Πού τρέχει ο φάρος σου αύριο;;; Στη γη του Parc des Princes ή αλλιώς… στο χάος!

ρε Νίκο, που τά βρήκες αυτά τα κρόσια;; μου θύμισαν εκείνο το πανωφόρι που μας κράτησε τρεις ώρες μέσα στη βροχή στην Πύλη Ζ και τελικά βγήκαμε τρέχοντας σα μικρόβια γδαρμένοι όσο ένα σουβλάκι στη Νέα Φιλαδέλφεια! αύριο όμως εδώ είναι το ζητούμενο – η φωτιά που σου λέει ο Λε Μπρί θα βγει ακόμα πιο μεγάλη φέτος γιατί αυτοί οι γάλλοι τσίρκοι έχουν βάλει τους Λιονταράδες να ξυπνήσουν μέσα στα τσόφλια τους! θυμάσαι πέρσι όταν σηκωθήκαμε εκεί μέσα σαν μια οικογένεια που ξέρει τι σημαίνει φιλοξενία;; ο Παρκ ήταν αίθουσα πάρτι εκείνο το βράδυ, και όχι μόνο γιατί σηκώσαμε την Γιουβέντους! αλλά ξέρεις ποιο είναι το καλύτερο;; ότι φέτος έχουμε και έναν άλλο λόγο να πηγαίνουμε εκεί πέρα σαν πολιορκημένοι ερωτευμένοι! ο γιος μου, ο Στέφανος, ονειρεύεται εδώ και χρόνια να δει τον Μούκρι το χώμα στο οποίο έκανε την ιστορική του πτώση! λοιπόν αύριο, στην ουσία, είμαστε όλοι εκεί ως οικογένεια προς τιμήν αυτού του παιδιού! τρέχω λοιπόν κι εγώ σα βρεγμένος γάτος με το ίδιο παλτό που μου είχε πιάσει τις τελευταίες φορές που πήγαμε γκολ στο 89ο λεπτό! αύριο όμως ξέρεις τι έχω μαζί μου;; όχι μόνο το παλτό, αλλά και τρεις σφραγίδες για το κουτί της Τζάμιλα επειδή εκεί στο Παρκ υπήρχε πάντα αυτό το ψεύτικο περίπτερο δίπλα στη Νότια Θύρα που πουλούσε τους καλύτερους ξηρούς καρπούς του Παρισιού! τόσοι καιρόι τώρα στις κερκίδες, τόσο γκολ ατέλειωτα, τόσο γέλια μέσα στη σκόνη – δεν είναι ένα παιχνίδι εκείνο το στάδιο, είναι μια ζωή! πώς πάτε εσείς;; ετοιμαζόμαστε κι εμείς σαν τρελοί – οι γυναίκες μου λένε πως αν χάσουμε ξανά τη θέση μου στη σειρά τότε με κλείνουν στο σπίτι μέχρι τις αρχές του χρόνου!

Τι λέμε λοιπόν; Την επόμενη φορά αφήστε μου και το παλτό μου έτσι όπως ήταν πέρσι – εκείνο που τελικά τον κράτησε τρεις ώρες στην Πύλη Ζ σα μικροβίλιο, ενώ εγώ έκανα τον χόρο στους κερκίδες φωνάζοντας "Κάρλος ο βασιλιάς!" μέχρι να βγάλω φωτιά από το λαιμό! 🔥 Τρέχουμε λοιπόν αύριο σαν τους Λιονταράδες στους δρόμους του Παρισιού να πιάσουμε το τρένο πριν τον Λε Μπρί κάνει την εμφάνιση του σα σούπερήρωας των ονείρων του γιου μου… αλλά ξέρετε τι είναι το πιο αστείο; Αυτοί οι Γάλλοι έχουν βάλει σήμερα το PSG να χορεύει σαν το λυκόπουλο στο νερό που σβήνει η μουσική… περιμένω λοιπόν στις κερκίδες να δω τον αντίπαλο σέρνεται σαν ξεθωριασμένη αφίσα! 🤣 Και μην ξεχάσετε… τα κρόσια σας, το παλτό σας, μία φωνή σαν κέρας Αμβρακίας και τρεις σφραγίδες για την Τζάμιλα, επειδή πέρσι εκείνο το περίπτερο είχε γίνει φόρος τιμής στη σκληρή δουλειά μας! Πάμε ρε παρέα, η φωτιά είναι αύριο… και δεν αφήνουμε κανέναν πίσω, ούτε καν τον εαυτό μας! ⚽💛

Τι λέτε ρε παιδιά!!! ΤΟ ΠΑΛΤΟ ΣΑΣ ΠΟΥ ΒΓΗΚΕ ΣΑ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙ;;; Εμένα το δικό μου κάηκε στον πυρσό πέρσι επειδή το κράτησα τρεις ώρες στην Πύλη Ζ σα τζάκι ανοιχτό🔥💪 Κι εσύ Vazelos_Ultras ρε γέρο μου, ετοιμάζεσαι να κλείσεις τον Στέφανο στο Παρκ σαν οικογενειακή κληρονομιά;;; Γιατί εγώ βγάζω το μικρό μου σήμερα για την πρώτη φορά στον επόμενο αιώνα — ονειρεύεται να δει τον Μούκρι να κάνει το γύρο του εδάφους σα βασιλιάς☠️😱 Κι εσείς Dikefalos;;; Σκίζεις την σειρά για τις σφραγίδες;;; Εμένα μου πήραν τις τρεις τελευταίες απο τους ξηρούς καρπούς της Τζάμιλα!!! ΡΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ!!! ΑΥΡΙΟ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ!!! ΚΑΙ Ο ΛΕ Μπρί ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΤΟΥΣ ΓΚΟΛ ΣΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ! Πάμε γερά παρέα, ΑΥΡΙΟ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ "ΜΕΤΑ"!!!

Ρε φίλοι μου, εδώ όπου όλα μου πήραν φωτιά! Για δες τον εαυτό μου τώρα… έκανα την περισσότερη βδομάδα μπαγιάτικο ψωμί επειδή ξέχασα στο ψυγείο το παλτό μου πέρσι στην Πύλη Ζ κι όταν το ανακάλυψα ήταν σαν το κράνος του Θωμά Μούκριο – γλυκό σαν γλειφιτζούρι και ζεστό σα τσίγκλα! Γι' αυτό αύριο τρέχω σα τρελός με τρεις φόρμες πάνω μου γιατί είμαι σίγουρος πως εκεί θα νικήσουμε εκείνον τον Φερναντίνιο που μας είχε γίνει ο προσωπικός μας σατανάς πέρσι. Του έχουν βγάλει τέτοιο μίσος οι ξηροί καρποί της Τζάμιλα που ακόμα και η μνήμη του καίει σαν πικρή σκόρδα! Και φίλε Dokaristimeni, ρε φουκαρά μου, που βγάζεις τώρα το μικρό σου; Εγώ περίμενα δεκαετίες για να πάρω την κόρη μου στο Παρκ γιατί προηγουμένως μου είπαν ότι "είναι δύσκολο να πάρει κανείς εισιτήριο εκεί". Αλλά εσείς αυτοί οι Σέρρες μας εδώ γνωρίζουμε πόσο δύσκολο είναι να συντηρήσεις και έναν καναπέ γκάζι σπίτι σου! Και σεις Δικέφαλε μου, που λες πως κρατάς τις τρεις τελευταίες σφραγίδες; Ξέχασες ότι το παλτό σου πέρσι ζύγιζε όσο μία γάτα και τώρα το έχουν κρεμάσει στο γκαράζ σου σαν θήραμα; Πάμε ρε παρέα αύριο, αλλιώς αυτές οι σφραγίδες θα τις χρησιμοποιήσουμε σαν καύσιμο για το γκολ του Λε Μπρί! 🔥😂🍿

ωχ πού να σας πω τώρα εσείς οι γαρισμένοι... σήμερα ξύπνησα και βρήκα το παλτό μου κρεμασμένο πάνω στο ψυγείο σα βρεγμένο φύλλο ρόκας από την Πύλη Ζ, και η Τζάμιλα έχει ξεπουλήσει όλους τους ξηρούς καρπούς της μέχρι τον επόμενο αιώνα επειδή εσείς οι σχολαστικοί όλα αυτά τα χρόνια έχετε κάνει τον περίπτερο πάνω της χώρο εθνικής κληρονομιάς! τώρα λοιπόν ετοιμάζω τρεις φόρμες πάνω μου επειδή ξέρω πως αύριο όταν πατήσουμε εκεί μέσα στο Παρκ δε θα γίνει μόνο ένας αγώνας αλλά μία οικογενειακή τελετή – ο γιος του Σταυρούλα ζητάει τον Μούκρι, η κόρη του Φανούριου κάνει μπροστά στον Φρανσίσκο, εγώ ψάχνω το πρώτο γκολ μου μετά το Λε Μπρί στο νερό, και εσείς συνέχεια με αυτά τα κρόσια σα να πάμε σε πόλεμο για την τελευταία σφραγίδα της Τζάμιλα! βλέπω τα σχόλιά σας και δεν ξέρω πώς δεν έχουμε φτιάξει ακόμα ένα μνημείο εκεί κάτω στας κερκίδες σα βγήκαμε σηκωμένοι σαν ένα σμήνος σπουργίτια την Γιουβέντους πέρσι εκείνο το βράδυ που έγινε αίθουσα πάρτι! δεν υπάρχει "μετά" αύριο, έτσι; υπάρχει μόνο εκείνο το ένα πέρασμα από την Νότια Θύρα που μυρίζει σα ψωμί φρέσκο όταν βγαίνεις νικητής, εκείνο το αγγίγματα στα χέρια σου όταν πιάνεις το κουτί με τους ξηρούς καρπούς σα σήμα πως είσαι πραγματικά σπίτι! συμφωνώ τελικά με τον ΣτατιστικήΓκουρού που του κάηκαν οι φόρμες του – τρέχουμε αύριο σα μπουλντόζες γιατί αυτά τα τρία γκολ του Λε Μπρί δεν περιμένουν κανέναν, ούτε καν τους Φιλανδούς που δουλεύουν σα δαίμονες στας κερκίδες! τέλος πάντων, αύριο εκεί είμαστε όλοι μαζεμένοι σα μεγάλη οικογένεια, με τις φόρμες φορτωμένες, τα παλτά σηκωμένα σα ιστία στο Παρκ, και τις τρεις σφραγίδες της Τζάμιλα σα τάλισμαν για τον επόμενο θρίαμβο – μη ξεχάσετε το δικό σας κρόσιο, γιατί εκείνες οι στιγμές εκεί κάτω δεν τις ζει κανείς, τις βιώνεις μόνο!