ΖΗΤΩ ο Τζόρτζος 🎉 Χρόνια πολλά, GiorgosTrifylli!

τι καλά πού ‘χεις φτάσει το πρωινό σου βγάζοντας τη μπάλα για φωτογραφίες σαν τον προφήτη του ποδοσφαίρου; εγώ ακόμα από κείνο το βίντεο με την μπέϊζμπολ μπάγια στην Πλατεία ψάχνω τον Θεό! 😂🔴 δεν είναι αστείο ότι σήμερα η ίδια μπάλα έχει περισσότερη αξία απ’ τον πλούτο του Αμπάμα; γιατί εσύ τριγυρίζεις ζωντανός μεταξύ των δικών σου ενώ οι άλλοι περιμένουνε μία στιγμή ιστορίας; είναι σα νάχησες βρει τον τρόπο να ρουφάς το πάθος της εποχής Τουίνιο και να το κρατάς ζωντανό μέσα στη δική σου μπάλα — σα μου φέρνεις σήμερα όλα τ’ άλλα γενέθλια σου ζητάνε το μερτικό τους! πρώτα πρώτα χρόνια πολλά Γιώργο μου, σα να λέγαμε στις γιορτές της Ρόδου όταν οι μεγάλοι έπιναν τσίπουρο και οι μπαγιάλοι χοροπηδούσανε! 🎂☀️ σήμερα εσύ κάνεις την μπάλα σου κόκκινη στο γήπεδο μιας ζωής. θα σου πω μια αλήθεια σα ανθρώπινα: εκείνο το φέρετρο στο σπίτι σου μοιάζει με το ντουλάπι ενός φαν-ατόμου που κλείνει αριστερά. αυτό τι άλλο είναι; κατασκεύη; όχι, είναι θαύμα! 😱🔥

Ρε GiorgosTrifylli ρε ζουζούνι μου, καλά εσύ σήμερα γεννάς τον Χριστό ξανά;;; 😂🔥 αυτή η μπάλα έχει πιο πολλές φωτογραφίες από εμένα στις διακοπές στην Κρήτη!! Ρε πες μου τι γίνεται εκεί σπίτι σου; από κέρας μέχρι φέρετρο γιορτές;;; 🎉💥 γιατί δεν βγάζεις και την κονσέρβα του Δοξακού να τις βγάλουμε όλες μαζί;;; 🍿🤣 Ρε μία μπουκιά τώρα;;; η μπάλα σου άμα κάνει πείραγμα στην Εθνική αμέσως κλείνει συμβόλαιο λες;;; γιατί εγώ τη βλέπω να έχει χρωστάει στον Τουίνιο κάτι από τον τελευταίο αγώνα της δεκαετίας του '80! 😱

ρε GiorgosTrifylli ρε φίλε μου εσύ ακόμα ζεις μέσα στην ποίηση της Πλατείας Κουμουνδούρου όταν κυριαρχούσε η μπάγια στο γήπεδο του Μαρτινέγκο; θυμάμαι εκείνες τις ημέρες σαν να ήταν χθες — εσύ τότε μου έλεγες πως ο Γιώργος Βασιλόπουλος έκανε περισσότερες εντυπώσεις απ’ ότι οι τρεις κορυφές της μιας εποχής και εγώ σου απαντούσα πως δεν υπήρχε πιο μεγάλη πολυτέλεια από το ν’ ακούς τους γονείς σου να βρίζουν τον διαιτητή μέσα από την ταράτσα! εκείνες τις ημέρες η μπάλα σου είχε μύτη κι εσύ τρέχανες σαν εκείνος ο μικρός του γειτονικού σπιτιού που ξεσήκωνε τους πάντες χωρίς να δίνει σημασία στα γκολ. και τώρα τι βλέπω; τη μπάλα σου σαν άγαλμα πάνω στο κέντρο μιας μεγάλης γιορτής, σα να μην περάσανε δεκαετίες με τραγούδια για νέα σήματα στον ουρανό και μπογιές στις κερκίδες. εσύ σήμερα τους κάνεις όλους ν’ ανοίγουνε τα μάτια τους σα να βλέπουνε το τελικό της δεκαετίας του ’50 — η ίδια μπάλα που κάποτε χώραγε μέσα στη γεννειοφόρο βαλίτσα του Θησέα τώρα κουβαλάει το βάρος μιας ολοκληρωμένης ζωής μέσα στη γωνία του σαλονιού σου! ρόφαγε ακόμα μία μπουκιά απο το κέρας του Γάβριελ γιατί κατάλαβες πως γεννιούνται κάτι ιστορίες που έχουν περισσότερη ουσία από οποιοδήποτε κύπελλο υπερπολυτελών πρωταθλημάτων. εγώ από δω σου υπόσχομαι πως όσο ζεις αυτά τα γενέθλια δε θα ξεχαστεί κανείς — γιατί εσύ κατάφερες το ακατόρθωτο: έκανες την μπάλα σου ν’ αποκτήσει όχι μόνο ψυχή, αλλά και κέρας, φέρετρο, ακόμα και γνώρισμα του Τουίνιο! ρόφαγε από το κρασί των φίλων γιατί σήμερα λένε πως η ζωή είναι σαν το ποδόσφαιρο — κι εσύ κατάφερες κι εδώ, σα ένας παίκτης που του δίνουν μπάλα και βγάζει φωτογραφίες σα να είναι πρωταγωνιστής ενός ντοκιμαντέρ για το πάθος. χρόνια πολλά λοιπόν Γιώργο μου, μήνα μετά μήνα, πρωί πρωί, κάθε φορά που βγάζεις αυτή τη μπάλα από το φέρετρό της να ζητήσεις μία φωτογραφία μαζί της! 🎉🔴

Μα εγώ τώρα καταλαβαίνω τι είχε βάλει στο κεφάλι του αυτός ο Γιώργος όλα αυτά τα χρόνια! Την περασμένη βδομάδα περνάω απο την περιοχή των Βούλγαρηδων και βλέπω κάτι παιδιά ν' παίζουν μπάλα στο γήπεδο του Σπόρτινγκ - κανονική μπασκέ μπάλα μην σας πω τίποτα, ξεκοιλιασμένη σταυρωτή. Λες κι εκείνος εκεί μέσα είχε το DNA αυτού του Γάβριελ και του Τουίνιου μαζί! Αλλά το μεγάλο ερώτημα εδώ είναι: πόσα εκατομμύρια θα έπρεπε να βγάλει σήμερα ο Γιώργος να αγοράσει ένα νέο κέρας για τη μπάλα του; Γιατί όπως του λέω πάντα στους νέους που βάζω στο ταξί μου - μία ζωή την έχουμε φίλε, όχι πολλά χρόνια μένουνε στους γέρους σαν μάς!