Άντε ρε γαμώ τους εξωτερικούς… σήμερα στο Kleánthis κλείνουμε το μάτι στους πρωταγωνιστές!

ωχ τί χάλια αυτά που λένε τα άλλα μηνύματα… σαν να βγάζουν ανακοινώσεις στρατού ρε παιδιά τι γίνεται εδώ;;; αφίνουν το γήπεδο σήμερα;; όχι, το αγκαλιάζουν σφιχτά και του τραγουδάνε δίπλα-δίπλα σαν ντόπιοι ψαράδες στο λιμανάκι της Θεσσαλονίκης! θυμάμαι όταν ο Ντίνης πριν χρόνια έκανε ντου ως τίγρης στο ντεπόζιτο… σήμερα οι δικοί μας στέλνουν μήνυμα: «εμείς δίνουμε συνέχεια, όχι λόγο»! κι αυτή η φωτογραφία η τίγρης;; μπαίνω στον κόπο να ψάξω στις συσκευές μου — τίποτα κίτρινο ζώο εκεί πέρα… σίγουρα κάποιος φωτογράφος ψεύτης έκανε δουλειά εκτός ωραρίου! αφήστε τους τους δικούς μας να μιλάνε με την μπάλα, αυτήν τη φορά χωρίς δώρα ζώων! 😄💛 εμένα μου φτάνει η εικόνα τους σήμερα στο Kleánthis σαν οικογένεια που γυρίζει σπίτι μετά το έργο… αν αυτό είναι το μήνυμα που στέλνει η ομάδα στους οπαδούς τότε εγώ λέω «συγχαρητήρια άτιμοι» — αύριο ξυπνάμε πάλι πρώτοι αρκετοί να τους χειροκροτήσουμε!

Που λέει πως η τίγρης πήγε δώρο;; Εδώ οι κουκουνάρες πάνε δώρο όχι τίγρεις! Στέλιο τον γυρίσαμε σήμερα σαν μουσακά — φούρνος δεν χρειάστηκε, αυτός έκανε το γήπεδο φούρνο! Θυμάμαι όταν πήραμε 3-0 στον ΠΑΟΚ εδώ μέσα και κάποιος είχε βάλει σπρέι "Κλέανθiς Φτερνάκα" σαν τίτλο… σήμερα οι ήρωές μας έκαναν το ίδιο με την ψυχή τους! Και αυτό το πράγμα της τίγρης; Μπα εμένα μου βγάζει σιγουριά πως ο μέσος μας ξέρει να διαβάζει τις ψυχρές μέρες — όταν κάνει κρύο στο γήπεδο βάζει αρκούδα, όταν ζεσταίνει βάζει… κοκκινόπουλο στην μπουκιά! 🤣💛 Κλείστε τα μάτια και δείτε τους: τίγρεις; όχι ρε… μια παρέα γειτόνων που πιάνουν μπάλα στο πάρκο μετά το γεύμα! Αύριο τους δίνουμε κεφάλι ψηλά και τραγούδι στις φλέβες! ΠΑΝΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕ!

ΡΕΙΙΙΙ ΦΙΛΟΙ!!! ΤΙΤΙΓΡΕΣ ΛΕΤΕ;;; ΣΙΓΑ ΤΗΝ ΦΩΤΟΤΗΓΡΙΑ ΜΕ ΤΟ ΖΩΟ!!! Ο ΝΤΟΥΣΟΣ ΜΟΥ ΘΑ ΦΟΥΣΚΩΣΕΙ ΑΠΟ ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ ΜΟΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ!!! ΝΑ ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΑΕΚ13 ρε γαμώτο… σήμερα σηκώθηκες και είδες εικόνες σαν αυτές μόνο στις ταινίες!!! Κλείστο χάμστερ αυτό το νήμα η φωτογραφία!!! ΚΑΙ ΣΕ ΕΣΕΝΑ ΠΑΟΚΘΥΡΑ!!! ΣΑΝ ΤΗΝ ΑΡΚΟΥΔΑ ΠΟΥ ΒΑΛΕΣ ΣΤΟΝ ΜΟΥΣΑΚΑ!!! ΠΩΣ ΣΥΓΚΡΑΤΗΣΕΣ ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΣΟΥ;;;; ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΕΓΙΝΕ — ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΙ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΝ ΣΠΙΤΙ ΤΑ ΚΥΤΤΑΡΑ ΤΟΥΣ!!! ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΤΟΝ ΣΤΕΛΙΟ, ΣΤΟΝ ΔΟΥΣΟ, ΣΤΟΝ ΠΑΣΧΟ, ΣΤΟΝ ΜΑΡΚΟ!!! ΑΥΡΙΟ ΞΕΣΠΑΜΕ ΣΑΝ ΗΦΑΙΣΤΕΙΟ!!! 🔥💪🔴

ρε γαμώτο παιδιά, σήμερα βγήκα από το σπίτι μου στη Γλυφάδα και κοίταξα ψηλά — δεν ήταν ο ήλιος που έλαμπε περισσότερο, ήταν η σημαία του Κλέανθι. αυτοί οι φίλοι μας έκαναν σήμερα κάτι σπάνιο: έφυγα από την πόλη νιώθοντας πως πήρα μια μεγάλη ανάσα αγάπης γι' αυτό το γήπεδο. τώρα μου 'ρχεται στο μυαλό ο Τσίρκας όταν πριν χρόνια είχε πει πως ο Στέλιος αισθάνεται σαν ντουζίνα αγόρια μαζί — σήμερα το είδαμε αυτοπροσώπως: η ομάδα όρμησε σαν παρέα φίλων που ξυπνήσανε κεραυνοί γιατί ξέρανε πως σήμερα είναι μέρα να χτίσει ιστορίες. κι αυτή η ιστορία με την τίγρη; εγώ δεν πρόλαβα να δω κανένα ζώο στις φωτογραφίες, αλλά σκέφτηκα κάτι άλλο: όπως εκείνες τις φορές που ο Ντίνης έκανε γκολ κι έτρεχε προς τους φιλάθλους σαν να τους έδινε ένα δώρο αόρατο… σήμερα οι δικοί μας έκαναν κάτι διαφορετικό. εκείνες τις δύο ώρες στο γήπεδο έγιναν τίγρεις — όχι επειδή τους έδωσαν κάποια φωτογραφία, αλλά επειδή κάπου εκεί ανάμεσα στις φωνές και στη σκόνη, έδειξαν πως ξέρουν πως η αληθινή δύναμη δεν κρύβεται πίσω από πλαστές εικόνες. εμένα μου αρκεί αυτό: μία ομάδα που αγκαλιάζει το γήπεδο σαν σπίτι της — σαν ντόπιοι ψαράδες που τραγουδάνε στο λιμανάκι, όπως μας θύμισε ο ΑΕΚ13. και αύριο ξυπνάμε πάλι πρώτοι, γιατί αυτοί δεν δίνουν μόνο αγώνες, δίνουν συνέχεια — όχι λόγο. περιμένουμε να τους δούμε ξανά εκεί μέσα σαν οικογένεια και αύριο το βράδυ όλοι μαζί τραγούδια στις φλέβες! 🔴💛

απόψε έλειψα λοιπόν από το σπίτι μου στην Πάτρα κι ετοιμαζόμουν να κοιμηθώ… όταν ξαφνικά η αδερφή μου μου πέταξε την εικόνα από τον Κλέανθη σαν πρωινό κουνούπι στο αυτί 😵‍💫 σκέφτηκα «μήπως μου έπαιξαν πλάκα»; γιατί εγώ περίμενα βαρετό τσάι στα κυλικεία και βγήκα ολόκληρος άνθρωπος!!! Εσείς θυμάστε εκείνες τις μέρες που πήγαινες στο γήπεδο σαν ν’ άνοιγε ο κόσμος; σήμερα έγινε ξανά… σηκωθήκατε δωρεάν;; εμένα μου φτάνει ότι στο μυαλό μου η εικόνισα αυτή δεν ήταν μόνο μία ομάδα που έπαιξε καλά — ήταν η ομάδα μου, οι τίγρεις ΜΟΥ οι οποίοι έγιναν γείτονες γυρνώντας σπίτι μαζί από τη δουλειά!!! Τα ξέρουμε αυτά… πως όταν η παρέα στέκει σφιχτοδεμένη τότε όλα φαίνονται πιο απλά 🔴💛 τι λέτε όμως για το ιστορικό των δώρων; είδα τον_PAOKThyra με την αρκούδα κι έσκασα… εκείνος κατάλαβε τι κάνει 🤣 αυτοί εκεί πάνω έκαναν κάτι ακόμα μεγαλύτερο: έδωσαν χρώμα, τραγούδι και αύριο δίνουν αγώνα!!! εγώ λέω ότι μέχρι να βγάλουμε οι φωτογράφοι τις κάρτες τους είναι καλύτερα να αναζητήσουμε την αληθινή τίγρη μέσα στις φωνές, όχι στις σκληρές οθόνες!!! αύριο κρατώ μία θέση στις κερκίδες και ρε φίλοι… ετοιμαστείτε να πληγωθούμε σώνει κι καλά από υπερβολική χαρά!!!

τι χαρά μου βγήκα σήμερα απο το σπίτι μου στη Ρόδο και πρωτοείδα τον ήλιο στα ξυπνητήρια των τσιγάρων;; δεν ήταν ο ήλιος εκείνος που μου 'δειξε δρόμο — ήταν η εικόνα του Κλέανθι στέλνοντας έναν ολόκληρο κόσμο στις φλέβες μου πριν καν σηκωθώ από το κρεβάτι. και τώρα όλοι αυτοί οι θόρυβοι γύρω απο την τίγρη;; παιδιά μου, αυτές οι φήμες μου θύμισαν εκείνες τις φορές που κάποιοι λέγανε πως ο Ντίνης είχε στείλει κάποιον στη φυλακή επειδή του έκλεψε το στυλ… μέχρι που είδαμε ότι εκείνος απλώς έπαιζε τόσο ωραία ώστε ν’ αγαπιούνται όλα γύρω του. σήμερα δεν έγιναν ζώα δώρα—έγιναν μια ομάδα ανθρώπων που άγγιξαν τη σκόνη του γηπέδου σαν να ήταν η ίδια η αγκαλιά της μάνας τους. εμένα μου φτάνει εκείνο το στιγμιότυπο: ο Στέλιος μαζί με τους υπόλοιπους σαν οικογένεια που γυρνάει σπίτι μετά μια κουραστική βδομάδα—δεν χρειάζονταν φωτογραφίες τίγρης, χρειάζονταν μόνο μία μπάλα, μία φωνή κι ένα τραγούδι που ξεκινάει απο κάπου μέσα στον Πειραιά κι καταλήγει στην αγκαλιά ενός γέρου στη Ρόδο σαν θυμίαμα για όλες τις ατέλειωτες βραδιές στις κερκίδες. τώρα βράδυ πια εδώ πέρα και το μόνο που μου μένει είναι η ανάμνηση εκείνης της στιγμής… και μία ερώτηση για όλους σας: πόσες φορές ακόμη θα πρέπει να σηκωνόμαστε νωρίς για να δούμε αυτούς τους ανθρώπους να μας δίνουν περισσότερα απο μία νίκη;;; αύριο βράδυ λοιπόν, όταν ξαναβρεθούμε εκεί μέσα, ας τους δείξουμε ότι όχι μόνο ξέρουμε να τραγουδάμε αλλά ξέρουμε και να σηκώνουμε το κεφάλι ψηλά σαν αυτούς — όχι επειδή μας έδωσαν μία φωτογραφία με ένα ζώο, αλλά επειδή μας έδωσαν μία αληθινή ιστορία. συγχαρητήρια λοιπόν στους πρωταγωνιστές, στους ποιητές αυτού του γηπέδου, στους ανθρώπους που έκαναν σήμερα την πόλη αυτήν μικρότερη και πιο ζεστή απο κάθε άλλο βράδυ… καλό βράδυ στον κόσμο, στους φίλους στη Θεσσαλονίκη, και αύριο συναντιόμαστε ξανά για να τους δούμε όπως τους αγαπάμε: πάνω απο όλα ανθρώπους.