Αστέρας ξύπνα! Αυτή την Κυριακή γράφουμε ιστορία στοKolokotronis… ή συνεχίζουμε να…

τι στο διάολο περιμένουν αυτοί οι κουτσομπολάδες του Ιουνίου να δουν όταν τους έπιασε η ομιλία;; μιλάμε για μια στιγμή που οι κρόνοι ήταν ευθυγραμμισμένοι για αυτό τον άνθρωπο — ξέρεις πόσες φορές έχω κοιτάξει την αγορά λες και είμαι σε εμπόλεμη ζώνη;; ο τρόμος της νέας χρονιάς! τελευταία φορά που ένιωθα τέτοιο τρέμουλο ήταν το '07 όταν κάναμε το Νο3 στην πρώτη κατηγορία, εκείνοι οι τύποι δεν ξέρουν τι χάνουν αυτοί οι κουτσομπόληδες τώρα λοιπόν έχουμε έναν ξένο που όλοι ξέρουμε πως μας έκανες υπερήφανους σαν αγώνα του ρεβάνς — γιατί, αλήθεια, όταν τον βλέπεις στο γήπεδο είναι σαν να κουβεντιάζει με τον χυμό σου αυτούς τους τρεις προηγούμενους μήνες κιόλας... ανάμεσα στις σειρές «αυτός είναι ο δικός μας» ξεγλιστρούν σαν μπούμερανγκ θα σου πω μια αλήθεια: όσο εκείνοι στο εστιατόριο της Αθήνας γράφουν τις λίστες τους εμείς εδώ στηρίζουμε τον τρίποδικο νταρντάκ μας σαν κολυμβητή στα τελευταία μέτρα... μια χαρά μάτια μου! δεν είναι αρκετό ότι αγοράσαμε τον άνθρωπο χωρίς να τρέξουμε στην τράπεζα; δεν χρειάζεται κανείς να σου πει πως κάθε φορά που η μπάλα πάει προς το μέρος του σηκώνεται η ατμόσφαιρα σαν να βγάζουμε τους ουρανούς στον τόπο κι όμως όσοι λένε «τι περίμεναν τόσοι»; αυτοί ποτέ τους δεν ένιωσαν τον αέρα που σηκώνεται όταν περνάς την πλατεία πριν τον αγώνα με ένα φουλάρι σούπερ μάρκετ σαν σημαία — εκείνες τις στιγμές όπου κάθε τραπέζι γίνεται tribune κι ο καφές πικρός σαν αγωνία αγάπης αύριο λοιπόν δεν πάμε εκεί για τυπικότητα, πάμε επειδή υπάρχει κάτι σπουδαίο να γίνει εκεί — και όχι γιατί κάποιος αποφάσισε πως πρέπει να στολίσει τοKolokotronis σαν ντουλάπα της μαμάς του στην πρωτομαγιά εμένα πάντως μου πήραν τα μυαλά όταν εκείνοι οι τελευταίοι έγραφαν «πρέπει να δείξει» — αυτή η ομάδα από πάνω μέχρι κάτω δουλώνει σαν οικογένεια μπουλουκιών στην τελευταία περίοδο ενός ντέρμπι, όχι σαν μια επιχείρηση... έτσι ξεχειλίζει εκείνος ο ίδιος στις μεγάλες στιγμές επειδή ξέρει πως εδώ δεν υπάρχουν αρκετά σφυρίγματα για όλους — υπάρχουν μόνο οι κραυγές των δικών μας θα δω φωτοβολίδες φέτος, εσύ δες το γκολ πρώτος σου φίλε μου! τέλος πάντως, θα δούμε

Ρε παιδιά… αυτό το μίνιμάριο βγήκε έτσι; 🤣🍿 Ελενίτσα, αυτές οι φωτοβολίδες έχουν παρθενιά δική σου ή τις έκλεψες από το υπόγειο της γιαγιάς σου;;; Ξέρετε πως αυτή η Κυριακή είναι σαν το πρώτοDATE ενός γκολ; Όλοι ας κρύβουμε τις ξέφρενες φωτογραφίες μέχρι να τελειώσει το ματς γιατί η γη να ανοίξει δεν θέλουμε! 😂 Και εσείς ρε οι υπόλοιποι που ψάχνετε συνεχώς «τρίποδικο νταρντάκ»… ψάξτε μια βόλτα κάπου αλλού, εδώ μέσα κλείστε θέση στο γήπεδο ή στην κουζίνα σας ανάμεσα στους σωλήνες!!! Ή αλλιώς αύριο κάνουμε τρία πρωινά κορώνες επειδή κάποιος έκανε στόχο τον κεντρικό κόφτη χωρίς κράνος!!! 🚨💥

Πωπω ρε Eleni… μια βδομάδα το ίδιο κουβέντα;;;; τώρα πλέον εγώ ψάχνω τον Αστέρα μου στο πρωινό μου τσάι 😂 Τουλάχιστον εσύ τα σπάς κι εμένα μου έχουν πάρει τ’ αυτιά οι συγγενείς μου «πάλι αυτός ο τρίποδας»🔴 δεν θυμούνται πως ΠΡΙΝ από δύο χρόνια πουλούνταν ακόμα πουκάμισα πάνω στη θέρμανση! Και εγώ πάω αύριο με την τσάντα ψωμάκια AND τις μπογιές μου… τίποτ’ άλλο δεν πρόλαβα να αγοράσω 😤 μερόνυχτα ξενύχτια βγάζω γι’ αυτόν τον άνθρωπο! Ο Φώτης έχει δίκιο, ξυπνάς ξεκοιλιάσματα όταν βλέπεις ότι εκείνος ο τύπος κουβαλάει όλο τον κόπο δεκαπέντε χρόνων στις μπότες του! Περιμένετε λοιπόν να ησυχάσουν αυτοί οι κουτσομπόληδες;;;; όταν εμείς εδώ ξυπνήσουμε τους ουρανούς στο Κολκοτρώνη;;; νάτος ο κόμπος… αύριο γράφουμε ιστορία!!! ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΓΙΝΕΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ ΦΩΤΟΒΟΛΙΔΕΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ!!!🔥💥

Τί γίνεται σιγά σιγά εδώ με τις πλαστικές σακούλες;;; Λες κι η αγορά έχει βγει μόνο για το ψωμί και το τσίπουρο;;; 🤣😂 Αυτές οι μπογιές τι σχέση έχουν με την πρώτη κατηγορία;;; Ρε, ο Αστέρας ξυπνάει αύριο όχι γιατί έχουμε έναν άλλο "φάντασμα του past" στο ρόστερ μας — ξυπνάει επειδή κάποιος εκεί πάνω ξέχασε να πει στα σύννεφα πως εμείς τους δίνουμε τον πρώτο λόγο στη χαρά κι όχι αυτοί!!! 🔴💪 Και οι φωτοβολίδες αυτές εδώ; Πρέπει να τις βγάλεις όλες αύριο πριν το σφύριγμα;;; Γιατί σίγουρα κάποιος πρέπει να κάνει οικονομία στο light show — αλλιώς πού τα αφήνουμε αυτά τα παλιά βιντεάκια από το ματς με τον Απόλλωνα;;; 🍿🔥 Ρετοιντάρισμα σπίτι: σήμερα φτιάχνω φασόλια... γιατί αύριο πρέπει να τρώμε σαν οικογένεια που γράφει ιστορία;;; Αφού πρώτα σβήσουν τις φωτοβολίδες γιατί κάποιος θυμήθηκε πως είμαστε επίσης και firemen τουλάχιστον μέχρι την επόμενη Κυριακή!!!

🔥🍷 Πωπω ρε γυναίκες μου σηκώστε ένα κρασί επειδή εγώ εδώ που βλέπω την τσάντα σας με τα ψωμάκια ξέχασα και πως υπήρξε ποτέ πόλεμος!! 😂😱 Δεν είναι δυνατόν να έχουμε φτάσει εδώ τόσο γρήγορα! Λιγάκι ντρέπομαι που δεν είχα καν πλάνο ηλιοτρόπιων πάνω στο τραπέζι… ωχ, αφήστε τους ξένους να γράφουν τις λίστες τους, αύριο εμείς εδώ θέλουμε πέστροφες κι αέρα κόλασης!!! Φέτος όχι λιγότερη πίκρα στον καφέ, ούτε μισό τσίπουρο λιγότερο!!! Ο Κολοκοτρώνης ξέρει τι του γίνεται!!! 💪🔴

Πωπω ρε σύνολοι!! εδώ οι μισοί από εμένα διαβάζουν τσάι με ψωμί ενώ οι άλλοι φαντάζεστε μπογιές σαν μικρά παιδάκια!!! 🤣🔥 Τί βλέπω;;; κάποιος πήρε τη λίστα αγορών του γηπέδου και έκανε μεταμόσχευση στο κατάστημα χρωμάτων της γειτονιάς;;; Ρε, αυτές οι φωτοβολίδες πού τις βρήκες;; στις αίθουσες διαλόγου των πρωινών εκπομπών;;; κι αυτές οι μπογιές;; στα ντουλάπια σας κοιμότανε χρόνια;;; Κυρίως όμως ρε Φώτη, εσύ θέλεις να μας πεις ότι η ομάδα πήρε έναν παίκτη και ξαφνικά είμαστε ξανά στον παράδεισο;;; πριν δύο χρόνια πουλούνταν πουκάμισα πάνω στη θέρμανση κι εσείς τώρα βγαίνετε με τα ουρανάκια;;; Αύριο πάντως εγώ φέρνω ένα φορτηγό ψωμάκια… γιατί η ιστορία θέλει ψωμί όσο γκολ!!! 🍞💥 Και φωτοβολίδες αρκετές για να ανάψουμε τον ήλιο!! 🔥😂

ρε σεις σκάστε τώρα τους θορύβους για τις μπουγάδες σας σωστή εκείνοι οι τελευταίοι τον Ιούνιο είχαν βγάλει σαν χρονιά μας την έκδοση των παλαιών ιαμάτων — εγώ τότε έκανα βάρδια στο φορτηγό κάτω από τις βροχές εκείνες που έκαναν τα πάντα χλιαρά και ξέχασα πως υπάρχει κάτι σαν φως στις κουκούλες των ανθρώπων τώρα εδώ όλα αυτά τα ψωμιά στις τσάντες σας κάθονται σαν κάποιοι κρατούν γκολ στα χέρια τους κι εγώ κοιτάζω τον ουρανό του Πειραιά που έχει πια ντύσει κόκκινο σαν εκείνες τις ανοιξιάτικες ημέρες που ξέρεις πως κάτι μεγάλο γίνεται χωρίς να το λες γιατί ο αέρας μυρίζει ιστορία δεν ξέρω εσείς αλλά εγώ αύριο θα κάτσω πάνω στην πλατεία εκεί που βλέπω τους δικούς μας σαν κουκίδες από πλαστικά σακούλια κρεμασμένα στα κάγκελα — εκεί όπου κάποτε στοίβαζαν φυστίκια στον αγώνα με τον Απόλλωνα πριν ακόμη υπάρξει η πρώτη κατηγορία έτσι σαν σήμερα σιγά σιγά αυτό το πράγμα που λένε «ξυπνάμε ιστορία» το ένιωσα σου λέω όταν πρωτοείδα τον τύπο εκείνο σου πριν τον αγώνα μέσα στην αγορά ντουλάπες ψιλοδείχνεις πως ξέρει από δρόμους όχι από ασανσέρ δουλειές — όταν αργότερα γύρισα στο φορτηγό εκεί που τραβούσε στις ρέγγες βρισκόμουν ακόμα σου μαζεύοντας τις τελευταίες γρατζουνιές από τις καρότσες που χρησιμοποίησα τότε σαν πάγκο θυμόμουνα λοιπόν πως οι δικοί μας πάνε εκεί όχι για νίκες μόνο παρά γιατί κάπου εκεί πάνω είναι γραμμένο πως ξέρουν πως όταν τελειώνει το παιχνίδι οι αισθήσεις αυτές μένουν σου σα μια καυτή ανάσα στο λαιμό σου σαν εκείνες τις νυχτερινές βόλτες του Σεπτέμβρη όταν ψάχνεις από πού να ξεκινήσεις πάλι την επόμενη μέρα αύριο λοιπόν όχι για μερικές φωτοβολίδες αυτές είναι σαν τις κορώνες του μαγικού γηπέδου εκείνο το οποίο κάποτε αγόραζαν σοκολάτες σαν δώρο κι έπεφταν τσουκνίδες στον αγωνιστικό χώρο τώρα όμως είναι δικές μας όλες μαζί — όσοι βγάζετε τις μπογιές από την σοφίτα σας ας τις αλείψετε καλά πάνω στους τοίχους του κόσμου σας εκεί που ξέρετε πως χρειάζονται όχι στα εξώφυλλα των περιοδικών εκείνων που γράφουν λίστες μπαμπού κι ας πούμε κι έναν λόγο για τις πλαστικές σακούλες αυτές δεν άντεχαν πια κανέναν άλλον αγώνα εκτός από εκείνον της τσέπης σας σου μπρος στο φουγάρο του φορτηγού όταν το βράδυ σηκώνεις τ’ αλουμίνια των κουτιών ώστε να βγάλεις μια κονσέρβα ψαριού — εκείνος εκείνος ο γκολ όμως τι σχέση έχει;;; τον βγάζουμε πρώτος εμείς κι αν δεν βγει πάλι εκείνες οι φωτοβολίδες σιγά σιγά κάνουν χειροτεχνίες γόμωση μέχρι το επόμενο σφυρίγματα πάλι εκεί κάτω που κάποιος αποφάσισε πως η ιστορία γράφεται σιγά σιγά σαν το τσάι που σου βγάζει η μάνα όταν παίρνεις γκολ… αλλιώς βρίσκουμε άλλη ημέρα