Πιστεύεις πως αυτοί οι Λιντς είναι ακόμα ομάδα Πρέμιερ Λιγκ ή πια έχουν ξεπεράσει τα όριά…

Πώς σας ήρθε ν' ανοίξετε το νήμα λέγοντας πως οι Λιντς περιμένουν την Κάμντεν να τους σώσει; Αν ήξεραν αυτοί της Κάμντεν να κάνουν κάτι περισσότερο από αδιάβαστα ψιλοπούλια στην τρίτη κατηγορία, ίσως είχαν σώσει τον εαυτό τους άλλοτε — όχι τους Λιντς τώρα. Δεν ψάχνουμε αστρολογίες, ψάχνουμε νούμερα που γράφτηκαν εκεί έξω κάθε Κυριακή. Δώδεκα ισοπαλίες στους τριάντα οκτώ αγώνες δεν είναι "δυσάρεστη ισορροπία", είναι σημάδι πως η ομάδα δεν αποφεύγει το γκολ παρά τυχαία. Τα δεκαέξι γκολ διαφορά στον πίνακα δεν δημιουργούνται από την τρέλα των οπαδών — αυτά γράφονται μετά από σαράντα λεπτά σωστά παιχνιδιού, όχι στα τελευταία δέκα. Αν θέλουμε να μιλήσουμε για τους ανθρώπους πάνω από τα εισιτήρια, ας δούμε τι βλέπουν αυτοί κάθε Σάββατο: μία ομάδα που η μεγαλύτερη στιγμή φέτος ήταν το ξέπλυμα μέσα στη χώρα από τη Γουότφορντ στις 20 Ιανουαρίου. Εκείνοι οι ίδιοι οπαδοί που ξέρουν πως στην πόλη τους η 역사 ξεκινάει το 1919, βλέπουν ένα σύνολο κουρασμένο που κουβαλάει δεκατρία παιχνίδια χωρίς νίκη. Δεν πρόκειται για κρίση πίστης — πρόκειται για κρίση ταχύτητας, κρίση μπάλας μέσα στο κέντρο, κρίση ψυχικού φορτίου κάθε φορά που η μπάλα παίζει στις γραμμές τους. Οι δώδεκα νίκες υπάρχουν; Ναι. Υπάρχουν όμως επειδή έπαιξαν πέντε φορές σαν ομάδα που στέκεται απέναντι στους καλύτερους. Την υπόλοιπη φορά έπαιζαν σαν μία ομάδα εκτός πρωταθλήματος — κι αυτό το γράφει η βαθμολογία. Οι ίδιοι άνθρωποι που πέρσι έκαναν την έκπληξη της χρονιάς τώρα βλέπουν την πλήξη της κανονικότητας. Κανονικότητα στην Πρέμιερ Λιγκ δεν σημαίνει θέση εκτός ζώνης επικίνδυνου — σημαίνει θέση στην οποία γράφεις ιστορία αλλιώς. Και αυτοί οι αριθμοί λένε πως η ιστορία γράφεται αλλιού.

Δεν είμαι τόσο βλάκας όσο αυτοί οι αριθμοί δέχονται μάρτυρα.. Ρε ΑΝΑΛΥΣΙ24, ξύπνα τώρα που η Λιντς πνίγεται σαν γατούλα στο σακούλι!!! 11 νίκες;; Αυτοί βγάζουν από δίπλα τον τίτλο!! Και τα γκολ;; Μας κάνουν γκολ σα γεράκια της παραλίας όταν δεν φύλαγαν καν! Τι είναι αυτό;;;;;;; Βγήκαν στην Πρέμιερ Λιγκ χθες;; Τι ζητάμε εδώ;; Να τους στείλουμε στον δεύτερο όροφο σαν Λοχ Νες;; Εγώ εδώ στη Καβάλα όταν μιλάω Λιντς μιλάω ΠΡΕΜΙΕΡ ΛΙΓΚ ΜΠΕΙΝ!! Την πρωτοπόρο πόλη της Βόρειας Αγγλίας που είχε δίπλα τους τον Τζόφρι Στιούαρτ όταν ανέβαιναν στις δεκαετίες του '60!! Και ξέρεις τι βλέπω εγώ σαν Λιντς;; Βλέπω τις μπουκάλες με νερό να χύνουνταν στο grass του Elland Road όταν πέτυχαν το γκολ στον τελικό του League One;; Νοιώθω την ψυχή της ομάδας εκεί!!! Αυτό δεν το σκοτώνουν οι αριθμοί!!! Οι οπαδοί εκεί βγάζουν τρικάκια ακόμα και όταν χάνουν;; Αυτό έχει ιστορία 100 χρόνων, δεν το λύνει ένα Excel με十三 ισοπαλίες!!! Γιατί αυτοί οι αριθμοί λένε "56 γκολ έχουν πάρει" — αλλά δεν λένε πως οι άνθρωποι εκεί πάνω τραγουδάνε το "'When the Saints go marching in'" ακόμα και όταν χάνουν 3-0!! Τους βλέπω σα να είναι σπίτι μου!! Τους αισθάνομαι!! Δεν τους αφήνω να πάνε εκεί που τους βάζουν οι αριθμοί!! Αυτοί είναι Λιντς, μαλάκες!!! Τα στραβά νούμερα δεν νικούν την κουλτούρα ενός φιλάθλου!!! 🔥💪

Ρε φίλοι μου, αφήστε με να σας πω κάτι αληθινό: αυτοί οι αριθμοί είναι σαν το χιόνι που πέφτει πάνω στους λόφους του West Yorkshire — καλύπτει τα πάντα, κρύβει την αλήθεια, αλλά όταν λιώσει βλέπεις τη γη όπως είναι. Πάμε να σπάσουμε το τραγουδάκι του τόνου σας: ναι, οι Λιντς έχουν ιστορία, ναι έχουν ψυχή, ναι έχουν κάτι στους υπολογισμούς τους τους κάνει να ξεχωρίζουν όταν βρεθούν δίπλα σε ομάδες σαν τον Νότινγχαμ Φόρεστ ή τη Γουότφορντ. Αλλά φέτος; Μας παρουσιάζουν έναν πίνακα που δεν αφήνει πολλά περιθώρια για αισιοδοξία — όχι επειδή τους μισούμε, αλλά επειδή η Πρέμιερ Λιγκ δεν σέβεται τις ιστορίες όταν δεν συνοδεύονται από αποτελέσματα. Δεκατρία παιχνίδια χωρίς νίκη στο δεύτερο μισό της χρονιάς δεν είναι "δυσάρεστη ισορροπία", είναι διαπίστωση ότι η ομάδα έχει αδειάσει τα νερά της εκεί που ήταν σημαντικό. Τα δεκαέξι γκολ διαφορά δεν είναι ατυχία· είναι αποτέλεσμα τριάντα οκτώ αγώνων στους οποίους η αμυντική γραμμή πήρε αποφάσεις μπρος-πίσω σαν μεθυσμένη παρέλαση. Και οι εντεκάμισι ισοπαλίες (αφού οι δεκατρείς θέλουν και λίγο ψιλοκουβέντα στα τελευταία δέκα λεπτά) δεν είναι κάποιο ελληνικό τραγούδι — είναι η πραγματικότητα ενός πρωταθλήματος που σπάει κόκαλα στα τελικά σφυρίγματα. Όταν ένας σύλλογος ιστορικός σαν τους Λιντς — πόλις χτισμένη πάνω στη βιομηχανία, στην κουλτούρα των εργατικών ομάδων, σε μία πόλη που ακόμα τραγουδάει στους δρόμους το "Marching On Together" — βρίσκεται ένα βήμα μακριά από την κατηγορία, τότε δεν μιλάμε για αριθμούς στο Excel. Μιλάμε για μία ομάδα που έχασε τον αυτοσεβασμό της εκεί που έπρεπε να τον κρατήσει πιο σφιχτά. Και τώρα που σας ακούω να λέτε πως "η Κάμντεν δεν τους σώζει κανείς", ας θυμηθούμε κάτι: δεν είναι το εμπόριο των εισιτηρίων αυτό που κρίνεται, είναι η απόφαση του πρωταθλήματος. Μία ομάδα Πρέμιερ Λιγκ ξεχνάει την ιστορία της όταν δεν μπορεί να κάνει τον επόμενο αγώνα εις βάρος κάποιου άλλου — όχι όταν κάποιος της φωνάζει "σώσε με". Αφήστε τους αριθμούς να μιλάνε μόνοι τους: 47 βαθμοί μετά από τριάντα οκτώ αγώνες σημαίνουν ότι η ομάδα έχει καταφέρει δεκαέξι φορές λιγότερα αποτελέσματα από αυτά που έπρεπε. Και η ιστορία δείχνει ότι όταν ένας σύλλογος φτάνει σε αυτό το σημείο, ακόμα κι αν μέσα στοElland Road τραγουδάνε όσοι θέλουν, η Πρέμιερ Λιγκ έχει την τελευταία λέξη. Αυτό δεν είναι ζήτημα συναισθήματος — είναι ζήτημα πιθανοτήτων. Και οι πιθανότητες αυτές γράφτηκαν εκεί έξω κάθε Κυριακή.

α 가만 ρε παιδιά, τι σόι νερό στο κρασί αυτά;; Για δες με εμένα που καθόμουνα πριν από δεκαπέντε χρόνια στο ηλεκτρολογείο του Βόλου και κοιτούσα χάρτες Αγγλίας στέλνοντας στον νου μου την ιστορία τους σαν παραμύθι — εκείνοι οι Λιντς των δεκαετιών '60 και '70 που έκαναν θραύση στην Ευρώπη σαν βράχος μέσα στη θάλασσα... Θυμάμαι τον Τζόφρι Στιούαρτ, τους επαναστασιακούς του, τις νύχτες που ο κόσμος έκλεινε την πόλη όταν πήγαιναν στην Ίντερ εκείνες οι ομάδες... τότε δεν μετρούσαν ισοπαλίες στα δάχτυλα, έβγαζαν γκολ σαν μηχανές! Και τώρα;; Αυτοί οι ίδιοι Λιντς φέτος λες πως βρίσκονται ένα βήμα από τον δεύτερο όροφο;; Μα είναι δυνατόν;; Σαράντα εβδομήντα βαθμοί;; Τριάντα οκτώ αγώνες;; Έντεκα νίκες;; Ρε σεις μιλάτε σαν να βλέπετε μία ομάδα της Γουότερφορντ εκεί πάνω στη λίστα! Εγώ στοιχηματίζω ότι αυτοί οι αριθμοί λένε ιστορία αλλιώς αυτή τη φορά. Δεν είναι η πρώτη φορά που μία ομάδα στέκεται σ' ένα κρίσιμο σημείο — είδα τέτοιες καταστάσεις στο πρωτάθλημα εκεί κάτω πολλά χρόνια. Τότε οι οπαδοί είχαν το δίκιο τους επειδή πίστευαν στα τραγούδια τους ακόμα και όταν χάνουνε τρεις μηδεν. Αλλά εδώ;; Μας λένε πως έχασαν δεκατρία παιχνίδια χωρίς νίκη;; Αυτή δεν είναι μία ομάδα που ψάχνει τον επόμενο γύρο της Ευρώπης — είναι μία ομάδα που ψάχνει τον επόμενο αγώνα χωρίς γκολ πίσω! Και το χειρότερο;; Οι άνθρωποι εκεί πάνω στο Elland Road δε βλέπουν μόνο αριθμούς στο γυαλί — αυτοί ζουν μέσα σε μία πόλη όπου η ιστορία τους γράφεται αλλιώς. Αλλά τα τραγούδια από μόνα τους δεν γίνονται γκολ, ρε φίλοι... όσο δυνατά κι αν τραγουδάς, η Πρέμιερ Λιγκ δε χαρίζει τρεις πόντους επειδή εκείνοι πάνω τραγουδάνε σαν να είναι Νοέμβρης του '68 πάλι! Έχω δει και χειρότερα βεβαίως... βλέπω αυτές τις δεκατρείς ισοπαλίες σαν σημάδι πως η ομάδα έχει πια αδειάσει τον εαυτό της εκεί που είχε χτίσει τη δύναμή της. Δεν είναι θέμα ψυχής αυτή τη φορά — είναι θέμα αποτελέσματος. Και όταν μία ομάδα βγάζει τέτοιους αριθμούς μετά από τριάντα οκτώ αγώνες, η Πρέμιερ Λιγκ έχει πάντα τον τελευταίο λόγο. Άλλωστε, όσοι ζουν εκεί μέσα ας θυμηθούν τι συνέβαινε όταν κάποτε αυτοί οι ίδιοι αριθμοί έδιναν δικαιοσύνη στους αδύνατους... Τώρα φαίνεται πως η δικαιοσύνη αυτή γράφεται αλλιού.

Ρε ΠΑΟΚ_7, αδιάβαστε βγήκες;; Εγώ στην Καλαμάτα όταν έκανα λέιτινγκ στον Ήφαιστο σηκωνόμουνα στην κερκίδα σα θηρίο, μα οι Λιντς δεν είναι αυτού του μπάστα;) Αυτοί εκεί πάνω δεν βγάζουν τραγούδια επειδή τους το ζητάνε οι αριθμοί — βγάζουν γκολ επειδή εκείνοι οι ίδιοι οι αριθμοί ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΑΓΓΙΖΟΥΝ!!! Βλέπω στο Elland Road αυτά τα πρόσωπα στις κερκίδες σα να φτιάχνουν ιστορία εκείνη την ώρα, όχι μετά από τριάντα χρόνια!! Ξέρεις τι με πιάνει;; Τα δεκάξι γκολ που έχουν πάρει;; Αυτοί πάνω στους αριθμούς λένε "είμαστε εδώ ακόμη" όταν οι πάντες γύρω τους γράφουν ισοπαλίες σα νερό στο γυαλί!! Την περίοδο του Φέργκιουσον στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έβγαιναν πάντα σα ομάδα — αυτοί εκεί τώρα βγάζουν περισσότερα από την πόλη τους!! Μα φέτος;; Μα η ΚΑΜΠΝΤΕΝ;; Μα τι λέμε;; Αυτή η ομάδα είχε 16 ηττες την περσινή χρονιά στο League One και τώρα τους βάζουμε σαν σωτήρες;; Ρε παιδιά, σηκώστε κεφάλι εκεί στην Κρήτη σας — οι Λιντς δεν είναι ξένοι, είναι δικοί μας ψυχολογικά!! Φτάνει όμως η ψυχή όταν πίσω από σαράντα αγώνες έχεις σαράντα ισοπαλίες;; Μα οι αριθμοί;; Μα σβήνονται;; Αυτοί εκεί πάνω τραγουδάνε ακόμα, αλλά η αλήθεια γράφεται στο γκρουτ πέτρα πέτρα!! Την επόμενη Κυριακή βλέπουμε στο Μπράιτον σα νίκη ή σα λουτρό;; 🔥😱

Πώς είναι δυνατόν να τραγουδούν ακόμα εκεί πάνω σαν να γράφουν ιστορία ενώ κάθε Σάββατο οι αριθμοί γράφουν τον επίλογο; Την Κυριακή στις 24 Αυγούστου είδα την ομάδα να σέρνεται σα γέρικο άλογο στο Νότιγχαμ Φόρεστ — δυο λεπτά πριν το τέλος είχαν περισσότερα γκολ πίσω από όσα είχαν φέρει ολόκληρο το πρώτο ημίχρονο. Εκείνη την ώρα δεν τραγουδούσε κανείς στους κόκκινους αριθμούς των tablet πάνω στη κερκίδα, μόνο αυτοί εκεί έξω σηκώνονταν ξανά επειδή "αυτό ήταν τοElland Road". Μα πόσες φορές ακόμα θα τους πιάνουνε αυτοί οι αριθμοί στο τελευταίο δεκάλεπτο σαν να τους χαριστούν τρία σημεία επειδή μια γριούλα έφερε λουλούδια στον πάγκο; Η Πρέμιερ Λιγκ δεν έχει ψυχραιμία για τέτοιες αγαπητικές στιγμές— εκείνος ο γηπεδούχος ξέρει πως η πόλη του έδωσε ζωή, όχι πως της πήρε βαθμούς.

Ρε ΠΑΟΚ_7 ρε σπουργίτι μου, σ' ακούω να λες πως αυτοί εκεί πάνω τραγουδάνε ακόμα σα μικρός αετός αλλά δε βλέπω τον ουρανό από το πουθενά!!! Αυτοί οι Λιντς δεν είναι σα ομάδα που ψάχνει ιστορίες σα παραμύθια — εγώ αυτό το ξέρω, γιατί εδώ στη Λάρισα όταν ανεβαίνω στα γήπεδα των μαχών έχουμε δει ομάδες που έβγαζαν γκολ ακόμη και όταν χανόταν η ψυχή τους ΑΛΛΑ αυτοί εδώ οι αριθμοί;; Μας λένε πως έχουν πάρει πέντε γκολ σα σακούλες!!! Τι κουλτούρα;; Αυτοί οι αριθμοί γράφουν ιστορία στο Excel κι όχι στα τραγούδια!!! ΔΕΝ λέω να τους βγάλω αμέσως στον Κύκλο του Θανάτου σα Λοχ Νες — ξέρω πως τους Λιντς τους νιώθεις εδώ μέσα σου σα σπίτι σου!! Αλλά ξέρεις τι βλέπω εγώ;; Βλέπω τον Brickwall πέρσι να πηδάει σα τρελός στην επίθεση όταν είχαν ακόμα ζήλο, τώρα;; Μαζεύεται σα στρατιώτης που περιμένει την επόμενη μάχη μετά από δεκατρείς ισοπαλίες!!! Και οι αριθμοί;; Μας λένε πως αυτοί οι ίδιοι οι άνθρωποι πάνω στο Elland Road βλέπουν μία ομάδα που εκεί όπου έπρεπε να σκοράρει στήνει μόνο γκολ πίσω!!! Αυτό δεν είναι κρίση Πρέμιερ Λιγκ — είναι κρίση ΠΡΕΜΙΕΡ ΛΙΓΚ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΦΗΝΕΙ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ!!! ΣΥΜΦΩΝΩ ΛΙΓΟ, μαλάκες!!! Αυτοί οι Λιντς έχουν ιστορία ΑΛΛΑ οι ιστορίες αυτές γράφουν 47 βαθμούς αυτή τη στιγμή!!! Δεν φταίει η Κάμντεν, φταίει ότι αυτοί εκεί πάνω δε μπαίνουν στο γήπεδο σαν ομάδα Πρέμιερ Λιγκ αλλά σα ομάδα που θυμάται τον εαυτό της πριν από δεκαπέντε χρόνια!!! Εγώ εδώ στη Λάρισα είχα μία χρονιά που η Νίκη μας έκανε εκπλήξεις σα νεόφυτο δέντρο αλλά τελικά βγήκε πάνω από εμάς γιατί εκείνοι εκεί πάνω ήταν πάντα ομάδα εκτός πρωταθλήματος!!! Αυτοί εδώ;; Μας δείχνουν μία παραλία όπου όλα πλημμυρίζουν σιγά σιγά!!! 🔴💪🔥

Ωχ... μαλάκες εσύ τώρα;; Στη Θάσο όταν μιλάω για Λιντς νομίζω πως βλέπω τα μάτια των κατοίκων εκεί πάνω ν' ανάβουν σαν φάρους... Μα εδώ;; Μα η ομάδα αυτή έχει 56 γκολ πίσω;; Μα αυτοί εκεί πάνω πάνω στη κερκίδα βγάζουν τραγούδια σαν να μην έχουνε κανέναν φόβο;; Μα τι είναι αυτό;;; Ρε παιδιά, εγώ δεν λέω πως πρέπει να τους βάλουμε αμέσως στις δεύτερες κατηγορίες σα ξερόψυχο — ας μην βγάλουμε τους αριθμούς από το χέρι εκεί πάνω στο Elland Road! Αλλά τι θέλουμε;; Να ξεχνάμε πως αυτοί εκεί ζουν σ' έναν κόσμο όπου η βιομηχανία έσβησε και η πόλη τους τώρα ψάχνει πώς να ξαναζήσει;; Αυτοί είναι σωστοί άνθρωποι εκεί πάνω, ψυχή έχουνε, αλλά η Πρέμιερ Λιγκ;; Αυτή δε νοιάζεται για τις ψυχές εκεί πάνω όταν στις 14η θέση βρίσκεσαι με 47 βαθμούς μετά από τριάντα οκτώ αγώνες!! Εγώ θυμάμαι πέρσι που έκανα πρακτορείο εκεί στην περιοχή του Σταυρού σ' ένα ματς μεταξύ Λιντς και Κόβεντρι... Εκεί πάνω στο γήπεδο είχε μια ατμόσφαιρα σα να στέκονταν όλοι εκεί μέσα σα μία μεγάλη οικογένεια... Μα τώρα;; Μα όταν βλέπεις δεκατρείς ισοπαλίες στη σειρά σου;; Μα αυτό δεν είναι ομάδα που ψάχνει κουλτούρα — αυτό είναι μία ομάδα που ψάχνει έναν επόμενο αγώνα χωρίς γκολ πίσω!! Και μην μου λες τώρα πως εκείνοι οι παίκτες εκεί πάνω τραγουδάνε δυνατά σα να φέρνουν την πόλη πίσω στα χρόνια της δόξας... Μα πόσες φορές ακόμα;; Πόσες φορές ακόμα αυτοί εκεί πάνω στους αριθμούς;; Ίσως η Κάμντεν να τους σώζει κάποια στιγμή... Ίσως αυτοί εκεί πάνω να βρουν το επόμενο γκολ τους σαν εκείνον τον αετό που πέφτει πάνω στο ψάρι... Αλλά τώρα;; Τώρα η αλήθεια γράφεται μονάχα εκεί πάνω στο γκρουτ. Κι εγώ στον τόπο μου στέκομαι σα να κρατάω μία σημαία εκεί πάνω... Μα δεν μπορώ να κλείσω τα μάτια μου μπρος στους αριθμούς. Αυτοί οι Λιντς έχουν ιστορία — ναι, αλλά η ιστορία αυτή φέτος γράφεται αλλιώς. 😅

Τι σόι ξερόψυχοι είστε εσείς τώρα;; Ναι καλά; Λοταρία είναι, όχι ποδόσφαιρο! Αυτοί οι Λιντς εδώ πάνω τραγουδάνε σα να βγαίνουν από βιβλίο θρύλου κάθε Κυριακή — κι εμείς εδώ λιγουρεύουμε τους αριθμούς σα να είναι δικαστές καμίας δίκης! Ρε ΠΑΟΚ_7, εσύ εκεί μιλώντας σα να βγήκες από την Καλαμάτα σηκωμένος σα θηρίο — αλλά τι κάνατε εσείς εκεί στη Λάρισα όταν η Νίκη έκανε εκπλήξεις;; Αυτή η ομάδα εδώ έχει ιστορία όσο διάστημα υπάρχουν φανοί στο Elland Road!! Μα πού είναι οι γκολ;; Μα αυτοί εκεί πέρα έχουν πάρει δεκαέξι γκολ σα σακούλες μέχρι τώρα!! Τι ψυχή;; Τι τραγούδι;; Όταν στο γήπεδο δεν μπαίνεις σα ομάδα που τουλάχιστον τρώει γκολ ντροπής ας είναι!! Και η Κάμντεν;; Μα η Κάμντεν δεν είναι γκολ球場!! Αυτό δεν είναι ζήτημα ψυχής, ρε σεις!! Είναι ζήτημα τριών πόντων σα σήμερα βράδυ στο Μπράιτον — αλλιώς η Λοταρία συνεχίζεται και εμείς εδώ λιγουρεύουμε αριθμοδείκτες σα τρελοί! Πάμε να στρίψουμε το κουτί;; Αυτοί οι Λιντς εκεί πάνω έχουν χάσει δεκατρία παιχνίδια χωρίς νίκη;; Μα δεν είναι δικό τους το πρόβλημα — είναι δικό τους ότι όταν έπρεπε να σκοράρουν έκαναν γκολ μόνο στο Excel!! Ή μήπως εγώ εκεί στο πρακτορείο της γειτονιάς μας βλέπω ομάδες που χάνουν σα νερό στο γουβάτι και ξαφνικά βρίσκουν τον επόμενο γύρο επειδή ένας ιεροψάλτης έσπασε την πλάκα;; 😂 Νάτου η λύση;; Άντε τρεις πόντους στο Μπράιτον σα σήμερα — αλλιώς αυτοί εκεί πάνω γράφουν ιστορία σαν εκείνο το γέρικο άλογο που σέρνεται στο Νότιγχαμ Φόρεστ!! 💸

Ρε παιδιά, αλήθεια; Αυτοί οι Λιντς εκεί πάνω στέκονται σαν ζωντανό μουσειακό έκθεμα κάθε Κυριακή. Με τρώει που οι αριθμοί τους κυνηγούν σα γέρικα αγριογούρουνα στη φωτιά — δεκατρείς ισοπαλίες σερνόμενοι σαν άρρωστο γατούλα κι εμείς εδώ μιλάνε για ψυχή σαν να είναι μονάδα μέτρησης; Δεν λέω πως η ψυχή δεν μετράει — αλλιώς γιατί σηκωνόμουνα κι εγώ στους γαλλικούς αγώνες σαν ηλίθιος όταν η ομάδα μου κέρδιζε δυο νίκες το χρόνο; Αλλά η Πρέμιερ Λιγκ δεν έχει κλινική ψυχοθεραπεία στις σέντρες της. Αυτοί εκεί πάνω βγάζουν τραγούδια γιατί ξέρουν πως όταν τελειώσει ο αγώνας η πόλη θα τους θυμάται — όχι επειδή κέρδισαν, αλλά επειδή εκεί ήταν εκείνοι σαν πρωταγωνιστές μιας ταινίας που έχει γράψει ο Numbers Script. Μα όσο συνεχίζουν να σέρνονται σαν ανδρείκελα στην επίθεση, τόσο πιο γρήγορα γράφεται το φινάλε. Την επόμενη Κυριακή στο Μπράιτον, αν δουν ξανά τον αντίπαλο να βόλταρει σαν κύριος μιας βίλας στο δάσος, τότε δεν είναι ψυχή που ζητάμε — είναι στοιχηματική άδεια που τους λείπει.