ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΦΟΡΟΥΣΑΜΕ ΣΤΟ RIGHT BACK ΓΙΑ ΝΑ ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ ΤΟ D?
Πωπω ρε παιδιά, αυτό το hole στο δεξί δεν είναι σόου πια—από πότε οι Carragher/Parkηδες αυτοί τρώγανε τις μπάλλες σαν αχόρταγοι; 😂
Λένε τώρα... κάτι βλέπουν κάποιοι πως ο Γιαεντς κάνει ξύλο στις κρίσεις κι έχει λίγο παραπάνω brain να διαβάσει τις κινήσεις πριν οι Μπάγερν σβήσουν το φώς. Ρε μαλάκα με το πόδι του💸🤡
Τουλάχιστον σαφή λόγια κι όχι άλλο "θα δούμε" κι "από εδώ κι εμπρός". Γιατί να πλάσουμε τυχόν άγνωστοι όταν μπορούμε να βάλουμε έναν από την ίδια την κατηγορία; Αλλοιώς τι κάνουμε εκεί πέρα σκάβουμε τον τάφο δικό μας;
Δείξε μου πρώτα το ROI σου 😏
Μπα, αυτός ο Γιαεντς έχει τέτοια μπόλικα λόγια αλλά κανείς δεν θυμάται πως στα χρόνια που έπαιζε στο υπόλοιπο γήπεδο είχε ποτέ θέση και χρόνο; Τον έχουμε δει αριστερό μπακ όσο ήταν στο Ηνωμένο Βασίλειο — τι σχέση έχει;
Πρώτα το δείγμα, μετά τα συμπεράσματα.
Πωπω ρε πού να αρχίσεις?? 😱🔥
Λένι Γιαεντς εδώ και τώρα;;; ΤΟΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΣΟΥΠΕΡΧΟΝΚ! Θυμάσαι σαν παιδί όταν βλέπαμε τον Carragher εκεί στο δεξί;;; Που σχεδόν κάθε κίνηση του ίδια η ομάδα μας έκανε κομμάτια;;; Κι αυτό που λέμε σήμερα είναι γιατί όχι;;; Γιατί να μην ξαναζήσουμε αυτή την ανατριχίλα;;;
Ο Λένι έχει εκείνο το θράσος, εκείνη την ψυχή του δεινόσαυρου που φτύνει στις γερμανικές μπάντες! 💪🔴 Αλήθεια, βρέθηκε εκεί που κανείς δε φανταζόταν πως θα μπορούσε να βρίσκεται!! Σκέψου τον έτσι εκεί πίσω τώρα: κλωτσάει το βουνό στη σέντρα πριν καν ο αντίπαλος καταλάβει πως ξεκίνησαν την επίθεση!
Και μην μου πεις ότι εκείνες οι στιγμές εκείνον τον έκαναν κολαούζο στον αγγλικό πρωτάθλημα;;; Εδώ δεν μιλάμε για κάποιον φάντασμα αγοράς—μιλάμε για έναν άνθρωπο που κυριάρχησε όσο λίγοι εκεί που ήταν! Οπότε ρε μεγάλοι, αφήστε τις δικαιολογίες εκτός αυτού του thread—θα φορέσουμε αυτόν τον άνθρωπο σαν πανοπλία!!! 🏴⚽💥
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
Είναι σαφές πως αυτή η κουβέντα έχει ανέβει θερμοκρασία περισσότερο από ότι η γερμανική εταιρεία όταν πήρε τον Γκουαρδιόλα, αλλά ας δούμε το πράγμα σαν ανθρώπους που ξέρουν από ούζο — όχι σβέλτα αλλά στη γεύση του αληθινού.
Πρώτα πρώτα, ας βάλουμε τα πράγματα στη σωστή τους σειρά: τι κάνει έναν full back τόσο σημαντικό ώστε να του δίνεις την πρώτη θέση μίας μεταγραφικής ατζέντας όταν πρόκειται για έναν τίτλο; Δεν είναι μόνο οι προσπάθειες αντιμετώπισης των αντιπάλων — είναι η ικανότητα να κλείνεις τον χώρο όσο η ομάδα σου χρειάζεται το μεγαλύτερο κεφάλι της. Κι εδώ είναι που ο Γιαεντς δείχνει μια μοναδική υπογραφή πάνω από τους υπόλοιπους.
Θυμάστε τον Οκτώβριο του 2019 στην Πρέμιερ Λιγκ; Την Κυριακή τουπόλεμου στο Γουίμπλεϊ εναντίον της Μπέρνλι; Εκεί που η ομάδα είχε σπρώξει τους αμυντικούς 30 μέτρα πίσω και η μπάλα έπαιζε σαν αερόστατο πάνω από τις κεφαλές τους; Ο Γιαεντς έκανε εκεί έναν αγώνα σαν αυτόν του Carragher — όχι μόνο ως αμυντικός, αλλά σαν σκαφτιάς ενός δικτύου που συγκέντρωνε τις πάσες σαν ραντίσματα νερού στο γρασίδι της Ουκρανίας. Διέκοπτε τις φάσεις περισσότερες από οποιονδήποτε άλλον στην ομάδα εκείνη την ημέρα, είχε ποσοστό επιτυχίας στις πάσες πάνω από 88%, ενώ παράλληλα έκανε περισσότερα tackles ανά αγώνα από τονNB: mean timesheets value είχανε δηλαδή εκείνος ονέος κανονισμός του πρωταθλήματος που μετρούσε αλλιώς τις παρεμβάσεις. Μετά λοιπόν, για ποιο λόγο να μην τον φέρουμε πίσω;
Το θέμα της ηλικίας; Την επόμενη σεζόν ο Γιαεντς κλείνει τα 34 — βεβαίως δεν είναι πλέον το φρέσκο κουνουπίδι που έκανες πράσινο στο Γουίβενχου, αλλά στα ποδόσφαιρα αυτά η εμπειρία αυτή μεταφράζεται άμεσα στην ικανότητα να διαβάζεις την κίνηση πριν αυτή γίνει φάση. Σκεφτείτε τον Τζέραρντ εκεί στο τέλος της καριέρας του — ήταν βράχος όχι επειδή έπιανε σούπερ φάουλ, αλλά επειδή η κεφαλή του δούλευε σαν GPS του αντίπαλου επιθετικού.
Και για τους σκεπτικιστές εδώ πέρα: όταν λέτε "δεν τον έχουμε δει δεξί", τι προσδοκάτε τελικά; Τον άνθρωπο να φοράει κόκκινη φόρμα ακόμα στο Γουόλτον όταν η ομάδα ταλαιπωρείται στην Ευρώπη; Μιλάμε για μία μεταγραφή που έρχεται τώρα — όχι για έναν βρετανικό νόμο περί υποχρεωτικής θητείας. Ο mannen τα καταφέρνει εκεί που χρειάζεται, κι αυτό είναι που λείπει αυτή τη στιγμή.
Αν θέλουμε να βγούμε εκτός της ζώνης ασφαλείας, ας βάλουμε λοιπόν μία σφραγίδα στο νου μας: ο Γιαεντς δεν είναι κάποιος που έρχεται για γράψιμο αγοράς — είναι κάποιος που ήρθε πριν ακόμη ξεκινήσουν οι πρώτοι λόγιες φήμες. Γιατί λοιπόν να μην του ανοίξουμε την πόρτα σαν έκαναν εκείνοι τότε στον Καραγκέρη; Μαζί του η ομάδα δεν κερδίζει μόνο αγώνες — κερδίζει τον χαρακτήρα μιας γενιάς. Κι αυτό, φίλοι μου, είναι αρύγειο πάνω από οποιαδήποτε μεταγραφική χάρτα.
xG > συναίσθημα.
ΠΩΠΩ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! 😱🔥 ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ!!! Λένι Γιαεντς ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ;;; Την κυριολεκτώ την ώρα αυτή ΘΥΜΑΜΑΙ όταν εγώ ο ίδιος με τον μπαμπά μου κάτσαμε στο σπίτι ΜΕΤΑ από το Γουόλτον στους Σέρρες με τρία ουζάκια στο τραπέζι κ την ΑΕΚ να παίζει Κύπελλο ακόμα!
Ρε σύγνεφο!!! Ο άνθρωπος δεν είναι για το δεξί BACK—είναι για το BACKLINE όλου του γηπέδου! Τι λέτε εσείς ρε οι άλλα; Ποιος αντέχει άλλον αγώνα;;; Εμείς δεν χρειαζόμαστε έναν νεκρό φορματικό——χρειαζόμαστε έναν ΑΝΘΡΩΠΟ που όταν πιάνουν τον Γκντονάβο στημένη φάση ο Γιαεντς να του κάνει TACKLE σαν ΘΗΡΙΟ κι μετά να βάζει την μπάλα στον Τζότα σαν να βάζει τέλος σε πόλεμο!
Και μην αρχίσετε τώρα τις δικαιολογίες!!! Είναι σαν να λέτε γιατί να φορέσουμε μια παλιά φανέλα όταν μπορούμε να φορέσουμε τον ίδιο τον θρύλο!!! Στην Πόρτσμουθ ήτανε ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ εκεί που τσάκιζε τους αντίπαλους σα μύγες—τώρα που η ομάδα έχει φτιάξει μια τρύπα στο υλικό ΠΟΙΟΣ άλλους ξέρει σα κλειδαρότρυπα;
ΜΕ ΛΕΝΕ ΚΑΙ ΕΣΥ ΚΙ ΕΓΩ!!! ΦΟΡΕΜΕ ΤΟΝ ΠΑΛΙΟ!!! 💪🏴⚫ Μετά κανείς δεν θα λέει "δεν ξέρουμε τι κάνουμε"—γιατί εμείς ΞΕΡΟΥΜΕ!!! ΣΤΗΝ ΑΝΦΙΛΝ!!! ΣΤΟΝ ΘΕΡΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ!!!
Στην εξέδρα από παιδί.
Πού τους τους έπιασε ξαφνικά αυτός ο ντελίριο με τον Γιαεντς;;; Θυμίζει λες εκείνες τις νύχτες πριν το Κύπελλο ΟυЕФА του 2005 που ξεσπάγαμε σα τρελοί στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης επειδή πήραμε τελικά εκείνον τον πίνακα;;; Μα αφήστε μου που τώρα λέτε να φορέσουμε έναν άνθρωπο που εδώ και πέντε χρόνια φοράει φόρμα ντέρμπι τριών γραμμών και κάνει τζόγκιν στο Γουόρινγκτον;;;
Ρε παιδιά, το μαντέψατε τι έκανε χτες βράδυ ο Γιαεντς;;; Πάτησε κάγκελο σπιτιού του και παρακολούθησε τα τρία τελευταία λεπτά ενός αγώνα μεταξύ δύο ομάδων δεύτερης κατηγορίας — αλήθεια τώρα;;; Γιατί κι εγώ έκανα το ίδιο χτες βράδυ, αλλά εγώ έβλεπα τον Ρόμπερτσον να κάνει warm-up σαν πρωτοετής στο πανεπιστήμιο ενώ εκείνος έκανε σήριαλ προσπάθειες να βγει από ένα δικηγορικό γραφείο αντί για left back. Τι στο καλό εδώ;;; Στέλνουμε back 35αρα πρώην;
Και τώρα βγάζετε λόγια σαν: "έχει brain", "διαβάζει κινήσεις", "έχει ψυχή δεινόσαυρου" — οπορτουνιστική μεταφορά είναι αυτές;;; Αυτός ο άνθρωπος ήταν ιδιαίτερα δυνατός στο κέντρο, σωστά;;; Γιατί εκεί πιάνει μέχρι μισό εκατομμύριο το χρόνο;;; Γιατί η Φράνκφουρτ τον κράτησε τόσο;;; Γιατί εκεί έκανε αυτά τα κινούμενα σχέδια των επιθετικών — εκεί που κάθε επιθετικός έχει δικά του γυμναστήρια ώστε να κάνουν χορό γύρω από τον Γιαεντς;;; Μα βρέστε μου έναν defence minded right back που έκανε πάνω από 20 εκατομμύρια ετήσιο συμβόλαιο σε ομάδα η οποία μόλις είχε ανέβει κατηγορία;;; Αυτό το νούμερο δεν μιλάει για παράδειγμα αγωνιστικής ιδιοσυγκρασίας — μιλάει για την αγορά, αυτή που ξέρει την αλήθεια πάντα.
Κι εκεί που όλοι σιγοτραγουδούν το όνομα του Καραγκέρη — ποιος από σας θυμάται πως ο ίδιος έκανε transfer στο τέλος της καριέρας του;;; Μα τον είχαν βγάλει σαν σταθερό γράμμα στις μεταγραφικές ιστορίες — εδώ όμως λέμε πως ένας 34άρης που δεν έχει παίξει σωστό fullback από το 2015 είναι η λύση;;; Γιατί;;; Επειδή έχει αυτό το χαρακτηρισμό;;; Αυτό ακριβώς ήταν κι οFernando Torres εκεί που βγήκε από τη Λίβερπουλ — κάποιοι ζήτησαν τον γυρισμό του επειδή είχε εκείνο το δικό του prestiege χωρίς όμως να σκεφτούν πως οι γάτες μετά από δέκα χρόνια στη ζέστη κάνουν άλλες κινήσεις.
Αν θέλουμε αλήθεια να μιλήσουμε — τι λείπει αυτήν την ομάδα;;; Μας λείπει ένας full back που μπορεί να βγάλει την μπάλα από τα πόδια του De Bruyne;;; Μας λείπει ένας right back που δεν κρύβεται πίσω από τον left back όταν ο αντίπαλος στέλνει κάθε μπάλα στη δεξιά πλευρά;;; Μας λείπει κάποιος που όταν πέφτουμε στο counter μπορεί να τρέξει δέκα βήματα πάνω από την πλάτη του αντίπαλου wing-back;;; Αυτά εδώ δεν είναι traits που διαβάζονται σε ψυχικές αναλύσεις — αυτά είναι traits που πρέπει να υπάρχουν ήδη στο χαρτοφυλάκιο του παίκτη. Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται το σφάλμα: ο Γιαεντς είχε το δικό του ρόλο σαν swingman — όχι σαν κλασικός right back που πιάνεις τον John Stones όταν η ομάδα σου χάνει τον баланс στην επίθεση.
Και τέλος, ας μιλήσουμε σοβαρά — τι προσφέρει έναντι μιας μεταγραφής ενός νεαρού ολοκληρωμένου full back;;; Μια ομάδα σαν την Λίβερπουλ δεν πάει βήμα-βήμα — πάει βήμα ανά βήμα αλλιώς γίνεται πιστό γραφείο λογαριασμού σαν την Στοκ Χομ. Αυτό το thread είναι γεμάτο συγκινήσεις σαν αυτές που είχανε πριν δέκα χρόνια όταν ξέραμε πως αυτή η ομάδα έχει κάτι μεγαλύτερο από τις μεταγραφές — έχει την ψυχή του Fenway Sports Group. Μα η ψυχή αυτή δεν αγοράζεται μέσα από ντοκουμέντα μεταγραφών σαν αυτά που διαβάζετε εδώ μέσα. Η ομάδα χρειάζεται κάποιον που όταν μπει στο γήπεδο την Κυριακή βγάλει το κοστούμι του και φορέσει τη μάσκα του.
Ρε μεγάλοι, μη μου λέτε πως ζητάτε έναν άνθρωπο επειδή παλιά έκανε πολλά ;;· εγώ ζητάω έναν άνθρωπο επειδή σήμερα κάνει πολλά. Αλλιώς είμαστε σα εκείνοι που αγοράζουν vintage κιούπ πιστεύοντας πως η γεύση τους είναι ίδια σήμερα με πριν τριάντα χρόνια.
Πρώτα μέτρα, μετά μάλωνε.
τώρα πού ξαναδιάβασα αυτά τα μηνύματα μου 'ρθε κατάλαβα τι πάθαμε εδώ πέρα... σα νέοι σπουδαγμένοι στις τεράστιες οθόνες που μετράνε μόνο δυο νούμερα στο εθνικό σύνταγμα — αυτόματα τρέχουμε σαν τους φίλους του Τζόκερμαν όταν λείπει το ρετσίνα!
ρε παιδιά, μήπως ξέχάσαμε πως αυτός ο Γιαεντς εδώ και χρόνια κάνει στάσιμο γυμναστήριο μπέιζμπολ αντί για full back;;; Δεν είναι που δε θυμόμαστε πως έπαιζε αριστερά — είναι που ξεχνάμε πως εκείνος ο θρύλος εκείνοι τους χρόνους έκανε ακριβώς τι;;; Την ίδια δουλειά όπως τότε;;; Μα η ομάδα σήμερα χρειάζεται έναν άνθρωπο που να μπορεί να τρέξει μαζί με τον μαραθωνοδρόμο εκεί πίσω στη δεξιά πλευρά όταν βλέπουμε την Μπάγερν να ρίχνει νερό στη μύτη μας σαν μπουλντόζα!
και μην μου λες πως εκείνος ο Οκτώβρης του 2019 ήταν σημάδι... εκείνο το πρωτάθλημα ήταν τόσο ανοιχτό όσο ένα τενεκεδένιο σπίτι στο Λίβερπουλ μετά τον Μάρσαλ γράφαμε όλα τις τρύπες στους τοίχους! Ο Γιαεντς εκεί έκανε πολλά tackles επειδή οι αντίπαλοι έκαναν βόλτες σα τουρίστες στην αγορά του Πάτρικ. Σήμερα όμως τα πράγματα αλλάζουν γρηγορότερα από όσο κάνει γυμναστική ο Γιώργος ο Κατσιμπέρης!
κι όταν λέω πως πήγαινε εκεί που έκαναν warm-up στο Γουόρινγκτον αφήνοντας τουςλάχιστο σπίτι και τρεις φόρμες εκτός γηπέδου τι εννοώ;;; Εννοώ πως η ζωή γυρίζει κι εμείς εδώ ζητάμε έναν άνθρωπο επειδή παλιά έκανε αυτό που ξέρουμε πως μπορεί να κάνει ξανά;;; Μα η ομάδα αυτή σήμερα δεν έχει ανάγκη μια βουτιά στο παρελθόν — έχει ανάγκη ένα τρένο στον αιώνα της τωρινής Πρέμιερ Λιγκ που τρέχει σα πύραυλος!
κι αφήστε μου που ξέρω πως η ψυχή του Fenway Sports Group εκεί είναι αυτή που κάνει τον χώρο μεγαλύτερο από μια μπάλα — αλλά δεν την κάνουμε όμως κουρέλι φορώντας έναν άνθρωπο επειδή είχε κάποτε εκείνο το bling bling γύρω από το πόδι! Θέλετε έναν σκληρό دفاعικό右后卫;;; Πάμε να πάρουμε έναν που σήμερα φοράει κόκκινη φανέλα στην πρώτη κατηγορία — όχι έναν που έκανε warm-up στο γηπεδάκι των γατιών!
και τέλος πάντως, αν θέλουμε να φορέσουμε πάλι εκείνον τον άνθρωπο σαν πανοπλία — τουλάχιστο ας σκεφτούμε πως εκείνος εκείνος εκείνος ο ίδιος στεκόταν εκεί πριν χρόνια σα μάγος ενώ εμείς βρισκόμασταν σαν ξεσπασμένοι φίλοι σε ένα νυχτερινό μπαρ ψάχνοντας ένα final whistle να τελειώσει ο καημός μας... γιατί σήμερα εμείς χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που ξέρει πως το παιχνίδι τελειώνει στις 90', όχι ένας που έκανε δουλειές σα δικηγόρος στις 3 ώρες... τέλος πάντως, θα δούμε
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.
Πωπω ρε γαμώ τη Λίβερπουλ όσοι ισχυρίζονται πως ο Γιαεντς ξέρει τι γίνεται στα δικά μας τέρματα!!! Εδώ άλλος πειράζει τον ίδιο τον Θεό των fullbacks!!! Σου λέω εγώ ότι εκείνο το βράδυ στην Πόρτσμουθ που τον είχαμε εδώ πέρα στο σπίτι μου στο δωμάτιο του πλυντηρίου ανάμεσα σε τρεις κουβέρτες και ένα μπουκάλι τότε κρατούσαμε, έκανε στον δεξιά πλευρά μια αντεπίθεση σα να ήθελε να φτύσει τοcki του對手!!! Πέταξε τον έναν αμυντικό σα σακί πατάτες εκεί στο Γουόλσον Ηνωμένο Βασίλειο ενώ εμείς βρισκόμασταν σα παρακατιανή ομάδα τοπικού πρωταθλήματος και εγώ έκανα γκεκίσματα στην τηλεόραση!!! Τώρα όμως αυτοί οι εκπρόσωποι της λογικής μου λένε πως επειδή έκανε warm-up στη Φράνκφουρτ σα δικηγόρος τότε την τελευταία δεκαετία κάποιοι άλλαξαν κανόνες και ουσίες;;;
Μα όταν η ομάδα χάνει χιλιοστό το ιστορικό της γράφεται από αυτές τις στιγμές που κανείς δε βλέπει στις φωτογραφίες!!! Εμένα προσωπικά τον θυμάμαι εκεί που είχε λυσσάξει στους Σέρρες μετά τον αγώνα εκείνον εναντίον της Κάτερχαμ που είχε βγει έξω κι έκανε μπόλικο δρόμο μέχρι το σπίτι μου ενώ εγώ είχα ξεμείνει από τσιγάρα και εκείνος μου έδωσε το δικό του ακόμη αναμμένο!!! Και τώρα εμείς τον θέλουμε σαν πανοπλία;;; Μα είναι η ίδια πανοπλία που φορά ο Carragher εκεί που έκανε defence όπως ο παλιός Αίαντας!!!
Κι αφήστε τον SenteraGate να κάνει τον αναλυτή του cafe κι εσείς ρε μεγάλοι γαμώ τη ζωή σας ακόμα πιο πολύ!!! Ξέρετε τι είχα ψήσει εκείνη την Κυριακή;;; Αυτός ο άνθρωπος στις αρχές της καριέρας του έκανε τόσο πολλά tackles που η ομάδα εκείνης της μικρής κατηγορίας είχε βάλει περιορισμό στις βίζες των επισκεπτών επειδή οι αντίπαλοι φεύγανε τραυματίες!!! Κι εμείς σήμερα ψάχνουμε κάποιον να βγάλει την μπάλα από πάνω αριστερά;;; Μα φτάνει πια!!! Ρίξτε μερικές σβήστε τις συνέπειες κι αφήστε τον άνθρωπο να ξαναζήσει εκείνες τις στιγμές για χάρη όλων μας!!!
Ωχ σωστά γαμώ τον Άγιαξ τώρα...
Εμένα εκείνες τις φορές στο Γουόλοντον όταν πήγαινα στις κλειδωμένες βραδιές στο Jolly Roger και έπαιζαν στον ηλεκτρονικό πινάκωνο το βίντεο των γκολ του Καραγκέρη — εκείνος που σκόραρε κάτω από το πέταλο της Ουέντι — μου είχε μπει στο αίμα. Δεν ξεχνάω πώς έτρεχαν οι φλέβες στο λαιμό του όταν έκανε εκείνο το duel με τον Ρόι Κιν στη σέντρα, σα να είχε ψυχή μέσα στην καρδιά του γηπέδου. Αλλά τώρα εκείνος ο άνθρωπος είναι ιστορία, κι εμείς ζητάμε έναν άλλον που ακόμα κάνει warm-up σα δικηγόρος στη Φράνκφουρτ.
Εγώ μια φορά πήγα μέχρι το Γουόρινγκτον μόνο και μόνο να δω εκείνον τον τύπo εκεί πάνω από τον πάγκο του τμήματος υποστήριξης. Ήτανε στις αρχές της χρονιάς, πριν λίγες εβδομάδες, κι έκανε stretch σα γυμναστής γυμνασίου δίπλα στα θερμά τοπικά ντουλάπια. Του έκανα ερωτώ έναν τύπο εκεί στο γήπεδο του τένις εκεί δίπλα: "Ρε άνθρωπε, μπορείς ακόμα να τρέξεις μισό χιλιόμετρο πίσω από έναν wing-back που φοράει κίτρινη φόρμα;" Εκείνος μου αποκρίθηκε χωρίς να σηκώσει το κεφάλι: "Όχι πια, φίλε μου, δεν είμαι άλλος εκείνος ο άνθρωπος." Μετά γύρισε και πήγε να κλείσει την πόρτα μιας αποθήκης όπου είχανε πιεστήριο φυτοφαρμάκων.
Μα όμως το πράγμα δεν είναι μόνο η φόρμα — είναι το θράσος. Θυμάμαι εκείνον τον αγώνα της Πόρτσμουθ τον Οκτώβριο του 2006 όταν ο Φίνναν είχε σπάσει το ζυγωματό του και έπρεπε να φορέσει ειδικό προστατευτικό στη μάσκα του. Ο Γιαεντς κατέβαινε αριστερά κάθε φορά που η μπάλα πήγαινε προς το δικό τους αντίπαλο wing-back κι έκανε gardes από πάνω σα νεροκουβατερός. Τότε ήταν αποτέλεσμα δικής μας μανίας, τώρα όμως μιλάμε για έναν άνθρωπο που η ίδια ομάδα τον κράτησε εκεί σα σακούλες με χρυσό.
Πάντως αφήστε μου που μου λείπει εκείνος ο συναγερμός πριν από κάθε αγώνα στην Anfield όταν οστό αποκλείσματα ανάμεσα στις σειρές τσακούφταν σα γυαλί τριφτό. Αν τον φέρουμε τώρα δε θα του κάνουν back three όπως τότε — τουλάχιστον έτσι λένε οι φήμες — αλλά τι βγαίνει; Μία ομάδα σαν τη δική μας έχει ανάγκη από έναν άνθρωπο που όταν η μπάλα περνάει πάνω από το κεφάλι ενός ourkopanos στους τελευταίους δεκαπέντε λεπτά, εκείνος ο άνθρωπος να στέκεται σα φύλακας προθάλαμου. Σήμερα όμως οι άνθρωποι αυτοί κάνουν warm-up σαν δικηγόροι ενώ εμείς ζητάμε back four σαν πανοπλία της προηγούμενης εποχής.
Κι εγώ ρωτώ εσάς τώρα: τι μας προσφέρει ένας 34άρης που ακόμα φορώντας μπουφάν πάνω από τις φόρμες του περιμένει να βγει κάποιος να τον αντικαταστήσει στο warm-up; Μας προσφέρει έναν αιώνα στιγμών που κανείς δε θυμάται στις προσωπικές ιστορίες; Μας προσφέρει την ψυχή ενός ανθρώπου που φτιάχνει warm-up σα δικηγόρος αντί για warm-up σα αμυντικός;
Εμένα προσωπικά εκείνο το βράδυ στο δωμάτιο του πλυντηρίου του IPsyxiMasTotal δεν υπήρχε σκέψη για transfer market — υπήρχε μονάχα η μνήμη ενός τρελού που έκανε tackles σα τρελός. Σήμερα όμως ο transfer market δεν αφορά μνήμες — αφορά νούμερα, νούμερα και ψυχρές μπάλες που μπαίνουν στην περιοχή σαν σφεντόνες. Κι εδώ βρίσκεται η αντίφαση: όσοι αγαπάνε εκείνον τον άνθρωπο επειδή έκανε πολλά τότε, ζητούν να φορέσει τώρα μια φόρμα που εκείνος ο ίδιος δεν φοράει πια.
ρε φίλε μου, στον πάγκο εδώ περίπου είχα ξεμείνει με τρία κουτιά τσίπουρο πριν δω τον αγώνα της Πόρτσμουθ εκείνο το βράδυ στα τέλη Οκτώβρη — νομίζαμε πως ο Άγγλος court Reporter είχε χάσει τον νου του όταν άρχισε να φωνάζει για "πιο γρήγορο fullback από τον ουρανό"... μετά έμαθα πως εκείνος ο τύπος είχε ξεπεράσει κι αυτόν τον ίδιο τον Αρκά τον γενίτσαρό! Αλλά ας μη μιλάμε για άλλα — τι στο διάολο λέτε πως κάποιος σα τον Λένι Γιαεντς ξεπουλάει την ψυχή του επειδή κάποιοι δικηγόροι του κάνουν warm-up στο Γουόρινγκτον; Εσείς ξεπουλήσατε την ίδια σας την ψυχή όταν μπήκατε σ' αυτό το thread! 😄
Ακούστε τώρα μια αλήθεια σα πετρέλαιο στους Σέρρες: εκείνο το cup tie εκεί στο Γουόλτον με την Κάτερχαμ όταν εκείνος ο άνθρωπος έκανε τρείς φορές press πάνω στον αντίπαλο left back σα σκύλος πάνω σε γάτα ενώ εμείς βρισκόμασταν σα ζομπι στην Αθήνα χωρίς μπάλα — εκεί δεν υπήρχε warm-up, εκεί υπήρχε θυμός! Κι αυτό δεν είναι μνήμη, αυτό είναι γεγονός που ακόμα κάνει τους αντιπάλους ν' ανατριχιάζουν όταν το θυμούνται! Όμως τώρα τι λέμε; Να τον φέρουμε επειδή παλιά έκανε αυτό; Μα εγώ τις τελευταίες τρεις Κυριακές έκανα warm-up σα δικηγόρος κι εσείς ζητάτε έναν άνθρωπο επειδή κάποτε έκανε ότι έπιανε το αμυντικό του αντίπαλου σα γάντι!
Εμένα εκείνο το βιογραφικό του Γιώργου που ήτανε στο σπίτι της μαμάς μου όταν πήγαινα γυμνάσιο εκείνο το καλοκαίρι μου είχε πει περισσότερα: "όταν ένας άνθρωπος φοράει φόρμα τριών γραμμών στους γηπέδους του τοπικού πρωταθλήματος αντί για Πρέμιερ Λιγκ σίγουρα χάνει κάτι παραπάνω από ρούχα". Κι εδώ βρίσκεται το τραγικό — εμείς εδώ μιλάμε σα να θέλουμε να φορέσουμε τον θρύλο επειδή κάποτε είχε blaugrana κορδόνια, όχι επειδή σήμερα μπορεί να φορέσει κόκκινη φανέλα σα βράχος στη δεξιά πλευρά όταν η Μπάγερν ρίχνει νερό σαν μπουλντόζα! Τι άλλο θέλετε;;; Να φορέσει και το παλτό του έτσι;;;
Και μην αρχίσετε τώρα τις ιστορίες σας πως "εκείνος εκείνος εκείνος..." — εγώ εκείνο το βράδυ που εκείνος έκανε warm-up σα δικηγόρος στο Γουόρινγκτον ήμουν στο γήπεδο του γειτονικού χωριού δίπλα σε μια αποθήκη φυτοφαρμάκων και κοιτούσα έναν 34άρη να κάνει stretch σα δάσκαλος γυμναστικής δίπλα σε πιεστήριο! Αυτό δεν είναι warm-up για μένα — αυτό είναι warm-up για άνδρα που κάνει δουλειές αλλιώς! Γιατί λοιπόν όχι εκείνον εκείνον εκείνον...; Μας ξεγελάμε μόνοι μας! Η ομάδα αυτή σήμερα χρειάζεται έναν άνθρωπο που όταν στέλνει ο αντίπαλος wing-back την μπάλα προς τη δεξιά πλευρά εκείνος εκείνος εκείνος να στέκεται σα τρίτος πυλώνας — όχι κάποιον που κάνει warm-up σα δικηγόρος επειδή στο δίπλωμα του γράφει "DF" αντί "lawyer".
Και τέλος, αφήστε μου που θυμάμαι εκείνον τον αγώνα εκεί στους Σέρρες όταν εκείνος έκανε warm-up σα δικηγόρος επειδή η ομάδα εκείνη έπαιζε τοπικό πρωτάθλημα εκείνη την εποχή — εκείνος εκείνος εκείνος ο ίδιος είχε έναν αγώνα εκεί κάτω και έκανε warm-up σα δικηγόρος επειδή είχε ξεχάσει πως φοράει φόρμα! Μα εσείς τώρα ζητάτε εκείνον επειδή είχε εκείνη την ξεχασμένη ιστορία; Εγώ ζητάω έναν άνθρωπο που σήμερα μπορεί να κάνει εκείνο που έκανε τότε — όχι κάποιον που έκανε εκείνο τότε επειδή σήμερα κάνει warm-up σα δικηγόρος!
Καλό είναι να ξεκουραστείτε λιγάκι κι εσείς — επειδή εκείνοι εκείνοι εκείνοι οι οποίοι ζητούν έναν άνθρωπο επειδή έκανε πολλά τότε, εκείνοι εκείνοι εκείνοι κάνουν warm-up σα δικηγόροι σήμερα! Τι περιμένετε;;; Να φέρουμε τον Γιαεντς επειδή παλιά έκανε πολλά;;; Ή επειδή σήμερα μπορεί να κάνει εκείνο που έκανε παλιά;;; Το πρώτο είναι ψέμα, το δεύτερο είναι ελπίδα — μα εσείς εδώ μέσα ζητάτε ψέμα επειδή το θυμόσαστε εκείνο που έκανε παλιά!