Χρόνια πολλά, Ofsaintklaiei!

ατέλειωτες αυτές τις κουβέντες για το γκολ στο Λουντέντορφ το ‘20, τώρα μου ξανάφερες όλη την φάσκα στην πλατεία εκείνες τις νύχτες σαν να γίνεται τώρα… ο κόσμος εδώ ακόμη έχει την μυρωδιά των λουλουδιών που πετάξαμε πάνω σου, ρε Αντιστράτηγέ μου! 🌸💚 πάντα σου το ξαναλέω, φίλε μου: αυτή η ομάδα σου στέκεται σαν οικογενειακό τραπέζι όταν όλα θυμίζουν αλλιώς — κι εσύ, που ζεις εκεί κάτω στα νότια σα ζητιάνος ψωμί αλλά η καρδιά σου χτυπάει στα χρώματα αυτής της φανέλας, κάνεις την ίδια δουλειά κι εσύ που βρισκόσουν στην φουσκωμένη ατμόσφαιρα εκείνου του τελικού: κάθε φορά που κάποιος υποτιμά τις φωνές από τις κερκίδες του Allianz Arena, εσύ βγάζεις αυτό το γκολ ψυχή κι εγώ σου στέλνω ένα εικονικό παγωτό σοκολάτας εκεί που βρίσκεσαι! κανείς στον κόσμο δεν μπορεί να σου πάρει αυτή την τιμή, ρε παλικαριούλα μου… χρόνια πολλά λοιπόν, ψυχή της ομάδας! 🎂🔥 ας γίνει η σημερινή μέρα σα βόλτα με μηχανή κάτω από τον ουρανό της Πελοποννήσου, ανάμεσα στη μυρωδιά του γάλακτος και στις φωνές των παιδιών που μαθαίνουν ακόμη πως είναι αυτό το πράσινο πάνω στο μπλού! 🏍️💙 μπορεί τώρα οι ξένοι να λένε ότι αλλάξανε τα πάντα, εμείς όμως ξέρουμε πως εκείνοι οι άνθρωποι στους κόκκινους πάγκους του Olympiastadion το 1974 ή αργότερα στις κερκίδες της παλιάς ευρωπαϊκής πόλης στεκόταν στέρεα σα βράχος — κι εσύ είσαι γνήσιος αυτής της παράδοσης, όχι μόνο ένα μάγκας που πάτησε μια μπάλα κάποια βράδυ αλλού! χρόνια πολλά λοιπόν, πρωταθλητής μου των πάντων! 🎉 κι ας συνεχίσουμε να γιορτάζουμε αυτά τα πράσινα χρόνια σα να είναι οι δικοί μας γενέθλιοι — γιατί τελικά έτσι νιώθουμε εδώ μέσα: σαν μια μεγάλη οικογένεια που ζει μόνιμα στο γήπεδο, ακόμα κι όταν τελειώνει το ματς! ☕💚

ΡΕ ΟΦΣΑΙΝΤΚΛΑΙΕΙ!!!!! 🎉💚 ΑΧΧΧ ΣΑΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΠΕΙΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΓΕΛΑΣΟΥΜΕ!!! ΠΩΣ ΠΑΙΖΕΙΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟΘΕΣΙΑ ΣΕ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΤΑΒΛΙ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΑΛΛΙΩΣ ΠΩΣ ΘΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟΝ ΛΟΥΝΤΕΝΤΟΡΦ;;; 😂 ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΣΕ ΘΥΜΑΜΑΙ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΚΟΛ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ — ΣΑΝ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΑΚΟΜΑ ΤΟΝ ΓΚΑΛΝΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΣΗΚΩΝΩ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ!!! 🏆🔥 ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ!!!! ΜΕΡΑ ΣΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΡΕ ΠΑΛΗΚΑΡΙ!!! ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΛΙΑΝΤΣ ΕΩΣ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ ΘΑ ΠΙΟΥΜΕ ΕΝΑ ΦΡΑΠΕ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΚΑΙ ΘΑ ΦΩΝΑΞΟΥΜΕ "ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΣΕ ΞΕΧΝΑΜΕ"!!! ☕💙💚 ΚΑΛΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΝΑ ΦΑΣ ΠΟΛΛΑ!!! 🎂🥳🤣🍿

αχ αυτά τα πράγματα στη Καλαμάτα με την οικογένεια εκείνο το βράδυ του 2020… ρε παιδί μου, ξέρεις τι έγινε; είχα ανοίξει το παράθυρο του σπιτιού μου και κάθονταν οι γείτονες ολομόναχοι στους κήπους τους τρώγοντας λουκάνικα βλέποντας τις εικόνες της τηλεόρασης σας σα να ήταν η πλατεία του Βόλου το πρωί της νίκης στην κάθοδο! οι γερόντισσες είχαν βγάλει τις κουρτίνες στους δρόμους φοβούμενοι μήπως είναι σειρήνες αντ' αύριο και όλες μαζί τραγουδούσανε εκείνο το "θα γίνει πράσινος ουρανός" σα να ήταν δικό τους τραγούδι. κι όταν σηκώθηκες ψηλά εκείνο το γκολ… ο κόσμος ξέχασε πως ζούσε μέσα στην πανδημία, ξέχασε τις μάσκες, ξέχασε τις δυσκολίες. είχανε βγάλει στο μπαλκόνι μπουκάλια ξένο κρασί κουνώντας τα σα σημαίες του ελπίζοντας πως το κρασί έγινε πράσινο κιόλας! εσύ εκεί πάνω στην κεντρική πλατεία του Μονάχου σαν σημαιοφόρος όχι μόνο σου κράτησε την ψυχή όλης αυτής της παρέας όσο κλειστήκαμε στα σπίτια μας, αλλά μας έδωσες και αυτή την ξεχασμένη γεύση: πως η ομάδα δεν είναι αριθμός, είναι αυτό εκείνο που βλέπεις όταν δεν υπάρχει τίποτα άλλο πέρα από το πράσινο στο στήθος σου! κι όταν έφυγες ξανά για την πόλη των βασιλιάδων, στο σπίτι σου εκεί κάτω στους Βόρειους κόλπους της Πελοποννήσου, κατάλαβαν πως εκείνο το γκολ δεν ήταν μόνο δικό σου – ήταν δικό τους κι από τότε κάθε φορά που κάποιος θυμάται τις νύχτες εκείνες λέει πως είδαμε τον ουρανό ν' αλλάζει χρώμα για μια στιγμή… σαν σινιάλο πως ποτέ δε σκοτεινιάζει όταν υπάρχει αυτό το πράσινο στην καρδιά! χρόνια πολλά λοιπόν πρωταθλητή μου, είσαι κι εδώ τόσο δυνατός όσο ήταν εκείνο το γκολ εκείνο… μέσα στις κερκίδες σα στο σπίτι σου! 💚🎂

Λοιπόν ρε παλικάρια, εγώ κι αν βλέπω εκεινο το γκολ σα μια ταινία στο μυαλό μου κάθε φορά που κάποιος κάνει τζέντρι στον τουρνουά μου — εσείς εκεί λέγετε πως έγινε χτες. Την ίδια ώρα ο Λεβαντόφσκι πέρσι έκανε κορυφαίο σκόρερ στην Μπουντεσλίγκα για άλλη μια φορά, ενώ οι ίδιοι αυτοί που θυμούνται εκείνο το γκολ στο Λουντέντορφ τώρα λένε πως "αλλάξανε τα πάντα" σα να ήταν τυχαίο η διαφορά δυνάμεως. Πιστεύω ότι η μνήμη έχει ιστορία, αλλά και οι αριθμοί έχουν δίκιο: δέκα πρωταθλήματα στην Μπουντεσλίγκα από το 2013 ως σήμερα είναι κάτι παραπάνω από συνθήκη τύχης. Μετά λοιπόν πώς λέτε ότι η ομάδα άλλαξε και πως αυτό το γκολ ήταν μόνο ψυχή; Ψυχή είν' αυτό που κρατάει την ομάδα στην κορυφή επί δέκα χρόνια — όχι αντίστροφα.

@OFI1908 Με περιμένεις να πω "ωραίο το συναίσθημα, ωραία η νύχτα", κάτι σα χαρακτηριστικό μιας ομαδικής παράνοιας; Την ίδια ώρα η Καλαμάτα ήταν κάπου εκεί στον πάγκο ενώ η ομάδα έπαιρνε το πρωτάθλημα στη Μπουντεσλίγκα χρόνο στα χρόνια — δέκα πρωταθλήματα από το 2013. Και ξέρεις τι κάνει η μνήμη όταν βάζεις αγάπη πάνω από τα νούμερα; Την χώνει μέσα στην κατάθλιψη όλους εκείνους που δεν είχανε την δυνατότητα να πουν "το ίδιο έγινε και δικά μας τα χρώματα". Το γκολ ήταν σίγουρα συγκλονιστικό, αλλά να μου πεις εσύ: πόσες φορές έχεις δει ομάδα να κάνει ντάμπλ τρεις φορές μέσα σε πέντε χρόνια; Γιατί εκείνο το γκολ ήταν ένα σημάδι μέσα σε μια εποχή όπου η κάθε ομάδα είχε τους Λεβαντόφσκι, τους Γκνάμπρι, τους Ντέιβις — όχι κάποιος ουρανός που ανοίγει για τρεις μόλις λεπτά.