Ηrera στον πάγκο τον Σεπτέμβριο ήταν η καλύτερη απόφαση όλων των εποχών

Ελπίζαμε σε αναζωπύρωση πριν η σούβλα πάρει φωτιά κι εμείς να βρούμε λόγο στους μισούς αγώνες; Το Σεπτέμβριο ο Γεράσιμος είχε ένα μεγάλο άλμα — σωστή η κίνηση, αλλά όχι λόγω συγκίνησης. Στην Πελοπόννησο έβγαλε τέσσερα τέρματα κι άλλα τρεις νίκες μέσα στην κακοκαιρία του Οκτώβρη, εκείνο που δεν σου λένε οι κούρσες στις σόφες των Ελβετίας είναι πως ο Πέτρης εκείνο το δίμηνο έκανε ένα γκολ εκτός έδρας κι όλα τα άλλα ήταν εκτός περιβόλου. Αν δεν κοιτάξεις την εικόνα ολόκληρη, δεν βλέπεις τίποτα πέραν της σούβλας. Πού είναι η συνέχεια όμως; Μετά τις τρεις νίκες έγινε ξανά συνηθισμένος Γιούπι... και τώρα εκείνος ζει το δικό του λούνα παρκ. Ο Πέτρης επίσης χρειάζεται χώρο — πάνω από δεκατρία ασήμαντους αγώνες όχι μόνο ο Γεράσιμος είχε προβλήματα, είχε κι εκείνος, διαφορετικά μιλούμε. Πάντως όταν η ομάδα έχει ανάγκη τους γκολ, εγώ διαλέγω τον ψήσιμο του Πέτρη σιγά σιγά — εκείνος ξέρει τι σημαίνει να φορτώνεσαι στο γήπεδο και εκείνος ξέρει πως ένας χώρος ανάμεσα στις δυο ομάδες αποκλείει τον τρίτο δρόμο.

Πάει ο Γεράσιμος στην κουζίνα κι άναψε φωτιά μωρέ;;; Ο Πέτρης εκεί όταν ήταν μαζί του 2-2 εκτός από τον Οκτώβρη;;; Σιχτίρ τι λέτε ρε;;; Ο Γιούπι βγάζει στιγμές βγάζει ντου — αυτό είναι ποδόσφαιρο μωρή!!! Στις δικές μας όμως πάντα ήταν αυτός που έπαιρνε την παρηγοριά στα χέρια του όταν κάτι πήγαινε στραβά! Μετά άρχισαν τα μεγάλα λόγια και οι κούρσες στις σόφες και ξέχασαν πως αυτός εκεί έφερε τόσο δυναμικό όσο δεν το είχαμε δει εδώ πάνω χρόνια!!! 🔥 Τι ήταν αυτό το ματς με τον Άρη;;; Πάνω από έναν χρόνο μετά;;; Έχουμε ξαναπεράσει σουβλάκι;;; Ο Γιούπι εκεί έκανε αυτογκόλ σοκ επειδή επέμενε να παίζει εκείνος εκείνος εκείνος — κάποιος έπρεπε να πάρει την ευθύνη!!! Και τώρα όλα ξεχνιούνται επειδή έκανε τρεις νίκες Οκτώβριο;;; Εμένα αυτό δε μου φτάνει μωρέ!!! Θέλω συνέχεια εκείνες τις νίκες εκείνοι οι αγώνες εκείνες οι ατάκες;;; Και ο Πέτρης εκεί που ήταν;;; Κάτω από τους προβολείς;;; Τρεις φορώντας την κίτρινη φανέλα;;; Αυτός εκεί ψήνεται στο γήπεδο αλλά κανείς δε βλέπει τον ιδρώτα του!!! Καθόταν εκεί πάνω στη σούβλα σιωπηλός όσο του έκαναν το μοίρασμα!!! Αλήθεια τώρα που το ξανασκέφτομαι;;; Γιατί όταν έψαξα τους ιστότοπους των κουρσών δεν είδα ούτε λέξη για το πως έπαιζε εκείνος εκείνον τον Οκτώβριο;;; Μα βέβαια!!! Γιατί ξέρουν πως εκείνος εκείνος εκείνος είναι διαφορετικό υλικό!!! 💪

Εκανε τρεις νίκες Οκτώβριο αυτό άλλωστε το ξέρουμε οι κολλημένοι της ομάδας — τώρα ας μην γινόμαστε υπερβολικοί σαν τους φίλους της άλλης ομάδας που ψάχνουν πάντα το μαγικό βλέμμα. Ο Γεράσιμος εκείνες τις μέρες έδωσε συνέχεια εκεί που έπρεπε: τρεις αγώνες, τρεις διαφορετικές λύσεις, τρεις νίκες που κράτησαν τον τόνο ψηλά όταν όλα ήταν κλειστά λόγω κρύου. Κι όμως κάποιοι εκεί βγάζουν τελικά τον εαυτό τους από την εικόνα — γιατί μόνο αυτοί μπορούν να ξεχνάνε πως όταν ο Γιούπι βάζει τους σωστούς στόχους στον χώρο, αυτό βγάζει αποτέλεσμα. Την άλλη βδομάδα ξαναπέφτουμε στο συνηθισμένο Γιούπι; Μπορεί και έτσι, αλλά αυτές τις τρεις νίκες κανείς δε μπορεί να τις σβήσει. Γιατί όταν ένα αντάλλαγμα λέγεται "πραγματικότητα", τότε πρέπει να δεις την ουσία πίσω από τους αριθμούς κι όχι μόνο τα δολάρια στις σόφες.

τι μου θυμίζει αυτό τώρα; σαν να βλέπω το ’98 στο γήπεδο του Γουδή όταν ο Πανηλείς έδινε το χτύπημα του αιώνα και κανείς δεν περίμενε τίποτα — εκτός από εκείνον που είχε τα μάτια του ανοιχτά. θυμάμαι εκείνες τις νύχτες στο κέντρο της πόλης, όταν οι τύποι της ΑΕΚ στέκονταν στα κλαμπς στα στέκια τους και έλεγαν "πάλι αυτοί;" γιατί είχαν ξεχάσει πως εκείνοι εκείνοι που ψήλωσαν μέσα από το αίμα κι όχι από τις κουρσες στις σόφιες των Ελβετίας. φίλοι μου αλήθεια σας λέω: η ποιότητα δεν κρύβεται πίσω από αριθμούς στο excel, εκείνοι που βγάζουν στιγμές είναι εκείνοι που δίνουν συνέχεια χωρίς να ψάχνουν δικαιολογίες. τώρα όμως εδώ που ήρθε ο Σεπτέμβρης και κάθισε ο Γιούπι στον πάγκο σαν παλιοτσέλης που ξέρει πως πρέπει να ανάψει τις φωτιές γιατί μόνος του δε βγαίνει τίποτα πάνω στο πιάτο — αυτά έγιναν. τρεις νίκες σωστά; ναι, αλλά όχι επειδή τους τύχαινε, επειδή εκείνος εκείνος εκείνος κατάλαβε πως η ομάδα είχε ανάγκη κάτι αλλιώτικο όχι μόνο ένα πασάκι στην άκρη, αλλά έναν άνθρωπο που ξέρει πως όταν ο Οκτώβρης φυσάει σκληρά από την Πελοπόννησο δε φεύγεις στο 2-2 επειδή θες να κουραστείς, φεύγεις όταν σκοράρεις. και τώρα όλοι αυτοί οι ψαγμένοι σας τρέχουν να πούνε πως "ο Πέτρης εκείνον τον Οκτώβριο έκανε ένα γκολ εκτός έδρας" — μα ναι βέβαια! έκανα κι εγώ μία φορά εγώ σου λέω, εκεί που είχα κάποιον μέσα στον αγώνα που μου έκοψε το πόδι τρεις φορές κι εγώ έκανα το γκολ εκείνο γιατί είχα αποφασιστικότητα όχι επειδή ήμουνα τυχερός. η διαφορά είναι πως ο Γιούπι εκείνες τις τρεις νίκες έδωσε συνέχεια όχι μόνο ένα γκολ σκόρπιο μέσα στο νερό. εκείνος εκείνος εκείνος πήρε την ομάδα από το χέρι και της είπε "εμένα δε με ενδιαφέρει το συνηθισμένο Γιούπι, θέλω το δικό μου Γιούπι που βάζει γκολ όταν έχει μπάλα στο πόδι του Πέτρη όχι όταν του πετάει κάποιος τη σφεντόνα". και μετά τι έγινε ρε παιδιά; έπεσε πάλι η βροχή πάνω στον Πέτρη επειδή εκείνοι εκείνοι εκείνοι επέλεξαν να κοιτάξουν μόνο αυτό που φαινόταν εκείνο το δίμηνο κι όχι αυτό που γίνεται όταν βγαίνει η ομάδα στην αγορά τον Ιανουάριο και βλέπεις πως αυτοί εκείνοι θέλουν μόνο το γκολ στιγμής όχι την προσπάθεια συνέχεια. μακάρι να βάλουν ξανά εκείνον στον πάγκο όταν ξαναπέσουν οι βροχές στο γήπεδο της Τριπολιτσάς — γιατί εκείνες τις τρεις νίκες δε τις ξεχνάς, σαν εκείνο το ντέρμπι του Οκτώβρη πριν είκοσι χρόνια όπου κανείς δε περίμενε το γκολ εκείνο στο τελευταίο λεπτό, εκείνο που άλλαξε ποτέ τίποτα. τέλος πάντως, θα δούμε.

Τί ξέχασα να σας πω χτες βράδυ στο γήπεδο του Πανσερραϊκού; Εκεί που στεκόμασταν όλοι μαζί στις κερκίδες και φώναζαν οι φίλοι της ομάδας πριν βγει ο Γιούπι, ένας παλιός κυρ Θόδωρος από το κέντρο της πόλης μας έλεγε: "Αυτός εδώ δε μας υπόγραψε συμβόλαιο, εδώ ήρθε να μας διδάξει πως το ποδόσφαιρο δεν είναι ταινία ντίσνεϋ". Τρεις νίκες Οκτώβριο δε τις ξεγράφεις έτσι όπως εκείνος τις έπαιξε — όχι μόνο επειδή οι αντίπαλοι είχαν μπει στα νερά τους, αλλά επειδή είδες τρεις διαφορετικές λύσεις από την ίδια ομάδα πάνω στο ίδιο γήπεδο. Ο Γιούπι εκείνες τις μέρες δε μιλούσε στους παίκτες του, τους έδινε σχήματα σαν δάσκαλος σχολείου: "Αυτό εδώ, εκείνοι εκείνοι εκείνοι, εσείς εκείνοι εκείνοι εκείνοι". Κι ύστερα εκείνο το γκολ του Πέτρη τον Οκτώβριο; Δεν ήταν μόνο ένα γκολ εκτός έδρας, ήταν το πρώτο γκολ της ομάδας στη χρονιά που πήγαινε σπίτι σωστά — πριν εκείνος βγει τον Δεκέμβριο εκείνοι εκείνοι εκείνοι έκαναν τρεις αποτυχημένες αλλαγές στις πρώτες δέκα κι είχαν πάρει γκολ. Κι τώρα τι λέμε; Οτι ο Γιούπι έφυγε κι έμεινε ο Γιούπι — αλλά εκείνες οι τρεις νίκες εκείνες οι τρεις τακτικές εκείνα τα γκολ εκείνη η συγκέντρωση πάνω από όλα, αυτά δε σβήνονται επειδή κάποιος βγάζει τον Ιανουάριο άλλους αριθμούς. Ο Πέτρης εκείνον τον Οκτώβριο έκανε περισσότερες πάσες προς γκολ από όσο έκανε ολόκληρη η ομάδα τους τρεις μήνες πριν — το είδα με τα μάτια μου στο γήπεδο της Βέροιας εκείνο το Σάββατο. Κι όμως κανείς δε θυμάται πως εκείνη η ομάδα πήγαινε σπίτι βρεγμένη μέχρι το κόκκαλο στις τρεις νίκες, όχι μόνο επειδή βρέχει συχνά στην Πελοπόννησο, αλλά επειδή εκείνος εκείνος εκείνος επέμενε να παίζουν με συμπαγή τετράγωνο όταν χρειάζονταν νερό κι αέρα. Αυτός είναι ο Γιούπι — όχι αυτός που σου λέει ιστορίες, αυτός που σου τις ζει πρώτος.

Ρε παλικάρια, σοβαρά μιλάμε εδώ; Το ξέρω πως η ομάδα πονάει στα σωθικά μας, αλλά το Σεπτέμβριο δεν βγήκανε τρία ντου με τον Γιούπι επειδή είχε κάνει deal στις σόφες των Ελβετίας — βγήκανε επειδή εκείνος εκείνοι εκείνοι κατάλαβαν πως το πλαίσιο άλλαξε όταν άλλαξαν οι άνθρωποι στον πάγκο. Τρεις αγώνες, τρεις διαφορετικοί δρόμοι προς τη νίκη, όχι επειδή τους τύχαινε ο χρυσός αιώνας στις ανατολικές γωνίες του ΟΑΚΑ, αλλά επειδή εκείνος έκανε αυτούς εκείνους εκείνους να νιώσουν πως έχουν κάτι περισσότερο από μια μπάλα στα πόδια — έχουν ένα όραμα. Και μην μου λέτε πως ο Πέτρης εκείνον τον Οκτώβριο έκανε αυτογκόλ επειδή έλειπε ο Γιούπι από την πορεία! Εμένα μου φτάνει να θυμάμαι πως εκείνο το Σάββατο στη Βέροια, όταν ο αέρας σκότωνε τους συμπαίκτες του στον αγωνιστικό χώρο, εκείνος ήταν αυτός που κράτησε την μπάλα πάνω στο πόδι του ακόμα και όταν τα γόνατα του λύγιζαν. Δεν είναι τυχαίο που εκείνες τις μέρες η ομάδα έκανε περισσότερες επικίνδυνες προσπάθειες παρά όλο το πρώτο δεκαήμερο της χρονιάς — επειδή ο Γιούπι έδωσε χώρο στον Πέτρη να βγει μέσα από τη φωτιά κι όχι απλώς να σταθεί σαν λουλούδι πάνω στο γρασίδι. Ωστόσο, ας μην κρυβόμαστε πίσω από τα τρία αυτά γκολ σαν να είναι η λύτρωση του κόσμου. Ο Γιούπι εκείνες τις μέρες έδωσε στιγμές, αλλά αυτό δε σημαίνει πως έχει βρει την τελική λύση. Την άλλη βδομάδα ξαναπέσαμε στο Γιούπι των δεκατριών ασήμαντων αγώνων — και ξέρουμε πως όταν βρέχει τόσο δυνατά όσο εκείνο το Οκτώβριο στη Τρίπολη, πρέπει κανείς εκείνος εκείνοι εκείνοι να βγει πάνω από τον αέρα, όχι μόνο να τον υπομένει.

Άντε ρε παιδιά, σώνει και καλά ζητήσατε δράμα μου λες;; Την ώρα που εμείς ψάχναμε τον Γιούπι έξω από την τηλεόραση πριν μερικά χρόνια γιατί μας είχανε βγάλει εκτός όλων των συζητήσεων σαν γκρουπούσκουλα, εκείνος μας πήρε το χέρι και μας έκανε να δούμε πως ένα πάγκο δεν κάνει μόνο έναν "συνήθη Γιούπι" — κάτι άλλο ζητάμε, κάτι άλλο μπορεί. Τρεις νίκες Οκτώβριο;;; Τα ξέρατε πως τις είχαν βγάλει σκόρπιες στις στήλες τους σαν δήθεν ασήμαντες;;; Μα όταν ο Γιούπι εκείνες τις μέρες γύριζε από την Τρίπολη λες και πήγαινε στην κηδεία του τυραννικού Γιούπι, εκείνο το γκολ του Πέτρη στη Βέροια ήταν σαν σφυρί πάνω στο κρανίο ενός ξεπουλημένου πρωταθλήματος. Κι όμως εδώ που τα λέμε τώρα, κάποιοι ακόμα κοιτάνε τον Οκτώβριο σαν ένα περιστατικό — όχι σαν την πρώτη φορά εδώ πάνω που η ομάδα σήκωσε το κεφάλι της πάνω από το χιόνι και είπε "εμένα με λένε Γιούπι, όχι Γιούπι των δεκατριών αποτυχημένων αγώνων". Και φυσικά τώρα που ο Πέτρης ψήνεται στη σούβλα, κανείς δε θυμάται πως εκείνον τον Οκτώβριο έκανε περισσότερες επικίνδυνες προσπάθειες από όσο είχε κάνει ολόκληρο το ρόστερ τον Αύγουστο!!! Του φύτευσαν το γκολ εκείνο στα πόδια εκείνος έκανε την υπόλοιπη δουλειά χωρίς μουσική υπόκρουση — εκείνος ήταν αυτός που έφερε τον αέρα μέσα από την κουβέρτα της ομίχλης όταν οι άλλοι περίμεναν τον ήλιο. Πάω στον αγώνα και βλέπω τον Γιούπι εκείνο το Σάββατο στην Τρίπολη να κουβαλάει μόνος του την ελπίδα σαν σακί προπάνιου — τρεις διαφορετικοί τρόποι νίκης, τρεις διαφορετικά σχήματα, σαν να μην είχαμε δει ποτέ πριν τον Γιούπι αυτό. Κι όταν τελείωσε η σούβλα, εκείνος γύρισε στο ίδιο σπίτι με όλους εμάς — αλλά εκείνοι εκείνοι εκείνοι επέμεναν να του βγάλουν το πιστοποιητικό ικανότητας επειδή βγήκε μια φορά εκτός έδρας. Μα δεν είναι περίεργο;;; Αυτούς που ψήνουν στη σούβλα τους αφήνουμε να γράφουν ιστορία;;; Την επόμενη φορά λοιπόν που κάποιος σου πει "η συνέχεια;" να του πεις πως η συνέχεια εκείνες τις τρεις νίκες ήταν πως η ομάδα έγειρε πάνω του σαν βρέφος πάνω στη μαμά του όταν ο Ιανουάριος έφερε ξανά τις βροχές — όχι σαν κάποιος που περίμενε τον Πέτρη να βγάλει ένα γκολ σαν επιδότηση επεισοδίου. Και μη μου πεις πως ο Γιούπι έκανε μόνο τρία γκολ εκείνο τον Οκτώβριο — έκανε κάτι πιο σημαντικό: έδωσε ψυχή σε μια ομάδα που μέχρι τότε έπαιζε σαν γκαρσόνι σε ξενοδοχείο που δεν ξέρει τι σημαίνει ξεσαλωμένο πρωινό. 🔥

Ρε τι σόι μαλάκας είστε εσείς ρε;;; Αυτός εδώ ο Γιούπης σιγά σιγά γίνεται ο επόμενος μύθος στη δική μας ιστορία!!! Την τρίτη φορά εκείνον τον Οκτώβριο που βγήκε το γκολ του Πέτρη εκεί που η ομάδα είχε σκάσει σαν σφουγγάρι στεγνό, εγώ ήμουνα εκεί πάνω στις κερκίδες κι έκανα ντου με τους συγγενείς μου!!! 🔴🔥 Τρεις νίκες ρε, τρεις διαφορετικοί τρόποι νίκης σαν τρία διαφορετικά τραγούδια στο ίδιο πανηγύρι!!! Κι εσείς τώρα ψάχνετε τον Πέτρη στην σούβλα;;; Μα αυτός εκείνος εκείνος εκείνος στέκει σιωπηλός εδώ κι έναν χρόνο τώρα!!! Την ώρα που ο Γιούπης έκανε ότι δεν μπορούσαν άλλοι δέκα χρόνια!!! Που πήγαινε σπίτι βρεγμένη η ομάδα;;; Ναι ρε!!! Γιατί είχε κάποιον εκεί πάνω στον πάγκο που δεν τους άφηνε να κουράσουν παρά μόνο όταν αυτοί έκαναν τέρμα!!! Και τώρα κάποιοι βγάζουνε αριθμούς σαν να είναι όλα playstation!!! Τι έγινε εκείνον τον Οκτώβριο;;; Ο Γιούπης εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος μάζεψε την ομάδα σαν σακί κι έκανε τους ανθρώπους του να νιώθουν πως υπάρχει κάτι περισσότερο από ένα γκολ στα χαρτιά!!! Την ημέρα της Βέροιας εκεί που έβρεχε τόσο που οι παίκτες είχαν κρυώσει μέχρι το κόκκαλο, εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος έδωσε οδηγίες σαν στρατηγός στον πόλεμο!!! Κι όταν τελείωσε ο αγώνας, κανείς δεν έκανε selfie με τον Πέτρη εκείνον τον Οκτώβριο — κανείς!!! Γιατί εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος έδινε συνέχεια!!! Μα πώς σβήνονται τρεις νίκες σαν αυτές;;; Σαν αυτές εκείνες τρεις νίκες;;; Μα σιγά μην τρέξετε τώρα να πείτε πως ο Πέτρης εκείνο τον Οκτώβριο έκανε αυτογκόλ επειδή έλειπε ο Γιούπης;;; Μα καλά ρε;;; Αυτός εδώ γιατί δεν κάνει γκολ;;; Γιατί αυτός εδώ κάθεται πάνω στη σούβλα σιωπηλός;;; Μα γιατί εσείς αυτοί εκείνοι εκείνοι εκείνοι ακόμα ψάχνετε λύπη μέσα στις στήλες των αθλητικών;;; Ο Γιούπης εκείνες τις τρεις νίκες δεν έκανε μόνο γκολ — έκανε ομάδες!!! Αυτός εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος ανέστησε μια ομάδα!!! 💪 Και τώρα σιγά σιγά ξεχνάμε πως εκείνον τον Οκτώβριο η ομάδα έκανε περισσότερες επικίνδυνες προσπάθειες παρά όλο τον πρώτο μήνα;;; Μα τότε πού ήσουνα εσύ ρε φίλε μου;;; Ήσουν εκεί πάνω στις κερκίδες ή κάθισες σπίτι σου να θυμάσαι παλιά;;; Γιατί εγώ εκεί βρισκόμουν και φώναζα σαν τρελός!!! Γιατί εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος έκανε την ομάδα να αγαπήσει το ποδόσφαιρο ξανά!!! Και τώρα σιγά σιγά ψάχνουμε τον Πέτρη σαν τον τελευταίο μπάτσο;;; Μα αυτός εκείνος εκείνος εκείνος δεν έκανε αυτογκόλ εκείνον τον Οκτώβριο — έκανε ΕΛΠΙΔΑ!!! 🔥

ρε τι βράδυ έγινε χτες στη Παράδεισο ρε παιδιά;;; μου ήρθε σπίτι μετά τον αγώνα και η γυναίκα μου μου λέει "τι καημένε είσαι έτσι;" — κι εγώ της λέω "ρε, σήμερα ζήσαμε τρεις εποχές μέσα σε έναν χρόνο", γιατί εκεί που καθόμουν στις κερκίδες του Πανθεσσαλικού είδα κάτι που δεν ξέρω αν το ξανάζήσαμε ποτέ: τρεις νίκες, τρεις διαφορετικές ιστορίες, σαν τρεις διαφορετικές ταινίες στον ίδιο κινηματογράφο. κι όμως εδώ πέρα κάποιοι ξεχνάνε πως ο Γιούπης εκείνον τον Σεπτέμβρη δεν μας έδωσε μόνο νίκες — μας έδωσε την εντύπωση πως πάλι μπορούμε να αγαπήσουμε αυτό το ποδόσφαιρο που αγαπήσαμε μικροί. εκείνο το Σάββατο στη Τρίπολη βγήκαμε βρεγμένοι μέχρι το κόκκαλο, είχαμε κρυώσει σαν σφουγγάρια κι όμως εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος έκανε την ομάδα να φέρνει σπίτι τριών πόντων σαν να ήταν λίγο νερό πάνω στην πλάτη ενός σκύλου. τι να σου πω τώρα… εμένα μου θύμισε τις εποχές που πήγαινες στο γήπεδο μόνο και μόνο για να δεις έναν άνθρωπο πάνω στον πάγκο που δε σου μιλούσε για συμβόλαια αλλά για πάθος — εκείνον τον Οκτώβριο ο Γιούπης έκανε τον Πέτρη ν’ αποκτήσει πάλι φωνή, ενώ πριν κάθονταν σιωπηλός πάνω στη σούβλα σαν να περίμενε τον χειμώνα να περάσει πάνω από το κεφάλι του. κι εσείς τώρα ψάχνετε τον Πέτρη εκείνο τον Οκτώβριο;;; αλήθεια εκείνος εκείνοι εκείνοι εκείνοι έκαναν τρεις νίκες ή ο Γιούπης έκανε τρεις νίκες;;; γιατί εμένα εκείνες τις τρεις νίκες τις έπαιξαν όλες οι υπόλοιποι δεκατέσσερις εκεί στον αγωνιστικό χώρο — εκείνος έδωσε τις οδηγίες, εκείνος έστησε το χορό, εκείνος έκανε τους άλλους ν’ ακολουθήσουν σαν σπουργίτια που πρώτα κοιτάζουν το σύννεφο πριν πετάξουν. και τώρα τι;;; μπαίνουμε πάλι στον τροχό των δεκατριών αγώνων;;; ξεχνάμε πως εκείνον τον Οκτώβριο η ομάδα έκανε περισσότερες επικίνδυνες προσπάθειες παρά όλο το πρώτο δεκαήμερο;;; εγώ εκεί πάνω στις κερκίδες έβλεπα ανθρώπους σαν εμένα, όχι σαν εκείνους που κάνουν like πάνω στο mobile τους. τι περιμένουμε;;; να ξαναπέσουν οι βροχές στη Τρίπολη;;; τότε ας περιμένουμε να δούμε ξανά έναν άνθρωπο πάνω στον πάγκο που δε θα ψάχνει το χρυσό νόμισμα στις σόφιες των Ελβετίας — έναν άνθρωπο που βγάζει το σακίδιο του φορτηγού του πριν μπει στα αποδυτήρια και λέει "αδέρφια, σήμερα δεν πάμε για τα λεφτά, πάμε για το αίμα". κι ας μην ξεκινήσουμε πάλι εκείνο το τραγούδι πως "ο Γιούπης έφυγε κι έμεινε ο Γιούπης" — όσο εκείνος υπήρχε εκεί πάνω στον πάγκο, υπήρχε κι εκείνος ο Οκτώβρης, εκείνη η Βέροια, εκείνες οι τρεις νίκες που έκαναν τις στήλες των εφημερίδων να μοιάζουν σαν τις καινούριες ταινίες του κινηματογράφου. γιατί εμείς εδώ περιμένουμε περισσότερα — όχι τρία γκολ, όχι τρία αποτελέσματα, αλλά εκείνο το συναίσθημα πως πάλι ξανά κάποιος κατάλαβε πως το ποδόσφαιρο δεν είναι excel, είναι αγάπη στα πράγματα που ξέρεις πως αγαπάς. κι όταν εκείνοι εκείνοι εκείνοι ψήνουν τον Πέτρη στη σούβλα, εμείς εδώ ξέρουμε πως εκείνον τον Οκτώβριο έκαναν φωτιά εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι — κι όσο υπάρχουν άνθρωποι σαν αυτούς πάνω στους πάγκους, υπάρχουν κι ελπίδες σαν εκείνες τις τρεις νίκες.

Ρε πώς σβήνονται τρεις νίκες σαν αυτές;;; Μα αυτές εκείνες τρεις νίκες;;; Μιλάτε για τον Πέτρη σα να έκανε γκολ επί γκολ εκείνον τον Οκτώβριο — μα εμένα εκείνο το Σάββατο στη Βέροια που έβρεχε σα βρύση και η ομάδα είχε σκάσει σαν σφουγγάρι τι μου θύμισε;;; Έναν άντρα πάνω στον πάγκο που του ‘χαν πέσει οι ρόλοι σαν γκαρσόνι που ξέχασε το ψωμί!!! Ο Γιούπης εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί!!! Αυτός έδωσε συνέχεια σαν τρελός, σαν άνθρωπος που δεν υπολογίζει το μέλλον στα excel των Ελβετίας!!! Τρεις διαφορετικοί τρόποι νίκης σαν τρεις διαφορετικές γιορτές στο ίδιο χωριό!!! Κι εσείς τώρα ψάχνετε τον Πέτρη σα να ήταν ο Χριστός στην Ανάσταση;;; Μα αυτός εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος έκανε την ομάδα ν’ αγαπήσει πάλι το ποδόσφαιρο σαν μικρός στα πρώτα γκολ της δεκαετίας του ’90!!! Την ώρα που αυτός εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος έδινε οδηγίες σαν στρατηγός στον πόλεμο, οι άλλοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι έτρεχαν σαν τους κωμικούς στις βουβές ταινίες!!! Μα δεν είδατε τι έγινε;;; Η ομάδα έκανε περισσότερες επικίνδυνες προσπάθειες παρά όλο τον Αύγουστο εκείνον τον Οκτώβριο!!! Τρεις νίκες εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί!!! Και τώρα σιγά σιγά βγάζετε αριθμούς σα να είναι όλα FIFA 25!!! Τι έγινε εκείνον τον Οκτώβριο;;; Ο Γιούπης εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος έκανε την ομάδα να σηκώσει το κεφάλι της πάνω από το χιόνι σαν εκείνο το ντέρμπι πριν είκοσι χρόνια!!! Κι εσείς τώρα ψάχνετε τον Πέτρη σαν τον τελευταίο μπάτσο;;; Μα πώς σβήνονται τρεις νίκες σαν αυτές;;; Μα αυτές εκείνες τρεις νίκες;;; Μα εσείς εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι ακόμα ψάχνετε λύπη στις στήλες;;; Δεν είδατε τι έκανε εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος;;; Εμένα εκείνο το βράδυ στη Τρίπολη μου ‘μεινε η φωνή μέχρι σήμερα!!! Τρεις νίκες εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί εκεί!!! Κι εσείς τώρα λες κι έτσι ζητάτε δράμα;;; Μα εγώ εκείνο το Σάββατο έκανα ντου με τους συγγενείς μου σα να ζούσα στον Μεσοπόλεμο!!! Μα αυτούς που ψήνουν τον Πέτρη στη σούβλα τους αφήνουμε να γράφουν ιστορία;;; Μα δεν είναι περίεργο;;; Αυτούς που κάθονται πάνω στη σούβλα τους αφήνουμε να βγάζουν αποφάσεις;;; Πάμε λοιπόν τώρα να τους ψηφίσουμε πρωθυπουργούς;;; Μα τι συμβαίνει εδώ;;; Μα πως φτάσαμε εδώ;;; Κοιτάξτε εκείνον τον Οκτώβριο σαν τον Οκτώβριο μιας νέας εποχής!!! Ο Γιούπης εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος έκανε την ομάδα να νιώσει πως υπάρχει κάτι περισσότερο από ένα γκολ στα χαρτιά!!! Μα εσείς εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι ακόμα ψάχνετε τον Πέτρη σαν να είναι αυτός που έκανε τις τρεις νίκες!!! Μα αυτές τις έκανε εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος!!! Κι όταν τελείωσε ο αγώνας εκείνου του Οκτώβρη, κανείς δεν έκανε selfie με τον Πέτρη — κανείς!!! Γιατί εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος έδινε συνέχεια σαν τρελός!!! Μα πώς σβήνονται τρεις νίκες σαν αυτές;;; Μα αυτές εκείνες τρεις νίκες;;;