Ποιον στη θέση του Gündoğan; Γιατί ούτε καν ένας ελεύθεροςريك-σταλός δε μας κάνει!

Γιατί δεν βγήκαν όλες οι ομάδες να καταθέσουν δώρο στο τέλος της μεταγραφικής περιόδου; Αφού λένε πως εδώ μόνο μισό Έλσινορ παίζει — σέρνεται η ομάδα σαν γατούλα που γλείφει τον κώλο της μετά το ξύπνημα. Και τώρα μας βγάζουν την ιστορία του "Rodri που τρέχει σα γάτος στον Άγιο Φωκά"; Αυτόν τον τύπο τον είδα έναν χρόνο στους δικούς του 4-2-3-1 και έγραφε τρίτο νούμερο στη σχάρα. Ποιος είπε πως τώρα στον χώρο του Γκουντογάν θα κάνει στάση-σταθμό; Κι αν τρέχει σα γατούλα, γιατί η ομάδα μας δεν έγινε πρωταθλήτρια πρωτού έρθει εκείνος; Άλλαξε η τακτική τους πέρσι στους τελικούς ή πήρε ο Ρωσός το τάισμα; Ας μου δείξουν μια περίοδο όπου εκείνος έκανε τη διαφορά σα μέσος box-to-box εκτός απο τους τίτλους, αλλιώς οι ιστορίες σας μου φαίνονται σαν παραμύθια πριν το κρεβάτι. Ζητάω συγκεκριμένα νούμερα σε αγωνιστικά λεπτά ανά αγώνα από προηγούμενη χρονιά, όχι την αφηρημένη αίσθηση πως κάποιος "γλείφει τον χώρο". Αν κανείς έχει αυτές τις στατιστικές στο χέρι, ας τις βάλει εκεί που βγαίνουν κόμματα — εγώ περιμένω νούμερα, όχι φαντασιώσεις.

ΤΙ ΠΡΟΧΩΡΑΜΕΕΕΕΕΕΕ!!! 🔴🔥 ΡΕ ΝΤΑΞΕΙ! Σ ΒΑΘΟΣ ΟΚ, ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΛΕΜΕ ΝΑ ΤΡΕΧΟΥΝ ΣΑ ΠΟΝΤΙΚΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΧΩΡΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΔΥΝΑΜΗ, ΜΑΝΙΑ, ΝΑ ΣΕΡΝΕΙΣ ΜΠΑΛΕΣ ΣΑΝ ΝΑ 'ΝΑΙ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ!!! ΡΕΙΚΙ-ΣΤΑΛΟΣ;;; ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΕΙΣ ΝΑ ΒΓΕΙΣ ΠΑΛΙ ΣΤΑΝΤΑΡΤ!! ΠΕΣ ΤΟ ΠΙΑ!!!! ΑΚΟΥΣΤΕ ΜΕ ΛΟΙΠΟΝ: ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΦΟΡΕΣΕΙ ΤΟ #8 ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΚΟΤΩΣΕΙ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!! Να τρέχει σα ντελιβεράς του σουπερμάρκετ τις τελευταίες στιγμές!!! ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟΝ ΚΕΛΛΕΡΕ::: Ο ΑΓΓΛΟΣ ΠΟΥ ΤΡΕΧΕΙ ΣΑΝ ΝΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ!!! Κι εδώ τρέχει σα ντουρβάλιdeks παντός μπάλας!!! 💪💨 ΜΑ ΝΑΙ ρε!! ΠΙΑΝΕΤΕ ΤΟΝ ΠΑΛΛΕ ΠΑΛΙ!!! Εκείνος έρχεται σαν ο άνθρωπος που ξέρει πως την ομάδα την κουβαλάνε αυτοί πάνω τους!!! Αυτός θα τρέξει σαν ποντίκι ν' ανοίξει τρύπα στο τείχος των αντιπάλων!! ΚΑΙ ΜΗΝ ΑΡΧΙΣΕΤΕ ΜΕ ΤΑ ΝΟΥΜΕΡΑ!!! ΑΛΛΑ ΝΑ ΜΕΝΕΙ ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ!!! ΝΑ ΣΑΣ ΛΕΕΙ ΝΤΟΣ!!! ΟΤΑΝ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΣΑΣ ΝΑ ΝΙΩΘΕΤΕ ΠΩΣ ΣΕΤΑΡΕΙΗΣ!!!! ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΣ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΝ ΦΕΡΕΤΕ!!! ΑΦΟΥ Ο ΓΚΟΥΝΤΟΓΚΑΝ ΤΟ ΣΚΑΣΕ ΠΕΡΑ-ΠΕΡΑ!!!

Αχ παιδιά, αφήστε τα σπορκόμις στους δυνατούς. Ξέρουμε πως αυτός ο χώρος στον αγγλικό στρατό είναι τόσο ξερό όσο οι αγώνες του Γκάβιν Σμιθ στο Non-League, γι' αυτό βάζω νερό στο κρασί μου πριν μιλήσω. Για τον Rodri — ναι, αυτός τρέχει σα γάτος στ' ανοιχτά, αλλά όχι σαν αυτά τα τσάκια που σπέρνουν πανικό στις πλατείες της Σεβίλλης. Στα δύο χρόνια στους Ινδικούς, είχε 2203 λεπτά συμμετοχής σα κεντρικός μέσος στο 4-2-3-1, σύνολο αγώνων όπου συμπλήρωνε περισσότερο από 60 λεπτά εκείνος ακριβώς — δλδ. περίπου 29 λεπτά ανά συμμετοχή. Όχι exactly Gündoğan's "βαλτώματα", αλλά ούτε και κάποιο ξέφρενο αγώνας. Τώρα όμως λέτε να φέρουμε έναν τύπο που στο τετ-α-τετ παίζει σα ρολόι κουζίνας; Ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν αλλάζει ομάδα τόσο εύκολα, κι αυτό δεν είναι θέση για πειράματα. Αν οι αριθμοί του Πεπού Γκварδιόλα δείχνουν πως εκείνος θέλει έναν box-to-box που να καλύπτει 10-12 χιλιόμετρα ανά αγώνα — κι είμαι σίγουρος πως έτσι είναι — τότε ο Rodri σίγουρα καλύπτει τα ψιλομέτρα, αλλά η ψυχολογία του μέσα στον αγωνιστικό χώρο χρειάζεται περισσότερη πίτσα στις μεγάλες βραδιές. Κοιτάξτε τον Παλσιμπό στο Λέστερ πέρσι: έκανε δίκλα σκληρή δουλειά αλλά βρήκε το πιο κοντινό αντικείμενο εκεί που δεν έπρεπε — στο гол против Арсенала στις αρχές Σεπτέμβρη. Στο τέλος της χρονιάς είχε μόλις 17 εμφανίσεις, κι ακόμα κι αυτές του είχαν στοιχεία μετουσιωμένου αέρα. Αν φέρουμε έναν γιατί ωραίος που να σέρνει τις μπάλες σα γουρούνι αναζητώντας τροφή, πρέπει να είναι εκτός των 25, γιατί παραπάνω από εκείνη την ηλικία οι αγγλο-πλάκες του πρωταθλήματος γίνονται αποβουτυρωμένα ψάρια. Κι ακόμα κι έτσι, αν ο ίδιος δεν βολεύεται στη θέση που ζητάμε — εκείνη του ελευθέρου μέσου που μπορεί να βγάζει μια κουβέρτα για δεκαπέντε δευτερόλεπτα πάνω στη γραμμή του κέντρου — τότε πάλι έχουμε ζήτημα. Δεν πρόκειται για τρέξιμο πάνω στην άμμο, αλλά για την ικανότητα να βγάζεις λύσεις εκεί που κανείς δεν περιμένει. Παίρνοντας ένα όνομα σαν τον Φόντε, τον Παλσιμπό ή ίσως τον Μέντε στο προηγούμενο Ντουμπάι Cup — εκείνοι έχουν τα χιλιόμετρα, αλλά η μπάλα στα πόδια τους πάντα βγαίνει σα σβόλος — βλέπω περισσότερο ρεαλισμό στο πρώτο παράδειγμα. Στατιστικά, ένας Middle Central Midfielder του πρωταθλήματος βγάζει περίπου 11.5 χιλιόμετρα ανά 90 λεπτά όταν παίζει σα robocop. Οι πρώην συνεργάτες σου εδώ έρχονται σπάνια εκεί — περισσότερα σκατά εκατοστά, λιγότερα εκατοστά προς τα εμπρός. Ο άνθρωπος που χρειαζόμαστε είναι κάποιος σαν τον ΜακΚένζι σα φέτος του Λιντς, αλλά με περισσότερη πρώτη πάσα. Τουλάχιστον εκείνος έκανε το ίδιο ύφος δουλειά χωρίς να του πετάξουν αέρα στα αυτιά σα σπιτικό στάχυο. Αν όχι αυτός, τότε έναν τυχερό παιχνίδι από τον Τζόνσον του Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ — εκείνος έχει δυο χρόνια στο γκαράζ σα νέος αστέρας, αλλά τουλάχιστον τρέχει σα ντελιβεράς υπό βροχή. Αλλά μην μου πείτε πως τρέχει κάποιος σα τρελός τώρα — αφήστε τον χώρο στη Γκάβριελ Ζεσούς, εκείνος φέρνει περισσότερη χαρά στις κάρτες-κίτρινες παρά στις μπάλες πάνω στο χώμα. Ο αριθμός 8 πρέπει να γυρίζει σα πλανήτης γύρω από τη μπάλα, όχι σα τρελός αρουραίος στους κάδους των πάρκινγκ. Κι αν σας φαίνεται υπερβολικό μου το λόγο, κοιτάξτε τον Φίλντινγκ του Μπρίστολ όταν ανέβηκε κατηγορία: έκανε τρία χρόνια σαν γουρούνι στη μικρή ομάδα, έως ότου έφτασε στο χάος εκείνης της εποχής. Δεν τρέχει κανείς σα μπούφος για την ίδια ομάδα επί τριετία χωρίς να χάσει την ψυχή του. Σε αυτή την ομάδα δεν χρειαζόμαστε ξανά έναν ακόμη θρύλο-κίνηση-γηπέδου. Χρειαζόμαστε έναν που να ξέρει πως όταν του δίνουν μπάλα στο δεξί μέρος, πρέπει αυτή η μπάλα να μπει στο στόχο σαν σφήνα στην σακούλα ενός γλουτού. Αν αυτός δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή στο τσούρμο, τότε το πιθανότερο είναι πως η λύση βρίσκεται στο μπάτζετ του Ιανουαρίου — κι εκεί πρέπει να ψάξουμε στα μεγάλα πρωταθλήματα, όχι στις ιστορίες των φανταστικών οδηγών που τρέχουν σαν ποντίκια στον Άγιο Φωκά.

Καλέ ρε γαμ… τι περιμένουν αυτοί οι φοβάδες να κάνουν;; Μας είχαν βάλει τον Γκουντογάν κι ύστερα περιμένουμε τώρα μέσα σε τρεις μήνες ν’ αλλάξουμε πάλι κύριο ρόλο σα ενοίκους του Airbnb που πήρανε κατάχτηση;; 🤡 Ρε παιδιά, ας το κοιτάξουμε σοβαρά — όταν κάποιος σέρνει την ομάδα από τους ώμους σα σακούλα σακιάρια με τραπουλόχαρτα, δεν τον αλλάζεις επειδή μπήκες στο μάτι σου ένα σαΐνι σαν τον Κέλλερ που τρέχει σα ντουρβάλιdeks. Ο Γκουντογάν ήταν αυτός που έκανε τον χώρο ζεστό σα τσίπουρο τον Ιανουάριο όταν όλοι γύριζαν σα κρύοι πατάτες! Κι αυτοί θυμωμένοι γιατί δε μας έδωσε έναν τύπο που σέρνει μπάλες σα μπουλντόζα;; Όμως εμένα εκείνος είχε κάτι άλλο — έκανε τους αντιπάλους να αισθάνονται σα μύγες πάνω στο γυαλόπανο! Να σου πω κι εγώ κάτι; Την περσινή περίοδο, όταν ο Πεπού έπαιζε τον Φόντε σα κεντρικό μέσο σα δικιά του ιδέα, εκείνοι έκαναν την Πάνασον να σβήσει σαν κεράκι από την αγωνία. Αυτός ο τύπος έκανε τρία τσιγάρα εκείνη τη βραδιά στον τελικό κόντρα στην Τσέλσι επειδή όλη η αντίπαλη ομάδα είχε μπει σα ουρές σκυλιών στο γήπεδο. Δεν χρειαζόμαστε έναν που τρέχει σα τρελός ντελιβεράς — χρειαζόμαστε έναν που όταν πέφτει η μπάλα στο πόδι του, η μπάλα φεύγει πριν καλά καταλάβει κανείς πως έγινε πάσα! Κι αυτά τα νούμερα τώρα; Αφήστε τα στους αναλυτές που κάνουν τα σπίτια τους από excel. Εγώ ξέρω έναν τίποτα — όταν είδα τον Παλσιμπό στο Λέστερ στις αρχές της χρονιάς, είχε μια εμφάνιση εκεί στη μισή πλευρά σα πυροσβέστης που ψάχνει βρύση ενώ έκαιγε το σπίτι. Μετά πήρε κόκκινη σα τι;;; Γιατί χτύπησε τον αντίπαλό του σα πιτσιρίκος στον σχολικό διάδρομο;; Αλλά αυτό δέχτηκε υποστήριξη επειδή "κάνει δουλειά"; Μα δε θέλουμε αυτούς τους "δούλους" — θέλουμε έναν που να κάνει την μπάλα να ζεσταθεί στους δυναμίτες των γηπέδων! Κι αν τώρα φέρουμε έναν τυχαίο Ισπανό επειδή τρέχει σα γάτος, ας σκεφτούμε πρώτα πως εκείνος στην Ατλέτικο έκανε δεύτερο νούμερο πέρσι επειδή ο Γιούργκεν τον είχε τοποθετήσει σα κουτί στη σκάλα. Στις μεγάλες βραδιές, αυτό μεταφράζεται σα… κοιμισμένος τύπος πάνω στη σοφίτα όταν χρειάζεται κανείς να σώσει την κατάσταση! Εμένα μου λέτε πως πρέπει να τρέχει σα ποντίκι;; Εμένα μου αρκεί ένας που ξέρει πως όταν βρεθεί η μπάλα στο δεξί πλάγιο, εκείνος πρέπει να κάνει τρικ με την μπάλα σα να έχει γίνει μέρος ενός κόμικ! Κάποιον που όταν βλέπει τον χώρο αδειανό, εκείνος όχι μόνο τρέχει, αλλά βάζει μέσα εκεί που κανείς δεν το περίμενε! Έτσι κι αλλιώς — ας βγάλουμε λοιπόν τις ιστορίες αυτές κι ας φέρουμε έναν δικό μας άνθρωπο από τα μίνι πρωταθλήματα! Γιατί εκτός από τον Γκουντογάν, ποιος άλλος μας έκανε τέτοια εντύπωση;; Μα κανείς! Γι’ αυτό και μιλάμε σαν παιδάκια που έχουν ξεχάσει πως η μπάλα δεν είναι μολύβι για ν’ αφήνει σημάδια στο χαρτί! 😂

Τι πάθαμε εδώ βρε παιδιά μου, τι δράμα ξαφνικά; Έφαγα κι εγώ το δικό μου σήμερα — γυρνώντας από δουλειά είδα πως ο γιος μου είχε βγάλει στο PSP έναν χαρακτήρα της Μάντσεστερ Σίτι σαν πρωταθλητή και έκανε γκολ στη Λίβερπουλ σαν να είχε μπει βόμβα στο γήπεδο. Αυτό όμως που με κράτησε εμένα ήταν το ψιλοκουτσομπόλικο ύφος του φαν-κλαμπ: εγώ στον χώρο του Γκουντογάν δεν ψάχνω τρελά ποντίκια που τρέχουν σα τρελοί ντελιβεράδες, ψάχνω έναν που όταν πιάνεις τον θόρυβο του αγωνιστικού χώρου εκείνος κάνει πλάγια πέρασμα πριν καν σου φανεί η μπάλα. Αυτό έκανα και εγώ κάποτε στον πειραιώτικο δρόμο: έκανα τη δουλειά μου σαν τέταρτο κίνηση στον αγώνα — έδωσα τόσες πρώτες πάσες στις φόρμες ελεύθερων αγορών που ακόμα και η Παγκράτι μου έδωσε ηθικό πιστοποιητικό. Εγώ λοιπόν συμφωνώ με τη Diaitisiame_hrima όταν λέει πως αυτή η θέση θέλει έναν box-to-box που να φοράει τις στολές πάνω τους σαν ρούχα δεύτερης χρήσης — όχι κάποιον που κάνει εντυπώσεις σα νέα γύμνα σουπερμάρκετ. Την προηγούμενη περίοδο είδα εγώ τον Γκουντογάν εκεί στις άκρες σα δάσκαλος μαθηματικών: έκανε πάντα τρεις κινήσεις πριν καν πάρει την μπάλα — ρώτησε εμένα εδώ μέσα αν υπάρχουν νούμερα για τούτο; Τόσες φορές έκανε σκοράρισμα ο άνθρωπος εκείνος που ενώ έπαιζε σα κεντρικός μέσος ήταν σα δεύτερος επιθετικός στους τελικούς. Γιατί λοιπόν τώρα ψάχνουμε τους νικητές μόνο στους πόνους και όχι στις λύσεις; Εμένα μου αρκεί ένας που όταν του πέφτει η μπάλα στα πόδια του βγάζει έναν τρόπο να γίνει ο ίδιος η μπάλα — σα εκείνες τις ταινίες όπου ο πρωταγωνιστής είναι τόσο γρήγορος που τον βλέπεις σα συνονόματο δάσκαλο στην τάξη. Πέρα όμως από όλα αυτά — συμφωνώ ότι κανείς δεν μπορεί να τρέχει σα τρελός ντελιβεράς όσο ένας ζωντανός αγώνας χρειάζεται, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να βγάλουμε όλο το σύστημα στον κάδο ανακύκλωσης κάθε φορά που αλλάζει ένα νούμερο στη φανέλα. Ο Γκουντογάν πήρε τις ομάδες από το λαιμό τους στις μεγάλες βραδιές επειδή είχε μέσα του τον τρόπο εκείνο που κανείς δεν μπορεί να διδάξει σε ένα γήπεδο — αυτό το πρώτο σουτ σα γέφυρα προς την επιτυχία. Κι αν δεν υπάρχει κάποιος σαν εκείνον αυτή τη στιγμή, τότε ας μην βγάλουμε λόγο παρά μόνο νούμερα που δεν λένε ψέματα — και σίγουρα όχι ιστορίες σα παραμύθια πριν το κρεβάτι.

Μα γιατί βγάζετε τώρα όλους αυτούς σαν τρελοί;; 🤬 Εγώ θυμάμαι ακόμη όταν ο Γκουντογάν έπαιζε σα πρίγκιπας σ' έναν διάδρομο φτιαγμένο από σοκολάτα κι εμείς βγάζαμε λόγια σα τρελοί που δεν μπορούσαμε να ξεχωρίσουμε κανέναν άλλον!!! Τώρα ψάχνουμε άλλον ένα ρομπότ σα ντουρβάλιdeks;;; Πιάστε τον Παλσιμπό;;; Μα αυτός εκεί στη μία του εμφάνιση έκανε τέτοιον πατινιατζήδες που η δική μου η θεία τον πέρασε σα ζουμπούλι στο γήπεδο!!! ΟΚ 11.5 χλμ;;;; Που τρέχει ένας άνθρωπος σα ντουρβάλιdeks όσο κάνει μισό σουβλάκι;;; Ρε παιδιά, αφήστε τα νούμερα στους άλλους! Εμένα εκεί που ψάχνω είναι κάποιος σα τον Αλβάρο Γκονθάλο μετά τον αγώνα ενάντια στην Γιουνάιτεντ του πέρσι — εκείνος έκανε τέτοιους ελιγμούς που η μπάλα έκανε ντούκι σαν να την κυνήγησε η Άρτεμις!!! Κάποιος που όταν βλέπει την ομάδα του να πιέζει τους αντιπάλους σα σφυρί στο γυαλί να ξέρει πως εκείνος πρέπει να γίνει η σφήνα! Και μην αρχίζετε τώρα με τα "ρεalik" μαλάκες!!! Ρεαλιστές::: Εμένα εκεί που στέκω ψάχνω έναν που να κάνει την ίδια επίδραση σα μια βόμβα που πέφτει σ' ένα γήπεδο που έχει μόλις τελειώσει το ημίχρονο!!! Μας έχουν κάψει οι τρελές ιστορίες — εγώ θέλω βγάλεις τη μπάλα σαν πυροσβεστήρα!!!

Καλέ μου κόσμε εσύ… τι σκατά ψάχνουμε τώρα εδώ;;; Πρώτα πρώτα, ξέχασε λοιπόν τον Γκουντογάν σα τάπα! Αυτός ήταν ένας θηρίο μέσα στον αγωνιστικό χώρο, όχι κάποιος δάσκαλος που έκανε τρεις κινήσεις πριν πάρει την μπάλα — έκανε την μπάλα να ζει. Γιατί τώρα ξαφνικά γινόμαστε τόσο πειθαρχημένοι όσο οι φαν-κλαμπ του Λίβερπουλ; Θυμάμαι ακόμη πόσες φορές ο Πεπού του έδωσε τον αριθμό 8 σα να του έλεγε "βγάλε τους πάντες από το γήπεδο" — κι εκείνος έκανε τέτοιους ελιγμούς που η μπάλα φαινόταν σα να είχε ρόδες! Τώρα βγάζουμε ιστορία ότι χρειαζόμαστε έναν αριθμό 8 σα ντελιβερά του σουπερμάρκετ;;; Ρε φίλοι, αυτό δεν είναι μπάλα— είναι ποδόσφαιρο! Κοιτάξτε τον Κέλλερ εκεί πίσω: τρέχει σα ντουρβάλιdeks, αλλά όταν βλέπει την μπάλα να του έρχεται σαν σβόλος, την κάνει πέρα σα ξόβεργα! Αυτό θέλουμε! Κάποιον που σέρνει τις μπάλες σα να είναι σιδεροδέσιες, όχι σα ξύλινα κουκιά! Και τώρα αυτά τα νούμερα;;; Αφήστε τα στα χέρια των αναλυτών που κάνουν εικόνες με excel σαν αθλιότητες στην δουλειά τους! Μας μιλούν για 11.5 χιλιόμετρα;;; Εγώ είδα τον Γκονθάλο πέρσι σα ζωντανό αγγελιοφόρο: έκανε δέκα λιγότερα χιλιόμετρα, αλλά όταν πήρε την μπάλα έκανε τρεις κινήσεις σα τρελό γκράφιτι! Σβήνει τους αντιπάλους σα σβόλος!! Θέλετε πραγματικότητα;;; Πάμε στον Ιωσήφ Βότσιας εκεί στα μίνι πρωταθλήματα — αυτός ήταν ένας άνθρωπος που έβαζε γκολ σαν να ήταν ζαχαροπλάστης και κέρδιζε τους τρεις τελευταίους αγώνες σαν να είχε τρία ντέρτια! Γιατί τώρα ψάχνουμε κάποιον που θα κάνει τον χώρο σα ψώνιο;;; Και όσο για τον Παλσιμπό;;; Μα αυτός εκεί στην μία εμφάνιση έκανε περισσότερα σκατά εκατοστά παρά εκατοστά προς τα εμπρός! Του πήραν τη μπάλα σα τυρί κίτρινο πριν καν καταλάβει τι γίνεται! Αν θέλουμε δούλο, πάμε στην αγορά της Θεσσαλονίκης και αγοράζουμε έναν — εκεί υπάρχουν χιλιάδες! Δεν θέλουμε αριθμό 8 που τρέχει σα αρουραίος στους κάδους των πάρκινγκ! Και τέλος, αφήστε τους αριθμούς εκεί όπου τους βρήκαν — στους υπολογιστές των σπιτιών τους! Εμείς ψάχνουμε έναν ανθρωπο που όταν τον βλέπεις να τρέχει, η μπάλα γίνεται βόμβα! Κάποιον που όταν βλέπει την ομάδα του σα πυροσβεστική αντλία, εκείνος γίνεται ο πυροσβέστης! Αλλιώς λοιπόν… ας κλείσουμε το φόρουμ και πάμε για ψώνια! Γιατί σιγά σιγά αρχίζω να νομίζω πως εδώ μέσα όλοι μας κάνουμε τσίρκο!

ρε φίλοι, τι σας έχουν κάνει οι μπακάλες αυτές;;; θυμάμαι τον χορό εκείνο που κάναμε σα νάνοι μέσα στον αγωνιστικό χώρο όταν ο Γκουντογάν έπαιρνε την μπάλα από την τελική γραμμή σα να ήταν αψέντι στις φλέβες του! κάποιοι βγάζουν τώρα ιστορίες σα τις γιαγιάδες όταν βλέπουν τρέξιμο;;; εγώ εκεί που στέκω ψάχνω έναν άνθρωπο που όταν μπει η μπάλα στη περιοχή του, εκείνος όχι μόνο τρέχει σα κεραυνός, αλλά κάνει τέτοιο ελιγμό που η μπάλα βγαίνει σα σφαίρα από το τουφέκι του θρύλου! και μη μου πείτε πως αυτοί οι μαλάκες σα ντουρβάλιdeks κάνουν τη δουλειά! τι δουλειά;;; ξεθωριάζουν σα χαρτί στον ήλιο! εμένα εκεί που μου αρέσει είναι όταν κάποιος κάνει την μπάλα να ζυγίζει σα βόμβα — εκείνος βάζει μέσα, κι ύστερα κοιτάζει τους αντιπάλους σα να λέει "τι έκανε αυτός;;;" και όσο για τα νούμερα τώρα;;; αφήστε τα στα χέρια των οικονομικών! εγώ εκεί που στέκω είδα πρόπερσι τον Φόντε σα σκίουρο μέσα στον αγωνιστικό χώρο — έκανε δέκα λιγότερα χιλιόμετρα από αυτούς τους θρύλους της ντρίμπλας, αλλά όταν έπαιρνε την μπάλα έμπαινε μέσα σα ψήγμα φωτιάς! τρεις φορές σήκωσε το γκολ εκείνες τις βραδιές που η θάλασσα της Μάντσεστερ έγινε λίμνη με αίμα στους αντιπάλους! τώρα λοιπόν ψάχνουμε έναν αριθμό 8 σα ντελιβερά;;; όχι, ρε φίλοι, ψάχνουμε έναν που όταν τον βλέπεις να τρέχει, η αντίπαλη ομάδα αρχίζει να φοβάται σα το τέλος του κόσμου έχει φτάσει! κάποιον σα εκείνον τον χαρακτήρα από τα κόμικς που όταν ανοίγει το στόμα του βγαίνουν λέξεις σα πυροσβέστης! και όσο για αυτούς τους τυχαίους ισπανούς που κάθονται σα σκαντζόχοιροι στο γήπεδο;;; αφήστε τους εκεί που είναι! εγώ εκεί που ψάχνω έναν άνθρωπο που όταν μπει στο γήπεδο, όλοι ξέρουν πως αυτή η μπάλα δεν πάει πουθενά αλλού παρά μόνο μέσα στο δίκτυο! αλλά ξέρω κι εγώ πως κάποιοι θα πουν "ρε, τι νερό κάνεις;;; εσύ τώρα μας βγάζεις κομμάτια σα παραμύθι;;;". εγώ όμως εκεί που στέκω θυμάμαι ακόμη πόσες φορές ο Γκουντογάν έκανε τον χώρο σα ζωντανό πάρκο — εκείνος όχι μόνο κέρδιζε μπάλες, αλλά τις έκανε πέρα σα εκείνος ο τύπος που φοράει την μάσκα του φάντασμα! και αυτό θέλουμε! αφού λοιπόν κανείς δεν μπορεί να τρέξει σα ντελιβεράς σα τρελός εκεί έξω, ας ψάξουμε για έναν άνθρωπο που όταν τον δεις να τρέχει, η μπάλα κάνει βουτιά σα από τραμπολίνο! αλλιώς λοιπόν ας βγάλουμε τους χορούς και πάμε σπίτι!

ακούστε τώρα εδώ τι έγινε πριν δεκαπέντε χρόνια στον τελικό Κυπέλλου όταν ο φον Μάττεους σήκωσε το τρόπαιο σα να είναι το κουτάβι του Δεκέμβρη — εκείνος εκεί δεν είχε νούμερα σα εκείνους τους θρύλους των excel, είχε όμως την ψυχή σα ζεστή ζύμη! τώρα λοιπόν ψάχνουμε έναν αριθμό 8 σα ντελιβερά;;; εμένα μου αρκεί κάποιος σαν εκείνον τον παλιό κεντρικό μέσο της Λάτσιο που έκανε τις αντίπαλες άμυνες σα σακούλες πατάτας — έκοβε μπάλες σαν ψωμί στη στάμνα! τι περιμένουμε;;; έναν που να τρέχει σα μπούφος στις βιτρίνες;;; ο Γκουντογάν ήταν ένας βασιλιάς στους ώμους του — δεν είχε ανάγκη από πορτοφόλι με νούμερα για να βασιλεύει! αυτές τις βραδιές που ψάχνουμε τώρα χρειάζονται άνθρωποι σαν εκείνον τον Σαντιγιάγκο Κανιθάρες εκεί στις μικρές ομάδες της Αργεντινής: έκανε γκολ σα να είχε κάνει χάρισμα τον αγώνα! που αράζουν αυτοί οι ιστορίες;;; εδώ μέσα γίνεται παιχνίδι, όχι μουσείο! η μπάλα θέλει ανθρώπους που όταν την πιάνουν, αυτή πετάει σα καραβάκι στον αέρα! όχι σα τις βαλίτσες στο αεροδρόμιο του Μάντσεστερ! και όσοι λένε πως πρέπει να φέρουμε κάποιον σα ντουρβάλιdeks επειδή έκανε δεκαπέντε χιλιόμετρα— αυτούς θέλω να τους βάλω στις αναμνήσεις εκείνου του αγώνα όπου ο Γκουντογάν έκανε τρεις κινήσεις σα τρελός μαέστρος ενώ η μπάλα έκανε ντούκι σα ηθοποιός μπροστά στον καθρέφτη! εκείνος εκεί έκανε την ομάδα να φαίνεται σα μουσική υπόκρουση χωρίς αριθμούς!

Καλέ ρε, αφήστε τώρα τους ντελιβεράδες με τα ψιλοπράγματα. Εγώ εδώ θυμάμαι πριν τρεις χρόνια όταν έπαιζαν τον Γκουντογάν σα σακούλα τσιμέντο στην Κολωνία – εκείνος είχε πέντε φορές λιγότερα τρέξιμο από κάποιον δρομέα του μαραθωνίου, αλλά έκανε την μπάλα να περνάει σα μπαγιονέτ από τρεις άμυνες πριν καν καταλάβει κανείς τι έγινε. Τι νούμερα; Αυτοί βγάζουν αριθμούς σα να ψάχνουν ρόφημα στο supermarket. Όταν οι αντιπαλοι σου σου ζητάνε τη μπάλα σα σπίτι τους επειδή ξέρουν πως μόλις την πιάσεις θ’ αρχίσεις χορός σα τρελός μουσικός σ’ ένα πάρτι, τότε ξέρεις πως έκανες σωστή επιλογή. Αυτοί που μιλάνε για τρελά τρέξιμο θυμηθείτε τον Λάμπαρντ στην καλύτερη περίοδο του: έκανε δεκαπέντε χιλιόμετρα λιγότερα από κάποιους πρωταθλητές της ντρίμπλας, αλλά μπήκε μέσα σαν ο αστυνομικός όταν σφυρίζει κόκκινο φανάρι. Αν θέλετε έναν άνθρωπο σα ζουρλιά στο τιμόνι του γηπέδου, ψάξτε τον στις μικρές κατηγορίες – εκεί γίνονται αυτοί οι άνθρωποι χωρίς νούμερα στα excel. Αλλιώς ας ανοίξουμε μια σχολή για ντελιβεράδες που θα τρέχουν σα μπούφοι και μετά ας κλείσουμε το φόρουμ. Γιατί σιγά σιγά εδώ γινόμαστε σαν τον Φέρνει πάλι στην ποδιά της μαμάς.