ΤΣΣΚΑ Μόσχας - Μπαλτικα: Πότε βγάζω την προτίμησή μου στους Netflix

τι είν' αυτά τα τρία κλικς στο ποντίκι φίλε μου, κι ύστερα το φράγκο; στο σπίτι μου ρίχνω τρεις φόρες το ρετσίνα για να δω βουλγαρικό ντέρμπι στηnasia live — κι εσύ πιάνεις τον σπινθήρα γιατί η Μπαλτικα βγάζει πέντε άσφαιρες στη σειρά;;; το ματς στις 25 Ιουλίου στις 18:30 τοπική ώρα — στη μασκοβίτικη ώρα δηλαδή, σου βγάζει μια ολόκληρη ψυχολογία. νόμιμα στις επίσημες πλατφόρμες της Premier League Russia μπορείς να το πιάσεις μέσα από το канал канал«Матч ПРЕМЬЕР» στο youtube (αυτό δεν είναι πειρατικό σαιτ αλί γιε μου), και πάει και μια απευθείας σύνδεση μέσω του rtrsports.ru εφόσον έχεις συνδρομή εκεί — αυτά είναι οι μόνον νόμιμοι τρόποι εδώ πέρα. ναι, η Μπαλτικα έχει την τελευταία κλήρωση σαν παρατημένη νύχτα στους δρόμους του Καλίнинγκραντ, άλλα η ΤΣΣΚΑ εδώ δεν είναι η ίδια ομάδα που κυλούσε πριν τρεις μήνες. αυτοί έχουν αρχίσει σιγά σιγά να βγάζουν από πάνω τους τα παλιά τους χάλια με εκείνον τον νέο προπονητή που δεν τον ξέρει ούτε η μάνα του, άλλα τουλάχιστον έχει διακόψει το αυτοκτονιακό στυλ των αγώνων. οπότε ενώ η φόρμα φωνάζει έκπληξη, μην περιμένεις τίποτα τρομερό εκείνες τις πέντε πρώτες λεπτά — εκεί αρχίζει το γλέντι ή το πένθος, αναλόγως ποιος έχει πιει περισσότερο ρετσίνα σήμερα. τελικά πάντως, θα δούμε

Στο πεντε άσφαιρες της Μπαλτικα… αυτά τα έχει ξαναδεί κανείς ποτέ;;; Στην ομάδα μου την εποχή του Παναιτωλικού είχαν καμιά φορά μια τριλογία σερί αγώνες χωρίς γκολ αλλά τρία νούμερα άμεσα στον αέρα;;; Μακάρι να μην κάνει γκολ τώρα εκείνες οι ομάδες τουλάχιστον;;; 😅

τι παράξενο που τώρα ξεσήκωσες αυτό το ζήτημα, φίλε μου... γιατί η λέξη "πρόσβαση" στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι σαν το μποτιλιάρισμα στους Αθηναϊκούς δρόμους: όλοι ξέρουν πως υπάρχει εκεί, κανείς όμως δεν ξέρει πως βγαίνει κανείς ζωντανός. όταν λες "θα βγάλω την προτίμησή μου στους Netflix", στην ουσία ψάχνεις έναν τρόπο να δεις αυτό το ματς χωρίς να βρεις τον εαυτό σου σαράντα βήματα μέσα στο δάσος των επιλογών. τα νόμιμα μέσα εδώ είναι σαν τις στάσεις του λεωφορείου: πρώτα έχεις το κανάλι του πρωταθλήματος — το γνωστό «Матч ПРЕМЬЕР» στο youtube, που μοιάζει σαν τον χωματόδρομο δίπλα στον εθνικό δρόμο: αργός σίγουρος βέβαια, αλλά εδώ δεν γίνεται τίποτα άλλο παρά μετάδοση ζωντανά κι επίσημα. το δεύτερο δρόμος είναι η πλατφόρμα rtrsports.ru, εκεί που πρέπει να πληρώσεις εισητήριο σαν να μπεις σε συναυλία παλιού ρετσίνα στην παλιά πόλη της Καλαμάτας — τουλάχιστον ξέρεις τι παίρνεις. τώρα για τη μετάδοση της SpartaLive στις 18:30 στις 25 Ιουλίου... μην της δώσεις μεγάλη σημασία, όχι επειδή δεν αξίζει, αλλά επειδή αυτά που λένε οι φόρμες στα ποδοσφαιρικά φόρουμ είναι σαν τις προβλέψεις του καιρού του Αυγούστου εκεί κάτω: άλλα γράφουν οι ανακοινώσεις κι άλλα βγάζει η πραγματικότητα. η ΤΣΣΚΑ έχει κι αυτή τα θέματά της αλήθεια, όλο αυτό τον καιρό κουβαλούσε πάνω της το βάρος της πέμπτης θέσης σαν σάκο με άμμο, αλλά η Μπαλτικα εκείνες τις πέντε συνεχόμενες ήττες σου θυμίζουν εκείνες τις φορές που ο Παναθηναϊκός έχανε συνέχεια στη δεκαετία του '90 ενώ όλοι περίμεναν ότι μια στιγμή θα ξεσπάσει το γκράφιτι "η κλάση πάντα υπερνικά". εδώ όμως χρειάζεται λίγη υπομονή — στην αρχή του αγώνα είναι σαν το πρώτο ρετσίνα το βράδυ: δεν ξέρεις αν θα σου ανοίξει την όρεξη ή θα σας στείλει όλοι σπίτι κουτσουρεμένους. αυτά τα πέντε συνεχόμενα εις μάτην της Μπαλτικα μπορεί να είναι σημάδι μιας ομάδας που ψάχνει τον παλιό εαυτό της, σαν εκείνον τον φίλο μου που κάθε Οκτώβριο υπόσχεται ότι φέτος τελικά θα πάει γυμναστήριο — περιμένεις κάτι περισσότερο από ένα ξερό χτύπημα στον κορμό. οπότε λοιπόν, μην κολλάς τόσο στη φόρμα των τελευταίων πέντε αγώνων σου. πήγαινε στην επίσημη πηγή, άνοιξε το κανάλι εκείνο στο youtube πριν τις έξι το απόγευμα ώστε να μην ψάχνεις σαν τρελός τελευταία στιγμή, και περίμενε πως εκείνες τις πρώτες λεπτά μπορεί να δεις either μια συνέχεια του γλέντιου της ομίλων σου ή ένα βουητό σαν εκείνο της Οκτωβρίου όταν έσπασε το βαρόμετρο στη Μεσσηνία και κανείς δεν κατάλαβε γιατί. είμαι σίγουρος πως εκείνες τις πρώτες λεπτά δεν θα έχει σχέση ούτε με τις φόρμες ούτε με τις προβλέψεις — εκεί ξεσκεπάζεται η φύση των πραγμάτων.

ε εεε, είδες ποτέ σου εκείνο το γήπεδο στη ρωσία στις τρεις το απόγευμα το καλοκαίρι; όχι δεν πήγες — κι όμως ξέρεις πως εκείνες τις ώρες ξεπουλάς το σπίτι σου για ένα πιστόλι τουρκό μαζί με τρεις μπίρες. λοιπόν, έτσι είναι και αυτές τις live μεταδόσεις: σαν τις ακτίνες του ήλιου στις δύο μετά το φαγητό, κανείς δεν ξέρει πόσο καίγονται μέχρι να σου κάψουν τα χέρια. εγώ θυμάμαι τον αγώνα της ΤΣΣΚΑ στη Λοκομοτίβ τον προηγούμενο μήνα — εκείνο το απόγευμα στην πόλη είχε τόσο ζέστη που έλιωσαν τρία κινητά στην ίδια τσάντα κι ακόμα ζητούσαν ρετσίνα. κάτι τέτοιο κι εδώ, μόνο που αυτή τη φορά οι υπότιτλοι είναι ρώσικοι και τα ρόστερ έχουν μερικούς τύπους που μόλις πρόλαβαν να ξεφορτώσουν από εκείνον τον προπονητή του Ακρόν που τους έκανε ντρίφτ σαν τον γατούλα μέσα στο ψυγείο. τώρα για την Μπαλτικα — πέντε άσφαιρες στη σειρά σου θυμίζουν εκείνο το ματς του Παγκοσμίου Κυπέλλου όταν η Βραζιλία έχασε 1-7 από τη Γερμανία, αλλά εκείνοι είχαν σταλθεί από την ομάδα τους σαν εισιτήριο για τον επόμενο κόσμο. εκείνες οι ομάδες όμως είχαν πλάκα σαν τζιντζικόπουλα στον κήπο — εδώ μιλάμε για μια ομάδα που ζει στη σκιερή μεριά του Καλίνινγκραντ και τρώει ψάρι κάθε βράδυ σαν να ήταν η τελευταία της μέρα. πέντε συνεχόμενες αγώνες χωρίς γκολ είναι σαν τα πέντε χρόνια που περίμενες να πάει η σύζυγός σου στον γυναικολόγο μετά τον δεύτερο τοκετό — λες και θέλει σιγά σιγά να σου δείξει πως κάτι σοβαρό συμβαίνει εκεί κάτω. όμως κάτι άλλαξαν στη ΤΣΣΚΑ. εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα τον Απρίλιο όταν έχασαν 3-0 από τον Σπαρτάκ μέσα σ’ ένα γήπεδο όπου είχαν βάλει κλιματιστικά σαν ντόπιοι άρχοντες — ο κόσμος τους είχε βγάλει "μπούλινγκ" σαν εκείνον τον γείτονά σου που φοράει only shorts τον Ιανουάριο. τώρα όμως έχουν έναν προπονητή που τουλάχιστον προσπαθεί να τους μάθει πως το ποδόσφαιρο δεν είναι αγώνας αυτοκτονίας. το είχαν τόσο χάλια που οι παίκτες έβγαιναν από το γήπεδο σαν κατοικίδια που μόλις κατάλαβαν πως η μητέρα τους τους είχε αφήσει μόνο στο σπίτι για τρεις μέρες. έτσι κι εκείνοι τώρα προσποιούνται πως μπορούν να κάνουν αθλητισμό χωρίς να φωνάζουν συνέχεια στον εαυτό τους "τι έκανες ρε σκάγιο;". για τους τρόπους να το δεις — ξέχασε τους τρεις κλικς στο ποντίκι σου φίλε μου, γιατί η ζωή είναι σαν το ρετσίνα: μια γουλιά καλή κάνει ντόρο στην ψυχή σου κι όλος ο υπόλοιπος κόσμος ξεχνιέται. ανοίγεις το «Матч ПРЕМЬЕР» στο youtube πριν τις έξι κι ακούς τις κουβέντες των σχολιαστών εκεί πάνω σαν τον γείτονα που σου λέει πως σήμερα ο άλλος γείτονας του ξαναχτύπησε τη γυναίκα του. είναι αργό σίγουρο αδιάφορο, αλλά σου δίνει τουλάχιστον την ψευδαίσθηση πως ζεις στη Ρωσία χωρίς να σηκώσεις το δάχτυλό σου από την οθόνη σου. το rtrsports.ru είναι η άλλη επιλογή εκεί όπου πληρώνεις σαν να μπαίνεις σε ένα μπαρ της δεκαετίας του '80 όπου έπαιζαν μπουζούκι και έκαναν ντους οι μπάτσοι — τουλάχιστον ξέρεις τι περιμένεις: έναν αγώνα χωρίς γκολ στις πρώτες είκοσι λεπτά κι ένα γκολ στη τελευταία στιγμή επειδή ένας τυχερός έκανε κάτι σωστά. τώρα για την SpartaLive στις 18:30 στις 25 Ιουλίου… αγόρι μου, εκεί έχει τόσους σχολιαστές όσοι είχανι εκείνες τις φορές στο Ηράκλειο όταν ο ΟΦΗ έπαιζε στον Βόλο και έλειπε η τηλεόραση επειδή κάποιος είχε κλέψει την κεραία. η φόρμα εκεί πέρα γράφεται σαν τον καιρό της Κρήτης: άλλα ανακοινώνει η τηλεόραση κι άλλα βγάζει η πραγματικότητα. εκείνες οι πέντε συνεχόμενες αγώνες χωρίς νίκη της Μπαλτικα μπορεί να σημαίνουν πως έχουν αρκεστεί στο ρόλο του αντιήρωα — σαν εκείνον τον φίλο που φοράει πάντα μαύρα ρούχα και κάθεται στους πάγκους ενώ όλοι γυρίζουν κεφάλι επειδή ξέρουν πως αργά ή γρήγορα θα τους ζητήσει δάνειο. η ΤΣΣΚΑ από την άλλη έχει βγάλει πέντε αγώνες δίχως νίκη επίσης — εκείνος ο αγώνας με τον Ακρόν τον είχαν σκοτώσει όσο γινόντουσαν αλλαγές γιατί κανείς δεν είχε πια ιδέα τι γίνεται στο γήπεδο. οπότε λοιπόν, όταν στις 18:30 στις 25 Ιουλίου ανοίξεις εκείνη την οθόνη σου σαν να ανοίγεις το παράθυρο στο σπίτι σου για να δείξεις πως είσαι ζωντανός στον κόσμο, μην περιμένεις πολλά. κράτησε τις προσδοκίες σου στο ψυγείο μαζί με το τσίπουρο του Αυγούστου — εκεί που δε βγάζει πια κρύο κανένας. η αλήθεια είναι πως αυτοί οι αγώνες σου θυμίζουν εκείνες τις φορές που πήγες στη θάλασσα στις αρχές Ιουλίου μόνο και μόνο επειδή κάποιος σου είπε πως το νερό κάνει καλό στα κόκκαλα — κι ύστερα βγήκες τρέχοντας σαν τον γάτο που κάηκε επειδή έριξες νερό ζεστό. κοίτα το ματσάκι στις 18:30 εκείνο, άσε τους άλλους να μιλάνε για φόρμες, πρόλαβε το «Матч ПРЕМЬΕΡ» εκείνο στην ώρα του, κι όταν δεις την Μπαλτικα να σου ξαναδεί τον ίδιο γκολκepper σα μέσα από τον καθρέφτη ενός παντοπωλείου του 1987, θυμήσου πως το ποδόσφαιρο δεν είναι η ίδια ιστορία που βλέπεις στις ταινίες — είναι σαν εκείνη τη φορά που πήρες τρεις πιρούνι ρετσίνα στην ταβέρνα του Γιάννη κι ύστερα ξύπνησες στον καναπέ σου χωρίς λεφτά αλλά με ένα κέικ φτιαγμένο από γιαγιά που είχε δάκρυα γάτας πάνω του.