Ποιος μπορεί ν' απογειώσει τον Αστέρα; Ψήφισε τον NEXT κεντρικό σένσεϊ!

Ακόμα δεν έχω δει ούτε μία σφαίρα αυτόν τον τυπά στα βιντεάκια των Μικρών Σκολιών. Κάπου εδώ γύρω μας πρέπει να υπάρχουν κανείς πρέπει να τον θυμάται αλλιώς αυτός ο τύπος που σφηνώνει σα ντουβλάκι πάνω στη μπάλα είναι είδωλο των μαγείρων του χωριού. Κι ο Μαρτίνου; Του έχω πει πως εκείνος έχει γράψει κάποιοι άλλοι πριν τον στείλουν πίσω στις σούβλες. Αν θέλουμε έναν back σαν τον Γιαματζάκη ας ρίξουμε μια κλεψύδρα στις βάσεις μας — σήμερα βρήκα έναν ξυλουργό σ΄αυτήν την περιοχή που τοποθετεί σιδερένιους σφήνες στο πάτωμα δωματίων σαν τις αθλητικές σφήνες, λέει πως έτσι βγάζει όριο στους δυνατούς τοίχους. Κάπως εκείνος ο γάιδαρος κι αυτός ο μπέης ονειρεύονται.

"ρε mates! αυτόν τον back που σφηνώνει σα ντουβλάκι μπας και μας πετάξει εκτός γηπέδου τους ξένους;;; Θυμάμαι πριν χρόνια όταν βλέπαμε τον Μαρτίνου να δουλεύει πάνω στη μπάλα σαν ζοφερό αφήγημα — εκείνο το τρακτεράκι στην άμυνα που δεν το κυνηγάς, σου τρώει την μπάλα σαν ψωμί στις πέντε παρά δέκα! 🔥 Κι αυτός ο τύπος από τα Μικρά Σκόλια;;; Πιστεύω πως έχει μπουφάν πάνω στο μυαλό και μπούτσα μέσα στα πόδια! Αν δεν τον βρούμε τώρα πέφτουμε πάλι πίσω σαν ξερό κλαρί στον ποταμό της Μέσης κατηγορίας! Τι λέτε;;; Να τον φέρουμε ν' αγοράσει την ατμόσφαιρα σπίτι του στην Τρίπολη κι εμείς να του φτιάξουμε μια εξέδρα μόνον γι' αυτόν;;;"

Τι λες ρε mates, αυτός ο τύπος από τα Μικρά Σκόλια; Δεν τον γνωρίζω προσωπικά, οπότε δεν μπορώ να πω αν είναι ο διάδοχος του Μαρτίνου πάνω στην ίδια θέση — ο Μαρτίνου ήταν ένας τεράστιος πόλος δουλειάς για την ομάδα, όμως τώρα ψάχνουμε κάτι διαφορετικό. Ένας back που σφηνώνει σα ντουβλάκι πάνω στη μπάλα και ψήνει σαν τον Γιαματζάκη; Για την ηλικία του, είσαι σίγουρος πως είναι στις αρχές του 20; Αν είναι 22, τότε μιλάμε για ένα παιδί που ακόμα μαθαίνει τα μπακέτα της δουλειάς αλλά έχει χρόνο να ωριμάσει μέσα στο σύστημα του Μαρτίνου. Αν όμως είναι μεγαλύτερος, τότε η λογική πάει περίπατο. Ένας 22χρονος back από τον τρίτο όμιλο της Φούτμπολ Λιγκ σίγουρα δεν είναι η ίδια κατηγορία οικονομικά με έναν Forlivesi ή έναν Πεναλίτιν (που κοστίζουν και βγάζουν γκολ), αλλά μπορεί να γίνει μια σφιχτή λύση στην άμυνα όταν ξέρεις τι ψάχνεις. Την ίδια στιγμή, το ζήτημα δεν είναι μόνο το πού πατάει οικονομικά — είναι κι αν έχει τις σωστές αρχές μέσα στο DNA του. Ο Μαρτίνου έφερε αέρα όταν χρειαζόταν, όμως η ομάδα πλέον χρειάζεται έναν παίκτη που να μπορεί να σφηνώνει μέσα στη μπάλα σαν σφήνα σε ξύλινο πάτωμα και μετά να τη βγάζει στον Γιαματζάκη ή στον Μακρής, όταν τους βρει ελεύθερους. Αν αυτό το παιδί κάνει παρέα στην μπάλα γιατί νιώθει τον αέρα γύρω της σαν ομίχλη, τότε μιλάμε για μια μεταγραφή-αστραπή που δεν απαιτεί εκατομμύρια. Άκου όμως τι σου λέω: δεν ψάχνουμε έναν back που σφηνώνει σα τρελός αλλά μετά χάνει την μπάλα στον πρώτο αντίπαλο που εμφανιστεί. Χρειαζόμαστε έναν που ξέρει πότε να πιέζει σαν ψύλλος στην πλάτη και πότε να αποτραβιέται σαν σκιέρ στις πλαγιές — ο Μαρτίνου είχε αυτή την ικανότητα μέσα στη δεκαετία του. Στο τέλος της ημέρας, αν αυτός ο τύπος έχει το μυαλό πάνω στα πόδια του κι όχι στα ξένα χαρτιά της συναλλαγής, τότε ας τον φέρουμε για μια δεκαετία. Αλλιώς, καλύτερα να ψάξουμε πιο κάτω — ένας ξυλουργός σιδερένιες σφήνες μπορεί να χτίσει γερά δάπεδα, όμως εμείς θέλουμε μια σφήνα μέσα στη μπάλα.

Πωπω, ο Θρύλος έκανε πάλι το χατίρι του—να ψάχνουμε ξυλουργούς και σιδερένιες σφήνες όταν γύρω μας υπάρχουν νέοι που βγάζουν την μπάλα σαν να τους την έφτιαξε η μάνα τους; Μα τι λέμε τώρα; Ο τύπος από τα Μικρά Σκόλια σφηνώνει σα ντουβλάκι, λέει ο Τάσος. Καλά, ρε φίλοι, ας πούμε πως όντως κάποιος μπορεί να βγάλει έναν back που βλέπει την μπάλα σαν το τελευταίο ζεστό ψωμί στη βιτρίνα του φούρνου. Αλλά—και αυτό είναι μεγάλο ΑΛΛΑ—πώς μπορώ εγώ εδώ μέσα στην Τρίπολη να είμαι σίγουρος πως αυτός ο 22χρονος δεν είναι ένα ακόμα «πρόβατο» που θα φύγει αύριο για μια τσέπη δεκαπέντε χωριστά δολάρια; Αυτός ο Μαρτίνου που όλοι τον λένε κι εσύ ο SenteraGate, τι έγινε πέρσι; Γιατί να μην κάνουμε κι εμείς αυτό που έκανε αυτός τότε; Να ψάξουμε κάτι διαφορετικό; Κάτι που να μην είναι μαγικά στήθια στους κεντρικούς άξονες αλλά πράγμα που χτίζει πάνω στη μπάλα; Μα όλα αυτά τα λόγια μου θυμίζουν εκείνες τις συζητήσεις γύρω από έναν υδραυλικό που κάνει σφήνες στα πλακάκια—μια τέχνη αξιέπαινη, αλλά εμείς θέλουμε γκολ, όχι τέχνη στις πτέρνες. Κι όσο για τον μπουφάν στο μυαλό και την μπούτσα στα πόδια του άλλου τύπου, ρε mates, τι περιμένουμε να κάνουμε; Να πάμε εμείς στη Τρίπολη με κουβάδες γεμάτους θράσος και να του ζητήσουμε να μας δείξει πώς σφηνώνει; Μέχρι τότε, η μπάλα θα έχει φύγει δύο φορές πάνω από το κεφάλι μας χωρίς να καταλάβουμε τίποτα. Πιστεύω πως η λύση δεν είναι ούτε στον ξυλουργό ούτε στον Σκωτσέζο του χωριού. Πρέπει να βρούμε κάποιον που όχι μόνο σφηνώνει σωστά, αλλά ξέρει και πότε να αφήσει τον αντίπαλο να τον κυνηγά όπως εκείνο το κουνέλι στο δάσος. Γιατί η μπάλα δεν είναι ψωμί, είναι αγώνας, και αυτοί οι new talents πρέπει να έχουν πάνω από όλα χαρακτήρα—αλλιώς, κάνουμε οικονομία με ολόκληρο τον πόλο δουλειάς.

Ποιος σας είπε πως ένας ξυλουργός δεν γνωρίζει από σφήνες που μπαίνουν σφιχτά κι άνετα στις γωνίες; Μου θύμισες εκείνον τον τύπο στο χωριό που τοποθετούσε σιδερένιες σφήνες στα πλακάκια του μπάνιου και δήλωνε πως έτσι αποκλείει τους δυνατούς τοίχους να ανοίγουν χαραμάδες. Αυτό όμως δεν έκανε τον τοίχο στέρεο — έκανε τον τύπο ν' αγοράζει σφήνες όποτε η γυναίκα του πιάνει σφύζουσα κουζίνα γιατί η ντουζιέρα πήγαινε παραδίπλα! Οπότε ας μη γινόμαστε οικοδόμοι τώρα, ρε mates, όταν ψάχνουμε έναν back που γνωρίζει πως η μπάλα δεν είναι ντουζιέρα ούτε πλακάκι — είναι μια σύνθεση από λυγερό κλαδί που λυγίζει στον αέρα αλλά δεν σπάει ποτέ. Αυτός ο τύπος από τα Μικρά Σκόλια λοιπόν, αυτός που σφηνώνει σα ντουβλάκι σαν τελευταίο ψωμί στη βιτρίνα — ας πούμε πως όντως συμβαίνει αυτό. Μα τι θα γίνει όταν τον βάλουμε στο γήπεδο και οι αντίπαλοι αρχίσουν να του κάνουν τρικλοποδιά σα γάτες σε κόσκινο; Θα τον δούμε τότε να γίνεται άλλος ένας ξυλουργός που στήνει σιδερένιες σφήνες πάνω σε κινούμενους στόχους; Ο Μαρτίνου εκείνο τον καιρό έπαιζε μπάλα όχι σφήνες — έπαιζε μνήμη, αντεπίθεση, ψυχραιμία. Αν θέλουμε κάποιον που σφηνώνει σα μάγος πάνω στη μπάλα αλλά μετά τρέχει σα φοβισμένος λαγός, καλύτερα ας πάμε να ψάξουμε δάσος για σφήνες μιας κι ο ξυλουργός τελικά δεν κατασκευάζει γκολ. Κι ο Θρύλος εκεί πέρα λέει πως δεν είναι εύκολο ένα παιδί 22 χρονών να έχει όλα αυτά μαζί — λόγια σοφά σαν those old monks στα βουνά της Πίνδου. Αλλά εγώ σας βάζω στοίχημα πως ένα τέτοιο παιδί, αν βρει μία ομάδα που του δίνει χώρο να μεγαλώσει σα κλαδί στον αέρα, τότε μπορεί να γίνει ο επόμενος Γιαματζάκης χωρίς να χρειαστεί να φύγει για δεκάδες εκατομμύρια. Είναι σαν το ψωμί — όταν το ζυμώνεις καλά και το αφήνεις να σηκωθεί φουσκωμένο στον αέρα, γίνεται κάτι περισσότερο από ένα κομμάτι ζύμης: γίνεται έκταση αλλιώτικη. Ρε SenteraGate, μην ψάχνεις οικονομικές βαλίτσες μέσα στους τσόνους σου όταν έχουμε εδώ έναν τύπο που ξέρει πως η μπάλα είναι τόσο ζεστή όσο ένα κομμάτι ψωμί απευθείας από τον φούρνο. Και ο Νικόλας εκεί πέρα από την Ερυθραία έχει δίκιο όταν λέει πως πρέπει αυτός ο τύπος να πάρει μια εξέδρα μόνον γι' αυτόν — όχι γιατί γίνεται σκαπέλο ή γκέι κόντο σατανικό, αλλά επειδή η ατμόσφαιρα μιας πόλης χρειάζεται μερικούς ακόμη σαν κι αυτόν, αυτούς που δεν σπάζουν σφήνες αλλά βγάζουν μπάλα σαν τελευταίο ψωμί στην πείνα.

ρε παιδιά τί γίνεται εδώ ρε; λες τώρα πως ένας 22χρονος από τα Μικρά Σκόλια είναι εκείνος ο back που οι θεοί του ποδοσφαίρου τον έφεραν για να σώσει τον Αστέρα σαν άλλος μύθος; εμένα μου θυμίζει εκείνον τον τύπο στη Ρόδο πριν χρόνια — θυμάστε τον; ένανJunior αριστερό εξτρέμ από το Αρχάγγελο που έλεγαν πως "τους κλέβει την μπάλα σα μαγνήτης κι ύστερα τους την δίνει σα ντόπιο ψωμί". Τόσο δυνατά λόγια είχαν πέρσι οι ντόπιοι για εκείνον, μέχρι που τον πήρε η Λάρισα και τον έκαναν πλάι στο γηπέδο δέκα λεπτά αργότερα — σα φούρνος που ανοίγει η πόρτα και βγαίνει ο καπνός χωρίς ν' αφήσει κανένα ψωμί μέσα. κι όμως εδώ τώρα μιλάμε σαν να έχουμε ζήσει ξανά τον ίδιο μύθο, μόνο που αυτή τη φορά οι τσέπες δεν έχουν ούτε πέντε εκατομμύρια — έχουν στεργιά, θράσος και έναν φούρνα από Μικρά Σκόλια που ψήνει σφήνες σαν τις ιστορίες που ξεχνάνε όλοι γρήγορα. τι λέτε λοιπόν, ρε mates, όταν παλιά φορά ένας back είχε αυτή την ιστορία στον Μαρτίνου εκείνη τη χρονιά στο γήπεδο της Τρίπολης — εκεί όπου οι οπαδοί φώναζαν τόσο δυνατά που οι κόκκινοι τοίχοι τραγουδούσαν σα κουδούνια εκκλησίας; εκείνος ο τύπος δεν είχε ντρίμπλες σα θηριοτροφείο ούτε σφήνες σα ξυλουργός — είχε όμως κάτι άλλο: είχε το μυαλό να αγγίζει την μπάλα σαν αυτή ήταν δικό του κτήμα στο χωριό του. κι όταν οι αντίπαλοι τον κυνήγαγαν σα γάτες στο ντουλάπι, εκείνος έγειρε το σώμα του σα γέρικο κλαδί στον αέρα κι ύστερα επέμενε: έπαιξε μνήμη, όχι σφήνες. σήμερα εσείς μιλάτε για έναν back σα ντουβλάκι στη γωνία — σα τελευταίο ψωμί στη βιτρίνα του φούρνου. μα τι γίνεται όταν αυτό το ντουβλάκι σπάσει σα πλαστικό μπολ που ξέχασες στο φούρνο τρεις ώρες; ο Θρύλος μιλάει περίεργα όταν λέει πως ψάχνουμε κάτι διαφορετικό από τον Μαρτίνου — μα ο Μαρτίνου εκείνο τον καιρό ήταν ένας back σα ξυράφι: επέμενε στη μπάλα μέχρι αυτή να γίνει δική του σα τελευταίο ψωμί στο τραπέζι στις γιορτές. κι όταν τελείωνε η περίοδος, όλοι έψαχναν τους επόμενους σαν εκείνον, όχι σαν ξυλουργούς που στήνουν σιδερένιες σφήνες στα πλακάκια του σπιτιού τους. κι όμως εσείς τώρα τρέχετε πίσω από έναν 22χρονο σα μωρό που ξέρει να σφηνώνει σα ντουβλάκι — μα πού είναι η ψυχραιμία του Μαρτίνου εκείνη; πού είναι η μνήμη του που δεν σπάει σαν τζάμι όταν πέφτει κάτω; ένας back σα ντουβλάκι μπορεί να είναι γλυκό σα φρέσκο ψωμί για την ομάδα σήμερα, μα αύριο όταν έρθει το μεγάλο κύμα, αυτός ο τύπος θα γίνει σα κουρέλι που το πετάς στις χαραμάδες του γηπέδου χωρίς ν' αφήνει κανένα ίχνος ούτε ατμόσφαιρας ούτε γκολ. κι έτσι χάθηκε άλλη μία ομάδα — όχι γιατί δεν βρήκε back σαν ντουβλάκι, αλλά γιατί εκείνοι που έπρεπε να στέκονται σα γέρικα κλαδιά στον αέρα, ξεπούλησαν το ψωμί τους σα φύλλα στους ανέμους χωρίς ποτέ να ψηθούν σωστά. λέω εγώ λοιπόν πως αν βρούμε κάποιον σαν εκείνον τον Junior από το Αρχάγγελο, καλύτερα πρώτα να του δώσουμε μια περιοχή στα όρια της πόλης σα σπίτι του και μια ομάδα ανθρώπων σαν οικογένεια γύρω του — γιατί χωρίς αυτά, η μπάλα σα τελευταίο ψωμί στη βιτρίνα, ακόμα κι αν την σφηνώσεις σωστά τώρα, αύριο θα την βρεις πάλι κρύα στο δίσκο του γηπέδου χωρίς κανείς να ξέρει τι έγινε.

@NikolErythra2009 λες σωστά εκείνο το πράγμα για τα ντουβλάκια αλλά άκου εμένα: αυτός ο τύπος από τα Μικρά Σκόλια αν είναι πραγματικά 22 χρονών και σφηνώνει σα ντουβλάκι, τότε η ομάδα πρέπει να τον πιάσει ΑΜΕΣΩΣ πριν τον δουν άλλοι κι αρχίσουν οι σακούλες. Γιατί αυτοί που του λένε "φέρε το ψωμί σου στην Τρίπολη" ίσως τρώγοντας μόνο από εκείνον να τελειώσουν σαν εκείνο τον Junior του Αρχαγγέλου—που πήγε στη Λάρισα και τον έκαναν σκόνη στις πρώτες τρεις αγώνες. Κι εσύ λες πως πρέπει να του φτιάξουμε εξέδρα; Ρε φίλε, αν είναι καλά ψωμιδοποιός ας του δώσεις έναν κλίβανο σπίτι του σα θρόνο! Γιατί ένας back που σφηνώνει σα ντουβλάκι αλλά μετά ξεχνιέται σα κουτός στο γυμνάσιο δεν είναι εκείνος που θα κάνει τον Αστέρα πρωταθλητή—είναι εκείνος που θα μαζεύει κεραμίδια στον πάγκο σα ο επίκουρος του γκαράζ. Εσύ θυμάσαι εκείνον τον left back πριν χρόνια που τον πήρανε επειδή "έπιανε μπάλα σα magnet"; Πήγε στη Ξάνθη, έπαιξε τρεις μήνες και βρήκε θέση ντραφτ σε σούπερ μάρκετ. 🤡

@Analysi24 ρΕΕΕΕΕεεεΕΕε!!! 🤬🔴💪ΤΙ ΛΕΣ ΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ;;; Θες να μας φέρεις έναν ντουβλάκι σπίτι και να τον βάλουμε σαν πλακάκι στον τοίχο του γηπέδου;;; ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ!!! ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΣΥΓΚΡΙΝΕΙΣ ΤΟΝ ΑΣΤΕΡΑ ΜΕ ΜΙΑ ΛΑΡΙΣΑ;;; ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΥ ΞΕΦΕΥΓΕΙ Η ΜΠΑΛΑ ΣΑ ΣΚΥΛΙΑ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΘΑ ΤΟΥ ΦΕΡΝΟΥΝ ΛΕΦΤΑ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ!!! ΟΤΑΝ ΠΕΡΙΣΕΥΟΥΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΣΤΗ ΤΣΑΝΤΑ ΤΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥ ΜΕΙΝΕΙ ΠΕΡΑ ΟΥΤΕ ΣΤΑΥΡΟΣ!!! 😱 ΚΑΙ ΝΑΙ, ΑΣΤΕΡΑΣ ΛΕΓΕΤΑΙ!!! ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ!!! 🔥💪🔥