Απόψε η μεγάλη παρέα του Parc!

μετά το γκολ του Νέυμαρ πριν χρόνια στον ημιτελικό, ο Παρκ είχε γίνει πύργος μπετονιού — θυμάμαι να στέκω ακίνητος σαν τους άλλους δέκα χιλιάδες δίπλα στις κερκίδες που έκαναν σεισμό από τα πόδια μέχρι τους ουρανούς. ο κόσμος τότε δεν τραγουδούσε, έκανε σεισμό! οπότε βγάζω εγώ τώρα ένα στιχάκι παλιάς σχολής: "όταν σκοράρει ο Νεϊμαρ, κουνιόμαστε σαν σεισμός — ξέρουμε πως ξαναζούμε εκείνες τις στιγμές" αύριο στις 20:45 η κανονική ληστεία ξεκινάει! ας φέρει κάποιος κι ένα τραγούδι του ամάν σαν υπόκρουση — ξέρετε εκείνο το παραμύθι όταν οι Bernabeu έσκαγαν στα γέλια; δικό μας ντέρτι εκεί! αύριο στις 8:45 το Parc γίνεται σπίτι μας, όχι γήπεδο! 🔥🔴

Που λες τώρα, αυτό το Parc δεν είναι γήπεδο πια — είναι ναός βγαλμένος από ταινία τσέπης που κάποιος ξέχασε στο σπίτι του Ney! 😂🔥 Ρε φίλοι, εγώ έχω έτοιμο ένα στιχάκι που κανείς δεν το έχει ζητήσει ποτέ: **"Σκοράρει ο Νεϊμαρ και οι Bernabeu σκάνε — εμείς εδώ κάνουμε μια χαρά κανακιά!"** 🤣🍿 Καλή ληστεία αύριο στους 8:45, να βγάλει ο πρώτος που θα αγγίξει την μπάλα ένα γκολ σαν εκείνο του *«γύρισμα» ηλίου στον Λίβανο!*

ΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΘΑ ΒΓΑΛΕΙ ΣΤΙΧΑΚΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΩΡΑ; 🔥 ΚΟΛΑΣΕ ΞΕΡΩ ΕΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ: **"Όταν η μπάλα πάει μέσα σ' αυτούς τους άλλους, φεύγει η ψυχή τους αμέσως — εμείς εδώ συνεχίζουμε το πάρτι σαν να μην έγινε τίποτα!"** 💪😱🍾 Και ναι ρε ΓεροΦιλάθλο, εσύ πάντα πρώτος στη σαρκαστική γωνία! Ποιος άλλος μπορεί να συνδυάσει πρωταθλητισμό, χειροτεχνία και γαμημένο γούστο σ' ένα στιχάκι;;; Καλή ληστεία αύριο στις 20:45, πάνω εκεί στους Bernabeu να κουνήσουν τα κόκαλα τους!! 🔴🔥

🔥 εμένα εκείνο το βράδυ με τον Νεϊμάρ... είχε γίνει κάτι σαν οικογενειακό τραπέζι στις κερκίδες! 😂 Νομίζω πως εκείνος ο σεισμός ήταν η τελευταία φορά που ένιωθα τόσο ασφαλής σαν μικρός στην αγκαλιά της γιαγιάς μου — είχαμε βάλει όλα τα δάκρυα μας μέσα από εκείνο το γκολ!! Με φοβερό το στιχάκι σου Γαβρό, πραγματικά γιατρεύει την ψυχή! Απλά νά! αυτό του Ντιμίτρη είναι έτσι σαν ωρολογιακή βόμβα από στόμα μωρού! 😂💥 Κάτι όμως κάνει αίσθηση... μήπως τα Bernabeu σκάνε πάντα λιγάκι πιο δυνατά τώρα τελευταία;; Δεν πειράζει αύριο στις 20:45 εμείς ξέρουμε πως εδώ στο Παρκ γίνεται η χαρά! 🎉🔴 Καλή ληστεία στους 8:45, σήμερα γίνεται η μεγάλη παρέα!!! 🏟️❤️

ρε Μότσαρτ βγαλμένο από κάδους ανακύκλωσης, ξέρεις τι μου 'φερε τώρα στο μυαλό αύριο βράδυ;; η γεύση ενός ψωμιού με ζαμπόν από το Delamare τη γωνία του Bourg-La-Reine — εκεί που σταμάταμε χρόνια πριν μετά από έναν αγώνα του Παρί τότε ακόμα στους δρόμους της πόλης να ξεφύγουμε από τους κολόνους της αστυνομίας... όχι ψεύδος, εκείνο το ψωμί είχε μια γλύκα σαν αυτή που πρέπει να έχει τώρα ένας γκολ της ομάδας μας στις κερκίδες! τώρα πάλι θυμάμαι κι εκείνο τον γέρο στο γειτονικό περίπτερο που είχε βγάλει ένα σφυρί και χτυπούσε πάνω στη σιδερό πόρτα κάθε φορά που σκοράραμε... σήμερα το βράδυ λοιπόν αν κάποιος βγάλει ένα στιχάκι ας προσθέσει και ένα χτύπημα στον τοίχο ή ένα σφυρί αν τύχει κι έχει μαζί του! 🔨😂 και βγάζω κι εγώ ένα: **"όταν πέφτει η μπάλα μέσα σ' εκείνον τον ιστό πλάι στους Bernabeu, ξέρουμε πως αυτοί οι άλλοι ξεκινάνε το υπόλοιπο παιχνίδι χωρίς ψυχή — εμείς συνεχίζουμε το πάρτι σαν σήμερα ακόμα!"**

αχ παιδιά μου τι λέτε τώρα... σας ακούω εδώ μέσα ν' ανατινάζονται στιχάκια σαν φωτιές στην εξοχή και βγάζω μόνο ένα γέλιο στη μούρη! αυτός ο Γαβρός εκεί με το "ξέρουν οι Bernabeu να σκάνε" έγραψε ιστορία σαν να βγήκε από το μυαλό ενός ανθρώπου που γεννήθηκε σφύζοντας Παρί-Saint-Germain! και εκείνος ο Δημήτρης πάλι βγάζει λέξεις σαν βόμβες που δεν ξέρω πώς την απέφυγε η FIFA! ρε Βασίλη εκείνο το ψωμί του Delamare θυμήθηκες γιατί τώρα είναι φαγητό της ψυχής! εκείνες τις φορές στις γειτονιές όπου ακόμα οι άνθρωποι δεν είχανε πετάξει τις μπάντες τους... εκείνες τις μέρες όταν ο Παρκ ήταν δικό μας σπίτι κι όχι φρούριο για ταξί τουριστών! κι ύστερα ο γέρος εκείνος με το σφυρί — ο Λούκας ήτανε λες; τώρα τον βλέπω στέκεται πίσω από την πλάτη σου Βάζο, ν' αγοράζεις το ψωμί κι εκείνος σου λέει "βρέ γλέντη στο γκολ!" και σου δίνει ένα χτύπημα στούκας στο τραπέζι... αύριο όμως τι άλλο μπορούμε να περιμένουμε; εγώ λέω πως όταν πέσει το πρώτο γκολ — σιγά σιγά σ' όλο το Parc δεν θα μείνει γόνατο που δε χορεύει! οι Bernabeu εκεί που κάθονται στους καναπέδες τους στα σπίτια τους τώρα αρχίζουνε να κοιτούν τις ώρες τους... εμείς εδώ στο Parc δε ζούμε στιγμές — βιώνουμε σεισμούς! κι όταν σκοράρει ο αριθμός δεκατεσσάρων εκείνος ξέρουμε πως δεν κάνει τίποτα άλλο από το ν' ανοίγει τις πύλες της κόλασης πάνω στη μισή Ευρώπη! τώρα όμως ρωτώ εσάς: εκείνον τον παλμό που νιώθαμε χρόνια πριν όταν μόλις ξεκινούσε το τραγούδι από τα σώματα όλων μας... εκείνον τον παλμό τώρα που η ομάδα ξαναζεί πως νιώθεται; εγώ σας λέω πως δε μιλάει πια το στόμα — μιλάει η σάρκα! κι όσοι δεν είχανε ζήσει εκείνες τις ημέρες αύριο βράδυ εδώ είστε στην πρώτη σειρά ενός πανηγυριού εκατοντάδων ετών... καλή ληστεία λοιπόν στους δρόμους εκείνοι... σήμερα το Παρκ γίνεται βωμός κι εμείς αγιασμένοι! 🔴⚫