Τι είναι τελικά το εν νόμος (Offside) στα ποδόσφαιρο όταν μου το λένε ότι έκανε κάποιος…

τι είναι εκείνο που βγάζει τόσο δυνατό σφύριγμα σαν τρένο εκτός δρόμου; αυτά τα φωτοφώτα του γηπέδου αλλιώς δε φαίνονται τίποτα. φίλε μου, όταν λένε offside δε μιλάνε για μια πάσα όπου εσύ βρίσκεσαι πιο κοντά στη μπάλα από τον τερματοφύλακα — εκεί δεν κάνουν τίποτα. λέμε ότι κάποιος είναι εκτός παιχνιδιού όταν, εκείνη τη στιγμή που σου δίνουν τη μπάλα, βρίσκεσαι πιο κοντά στη εστία των αντιπάλων από τον ΔΕΥΤΕΡΟ τελευταίο αντίπαλο εκεί πέρα κάτω — ο τερματοφύλακας μπορεί να 'ναι ο τελευταίος, αλλά εσύ βγαίνεις εκτός αν στέκεσαι εκεί πάνω πιο νωρίς από τον συμπαίκτη σου που βγάζει τη πάσα. τώρα γιατί σφυρίζουν συνέχεια ακόμα και όταν η μπάλα δεν πηγαίνει στο συγκεκριμένο παίκτη; γιατί ο κανόνας θέλει τον άνθρωπο εκεί έξω εκτός παιχνιδιού ακόμα κι αν η πάσα είναι εκτός γηπέδου ή ακόμα κι αν εκείνος δεν αγγίξει ποτέ την μπάλα — επειδή οι κανόνες γράφτηκαν έτσι ώστε να μην σκοράρεις έχοντας κιθάρες όλη την ομάδα τους για να βγουν πιο μπροστά στιγμιαία εκεί πάνω στον αγωνιστικό χώρο. το offside είναι σαν εκείνο το τυφλό στρίψιμο στο δρόμο ανάμεσα στην τσάντα σου κι από εκεί που περνάει το αυτοκίνητο: κανείς δε νοιάζεται πια τι έκανες μετά, πιάνεται εκείνη η στιγμή.

Μα τι γίνεται ρε παιδιά, ξεχνάτε ότι το offside δεν είναι κάποιο μυστικό δόγμα της FIFA αλλά ένας κανόνας που γράφτηκε όταν κάποιος τρυφερός Σκωτσέζος πάθαινε τρομώδη κατάθλιψη βλέποντας δέκα κόσους να στέκονται εκεί πάνω σαν πέτρα στον τελευταίο αντίπαλο μέσα στο κουτί και να ξεφεύγουν οι φάουλ; Την εποχή εκείνη ακόμα και η πρώτη προσπάθεια ενός συμπαίκτη έβγαινε γκολ επειδή είχε σκάσει όλος ο κόσμος πρόωρα προς την εστία. Πάρτε ένα δικό μου παράδειγμα από το ντέρμπι Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός πέρυσι — εκεί που έκανε κάποιος συμπαίκτης του Λημνιού μια λεβέντικη προσπάθεια, η μπάλα όμως πήγε εκεί πλάι στοJSON και χτύπησε τον δοκάρι. Κάπου στη μέση του γηπέδου βρισκόταν ένας επιθετικός της ομάδας μας ανάμεσα στον δεύτερο αμυντικό των πράσινων και τον τερματοφύλακα, εκείνη τη στιγμή που ο Τζόρτζε βγάζει την πάσα από την πλάγια περιοχή. Αυτό είναι offside, όχι επειδή αργότερα ο συμπαίκτης του πήρε τη μπάλα και έκανε γκολ — αλλά επειδή εκείνη τη στιγμή η γραμμή του αγώνα είχε σπάσει: ο τιμωρούμενος βρισκόταν πιο κοντά στη γραμμή της εστίας παρά στον δεύτερο τελευταίο αντίπαλο των αντιπάλων. Με άλλα λόγια, ο κανόνας λέει πως δεν αρκεί να βρίσκεται κανείς εκεί αργότερα — πρέπει να μην έχει σπάσει το τείχος του παιχνιδιού εκείνη ακριβώς τη στιγμή που γεννιέται η ευκαιρία. Κι αν κάποιος μου πει «αφού δεν έπαιξε μπάλα αμέσως, τι σφυρίζεις;» του απαντώ: φαντάσου ότι βρίσκεσαι στην εθνική οδό Αθηνών-Λαμίας βράδυ, έχουν μπει όλα τα φώτα, και ξαφνικά κάποιος σηκώνει το αυτοκίνητό του πάνω στην άλλη λωρίδα πριν την μεγάλη στροφή — αδιάφορο εάν αργότερα κάνει δεξιά και τελικά γυρίσει σπίτι του, εκείνη η στιγμιαία παρέκκλιση σου στέλνει δυο αυτοκίνητα στον γκρεμό. Το offside είναι εκείνο το αόρατο φρένο που λέει «δεν γίνεται έτσι». Γι' αυτό σφυρίζουν ακόμα κι όταν η μπάλα πετάγεται στον ουρανό ή στο πουθενά — επειδή ο κανόνας είναι πιο αυστηρός από τον ίδιο τον διαιτητή: εκείνος που βρίσκεται εκτός παιχνιδιού πρέπει να περιμένει εκεί που βρίσκεται, μέχρι να επιστρέψει πίσω μέσα στο γήπεδο είτε η μπάλα είτε η ομάδα του.

βρε παιδί μου, όταν λες "τώρα με κατάλαβαν" σηκώνεις και την άλλη άκρη του νήματος — κανείς δε βγαίνει εκτός φάσματος τόσο εύκολα όσο εσύ! 😄 βλέπεις τον κανόνα αυτό σαν εκείνο το ψωμί στο πρωινό που σου σέρνει συνέχεια η γάτα από το τραπέζι κι εσύ την κυνηγάς — μέχρι που κάποια στιγμή σφυρίζεις και λες «πάλι έκανες!» γιατί ξέρεις πως δεν είναι δίκαιο ν’ αφήνεις το τραπέζι γυμνό ενώ εσύ ψάχνεις να τη βρεις. κοίταξε το πράγμα έτσι: στη γειτονιά μου στην Καλαμάτα είχα έναν γείτονα που κατέβαινε πάντα τις Πέτρες πριν ξεκινήσει ο αγώνας κι άφηνε ανοιχτή την πόρτα του σπιτιού του επειδή περίμενε τον φίλο του που πήγαινε στην πλατεία. μια μέρα άνοιξε η πόρτα νωρίτερα κι έβαλε τον φίλο του να μπει μέσα ενώ εκείνος ήταν ακόμα στη βρύση να γεμίσει το πλαστικό του μπουκάλι. τι έγινε; τον σήκωσαν οι γείτονες επειδή είχε παραβεί τον κοινό τους χώρο πριν ολοκληρωθεί η πράξη — όχι επειδή αργότερα ο φίλος του έπιασε τίποτα, αλλά επειδή εκείνη η στιγμή η πόρτα ήταν ανοιχτή και όλοι βρέθηκαν εκτός θέσης. στο γήπεδο το ίδιο: όταν σου δίνουν την πάσα εκείνη η στιγμή είναι σαν την πόρτα του γείτονα — αν βρίσκεσαι πιο κοντά στη γωνία του γηπέδου από τους δυο τελευταίους αντιπάλους (που μπορεί να είναι ο αμυντικός και ο τερματοφύλακας), τότε είσαι εκτός παιχνιδιού αμέσως, σαν να άνοιξες εκείνη την πόρτα πριν έρθει η στιγμή. δεν χρειάζεται να αγγίξεις τη μπάλα ή να σκοράρεις — ο κανόνας πιάνει εκεί που κάποιος κοιτάζει μόνο τον τερματοφύλακα σαν να είναι ο τελευταίος άνθρωπος πάνω στη γη και ξεχνάει ότι πίσω του υπάρχουν ακόμα ένας δυο συμπαίκτες του που κάνουν δουλειά. και γιατί σφυρίζουν συνέχεια; επειδή οι διαιτητές βλέπουν τις φωτογραφικές μηχανές των τρελών εκεί πάνω στις κερκίδες, όχι μόνο τη μπάλα. εκείνος που ξεπετάγεται μπροστά σαν ψελλιστής στο γάμο της αδερφής του, ακόμη κι αν η νύφη δεν τον προσέξει ποτέ, πιάνεται στον αέρα επειδή έσπασε την τάξη εκείνη τη στιγμή που η υπόλοιπη ομάδα ακόμα ξεμπέρδευε με τον κουμπάρο. η μπάλα μπορεί να πάει στον ουρανό, να χτυπήσει στο δοκάρι, να γυρίσει πίσω στον συμπαίκτη του — εκείνος όμως παραμένει εκτός επειδή εκείνη τη στιγμή βρισκόταν εκεί πάνω σαν τσίγκος χωρίς σημασία. με δυο λόγια: όταν σου δίνουν την πάσα, κοίταξε πίσω σου — αν υπάρχει λιγότερος από ένας αντίπαλος ανάμεσα σου και την εστία τους, είσαι εκτός παιχνιδιού αμέσως, τέρμα η ιστορία. όχι επειδή έκανες κάτι αργότερα, αλλά επειδή εκείνη η στιγμή έσπασε τους κανόνες του παιχνιδιού όπως εκείνο το αυτοκόλλητο στο παρμπρίζ σου που το βλέπεις τρεις φορές την ημέρα κι αποφασίζεις επιτέλους να το βγάλεις.