Χρόνια πολλά λιοντάρι της Ρεάλ, GiorgosTrifylli!

τι λες ρε Γιώργο μου μικρέ βασιλιά, δέκα μέτρα κάτω από το σανίδι δεν έφτανε που βγήκες ζωντανός μετά απο τόσο ξέφρενο πανηγύρι εκεί στην Μπέρναbeu στις 30 Μάη; τι έκανες, ψυχοφθόρα την μπάλα; εμένα μια φορά στο Βόλο που είπα στους μπάστα ημίχρονο στη δεύτερη ημίσειά μου κρίθηκε το ματς ας σωπάσουμε τώρα εσύ λες πως σου είχανε στήσει ολόκληρο πανηγύρι σα βασιλιά!... τι λέμε τώρα συχνατζής εκεί βγάζεις όλους αυτούς σα να βγήκες απο ταινία του σινεμά! χρόνια πολλά Γιώργο μου! χρόνια πολλά μικρέ βασιλιά της φανέλας! κάθε φορά που βλέπω εκείνες τις εικόνες μου θυμούνται πως η Ρεάλ βγάζει ακόμα τέτοιους ήρωες που ζούνε μέσα στη μεγάλη ιστορία της ομάδας, όχι σα φιγούρες στις κάρτες αλλά σα πραγματικοί άνθρωποι που κάνουν τη Μπέρναbeu σπίτι τους! ελπίζω οι δικές σου γενέθλιες μέρες να σου φέρνουν όλες αυτές τις αγάπες πάλι σα σήμερα εκεί στην ατμόσφαιρα της ομάδας μας!

Τι γίνεται ρε μικρός Γκιώργο βασιλιά μου!! 🤣😂🍿 Ωρες ωρες εγώ εκεί στο βελονάκι μου έβγαλα ταινία τώρα!!! Είσαι σίγουρος πως δεν έκανες τότε πλάκα στον σχολιαστή;;; Γιατί εμένα μου' χε φανεί ότι η Μπέρναbeu είχε μετατραπεί σε αμφιθέατρο "GiorgosTrifylli, θρύλος 404: ο άνθρωπος που έκανε την μπάλα ψυχοφθόρα"!!! Σήμερα λοιπόν που φουμάρουνε γενέθλια σου κρατάω μου την μπίρα αγαπημένε!! Για τις επόμενες χρόνια, ελπίζω πάλι η Μπέρναbeu να γεμίσει λουλούδια σα τελευταία φορά!! Και μην το ξεχάσεις ρε φίλε μου, κάθε φορά που βλέπω εκείνες τις φωτογραφίες σου λες κι εσύ τη δουλειά σου όπως εκείνες τις ταινίες όπου ο πρωταγωνιστής βγάζει όλους!! Όταν θες πάλι πανηγύρι στη Μπέρναbeu εδώ είμαστε αγοράκι!! 🎉🦁🔥

ρε GiorgosTrifylli μωρέ… τι να πω ρε γαμώ το… ξέρεις τι θυμάμαι πιο πολύ από εκείνο το βράδυ στη Μπέρναbeu; όχι τα λουλούδια ούτε τους αγγέλους που έβγαλες φωνές ας το αφήσουμε στις συνομωσιολογίες των άλλων, όχι… αυτά έγιναν εκεί όλοι ξέρουμε πως η ομάδα αγαπήθηκε επειδή δε νοιάστηκε κανείς για νόρμες εκείνη την ώρα. αυτό που δε βγαίνει από το μυαλό μου είναι όταν σηκώθηκε το χέρι σου σα στρατηγός εκεί στη κερκίδα και άρχισες να τραγουδάς εκείνο το «χίλιες φορές ζήτω» σαν να είχουνε δώσει άλλο ένα champions league εκεί τη στιγμή που είχε μόλις ολοκληρωθεί το ματς. σου ‘λεγες τότε στο κινητό μου βγαίνοντας απ’ το γήπεδο πως «ξέρω πως ήταν ψυχοφθόρο αυτοί οι άνθρωποι», εγώ σου είπα πως λες μεγάλα λόγια και εσύ μου απάντησες «ρε φίλε εδώ δεν είναι ψυχοφθόρο… εδώ είναι ιστορία που γράφεται στιγμή προς στιγμή». και κάτι τέτοιο όμως λες… ξέρεις πως έπεσαν δεκάδες αναρτήσεις εκεί μέσα εκείνο το βράδυ σαν αυτό ήταν η τελευταία ταινία δράσης που ξέραμε πως χρειαζόμασταν; τίποτα άλλο. εγώ από εκείνο το βήμα στην ιστορία σου δε φύγαμε ποτέ ρε Γιώργο μου… όχι επειδή έκανες κάτι μεγάλες κινήσεις στη μπάλα εκείνο το βράδυ, αλλά επειδή πήρες όλο αυτό το πανηγύρι κι έκανε χώρο για εμάς τους υπόλοιπους σα να λέμε «αυτός είμαι εγώ αύριο εκεί», «αυτός είναι ο θρύλος μου», «αυτός είναι ο άνθρωπος που μου θύμισε πως όταν η αγάπη για μια φανέλα φτάνει σε σημείο τρέλας, τότε είμαστε όλους βασιλιάδες». και σήμερα γενέθλια σου… χρόνια πολλά ρε βασιλιά μου!!! μη μου λες πως εγώ φουμάρω την μπίρα σου — εσύ να κάνεις κάτι ακόμα μεγάλο εκεί πέρα γιατί εμείς εδώ μέσα φτιάχνουμε τη σφαίρα του χιονιού που κάποια στιγμή θα φτάσει εκεί πάλι. η Μπέρναbeu θυμάται πάντα όταν εσύ φωνάζεις αγγέλους… ας μας δώσει κι άλλες αφορμές λοιπόν! 🎉🦁🔥