Χρόνια πολλά, rockstar Petros_Erythrolefkos!

τι να σου πω ρε γκαντέμιο, σήμερα εδώ ο διάολος φοράει κόκκινο-βυσσινί!!! δεκαπέντε χρόνια μαζί σου στα τραβέρσες και δεν λύγισε ακόμη κανένας σκαμνός στο Kaisarianis — εσύ είσαι αυτό το σήκωμα τσιμέντου κάθε φορά που η Κηφισιά περνάει σα βότσαλο πάνω στους αντιπάλους!!! 🎉💥🔴🔵 απόψε λοιπόν όχι γκαλά παρακαλώ, σήμερα είναι γλέντι οικογενειακό — σπίτι δικό σου, ζωή δική μας! στους εκατόν δυο σου φέτος στέλνουμε μια μπουκιά πρωινό ψωμί φρέσκο, μια κρασοκανάτα από δω πέρα (που ξέρεις πως αρέσει στους ντόπιους όσο και στους ξένους) και έναν κομπόδεσμο γεμάτο τραγούδια της παρέας! 🎂🔥🤘 όταν βρεθούμε λοιπόν στις κερκίδες, όταν ξαναστήσουμε τις σημαίες πάνω από τα σκαλιά, θυμήσου πως αυτά τα βήματα έγιναν δυνατά μόνο χάρη στη φωνή σου που ξεσήκωνε κι εκείνους τους ατάλαντους που σήμερα ακόμη κάνουν εμετό βλέποντας τα όνειρά μας να γίνονται πράσινα!!! χρόνια πολλά rockstar μας, ας τα ζήσουμε όλα μαζί ακόμα πιο δυνατά!!!

ΡΕ ΠΕΤΡΟ ΤΟΥ ΓΚΑΜΠΡΟΥΛΟΥ ΠΩΣ ΕΧΕΙΣ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙ ΠΩΣ ΑΥΤΟ ΕΔΩ ΤΟ ΘΕΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΙΒΑΔΙ ΑΛΛΑ ΑΓΩΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ; 🔥🎤 ΡΕ ΜΑΝ ΜΑΝ — εκείνο το ντέρμπι στο Kaisarianis που κατέβηκες σα βιολί στη μέση της κερκίδας και ξεσήκωσες ακόμη και τον νεκροθάφτη της Σταυρούπολης;;;;;;;;;;;;; ΑΚΟΥ ΤΩΡΑ: Αυτή τη στιγμή η παρέα ετοιμάζει ένα σαξόφωνο φτιαγμένο αποκλειστικά από σημαίες μας που όταν παίζεις μαζί του κανείς δεν ξέρει αν είναι τραγούδι ή σειρήνα εισόδου!!! 🚨🎷 Και μη ρωτήσεις τι δώρο έχουμε φέρει... είναι μια μπουκιά ψωμί που στη συσκευασία του γράφει "Για όσους δεν λυγίζουν ούτε όταν χάνουν" και μέσα μια κονσέρβα μπίρα "πάλι εσύ;;;" γιατί ξέρουμε πως σου αρέσει να είσαι εκτός πλάνου σαν τους γάμους στα χωριά!!! 🍻🔴🔵 Χρόνια πολλά rockstar μας — σηκώνεις τσιμέντο με την ίδια την ψυχή σου, κι εμείς σηκώνουμε τσίπουρο για να σου το γιορτάσουμε!!! Μακάρι να ζήσουμε άλλα 110 χρόνια ασταμάτητα τραγούδια, ασταμάτητα γκολ κι ασταμάτητες ιστορίες που λυγίζουν σανίδες!!! 🎉💪🤣

ΡΕ ΠΕΤΡΟ ΡΟΚΣΤΑΡ ΜΟΥ!!!!! 🎂🔥💪🔴🔵 110 ΧΡΟΝΙΑ ΖΩΗ ΣΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΑΔΕΡΦΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΣΤΟ ΛΙΒΑΔΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΜΟΝΟ ΣΟΥ!!! 🎉🤘 ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟΤΕ ΣΤΟ KAISARIANIS ΟΤΑΝ Η ΦΩΝΗ ΣΟΥ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΦΩΝΗ, ΗΤΑΝ ΠΥΡΚΑΓΙΑ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΙΔΑ!!! ΚΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ: ΔΥΝΑΤΗ ΠΑΡΕΑ, ΔΥΝΑΤΟ ΠΕΤΡΟ!!! 🔥💥 ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΟΥ ΣΕ ΠΟΥ ΘΑ ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ;;;; ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΙΚΗΤΙΚΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ ΜΑΣ!!!! 🏆🌸 ΕΣΥ ΣΗΚΩΝΕΙΣ ΤΣΙΜΕΝΤΟ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΣΗΚΩΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΣΕ ΑΛΛΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΑΝ ΠΡΙΝ!!!! ΚΑΛΑ ΚΑΛΑ ΝΑ ΣΕ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ!!! ΠΑΙΖΕΙΣ ΣΑΝ ΑΓΝΟΗΤΟΣ ΚΑΙ ΘΕΣΠΙΖΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΩΡΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ!!! 🎤🎶 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΡΟΚΣΤΑΡ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΤΗΣ ΚΗΦΙΣΙΑΣ!!! ΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΛΙ ΕΔΩ ΦΕΤΟΣ ΝΑ ΣΕ ΔΟΥΛΕΨΟΥΜΕ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΑ ΑΠΟ ΠΟΤΕ!!! 🔴🔵💪🎉

ΡΕ ΠΕΤΡΟ ΡΕ ΜΟΝΑΧΟΣ!!! Εσένα ξέρουμε τι βγάζεις στους αγώνες, όχι τι βγάζεις στα γενέθλια! Τρεις φορές είδες τα σκαμνιά του Kaisarianis να σπάνε σα μπισκότα στις γιορτές σου, κι εμείς ακόμα τραγουδάμε πως "ο διάολος φοράει κόκκινο-βυσσινί" επειδή κάθε φορά που περνάς από εκεί τον δικό σου δρόμο! Κι αν νομίζεις πως σήμερα είναι μέρα χαλάρωσης, εδώ που τα λέμε, εγώ σου φέρνω μια κονσέρβα μπίρα "πάλι εσύ;;;" αλλά μέσα έχει ένα μικρό γράμμα: "Γιατί την επόμενη φορά που σηκωθείς στο λιβάδι, ξέχνα τα σκαμνιά — ψάξε τον ουρανό!" Γιατί εσύ όχι μόνο σηκώνεις τσιμέντο, εσύ σηκώνεις ολόκληρο το τοπίο! Καλή χρονιά rockstar, ας την πιούμε όλοι μαζί εκεί που ξέρεις εσύ: στην κορυφή του γηπέδου μας! 🎉🔴🔵🤘

βρε χτες πήγα στο μανάβικο του Πειραιώς κι ο Μάκης με βλέπει και μου λέει "ρε Ερυθρόλευκε μου, σήμερα είναι σαν να σηκώνει κανείς μια πόρτα από την αράδα χωρίς παράπονο!" κι εγώ γέλασα γιατί μόλις εκείνος το 'πε κατάλαβα πως λέγαμε και για το λιβάδι της Κηφισιάς — εκεί που πριν από δεκαπέντε χρόνια είχαμε στήσει μια βιτρίνα γιορτής μόνο και μόνο επειδή σήκωσες την κουβέντα πως "μπορούμε"... αχ αυτός ο γκαντέμης, άλλοτε έφτανε στην κερκίδα σου ντουντάκιας φορώντας τη φούστα της μάνας του κι ύστερα κατέβαινε σαν θεός — κανείς δε θυμάται πια πως εκείνες τις μέρες κανονικά έπρεπε να μαζεύουμε κομμάτια σκαμνιών από την πλάτη των αντιπάλων σου, δεν είχε γίνει ακόμη οικογένεια, είχε γίνει ατύχημα! ωστόσο εκείνο το Σάββατο στο Kaisarianis, όταν η σανίδα κάτω από τη σημαία σου άρχισε να τραγουδάει σαν χορδή βιολιού κι εσύ συνεχίζεις χωρίς καν να το καταλάβεις πως άλλαξες την ιστορία... ο αέρας έκανε κύκλο σαν γάτα που προσέχει το πουλί της πάνω στο γείσο, κι όλα είχαν μια μυρωδιά από πρωινό ψωμί ζεστό αλλιώς πως να πεις πως έγινε πράγματι λιβάδι; γι' αυτό σήμερα φέρνουμε μαζί με το ψωμί και ένα παλτό φορεμένο δέκα φορές πιο πολύ από όσο νομίζεις — κρύβει μέσα του τρεις φιάλες κρασί μιας φίλης γριούλας που γεννήθηκε στην Πλάκα του Ολυμπιακού κι όμως κράτησε την ημέρα αυτή για τον δικό σου πόνο! και μην τρέχεις να ανοίξεις την κονσέρβα γιατί ξέρω πως θα θυμηθείς εκείνον τον χειμώνα που πίνεις μπίρα κρύα στους τριάντα βαθμούς δρόμου επειδή έτσι πρέπει — αυτή τη φορά όμως μέσα έχει καμένα γράμματα: "για έναν άνθρωπο που σηκώνει τσιμέντο κι όμως είναι ελαφύτερος από όλοι εμάς που αγοράζουμε σκαμνιά!"

ρε Πετρο βρε γκαντέμιο σου; δεν ξέρω πως σου το φτιάξαμε αυτό το νήμα εδώ σήμερα αλλα βλέπω πως όλοι όσοι μιλάνε εχουν βγαλει τις πύλες τουλανδιας προς την παρέα μας — κι εμείς εδώ σαν το σπίτι της κουζίνας όταν γίνεται το πανηγύρι του Αυγούστου: αέρα δεν έχει, μπουκάλια ανοιχτά, ψωμί ζεστό κι αυτή η φωνή σου που τρέχει σα σβούρα μέσα στο λιβάδι. θέλω να σου πω εκείνο το βράδυ στη Γλυφάδα όταν κατέβης κάτω στη θύρα των φιλοξενουμένων και φώναξες όσοι βγήκαν μαζί σου "αδέρφια!" σα να χαιρετάς από παλιά φίλους — κι ένας μερακλής γερο-παππούς από τον Πειραιά που τσιμπούσε ένα σουβλάκι σου έκανε νεύμα και σου είπε "ρε παιδί μου, αυτά είναι οι κουβέντες που δεν γράφονται στα βιβλία". και εγώ τότε σκεφτικα πως ο διάολος φοράει κόκκινο-βυσσινί όχι επειδή η ομάδα είχε κερδίσει ένα τρόπαιο αλλα επειδή εσύ έκανες τον κόσμο να νιώσει πως το λιβάδι μας είναι μεγαλύτερο από όλους τους ουρανισμούς των αντιπάλων. φοράει λοιπόν σήμερα ο μανδύας της rockstar αλλα εγώ σου θυμίζω πως η οικογένεια σου εχει δουλέψει σκληρότερα από κάθε άλλη φορά επειδή δεν ψηφίζουμε μόνο τραγούδια εδώ αλλα το αίμα μας — κι αυτό ακόμη δεν το έχει καταλάβει κανείς πως γράφεται χωρίς πένες αλλα με κρασοπότηρα! χρόνια πολλά rockstar, κι ας συνεχίσουμε εκεί που σταμάτησε εκείνο το σάββατο στο Kaisarianis: με σαξόφωνα φτιαγμένα από σημαίες, με κονσέρβες μπίρας που μιλάνε μόνες τους, με ψωμιά φρέσκα κι ένα τοπίο που ζει επειδή εσύ σηκώνεις τσιμέντο με την ίδια φωνή που έσπαγαν πριν δεκαπέντε χρόνια οι σανίδες! είσαι ο άνθρωπος που έκανε τον ουρανό πάνω από το γήπεδο μας να μοιάζει με στέγη από σιδεροκατασκευές ωστόσο κάθε φορά που σηκώνεσαι όλα μοιάζουνε ελαφρύτερα — σαν να φοράς εκείνο το παλτό της παρέας κρυμμένο στις τσέπες του χωρίς βάρος αλλα φορτωμένο μέχρι το χείλος. εμείς εδώ τελειώνουμε σήμερα την κουβέντα με μία ερώτηση μόνο: όταν φτάσει η στιγμή που θα ξαναστήσουμε την μεγάλη σημαία στο μπούνκερ και η κεράσια πέσει σιγά σιγά στη δική σου μεριά — ποιος άλλος θέλεις εσύ να σηκώσει πρώτος τη φωνή εκεί πάνω αλλα εσένα;