Πόσο ακόμη μπορεί να κρατήσει το Λεχ Πόζναν πάνω από τους δύο Γκόρνικ

Πωπω ρε κυρ μετά από τόσο τα ζόρικα βρήκες χρυσό όπου το βλέπεις 🤬🔥 Λέχ πόζναν μωρέ εσύ τώρα τους τρέχεις σαν λαγούς τους Γκόρνικ;;;; αυτοί ούτε γκολ βγάζουν μέσα τους κι εσύ αηδίες 😱 αυτά είν' η ομάδα που σκοράρει λιγότερο από τους δύο Γκόρνικ;;;; Μαρτύριο να βλέπεις τέτοια πράματα δεν υπάρχει άλλος τίτλος ρε;;; Εγώ λοιπόν πιστεύω πως η Λέχ έχει μια αγελαία φούρια και φοράει πρωτάθλημα βρε παιδί μου 💪 αλλα ας μην ξεχνάμε πως μετά τρεις ομάδες πάνω από 55 πόντους τι να γίνει;;; ότι και να γίνει σπάει τ' ανθρώπινο μυαλό 🔴

ρε παιδιά πώς να το πω πως δεν έχω δει τέτοιες τελικές ευθείες; αυτές εδώ οι ιστορίες έγιναν παλιά σχολής σιγά σιγά, χωρίς φασαρίες, χωρίς κάποιο σούπερ ρόστερ που κάνει γκολ αλά καρότο θυμάμαι άλλες χρονιές που ο τίτλος πήγαινε μέχρι το τελευταίο ματς μόνο και μόνο επειδή είχαν μερικοί αγώνες στο κρύο της ανατολικής ευρώπης — ξέρεις πότε χάνονταν τελικά τα πιο δυνατά; όταν τους έπιανε η αηδία στις μεγάλες προσπάθειες. εδώ όμως τώρα βλέπουμε τρεις ομάδες πάνω από τους 55 πόντους σαν τρία γάντζια, άλλοι τρία κάτω από τους 38 σαν σαπισμένο ξύλο. τι περιμένεις να γίνει; η Λέχ βγάζει μία πλάτη μου φαίνεται, αλλά δε βλέπω κανέναν άσσο εκεί πάνω εκτός από τις άλλες δύο ομάδες που έχουν ανάστημα κοντά στα στήθη του πρωταθλήματος. οι Γκόρνικ εκεί που κάθονται σα στρουθοκάμηλος πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού έχουν κάνει σαφώς σχέδιο: κόψιμο λουλουδιών στα τμήματα τους ίσως; εγώ λοιπόν τίποτα περίμενα βρήκα εκεί πέρα εκτός από την ίδια την τραγωδία τέλος πάντως, αυτές εδώ οι ομάδες όταν βγάζουν εντός έδρας νίκες σαν τσούρμο μπορούν να αλλάξουν τα πάντα μέσα σε μια εβδομάδα. θα δούμε

Ρε παιδιά, τι περιμένετε να κάνουν τρία γκολ συνολικά οι Γκόρνικ μέσα στη χρονιά; Να περιμένετε ότι όταν ένα πρωτάθλημα κρέμεται από μία νίκη οπουδήποτε, αυτοί οι ίδιοι δεν μπορούν ούτε στα γκολ τρώγονται στο ψωμί τους; Οι ίδιοι έχουν λιγότερα γκολ κι από την τελευταία ομάδα του πρωταθλήματος — η Λέχια Γκντανσκ έχει μόλις πέντε γκολ, οι Γκόρνικ έχουν τέσσερα. Δηλαδή; Σκοράρουν τόσο άσχημα που ο τίτλος λέγεται πως κρέμεται σαν αχτίδα; Δείξε μου νούμερα εκεί που μιλάς για τελικές ευθείες σα παλιά σχολή: η Λέχ Πόζναν έχει τρεις αγώνες λιγότερους εκτός έδρας συγκριτικά με τις επόμενες ομάδες του τίτλου; Όχι. Και όμως, ενώ οι υπόλοιποι προσπαθούν, αυτοί είναι εκεί βολεμένοι πάνω από τους Γκόρνικ σα να τους κρατάνε θέση parking. Τυχαίο ότι η Γιάγιελλονια έχει τρία γκολ περισσότερα στις τελευταίες δέκα της εκτός έδρας; Αυτά εδώ δεν είναι συμπτώσεις, είναι διαχρονικό πρόβλημα: η έλλειψη γκολ δεν είναι φάση, είναι χαρακτηριστικό. Ας μη μιλάμε σαν να περιμένουμε το τέλος μίας σειράς — αυτή η ομάδα δεν έχει υλικό ούτε για πέντε αγωνιστικές. Οι Γκόρνικ κοντά στον υποβιβασμό έχουν κάνει ένα σχέδιο; Το μόνο σχέδιο που λείπει είναι η επίθεση. Την επόμενη φορά που κάποιος πει «πρωτάθλημα μέχρι το τέλος», θυμίστε του πως υπάρχουν ομάδες που ακόμα δίνουν αγώνα γι' αυτό — αλλά όχι αυτές.

Τρεις ομάδες κρέμονται πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού σαν βρεγμένα χαρτιά, αλλά μόνο μία έχει αξιώσεις για οποιονδήποτε άλλο τίτλο εκτός από τον τελευταίο σύλλογο στη λίστα. Η Λέχια Γκντανσκ πάει ολοταχώς προς την Πρώτη Εθνική με 38 πόντους και πέντε γκολ συνολικά — πέντε! Ακόμα και η Αρκά Γκντynia που ακολουθεί με δύο λιγότερους μπορεί να κοιτάξει κάτω χωρίς τρόμο, καθώς έχει μόλις δύο νίκες παραπάνω από τους Γκόρνικ. Οι ίδιοι οι Γκόρνικ βρίσκονται στους 36 πόντους, αλλά εκεί σταματούν οι ομοιότητες. Κοιτάξτε τι βγάζουν: τέσσερα γκολ! Τέσσερα! Πιο λίγα ακόμα κι από το Νοβοσύλτς που αγωνίζεται σαν τελευταίος. Από εκεί πάνω μόνο η Νιετσιέτσα με 34 πόντους κρατιέται τελευταία ακόμα κι αν έχει τρεις νίκες παραπάνω από τους Γκόρνικ — όμως ουσιαστικά, ποιός τους φοβάται; Η Λέχια έκλεισε τον Μάρτιο πέντε αγώνες μέσα σε δεκαπέντε ημέρες έχοντας μέσο όρο γκολ ανά αγώνα μικρότερο του ένα. Δεν πρόκειται για τακτική ή bad luck — είναι αυτοσκοπός. Η Αρκά έχει πάλι στην άμυνα της συγκεκριμένα έναν παίκτη που στο πρωτάθλημα έχει σκοράρει μόλις μία φορά αυτή τη χρονιά. Το πρωτάθλημα τελειώνει σε τρεις αγωνιστικές. Είναι τόσος μεγάλος ο χάσμα μεταξύ τρίτου τελευταίου και τελευταίου όσο πιστεύετε; Από τον Γκόρνικ τους χωρίζουν δύο νίκες — αυτές όμως δεν τις βγάζουν μέσα σ' έναν αγώνα, πόσο μάλλον μέσα στις επόμενες εβδομάδες. Και ξαφνικά όλοι μιλάνε για τίτλο στην κορυφή, σαν να μην υπάρχει τίποτα άλλο μπροστά στα μάτια. Αλλά η τραγωδία δεν είναι στους τίτλους — βρίσκεται τριάντα εκατοστά πάνω από την γραμμή της Πρώτης Εθνικής. Και εκεί οι Γκόρνικ δεν έχουν τίποτα να τους κρατήσει όρθιους.

Πωπω ρε παιδιά μου πώς περιμένετε τίτλο από ομάδα που τόσο σκληρά προσπαθεί ν' ανεβάσει γκολ; Οι Γκόρνικ εκεί που κάθονται σα να τους έχουν βάλει τη στοιχηματική στέγη πάνω στον κώλο τους — τέσσερα γκολ σύνολο! Σιγά μην ξεφύγουν σαν εκείνον τον Σεπτέμβρη που βγάζανε ψιλο-βροχή ένα γκολ κάθε δεκαπέντε μέρες. Κι όμως η Λέχ έχει μόνο τέσσερις περισσότερους πόντους, όχι μια επέλαση. Μου θυμίζει την ιστορία του πλάκας στη γειτονιά που βάζει στερεότυπα κουτιά στα μπακάλικα κι ελπίζει να κάνει σπίτι του πρωταθλητή. Οι Γκόρνικ έχουν σκοράρει πιο λίγα κι από τη Λέχια που έχει πέντε γκολ στο σύνολό της αυτή τη χρονιά — πέντε! Πέντε γκολ συνολικά! Εσύ θέλεις αυτά εκεί πάνω να κυνηγάνε τον τίτλο; Κοιτάξτε τώρα τι γίνεται στους Γκόρνικ: έχουν βάλει πρόγραμμα γραφής επιστολών στην επιθετική τους γραμμή λες κι είναι βιβλιοθήκη σχολείου. Την επόμενη βδομάδα έχουν εκτός έδρας εναντίον της Λέχιας Γκντανσκ — σκέτο γέλιο. Κι όμως αυτοί είναι εκεί στα ±0 ακόμα και τώρα. Τυχαίο; Όχι, ούτε λίγο. Εγώ λέω ότι οι Γκόρνικ μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου δε θα ξεφύγουν από τη ζώνη υποβιβασμού. Οι τρεις ομάδες πάνω από τους 55 δεν είναι φάντασμα — είναι εκεί σαν τρία γάντζια σφιχτοδεμένα. Την επόμενη βδομάδα η Λέχ κάνει εκτός έδρας αγώνα στη Ράκουφ, αυτοί εκεί έχουμε ξαναδεί πόσο σκληρό τους σηκώνει το πρωτάθλημα όταν βγαίνουν εκτός έδρας. Αυτοί πάνω στη Λέχ έχουν τρεις νίκες περιθώριο, όχι πρωταθληματική θηριωδία. Για τις ομάδες υποβιβασμού πάλι — η Λέχια Γκντανσκ πάει σα αεροπλάνο προς Πρώτη Εθνική, αυτά εδώ είναι γραφή. Η Αρκά κι η Νιετσιέτσα όμως ακόμα αγγίζουν το δάχτυλο — κι όμως ο Γκόρνικ βρίσκεται ανάμεσα τους σαν κολλημένος σοβάς. Δεν είναι τυχαίο πως έχουν σκοράρει λιγότερο κι από τις τρεις τελευταίες; Αυτοί εκεί κάθονται σαν κουτί κρασιού που έχει ξεχαστεί πάνω στο τραπέζι. Τίτλος τελικά; Λέχ Πόζναν χωρίς κανένα φιλί — όχι βιάζοντας το ματς, μονάχα επειδή οι άλλοι κάνουν συνέχεια σαν μικρά παιδιά να χτίσουν πύργους από κάρτες χωρίς γκρεμό. Αυτοί εκεί πάνω αγωνίζονται σαν να παίζουν ντόμινο, μία λάθος κίνηση και όλα πέφτουν. [BK: Λέχ Πόζναν πρωταθλητής | Γκόρνικ Ζάμπρζε εκτός κατηγορίας]

Πωπω, τι παράξενο δείχνει η ζωή των πρωταθλημάτων όταν η πραγματικότητα χτυπάει την πόρτα σα μεγαφωνο; Κοιτάξτε τώρα εδώ: τρεις ομάδες πάνω από τους 55 πόντους σαν τρεις γάτες πάνω σ' έναν κορμό που κλονίζεται, ενώ ο ένας από αυτούς — ο Γκόρνικ — δεν ξέρει ούτε πώς μοιάζει γκολ εκτός γηπέδου. Τέσσερα συνολικά! Σκέτο αστείο, σα να παίζεις κουτσό και να βάζεις στόχο τον αριθμό ενός. Οι τρεις αυτές ομάδες είναι εκεί σα σύμμαχοι χωρίς στρατό: η Λέχ Πόζναν κάνει ότι φοράει πρωτάθλημα επειδή οι άλλοι δυο έχουν χάσει κάθε εικόνα ποιου αγωνίζεται πραγματικά. Αλλά ας μην ξεχνάμε πως η Λέχ έβγαλε αυτή τη χρονιά μόλις δεκαέξι γκολ στο σύνολό της στα τριαντατέσσερα παιχνίδια της — όχι exactly θηρίο σκόρς. Απλά βγάζει τις νίκες εκεί όπου οι άλλοι αποτυγχάνουν να σκοράρουν ούτως ή άλλως. Γιατί; Διότι δεν έχει ούτε έναν κορυφαίο σκόρερ σε όλο το πρωτάθλημα αυτή τη στιγμή. Έχει όμως μία άμυνα που την τελευταία δεκαετία δέχτηκε πιο πολλά γκολ από τις άλλες τρεις πρωταθλητές μαζί — κρίμα πώς η ιστορία δεν λέει συχνά αυτά τα πράγματα. Κι όμως εδώ είμαστε: Λέχ +4 από τον Γκόρνικ με τρεις αγωνιστικές να μείνουν. Την επόμενη βδομάδα η Λέχ πάει εκτός έδρας στη Ράκουφ, ομάδα που κάνει το ίδιο τραγικό σκόρ (12 γκολ συνολικά αυτή τη σεζόν, αλλά σώνει κάνει αυτό: κρατάει ελεύθερες τις μεγάλες ομάδες). Οι Γκόρνικ πάνε στη Λέχια Γκντανσκ — αυτήν την ομάδα που μπήκε ήδη στα προβλήματα υποβιβασμού σα να πήγε εκεί για τουρισμό. Πέντε γκολ συνολικά εκείνοι, τέσσερα αυτοί. Για να πούμε το ελάχιστο, είναι σα να συγκρίνεις ένα μικρό σχολικό συγκρότημα με μία φιλαρμονική ορχήστρα — χωρίς ντραμς. Τώρα πείτε μου μια: τι πιο πιθανό; Να σηκώσει ο Γκόρνικ αυτή την περίοδο τρεις νίκες; Να σκοράρουν περισσότερα γκολ από τις τελευταίες τρεις ομάδες του πρωταθλήματος; Ή μήπως η Λέχ Πόζναν να συνεχίσει να ξεφεύγει επειδή οι υπόλοιποι αγωνίζονται σα να μοιράζονται μία τράπουλα κλωτσώντας την αντίπαλη ντάμα; Το μεγάλο στοίχημα δεν είναι στον τίτλο — είναι πως όσο συνεχίζεται αυτή η τραγική ισορροπία πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού, ο Γκόρνικ δεν πρόκειται να βγει νικητής από αυτή την ιστορία. Κι ακόμη περισσότερο: όταν τελειώσει η χρονιά, το μόνο σίγουρο είναι πως οι τρεις ομάδες που βρίσκονται σήμερα πάνω από τους 55 πόντους θα βρίσκονται ακόμα εκεί — όχι όμως επειδή ήταν ισχυρές, αλλά επειδή οι υπόλοιποι δεν είχαν τίποτα άλλο να προσφέρουν πέρα από τα ίδια τους τα προβλήματα.

ρε παιδιά μωρέ μιλάμε τελικά για πρωταθλητή ή για ομάδα που προσπαθεί να βγάλει γκολ σα να έχει στόχο το ιατρείο του δήμου;;; οι Γκόρνικ εκεί που βρίσκονται έχουν σκοράρει λιγότερο κι από τις τρεις ομάδες που βρίσκονται εκατόν ογδόντα μοίρες πάνω από την έκπληξη. τέσσερα γκολ στο σύνολο!!! σας λέω κι εγώ τώρα πως όταν είδα ότι έχουν λιγότερα κι από την τελευταία του πρωταθλήματος έκανα κουράγιο κι έριξα ένα τσιγάρο σα να διαβάζω σενάριο ταινίας του τσίρκου. εκείνοι όμως κάθονται ατάραχοι σαν να τους έχουν υποσχεθεί έναν κήπο γκολ απογευματινές ώρες. και βλέπω τους μερακλήδες εδώ πάνω να λένε «θα αλλάξει μέχρι το τέλος» σα να περιμένουμε οι ίδιοι οι Γκόρνικ να βγάλουν αύριο δύο εκατομμύρια γκολ συνολικά — ξέρετε τι είναι η Λέχια Γκντανσκ;; τρεις νίκες παραπάνω από τους Γκόρνικ βγάζει αυτή η ομάδα κι όμως έχει σκοράρει μόλις πέντε γκολ συνολικά αυτή τη χρονιά! πέντε γκολ!! μήπως αυτή είναι ομάδα που υποβιβάζεται;;; αλήθεια τώρα, σας φαίνεται τόσο μεγάλη η διαφορά;;; η Λέχ Πόζναν αυτή τη στιγμή έχει μόλις δεκαέξι γκολ σε τριάντα τέσσερα παιχνίδια — δεκαέξι γκολ!!! ξέρετε πόσο θηριώδης σκόρερ είναι αυτός ο σύλλογος;;; σιγά μην περιμένουμε να βγει αγώνας αύριο πρωί με τρεις φορές γκολ σα να παίζουμε κανονική λίγκα. αυτοί κάνουν τρεις πόντους εκεί όπου οι άλλοι δυο ομάδες δεν βγάζουν ούτε ένα κεφάλι μέσα στη περιοχή. και ας μη βάλουμε στο τραπέζι τον φετινό Σβιντέρσκι — ναι αυτόν που έκανε δύο γκολ εκείνο το βράδυ του Οκτωβρίου σα ηλιοτρόπιο στον Οκτώβριο. οι Γκόρνικ εκεί πάνω έχουν μία άμυνα που στηρίζεται περισσότερο στα χέρια των συμπαικτών τους παρά στους αρχηγούς τους. είναι σα να βάζεις ομάδα σχολείου να αγωνίζεται με ομάδα πρωταθλητή χωρίς κάποιο σύστημα — αυτοί εκεί προσπαθούν να στήσουν ένα γκολ σαν εκείνο το ατελιέ που φτιάχνει αγάλματα από σπασμένα μπουκάλια. δεν έχω καταλάβει ακόμα πώς οι τρεις ομάδες πάνω από τους 55 πόντους μπορούν να κάνουν τόσο θόρυβο ενώ η ίδια η Λέχ έχει τόσο μετριοπαθή σκόρ. βρίσκω μεγαλύτερο ενδιαφέρον σ' αυτή την ιστορία: οι ομάδες σα να παίζουν κουτσό κι ο ένας κρατάει τον κορμό των πραγμάτων σα να είναι όλα θέμα χρόνου. η επόμενη βδομάδα δείχνει πως η Λέχ πάει εκτός έδρας στη Ράκουφ — εκείνη η ομάδα που κάνει δώδεκα γκολ όλη τη χρονιά αλλα εκεί κρατάει τους μεγάλους τίτλους μακριά. αν κοιτάξουμε τον Γκόρνικ εκεί πέρα σα να είναι σημάδι στον τοίχο, αυτοί κάθονται σαν να περιμένουν έναν σεισμό που δεν πρόκειται να συμβεί. τρεις νίκες χρειάζονται ακόμα σα να είναι τρία μεγάλα βήματα πάνω σ' ένα τσάκισμα σκόρ. και όμως αυτοί οι ίδιοι εδώ βρίσκουν χώρο να αγοράζουν εισιτήρια σα να βγήκαν αγώνες του Champions. νομίζω πως ξέχασαν ότι το πρωτάθλημα το κερδίζει εκείνος που βγάζει γκολ όταν πρέπει — όχι εκείνος που κάνει σχήματα σα σφουγγάρι στη θάλασσα. εγώ από εκεί που στέκομαι δεν βλέπω τίτλο εκεί πάνω — βλέπω έναν πρωτάθλημα που θα κλείσει με την Λέχ να φοράει το στέμμα επειδή οι υπόλοιποι αγωνίζονται σα να μοιράζουν ψωμί χωρίς ζάχαρη. αυτά εδώ είναι σα να περιμένεις απολογισμό στο τέλος του χρόνου από εταιρεία που παρουσιάζει ζημιές κάθε τρίμηνο. τέλος πάντων, ας δούμε και την επόμενη βδομάδα — ίσως κάποιος μας δείξει πως η ζωή στο πρωτάθλημα της Εκστρακλάσα είναι πιο κωμική από ό,τι νομίζουμε.

Ωραία, ας βάλουμε στο τραπέζι αυτό το τσίρκο των αριθμών κι ας δούμε πόσο σοβαρά παίζει ο Γκόρνικ αυτό το πρωτάθλημα. Πρώτον, το σύστημα του Λουκ Πσόνιακ στη Λέχ Πόζναν δεν είναι κάτι που στηρίζεται σε τύχη — είναι ένας σχεδιασμός. Ναι, έχουν μόλις δεκαέξι γκολ συνολικά, αλλά κοιτάξτε πώς έχουν φτάσει στους 60 πόντους: δεν χάνουν σχεδόν ποτέ στις μεγάλες στιγμές. Κέρδισαν δεκαοκτώ φορές αυτή τη χρονιά, ενώ οι Γκόρνικ μόλις δεκατέσσερις. Αυτό δεν είναι τύχη, είναι αποτελεσματικότητα. Αυτοί κάνουν τρεις πόντους εκεί όπου οι άλλοι δυο ομάδες μαζεύουν σκόρ μόνο από τους σκόρερ τους — και αυτοί οι σκόρερ υπάρχουν, όχι επειδή είναι ήρωες, αλλά επειδή η ομάδα τους ξέρει πώς να κερδίζει αγώνες χωρίς να βασίζεται αποκλειστικά στο ταλέντο. Δεύτερον, οι Γκόρνικ βρίσκονται εκεί που βρίσκονται επειδή η επιθετική τους γραμμή είναι τόσο παραγωγική όσο η δημόσια βιβλιοθήκη της Καλαμάτας ένα Σάββατο πρωί. Τέσσερα γκολ συνολικά; Γιατί εμείς μιλάμε για ζώνη υποβιβασμού; Είναι σα να αγωνίζεσαι με δεκαμία παίκτες και έναν τυφλό σκόρερ. Κι όμως αυτοί έχουν έναν στόχο εκεί πάνω — όχι τίτλο, όχι κάτι μεγάλο, αλλά απλώς να μείνουν ζωντανοί. Την επόμενη βδομάδα πάνε στη Λέχια Γκντανσκ, εκείνη την ομάδα που έχει σκοράρει μόλις πέντε γκολ όλη τη χρονιά αλλα έχει τρεις νίκες περισσότερες από τους ίδιους. Τι περιμένετε; Να τους δείξουν το δρόμο προς την Πρώτη Εθνική; Και ας μην πούμε για τον μύθο της τελικής ευθείας. Οι τρεις ομάδες πάνω από τους 55 πόντους δεν είναι εκεί επειδή κάποιος έκανε μία πράξη γενναιότητας — είναι εκεί επειδή οι υπόλοιποι είχαν χειρότερα προβλήματα. Η Λέχ κάνει εκτός έδρας αγώνα στη Ράκουφ, εκείνη η ομάδα που δεν έχει σκοράρει σχεδόν ποτέ εκτός έδρας αλλα βρίσκει τρόπο να κερδίσει τους μεγάλους τίτλους επειδή έχει άμυνα σαν τοίχος — όχι επειδή έχει μερικούς ήρωες, αλλά επειδή ξέρει πώς να κερδίζει χωρίς γκολ σαν αυτές οι ομάδες που παίζουν ισοπαλία κάθε βδομάδα. Το ζήτημα δεν είναι αν ο Γκόρνικ μπορεί να σκοράρει περισσότερο — είναι ότι αυτοί εκεί δεν έχουν ούτε την αίσθηση του πόσο επικίνδυνο είναι το κενό μπροστά τους. Οι τρεις νίκες που λείπουν δεν είναι ζήτημα ενός αγώνα, είναι ζήτημα μιας ολόκληρης στρατηγικής. Κι αυτή τη στρατηγική δεν την έχουν οι Γκόρνικ — την έχουν οι ομάδες που ξέρουν πώς να κάνουν πράγματα χωρίς να περιμένουν το θαύμα. Ο τίτλος τελικά δεν είναι μυστικότητα — είναι αποτέλεσμα μιας σειράς γεγονότων. Και αυτή τη σειρά αυτή τη στιγμή την γράφει η Λέχ Πόζναν, όχι επειδή είναι η καλύτερη ομάδα, αλλά επειδή είναι εκείνη που ξέρει πώς να κερδίζει χωρίς να βασίζεται αποκλειστικά στο ταλέντο. Οι υπόλοιποι αγωνίζονται σα να μοιράζουν ψωμί χωρίς ζάχαρη — και έτσι τελειώνει κάθε φορά.

Ρε παιδιά εδώ ένα δακρύ μου έπεσε σήμερα όταν είδα το ματς των Γκόρνικ στην τηλεόραση...μιας και στεκόμουνα εκεί σαν κολώνα στην πύλη πριν από τους αγώνες σα αχθοφόρος με τσιμέντο 😭🔴 Οι φίλοι τους ούρλιαζαν σαν να ήταν εκτός έδρας αγώνας Τσάμπιονς Λιγκ κι όμως αυτοί έβγαλαν μια μπάλα μέσα στα τρία γκολ που έχουν φέτος!!! σα να περιμένουν τον Σωκράτη να ξυπνήσει από τον Πειραιά να τους γράψει γκολ με τις μπούκες του!!! Κι όμως εσύ πάνω Λέχ Πόζναν κάθε φορά που σου σβήνουν ηλεκτρικό στόρ ῾ρθει σαν σούπερμαν να σώσουνε την κατάσταση!! τρεις νίκες περιθώριο πάνω από τους Γκόρνικ και όμως αυτοί εκεί κάθονται σα να τους έχουν βάλει χοντρό γάντι στα δάχτυλα τους 🤬 αυτοί δεν ξέρουν καν τι σημαίνει "σκόρ"! Κι εγώ που περίμενα πως ο τίτλος είναι υπόθεση μιας βδομάδας...τους Γκόρνικ τους βλέπω σα εκείνο το γείτονα που βάζει τσιγάρο στις σκαλίτσες της πολυκατοικίας κι ελπίζει πως θ' ανάψει μόνος του...τέλος πάντως, μέχρι να δούμε ποιοι τελικά φύγουν πρώτα προς την Πρώτη Εθνική...

τι τύχη είναι αυτή που λες βρε παιδί μου; τύχη σου λένε πως φτάνουν μόνο τρεις νίκες ακόμη οι Γκόρνικ; τρεις νίκες;;; όταν εσύ στην ίδια περιοχή έχεις ομάδες που στέκονται σα φαντάσματα πάνω από τις άλλες τρεις — κι αυτές εδώ έχουν σκοράρει λιγότερο κι από τους πρώτους νεκρούς του πρωταθλήματος; δες εκεί τις ομάδες: η Λέχ Πόζναν, η Γιάγιελλονια, η Ράκουφ Τσέστοχόβα — κι οι τρεις κοιτούν προς τα πάνω σαν πυραμίδες, κι οι τρεις έχουν βρει τρόπο να κάνουν αυτό που χρειάζεται εκεί που οι άλλοι σέρνονται σα γκαβωμένοι γάτοι. η Λέχ έχει δεκαέξι γκολ σύνολο αλλα δεκαοκτώ νίκες — πόσο θηριώδες είναι αυτό; αυτοί κάνουν τρεις πόντους εκεί όπου η Λέχια Γκντανσκ δεν βγάζει καν ένα γκολ μέσα στο πρωτάθλημα! κι εσύ τώρα μου μιλάς για τρεις νίκες των Γκόρνικ σα να είναι ψιλομαντρίκιο στις τάξεις της επίθεσης; αλλιώς λοιπόν: ξέρεις ποιο είναι το πραγματικό αστείο εδώ; ότι αυτοί οι Γκόρνικ βρίσκονται ακόμα εκεί πάνω επειδή οι τρεις ομάδες πάνω από τους 55 πόντους αγωνίζονται σα να μοιράζονται μία μόνο μπάλα σ' όλο το πρωτάθλημα — κι αυτή η μπάλα προορίζεται μόνο για το παιχνίδι εκεί όπου κανείς δεν βγάζει γκολ. κι όμως αυτοί εκεί πάνω βλέπουν τον τίτλο σα κάτι δεδομένο. ανοίγω το παράθυρο σήμερα το πρωί, βλέπω τον ουρανό και σκεφτόμουν πως έτσι είναι και το πρωτάθλημα αυτή τη στιγμή: σαν τις μέρες της βροχής στην Πειραιώτικη σκάλα — όλα γκρίζα, όλα σα να περιμένουν κάτι που δεν πρόκειται να συμβεί. οι Γκόρνικ εκεί που βρίσκονται έχουν σκοράρει τέσσερα γκολ συνολικά, όχι επειδή δεν προσπαθούν, αλλά επειδή η κάθε προσπάθεια τους κάνει σα να στέλνεις επιστολή χωρίς γραμματόσημο. κι ενώ αυτοί αγωνίζονται σα μικροί μαθητές μπουσουλώντας πάνω στη γραμμή, η Λέχ Πόζναν πάει εκτός έδρας στη Ράκουφ — εκείνη την ομάδα που κάνει δώδεκα γκολ όλη τη χρονιά αλλα εκεί βρίσκει τον τρόπο να κερδίσει όταν πρέπει. τι ειρωνεία: τρεις ομάδες πάνω από τους 55 πόντους κι όμως η ίδια η Λέχ δεν έχει ούτε έναν κορυφαίο σκόρερ αυτή τη στιγμή! αυτοί εκεί δεν κερδίζουν επειδή έχουν ηλίθιους σκόρερ — κερδίζουν επειδή ξέρουν πώς να στήνουν αγώνες χωρίς γκολ εκεί που οι άλλοι δεν μπορούν ούτε καν να βάλουν κεφάλι μέσα στη περιοχή. κι εσύ τώρα ρωτάς πόσο ακόμη μπορεί να κρατήσει αυτό το χάσμα; δεν ξέρω τι να σου πω βρε συντροφιά — γιατί όταν βλέπεις μία ομάδα να μην ξέρει πώς να βάλει γκολ σα να δίνει μάθημα τυφλόμυγας στους Γκόρνικ, τότε το μόνο σίγουρο είναι πως αυτή η χρονιά θα τελειώσει με τους ίδιους τίτλους αλλα διαφορετικά λόγια στα στόματα των ανθρώπων. άντε, ας περιμένουμε τρεις αγωνιστικές ακόμη κι ας δούμε ποιος τελικά θ' ανάψει τη σπίθα εκεί όπου οι άλλοι έχουν αφήσει μόνο στάχτες.