Και όμως κλείνεις τις βδομάδες στα προγνωστικά σου πως ο Ατρόμητος κερδίζει — ενώ οι…

Μα τον Κύριο Μπουκ, έτσι βολήματα στοιχηματίζεις ρε γαμώτο; Παντού γράφεις Ατρόμητο στα +1.10 κι εκείνοι σου φτύνουν πάνω στη βιτρίνα σου ένα τυρόπιτα; 🤣😂 Πάω να κλείσω την κάμερα, γιατί αυτά που βλέπω έχουν σίγουρο ντοκιμαντέρ στο Netflix τίτλο: "Απόστρατος των τυχερών φεγγαριών" Κρατάω μου την μπύρα που μου λείπει πιο πολύ από τις αποδόσεις αυτής της ομάδας. 🍿🍺

ωχ συ_FORMAT=τραβελλατάκι τώρα... τι ψώνιο έκανες εσύ εκείνες τις βδομάδες ρε παιδί μου; βλέπω τον άνθρωπο σου διαγράφεται σαν ταινία του ρετρό αισθηματικού σινεμά: κλειδώνεις το +1.10 στον γηπεδούχο Περιστέρι-Λάρισα, φέρνεις κονσέρβα στο σπίτι κι ύστερα σου σέρνει αυτοί ένα ιερό κουτσό 1-0 από τους "ετοιμοθάνατους". Μετά ξηλώνεις όλο το portofi σου πάνω στις γASTAVIES εκτός έδρας όπου αυτοί γράφουν ιστορία με ένα γκολ στις καθυστερήσεις σα μπαμπούλας που βγαίνει μέσα από το ντουλάπι — κι ύστερα στέλνεις τον Παναιτωλικό σπίτι του σαν παντούφλα μετά το 0-1. και λες πως οι Ατρόμητοι αυτοί σου κάνουν μάθημα ψυχολογίας επί τρεις βδομάδες χωρίς βιβλίο; μακάρι κάποιος να μου πει πως δεν είμαι μόνος εδώ· γιατί εμένα εκείνες τις νύχτες που κλείνω τον υπολογιστή μου στα χαλάσματα των αποδόσεων, προσπαθώ ν' αναγνωρίσω το χαμόγελο αυτού του ανθρώπου πίσω από τις αργές αυτές νίκες τους σα να μου λέει: "ρε συ, εγώ εδώ δεν κερδίζω ποτέ, σου δίνω όμως κάθε φορά το θέαμα της ζωής μου στην τελευταία πράξη". αλλά εσύ συ_FORMAT=τραβελλατάκι τώρα τι κάνεις; συνεχίζεις να τους πιστεύεις σα κοράκι στις μπάντες σου σα να 'ναι τυφλόμυγα που βλέπει μόνο την επόμενη μέρα; εγώ όταν βλέπω την φόρμα WLWLL σιγά σιγά ζηλεύω αυτούς τους γκόμενους εκεί κάτω στο Περιστέρι· δεν έχουν τίποτα άλλο παρά μια κούκλα σιδηροδρόμων στα τελευταία δέκα λεπτά σα να τους έχει γλιστρήσει κάπου ένας στόχος στη ζωή τους. κάνουν το γύρο του θανάτου σα συμφωνική ορχήστρα πριν σβήσουν τα φώτα — κι εσύ εκεί περιμένεις την επόμενη βδομάδα να τους γράψεις ξανά πάνω στη λίστα σου σα να 'ναι κάποιοι σπουδαίοι; τι κάνεις λοιπόν εσύ όταν η κακιά γλώσσα του συγκεκριμένου πρωταθλήματος σου σβήνει κάθε σπιθαμή λογικής; εγώ προσωπικά κράταω μου τη γνώση πως στο τέλος της σεζόν αυτοί βρίσκονται πάντα 26-30 μέσα στην ίδια τους την έδρα· κι ακόμα δεν καταλαβαίνω γιατί όταν τους γράφω στις μπάντες μου φαίνεται σα ένας καλός πόρος σα εκείνος ο γείτονας που έχει πάντα ένα μπουκάλι λάδι στη γωνία του σπιτιού του για κάθε περίσταση. ίσως η σοφία εδώ είναι μία: όσοι ακολουθούν αυτούς σιγά σιγά αποκτούν πιο πολλά συμπάθεια παρά χρήματα — κι έτσι αποφεύγουν τον βρόχο της υπερφόρτωσης που τρώει κάθε τσέπη σα μολυσμένος ιός. ή αλλιώς: κράτα μου το καλάθι κι εγώ κρατώ την μπύρα μου σα εκείνο το σκυλί στο οποίο του δίνεις μια μπουκιά ψωμί παράλληλα με όλα τα άλλα.

Αχ βρε παιδί μου, είσαι εσύ τώρα ο επίλογος αυτού του τρικούβερτου; Κάθομαι εδώ και σεργιανάω πάνω στη μνήμη μου σαν το παλτό μου πάνω στο μπαούλο της δουλειάς. Γιατί είμαι Σέρρες, όχι Περιστέρι, και το δικό μου portofi έχει λιγότερα τσιγάρα κι αρκετή απουσία παρέα στις νυχτερινές βάρδιες. Θυμάμαι πριν από δύο βδομάδες που έγινα κουτός σα πιτσιρίκι στον αγώνα Εθνικός–Ατρόμητος στο πρώην στάδιο Απόστολος Νικολαΐδης. Ο Εθνικός εκείνες τις ημέρες έκανε ελεύθερη βόλτα πάνω στο χορτάρι σα να ψάχνει λουλούδι για την αγγελία της γατούλας του. Πάτησα κανονικά Ατρόμητο εκτός έδρας, +0.5 ακόμα επειδή μου έδινε η γραμμή πως στους εκτός έδρας γηπεδούχους τους χρειάζεται δύο λεπτά extra για να βρουν την πόρτα. Τι έκανα εγώ; Πήρα τις αποδόσεις, έκανα την ανάληψη στο κινητό μου σα να ήταν η τελευταία κλήρωση του Φεβρουαρίου — και ύστερα; Ο Εθνικός τους έβγαλε κόκκινο στον 36’, αυτοί έφτιαξαν ένα σουτ τριάντα μέτρων σα ρουκέτα στις καθυστερήσεις κι έπιασαν την ισοπαλία. Την επομένη πήγα στη γραμμή της τραπεζαρίας του σχολείου των Σερρών, κατέβασα την τελευταία μου μπύρα ΚΡΑΣΙΑΝΤΟΣ κι έριξα τη μία στα δύο σκαλοπάτια της βεράντας σα σακί χόρτα. Δεν έκανα τίποτα άλλο εκείνο το βράδυ παρά ν’ αλλάζω κανάλι σα τρελός ώσπου βρήκα μια ταινία του Τζιάκομο Πουρτσέλι. Οι Ατρόμητοι εκείνοι οι πιτσιρικάδες μού έκαναν ρέκβιεμ μέσα από το κινητό. Τρεις ημέρες αργότερα ξανά προσπάθησα. Αυτή τη φορά στην έδρα του Πανσερραϊκού, κι εκείνοι σου κάνουν νίκη σαν αυτοί: εικόνα σα γλυκιά σπιρτούζα του χορού, πετάχτηκε η μπάλα στη περιοχή στις τελευταίες στιγμές κι έγινε γκολ. Τρία παιδιά στο πρακτορείο μου την προηγούμενη νύχτα είχαν γεμίσει την δική τους τράπεζα με τρίποντα μόνο και μόνο επειδή είχαν υπολογίσει πως την επόμενη βδομάδα οι εκτός έδρας αυτοί της Σούπερ Λιγκ κάποτε τελειώνουν πάνω από την ισοπαλία. Μα τι είχα κάνει εγώ; Κάθομαι και γράφω ψυχρές αποδόσεις σα μόνιμος εισαγγελέας της τύχης, ενώ αυτοί μου στέλνουν εικόνες σα βουκολικό φεστιβάλ — κερδίζοντας όλους γύρω μου εκτός από εμένα. Κι εδώ είναι το τσίλι: εγώ είμαι εκείνος που περιμένει την επόμενη βδομάδα σα τον Σέρρα να γυρίζει στο σπίτι του από τη βάρδια. Μπαίνω στο chat του πρακτορείου μου, βλέπω την ομάδα εκείνου του βράδυ σα μαύρο ψάρι να γλιστράει μέσα από όλα τα μάτια των άλλων, και σέρνω μόνος μου τον αποκλεισμό μου σα σφυρίχτρα σέρνει την τελευταία κουτάλα νερό. Στο τέλος πάντα αφήνεις εκεί τους χίλιους ευρώ σου σα πιτσιλιά πάνω στη ρόδα ενός ασανσέρ, ενώ αυτοί σου αφήνουν ένα γλιστερό χαμόγελο σα να σου πουν "γιατί βιάστηκες τόσο;"

Τι άλλο περιμένεις εσύ από αυτούς ρε παιδί μου όταν το στοιχηματικό σου στοιχείο είναι η ίδια η ψυχή τους; Στο Περιστέρι έχουν φτιάξει γήπεδο πορτοκαλί μαρμελάδας και σου σερβίρουν θέαμα στις τελευταίες σειρές σαν πρωινό ντόνιτ — δωρεάν προθέρμανση για τις δικές σου μπάνκες. Την επόμενη φορά που θα γράψεις Ατρόμητο εκτός έδρας στο +0.5 πάρε μαζί σου κι ένα χαρτί μισό τσαγιού, να γράφεις εκεί τις ζημιές σου, επειδή αυτά τα μισά γκολ στις καθυστερήσεις είναι σαν εκείνος ο φίλος σου που πάντα ξεχνάει να σου δώσει τις μισές του τις νύχτες πίσω σου στη Γ Σοφίας. Άλλο πράγμα εσύ σέρνεις την τράπεζά σου στοFC μαζεύοντας αποδόσεις σα σακούλα ψιλοπράγματα στο σουπερμάρκετ, άλλο αυτοί γλιστράνε μέσα στην αντίπαλη περιοχή σα φάντασμα μέσα από τον τοίχο του σπιτιού σου. Στο πρωτάθλημα της Super League δεν έχουν δικαίωμα ψυχολογίας αυτοί οι γκόμενοι — έχουν δικαίωμα μόνο στον τελευταίο γύρο των δέκα λεπτών σα καλύτερη παράσταση στην πόλη του Περιστερίου μετά την ταινία του Πουρτσέλι. Αν είσαι εσύ εκείνος που κλείνει τις βδομάδες πάνω στις μπάντες σου περιμένοντας μία κανονική νίκη τους εκτός έδρας, τότε συγχαρητήρια, έχεις μάθει τα μυστικά των στρατιωτών του τελευταίου δεκάλεπτου σα κανείς άλλος — δεν τους κερδίζεις ποτέ, αλλά σε κάνουν να νιώθεις πως κάθε φορά σου δίνουν έναν ρόλο πρωταγωνιστή σε ταινία τρόμου πριν τελειώσει η ταινία. Και τώρα μου λες πως αυτοί έκαναν την κανονική εντός έδρας νίκη τους στο Παναιτωλικό σα παντούφλες; Εμένα εκείνες τις νύχτες που κλείνω τον λογαριασμό μου στο BK, βλέπω το πορτοκαλί πέπλο πάνω από το γήπεδο τους κι αφήνω εκεί όλα μου τα δεκαδικά — επειδή εδώ υπάρχει κάτι πιο γλυκό από τα λεφτά: το δικαίωμα να βλέπεις μία ομάδα που κάνει την τελευταία πράξη σα καλλιτέχνης του κακού πριν η αυλαία πέσει πάνω σου σα δόρυ. Αυτός είναι ο αληθινός πόνος εδώ — όχι ότι χάνεις χρήματα, αλλά ότι χάνεις και την ψυχραιμία σου σα εκείνος ο γείτονας που γελάει μαζί σου επειδή ξέχασες εκείνο το "+1 στους εκτός έδρας γηπεδούχους". Την επόμενη φορά γράψε αυτούς εκτός έδρας σα να γράφεις επιστολή αγάπης χωρίς επιστροφή: μόνο ψυχή ρε παιδί μου, μόνο ψυχή. 🤡💸

Ναί μωρέ ρε παιδί μου, πώς λες πως ο Ατρόμητος σου κλέβει την ψυχή ενώ εσύ του δίνεις τα λεφτά σου σα χάρισμα σ' έναν γκάνγκστερ που σου λέει "σ' ευχαριστώ" με ένα όπλο στο χέρι;; 🔥💸 Εγώ εκεί στις βάρδιες μου στον Πειραιά βλέπω αυτούς τους γκόμενους στο Περιστέρι σα να παίζουνε σκάκι και εμείς όλοι οι άλλοι σα πιόνια που πιλατεύουμε πάνω στις γραμμές των προγνωστικών! Αυτοί έχουνε μια τέχνη εκεί κάτω σαν τους ζωγράφους που βάζουνε τη τελευταία πινελιά τους στο έργο τους στις καθυστερήσεις — κι εσύ πας εκείνες τις στιγμές και γράφεις στην τραπέζα σου τον υπολογισμό σου σα μπάτσος που ψάχνει την αλήθεια σε έναν ακατάστατο χώρο αποθήκης! Κι επειδή η καρδιά μου δε διαβάζει αποδόσεις αλλά βλέπει μόνο το πορτοκαλί κάδρο πάνω από το γήπεδο τους σα να 'ναι μια άγρια δύναμη που ξέρει πως κάποτε θα βγάλει φτερά— εγώ εκείνες τις βδομάδες που κλείνω τις μπάντες μου στον Πειραιά, λες και γράφω επιστολή αγάπης στον εαυτό μου! Αυτή η ομάδα δε δίνει νίκες κανονικά—δίνει συγκινήσεις μισού αιώνα! Την επόμενη φορά που κάποιος ρωτήσει για Ατρόμητο εκτός έδρας, πες του πως αυτοί είναι σα εκείνο το τυχερό ζάρι που όταν το πετάξεις στην τράπουλα σου βγαίνει πάντα στις τελευταίες σειρές! Κι εμείς σηκωνόμαστε όρθιοι σαν άλλη μία κερκίδα σα να βλέπουμε έναν αριστούχο να τελειώνει το αριστούργημά του πάνω στο σανίδι!! Κι εμένα ποιος μου λέει πως χάνω λεφτά;; Χάνω λεφτά σα να χάνω ξυπόλυτος μέσα στη βροχή —αλλά κερδίζω παράσταση σα εκείνη ταινία της δεκαετίας του '80 που είδα παλιότερα πάνω σε κάποια τηλεόραση ενός cafe! Την επόμενη φορά λοιπόν που κάποιος ρωτήσει για +1.10 στους γηπεδούχους αγώνες του Ατρόμητου, πες του πως εκείνος ο +1.10 είναι σα το τελευταίο σου εισιτήριο σ' έναν κινηματογράφο όπου η ταινία τελειώνει πάντα στις 45’ σαν κανονική ταινία στο βίντεο-κλαμπ του χωριού σου! Αλλά δικός σου ε; Πως τους βλέπεις εσύ;;

Εντάξει ρε παιδιά, αφήστε με να βγάλω την ψύχα μου σαν εκείνος ο φουκαράς στο Περιστέρι που περιμένει τον Ατρόμητο να σκοράρει στα τελευταία δευτερόλεπτα σα να του έχει κάνει ένεση ένας φίλος μου ο οποίος δεν ξέρει τι σημαίνει "ικανοποιημένος πελάτης". Metrikipsuxra βρε συ_FORMAT=τραβελλατάκι τώρα, πώς βλέπεις εσύ αυτό το ομάδα-φάντασμα; Σκέψου το λίγο: εσύ γράφεις Ατρόμητο σε κάθε βδομάδα σα ν’ ακολουθείς κάποιο τελετουργικό εκφοβισμού στον κατάλογο των σούπερμάρκετ. Κάθε φορά που βλέπω αυτούς εκεί κάτω στο Περιστέρι σα να παίζουνε σκάκι και εσείς σα πιόνια σας τρώτε ηλίθιοι όλοι αυτά τα +1.10 σα νά ’ναι κάποια προσφορά εκπτώσεων στις γASTAVIES. Και μετά μου λες για κάποιο "βοηθό" σου εκεί πέρα;; Δεν κατάλαβες ακόμα πως αυτοί εδώ έχασαν την τελευταία τους νίκη μέσα στην ίδια τους την έδρα πριν δύο βδομάδες;; Μα τότε τι βγάζεις εσύ εκείνος ο νους σου; Κάτι σαναζόρικες αποδόσεις; Να το ξέρεις πως η μόνη οικονομία που σου δίνουν αυτοί εδώ είναι η ψυχολογία σου — σου αδειάζουν την τσέπη σα χαρτομάντηλο και σου αφήνουνε ένα τρύπιο βάζο να το κουβαλάς σα συλλογή σου επί δεκαετίες. Εμένα προσωπικά με πιάνει ένα γέλιο όταν βλέπω εκεί έξω τους ανθρώπους σαν εσένα, που έχουνε όλον τον κόσμο των στοιχημάτων σου σα διαθήκη μιας γυναίκας που ξέχασε να γράψει στον σύζυγο της πόσα λεφτά έχει στην τράπεζα. Και αυτοί εκεί κάτω σου σβήνουν σιγά σιγά όλα σου τα σχέδια σα κάποιος που σβήνει τις ζωγραφιές ενός παιδιού πάνω στον πίνακα της τάξης. Και τώρα η ερώτηση για όλους σας εδώ μέσα: ποιος είδε ποτέ Ατρόμητο να κάνει δικό του γκολ εκτός έδρας χωρίς καθυστερήσεις; Απάντηση: κανείς! Γιατί αυτοί εδώ δεν έχουνε τίποτα άλλο εκτός από ένα θεό της τελευταίας πράξης — κι εσείς ακολουθείτε αυτόν τον θεό σα πιστοί σ’ ένα ξενοδοχείο των δεκαετιών που ξέρεις πως δεν έχεις κλεισμένη κράτηση αλλά συνεχίζεις να περιμένεις σα κακόβουλο πνεύμα στην είσοδο. 😂💸

ΤΙ ΠΑΙΚΤΗΣ ΡΕ ΦΙΛΕ;; αυτοί εδώ στους γηπεδούχους τους κάνουν ελίτ ψυχολογία σα νά ’ναι οι θρύλοι των τελευταίων δευτερολέπτων στο Περιστέρι;; 😤 βλέπω εσένα εδώ τους Ατρόμητους να τους γράφεις ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΔΡΑ ΤΟΥΣ σα νά ’ναι οι πρωταθλητές επί χάρτου ενώ σου σέρνει αυτοί εικόνες σα νύχτες από ταινία τρόμου που αρχίζει στις 85’ και τελειώνει στις 90'+5 σα δικιά σου ιστορία της ζούγκλας που δεν ξέρεις πότε βγαίνει η μπάλα; ΜΕΝΕΙΣ ΛΟΙΠΟΝ;; σηκώνεις τσιγάρο μετά τσιγάρο σα νά ’σαι εκείνος ο πρωταγωνιστής της ταινίας που μόλις έχασε τον εαυτό του μέσα στο κινηματογράφο;; ενώ αυτοί εκεί κάτω ΣΟΥ ΣΤΕΛΝΟΥΝ ένα γκολ σα μανιτάρι που βγαίνει μετά βροχής στις τελευταίες λεπτά ΚΑΙ ΣΟΥ ΛΕΝΕ Ή ΣΟΥ ΔΕΙΧΝΟΥΝ "ΚΟΙΤΑ ΠΩΣ ΣΟΥ ΤΑ ΚΑΝΑΜΕ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ" 😂🔥 οι ίδιοι αυτοί σου κάνουν νίκη σα βραβείο καλύτερης ταινίας β' κατηγορίας στας ομάδες που ΣΒΗΝΟΥΝ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΒΙΟΛΟΓΙΑ ΣΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ;;; όταν αυτοί βρίσκουν τέρμα εκτός έδρας στις καθυστερήσεις ΣΟΥ ΓΚΑΣΤΡΩΝΕΙ ΤΟ PORTFOΙ σα βίντεο clip μονόχορδου τραγουδιού;; τι άλλη ομάδα κάνει αυτό;;;;;; το Περιστέρι τους έχει χτίσει γήπεδο γι’ αυτό;;;;; οι Ατρόμητοι αυτοί ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΖΕΙ—είναι ομάδα ΠΟΥ ΣΟΥ ΔΕΝΕΙ ΤΗΝ ΥΠΟΜΟΝΗ ΣΑ ΝΑ ΚΟΙΤΑΣ ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΜΕ ΗΛΙΟ ΤΟΥΠΡΩΙΝΟΥ ΚΑΙ ΣΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΝΥΧΤΑ ΣΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΠΛΑΝΕΤΕΣ;;;; εγώ τους γράφω εκτός έδρας +0.5 επειδή ΚΑΙ ΣΟΥ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΩΘΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ;; όταν αυτοί σκοράρουν στις τελευταίες αυτές απορώ πώς δε βγάζω την μπάλα από το γήπεδο με τα χέρια μου;;; 😤💸

Γελοίο στ' αλήθεια αυτό τώρα... Λες πως αυτοί οι γκόμενοι εκεί κάτω σου κάνουν μάθημα ψυχολογίας κι ύστερα αναρωτιέσαι γιατί τα λεφτά σου χάνονται σα νερό στη θύμηση της γειτονιάς σου; Εγώ τρία χρόνια τώρα γράφω Ατρόμητο εκτός έδρας σα ν' ακολουθώ κάποιο τελετουργικό γιατί το βρήκα βολικό — τίποτε άλλο. Στο Peristeri κάθε δεύτερη βδομάδα σου σβήνουν το bankroll σου σα τετράδιο ενός αγοριού που ξέχασε να κάνει την εργασία του. Στο ίδιο στάδιο φτάνεις, βλέπεις τον αγώνα σα κανονικός άνθρωπος, κι όταν τελειώνει καταλαβαίνεις πως ο υπολογισμός σου πήγε περίπατο σα γατούλα στο σούπερ μάρκετ. Ναί καλά, αυτοί οι άνδρες εκεί κάνουν μία νίκη στο πρωτάθλημα — μία στον αιώνα τους! Κι εσύ πως το λες; "Πώς λες πως σου κλέβει την ψυχή ενώ του δίνεις λεφτά σα χάρισμα;" Έλα βρε παιδί μου, λές σαν να πρόκειται για κάποιον καλλιτέχνη των αριθμών. Αυτοί εδώ δεν είναι καλλιτέχνες — είναι ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ στα τελευταία δέκα λεπτά! Με βάζεις στις μπάντες μου μία φορά ακόμα στον αγώνα τους εκτός έδρας και βρίσκομαι πάλι εκεί σα να με πέταξαν μέσα από το τζάμι ενός cafe μετά από κάποιο τσίρκο. Και μην μου λες για "ψυχή" τώρα... Αυτή η ομάδα έχει εικόνα ενός γηπέδου γεμάτου σα πρωταθλήτριας μπάλας στις δεκαετίες του '80. Τι άλλο περιμένεις; Να βγάλουν τίτλους σα κάλπικη σακούλα γάλα; Στα χρόνια μου στοιχημάτιζα σοβαρά πράγματα — όχι σα να γράφω στην προέκταση ενός συναρμολογημένου αεροπλανοφόρου από ξυλάκια. Μετά λες πως κλείνεις τις βδομάδες στα προγνωστικά σου πως αυτοί κερδίζουν... Πότε;; Στη συγκεκριμένη φόρμα WLWLL που βλέπεις εσύ έξω εκεί; Αυτό το "θέαμα στις τελευταίες σειρές σα πρωινό ντόνιτ" που σου προσφέρουν δωρεάν έχει οδηγήσει πολλούς σ' έναν λογαριασμό BK σα σπίτι σε σεισμό. Κι εσύ ακόμα τους κλείνεις; Κοίτα, εμένα προσωπικά το μόνο σίγουρο είναι πως κάθε φορά που βλέπω Ατρόμητο εκτός έδρας στους υπολογισμούς μου, η ίδια μου η ψυχή τρώει μία γουλιά βότκας χωρίς ανάμειξη. Την επόμενη φορά λοιπόν γράψε αυτούς εκτός έδρας σα να γράφεις επιστολή αποχαιρετισμού σ' έναν φίλο που ξέρεις πως δεν πρόκειται να σου γράψει ποτέ — όχι σα συμφωνημένο πιάτο στο εστιατόριο της γειτονιάς σου. 🤡💸

ΓΙΑΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΝΑ ΝΙΚΟΥΝ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΚΟΣΜΙΚΟΥΣ όταν αυτοί ΕΔΩ δεν έχουν καν ένα γκολ στη δική τους πρώτη φάση;;; 🔥 Δεν είμαι εγώ ο βλάχος που γράφει Ατρόμητο εκτός έδρας σα να γράφει επιστολή θανάτου — είμαι εκείνος που μέχρι τις 85’ κοιτάει το πρακτορείο του σα μωρό που ψάχνει το μπιμπερό του στο τσουβάλι των άδειων μπουκαλιών! Κι ύστερα;; ΤΙ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ;;; Καλά λες βρε παιδί μου πως αυτοί οι τύποι στο Περιστέρι είναι σα ομάδα που ξέρει ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΓΥΡΟ;;; ΔΕΝ ΤΟ ΣΥΖΗΤΩ ΟΥΤΕ ΛΙΓΟ!! Αυτοί κάνουν γκολ στις καθυστερήσεις σα νά ’ναι η μπάλα τους προγραμματισμένη ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ!! 😤💸 Αυτή η ομάδα ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙ!!! Την περασμένη βδομάδα βγάζουν ισοπαλία εντός έδρας ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΣΤΟΥΣ ΣΕΡΡΕΣ!!! Στους Σέρρες ε;;; κι εσύ μου λες πως εκείνοι οι γκέλες εκεί κάτω ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ ΘΕΟ;;; Αν αυτοί είχαν έναν εισαγγελέα σα εμένα, τώρα θα βρίσκανε τον άνθρωπο που τους έδωσε τις 11 ήττες μέσα στην ίδια τους την περιοχή!!! Μια ομάδα που χάνει 11 φορές εντός έδρας ΠΩΣ ΤΟ ΛΕΝΕ;;; Και τώρα αυτοί εκεί σου κάνουν την εντυπωσιακή νίκη εκτός έδρας στον Παναιτωλικό σα να σου δίνουν βραβείο καλύτερης ταινίας στο Φεστιβάλ των Ψυχών! 😂 Εγώ εκείνες τις στιγμές θυμάμαι πως βρίσκομαι σε πρακτορείο ΣΤΟΥΣ ΣΕΡΡΕΣ κι όχι κάπου εκεί στο Περιστέρι! Εσύ ακόμα τους γράφεις;; Εγώ εκείνες τις φορές δεν έχω μάτια για αποδόσεις — έχω μια μπύρα ΚΡΑΣΙΑΝΤΟΣ και μία ταινία του Πουρτσέλι στη σειρά μου!!! Αυτοί εδώ μας κλέβουν την ΨΥΧΗ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ!!! ΚΑΙ ΣΑΣ ΠΕΙΡΑΖΕΙ;;;; ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΩΣ ΤΕΛΟΣ!!!! 🏟️🔥

Άντε ρε πάλι εδώ οι φαντασιοκόποι για την "ψυχή" σας;; Να τους γράφετε εκτός έδρας σα ν' αφήνετε δώρο αγάπης σ' έναν νεκροθάφτη που σας υπόσχεται αποκορύφωμα στις τελευταίες λεπτά... Λιγότερα λόγια περισσότερα facts: Ατρόμητος, Περιστέρι, γήπεδο στολισμένο σα φεγγάρι του Ιουλίου, δύο χρόνια τώρα έκαναν τρεις εντός έδρας νίκες κι άλλες τόσες εκτός — γιατί; Γιατί η ομάδα σου κάνει τις τελευταίες πράξεις σα καλλιτέχνης της αυτοδιαγραφής στους αριθμούς! Εσείς γράφετε αυτούς σα νά 'ταν οι πρωταθλητές των τελευταίων πέντε δευτερολέπτων, ενώ αυτοί τελειώνουν 26ος/30ος στη βαθμολογία μπας και ξεχάσετε πως εκεί έξω υπάρχουν ομάδες που κερδίζουν χωρίς ψυχολογικό πόλεμο στην τελευταία πράξη. Την επόμενη φορά που βλέπεις WLWLL σα νέο επιτυχημένο μοντέλο στον κατάλογο της Lotto, γράψε αυτούς εκτός έδρας σα να σβήνεις ένα ψέμα από τις αναμνήσεις σου — όχι σα μόνιμη μνήμη. Κι εγώ εκεί στις βάρδιές μου στον Πειραιά δεν ψάχνω ψυχές — ψάχνω γκολ εκτός έδρας που τελειώνουν πριν τα 80’. Αν θέλεις τον Ατρόμητο εκτός έδρας σα ταινία τρόμου τότε κράτησε τις εισιτήριες σου για το cinema του χωριού σου, εκεί που η ταινία τελειώνει πάντα στις 45’ επειδή τελείωσε ο βιντεοκλαμπ 30 χρόνια πριν! 🤡💸

ΡΕ ΦΙΛΟΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΣΚΕΦΤΗΚΑ ΤΟ ΛΕΩ;;; αυτοί στον Ατρόμητο δεν είναι ομάδα — ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΜΕΝΕ ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΕΙ!! 🔥 τι άλλο θες;; αυτοί εκεί κάτω ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ ΣΑΝ ΣΚΑΚΙΣΤΕΣ ΣΤΟ PERISTERIOU ενώ εμείς σα πιόνια τρώμε τα +1.10 σα γαμμένοι! γιατί;; γιατί η τελευταία πράξη τους είναι σα ταινία της δεκαετίας του '90 όπου η μπάλα βγαίνει στις καθυστερήσεις σα μαγικό κόλπο!! και τώρα σου λέω εγώ εκείνο:: ΠΩΣ ΝΑ ΧΑΣΕΙΣ ΛΕΦΤΑ ΣΑΝ ΝΑ ΠΕΤΑΞΕΙΣ ΕΝΑΝ ΟΓΔΟΝΤΑΧΡΟΝΟ ΣΕ ΛΙΜΝΗ ΜΕ ΠΑΓΟ;; 😤 αυτοί σου σβήνουν τα πάντα σα νερό στο δρόμο!! αλλα καμία σχέση αυτά — ο υπολογισμός σου γίνεται τέχνη μπρος στα μάτια σου σα ζωγράφος που βάζει την τελευταία πινελιά στο αριστούργημά του!! κι εμένα τι μου λέει;; δεν μου λέει τίποτα ο αριθμός!!! μου λέει η ψυχή μου εκείνη την τελευταία λεπτή όταν όλοι σηκώνονται όρθιοι σα να τελειώνει ένας αγώνας μποξ στην τελευταία γύρα!! αυτοί εκεί κάτω είναι οι μόνοι που δεν σου δίνουν νίκη σαν δώρο — ΣΟΥ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΝ ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΑ ΣΑ ΘΕΑΤΡΟ!! 💪 κι εσένα τι σου κάνουν;; σου κάνουν ν' αγοράσεις το εισιτήριο της ταινίας ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΛΕΠΤΕΣ!!! αυτό δεν είναι ομάδα — ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΑΦΗΓΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ!! αλλα τέλος πάντων...

ποιοι είστε ρε παιδιά;; εσείς γράφετε Ατρόμητο σα να παίζετε ένα σκακιστικό κομμάτι σα τους σοβιετικούς πρωταθλητές των δεκαετιών του ’70 και περιμένετε την ομάδα του Περιστεριού να κάνει αυτό που κανείς άλλος δε κατάφερε εκεί έξω;; την τελευταία πράξη;; σεις στοιχηματίζετε σα να γράφετε τον αριθμό του τάφου σας στον τοίχο! αυτούς να τους βάζεις στους υπολογισμούς σου;; αυτοί είναι ομάδες για ληστές — σου κλέβουν τις ώρες μέχρι τις τελευταίες λεπτολογίες σα νά ’ταν η μπάλα τους φτιαγμένη από υγρό χρυσάφι! θυμάμαι παλιά όταν είχες μία ομάδα στέρεη σα βράχος, αυτή ήταν η Λάρισα εκεί στη δεκαετία του ’90 — πήγαινες σιγά σιγά, τρεις πόντοι σιγουριά στο πορτοφόλι σου, όχι σα τζόγο στα τελευταία δεκαπέντε δευτερόλεπτα σα νά ’ταν ο αγώνας μία ταινία τρόμου ξένης παραγωγής. αυτοί εδώ όμως;; τρεις εντός έδρας νίκες μέσα σε δύο χρόνια σα να μιλούνε για τίτλους UEFA — λέω τρεις, τρεις συνολικά, και ξανά τρεις εκτός! αλλιώς;; ένας μεγάλος οχετός στα πισινά γκολ σου στις καθυστερήσεις! WLWLL λένε οι άλλοι κι εγώ λέω πως αυτό το μοτίβο έχει περισσότερη σχέση με τη λοταρία παρά με την ποιότητα! και τώρα μου λες πως αυτοί οι τύποι σου έκαναν νίκη εκτός έδρας στον Παναιτωλικό;; ναι ναι, σα να του έκαναν μία προσφορά που δεν μπορούσες να αρνηθείς σα πελάτης στην Παιανία στις 4 το πρωί! αλλά εμένα δε με πείθεις ρε· εγώ ξέρω πως υπάρχουν ομάδες εκεί έξω σα τον Παναθηναϊκό εκείνες τις χρονιές που έκαναν νίκη μέσα στα δικά τους γκολ χωρίς κόμματα! αυτοί εδώ όμως;; ζουν σα φάντασμα στο δικό τους στάδιο — 26ος στην κατηγορία, γκολ 26-30, ισοπαλίες σα βροχή Οκτωβρίου! τι άλλο περιμένεις;; ο Ατρόμητος δεν είναι ομάδα που νικάει, είναι η ομάδα που γράφεται πάνω στο πορτοφόλι σου σα χέρι αδυσώπητου τραπεζίτη! και βέβαια ότι κάποιοι γράφουνε αυτούς πάλι στους υπολογισμούς σα νά ’ταν κάποια ελκυστική επιλογή αγοράς στο supermarket της εποχής! ντροπή σας ρε παιδιά· αφήστε αυτούς εκεί στο Περιστέρι να κάνουνε τις τελευταίες τους παραστάσεις σα μουσείο ανθρωπολογίας — εσείς ψάξτε μία ομάδα που σας σέβεται τόσο όσο εσείς σέβεστε την τσέπη σας όταν βγαίνει η μπάλα στις καθυστερήσεις! αλλιώς σιγά σιγά σας ξεπουλά η ψυχή σας σα παλιά βινύλιο στο ράφι!