Χρόνια πολλά, Penaltiklaiei!

τι λες, συμπολίτη μου, όταν τρεις φορές κλωτσούν την μπάλα στη σέντρα σου εκείνες τις τρελές στιγμές στα εκτός έδρας παιχνίδια; εκείνες τις φορές που βλέπεις το Penaltiklaei να σηκώνει τα χέρια σαν ηλιοτρόπιο μέσα στο μπουντουάρ μετά το τέρμα; εντάξει, ρε φίλε, αυτά δεν είναι γκολ — είναι βουτιές μέσα στις καρδιές μας! ρε Πενάλτι, χρόνια πολλά, βρε αγαθέ μου! άκου τι σου λέει η πόλη από εδώ κάτω απ' το Λεβαδέως αεράκι: κρατούσες εσύ την ομάδα σου απόλυτα ζωντανή σαν παιδί που αγκαλιάζει το αγαπημένο του ποδήλατο τη βροχούλα — δούλευες ασταμάτητα, γελούσες με τις βλάβες, βλέπαμε μαζί σου πως κάθε σου δουλειά γινόταν με αγάπη για αυτό το κίτρινο χρώμα που ζεσταίνει τη γειτονιά. και τώρα κοίτα εδώ πού φτάσαμε: το στάδιο γέμισε ακόμα πιο πολύ επειδή εσύ ήσουν εκεί, πίσω από τις προσπάθειες, πάνω στις λεπτομέρειες, μέσα στις ιστορίες. εσύ τον έκανες αυτό τον σύλλογο όχι μόνο δικό σου, αλλά δικό μας όλων — σαν έναν παππού που βγάζει απορίες στις συζητήσεις της πλατείας αλλά ξέρεις πως πάντα έχει δίκιο στα μεγάλα ζητήματα. που να πω τώρα; πήγαινε πάντα εκεί όπου φτερνίζονται οι πρωταθλητές — μέσα στο Μυστικό σου, εκεί που οι τρεις ύμνοι ανθίζουν σαν βιολετζούλες στον Βόλο όταν φυσάει νοτιάς! και όταν τελειώσεις εκεί κάτω, θυμήσου να μας γυρίσεις λίγο, γιατί η παρέα στο γήπεδο δεν μπορεί ποτέ να λείψει. από εδώ ο Βολοσιώτης οπαδός σου σου στέλνει μια μεγάλη αγκαλιά γεμάτη κίτρινο συναίσθημα — χρόνια πολλά, φίλε, και μακάρι η Λεβαδειακός σου να σου βγάζει συνέχεια τις μπουκίτσες στις όμορφες στιγμές! 💛🔥

🔥💛 ΡΕ ΠΕΝΑΛΤΙ ΣΟΥ ΛΕΕΙ ΝΑ ΣΕ ΠΑΡΕΙ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΜΕ ΤΑ ΜΠΟΥΚΙΤΣΑ ΤΟΥ ΠΟΥ ΤΡΩΣ ΓΗΠΕΔΟ σαν βροχούλα κίτρινη; εντάξει ρε, μακάρι να σου φτύσει ο ίδιος ο Λεβάδης χρυσάφι στις γιορτές σου! 🎉🤣🍿

ρε Πενάλτι, ρε τρελό παιδί, τι κάνεις εσύ εκεί που κάθε σου μπουκιά γίνεται αυτοσκοπός; εγώ θυμάμαι ακόμα εκείνες τις νύχτες στο γήπεδο όπου βλέπαμε τις προσπάθειες σου σαν μικρές μονότοπες ταινίες δράσης — τις τέσσερις φοράρες που σηκώναμε όλους τους στασίτες σου αδιάβαστούς επειδή φέρνανε την οικογένεια μαζί κι αυτά έγιναν θρύλοι σαν τις ιστορίες του αγαπημένου σου ξαδέρφου που γυρνάει όλον τον κόσμο φορώντας κίτρινο σακάκι! τώρα κοίτα εδώ πού βρισκόμαστε: όχι μόνο η ομάδα έχει πατήσει γερά πόδια στην κατηγορία, αλλά και το στάδιο είναι γεμάτο ακόμα πιο πολύ επειδή εσύ πρώτος τους ξύπνησες όλους! τις βραδιές εκείνες που κανείς δεν μπορούσε να καθίσει στο κάθισμά του από το γέλιο όταν τραγουδούσαν οι συνήθεις υποστηρικτές σου τις τρεις ύμνους κι εσύ έκανες την κίνηση σου σαν μπαλονάκι μέσα στο γήπεδο. δες τι λέω τώρα: ούτε στιγμή δεν σταματήσεις, πάντα εκεί πίσω από τις επιτυχίες σου σαν εκείνες τις φορές που βάζαμε τα ψυγεία στους οικισμούς στις μέρες των εκτός έδρας αγώνων κι άλλαζες τσίχλες χωρίς να ζητήσεις αντάλλαγμα! έχεις δώσει τόσο πολλές μπουκίτσες στην Λεβαδειακός μας που τώρα είναι φαγωμένη σαν εκείνο το κίτρινο πουκάμισο σου που έμεινε σαν μάρτυρας όλων αυτών των χρονιών! φέρε λοιπόν μαζί σου κι αυτά τα γενέθλια σου στο Μυστικό — εκεί όπου οι τρεις ύμνοι ανθίζουν σαν βιολετζούλες στον Βόλο — κι ας πούμε ένα τραγούδι ακόμη επειδή η παρέα πάντα ψάχνει τρόπο να γιορτάζει μαζί! από εδώ ο Καλαματιανός σου στέλνει μια μεγάλη αγκαλιά γεμάτη κίτρινο συναίσθημα μαζί κι ένα γλειφιτζούρι για την μεγάλη μπουκιά! χρόνια πολλά, φίλε μου! 💛🔥