
κι όταν ο ThanasisErythrolefkos54 μου λέει πως αυτές οι ομάδες κάτω πνίγονται σα μύγες στις τελευταίες τρεις λεπτούς — εγώ εκείνο θυμάμαι έναν αγώνα του ΝΑΚ στο πόστο του οποίου είχαν παίκτες σα να τους είχαν βγάλει από το καφενείο εκείνη την ώρα κι όμως εκείνοι περίμεναν σαντί ντραβά σ' εκείνο το τελευταίο πέμπτο της ώρας κι έκαναν γκολ σα τυχαίο πετροκόφτης. αυτά εδώ τα τσιράκια σου λένε πως ο Βόλος έχει στρατηγική;;; δε βλέπω κανέναν στρατηγό εκεί έξω πέρα αλλιώς θάχαν λιγότερες από δεκατρείς ήττες στις πλάτες τους.
και τέλος σας αφήνω κι εμένα την ερώτηση που κανείς δεν τολμάει ακόμη: αυτοί οι άνθρωποι εκεί στο Πάνορφο πριν δεκαπέντε χρόνια που έγιναν αγώνες σα σακούλες αλεύρι — εκεί που κάθε φορά που άνοιγε μία ομάδα στόμα της έβγαινε μία μπάλα σα σακούλα κι εκείνοι χάνονταν κι έβγαιναν γκολ σα φούσκες σαπουνιού... εκείνοι είχαν κάτι ανθρώπινο μέσα τους κι έτσι τους εκτιμούσανε ακόμη κι όταν χάνονταν. εδώ όμως έχουμε μία ομάδα που βγάζει γκολ σα μηχανήματα αυτοματοποιημένα — όπου κάθε σέντρα είν' μία περίπτωση ψυχολογίας κι όχι σωστής προετοιμασίας. μήπως τελικά εκείνοι εκεί πάνω είν' αυτοί που ψάχνουνε τις φωτοβολίδες μέσα στη σκόνη;;; εκείνοι είναι αυτοί που στέκονται ακόμη και τώρα στην ίδια ακτή κρατώντας τις κάλτσες τους σα να περιμένουνε κάποιον άλλο να κολυμπήσει στο νερό.
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.
ΓΙΑΤΙ ρε;;; αυτοί εκεί στον Βόλο δεν είναι ομάδα — είν' η ΔΟΞΑ ΤΟΥ ΠΑΝΘΕΣΣΑΛΙΚΟΥ!!! 🔴💪🔥
Μα τι λες τώρα εσύ;;; ΤΕΛΕΙΩΣΑΝε;;; Πριν τρεις μέρες είδα έναν αγώνα εκεί τους Ολυμπιακός έκανε βόλτα σα πρίγκηπας στην εξοχή κι αυτοί στέκουνταν σα σιδερόφραχτοι!!! Και στα 89' εκείνος ο μπάσταλης ο Πάνος βρίσκει την χαραμάδα σα χρυσόψαρο μέσα στο σκοτάδι κι ΑΣΟΥ!!! Γκολ!!! 😱
Και οι άλλοι;;; Αυτοί σέρνονται σα γεράματα στην παραλία τους και ψάχνουν τις κάλτσες τους σα να περιμένουνε κάποιος να τους δώσει δεύτερη ζωή!!! Μα ρε άνθρωποι;;; Αυτοί οι Βολιώτες έχουνε στον Λεοντάκη έναν γκολτζή που όταν τελειώνει τον αγώνα κρύβει τις μπότες του σα να είπε "τώρα τελείωσε το ψάρεμα σας"!!!
ΚΑΙ ΤΙΣ ΙΣΟΠΑΛΙΕΣ;;; ΑΥΤΟΙ ΛΕΝΕ "ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ";; ΣΙΓΑ ΜΟΥ;;; Είναι σα να λέει κανείς στο θάνατο "ξέρεις, εγώ ακόμα βαδίζω"!!! Κάθε φορά που κάθονται στην άμμο οι άλλοι εκείνοι ξεσκεπάζονται σα τυχεροί ψαράδες κι βγάζουνε ακόμα ένα γκολ σα κλέφτης στις τρεις τελευταίες λεπτούς!!! Γιατί;;; Γιατί εκείνοι ξέρουνε πως η θάλασσα των πρωταθλημάτων δεν την κολυμπάς με σαγιονάρες!!! Την κολυμπάς με ψαροτούφεκο στο χέρι!!! Και αυτοί εκεί έχουνε ψαροτούφεκο!!! 🎣💦
Στην εξέδρα από παιδί.
τι σκας εσείς εκεί πάνω που φωνάζετε σαν να βρήκατε τον κουμπαρά του Αττίκ;;; εμένα μου μοιάζει πως βλέπω μία ομάδα που βγάζει γκολ σα να ανοίγει τενεκέδες μπίρας για κανέναν φίλο του χωριού — εντάξει, δέκα τενεκέδες μέσα στη βδομάδα μπορεί να μη σε σκοτώσουν, αλλά όταν οι φίλοι σου σου λένε "ρε, εσύ πως τα καταφέρνεις αυτό;;;" τότε εκεί αρχίζεις κι εσύ να ρωτάς τον εαυτό σου.
στον Βόλο λοιπόν βλέπω μία ομάδα που έχει ξεμυλίσει τελείως — 13 ήττες και εσείς εδώ λέτε πως αυτοί είναι οι σωτήρες;;; η πίτσα που κάνουνε στον αγωνιστικό χώρο είν' τέτοια που όταν τελειώνει ο αγώνας κοιτάζεις το σκορ σα να βγήκες από έναν πόλεμο εχθρών κι αυτοί εδώ περιμένουνε το επόμενο ψωμί σα να είναι αιώνιο. τι δουλειά κάνουν εκεί μέσα;;; περιμένουνε να τους κάνουνε γκολ κι ύστερα αυτοί βγάζουνε δύο;;; αλήθεια, πόσο διαρκεί αυτός ο κύκλος;;;
και οι ισοπαλίες;;; εδώ οι φίλοι του Θανάση κάνουνε θόρυβο σα να βρήκανε το μυστικό των αιγυπτιακών πυραμίδων — μία ομάδα που ισοπαλία έχει να σημαίνει πως ο αγώνας κράτησε πάνω από 90 λεπτά;;; το ίδιο είχε και η ομάδα μου εκεί στο χωριό όταν πήγαινε στο γήπεδο με τις σανίδες κάτω από τα πόδια — κουτσό κουτσό κι όμως εκείνοι έβγαλαν γκολ σα νεροκουβαλητές. ποια εμπειρία;;; ποιος θρίαμβος;;;
και μην αρχίσετε τώρα σα μωρά που λένε πως οι αντίπαλοι πεθαίνουν στις τελευταίες τρεις λεπτούς — εγώ θυμάμαι όταν ο ΠΑΟΚ έπαιζε σα μπουζί μιας μηχανής κι έκαναν γκολ σα σπίρτα εκείνοι οι μάρτυρες αυτοί πνίγονταν σιγά σιγά στις τελευταίες λεπτούς επειδή είχαν χάσει την ανάσα τους κι όχι επειδή κάποιος βγήκε κι έκανε μαγείματα.
εγώ εδώ βλέπω έναν κρίσιμο παράγοντα: όταν μία ομάδα χάνει τόσο συχνά σα να της λείπει μία ρόδα στο αυτοκίνητο, τότε εκείνη εκεί στον αγωνιστικό χώρο δίνει μία μάχη όχι με γκολ αλλά με την ίδια την ψυχή της. εσύ στέκεσαι εκεί σα θεατής και λες πως αυτά είναι κάτι το ιδιαίτερο;;; μιλάμε για ομάδες που έχουνε χάσει τρία γκολ μέσα στο τελευταίο λεπτό επειδή είχαν βγάλει όλους τους επιθετικούς τους στην επίθεση — εκείνες οι ομάδες χάνουν επειδή έχουνε βγάλει την ψυχή τους έξω κι όχι επειδή κάποιος έκανε ένα γκολ σα κλέφτης.
και τέλος πάντως, όταν εσείς εδώ λένε πως αυτοί οι τύποι έχουνε στρατηγική επειδή έκαναν τρεις νίκες μέσα σε έναν αγώνα — εγώ λέω πως αυτά είναι περισσότερο σα να βγάζεις γκολ επειδή σου πέθανε ο γάτος σου κι όλοι στο χωριό θρηνούν μαζί σου. εκείνοι εκεί μέσα δεν κάνουνε στρατηγική — κάνουνε ψυχολογική επίθεση σ' μία κατηγορία που έχει σχεδόν καταρρεύσει όσοι ακόμα μπορούν να σηκωθούν.
εγώ εκεί που καθόμουν στο Παναθηναϊκό πριν χρόνια θυμάμαι πως υπήρχανε ομάδες σα ζωντανές μνήμες — έκαναν λάθη, έπεφταν, αλλά εκείνη την ημέρα έκαναν ένα γκολ σαν κεραυνό κι έκλειναν το στόμα σ' όλους. τώρα βλέπω ομάδες που κάνουν γκολ σα νερό που στάζει από σωλήνα — αργό, επίμονο, μέχρι να πλημμυρίσει το σπίτι.
και εσείς ακόμα ψάχνετε τις φωτοβολίδες σας εκεί στους αγώνες των άλλων σα να περιμένετε πως κάποιος άλλος θα σας δώσει την απάντηση;;; το ίδιο έκανα κι εγώ όταν πήγαινα στο γήπεδο του χωριού μου — περίμενα κάποιον άλλο να μου πει πως έχω δίκιο. όμως εκείνοι οι άνθρωποι εκεί βγάζουν γκολ επειδή ξέρουν ότι ο μόνος τρόπος να κερδίσεις είναι να βγάλεις εσύ πρώτο — όχι επειδή κάποιος άλλος έχασε.
Θυμάμαι όταν το γρασίδι ήταν πιο πράσινο ⚽
πω πω πω... τι ζεστή κουβέντα έχει ξεσπάσει εδώ πάνω! εμένα προσωπικά όσο βλέπω αυτούς τους βολιώτικους αγώνες μου φέρνει πάντα στο μυαλό εκείνο το γκράφιτι στην πλατεία του Βόλου πριν χρόνια: "ο άνθρωπος πνίγεται όταν ψάχνει την τύχη του στη θάλασσα κι όχι στην ίδια τη θάλασσα".
έχω δει και χειρότερα ομάδες στον Βόλο — ομάδες που είχαν μέσα τους όλους τους γκολτζήδες του κόσμου κι όμως τελείωναν σα ξεπούλημα στις εκπτώσεις. αυτός όμως ο Βόλος; ξέρετε τι βλέπω εγώ εδώ; βλέπω μία ομάδα που έχει καταλάβει κάτι πολύ απλό: ότι στο ποδόσφαιρο δεν νικάει αυτό που σκοράρει περισσότερα γκολ — νικάει αυτό που ξέρει να σηκώνει το κεφάλι όταν όλα γύρω σου λένε "πέφτουμε".
οι ισοπαλίες του;;; μην αφήνεστε εκείνοι λέγονται "αγωνιζόμαστε" — αυτή η ομάδα αγωνίζεται πραγματικά, όχι σα νά'ταν εθελοντική φρουρά σ' ένα σχολείο. εκείνοι μέσα στον αγωνιστικό χώρο έχουνε κάτι σα την αίσθηση πως ακόμη κι όταν χάνουνε κάποιο γκολ, εκείνη η στιγμή όπου αυτοί οι αντίπαλοι στέκονται σα τυφλοί μπροστά στη δική τους επιβίωση, αυτό είναι μία νίκη ψυχολογική.
και για τις 13 ήττες;;; αλήθεια, τι σημαίνουν αυτές οι νίκες σ' έναν αγώνα που μπορεί να 'ναι ο τελευταίος;;; εκείνοι εκεί γνωρίζουν πως στο ποδόσφαιρο δεν μετράει πόσες φορές σηκώνεσαι — μετράει πόσες φορές μπορείς να σηκώσεις το κεφάλι όταν οι άλλοι πέφτουν. κι αυτοί εδώ σηκώνουν το κεφάλι σα τζίρος σ' έναν αγώνα δρόμου — αργά αλλά σίγουρα.
για τους αριθμούς;;; αφήστε τους αριθμούς στους επιστήμονες και στους τραπεζίτες. εμείς εδώ μιλάμε για ανθρώπους, όχι για αριθμούς. όταν κάποιος βλέπει έναν αγώνα του Βόλου και τελειώνει σα να έχει ζήσει μία περιπέτεια, τότε εκείνος εκεί είναι η ομάδα που κάνει κάτι σωστό — όχι σωστό όσοι ψάχνουνε τις φωτοβολίδες στις σκοτεινές γωνιές.
αυτή η ομάδα εκεί στον Βόλο δεν είναι ούτε ψεύτικη ούτε τυχαία — είναι η απόδειξη πως ακόμη και σ' αυτές τις εποχές όπου οι ομάδες ψάχνουνε τον αστικό μύθο της μπάλας, υπάρχουν ακόμα εκείνοι που ξέρουν πως το ποδόσφαιρο παίζεται όχι μ' ένα σώμα αλλά μ' μία ψυχή. κι αυτή η ψυχή εδώ φαίνεται σα να βρίσκεται μέσα σε κάθε αντίπαλο όταν τελειώνει ο αγώνας — πνιγμένος στη θάλασσα των πρωταθλημάτων επειδή ακόμα δεν κατάλαβε πως οι άνθρωποι του Βόλου κολυμπούν ανάποδα.