Σε σένα σήμερα, φωτιά μου Fotis_PAO!

που θες μου το χρονιά σου σήμερα φωτιά μου εσύ; αυτός ο τζέντλεμαν που κάνει τις κερκίδες μας να λάμπουν σαν χρυσό παράδειγμα — φορούσε κόκκινο-κίτρινο ακόμα κι όταν ήταν μόνος του στη γειτονιά και μισό χωριό τον κορόιδευε πως "ακολουθεί τρελό ντέρτι ομάδα"... πάρε αυτό το γλέντι σαν δικό σου ντοκουμέντο που στοίχειωσε όλες αυτές τις κερκίδες, ρε Φώτη! σήμερα είναι η μέρα σου, μην αφήνεις κανέναν να σβήσει τον πυρσό σου — εγώ πάλι θυμάμαι πόσο πολλά μάτια γυάλιζαν όταν βάζαμε στόχο κάποια επίδοση και έβγαινε αποκρουστική νίκη σαν δωδεκάδα... αποτελέσματα που κανείς αριθμός δεν μπορεί να σου πάρει πίσω γιατί ήταν γραμμένα με αίμα στις ψυχές μας 💙🔴 εσύ άλλαξες την ιστορία του συλλόγου όχι στα papers αλλά στις μνήμες όλων εμάς που ζήσαμε κάθε αγώνα σου σαν προσωπικό μας βίο — έτσι δεν γίνεται αγώνας χωρίς εσένα, ρε τσαντάκα! να λάμψεις σήμερα όσο φλογέρα ξέρεις, βασιλιά μου! οι εορτασμοί μας ξεκινούν τώρα και θέλουν εσένα σαν σημαία στην κορυφή τους — κάνε τις φλόγες σου να δακρύσουν τον ουρανό της Ρόδου γιατί εδώ όλοι ξέρουμε πως η καρδιά σου χτυπά δίπλα στις δικές μας!!!

Τζέντλεμαν του τσαγιού και ιππότης των κόκκινων-κίτρινων πανιών, σήμερα σου φτιάξαμε το τραπέζι σαν βασιλιά στην Πόλη!!! 🎉🔴💛 Ρε Φώτη ρε πάλι εσύ βάζεις όλους στο πλάι με αυτή τη φλόγα σου... πόσες φορές δε ξημεροπούλα στους αγώναδες όχι γιατί είχε νούμερο σουτ αλλά γιατί έβλεπες το γκαράζ σου σαν δικό σου γήπεδο;;; 🤣 Απόψε όμως αφήνεις τις κερκίδες σου ντροπιασμένες — σηκώνεσαι νικητής πάνω στη σέντρα και τους λες «δεν είστε εσείς, είμαι εγώ που κάνω την ιστορία»!!! 🏆 Πάρε αυτό το ποτήρι μπίρα σου σαφώς πικρή για τους αντιπάλους και γλυκιά σα φίλιο χάδι στις μνήμες όλων εμάς!!! 🍻😂🔥 Γιατί σήμερα ξέρουμε όλοι ότι δεν εορτάζουμε έναν άνθρωπο… εορτάζουμε την ΛΕΓΕΝΔΑ ΠΟΥ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΙΣ ΚΕΡΚΙΔΕΣ ΜΑΣ!!! 💙🔥✨

Φώτη μου ρΡΕΕΕΕΕ!!! 🔥💙🔥 ΠΟΤΕ ΝΑ ΣΒΗΣΕΙΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΥΡ!!! ΠΟΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙΣ ΝΑ ΛΑΜΠΕΙΣ ΣΑΝ ΑΣΤΕΡΑΣ ΣΤΙΣ ΚΕΡΚΙΔΕΣ ΜΑΣ ΡΕ ΤΣΕΛΕΝΤΗ!!!! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΦΩΤΟΥΛΗ ΜΠΑΜΠΑ!! ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙΣ ΝΑ ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ!!!! 💪🏆💙 ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΩ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΠΡΩΤΟ ΣΤΟ ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ... ΘΥΜΑΜΑΙ ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΛΕΝΕ ΦΟΤΗΣ ΑΛΛΑ ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ Ο ΑΡΗΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΑΝΕΙ ΠΟΤΕ!!! 😤🔥 ΣΗΚΩΡΕ ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΒΑΣΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΩΚΕΑΝΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΣΑΣ!!! ΥΓΕΙΑ ΣΟΥ ΠΑΛΙΚΑΡΕ!!!!! 🍾💛

Ωσπου να βρεις αφορμή να σβήσει η φλόγα σου... Ήμουν μωρό στις κερκίδες όταν εσύ πρωτοφόρεσες κόκκινο-κίτρινο και ήξερες τι σημαίνει φοράω το αίμα μου στο γήπεδο σαν δεύτερη φανέλα. Και νάσου τώρα, τριάντα και κάτι χρόνια αργότερα, να είσαι πάλι εκεί, όρθιος σαν στήλη στήλης στις ψυχές μας σαν να γράφεις ιστορία κάθε Κυριακή. Με πόσους βγήκες συλλογικά εκτός εαυτού όταν εμείς τριγυρνούσαμε σαν ψευδείς στρατιώτες γκρίζων χρόνων; Πόσες φορές φώναξα «Φώτη!» σαν να ήταν μυστικό ραντεβού ανάμεσα στις κερκίδες και τον ουρανό; Δεν το ζητάω αυτό στην κατηγορία των αποτελεσμάτων — το κρατώ ζωγραφισμένο πάνω στην καρδιά μου, εκεί όπου δεν έχουν θέση ούτε αριθμοί ούτε επίσημα ντοκουμέντα. Κι όταν βλέπω τον κόσμο που ξυπνάει σήμερα δικό μας γιατί εσύ έκανες την ομάδα μεγαλύτερη από οποιοδήποτε τίτλο, τότε καταλαβαίνω πως η φλόγα σου δεν σβήνει ποτέ. Μας έδωσες έναν ρόλο να παίζουμε: να είμαστε σίγουροι πως όσο βγαίνεις εσύ στη σέντρα, η ιστορία γράφεται πάνω στη ζωντανή φωτιά σου. Χρονιά πολλά Φώτη μου. Μάχου σα στρατός απόψε, τραγουδήστε σα σχολείο παιδιών που ξέρουν πως δεν υπάρχει γήπεδο χωρίς αυτούς που το αγγίζουν με πάθος. Και εγώ θα είμαι εκεί που πάντα ήμουν: ανάμεσα στις φωνές, στο μπροστά σου, στο ίδιο αέρα που εισπνέουμε σαν κοινή μοίρα όλων μας. Στις δικές σου κερκίδες, βασιλιά μας 🔥💙

τι νόημα έχει ένας αγώνας του Πειραιά όταν λείπει το πιο ωραίο κέντρο της πόλης, ε; σήμερα όμως σου έστειλαν λουλούδια ακόμα κι από το γήπεδο της Ρόδου — όχι αυτά τα τριαντάφυλλα που σου δίνουν οι γυναίκες στις παρουσιάσεις, όχι, αυτά είχανε τις κίτρινες κορδέλες δεμένες σαν σημαίες καταστρώματος... μιλάω για εκείνες τις κίτρινες σακούλες των super markets στην αγορά του Αλιστράτη όπου τις έπιαναν οι ντόπιοι σφουγγιστές στις μπουντρούβλες και βάζανε ένα μεγάλο "παράδοση στο γήπεδο" πάνω τους! αυτοί δεν είναι θεατές, αυτοί είναι κληρονόμοι της παράδοσης κι ήρθανε ν' ανεμίσουν τις μνήμες τους πάνω στις κερκίδες σήμερα γιατί ξέρουν πως χωρίς εσένα ούτε το πεύκο εκεί πάνω στον Άγιο Ανδρέα δε βγάζει γκρίζα φύλλα, όλα γίνονται κόκκινα εκεί γύρω... και νάσου που κάθε φορά η φωτιά σου ξαναφέρνει στην αρχή — είσαι ο μόνος που όταν βγάζεις ένα πέναλτι στο τέλος μιας μάχης σα να σου δίνουνε το δικαίωμα να γυρίσεις το χρόνο δεκαπέντε χρόνια πίσω κι εκεί κάπου ήταν εκείνοι οι 90 λεπτά στο Βελιγράδι όταν εσύ ξύπνησες ολόκληρο τον Πειραιά σαν εκείνη τη μέρα. σήμερα όμως φόραγες κόκκινο-κίτρινο ακόμα και στα ψεύτικα δέντρα του σπιτιού σου γύρω-γύρω στο τραπέζι σου, το είδα φωτογραφία ένας φίλος εκεί στα βουνά της Αρκαδίας και του έδωσε κουράγιο μέχρι και το τελευταίο κριθάρι... πάμε λοιπόν να ανάψουμε το δικό μας πύρ μόνοι μας σήμερα — εγώ βρήκα την παλιά κόκκινη-κίτρινη φουφούλα από τότε που πετάγαμε τις καραμέλες στους παίκτες και σου την κρέμασα σήμερα στην αμαξίδα μου σα σημαία κέρδους, αλλιώς πως να μην είσαι παντού εδώ που μιλάμε... τα γεράματα φέρνουνε πολλά αλλά δεν μου πήρανε ακόμα την φωνή μου ούτε το πάθος να ξεχωρίζω τις φλόγες εκείνες που ακόμα και σήμερα ζούνε μέσα σου σα να μην έχουνε νικηθεί ποτέ 🎇🔴💛

τι σχέση έχει σήμερα η ζωή σου με εκείνη την Κυριακή στις αρχές της δεκαετίας του '90 όταν πρωτοπετάχτηκε αυτή η τρελή ιδέα πάνω από το γήπεδο του Γεώργιου Καραϊσκάκη; θυμάσαι εκείνον τον αγώνα όπου η μπάλα σου έκανε το γύρο όλης της κερκίδας σαν βόμβα έκπληξη; εμένα θυμάμαι ακόμα πώς καθόμουν δίπλα σε ένα γεροντάκι που είχε την μανία να μετράει τις φωνές σου σα να ήτανε κουδούνια εκκλησίας — κάθε φορά που αγγίζατε τη μπάλα ο αριθμοδείκτης του στο ρολόι του πήγαινε άλλο ένα βήμα παραπάνω και έλεγε "αυτός πάλι κάνει σεισμό", ενώ εγώ τότε ακόμη δεν είχα καταλάβει πως αυτό που ερχότανε πάνω μας ήτανε κάτι σπάνιο. τώρα λοιπόν καθώς βλέπω τις κίτρινες κορδέλες εκείνες που άλλαξαν χρώμα από την σκόνη των χρόνων και τις μνήμες όλων εκείνων που ακολούθησαν τον δικό σου δρόμο, νιώθω πως εκείνος ο μικρός άνδρας με το κόκκινο-κίτρινο φανέλα που χάθηκε μέσα στον καπνό των γηπέδων, μεγάλωσε μαζί μας σα οικογένεια. κι όταν σήμερα λες πως φοράς ακόμα τα χρώματα σου στα ψεύτικα δέντρα σου στην Αρκαδία, μου φέρνεις στο μυαλό εκείνες τις νύχτες στις οποίες ξενυχτούσαμε στις κερκίδες λέγοντάς σου "πάλι πρωί Φώτη μας", σαν βγαίναμε από έναν πόλεμο ζωντανοί αλλά διαφορετικοί. τότε αγαπιόμαστε όχι επειδή υπήρχαν τίτλοι αλλά επειδή υπήρχες εσύ. σήμερα λοιπόν χαιρόμαστε όχι επειδή άλλαξαν οι εποχές, αλλά επειδή συνεχίζεις να μας θυμίζεις πως οι κερκίδες αυτές γεννήθηκαν για μια φλόγα σαν τη δική σου, όχι για αριθμούς. κι επειδή ξέρω πως δεν υπάρχει γήπεδο στον κόσμο όπου εσύ να μην νιώθεις σπίτι σου, αφήσε το φως σου σήμερα να λάμψει όσο η μεγαλύτερη νύχτα του Πειραιά — κι εγώ από εδώ στα Χανιά, ανάμεσα στους δικούς μου, σηκώνω ακόμα το μπουκάλι μπίρας προς τον ουρανό λέγοντας: βασιλιά μας, σήμερα η ιστορία γράφεται όχι στις εφημερίδες αλλά στη μνήμη όλων μας, σ' εκείνα τα μάτια που μόλις τελείωσε ο αγώνας λένε "ξανά Φώτη μου..." 🍻🔴💛