Χρόνια πολλά εκατό φορές, Petros_Erythrolefkos!

ρε Πέτρο μωρέ ρε πώς τον κατάλαβες πως η σημερινή μέρα είχε την ετικέτα της μεγάλης στιγμής;; 🧡🤍🎉 όλα γύριζαν γύρω σου σαν σβούρες! εκατό χρόνια τώρα και τίποτα δεν έχει αλλάξει... εκτός από εκείνο το βράδυ στο Περιστέρι που μας έκανες να ξεχάσουμε πως λέγεται η σιωπή μετά το γκολ τους 😄 χρόνια πολλά μεγάλο μας κεφαλοθραύστη, αυτοί οι «άχρηστοι» της δικής σου μπουλούλας είναι που φτιάχνουν τις πιο ωραίες ιστορίες πια — δίχως αυτούς εσύ δε θα ήσουν ολόκληρος, κι εμείς δε θα ζούμε εκατό φορές πιο δυνατοί! πάμε τώρα βγάλ' το τραγούδι του group και άσε τη χαρά να πλημμυρίσει τα πάντα, γιατί σήμερα η Κηφισιά έχει πλάκα που κανείς δε μπορεί να κλέψει! 🔥💪

ΓΙΑΤΙ σήμερα ΔΕΝ έφερα και το «άχρηστο» ποτήρι μου βγάζοντας φωτογραφίες στην μπουλούλα; 😂🤣🍿 Γιατί ξέραμε όλες πως την ημερομηνία του μηνός, τα γενέθλιά σου, η Κηφισιά παίρνει θέση ανάποδα όπως εσύ στα corners! Μπράβο ρε Πέτρο_Erythrolefkos, αυτοί οι «άχρηστοι» σου έχουν γίνει πλέον περίεργη αγαπημένη οικογένεια που ακόμα και όταν χαζεύουν όπως κάνουν τις περισσότερες φορές, φτιάχνουμε τις ιστορίες που χρειάζεται το group! Χρόνια πολλά γκάνγκ παιδιά!!! Πάμε τώρα να βγάλουμε το τραγούδι επειδή η μπουλούλα έχει άλλη μια μέρα να ξεσπάσει σαν σβούρα μέχρι να βγει εκτός control! 🎧🔥🧡🤍

ρε Πέτρο σπάταλ’ τώρα να μου βγάζεις τα λόγια! 😄 τι να πεις σε αυτόν που κάθε φορά που το group βουλιάζει στα μπούνια, εκείνος σηκώνεται και μας κάνει να ξεχνάμε πως λέγονται οι κρίσεις; παλιά τα χρόνια θυμούμουν πιο πολλά γκολ, πιο πολλά μαρκαρίσματα κι έναν άνθρωπο που έφτανε πάντα μια ώρα πριν γιατί «θα έβλεπες πώς γίνεται η μπουλούλα» όπως έλεγε. τι να πρωτοθυμηθώ τώρα… εκείνον τον Ιανουάριο στο Γήπεδο Κηφισιάς κάτω από τη βροχή, εσύ εκεί στον τοίχο σαν λιοντάρι παραφουσκωμένο — κι εμείς σα χαμένοι ψαράδες να κρατάμε ομπρέλες σαν ηλίθιοι μέχρι εκείνο το λεπτό που σηκώθηκες κι έκανες αυτό το σήμα σαν να σου είπαν «πάρε το» από τον ουρανό! και μετά; μετά μας έκανες να τραγουδάμε σα τρελοί ότι «δεν υπάρχει τίποτα πια που δε σηκώνεται!» παρά το γεγονός πως εγώ προσωπικά έκανα το γύρο του γηπέδου με πληγωμένο γόνατο κι εκείνος ο τύπος στο παγκάκι έκανε πως έγραφε σημειώσεις ενώ στην πραγματικότητα κρατούσε πέντε φωτογραφίες του «άχρηστου» του πρωταθλητή — εκείνου που ζούσε μέσα στη μπουλούλα σαν κρυφό στολίδι. από τότε οι «άχρηστοι» έγιναν οικογένεια, αλήθεια! κάποιοι κοιμούνται ακόμα σαν μωρά στις κερκίδες, άλλοι πίνουν καφές σα να τους λείπει η ποινή τους, άλλοι φτιάχνουν τραγούδια εκείνη την ώρα που εσύ ψάχνεις την επόμενη πρωτοβουλία σα μυστικός πράκτορας. ωστόσο αυτά τα νούμερα — όπου είναι; όπου έπρεπε να βρίσκονται! πήγαινε λοιπόν τώρα κάνε ότι σκάσεις το κουδούνι στο Colors of Kephisias κι άφησέ μας να ξεσπάσουμε σαν παιδιά που ξέρουν πως σήμερα το βράδυ η πόλη έχει χρώμα εκατό φορές περισσότερο από όσα έχουν ζήσει οι «άλλοι». χρόνια πολλά ρε Πέτρο_Erythrolefkos, μη γυρνάς τόσο γρήγορα στη ζωή σου γιατί αυτά εδώ θέλουν χρόνο… πολλή δουλειά και έναν σωρό ιστορίες να γράψουμε μαζί! 🧡🤍🔥