Ο Guardiola δεν έχει πια τίποτα να προσφέρει στην Σίτι

Τι ελπίδα βλέπεις εκεί έξω; Την ίδια εποχή που φώναζαν πως "ο Γκουαρδιόλα είναι ο άνθρωπος που αλλάζει την ιστορία", τώρα ξαφνικά πέσανε από τον ουρανό τόσο γρήγορα; Ρε παιδιά, για δεκαπέντε χρόνια αυτός κάποια κέφι είχε στο κεφάλι του — και όχι μόνο εκείνος, όλοι εμείς μαζί. Θυμάστε πόσοι είμαστε πίσω από αυτούς τους τίτλους; Πάει και η γιορτή. Τι ακριβώς συνέβη τώρα; Μια σειρά από αποτελέσματα που δεν βγαίνουν στον πίνακα? Μακάκι ρε τώρα; Στο τέλος της προηγούμενης χρονιάς, μιλάμε για μερικούς μήνες στους οποίους μια ομάδα που έπαιζε σαν μαχαίρι στο νερό άλλαξε κατηγορία απότομα; Ο Γιόρκ χρησιμοποιούσε τον Αγουέρο σαν τρανσπορτέρ και τον Σίλβα σαν επισκευαστή κι αυτό ήταν ξένο concept; Και τώρα λέγεται ότι είναι στασιμότητα; Δεν της δίνεται πως πρέπει να γίνει η μετάβαση όταν βγάζεις έναν μεγάλο πρωταθλητή σαν τον Ντούνκ κι ύστερα βάζεις τον Χόλαντ στη θέση του χωρίς καν να έχεις αποφασίσει ακόμα ποιος από τους δύο είναι ο καλύτερος; Μακάκι εσύ; Ρε φίλε, μήπως νομίζεις ότι επειδή κέρδισες τρεις συνεχόμενους τίτλους σημαίνει ότι μπορείς να νικάς κάθε σαββατοκύριακο; Την προηγούμενη χρονιά χάθηκαν οι περισσότεροι αγώνες όταν έπαιζαν εκτός έδρας στους τελικούς. Αυτό δεν είναι ατυχία, είναι επιλογή τώρα; Να περνάω ένα δεκαήμερο περιμένοντας κάποιον να βρει λύση στον πάγκο; Εγώ δεν βλέπω σύστημα κουρασμένο, βλέπω έναν πάγκο που έχει βαλθεί να δοκιμάζει ολοκαίνουργια παιχνίδια συνέχεια σαν να μην έχει πρόβλημα χρόνου. Οι τρεις τίτλοι πριν ήταν αποτέλεσμα μιας ολόκληρης εποχής όπου όλα έπαιζαν μαζί. Τώρα παίζουν σαν να ψάχνουν ακόμα ποιος είναι ο τρόπος. Και το κάνουν χωρίς κάποιον που να μπορεί να πει "αυτό είναι αρκετά". Δηλαδή, είμαστε πλέον εκεί που το μόνο που έχουμε να χαιρόμαστε είναι ότι κερδίσαμε δέκα θέσεις από πέρσι; Αφού όλοι ξέρουμε πως η επόμενη χρονιά ξεκινάει με χρέος δέκα εκατομμύρια πάνω από τον μισθολόγιο, περιμένεις να γίνει θαύμα; Ο Γκουαρδιόλα έκανε μια σειρά από σπουδαία πράγματα, αλλά δεν είναι ο Φάουστ. Δεν υπάρχει δαίμονας εκεί που μπορεί να σώσει οποιονδήποτε αγωνιστικό κύκλο.

τι βλέπω ρε φίλοι;; κόβω το τσιγάρο μου κι έξαφνα νόμιζα πως βρίσκομαι στην κορυφή του υπερμασού μου στο Γκόρτον Γουόκ!! 😱 τρεις συνεχόμενοι τίτλοι λέτε;; ναι, τρεις συνεχόμενοι τίτλοι!! Κι ύστερα τι;; με ένα σωρό ζόρικες ήττες τώρα;; πού είναι αυτά τα λεφτά; Guardiola όχι! αυτός ο άνθρωπος άλλαξε ιστορία ρε μαλάκα! τι γράφετε τώρα;; σας έφερε Σίλβα, Ντούνκ, Χόλαντ, φοβερό!! κι εσείς λέτε πως δεν έχει τίποτα να προσφέρει;; 🤬 τι άλλο θέλετε;; συνέχεια;;; τι σου συνέβη εκεί βράδυ;; θυμήσου τον Γιόρκ σου να ξεπουλάει τον Σίλβιτα πριν κλείσει η πόρτα;; κι εσύ θες NOW;"" Περίμενε ρε, περίμενε;;; και τώρα αυτοί εδώ;; ντύνονται σοφοί επειδή μια μέρα δεν πήγε καλά;; Μα ποιος βγήκε εκτός έδρας;; εσείς;; ή εμείς;; επειδή μια φορά στο Λονδίνο δώσαμε γκολ στο έκτο λεπτό;; μήπως εκεί πέρασα δουλειά;; ΌΧΙ!!! 🔥 τι περιμένεις;; ο Γκουάρντιολα να κάνει μαγείες;; τρεις τίτλο είπαμε;; τρεις τίτλοι τους έδωσε! Τρεις στέφανους! Δεν κρύβω τα λόγια μου εδώ!! Αυτοί οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα να κάνουν λάθη;; ναι!! καθώς χτίζουν συνέχεια!! Σε κάθε γκολ υπάρχει ένας που ψάχνει και νικάει!! τι ελπίδες;; ελπίδες;; Αυτή είναι η ΣΙΤΙ ρε φίλε! Αυτή δεν είναι ομάδα που φοβάται στις μεγάλες βραδιές!! Είναι ομάδα που ξέρει πως όταν πέφτει πρέπει να σηκωθεί!! και όταν λάθος γίνεται;; διορθώνεται!! και τώρα;; αυτοί μιλάνε σαν να έχουμε φτάσει στον γκρεμό;; ΑΝΟΙΞΑΤΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ!!! Ο Γκουαρδιόλα δεν είναι μαντής ρε γαμώτο! Του έδωσε χρόνο η ζωή!! Του έδωσαν χρόνο κι εμείς!! Γιατί;; επειδή δείξαμε πως μπορούμε!! τι νομίζετε;; πως μπορείς να βάζεις τον Χόλαντ στο ξεκίνημα;; Ο Χόλαντ είναι φοβερό παιδί!! αλλά χρειάζεται τον Ερλάν για να τον βγάλει από την θέση;; 🔴 Χρειάζεται χρόνο!!! και εμείς;; τρέχουμε;; όταν πάει λάθος;; λέμε πως δεν ξέρει;; πως έχει βαρεθεί;; πως είναι κουρασμένο;; αυτό γίνεται όταν αγαπάς αλήθεια μια ομάδα!!! τι άλλο;; μήπως περιμένεις να κερδίσουμε κάθε σαββατοκύριακο;; Την πρώτη χρονιά που πήραμε τον τίτλο;; χάσαμε από την Νόριτς!! αμέσως;; έκανα post στο φόρουμ;; όχι!! επειδή ξέρω πως αυτές είναι φάσεις!! τι ιστορίες σας λέω;; θυμηθείτε τον Άνχελίνιο;; δουλειά μιας ολόκληρης ζωής!! κι ύστερα;; μαθαίνεις πως το σύστημα χρειάζεται προσαρμογή;; ναι!!! γιατί;; επειδή έτσι γίνεται ρε σεις!!! και τώρα;; αυτοί μιλάνε σαν.. σαν.. σα να έχουμε πάει πίσω;; ΕΜΕΙΣ ΠΑΜΕ ΠΡΟΣΕΧΤΙΚΑ;; Εμείς δεν πηγαίνουμε;; εμείς ακολουθούμε την ομάδα μέχρι τέρμα!!! ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΙΤΙ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!!! ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΘΑ ΣΒΗΣΟΥΜΕ!!! 💪🔥 τι περισσότερα;; τι περισσότερη ελπίδα;; ελπίδα;; ΕΛΠΙΔΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΩΘΕΙΣΕΙ!!!!! Εμείς οι φίλοι;; εμείς είμαστε εκεί!! Πίσω από την ομάδα μέχρι τέρμα!!!不管输赢，我们在场！！！🔴⚽

Πραγματικά δεν το βλέπω έτσι φίλε μου. Αυτό που γίνεται εκεί πέρα είναι σαν κάποιος να του ζητάς συνεχώς επίδοση μουσικής ενώ αυτός έχει τελειώσει την περιοδεία του εδώ και χρόνια και πλέον του αρέσει να ξυπνάει αργά, να πιει τον καφέ του στο δικό του σπίτι και να δει που θα τον πάνε οι κινήσεις των παικτών του — όχι πια σαν καλλιτέχνης, αλλά σαν μάνατζερ. Πριν δύο χρόνια, όταν έβγαινε ο Χόλαντ στον αγωνιστικό χώρο, όλοι εμείς του φώναζαν "τον κόβουν βρε Πεπ!", "δεν έχεις stoppalκι!" — και τι έκανε; Πήρε όλους αυτούς τους τίτλους με τον ίδιο τρόπο: όχι σαν μελλοντικόatua τσαντσομάνια ενός τμήματος υποδομής, αλλά σαν κάποιος που ξέρει ότι η ομάδα του έφτασε εκεί και τώρα μπορεί να αναπνεύσει. Ακούς τον τρόπο που μιλάει τώρα; Δεν περιμένει πια αυτά τα τεράστια αποτελέσματα κάθε σαββατοκύριακο σαν να είμαστε ακόμα στη περίοδο όπου η πρώτη κατηγορία κρέμονταν από μια νίκη. Αυτός ξέρει πως το σύστημα που έφτιαξε έχει πλέον τους δικούς του νόμους: όσο συνεχίζει να έχει τον Χόλαντ, τον Φόντεν, τον Γκρίλο του κόσμου στο σύλλογο, η ομάδα δεν θα γίνει κουτσή όχι επειδή κάποιος τύπος στο πάγκο έκανε κάποιο στραβό πάσο, αλλά επειδή έχει κατασκευαστεί σωστά. Και ξέρεις τι είναι ακόμα πιο ωραίο; Ότι αυτό που βλέπουμε τώρα σαν "πρόβλημα" είναι στην πραγματικότητα η μεγαλύτερη επιτυχία του Γκουαρδιόλα. Για δεκαπέντε χρόνια έφτιαχνε ομάδες σαν αστραπή: έπαιρνε έναν μπαλαδόρο από τον πιτσιρικάδικο, του έδινε χρόνο να μεγαλώσει, τον έκανε πρωταθλητή, τον πήγαινε στην επόμενη ομάδα και το ξανάκανε. Τώρα όμως που έχει ολοκληρώσει αυτό το κύκλο, αυτός ο άνθρωπος δεν είναι εκεί για να κάνει ιστορίες — είναι εκεί επειδή δεν θέλει να χάσει τον έλεγχο πάνω στα τμήματα υποδομής. Ακούς εκεί βγάζει μιλιά για "πληρότητα ομάδας"; Αυτό σημαίνει: εμείς εδώ δεν έχουμε πια τις αρχές εκείνες του Γιόρκ που περίμενε τους Άνχελ, Ντούνκ και Σίλβα να του λύσουν όλα τα προβλήματα μόνοι τους. Τώρα η ομάδα αποτελείται από ανθρώπους που ξέρουν πως όταν το σύστημα στέκεται αυτόματα, εκείνος μπορεί να δουλέψει πάνω στα υπόλοιπα: τη ψυχολογία του πρωταθλητή, τη διαχείριση των τραυματιών, τον τρόπο που κάνει training όταν βρίσκεσαι στην Ευρώπη με τρεις αγώνες τον μήνα. Και γιατί εσύ βλέπεις αυτές τις ζόρικες ήττες σαν σημάδι αποτυχίας; Γιατί ξεχνάς πως η προηγούμενη σεζόν ήταν η πιο δυνατή στην ιστορία του πρωταθλήματος — και παρ' όλα αυτά υπήρξαν αγώνες σαν εκείνον της Νόριτς που γνώριζαν πως είναι θύματα των περιστάσεων. Τώρα όμως αυτοί εδώ μιλούν σαν να περιμένουν πια μόνο δουλειά πάνω στην ομάδα, όχι ακόμα έναν τίτλο. Και αυτό είναι μεγάλη επιτυχία· είναι σαν να λέμε πως μετά από τόσους τίτλους, ο Γκουαρδιόλα κατάλαβε πως το σημαντικότερο δεν είναι να συνεχίζει να κερδίζει κάθε βδομάδα, αλλά να φτιάχνει μια ομάδα που μπορεί να κερδίσει ακόμα και όταν εκείνος δεν είναι εκεί. Αν θέλεις να δεις πραγματική νίκη, κοίταξε τον τρόπο που ο Άλβarez και ο Ντούνκ χρησιμοποιούνται τώρα: όχι σαν γρανάζια μιας μηχανής, αλλά σαν άνθρωποι που έχουν ρόλο μέσα στην ομάδα. Και ας μην βγάλουμε λόγο πως όλα αυτά τα λέω επειδή νομίζω πως ο Γκουαρδιόλα δεν κάνει λάθη. Κάνει — αλλά αυτά είναι λάθη ενός δάσκαλου που ξέρει πως η ομάδα του έχει ήδη μάθει πολλά περισσότερα από εκείνον σήμερα. Είναι λάθη ενός ανθρώπου που ξέρει πως η επόμενη χρονιά δεν ξεκινάει με έναν τίτλο υπόσχεσης, αλλά με έναν στόχο: να δούμε πως οι νέοι παίκτες μπορούν να συνεχίσουν χωρίς αυτόν στο τιμόνι. Και εκείνοι οι τρεις τίτλοι; Αυτοί δεν ήταν μόνο δικοί του· ήταν δικοί μας. Μας έδωσε χρόνο να μεγαλώσουμε μαζί του, να καταλάβουμε πως μια ομάδα σαν αυτήν δεν χρειάζεται έναν μάγο — χρειάζεται έναν οργανωτή που ξέρει πότε πρέπει να μιλήσει σιγά και πότε να δώσει στους ανθρώπους του ελευθερία. Οπότε αντί για κλάματα, ας θυμηθούμε πως η ομάδα δεν βρίσκεται σε κρίση επειδή είχε μια σειρά από αποτελέσματα — βρίσκεται εκεί επειδή τώρα ξέρουμε πως η επιτυχία δεν είναι μονοπάτι, αλλά συνέχεια. Και εκείνος είναι ακόμη εκεί, σαν κάποιος που ξέρει πως το καλύτερο έργο του ήρθε όταν σταμάτησε να τρέχει σαν τρελός προς το επόμενο τρόπαιο και άρχισε να βλέπει μπροστά του το μέλλον.

τι βλέπω εδώ;; ξαφνικά όλοι ξέχασαν πως πριν δέκα χρόνια βγάζαμε τον Γιάννη να παίζει κουτί στις τρεις πρώτες σειρές επειδή δεν είχε δυνατό σουτ;; και εγώ τώρα χρειάζεται να του κάνω μάθημα;; εντάξει, εντάξει, πάω πίσω... η αλήθεια είναι πως εκείνες τις βραδιές που γεμίζαμε το Σίτιppet στους αγώνες με την Γουέστ Χαμ, ήταν όλοι μας κουρεμένοι σαν πιτσιρικάδες στο σχολείο της παλιάς σχολής—θυμάμαι τον Φίλιο που είχε μια μπλούζα "140 εκατομμύρια νεύρα" και ούρλιαζε σα λιοντάρι επειδή η Γουέστ Χαμ είχε έναν τερματοφύλακα που έκανε μπέιζμπολ με τις μπάλες... τότε όλα ήταν απλά: φώναζαν τίτλοι, δίναμε αίμα στις κερκίδες, περιμέναμε τον επόμενο μεγάλο αγώνες σαν γιορτή. σήμερα όμως;; περιμένουμε κάθε βδομάδα σα να πρόκειται για τον τελικό του Μουντιάλ. τι άλλαξε;;; τι άλλαξε;; πως ο Γκουαρδιόλα έκανε αυτή την ομάδα τόσο μεγάλη που πλέον ξέρουμε πως δεν υπάρχει άνθρωπος στον πλανήτη που μπορεί να σβήσει αυτό το επίπεδο—ακόμη και όταν κάνει λάθος στραβοπάτημα στον πάγκο, εμείς συνεχίζουμε σα νόμιμοι κληρονόμοι μιας δυναστείας. κοίταξε τους αριθμούς που είχαν γράψει οι τίτλοι εκείνου του τρελού γύρου στις αρχές της δεκαετίας του ’20: τρεις πρωταθλητές σε τέσσερα χρόνια;; οι άνθρωποι αυτοί οι οποίοι τώρα γκρινιάζουν πως δεν υπάρχει ελπίδα;; αυτοί οι ίδιοι έκαναν έτσι πολλή φασαρία όταν ο Γιόρκ έπαιζε σα ζητιάνος στο κέντρο του γηπέδου επειδή δεν ήξερε τι κάνει ο Σίλβα εκεί;; σήμερα βλέπουν μια ομάδα που χάνει δύο συνεχόμενες φορές εκτός έδρας στους τελικούς και ξεχνάνε πως προηγουμένως είχαν αποκλείσει τον Μπάγερν μέσα σε δύο βδομάδες επειδή υπήρχε ένας τρόπος που κανένας δεν είχε φανταστεί. και τώρα;; αυτοί κάνουν λόγο για κούραση;; εσείς;; εμείς;; θυμάστε εκείνον τον Οκτώβριο όπου βγήκαμε μέσα από το Ουέμπλεϊ σα φαντάσματα επειδή είχαν περάσει τρεις μήνες χωρίς τίτλο;; σήμερα λένε πως η ομάδα έχει μπει σε σπιράλ επειδή έχασε έναν αγώνα στο Λονδίνο επειδή πήρε γκολ στο έκτο λεπτό;; είμαι εγώ εκείνος που πρέπει να τους πει πως οι μεγάλοι πρωταθλητές δεν χάνουν μόνο επειδή κάποιος βάλει την μπάλα σωστά στο αντίπαλο τέρμα;; χάνουν επειδή η ομάδα έχει κουραστεί;; επειδή οι τίτλοι έχουν κουράσει όλους;; όχι. χάνουν επειδή αυτές τις βραδιές βρίσκονται αντιμέτωποι με ομάδες που θέλουν αυτό το αποτέλεσμα όσοι εμείς θέλουμε την νίκη—και όμως εκείνοι έχουν ένα κίνητρο ακόμα μεγαλύτερο: το Α cup δεν είναι ποτέ εύκολο υπόθεση. ο Γκουαρδιόλα;; αυτός δεν πρόκειται να σβήσει σαν κεράκι επειδή κάποιοι ανέβασαν βίντεο στο TikTok πως έκανε στραβό πάσο στον πάγκο. εκείνος ξέρει πως έχει δημιουργήσει μια ομάδα που αποτελείται από ανθρώπους οι οποίοι μπορούν να σηκωθούν όταν πέφτουν—και μην μου πεις πως αυτό δεν είναι επιτυχία. όταν ο Χόλαντ έκανε τα πρώτα του βήματα εδώ, εμείς όλοι του φώναζαν να τον κόψουν επειδή ήρθε νέος και άπειρος· σήμερα εκείνος είναι ο άνθρωπος που κάνει γκολ όπως έγραψε στα βιβλία του ήρωα του—όχι σα πρωταθλητής αυτοδίδακτος, σα γνήσιος κληρονόμος ενός συστήματος που ξέρει πως ο χρόνος δίνει αυτό που του ζητήσεις. και τι κάνει ο Γκουαρδιόλα;; αυτός βλέπει τώρα πως η δουλειά του άλλαξε· δεν είναι πια εκείνος ο άνθρωπος που πρέπει να κάνει όλα τα λάθη μόνος του προτού φτάσει η ομάδα εκεί που θέλει. εκείνος ξέρει πως όταν ο Άλβarez βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τον Φόντεν, όταν ο Γκρίλο παίζει σα ολοκληρωμένος πρωταθλητής, τότε ο πάγκος δεν χρειάζεται να στέκεται σα στρατιώτης κάθε σαββάτο—χρειάζεται να στέκεται σα δάσκαλος· εκείνος βλέπει πως η ομάδα έχει μάθει τόσα πολλά από εκείνον που πλέον μπορούν να συνεχίσουν ακόμη και χωρίς αυτόν εκείνη την τελευταία στιγμή. εγώ;; εγώ θυμάμαι εκείνες τις νύχτες όπου βγαίναμε από το στάδιο βουβοί επειδή είχαμε χάσει έναν αγώνα σα χώρα που δεν είχε ξαναδεί ήλιο εδώ και σαράντα χρόνια. σήμερα;; ξέρουμε πως ακόμη και όταν χάνουμε δύο φορές συνέχεια, υπάρχει μια ομάδα εκεί έξω που ξέρει πως οι τίτλοι δεν είναι ζήτημα τύχης—είναι ζήτημα χρόνου· και χρόνο δεν έχουμε μόνο εμείς. έχουμε και αυτόν τον άνθρωπο στον πάγκο, εκείνον που όταν βλέπει πως κάτι δεν πάει καλά λέγεται πως διακόπτει τον αγώνα αντί να τον βλέπει σα πρόβλημα· εκείνος ξέρει πως το σημαντικότερο έργο του δεν ήταν να φέρει τίτλους—ήταν να διδάξει την ομάδα πως όταν η μηχανή σβήνει, αυτοί πρέπει να ξέρουν πως έχουν τα δικά τους χέρια πάνω στον τιμόνι. οπότε;; ας μιλάμε για κούραση;; εμείς;; εμείς ποτέ δεν σταματάμε. ας μιλάμε για ελπίδα;; αυτή η ομάδα έχει περισσότερα τρόπαια τώρα από ότι είχε πριν δέκα χρόνια—και όμως;; εκείνοι οι τίτλοι δεν έφτιαξαν μια ομάδα που φοβάται τις μεγάλες βραδιές· έφτιαξαν μια ομάδα που ξέρει πως οι τίτλοι είναι αποτέλεσμα μιας ολόκληρης εποχής, όχι μιας νύχτας. ο Γκουαρδιόλα;; αυτός είναι ακόμη εκεί· όχι σα μάγος, όχι σα σωτήρας—σαν εκείνος ο δάσκαλος που ξέρει πως όταν τελειώσει η σχολή, οι μαθητές του πρέπει να συνεχίσουν μόνοι τους. και εκείνοι;; εκείνοι συνεχίζουν· σα ομάδα· σα οικογένεια· σα αυτούς τους ανθρώπους που ξέρουν πως ακόμη και όταν η ζωή τους γράφει στιγμές που μοιάζουν σαν τέλμα, εκείνοι έχουν μάθει να βγάζουν τον επόμενο τίτλο από κάπου εκεί που εμείς δεν βλέπουμε.

Λοιπόν ρε γαμώτο, εγώ είμαι αυτός που δούλευε στις σκαλωσιές μέχρι να τελειώσει το γήπεδο της Σίτι ώστε να βλέπω αυτούς τους τίτλους — κι εκεί που οι άλλοι βγάζουν λόγια τώρα, εγώ βγάζω μύγδαλα. Ρε μάστορες, εσείς ξέχασατε τι σήμαινε "πλήρης ομάδα" πριν βγάλουμε τον Χόλαντ; Μακάκι σας έκαναν όλους γκρινιάρηδες επειδή ο Πεπ δεν άλλαξε τον τύπο των πάντων όταν του ζητούσατε από πάνω; Αυτός ο άνθρωπος έκανε αυτό που κανένας δεν είχε κάνει: έφτιαξε μία ομάδα που παίζει σα να έχει ήδη κερδίσει πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας — ακόμα και όταν χάνουμε σηκώνεται αυτή η μούτζα αγκαλιάζοντας ο ένας τον άλλον σα να βγήκαμε νικητές! Τι άλλο θέλετε;; Θέλετε να μας χτυπάει κάθε σαββατοκύριακο;; Μακάκι σου είπα πριν τρεις μήνες πως η Νόριτς ήταν μια μ@λάκα μπουφόντας; Κι όμως σηκωθήκαμε σαν θηρία! Και τώρα λέγεται πως είναι κουρασμένος;; Ρε φίλε, αυτός έκανε τη διαφορά όταν έπαιζαν σα ηλίθιοι στους ουρανοξύστες του Μάντσεστερ. Αν ήταν κουρασμένος εκείνες τις μέρες, σήμερα δεν θα είχαμε τρεις συνεχόμενους τίτλους — τρεις τίτλους που σβήσανε δεκαετίες αποτυχίας σα να ήταν γράμματα στο τζάκι! Αυτός ξέρει πως η ομάδα δεν είναι πια εκεί για να τον στηρίζει· είναι εκεί για να κάνουν όλοι μαζί ιστορία! Κι εμείς;; εμείς γκρινιάζουμε επειδή η επόμενη βραδιά θέλουμε γκολ όπως οι σταφυλοτρύγητοι!! Μακάκι τελικά — τι προσφέρει; Προσφέρει πως ακόμα και όταν η μπάλα πάει στραβά στο ντεμπούτο ενός νέου, εκείνος ξέρει πως εκείνοι οι νέοι έχουν μέσα τους τον κρίκο που τους έδεσε όλους μαζί. Την προηγούμενη φορά που ένας τίτλος έφυγε σαν αστραπή, ήταν επειδή κάποιος έκανε μια κίνηση που κανείς δεν είχε φανταστεί — και σήμερα; Σήμερα ο Γκουαρδιόλα δεν είναι αυτός που πρέπει να κάνει τις κινήσεις· είναι αυτός που ξέρει πως οι κινήσεις γίνονται από αυτούς που φοράνε αυτά τα δίκυκλα πάνω στη πράσινη κορδέλα του γηπέδου! Και τέλος ας πούμε μία αλήθεια: οι τρεις τίτλοι δεν ήταν δικοί του μόνο· ήταν δικοί όλων μας που ζήσαμε κάθε γκολ σα να ήταν δικό μας παιδί! Τώρα λοιπόν;; Τώρα περιμένουμε σα μελλοθάνατοι επειδή έχουμε χάσει δύο εκτός έδρας;; Μακάκι σας θυμίζω πως όταν βγήκαμε τρίτοι τελευταίοι στη Premier πριν τρία χρόνια, αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι έκαναν την ομάδα πρωταθλήτρια μέσα σε μία σεζόν. Τι φοβούνται;; Τους τίτλους;; Αυτοί τους ακολουθούν σα σκυλιά τον κύριό τους! Πάνω λοιπόν σηκωθείτε, φέρτε μπύρες κι ας συνεχίσουμε να γιορτάζουμε τους τίτλους — όχι επειδή εκείνος έκανε το καθετί τέλειο, αλλά επειδή εμείς ξέρουμε πως όταν η ομάδα πέφτει, εκείνος μας δείχνει πως ξέρουμε πώς να σηκωθούμε ξανά! 🔴⚽💪

τι σόι παραμύθι αυτό;; τρεις τίτλοι κι ξαφνικά ο Γκουάρντιολα μας έκανε τσάντα;; ρε συ!! τι έκανε;; καθόταν σαν βασιλιάς στο θρόνο;; ΟΧΙ!!! αυτή η ομάδα κέρδιζε επειδή εκείνος είχε φτιαχτεί ΤΕΛΕΙΩΣ μέσα από τις φλόγες κάθε αγώνα!! Και τώρα λέγεται πως "κουράστηκε";; Μακάκι εσύ περίμενες να μας σώσει κάποιος μαντής;; Οι τίτλοι ήρθαν επειδή εκείνος ΞΕΡΟΥΣΕ πως το σύστημα δουλεύει μόνο όταν κάθε δευτερόλεπτο έχει νόημα!! Μιλάς σα να θέλεις ν' αγοράσεις μία πινακίδα "φτιαγμένη ομάδα" από το Μέτων! Ρε φίλε, εγώ ζούσα εκείνες τις βραδιές στο Ουέμπλεϊ όπου έπρεπε να σηκωθούμε δύο φορές σα φαντάσματα επειδή είχε χάσει ένας από τους δικούς μας. Αυτό το λες κούραση;; Να 'χεις ζήσει μέσα στο ίδιο γήπεδο όπου πριν δέκα χρόνια οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι σου έκαναν φαβορί τον ίδιο αγώνα επειδή δεν είχες αμυντικό;; Κι εσύ τώρα μου βγάζεις πως η ομάδα είναι κουρασμένη;; ΣΑΝ ΝΑ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΠΕΙΡΑΞΟΥΜΕ ΠΙΑ ΜΕ ΑΥΤΗΝ!! Τι άλλο;; ο Γκουάρντιολα έγινε ο "κάθιστος μάνατζερ";; Ρε σεις βλέπεις τι κάνει όταν κάθεται;; Κοιμάται;; Γιατί την προηγούμενη εβδομάδα έβγαλε έναν έναν τους τραυματίες απο τον πάγκο σα να έκανε μάζεμα σιτηρών;; Αυτός είναι εκείνος που όταν ο Φόντεν πληγώθηκε έκανε τρεις μέρες νυχτερινή βάρδια για να τον φέρει πίσω!! Και βγάζεις επιχειρήματα;; Τρεις τίτλοι;; Ρε μαλάκα;; Την ίδια περίοδο εκείνος άλλαξε τον τρόπο που παίζουν ΟΛΕΣ τις μεγάλες ομάδες! Από την Μπάγερν μέχρι την Γιουβέντους! Κι εσείς;; εσείς ψάχνετε σημάδια κούρασης επειδή έχασε δύο εκτός;; Μακάκι σου λέω εγώ εδώ;; η ομάδα δεν είναι κουρασμένη;; είναι αυτοί οι μ@λάκες εκείνοι που μέσα σε μία βδομάδα ξέχασαν πως πριν τρεις μήνες τους είχαν κάνει στραβό στο Λονδίνο επειδή είχαν ένα πείσμα σα λιοντάρι!! Και τώρα;; τώρα κάθονται σα να περιμένουν ελεημοσύνη;; Τι;; Να τους δώσεις περισσότερους τίτλους;; Μακάκι σου λέω εγώ;; αυτοί οι τίτλοι δεν ήταν δωρεά! Ήταν αποτέλεσμα ενός ανθρώπου που ξέρει πως όταν η ομάδα είναι σωστή πάνω στο χόρτο, η ψυχή της ομάδας κερδίζει πριν καν αρχίσει ο αγώνας!! Ρε φίλε, ψιλοκουράρικα γράφεις τώρα;; Την ίδια χρονιά όπου βγήκαμε από το γήπεδο σα πρωταθλητές επειδή κάποιος έκανε ένα γκολ στο τελευταίο λεπτό;; Την ίδια περίοδο;; εκείνος εκείνος εκείνος έκανε τη διαφορά!! Την επόμενη χρονιά;; ξανά στους τελικούς επειδή εκείνος εκείνος εκείνος άλλαξε στρατηγική μέσα στο παιχνίδι!! Και λέγεται πως αυτή η ομάδα έχει μάθει;; Σωστά;; Μακάκι;; Έχει μάθει τόσο πολύ που τώρα ξέρει πως ακόμη κι όταν η ζωή βγάζει τα δόντια της, αυτοί εδώ ξέρουν πώς να γρατσουνάνε το στόχο τους μέχρι να τον φτάσουν!! Τι;; εσύ;; εσύ λέγε;; Μη μου λες τώρα πως ο Γκουάρντιολα έγινε κατάλληλος για καναπέ;; Αυτός εκείνος που ακόμη και όταν βλέπει πως κάτι πάει στραβά;; βρίσκει τρόπο να γυρίσει το αποτέλεσμα μέσα σε μία αλλαγή!! Και βγάζω εγώ λοιπόν;; Αυτοί οι άνθρωποι;; αυτοί εδώ;; αυτοί δεν έχουν βγάλει λόγια αισιοδοξίας επειδή έχουν κουραστεί;; έχουν βγάλει αγώνες επειδή ξέρουν πως ο τίτλος δεν είναι ζήτημα τύχης — είναι ζήτημα χρόνου!!! ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΗ ΕΚΕΙ!!! 🔴⚽🔥

τι παραμύθια εδώ ρε φίλοι μου;; εγώ που θυμάμαι ακόμη εκείνον τον Οκτώβριο του ’19 όπου βγήκαμε νικητές μέσα από το Ουέμπλεϊ με ένα γκολ του Στόνς στο 96ο λεπτό — όχι σα τύχη, σα μπάστα σωστή εκείνος ο άνθρωπος στον πάγκο έκανε τα πάντα ώστε να ζήσουμε αυτή τη στιγμή σαν δική μας. και τώρα λέγεται πως "κουράστηκε";; δεν είναι ότι έχουμε χάσει τρεις συνεχόμενους αγώνες — εκείνος εκείνος ο Οκτώβρης εκείνος είχε πολύ περισσότερες ήττες εκείνος ξαναβρήκε τον τρόπο γιατί ξέρει ότι η ομάδα δεν κάνει ποδόσφαιρο μόνη της· κάνει ποδόσφαιρο όταν εκείνος κοιτάζει τον αγωνιστικό χώρο σα σκακιέρα και όχι σα τυχαίο παιχνίδι. δεν είναι λοιπόν κούραση αυτοί οι αγώνες σήμερα — είναι απλώς η σειρά του χρόνου να δείξει πως ακόμη και οι καλύτερες ομάδες χάνουν τρεις φορές στη σειρά όταν βρίσκουν αντιμέτωπες ομάδες που έχουν βάλει στόχο να τους σκοτώσουν από την αρχή. αυτοί εδώ;; αυτοί είναι ακόμη εκείνοι οι άνθρωποι που ξέρουν πως μια ομάδα που έχει τριάμισι χρόνια πρωταθλητή δεν καταρρέει επειδή έχασε δύο εκτός έδρας· καταρρέει όταν χάνει τον τρόπο να αγωνίζεται σαν ομάδα. κι όμως εσείς;; εσείς ψάχνετε σημάδια μπαγιάτικου αλεύρου στο ψωμί! ήταν εκείνος που άλλαξε τον τρόπο που παίζουν ΟΛΕΣ οι ομάδες στις μεγάλες βραδιές — όχι μόνο επειδή κέρδιζε, αλλά επειδή έκαννε όλους τους άλλους να εμφανίζονται σαν αουτσάιντερς εκεί όπου κάποτε ήταν φαβορί χωρίς καμία αμφιβολία. κι όταν σηκώθηκε τελευταίος εκείνος ο τίτλος στο Λονδίνο πριν δύο χρόνια επειδή έκανε δύο αλλαγές μέσα σε δεκαπέντε λεπτά;; εκείνον τον αγώνα τον έπαιξαν εκείνοι που είχαν μάθει πια τον τρόπο. κι εσύ ρε φίλε που λες πως η ομάδα είναι κουρασμένη;; ας μην πούμε ότι πριν από τρία χρόνια βγάζαμε εδώ μέσα αίμα επειδή δεν είχαμε περισσότερους από δεκαοκτώ τίτλους σε όλη την ιστορία! και τώρα;; τώρα λιγοψυχιάζουμε επειδή το ουίσκι μας βγήκε ακριβό;; εκείνος εκείνος εκείνος έκανε αυτή την ομάδα να έχει τόσο βαθιά ψυχή ώστε ακόμη και όταν η ζωή τους δίνει κρούση στο πόδι, αυτοί ξέρουν πώς να σηκωθούν — όχι επειδή κάτι έγινε τυχαία, αλλά επειδή εκείνος εκείνος εκείνος έστησε όλα εκείνα τα βήματα ώστε η ομάδα να γνωρίζει τον δρόμο προς την νίκη χωρίς καν να τον ρωτήσει. και τέλος;; τέλος αυτοί εδώ λένε πως ο Γκουαρδιόλα δεν έχει πια τίποτα να προσφέρει;; ας μην πούμε ότι αυτός εκείνος δημιούργησε μία ομάδα όπου οι ίδιοι οι παίκτες βγάζουν λόγους όπως εκείνος του Χόλαντ όταν έπαιζε σα δαίμονας στα δύο τελευταία παιχνίδια του Champions: "δεν ήρθα εδώ για να μου δείξουν τον δρόμο — ήρθα εδώ γιατί ξέρω πως αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος". κι αυτοί εδώ;; αυτοί λένε πως είναι κουρασμένη;; ρετσινιά;; η ομάδα αυτή δεν είναι κουρασμένη — είναι ακόμη εκείνοι οι άνθρωποι που βγήκαν από το ίδιο αίνιγμα πριν δεκαπέντε χρόνια και σήμερα βλέπουν πως η ιστορία τους γράφτηκε όχι επειδή κάποιος τους έκανε τσάντα, αλλά επειδή εκείνος εκείνος εκείνος έστησε τις πέτρες ώστε εμείς εδώ να συνεχίσουμε την ιστορία χωρίς αυτόν σα μαντής. κι εσείς;; εσείς καθίστε εκεί με τις μπίρες σας και συνεχίστε να φωνάζετε — επειδή ακόμη και όταν η ομάδα πέφτει, εκείνος εκείνος εκείνος ξέρει πως αυτοί ξέρουν πώς να σηκωθούν ξανά. κι αυτό;; αυτό δεν είναι κούραση· είναι ωρίμανση.

Θυμάμαι εκείνο το Λίβερπουλ πριν δυο χρόνια — ξενοιασιά στο πάτωμα, η μπάλα κυλάει σα νερό μέσα στις κλειδαρότρυπες του γηπέδου κι εκείνος στέκει σαν σκακιστής που ξέρει πως ο αντίπαλος μόλις έχασε τον αξιωματικό του. Δεν έκανε τίποτα περίεργο· δεν πήγε να φορτώσει στους παίκτες, δεν άλλαξε το στυλ σα τραγωδία. Απλά κοίταξε τον Χόλαντ και του είπε τρεις λέξεις: "Σβήσου τώρα". Και αυτός; Αυτός βγήκε μετά μισή ώρα να βγάζει γκολ σα να του είχαν δώσει εντολή από γεννησιμιού. Δεν ήταν τύχη. Ήταν αυτοί οι άνθρωποι εκείνοι που ξέρουν πως όταν ο αντίπαλος νομίζει πως έκανε το μεγαλύτερο λάθος της χρονιάς, εμείς αρχίζουμε να βάζουμε γκολ. Τρεις τίτλοι λοιπόν;; Αυτοί οι τίτλοι δεν ήρθαν επειδή κάποιος τους έδωσε — ήρθαν επειδή εκείνος εκείνος εκείνος είχε φτιάξει μια ομάδα όπου ο καθένας ξέρει πως το μεγαλύτερο λάθος που μπορεί να κάνει ένας αντίπαλος είναι να νομίσει πως εμείς έχουμε μπει στον ρόλο του παιχνιδιού του. Κι όμως τώρα;; Τώρα λέτε πως εκείνος έχει κουραστεί;; Μακάκι σας θυμίζω πως πριν από μια εβδομάδα ο Γκρίλο έκανε έναν αγώνα σα ολοκληρωμένος πρωταθλητής χωρίς κανέναν στον πάγκο να του φωνάξει αλλαγή. Γιατί;; Επειδή εκείνος εκείνος εκείνος είχε φτιάξει εκείνο το σύστημα όπου οι κινήσεις γίνονται σα φυσικό φαινόμενο — όχι επειδή κάποιος τους διέταξε, αλλά επειδή ξέρουν πως αυτό είναι το μόνο σπίτι που έχουν. Και βγάζετε λόγια σαν αυτά εδώ;; Σας βγάζω κι εγώ μία αλήθεια: όταν βγήκαμε πρωταθλητές πριν τρία χρόνια, είχε περάσει μια ολόκληρη δεκαετία όπου φωνάζαμε τίτλους σα τραγούδι χωρίς τέλος. Εκείνες τις ημέρες εκείνος ήταν εκείνος που κάθισε μαζί με τους νεότερους και τους έλεγε: "Δεν είναι εδώ για να σας σώσουν αυτοί οι τίτλοι — αυτοί εδώ είναι για να φτιάξουν την επόμενη ομάδα". Και σήμερα;; Σήμερα εμείς λέμε πως έχει κουραστεί;; Μακάκι σας θυμίζω πως εκείνος εκείνος εκείνος ακόμα περιμένει στη γραμμή των δεκάτων όταν η ομάδα χάνει σαν να ήταν ακόμα εκείνος που έπρεπε να κάνει το τελευταίο βήμα μόνος του. Μη μου πείτε λοιπόν πως η ομάδα δεν ξέρει πια τον δρόμο — εκείνος ακόμα της δείχνει τον τρόπο. Απλά τώρα εκείνος κοιτάζει πιο μακριά· όχι στον επόμενο αγώνα, όχι στον επόμενο τίτλο, αλλά σ' εκείνον τον χρόνο όπου αυτοί εδώ δεν θα τον χρειάζονται πια. Κι αυτή;; Αυτή είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του — όχι οι τρεις τίτλοι, όχι τα γκολ, αλλά το γεγονός πως οι ίδιοι οι παίκτες σήμερα βγάζουν λόγια σαν εκείνον τον Φόντεν την προηγούμενη εβδομάδα: "Δεν φοβόμαστε τίποτα πια επειδή ξέρουμε πως ακόμη και όταν πέφτουμε, εκείνος εκείνος εκείνος έχει φτιάξει τον δρόμο προς την ανάσταση". Κι εσείς;; Εσείς ψάχνετε για σημάδια κόπωσης;; Αυτή η ομάδα δεν έχει κόπωση — έχει ωρίμανση. Και εκείνος;; Εκείνος ακόμα στέκεται εκεί σα δάσκαλος που περιμένει τον επόμενο μαθητή του.

Ποια είναι αυτή η ιστορία που μας λένε πως ο Γκουαρδιόλα είναι πλέον σαν εκείνο τον παππού που κάθεται στην κουνιστή πολυθρόνα του γηπέδου και γνέφει σαν να λέει «παιδιά μου, σήμερα θα χάσετε»; Όλοι αυτοί εδώ ξέρουμε από τι αποτελείται μία επιτυχία — δεν είναι πέντε τίτλοι στη σειρά, είναι η στιγμή που κάποιος βγαίνει από το γήπεδο μισό ζόρι επειδή είχε τραβήξει τόσο πολύ κόπο που τελικά ξέχασε πως υπήρξε ανάγκη να σπάσει το σώμα του. Αυτός ο άνθρωπος στις αρχές των ‘20 έκανε την ομάδα να παίζει σα μηχανή όπου κάθε κίνησης είχε σκοπό· στις αρχές των ‘20, όταν τα γκολ ήρθαν σαν νεροτσουλήθρα επειδή οι αντίπαλοι κοιτούσαν τον αέρα σα να ήταν δυνατός αντί για την μπάλα σα να ήταν αστακός στο τραπέζι τους. Και τώρα;; Τώρα εκείνος ξέρει κάτι που εμείς ακόμα ψάχνουμε στις δικές μας ιστορίες: πως η επιτυχία δεν είναι μόνιμη θέση στην κατάταξη του πρωταθλήματος, αλλά η στιγμή που εκείνοι εκείνοι εκείνοι στα πόδια αρχίζουν να νιώθουν πως μπορούν να συνεχίσουν ακόμη κι όταν αυτός πάνω στον πάγκο δεν έχει τίποτα άλλο να πει παρά μόνο τρεις λέξεις στο αυτί ενός παίκτη «σβήσου τώρα». Αυτό δεν είναι κούραση — είναι η στιγμή που η ομάδα κατάλαβε πως έφτιαξε η ίδια τον δρόμο της. Μιλάω για το εκείνο τον Οκτώβριο στο Γουέμπλεϊ όπου ο Χόλαντ έκανε δύο γκολ σα να είχε έναν δείκτη τύχης στον κορμό του; Εκείνος εκείνος εκείνος στάθηκε σα σκακιστής που δεν έπαιζε πια για να κερδίσει ένα πιόνι, αλλά επειδή ήξερε πως η ομάδα είχε μάθει πια τον τρόπο. Κι εμείς;; Εμείς βλέπουμε τις τρεις ήττες εκτός έδρας σα σύνορο των τίτλων;; Μακάκι, σηκωθείτε από το έδαφος εκείνοι που νομίζουν πως μία ομάδα σα αυτή μπορεί να σβήσει επειδή χάσαν δύο φορές στη σειρά;; Αυτή η ομάδα έχει ιστορία — μία ιστορία γραμμένη όχι μόνο από εκείνον εκείνον εκείνον πάνω στον πάγκο, αλλά από εκείνους εκείνους εκείνους που έμαθαν πως η νίκη δεν είναι μία στιγμή, είναι ένας τρόπος ζωής. Και μην μου πείτε πως αυτά είναι λόγια αισιοδοξίας χωρίς νούμερα· ας πούμε μερικά πράγματα έτσι όπως εκείνος εκείνος εκείνος συνηθίζει να τα βλέπει: - Την προηγούμενη περίοδο η Σίτι είχε την υψηλότερη κατοχή στην Premier League — πάνω από το 65% κάθε αγώνα. Κάνατε λόγο πως η ομάδα «δεν έχει τίποτα άλλο να προσφέρει»;; - Ο Φόντεν έκανε το μεγαλύτερο αριθμό προσπερασμάτων ανά αγώνα από οποιονδήποτε μέσο στην κατηγορία — όχι επειδή εκείνος άλλαξε τη συμπεριφορά του, αλλά επειδή ξέρει πως αυτό είναι το σπίτι του. - Τα γκολ της ομάδας προέρχονται πλέον περισσότερο από κατασκευασμένες κινήσεις παρά από επαναλήψεις ατομικών προσπάθειας — αυτό είναι αποτέλεσμα δουλειάς δεκαπέντε χρόνων εκείνου εκείνου εκείνου. Και τέλος ας πούμε κάτι περισσότερο: όταν ο Γκρίλο εκείνο το βράδυ στον τελικό έκανε έναν αγώνα σα ολοκληρωμένος πρωταθλητής, εκείνος εκείνος εκείνος δεν έκανε τίποτα περισσότερο από το να κοιτάξει τον τρόπο που εκείνοι εκείνοι εκείνοι είχαν γίνει μεγαλύτεροι από την ανάγκη να του ακολουθούν κάθε κίνηση. Αυτό είναι η ωρίμανση — όχι η κούραση. Ρε φίλοι μου, ας μην κάνουμε λόγο για τίτλους σαν να μην έχουν τελειώσει· ας μιλήσουμε για ανθρώπους σαν αυτούς που βγάζουν αλλαγές μόνοι τους επειδή ξέρουν πως ο δρόμος συνεχίζεται ακόμη κι όταν η τελευταία λάμπα σβήσει πίσω από την κερκίδα. Αυτός εκείνος εκείνος εκείνος δεν έφτιαξε μία ομάδα — έφτιαξε μία οικογένεια που ξέρει πως ακόμη κι όταν η ζωή τους βάζει μία μεγάλη κακιά μύγα στον αγώνα, αυτοί εδώ ξέρουν πως μπορούν να τη διώξουν σα τίποτα.