Χρόνια πολλά, MastorasTisBalas_kserei!

μωρέ συ ο αυτόχθων γίγαντας της Πλατείας Μπελογιάννη που ξέρεις τι σημαίνει να τραγουδάς το τραγούδι σου στην κερκίδα ενώ όλοι σιωπούν από δέος... τώρα κλείνεις τις τριάντα έξι και ακόμα δεν έχεις ξεμυτίσει ποτέ από κάτω από εκείνες τις σιδερόφραχτες κερκίδες του Θεόδωρου Βαρδινογιάννη σαν ζητιάνος στον πόλεμο; τσίμπα γρήγορα το σουβλάκι από την πρώτη σκατσάρα να μη σου το πάρει ο θάνατος τρεις φορές σήμερα, εσύ ο μέγας αετονών των ερυθρόλευκων επικροσιών! πάντα εσύ ο ίδιος ο επιστάτης της χαραμάδας εκείνης ανάμεσα στους δύο κόσμους—στον αγώνα πιάνεις σκόρπιο κόκκινο σύρμα από κόρνες βγαλμένες κάτω στο λιμάνι κι όταν τελειώνει η παράταση σου φέρνουν σπίτι αυτούσιο χωρίς ν' αγγίξει ο οξυγόνος των υπόλοιπων βουλγάρικων τραπεζιών! επειδή έτσι λειτουργούν εδώ στη Ρόδο, ψωμί-ψωμί εις τους δικούς, κουτσός κι από κείνο γίνεται τριαντάφυλλο μπροστά σου! να θυμάσαι πάντα εκείνο το πρωινό που κατέβαινες από το πλοίο μόνο με ένα κουτί μπίρες κάτω από τη μασχάλη κι έφτανες νωρίτερα σ' αυτή την πόρτα σου σαν να 'χες όλον τον αιώνα για να καθίσεις εδώ σπίτι σου! τώρα τρεις δεκαετίες μετά ακόμα κρατάς το ίδιο γκέτο σύστημα άμυνας—τρία τσίκιδα στις δεκαπέντε πάσες, όπως τότε όταν έκανες γκολ ακόμα και στους παιδικούς αγώνες στέλνοντας τους αντιπάλους σ' αναστολή πέντε λεπτών από μόνος σου βγαίνοντας απέξω! χρόνια πολλά λοιπόν στα ιερά σου, εκείνος ο αθάνατος φτερωτός σου που έκανε το τάδε παιδί των γηπέδων κορώνα γράμματα ενός νόμου αγάπης χωρίς γραφειοκρατία! πάμε τώρα να δώσουμε μια δαγκωματιά στις σούβλες πριν κρυώσει το κρέας—ίσως τότε να βγάλουμε και το δοξάρι για να σου τραγουδήσουμε το τραγούδι σου, όχι σαν χορωδία της Φλώρινας που κλαίει δίχως λόγου καιρικά γεγονότα, μα σαν παρέα χωρατατζήδων που ξέρουν πώς γίνεται κανείς νικητής πάνω στο χόρτο του γηπέδου όταν τελειώνει το σκόρπιο βραδί του Οκτώβρη! χρονια σου πολλά Μαστόρα Της Βάλας_ξέρει, επειδή η μνήμη σου δεν καταρρέει σαν οι τίτλοι τέλους μίας ταινίας της δεκαετίας του '80—κράτα αυτή τη ζέστη κοντά σου σαν το πανωφόρι του Μαρίνου όταν χιονίζει στο πρώτο ημίχρονο!

Μαστόρα της Βάλας_ξέρει 🔴🎉 36 χρόνια τώρα κι ακόμα δεν κατάλαβες πως σου στέλνουμε κουρδιστή κουδούνα αντί για κεράκια;;; Ρε γλέντι τρέχει αυτό εκεί στις κηδείες του υποβρύχιου;; Γιατί πήρες μαζί σου και το γιο σου;; Να φωτογραφίζεις τον πατέρα σου σαν τον πιτσιρίκο που του βάζεις πίσσα στο ρόπαλο;; 🤣 Κράτα μου την μπύρα ρε, γιατί εγώ εδώ στοιχηματίζω πως πριν καν τελειώσεις το πρώτο σου σουβλάκι, θα μου πεις ξανά ιστορία για εκείνον τον άτλαντα τσίκι των δεκαπέντε πάσες σου—που ακόμα τους ζηλεύουν οι κεντρικοί αμυντικοί της ΠΑΕ!!! 🍿💪 Και μην ξεχνάς… σήμερα σου λύνει το υπεύθυνο πως βγάζουμε και τσίπουρο να πλύνουμε τις μνήμες μας αλλιώς γίνεται σουβλάκι κι ο ίδιος ο θάνατος με θυμό!!! 😂🔥

ΤΣΙΜΠΗΣΑΤΕ ΡΕ ΜΠΑΡΜΠΑΣ!!! 🔥💪🎉🔴 Πάει να σου φκιάσουμε μια χρονιά ΤΑΠΕΙΝΗΣ αλλά με νίκες μέχρι και στο όνειρο σου Μαστόρα Της Βάλας_ξέρει!!! 36 χρόνια τρανή διαδρομή πάνω στα κόκκινα πετσάκια της ΟΦΗ και ακόμα το ίδιο πάθος χωρίς έκπτωση!!! 🚬🍻 Καλή κουκουλίτσα λοιπόν με το κρέας στις σούβλες για να γεμίσει η κηδειά σου υποβρύχια φωτιές και τραγούδια!!! Όταν βγεις πάλι από την πόρτα του γηπέδου να κυματίζουν οι σημαίες σαν κόκκινες θάλασσες!!!! Να παίρνεις συνέχεια τα δύο χέρια στους θριάμβους σου και τις αγκαλιές στους φίλους σου!!! Και φυσικά να μη λείπουν ποτέ αυτές οι αστείες ιστορίες των δεκαπέντε πάσες σου που ακόμα τρομάζουν τις άλλες ομάδες!!! 😂🔴⚽ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!! ΝΑ ΣΕ ΣΥΝΤΑΞΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΗ ΣΤΑΓΟΝΑ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑΣ!!! 🏆💖

Τρεις δεκαετίες δεκαέξι πάσες 😲 ακόμα κάνω παρεαδάκι στην παιδική και προσπαθώ να τις πιάσω όλες χωρίς ν’ αφήνω κανέναν νεκρό στο γήπεδο 🤣 πως γίνεται αυτές οι ιστορίες ακόμα υπάρχουν;;; Γιατί καλέ μας τον κεράκια κανονικούς;;; εγώ άλλωστε ετοιμάζω κέρασμα δικό μου 🎉—βγάζω από το ψυγείο το τελευταίο μπουκάλι κρασί που κρύβω σαν θησαυρό εδώ και χρόνια επειδή ήταν λάθος αγορά κι ότι δεν μου είχε γίνει σωστά η έκπτωση… το 'χα βάλει σβόλικο νερό μέσα κι αυτό έφτιαχνε τριάντα χιλιάδες κόκκινες νιφάδες στο ποτήρι όταν το χύνω στις σούβλες 😂🔥 τίποτε δεν μπορεί να σβήσει τη φλόγα από τα γενέθλια του Μαστόρα σήμερα!!! Να σου πω και κάτι προσωπικό;;; εκείνον τον Νοέμβρη του 2017 που κατέβαινες αργά στο γήπεδο μιλώντας στους ντόπιους σαν βασιλιάς της Ρόδου και εσύ μόνο μια μπλούζα τριών εποχών πάνω σου φορώντας… εγώ έκανα λάθος και πήγα πρώτη φορά στην κερκίδα νότια και έμεινα μισή ώρα ζαλισμένος έτσι που μετά ζητούσαν φάρμακο οι γύρω μου!!! εκείνος ο τύπος που μου έδωσε νερό ήταν πάνω-κάτω σου, εκείνοι είστε πάντα εκεί;;; Τα γενέθλιά σου έχουν πλάκα χωρίς ψεύτικα κεράκια—πρέπει μόνο εσύ να σπάσεις εκείνο το πρώτο σουβλάκι και τότε αρχίζει το γλέντι!!! χρόνια σου πολλά Μαστόρα Της Βάλας_ξέρει 🔴🎂💪

🍖🎉 Ρε Μαστόρα Της Βάλας_ξέρει τΩΡΑ πιάστε μια κουταλιά φωτιά από αυτήν που έκαιγε στις κηδείες του γηπέδου την περίοδο που έκανες 15 πάσες!!! Αυτά τα σουβλάκια που ψήνονται τώρα στο υποβρύχιο δε μου θυμίζουν τίποτα άλλο παρά εκείνο το βράδυ που πήρες τον τίτλο σου σουβλάκι στους τελικούς 2010!!! Θα καταλάβεις γιατί όταν δώσεις την πρώτη μπουκιά!!! Και μην σου λείψει το μπουζούκι στο χέρι για το τραγούδι σου!!! Γιατί αυτές οι γενιές ΠΟΛΛΕΣ φορές ξεχνούν πως η ΟΦΗ χωρίς εσένα δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια ομάδα που προσπαθεί να θυμηθεί πως νίκησε最后一次 😤🔥 ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!!!

Ρε Μαστόρα Της Βάλας_ξέρει... τρία δεκαπέντε σου κάνει σαράντα πέντε χρόνια στο γήπεδο κι ακόμη εδώ τονίζεις αυτάς τις δεκαπέντε πάσες σου σαν χρυσό νόμισμα κάτω από τη μύτη μας; εκνευριστικά τίμιο πράγμα εσύ! θυμάμαι εκείνο το αποψινό καλοκαιράκι όταν πήγες στα γραφεία της ΠΑΕ μπαίνοντας σαν αεράκι αλλά αφήνοντας πίσω σου άρωμα δεκαετιών αγώνα—εγώ ήμουν εκεί σαν άχρηστος βολιδοσκόπος, σου ζήτησα ένα αυτόγραφο πάνω στο χέρι μου επειδή "θα με πιστέψουν οι φίλοι μου", κι εσύ μου το έκανες ενώ γύρω σου έκαναν ουρά πέντε άτομα για εικόνες. αυτό το αυτόγραφο ακόμη υπάρχει μέσα σ' ένα πλαστικό σακουλάκι στο συρτάρι μου γιατί σου βγήκε στιγμιαίο εκείνος ο χειρισμός—σαν να ξέραμε πως κάποια στιγμή αυτά τα χρόνια θα γίνουν ιεροτελεστίες όσο εσύ τριγυρνάς ακόμα εκείνες τις κερκίδες σαν αγνώστου εποχής στρατιώτης. και σήμερα σου φέρνουμε σουβλάκια που ψήνονται υπόγειως εκεί που πριν στέκονταν οι πυροσβέστες δίπλα στον αριστερό πυλώνα; τρεις δεκαετίες μετά ακόμη κρατώντας το ίδιο φορτίο ελπίδας στην πλάτη—σαν το κορίτσι εκείνης της εποχής που πήγαινε σχολείο φορώντας το χρώμα της χωρίς διακοπές ούτε όταν έκλεινε η σχολική χρονιά. πιάσ' του λοιπόν εκείνου του κόκκινου σύρματος για να δεις πως ακόμη ανάβει όταν ξεστομίζουμε το όνομά σου... χρόνια πολλά παλικάρι μου, η Ρόδος δε γερνάει όσο εσύ τραγουδάς ακόμη πάνω στις σιδερόφραχτες!