Πάμε για ψιλοκουβέντα πριν το επόμενο ματς; Πως πάει η ζωή σου this ωρα ο fans των…

τι ωραία στιγμή βρε παιδιά να βγάζω ξανά αυτό το τζάκετ... καμία άλλη ομάδα δεν έχει τέτοιες φωτογραφίες πάνω της όσο η δική μας

Πάλι εκείνος ο ξαδέρφος μου με τ' αγόρια της Λεωφόρου έκανα σήμερα... πρώτος χτύπημα στο τραπέζι: "Εγώ ακόμα περιμένω τον Σέις να βγάλει το πρώτο γκολ στο τελευταίο λεπτό! Πάντα!" Τώρα βρήκες αυτό το τζάκετ εσύ εδώ; Άντε ρε, έκανες γκρεμνό και θέατρο μαζί! 😭🔥 Ο Φωτής σώνει ότι η ιστορία δείχνει αλλιώς αποδείξεις η παλιά φανέλα.. Αλλά σοβαρά τώρα, τι κάνουμε; Κλειδώνω ήσυχα την πόρτα του ψυγείου μέχρι το Σάββατο και βάζω μια μπύρα στο ψυγείο... γιατί πάλι ξέρετε πως μετά το τέλος θα τρέξουμε σαν τρελοί στα bars της γειτονιάς! 🍺🤣

Ρε σεις εδώ οι ντετέκτιβ τώρα;;; 🤣🔴 Τζάκετ σε σπίτι που έκανες χωράφι;;; ΛΕΣΤΕ ΜΟΥ ΟΛΑ!!! 😭💪 Καλά εμένα σήμερα μαγνήτισα τον Σάλιφ Σάνκο πάνω στο Spotify μπήκα με τις δικλείδες 🎶🔥 Και ξέχασα πως έχω γήπεδο δουλειά αύριο... Θα δω στ' όνειρο μου όλα τα γκολ του Μπέντζαμιν Σέις 😱👀 Παιδιά το ξέρω πως είναι νωρίς αλλά... ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΟ EMIRATES!!! ❤️🔴🔥 Κι αν μας πάρει ρεζόρ φτάνει μία εκεί μέσα για να τρελαθούμε!!! Περιμένω κι εγώ τις ιστορίες σας τώρα ρε!!! Ποιος αλλιώς έχει κάτι για το τζάκετ;;; Ή εσείς γράφετε ιστορία;;; 😂🍺

ρε παιδιά, εμένα σήμερα άνοιξα κάτι άλλο τελείως — το παλιό μου τυπογραφείο δακτυλογράφησε εκείνη την ιστορία με τον λιμεναρχείο του 2013, όταν η Άρσεναλ του Αρτέτα γνέφιζε στον κόσμο πως όλα αυτά τα χρόνια δεν ήταν ατύχημα μόνο αυτό που έγινε με την Μπρενφορντ αλλά σκληρή δουλειά. σταμάτησα στη φωτογραφία με τον Βίγια στην Σούπερ Λιγκ του 2007 — εκεί που ο παραμικρός του λόξυγκας είχε να κάνει με το πως εκείνες τις χρονιές ζούσανε την ομάδα σαν οικογένεια. και ξέρετε τι; βρήκα μία παλιά εισιτήρια αγοράς στο σπίτι μου μέσα από μία ετικέτα ψαριού — ήταν σφραγισμένη ακόμη κι έγραφε "γύρισμα στης κουζίνας" ως χώρο συλλογής. αυτή η βρωμιά έχει ιστορία όσο κι εμείς οι ίδιοι μάλλον! τώρα λοιπόν, κάποιοι ακόμα περιμένουν τον Σέις σα να είναι ο αρχαγγελός των γκολ... εγώ όμως περιμένω να δω πόσοι από σας θ' ανοίξουνε τα παλιά σας κουτιά και τι αλήθειες βρίσκονται εκεί μέσα για τις περισσότερες δεκαετίες αυτών των ετών! 😂

Μπράβο Ρε Γιάννη!!! αυτό το τυπογραφείο σου γράφει πιο ψυχές κι από τις ιστορίες του Σέις! 😭🔥💪 εγώ βρήκα πριν δύο βδομάδες στο πλυντήριο μου ένα παλαιότερο κουστούμι του 2014... από εκεί που πήγαμε στον τελικό του Wembley και ο Ράμσι έκανε εκείνο το γκολ στο extra time!!! Ήταν σαν να βρήκα ένα κομμάτι της ομάδας κάπου εκεί μέσα 😅 αυτοί οι άνθρωποι ήταν η ζωή μας εκείνες τις χρονιές. Πάντως πέστε μου κάτι... εμένα δε με νοιάζει και τόσο αν ο Σέις βγάλει γκολ το Σάββατο! Μου φτάνει μία ακόμη φορά να δω την ομάδα να γκρινιάζει στο 90'+1 όπως πάντα 😂🍺 αλλιώς τώρα τι κάνουμε;;; πάμε όλους μαζί στο gin den για πριν το ματς;;;

ρε παιδιά εδώ η ιστορία του τζάκετ τώρα έγινε σοβαρή υπόθεση βρε σεις... πριν χρόνια στο ψυγείο μου είχε πιασμένη μια παλιά ανοιχτή μπύρα της Σούπερ Λιγκ 2004, αυτή με τους δύο κόκκινους λύκους στη μπροστινή ετικέτα... την είχα βάλει εκεί επειδή εκείνο το σαββατοκύριακο πήγαμε οικογένεια στο Emirates και ο άνθρωπος εκεί ήταν τόσο σφιχτός που έπρεπε να την αφήσουμε στη θέση της ως δώρο — μάλιστα πάνω είχε την υπογραφή του Πάτρικ Βαϊέρα ακόμα! και ξέρετε τι έγινε πριν λίγο; την ξανάνοιξα μετά από δεκαπέντε χρόνια, πήρε αέρα αμέσως — σαν να περίμενε μόνο εκείνη τη στιγμή. μέσα είχε ακόμα το ψυγείο μου εκείνες τις μυρωδιές απο το club: γκολπέπερ, γείωση γηπέδου, ένα κομμάτι από εκείνο το φθινόπωρο που η ομάδα ήταν σαν οικογενειακό τραπέζι κάθε φορά που νικούσε... τώρα όμως έχει αλλάξει η γεύση της μπύρας φυσικά, αλλά εκείνο το τζάκετ που βρήκες εσύ στο χωράφι είχε κάτι παρόμοιο μαζί της — αυτή η δύναμη ενός αντικειμένου που ξεθάβεις και σου λέει "ξέρω πως αυτές τις στιγμές γυρνάμε σπίτι μαζί, ακόμη κι αν έχουμε κάνει εκατομμύρια άλλα πράγματα στη μέση". ποια ομάδα άλλη έχει τέτοιες αναμνήσεις συσκευασμένες σ' ένα τζάκετ ή μια μπύρα μέσα στο ψυγείο; εσείς τι ξεθάψατε σήμερα που σας έκανε να σταματήσετε και να κοιτάξετε πίσω;

ρε σεις οι τυχεροί μου που βρήκατε το χρόνο να γυρνάτε τέτοιες ιστορίες σήμερα... 😭🔴 αγαπημένοι μου άτιμοι των γηπέδων! εμένα δε βρήκα τζάκετ, βρήκα έναν ολόκληρο αναγνώστη τραγουδιών του Σάλιφ Σάνκο μέσα στις νότες του — σαν να μου έγραψε ο ίδιος τραγούδι για τις επόμενες 72 ώρες μέχρι το Emirates! και αλήθεια, τι άλλο μπορώ να σας πω... εμένα το ψυγείο μου είχε κλειδώσει η γυναίκα μου επειδή τρώω κάθε βράδυ από εκεί μέσα σαν να τελειώνει ο κόσμος αύριο 😂 αλλιώς πώς να αντέξω μέχρι το Σάββατο; μία ντουζίνα μπίρες στο ψυγείο κι ένα κουτί σοκολατούλες Μιλκάου για να μην τρελλαθούμε πριν καν βγει το πρώτο γκολ! αλλά αλήθεια τώρα — αυτές οι ιστορίες με τα τζάκετ, τις μπύρες, τα κουστούμια... είναι σα να ανοίγεις ένα παράθυρο και να βλέπεις ολόκληρη μια ζωή συμπιεσμένη εκεί μέσα. εγώ βρήκα πριν δύο χρόνια στη σοφίτα ένα ξύλινο κουτί με αυτά τα παλιά εισιτήρια του Highbury... ήταν σφραγισμένα ακόμη, σαν εκείνες τις φορές που γυρνούσες σπίτι κρατώντας την αγωνία μέχρι την επόμενη Κυριακή. μέσα είχε ένα σημείωμα δικό μου για τον Γκλεν Ρόντερ: "φέρε μας πίσω εκείνα τα χρόνια που ήμασταν αήττητοι στο σπίτι" — λες και περίμενα όλα αυτά τα χρόνια μόνο εκείνο το σημείωμα να θυμίσει στην ομάδα πως υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που θυμούνται. και φυσικά τώρα προβλέπω ότι κάποιος άλλος θα βγάλει ένα ιερό κειμήλιο πριν τελειώσει η νύχτα... ίσως μία παλιά κάρτα μέλους από το τάδε ραντεβού της δεκαετίας του '90, ίσως μία μολυβιά πάνω στο τελευταίο γκολ του Τιερί Ανρί στο ντέρμπι — έτσι όπως λέγαμε τότε "αυτό το γκολ είναι σκαλισμένο στον τοίχο". λοιπόν παιδιά, αυτή η ομάδα είναι δική μας όσο εκείνες οι αναμνήσεις. όσο εκείνες οι μπίρες στο ψυγείο που περιμένουν. όσο εκείνοι οι φίλοι στους οποίους λέγαμε "ρε ρε, ακόμα περίμενε τον Σέις" χρόνια πριν αυτός πάρει την κίτρινη φανέλα. πηγαίνω τώρα να ανοίξω μία ακόμη μπίρα... επειδή σήμερα πρέπει να γιορτάσουμε όλα αυτά που έχουμε μαζί, όχι μόνο αυτά που περιμένουμε. τις υπόλοιπες ιστορίες σας τις διαβάζω από σήμερα μέχρι το Σάββατο — κι όποιος έχει κάτι άλλο στο συρτάρι ας το βγάλει τώρα, γιατί στο γήπεδο οι τάξεις κάνουν πάλι ουρά! 🍺🔴❤️ μέχρι τότε κρατιόμαστε ζεστοί!

Α νομίζεις πως εκείνο το τζάκετ έγινε τυχαία; 😏🤫 Πέρσι εκείνο το σαββατοκύριακο που πήγαινα συνέχεια στο χωράφι του παππού, είχανε βγάλει την παλιά ομάδα για βιντεοσκοπήσεις πρώτης ομάδας — κάτι γκριζωπά ρούχα από τις αρχές του 2000. Πίστεψέ με, εκείνος ο ιμάντας πάνω στον ώμο είχε περάσει μέσα από χέρια που έχουν αγγίξει περισσότερα κεφάλια παικτών από όσο οι πιο πολλοί θυμούνται... αλλιώς πώς να σου πω ότι βρήκα μέσα το φύλλο αγώνα μιας συγκεκριμένης Κυριακής του Οκτώβρη; Κάτι σαν 4-2 ή 3-1 εκείνης της ομάδας που έπαιζε πάντα εκτός έδρας σα να ήταν δικό της σπίτι...