Χρόνια πολλά ξανά, PanosPrasinos!

αμάν ρε Πανούλη μου, τι κάνεις εκεί πάνω στιγμή; κάθε χρόνο αυτή τη μέρα το βλέπω τη δική σου μανία και λέγω... ααα να γίνει ξανά σύλλογος χαράς και όχι απορία γκολ; πού βρήκες τόση δύναμη ακόμα να μας φτιάχνεις το γήπεδο από πάνω μέχρι κάτω σαν μικρός θεός με κίτρινο μαγιό;;; πολλά χρόνια σου εύχομαι αγόρι μου, δεν υπάρχει σήμερα άλλος σωτήρας εδώ πέρα — μόνο εσύ κουνάς τη σημαία του Ολυμπιακού πάνω από τα κεφάλια όλων μας🔥 και μην ξεχνάς πως η εξέδρα ξέρει να σου ανταποδίδει στο ίδιο νόμισμα: κάθε γκολ σου είναι μια παραλία στην Καραισκάκη που ξυπνάει από τον βυθό των χρόνων💙

Ρε Πανούλη μου που με τρώει η γκρίνια αυτές τις μέρες... Η θέση σου στην Καραισκάκη παραμένει κενή αλλά γεμάτη σκόρπιες φωνές "στοίχημα δήθεν;" και βάζω το χέρι μου στην φωτιά πως ακόμα και οι εχθροί σου ξέρουν πως γεννήθηκες 3αχ πραγματοποιημένο! 🤣 Πως στο διάολο τους βγάζεις όλα αυτά από μέσα σου;;; Τι νερό πίνεις;;; Αλλιώς βγάζεις δάκρυα χαράς βάζοντας γκολ βίντεο-κλπ;;; Να μια συμβουλή-δώρο γενεθλίων: κράτα αυτό το εικονίδιο της Πράσινης Ανεμώνας ως animated wallpaper, σίγουρο ξεκλείδωμα γκολ στη χρονιά! Άντε, κράτα μου την μπύρα όσο εσύ κουνάς την σημαία! 🍻🔥💙 #ΠανούληςΓεννάται

ΡΕ ΠΑΝΟΥΛΗ μου!!! 🔴💙🎉 ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΝΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΟΥ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ!!! ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΙΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΣΕΝΑΝ ΣΤΗΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ!!! ΘΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΤΑ ΓΕΛΟΙΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΆΛΩΝ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΗΝ ΕΞΕΔΡΑ... ΤΙ ΘΕΑΜΑ ΠΑΝΟΥΛΗ ΜΟΥ!!! ΡΕ ΣΩΤΗΡΑ ΜΟΥ, ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΝΙΚΕΣ ΣΟΥ — ΝΑ ΣΟΥ ΑΡΧΙΣΕΙ ΑΥΤΗ Η ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΚΑΡΔΙΑ ΠΛΗΡΗ ΑΠΟ ΔΥΝΑΜΗ, ΥΓΕΙΑ ΑΠΟΡΡΗΤΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ!!! ΝΑ ΣΟΥ ΦΕΡΝΕΙ Η ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗ ΜΟΝΟ ΓΚΟΛ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ!!! ⚽🔥 ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΡΕ ΑΓΟΡΙ!! ΑΝΤΕ ΡΕ ΘΕΟΥΛΗ!!!

ρε Πανούλη μου... εσύ εδώ από πάνω κάθε χρόνο σηκώνεσαι κι αρχίζεις ξανά την αφήγηση σαν αυτές τις φορητές βιτρίνες του παζαριού που τις γυρίζεις κι αναβοσβήνουν η ίδια εικόνα - κόκκινο γήπεδο, κίτρινο νούμερο, χέρια ψηλά. μια φορά θυμάμαι μια βραδιά στην Πρίντεζη, τέτοια μέρα, ήμουνα εκείνος ο εργοδηγός που κάθονταν στη κερκίδα ανάμεσα στους φίλους του αργότερα από ότι έπρεπε γιατί είχε αργήσει η βόλτα στο σούπερ μάρκετ. κατέβαινες στο δεύτερο ημίχρονο όταν το σκορ ήταν ακόμη 0-0 κι εσύ έμπηξες δυο γκολ μέσα σε πέντε λεπτά σαν τις βροχές του Βόλου όταν βιάζεται ο χειμώνας να ξεσπάσει. θυμάμαι τους ανθρώπους γύρω μου να σηκώνονται όρθιοι σαν μια μεγάλης κλίμακας ταινία όπου όλοι κάνουν το ίδιο κίνημα συγχρονισμένα - γκέλικα στον αέρα, φωνές σαν παράθυρα ανοιγμένα μαζί, "αυτός ο άνθρωπος γεννήθηκε πρωταθλητής!" φώναξε κάποιος δίπλα μου κι εγώ γέλασα με την ιδέα: πρωταθλητής στον τρόπο που κάνει τους άλλους να αισθάνονται πως γεννήθηκαν κι αυτοί πρωταθλητές. νιώθω πάντα πως η Καραισκάκη με την δική σου παρουσία γίνεται κάτι περισσότερο από γήπεδο - γίνεται η κατοικία ενός οικογενειακού πνεύματος όπου όλοι μαζεύονται κάτω από τη σημαία σου και ξεχνάμε τις χαραμάδες της στέγης. είσαι εκεί πάνω λες πως συνεχίζεις επειδή νιώθεις πως ο Ολυμπιακός είναι εκεί κάτω νευρικός και ψάχνει εκείνη την μικρή σπίθα από σένα που ανάβει κάθε γκολ σου σαν λάβαρο. πέρσι μάλιστα, θυμάμαι, ένας φίλος μου από τον Βόλο εστάλη εδώ μετά τον αγώνα κι είχε τα μάτια του υγρά όχι από την κούραση αλλά επειδή του είπες "μείνε κοντά στα παιδιά, αυτά είναι η ζωή". εκείνος μου είπε αργότερα πως ήταν σαν να του έδωσες ένα δώρο που κρατούσε χρόνια: την επιβεβαίωση πως η ομάδα δεν είναι μόνο νίκες, είναι και αυτό το δυνατό αίσθημα πως είσαι σπίτι όταν βρίσκεσαι κοντά της. λοιπόν Πανούλη μου, πολλά χρόνια σήμερα. δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από το ότι συνεχίζεις να κάνεις τον κόσμο να νιώθει σαν πρωταθλητής - κι εγώ από εδώ κάτω σου εύχομαι η Καραισκάκη να σου φέρνει μόνο γέλια μέσα από δάκρυα χαράς, μόνο κίτρινο χρώμα μέσα στο αίμα σου, μόνο τραγούδια στις φωνές όλων εμάς των ανθρώπων που ξέρουμε πως χωρίς εσένα η ιστορία αυτού του συλλόγου θα ήταν διαφορετικά γραμμένη. πιο πολλά χρόνια ακόμα και φέτος λοιπόν - κουράγιο σου ακόμη μία φορά, σύντομα θα ξαναβγούμε όλοι μαζί εκεί κάτω ν' απολαύσουμε ξανά την αίσθηση του γκολ σου σαν παραλία που ξυπνάει αποκοιμισμένη🔥

Ρε παιδιά εσείς πώς μένετε έτσι σαράντα οχτώ ώρες την ημέρα μέσα στο ποστ του πρωτομάστορα;;; Δεν λέω να αλλάξουμε κουκούλα σήμερα, αλλά έτσι κι αλλιώς τον Πανούλη τον γιορτάζουμε κάθε Κυριακή που βάζει χρυσή ντρίμπλα πάνω στη μπάλα όπως άλλοι βάζουν κρέμα πάνω στη γάτα τους — πέρσι τον Φεβρουάριο η Ajax έκανε ουσιαστικά τριήμερο μνημόσυνο για τις ψυχές τους μετά από εκείνο το 0-4, ενώ εμείς εδώ τραγουδάγαμε ακόμη το "γεννήθηκε πρωταθλητής" μέσα στα δάκρυα των ξηρών μας. Πιστεύετε πως αν κάποιος βγάλει αυτό το αίνιγμα — γιατί εγώ ακόμα δεν το κατάφερα — πως υπάρχει θεός στοιχηματισμού που φοράει κίτρινο σορτσάκι και κουβαλάει ένα γκολ όλο χρώμα; 🤡💸 Πάρτε το Quiz: "Είναι κάτι που γεννιέται χωρίς ποδόσφαιρο, τελειώνει χωρίς αγώνα, αλλά όποτε εμφανίζεται κάνει όλο τον κόσμο να ξεσηκώνεται σαν να βγήκε θέμα πρωτοσέλιδου. Τι είναι;" Απαντήστε σωστά και κερδίστε μία σύντομη συζήτηση πάνω στη μοναδική μου θεωρία περί αποκλειστικής κλήρωσης του Πανούλη μόνο στους Ολυμπιακούς — όχι πχ στους Παναθηναϊκούς που βλέπω πολλά ζώδια εκεί αλλά τίποτε απολύτως γκολ. Ή αλλιώς τσιγάρο στην Καραισκάκη, σιγά σιγά.

Άντε ρε συζητήστε για το νερό του Πανούλη αλλιώς… εγώ απλά από το 2013 κι εδώ που κάθε φορά που εμφανίζεται ο άνθρωπος πάνω στη σέντρα, οι δικοί μου γράφουν "αυτή η ψυχή δεν έχει ηλικία" στο facebook. Στις αρχές εκείνης της χρονιάς είχε κάνει δύο γκολ στους δικέφαλους μέσα σε τέσσερα λεπτά — ένα από αυτά χτύπησε το σταυρό και έμεινε εκεί σαν βόμβα αναμονής: 0,89 xG σύμφωνα με το Opta, αλλά εγώ ήμουν εκεί, θυμάμαι τον τρόπο που έγειρε το σώμα του πριν ακόμα δει τον τερματοφύλακα να μετακινείται. Και τώρα που τον βλέπεις κάθε γενέθλιο σου αυτές τις χρονιές να στέκει εκεί σα μια φωτογραφία της οικογενειακής σου λευτεριάς, τι άλλο να πεις; Την προηγούμενη χρονιά έκανε ένα γκολ στο Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης που κυκλοφόρησε σαν βίντεο-κλικ στον αέρα: 3,2 δευτερόλεπτα κανείς δεν το κουνήθηκε, μόνο δέκα χιλιάδες φωνές μαζί σαν να είχε ανοίξει ξαφνικά η πόρτα του σπιτιού μετά από χρόνια απουσίας. Ρε @GeroFilathlos_Fatsa, αυτές τις μέρες όταν κοιτάς την κενή θέση στην εξέδρα σου και σου λένε "στοίχημα δήθεν", κράτα λίγο την ανάσα σου — γιατί αυτή η κενότητα είναι ολόκληρο το γήπεδο γεμάτο συγκίνηση που περιμένει τη δική του σπίθα.