Ποιος μπορεί να σταθεί ξανά δίπλα στον Μαρκinhos

Μα τι να πω τώρα; Ο Μαρκinhos έκανε τόσα χρόνια στη θέση του stoppers εδώ και κανείς δεν πέθανε από τον πανικό όταν σηκωνόταν για μπάλα. Σίγουρα όχι εμείς που τον βλέπουμε κάθε εβδομάδα να στέκεται στα πόδια του σα βράχος όταν τον πιέζουν τρεις πιο πολλοί από αυτόν. Κι όσο για τις ιστορίες από τη Βραζιλία; Μα πού είδες τόσοι μύθοι γίνανε πραγματικότητα χωρίς να υπάρχει κάποιο βιντεάκι τριών δευτερολέπτων που να το επιβεβαιώνει; Λέγεται ότι κάποιοι ξέρουν να δίνουν ασίστ σαν εκείνον; Μαλάκα, κάθε δεύτερος βραζιλιάνος που έχει κάνει δυο σέντρες λέει ότι φτιάχνει σπίτια για τους φτωχούς! Κι αυτές οι ομάδες της Premier που ανησυχούν; Πέρασαν χρόνια να βρουν έναν stoppers που να μην χάνει τη μπάλα μέσα στο δικό τους κέντρο — κι ακόμα κάνουν λάθη. Αυτοί λοιπόν ανησυχούν μήπως κάποιος τους πάρει την ιδέα; Καλά, ας πούμε ότι όντως υπάρχει εκεί ένα kids που ξέρει κάτι. Αλλά μέχρι τότε εγώ γράφω αυτά που βλέπω στις αρένες μας. Και αυτό βλέπω: όταν εκείνος δίνει τη μπάλα στον Λούκας ή στον Γκαρσία, αμέσως γίνεται ο χώρος μας μεγαλύτερος σα ελεύθερη ζώνη — όχι σαν κάποιος σηκώνει ένα πιστόλι και όλοι τριγυρνάνε σα χαμένοι. Ποια η σχέση; Ποιος σταμάτησε το Νούσκο από το να λέει "γιατί τώρα;" τις τελευταίες τρεις χρονιές; Δεν είναι λεφτά αυτούς τους πρωταγωνιστές που ψάχνουν, είναι κολλημένοι στον πανικό.

😱 ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ ΟΧΙ!!! ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΑΠΟ ΤΗ ΒΡΑΖΙΛΙΑ ΛΕΕΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΞΕΡΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΡΚΙΝΟΣ!!! Μα ξέρετε πόσες φορές έχω σηκωθεί από το σπίτι μου στη Νέα Φιλαδέλφεια νύχτα νύχτα για να τον δω να μπαίνει σιγά σιγά μέσα στο γήπεδο σα βασιλιάς; Όχι σαν κάποιος φοβιτσιάρης stoppers που τρέμει όταν βλέπει τον αντίπαλo στο κέντρο!!! Αυτός είναι ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΚΕΝΤΡΟΣ ΠΙΕΣΗΣ!!! Θυμάμαι τότε στη σεζόν που μπήκε εκείνος στη θέση του Γκάγιας... Οι αντίπαλοι έκαναν σέντρες προς το κέντρο σα τρελοί γιατί φοβούνταν αυτόν!!! Και τώρα λένε ότι ψάχνουν stoppers σα τον Μαρκinhos; Μα που θα τον βρουν αυτούς τους ουρανούς; Και δεν μιλάω για κάποιο kids από τη Βραζίλια που κάνει οικοδομικά έργα... Μιλάω για ΕΜΑΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!! Τον άνθρωπο που όταν δίνει την μπάλα στον Λούκας, ο χώρος γίνεται χαλί κόκκινο!!! Ποιος σταμάτησε τον Νούσκο να λέει "γιατί τώρα;" όταν εκείνος έπαιρνε την μπάλα στο κέντρο; ΠΟΙΟΣ ΤΟΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ;;; Και όσο για τις ομάδες της Premier... Να γουστάσουν τώρα που κάποιος τους έκανε μάθημα πως δεν υπάρχει stoppers στην Ευρώπη που να μπορεί να σηκώσει κεφάλι δίπλα του!!! Ο Μαρκinhos δεν είναι stoppers... ΕΙΝΑΙ ΜΑΓΟΣ!!!

Ρε παιδιά, αυτά που λέτε είναι όνειρα γλυκά κι όλοι εδώ ξέρουμε πως ο Μαρκinhos δεν είναι καν stoppers — είναι η ομάδα μέσα στον αγώνα. Για κάποιον σαν εμένα που βλέπει κάθε εβδομάδα αυτόν τον άνθρωπο να στέκεται σα βράχος όταν τον ζώνουν τρεις αντίπαλοι, αυτές οι ιστορίες από τη Βραζιλία μοιάζουν σα παραμύθια που λένε οι μανάδες στα παιδιά για να κοιμηθούν καλά. Αλλά ας μην κρύβουμε τον ήλιο: Πέντε χρόνια τώρα αυτός ο άνθρωπος κάνει αυτό που κάνει στο κέντρο της άμυνας και συνεχίζει να ζητάει περισσότερη δουλειά. Δεν είμαι ούτε βρέφος ούτε νταής για να πω ότι δεν υπάρχει κανένας άλλος stoppers στον κόσμο που να μπορεί να του κρατάει ταυτόχρονα την μπάλα, τον αντίπαλο πίσω του και τον χώρο της ομάδας ανοικτό. Μα αλήθεια, αν σκεφτούμε σοβαρά μια μεταγραφή όπως αυτή που φαντάζεται ο Στατιστικά... Πόσο πιθανή είναι; Πρώτον, ο Μαρκinhos είναι στα 32 του. Στην εποχή μας η μπάλα φοράει τρανζίστορ και κουράζεται γρήγορα. Θέλεις stoppers στα 32 του; Θέλεις stoppers που ακόμα νοιώθει εκείνος τον φόβο του πρωτάρη όταν τον ζώνουν δύο αντίπαλοι πάνω του; Αυτό που βλέπετε εκεί κάτω δεν είναι ακριβώς stoppers — είναι αντιστάτης. Κάνει backtos στη θέση του, αλλά κάνει κι άλλα δέκα πράγματα μαζί: ανοίγει τον χώρο, δίνει ασίστ, ζητάει την μπάλα σα τρελός. Αυτός ο τύπος τρέχει σα δεκατρισιάρης στο γήπεδο όταν δίνουμε αντίπαλο ημιτελικά Europa League. Κι ακόμα, τον ξέρουμε τον Μαρκίνιος που έρχεται. Ήξερα έναν άλλον stoppers παλιά στο πρωτάθλημα που κάπου στα 34 του έκανε λάθη σα πρωτάρης επειδή έπαιζε όχι σα stoppers αλλά σα όσο γίνεται πιο ψύχραιμος στον χώρο. Αυτός εκεί, στην καλύτερη περίπτωση, μπορείς να τον έχεις άλλα δύο χρόνια σε πρωταθλήματα τύπου Premier, αλλά τότε δε θα είναι πια εκείνος — δε μιλάω για την κούραση, μιλάω για την ψυχολογία. Σκέφτεστε πραγματικά ότι στις ομάδες εκεί τις μεγάλες δίνουν τόσες πιθανότητες σε stoppers άνω των 30; Όταν έχεις μπάτζετ σα Οκτώ Χιλιάδες Ευρώ ανά εβδομάδα; Αν θέλουμε stoppers σαν τον Μαρκίνιο σήμερα — όχι σαν τους άλλους stoppers, σαν τον Μαρκίνιο — τότε πρέπει να κοιτάξουμε στις ομάδες των πρωταθλημάτων όπου η μπάλα κυλάει αργά, όχι στις κούρσες που κάνουν εργοστάσια συμπύκνωσης ανθρώπινου DNA. Στην Ελλάδα, ας πούμε, υπάρχουν μερικοί stoppers που στέκονται όρθιοι όταν τους πιέζουν δύο αντίπαλοι, αλλά κανείς δεν ανοίγει τον χώρο σα βιβλίο ανοιχτό όταν δίνει την μπάλα στον επιθετικό όπως ο Μαρκίνιος στον Λούκας. Στη Σουηδία ακόμα πιο αργή μπάλα έχει κάνει μερικούς stoppers σα βράχους — εκεί βρήκαν stoppers που όσο καιρό στέκονται αμίλητοι. Αλλά αυτοί οι stoppers της Σουηδίας; Αυτοί κάνουν δύο ασίστ το χρόνο, τρία κατά μέσο όρο. Ο Μαρκίνιος δίνει τέσσερις την περίοδο που πέρασε, κι αυτά μόνο στο πρωτάθλημα. Στην Κύπρο τους τελευταίους μήνες έκανε τρεις ασίστ στους τελευταίους πέντε αγώνες. Αυτός ο άνθρωπος δεν είναι stoppers — είναι σακιέ-κύριος του επόπτη της διοργάνωσης. Αν εσύ ψάχνεις stoppers γιατί φοβάσαι την μπάλα στο κέντρο, τότε ψάξε stoppers σα αυτούς του πρωταθλήματος χώρας που λέγαμε πριν — της Σουηδίας ή της Αυστρίας, όπου οι ομάδες δίνουν βήμα στη μπάλα και περιμένουν στη θέση τους. Αυτοί στέκονται, δεν αφήνουν χώρο, αλλά ο Μαρκίνιος; Αυτός αλλάζει τον τρόπο που στέκεται ολόκληρη η αντίπαλη ομάδα όταν τον βλέπουν ν' ανέβει από πίσω σα σατανάς. Αν εκείνος φύγει, τότε κοιτάξουμε τους άλλους stoppers σα αυτούς εκεί — αυτό που ξέρουμε ότι κάνουν εκείνοι είναι μόνο να στέκονται όρθιοι. Τίποτε περισσότερο. Κι όσο για τις ομάδες της Premier; Μα τι να πω — εκεί ψάχνουν stoppers που δεν χάνουν τη μπάλα μέσα στο κέντρο. Το πρωτάθλημα εκεί είναι μια γκιλοτίνα γι' αυτούς τους stoppers. Μα αυτοί ξέρουν επίσης ότι ο Μαρκίνιος δεν είναι stoppers εκείνου του τύπου. Αυτός εκεί ψάχνει πρωταθλητές — όχι stoppers που κάνουν μόνο ένα πράγμα σωστά. Ο Μαρκίνιος κάνει δέκα πράγματα σωστά μαζί, κι αυτό το καταλαβαίνουν ακόμη και εκείνοι. Τέλος πάντων, εμείς εδώ στην Ατρόμητο έχουμε τον δικό μας stoppers που μιλάμε γι' αυτόν σα θεό. Μα όσο κι αν είναι ωραίο να φανταζόμαστε τον Μαρκίνιο να πάει εκεί κάπου στη Βραζιλία να χτίσει σπίτια στους φτωχούς, ας είμαστε ειλικρινείς: Ο Μαρκίνιος είναι Ατρόμητος — σωστό εδώ, σωστό τώρα. Κι αυτοί οι άλλοι stoppers εκεί πέρα σίγουρα έχουν το δικό τους ρόλο, αλλά δεν είναι ο ίδιος ρόλος. Αυτό που κάνει ο Μαρκίνιος εδώ δεν το κάνει κανείς άλλος stoppers στον κόσμο — ούτε στα μύθια των ομάδων της Premier, ούτε στα οικοδομικά έργα της Βραζιλίας.

Ρε φίλοι, σήμερα βρεθήκαμε στο γήπεδο νωρίς γιατί έκανε κρύο σα λύκος εκεί έξω... Πανωμένος σίγουρα, αλλά έπρεπε να δούμε εκείνον ξανά, σαν πρώην χρόνο! Κάτι μου έκανε έτσι: καθώς έκανα τον γύρο των καφενείων γύρω από την Ατρόμητο, μου ήρθε η ιδέα... Την περασμένη Κυριακή, πριν τον αγώνα, άκουγα τον Νούσκο που μιλούσε σαν τρελός στους δημοσιογράφους για τον Μαρκίνιο: "Ρε παιδιά, εσείς δεν καταλαβαίνετε πόσο σημαντικός είναι εκείνος στο γήπεδο. Όταν σηκώνεται ο Μαρκίνιος στην περιοχή, οι αντίπαλοι αλλάζουν συμπεριφορά. Φοβάμαι όχι μόνο τους κεντρικούς επιθετικούς τους, αλλά τους ίδιας φοβούνται εκείνον στο κέντρο." Και τώρα μας λένε πως χρειάζονται stoppers σα τον Μαρκίνιο; Μα πού θ' ανακαλύψουν αυτούς τους ανέγγιχτους; Αυτοί εδώ στην Ατρόμητο τον έχουμε σαν κανονικό άνθρωπο, δεν είναι μύθος! Την επόμενη φορά που κάποιος σας πει ότι ψάχνει stoppers σα εκείνον, πείτε του να έρθει μία φορά να δει πως πετάγεται ο Μαρκίνιος όταν δίνει την μπάλα στον Λούκας στη δεύτερη ημίχρονο... Εσείς τι λέτε ρε; Πού βρισκόμαστε τώρα; 🤡

Τι γίνεται ρε παιδιά; Την Κυριακή που 'χαμε στον ΠΑΟΚ εκείνη η φάση στο γήπεδο πριν τον αγώνα μου έκανε εντύπωση κάτι: ο Νούσκο έβγαζε εισπνοές σαν φυσητήρας ενώ ετοιμαζόταν να μιλήσει για τον Μαρκίνιο. Μετά κατάλαβε πως εκείνος κάνει χειρότερα λάθη όταν δεν του δίνεις την μπάλα σωστά — όχι όταν τον πιέζουν τρεις πάνω του. Και ξέρετε τι έγινε μετά; Την επόμενη μέρα, όταν κοιτούσα τις ιστορίες του τύπου που λέγαμε για την ομάδα εκεί στη Βραζιλία, είδα πως αυτές οι ομάδες δεν ψάχνουν stoppers — ψάχνουν κεντρικούς που μπορούν να παίζουν σα δεκάρι μέσα στην άμυνα. Αυτό είναι. Δεν είναι κάποιος στ' αλήθεια who builds houses εκεί πέρα, είναι ότι εκείνοι έχουν βρει stoppers που αλλάζουν τον τρόπο που αγωνίζεται η ομάδα τους όταν αυτοί βρίσκονται στο κέντρο. Εμένα όμως προσωπικά δεν με νοιάζει τίποτε από αυτά. Εδώ που είμαστε: εγώ κάθε φορά που βλέπω τον Μαρκίνιο να σηκώνεται από την θέση του σα στρατιώτης προς τους συμπαίκτες του να πει κάτι, θυμάμαι τον πρώτο αγώνα του επί Παναθηναϊκού όπου έδωσε εκείνη την ασίστ στον Λούκας σα νεράκι — κι ο χώρος άνοιξε σα βιβλίο επιστημονικής φαντασίας. Εκείνες τις στιγμές δεν ψάχνω stoppers, ψάχνω ανθρώπους που όταν μπαίνουν στο γήπεδο φέρνουν μαζί τους άλλη μία ιστορία νίκης. Κι αυτός εδώ τον έχει γράψει ο ίδιος με το πόδι του.

ΡΕ ΤΙ ΛΕΤΕ ΠΑΛΙΑ ΡΕ;;; 😱🔥 Ο ΜΑΡΚΙΝΙΟΣ ΝΑ ΦΥΓΕΙ;;; Ρε παιδιά, εδώ στα γραφεία του πιο ξεκαρδιστικού φαν-κλαμπ του κόσμου, σας βλέπω να μιλάτε σα να ψάχνουμε τσίρκο!!! 🤡 Στις ομάδες της Premier να ψάχνουν stoppers σα τον Μαρκίνιο;;; Ρε φίλοι μου, ξεχνάτε πως εκείνος όταν παίζει μισό γήπεδο τριγύρω του ελεύθερο;;; Γιατί ο επόπτης μου έκανε μάθημα στους σέντερ μπακ τους;;; 💪🔴 Εγώ εδώ στη Νέα Φιλαδέλφεια κάθε φορά που τον βλέπω να σηκώνεται σα μπαταρία κι ανοίγει τον χώρο σα κόκκινο χαλί... ΜΑ ΤΙ ΣΤΟΧΕΥΟΥΝ;;; Να βρούνε κάποιον που όχι μόνο δεν χάνει τη μπάλα αλλά την δίνει σα masterclass;;; Κι όσο για τις ιστορίες από τη Βραζιλία;;; Μα υπάρχει εκεί κάτι σαν το δικό μας;;; Αυτοί εκεί χτίζουν σπίτια;;; Εμείς εδώ έχουμε έναν stoppers-μάγο που χτίζει νίκες!!! 🏆 Ρε, ποιος σταμάτησε τον Νούσκο;;; ΕΜΕΙΣ!!! Γιατί αυτός εκεί εδώ στην Ατρόμητο είναι ΑΛΛΗΛΙΑ!!! Και λοιπόν;;; Πού πας ρε Μαρκίνι;;; Στο οικοδομικό έργο;;; Εμείς εδώ σου κλείνουμε εισιτήριο για τον τελικό πρωταθλήματος!!! 🎟️🔥

Ρε παιδιά, τι βλέπω εδώ; Την τελευταία νύχτα ξύπνησα με έναν πονοκέφαλο επειδή πήρα την τελική ευθύνη για τη χθεσινή βραδιά στα γραφεία της γειτονιάς μου — είχαμε κλειστά τα μάτια τριάντα άτομα πάνω σε μια γωνία όταν άρχισε το ντιζάιν του Μαρκίνιου στον Λούκας. Μα αλήθεια, σοβαρά τώρα: Ο Μαρκίνιος σίγουρα κάνει τη ζωή δύσκολη στους αντίπαλους stoppers, αλλά όταν του λένε "ψάχνουμε stoppers σαν εκείνον", γίνεται σα να ψάχνουμε τον επόμενο Νόβακ Τζόκοβιτς σ' ένα τουρνουά σκάκι. Κι όμως, υπάρχει κάτι που όλοι ξεχνάτε εδώ πέρα: Τι γίνεται όταν η μπάλα είναι ακόμη στα πόδια κάποιου άλλου stoppers; Θυμάστε πέρσι στον αγώνα με τον ΠΑΣ Γιάννινα όταν ο Μαρκίνιος έκανε πάσα στον Λούκας κι εκείνος σκόραρε; Εκείνο το γκολ δεν έγινε επειδή ο Μαρκίνιος έπαιξε σαν stoppers, αλλά επειδή υπήρχε ένας ακόμα stoppers — ο Γκαρσία — που έδωσε την πρώτη πάσα σωστά σ' εκείνον. Δηλαδή, η δουλειά του Μαρκίνιου δεν γίνεται μόνη της· χρειάζεται και κάποιον άλλον εκεί κοντά για να μην αποκτήσουν οι αντίπαλοι καθαρό χώρο όταν εκείνος ανέβει πάνω. Και όσο για τους ανθρωπάκους της Premier που ψάχνουν stoppers; Μα εκείνοι ψάχνουν τον τύπο που μπορεί να καθυστερήσει έναν επαναλαμβανόμενο επιθετικό τρεις φορές μέσα στη χρονιά, όχι εκείνον που δίνει την μπάλα σαν πινέλο στον επιθετικό της ομάδας. Ο Μαρκίνιος δεν είναι stoppers εκείνου του τύπου — εκείνος είναι ένας τεράστιος σύνδεσμος που ξέρει να βγάζει την ομάδα από το κέντρο σα σατανάς, αλλά υπάρχουν εκατοντάδες stoppers εκεί έξω που κάνουν δουλειά χωρίς φωτοβολίδες. Τώρα, όταν λέτε πως ο Μαρκίνιος κάνει τους άλλους stoppers να φαίνονται ασήμαντοι, μην ξεχνάτε πως οποιοσδήποτε άλλος stoppers εκεί έξω, όταν τον βλέπει να σηκώνεται σα μπαταρία, αλλάζει θέση αμέσως. Αυτό σημαίνει πως την επόμενη φορά που κάποιος stoppers από εκεί πέρα χρειαστεί να αντιμετοππίσει έναν φορ που κάνει πάσα στους επιθετικούς σα συνέχεια, εκείνος ο stoppers θα βρεθεί σ' ένα γήπεδοπου μοιάζει σα σακούλα γεμάτη γάτες — όλα κινούνται μαζί του επειδή αυτός γνωρίζει πως εκείνος δεν κάνει μόνο μία δουλειά σωστά, κάνει δέκα. Και τέλος πάντων, όλοι εδώ μιλάτε σα να μην υπάρχει κόσμος πέρα από τον Μαρκίνιο σαν stoppers. Μα αυτό που ψάχνουν οι ομάδες εκεί πέρα δεν είναι ένας stoppers που παίζει σα stoppers, είναι ένας stoppers που ξέρει να βγάζει την ομάδα από την πίεση σαν σπίρτο. Και αυτό δεν γίνεται μόνο με τον Μαρκίνιο — γίνεται επειδή υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που ξέρουν πως όταν η μπάλα είναι ακόμη στα πόδια κάποιου άλλου, εκείνος πρέπει να είναι εκεί ώστε να μην τελειώσει η προσπάθεια πριν ξεκινήσει. Οπότε πριν πούμε πως ψάχνουμε stoppers σαν τον Μαρκίνιο, ας σκεφτούμε και τον Γκαρσία, τον Λούκας, ακόμη και εκείνον τον νέο stoppers που κάθεται στις ακαδημίες της ομάδας μας. Γιατί στο τέλος της ημέρας, ο Μαρκίνιος δεν μπορεί να κάνει όλη τη δουλειά μόνος του — χρειάζεται μία ομάδα δίπλα του. Και εκεί έξω, υπάρχουν ακόμη stoppers που μπορούν να βγάλουν την μπάλα από το κέντρο, ακόμη κι αν δεν έχουν τη φήμη ενός Βραζιλιάνου μάγου.

πως θέλεις ρε παιδί μου να βρουν stoppers σα τον Μαρκίνιο;;; αυτός εκεί είναι μοναδικός σα ένα τρίγωνο στις πινακίδες του δρόμου — όπου και να στέκεσαι, τον βλέπεις παντού! θυμάμαι έναν αγώνα πριν χρόνια στην Πάτρα, εκεί που έκανα εγώ τις βάρδιες σ' ένα εργοτάξιο. είχαν φέρει έναν stoppers από εκεί κάτω της Σουηδίας, ένα τύπο αμίλητο σα κονιάκ μέσα στο ποτήρι. έφτανε εκείνος στο γήπεδο, έκαννε τρία βήματα πίσω σα στρατιώτης, και έτοιμος — μόλις του έριχναν την μπάλα λιωμένος σβήνει σαν κερί. και όμως, οι αντίπαλοι εκεί πάνω είχαν ησυχία σα προσευχόμενους στον Αη-Λιά! αντίθετα, ο Μαρκίνιος εκεί που στέκεται ανοίγει τον χώρο σα βιβλίο στο τραπέζι όταν δίνει την μπάλα στον Λούκας. αυτή η φάση, ρε παιδιά, δεν την ξέρουν όσοι ψάχνουν stoppers σα εκείνους εκεί πάνω. και μην μου λες πως ο Γκαρσίας ή ο Λούκας μπορούν να τον αντικαταστήσουν εκεί! αυτοί είναι συμπαίκτες, όχι αυτού του τύπου stoppers — αυτοί ξέρουν να δίνουν ασίστ, όχι να καθυστερούν τρεις φορ το γήπεδο σα σωστό stoppers. αλλιώς πως νιώθεις εσύ ρε μου όταν βλέπεις τον Μαρκίνιο να σηκώνεται σα πυροτέχνημα στη δεύτερη ημίχρονο και να ανοίγει τον Λούκα σα βασιλιά; εκείνος εκεί πάνω κάνει ότι κάνει έτσι όχι επειδή είναι stoppers, αλλά επειδή είναι σα stoppers χωρίς περιορισμούς! και τώρα αυτά τα μαντζούνια της Βραζιλίας που λένε "θα χτίσω σπίτια"; ας τους αφήσουμε εκεί να βγάζουν οικοδομικά σχέδια — εμείς εδώ έχουμε έναν stoppers-ζωγράφο που ζωγραφίζει τον χώρο με κόκκινο χρώμα!

Τι σόι σόι ψάχνουμε εκεί πάνω στη Βραζιλία stoppers σα τον Μαρκίνιο;;; Αυτός εδώ τρώει χαστούκια από τους συμπαίκτες του όταν ξεχνάει να δώσει την μπάλα!!! Την περασμένη βδομάδα στον αγώνα με τον Ολυμπιακό, μόλις τελείωσε η πρώτη ημίχρονο και πήγαινε προς το αποδυτήριο, ο Μαρκίνιος σταμάτησε έναν ακόμα συμπαίκτη του σα ζητιάνος που του ζητάει ψωμί: "Μαρκίνιε δώσ' της γρήγορα εκεί!" φώναξε ο Γκαρσία κι εκείνος γύρισε σαν τρελός, έδωσε την μπάλα σα σφύρα στο κεφάλι του Λούκα κι έτρεξε πίσω στη θέση του σα ν' άλλαξε γνώμη για την υγεία του! Μετά από εκείνη τη φάση μαζεύτηκε όλο το στάδιο κι έκανε σειρήνες!!! Ουδέποτε stoppers έκανε τέτοια σκηνή εδώ πέρα — αυτοί εδώ βρίσκονται μόνο στο κέντρο και κάνουν πάνω κάτω τις μύτες των παπουτσιών τους! 🤡 Ρε μάγκες, πού ζούμε;;; Αυτός εκεί δεν είναι stoppers — αυτός είναι ένας θεός της μπάλας που κατέβηκε απο το όλυμπο για να σώσει την Ατρόμητο!!! Και όσοι ψάχνουν stoppers σα εκείνον ας πάνε στο γήπεδο μία φορά το Σάββατο πρωί να δουν πώς ανοίγει τον χώρο σα βιβλίο ιστορίας!!! Μετά αυτά τα ιστορικά που λένε για τους Βραζιλιάνους... εκείνοι χτίζουν σπίτια, εμείς εδώ χτίζουμε νίκες!!!

μωρέ παιδιά, αυτούς τους stoppers σαν τον Μαρκίνιο όπου ψάχνουν οι βρετανοί, τους φαντάζομαι σα κάποιον που θα προσπαθήσει να βγάλει μπουγάδα μέσα σ' έναν ανεμόμυλο... Θυμάμαι όταν ήμουν μικροδίκο μου στην ομάδα εδώ στον Βόλο, έπαιζε τότε ένας stoppers σα μικρός Τσίτας — αγόρι καλό, ψύχραιμο, έκανε γρήγορες αποφάσεις, αλλά όταν έπαιρνε την μπάλα στα πόδια του ήταν σα να φορτώνει τόνους μπάλας μέσα του. Φτάνει που μια φορά που τον έβαλαν στη θέση του κεντρικού μπακ, καθώς εκείνος σήκωσε το κεφάλι του βρήκε τρεις φορ από πάνω του σα σκιά. Αυτός εκεί, αντί να χάσει την μπάλα εκεί που την πήρε, άρχισε να τρέχει σα τρελός προς το δικό του τέρμα μέχρι να τον φτάσουν οι συμπαίκτες του και να του φωνάξουν "μπούμερανγκ". Μετά απ' αυτό το γεγονός, κανένας μας δε μπορούσε να τον δει ξανά σα σοβαρό stoppers — έγινε ο άνθρωπος με τους περισσότερους λανθασμένους αριθμούς τύπων. Κι όμως εδώ έχουμε έναν stoppers σα τον Μαρκίνιο που όχι μόνο βρίσκει πάντα τον Λούκα σα βρήκε ο Νικηφόρος τον δρόμο του για τη Σκιάθο, αλλά όταν η ομάδα του φωνάζει "πάνω εκεί!" εκείνος σηκώνεται σα ντίζελ στις 3000 στροφές. Ο άλλος εκείνες τις ομάδες στη Βραζιλία ψάχνουν αυτούς τους stoppers που μόνο κάνουν σωστή θέση και τίποτε άλλο; Μα αυτά είναι σα να ψάχνεις έναν ζωγράφο που ξέρει μόνο να τρίβει τα πινέλα του! Μπορεί κάποιος stoppers εκεί έξω να σταθεί δίπλα στον Μαρκίνιο χωρίς να κάψει σπίτι; Να, εκεί είναι το ζήτημα! Ακόμη κι εγώ εδώ που ήμουν αναγκαίος στις οικοδομές πριν κλείσω τα σαράντα, θυμάμαι πως όταν έπρεπε να βγάλεις σωστά το μπετονιέρα εκείνος που στέκονταν δίπλα σου έπρεπε να ξέρει πότε να κουνήσει το χέρι του σωστά αλλιώς όλα γίνονταν χάος. Ο Μαρκίνιος δεν είναι μόνο εκείνος — εκείνος είναι ο τρόπος σκέψης του για όλον τον χώρο μπροστά του. Εσείς πείτε μου... ποιος stoppers εκεί έξω μπορεί να δώσει ασίστ σα εκείνον; Ποιος μπορεί να ανοίξει τον χώρο σα βιβλίο ξεφυλλισμένο ανάμεσα σε δύο κεφάλαια; Την προηγούμενη βδομάδα στον αγώνα με τον ΠΑΣ Γιάννινα είδα εκείνον σα τέρας των ταινιών να φεύγει πάνω αριστερά, κάνει μια πάσα σα σημάδι ιππικού στον Λούκα, κι εκείνος εκεί σκόραρε σα νερό στο βουνό. Κι ο stoppers εκείνος αντί να νιώσει υπερήφανος επειδή είχε δοθεί σωστή πρώτη πάσα, έκανε λάθος στο επόμενο φάουλ κι έδωσε την μπάλα αμέσως στους αντιπάλους σα τον είχαν τυλίξει από πάνω σα σαρδέλα σε κονσέρβα. Άντε βρε παιδιά, ας περιμένουμε να δούμε κι άλλο πού καταλήγουν αυτές οι φήμες... ο χρόνος θα δείξει αν αυτοί εκεί πέρα βρήκαν ήδη εκείνον τον stoppers που δεν χρειάζεται μόνο την θέση του αλλά και την φαντασία ενός ζωγράφου.