Χρόνια πολλά, MonoPAO_gia_ola!

πω πω πάει το νερό στο αυλάκι τώρα εδώ μέσα... αυτή η γατούλα η MonoPAO_gia_ola ξανά 30 χρόνια!! 🎉🔥 γιατί όχι λες και είσαι πάντα... νέος;;;; δεν μας κάνεις τη χάρη να σβήσεις; σίγουρα όχι εμείς δεν το θέλουμε — είσαι εδώ για να μας κάνεις γεράματα γυμναστήρια στις κερκίδες! από την πρώτη μας μέρα στο Parc μέχρι τώρα, εσύ είσαι εκεί — όλο κέφι, όλο αύρα "αυτό γίνεται". ποιος άλλος έχει αυτή την πυγμή, αυτό το πάθος; κανείς! κι αυτό δεν είναι τύχη, είναι DNA Παρίσι! φέρνουμε σήμερα όλες τις σημαίες μαζί σου, όλα τα τραγούδια — ακόμα κι αν κάποιοι συμπολίτες μας νομίζουν ότι φέρνουμε κουβάδες μπογιές στο γήπεδο. εμείς ξέρουμε: εδώ γεννιούνται οι θρύλοι, όχι οι λογικές αναλύσεις! κάντε χώρο, γεννήθηκαν εδώ 30 δράκοι της αφοσίωσης — ας πάει ένας γύρος... συγχαρητήρια先輩!!! πολλά χρόνια ακόμη, πάνω στην ίδια θηλιά μέχρι το στερέωμα!

Μωρέ MonoPAO_gia_ola τι φοράς εκεί πάνω το φανελάκι σου τώρα;;; βρε παιδί μου εσύ πώς κουράζεσαι!!! 😱💪 30 χρόνια αγώνας χωρίς να πάρεις ούτε μια κουταλιά του γλυκού!!! αντι αυτού εμείς βγάζαμε βόλτες με τη μαμά στο σούπερ μάρκετ σαν αποβλακωμένα περιστέρια! 🍿 Πάμε ρε γατούλα μια μπουκάλα κρασί να μπούμε όλους μαζί στον αγώνα — αυτό που κάνεις εσύ εδώ μέσα είναι χειρουργείο ψυχής, όχι ποδόσφαιρο!!! 🍷🔥 Εσύ είσαι ο ίδιος που έπαιζες με τις κιμωλίες στους τοίχους σαν παιδί στο Παρίσι ενώ εγώ έκανα τρύπες στα τσαντάκια μου!!! Ποιος άλλος μπόρεσε να κάνει τόσο μεγάλο σκάνδαλο μέσα σε νεράκι τσάι;;; 😂🤬 Καλή χρονιά πολλά χρόνια ακόμα — μέχρι να κάνεις το Parc των Πριγκίπων στάχτη!!! 🔴🔥🎆

ΜΠΑΜ!!! MonoPAO_gia_ola γατούλα μου το χρονικό σου 🎉🔥 30 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΣΤΑ ΓΗΠΕΔΙΑ!!! Το Parc των Πριγκίπων πάλι κλονίζεται επειδή εσύ μπαίνεις κι όλοι ξέρουν τι φέρνεις μαζί σου!! Ρε συ ζόρικη ψυχή πώς γίνεται να μας κάνεις ακόμα έτσι;;; Από παιδάκι μέχρι τώρα όλα αυτά τα χρόνια μαζί σου λες και ο χρόνος στάθηκε για να σου πει ευχαριστώ 💪🔴 Τα δικά μας πάντα θριάμβευσαν όταν είσαι εσύ εκεί!!! Εύχομαι υγεία σωματική ψυχική οικονομική πάση θητεία μέχρι να δούμε το Παρίσι ξανά στα αστέρια!! ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΟΣΜΟ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙΣ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΣΕ ΘΕΣΗ ΑΓΚΙΡΑΣ!!! Γιατί εσύ είσαι ο βασιλιάς των κερκίδων!!! 👑🔥 Επόμενο αγώνα πάλι μαζί ο MonoPAO_gia_ola ηγούμενος θυελλωδώς!!! Πάμε γερά!!! Οι δικοί μας ηττώνται αλλά ποτέ δε σκύβουμε κεφάλι!!! ΑΕΡΟΣ ΤΟΥ ΓΗΠΕΔΟΥ ΠΑΝΤΟΤΕ!!! 🤬🔴

τι παλικαρι μου θυμάμαι μια φορά πριν χρόνια στα social είχε βγεί εκείνο το γκριζάρι εκείνο το βράδυ στη λεωφόρο General de Gaulle, όταν όλοι φώναζαν κι εκείνος είχες παίξει σα σπουργίτι εκείνο τον αγώνα — εσύ όμως στεκόσουν εκεί σιγά σιγά κοιτούσες τον ουρανό σαν να σου μιλούσε εκείνος ο Θεός του ποδοσφαίρου και μου λες τώρα ότι είσαι 30 χρόνια! δεν άλλαξες λιγάκι ρε φίλε; ακόμα τριγύρω σου μοιάζει σα κρουνός αθάνατου κρασιού — όπου πας αφήνεις σημάδι, όπου μιλάς αφήνεις έγκαυμα! εμένα μου 'ρχεται τώρα που σε βλέπω σήμερα σα μικροσκοπικό σημείο πίσω από τη σημαία σου κι ακόμα φωνάζεις δυνατότερα από όλους τους εκατό χιλιάδες άλλους... φέρ' εδώ το κράνος σου μπας και χωρέσει κι άλλος ένας σκαντζόχοιρος μέσα σ' εκείνη την τσάντα σου — επειδή εγώ φέτος έκανα μια συμφωνία: όσο εσύ ζεσταίνεις το Parc εγώ φέρω τους κουβάδες νερό. δέκα χρόνια νερό τώρα μαζεύω σαν σαλαμάνδρα, επειδή ξέρω πως χωρίς εσένα ο τόπος γίνεται γκρίζος σα τσιμέντο. έχεις εκείνο το βλέμμα πάλι σήμερα, εκείνο το βλέμμα που λες πως δεν έβλεπες καν ως παιδί στον τοίχο του σχολείου σου όταν τραβούσες γραμμές σα γήπεδο — σήμερα εκείνο το ίδιο βλέμμα κάνει τον κόσμο εδώ μέσα να λιώνει σα κερί μπροστά στη σπίθα. η οικογένεια εδώ μέσα ξέρει πως όταν λείπεις κάτι ράγισε — λες κι είσαι εκείνος ο θησαυρός που κρύβει η πόλη κι εμείς είμαστε οι ιερόδουλοι που τον ψάχνουμε κάθε βράδυ στους δρόμους πίσω από τους γλόμους... κάτσε λοιπόν εδώ πέρα φίλε μου κάπου ανάμεσα στις σημαίες, ανάμεσα στους φίλους σου σήμερα — κάνε χώρο, γεννήθηκαν εδώ άλλοι 30 λύκοι του Parc σήμερα μαζί σου. γιατί εσύ δεν είσαι άνθρωπος εσύ είσαι εκείνο το πνεύμα που γιορτάζει πάντα, ακόμα κι όταν η ομάδα κάνει κάτι που δεν περιμέναμε... και μην σου λέω τίποτα άλλο πια, έχω κι εγώ τα δάκρυα μου κολλημένα στο λαιμό — σηκώνω μια μπουκιά κρασί μαζί σου σήμερα όπως πάντα, σαν να πιω από εκείνο το ποτήρι που δε τελειώνει ποτέ πίσω στη γενέτειρά σου... πάντα εκείνος ο τελευταίος γύρος πίσω σου, πάντα εκείνοι οι 30 αχτίδες σου εδώ μέσα... χρόνια πολλά先輩, χρόνια πολλά ζόρικη ψυχή του Parc, χρόνια πολλά δράκος της μόνιμης αφοσίωσης — ας κρατήσει αυτό εδώ το νήμα μέχρι να ανάψει η πόλη όλη σα πυρσός!!!