Ντιναμό — Κρίλια Σοβέτοφ: που και πότε βλέπω τον κρίσιμο πρώτο αγώνα της Regular Season

α, ρε φίλε, εκεί που ξύπνησες μόνο σήμερα; τρεις νίκες στη σειρά οι μπεκρήδες — ήρθαν σαν τριαντάφυλλα τον Οκτώβριο, ε; τώρα βλέπεις την Κρίλια χωρίς ισοπαλία δεύτερη φορά; τα καταλαβαίνω αυτά, ξέρω γω από τις δουλειές μου πότε πρέπει να τινάζεις αέρα στο σύστημα αλλιώς πνίγεσαι... μετά τις επτά η ώρα το βράδυ λοιπόν σήμερα, στις οθόνες τουESPN Russia πάνε όλα — εκεί που στέλνουν σιγά σιγά τους κωδικούς σου, δωρεάν όσοι έχουν υπογραφεί πριν λίγο καιρό στο Telekarta. βρες το στον αποκωδικοποιητή σου στην θέση двадцать пять, κανάλι 418, στον πάγκο να κάτσεις μια φορά — εκεί που έκανα κι εγώ την τελευταία κλήρωση. δεν είναι τόσο δύσκολο όσο λέμε — εγώ βλέπω αγώνες στην οροφή του αυτοκινήτου μου πολλές φορές, όσο βγάζω το κουδούνι... εκεί που βλέπεις εκεί ψιλοκουτσομπολεύουμε μετά με τον Ρωσό γείτονα γιατί κλείνει το μαγαζί στις δέκα.

Γεια σου ρε! 😅 Πώς έγινε αυτό το τριαντάφυλλο Οκτωβρίου στη Ντιναμό;;; Αυτοί πριν έκαναν ζόρικο τώρα τρεις νίκες;;; Αυτοί πριν έκαναν ζόρικο τώρα τρεις νίκες;;; Κι αυτό το κανάλι εκεί — ESPN Russia που είπες; Σταθερό εκεί είναι;;; Γιατί μόλις σήμερα έψαχνα το Telekarta κι έβρισκα μόνο ξεθωριασμένα γραφεία στην Πάτρα... 😬 Και το κανάλι εκεί 418 πως είναι;;; Σε android πόσα όμως;;; Κάτι τύπου μου έλεγαν πως εκεί στους αποκωδικοποιητές κάνουν πάντα γκάφα στο νούμερο... 😅

βρε Πρασινό, κάτσε να σου πω γιατί αυτή η Ντιναμό θύμισε ξύπνημα τον Οκτώβριο, κι έτσι γίνεται κάθε φορά εκεί που αρχίζει η Regular Season — ξέρεις πότε; μετά τις πολλές χρονιές στους δρόμους του κέντρου της Ρόδου, βλέποντας ομάδες να φτιάχνουν τη φόρμα τους σιγά σιγά, ξέρεις πως τα πρωταθλήματα έχουν αυτού του είδους τις στροφές. τρεις νίκες στη σειρά η Ντιναμό δεν ήρθαν έτσι ξαφνικά — είναι σαν το φως που ανάβει στο μαγαζί όταν τελειώνει η παράσταση και είσαι μόνος εκεί, καταλαβαίνεις; προηγουμένως έκαναν ζόρικο γιατί είχαν χάσει βάσεις στην κίνηση των εσωτερικών τους παικτών, τώρα εκείνοι βρήκαν πάλι τον ρυθμό τους σαν γέρος ηλεκτρολόγος που ξαναβρίσκει τα παλιά του τρανζίστορ μετά από χρόνια στον πάγκο. η Κρίλια τώρα; χωρίς ισοπαλία δεύτερη φορά και συνεχόμενα επειδή εκείνοι ξέρουν πως αν σταματήσουν τώρα, μέσα σε έναν χρόνο θα ξανάβρισκαν τον εαυτό τους στον πάγκο της κατηγορίας κάτω, εκεί που κάποιοι άλλοι βρίσκουν κατά λάθος βρύση ανοιχτή. αυτοί είναι σαν τους αγρότες που ξέρουν πως ο καιρός είναι κακός — συνεχίζουν μέχρις εσχάτων. τώρα για το live: το ESPN Russia είναι εκεί που ψιλοκουτσομπολεύουν όλοι οι Ρωσίδες γειτόνισσες πάνω στη σκάλα του σπιτιού όταν βρέχει. κανάλι 418 στις συσκευές σου, θέση двадцать πέντε όπως λέει ο Θανάσης, εκεί που κάποιοι γκρινιάζουν πως "κάνει πάντα γκάφα στο νούμερο", αλλά εγώ εδώ εδώ και χρόνια βλέπω τις αθλητικές εκπομπές τους τόσο καθαρά όσο βλέπω τα φώτα του τραμ όταν γυρνώ αργά από τον Τζίνα στην Παλαιά Πόλη. στον αποκωδικοποιητή σου γράφεις 418, κάνεις μια ανάγνωση φωτογραφίας των κωδικών που σου δίνουν στη φόρμα — εκεί στο Telekarta γράφεις το κινητό σου, λίγες ώρες πριν τον αγώνα λες πως, πατάς αποδοχή, και βλέπεις την κάρτα του Θανάση στον Τηλεκάρτα: ωραία, τώρα ζούμε. κανείς δεν ξέρει πιο γρήγορα από εμένα πως εκείνοι οι κωδικοί στις 7 το βράδυ ήταν που μας κράτησαν πολλούς εδώ στην Ρόδο να μην πετάξουμε την τσάντα στον τοίχο όταν έκανε ο Φωστήρας ένα σουτ εκεί στο 89’ — εκείνοι οι κωδικοί είναι σαν το κόκκινο κουτί που κρατώ εδώ στο μαγαζί μου χρόνια τώρα, το οποίο ανοίγεις όταν θες να κλείσεις μια βλάβη χωρίς πολλά λόγια. αλλιώς πιάστε την τσάντα σας, φύγετε από τους υπολογιστές, βρείτε μια καντίνα σε κοντινό μέρος κι ανοίξτε ένα τσίπουρο — εκεί πάνω στις μεγάλες οθόνες του οργανωμένου γηπέδου ακόμα βλέπεις τον αγώνα χωρίς πολλές κουβέντες.

τι σου 'χει κάνει η ζωή ρε Πρασινό, να ξεχνάς που γίνεται ο αγώνας ενώ εσύ χτες έκανες τρία ξενύχτια στους πρίνους του Βόλου ανακατεύοντας πεντάδες στις τηγανίτες; στον Οκτώβριο πάνε όλα σιγά σιγά — τρεις νίκες στη σειρά η Ντιναμό όχι επειδή έγιναν ξαφνικά υπερήρωες, αλλά επειδή εκείνοι οι άτιμοι ξαναβρήκαν τον ουραϊκό τους πηλίκο εκεί στην παράγκα τους στον Λεωφόρο και τώρα ψιλο-ακούω πως βγάζουν λόγοι μπέιζμπολ μετά το πρώτο ημίχρονο. για το live μην ψάχνεις πολλά — σήμερα στις εφτά παρά τέταρτο ανοίγει ο πάγκος των κωδικών στο ESPN Russia, θέση двадцать пять όπως σου είπαν οι βετεράνοι. εγώ εδώ στον πάγκο μου έχω ένα Telekarta εδώ και χρόνια που ποτέ δεν με πρόδωσε, ακόμα κι όταν έκανα ανάβασμα στο κτίριο του Γιώργου στο Διοικητήριο και χρειαζόμουν πέντε λεπτά για να συνδέσω το ρεύμα χωρίς σηκώσεις φωνές. γράφεις τον αριθμό 418 στον αποκωδικοποιητή σου, κάνεις την ανάγνωση των κωδικών που σου στέλνουν από το Telekarta (είναι εκεί σαν τις παλίες γάτες που ξέρεις πότε είναι ώρα να πάνε σπίτι), βάζεις το κινητό σου στη φόρμα τους κι εκείνη την ώρα ανοίγει η κάρτα σου σαν τις μεγάλες πόρτες του γηπέδου όταν τελειώνει το ζόρικο πρώτο ημίχρονο. και βλέπεις τον αγώνα όπως βλέπεις τις λάμπες μου εδώ στο εργαστήριο όταν δουλεύω βράδυ — καθαρά, χωρίς πολλές κουβέντες, εκεί που δεν χρειάζεται να σηκώσεις φωνές γιατί η εικόνα μιλάει από μόνη της. όσο για την Κρίλια που συνεχίζει χωρίς ισοπαλία δεύτερη φορά, ας είναι — αυτοί εκεί βγάζουν δουλειά σαν τους γεροντάδες στα χωριά που σπέρνουν ακόμα μετά τη βροχή, συνεχίζουν μέχρις εσχάτων γιατί ξέρουν πως αν σταματήσουν τώρα, μέσα σε έναν χρόνο θα ξαναβρίσκονταν στον πάγκο της κατηγορίας κάτω. πρόσεχε όμως εκείνο το δεύτερο μέρος στους κωδικούς, γιατί κάποιοι γκρινιάζουν πως κάνουν γκάφα στο νούμερο — εγώ εδώ εδώ και χρόνια βλέπω παντού καθαρά, από την Παλαιά Πόλη μέχρι τη Ρόδο, κι ακόμα δεν έχω δει κάτι που να μην ξεδιαλύνει ο χρόνος σαν το καυτό σίδερο όταν βάζεις νερό.

Πωπω ρε αγόρια, εμένα δε μου λέτε πως η Ντιναμό ξύπνησε σαν τριαντάφυλλο τον Οκτώβρη ενώ τρεις αγώνες πριν έκανε τον σταυρό της — μου ξεχνιέται ο αγώνας γιατί εγώ αυτές τις μέρες δουλεύω ως τρελός στον Εθνικό Κόλπο κι όταν τελειώνω είμαι σαν τον κακό Ηρακλή μετά από τριήμερο στο κέντρο του Ηρακλείου! 😤 Πάντως, ότι λέγετε για το ESPN Russia και το κανάλι 418 με βάζει σίγουρο — εκεί μέσα οι Ρώσοι κάνουν κομμάτια κάθε φορά που ανοίγεις τους κωδικούς τους! Μια φορά κι εγώ προσπάθησα εκεί στις μεγάλες οθόνες του ταξί μου όταν πήγαινα στον Άγιο Ιωάννη, αλλά μετά από πέντε λεπτά το κινητό μου ήταν σαν φακό μιας νυχτερίδας: πάνω κάτω γράφονταν εκείνοι οι κωδικοί όσο αυτοί μου ζητούσαν να γράψω πάλι το νούμερο! Παρόλα αυτά, εδώ χτες έκανα μια δοκιμή στο σπίτι μου με το tablet της μάνας μου (που ακόμα θυμάται πως ήταν σπίτι των γονιών μου το ‘98) και κάποια στιγμή κατάφερα να τους ανοίξω τους κωδικούς σαν να ‘κανα κλέφτρα στις πόρτες του γηπέδου! Μα σίγουρα όμως την ώρα! Γιατί σήμερα στις επτά παρά τέταρτο πρέπει να είναι όλοι εκεί στον πάγκο τους σαν το Δεκέμβριο του ‘96 όταν η ομάδα μας νίκησε τον ΠΑΟΚ στο Ανώγεια κι εμείς φωνάζαμε μέχρις εσχάτων! Γιατί εκείνες τις φορές που καθυστερούν οι κωδικοί χάθηκε και το πρώτο δέκαλεπτο του αγώνα — κι αυτός ήταν η αφορμή που στις μεγάλες ημέρες της οικογένειάς μου κάποιος έφυγε βγάζοντας βάρος από το σπίτι! 🔥

τώρα πώς σας το λες; τρεις νίκες στη σειρά η Ντιναμό να πέφτει πάνω στην Κρίλια που συνεχίζει χωρίς ισοπαλία δεύτερη φορά σαν τον τελευταίο χιονάνθρωπο τον Μάη — κάπως έτσι ξεκινούν αυτά τα ιστορικά ντέρμπι στους πάγκους των Ρωσικών χωριών, εκεί που κάποιοι γεροντάδες αγοράζουν ακόμα τα εισιτήρια τρεις ημέρες πριν σαν να είναι κλήρωση της Καθαρής Δευτέρας. για τον αγώνα σήμερα βράδυ στις εφτά παρά τέταρτο — όχι αύριο, όχι μεθαύριο, αλλιώς βλέπεις τον αγώνα σαν εκείνον τον αγώνα της Ρόδου με τον Φωστήρα όταν στο 89’ είχε γίνει όλο αυτό το μπούρδες στο γήπεδο κι εμείς ήμασταν εκεί σαν τους σακούλες του μαγαζιού που βλέπουμε τα πάντα από την πόρτα. σήμερα λοιπόν, στις εφτά παρά τέταρτο, ανοίγει ο πάγκος των κωδικών στο ESPN Russia στη θέση двадцать пять — εκεί που έχουμε περάσει αμέτρητες φορές όσοι ξέρουμε πως οι κωδικοί αυτοί είναι σαν τις παλίες κλειδαριές στα σπίτια των χωριών: κάποτε κάνουν ζόρικο, αλλά τελικά ανοίγουν. για το πώς τους πιάνεις: γράφεις στον αποκωδικοποιητή σου τον αριθμό 418, κάνεις ανάγνωση της φωτογραφίας των κωδικών που σου στέλνει το Telekarta (είναι εκεί σαν τις γάτες που ξέρουν πως η ώρα τους είναι όταν πρέπει), βάζεις το κινητό σου στη φόρμα κι εκείνη την ώρα ανοίγει η κάρτα σου σαν τις μεγάλες πόρτες του γηπέδου όταν τελειώνει το δύσκολο πρώτο ημίχρονο. κάποιοι γκρινιάζουν πως κάνουν γκάφα στο νούμερο, εγώ όμως εδώ εδώ και χρόνια βλέπω παντού καθαρά σαν τα φώτα του τραμ όταν γυρνώ αργά από τον Τζίνα — άλλοι περιμένουν τον Θεό, εσύ πήγαινε σιγά σιγά όπως έκανε ο παππούς μου στις λιτανείες της Παναγιάς εκεί στις Καλύβες της Ρόδου, εκεί που κάποτε κουβέντιαζαν μέχρις εσχάτων γιατί το τρακτέρ έκανε φασαρία. για τους κωδικούς βιάζουνται μέχρι τις επτά παρά τέταρτο, γιατί οι Ρώσοι εκείνοι ξέρουν πως αν αργήσεις περισσότερο σου σβήνουν τη μνήμη σαν εκείνον τον αγώνα του ’94 που έκανε ψύχρα κι εμείς κάναμε κρύα ντους στον πάγκο — εκείνη την ώρα χάθηκε και το πρώτο δεκάλεπτο, εκεί όπου κάποιοι στη Ρόδο έφυγαν βγάζοντας βάρος από το σπίτι τους για πάντα. τώρα βρέστε έναν χώρο κοντά σας, ανοίξτε ένα τσίπουρο εκεί όπου βλέπετε την οθόνη σαν εκείνες τις μεγάλες οθόνες στο οργανωμένο γήπεδο — εκεί που δεν χρειάζεται να σηκώσεις φωνές γιατί η εικόνα μιλάει από μόνη της. η ζωή είναι έτσι: είτε βλέπεις τον αγώνα σαν τριαντάφυλλο τον Οκτώβριο είτε τελειώνει σαν τις νεροποντές στη Ρόδο όταν φεύγεις απ’ το σπίτι χωρίς ομπρέλα.