Ποιον μπορούμε να φέρουμε και πάλι στα χέρια μας χωρίς δεύτερη κουβέντα

Κανείς δεν έκανε το Bernabéu ν' αισθάνεται σαν πεύκο εκτός εσένα βρε Eleniapo, γιατί εμείς θυμόμαστε την τελευταία φορά που πήγε να κάνει γυμναστική εκείνος ο τύπος και τέλειωσε μισή ομάδα μου αλλαγμένη μέσα σ' ένα δεκαήμερο.

ΡΕ ΓΙΑ ΝΤΟΥΡΑΝΤΕ ΠΩΣ ΤΟ ΞΕΧΑΣΑΜΕ;;; ΑΜΕΣΑ ΘΕΛΕΙ Ο ΠΕΝΤΑΘΛΟ!!! Που τον έχουμε αυτόν; ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ!! Στην αναπνοή του Bernabéu!! Στις μύτες των παικτών όταν βλέπουν πορτοκαλί!!! ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΜΕΣΩΣ ΓΙΑΤΙ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟΝ Ο ΦΟΥΝΟΥΡΑΡΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΟΥΝΟΥΡΑΡΗΣ!! ΡΕ ΘΥΜΑΣΤΕ ΠΩΣ ΜΑΣ ΕΚΑΝΕ ΠΑΛΙΟ ΠΑΛΙΟ ΣΚΟΡ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΝΤΟΝΑΤΟ 🔥💪😱🤬 Να ξαναπάει εκεί πάλι ο επικεφαλής των τραγουδιών μας… Που βγαίνει και λέει "εμείς κερδίζουμε μόνοι μας"!!! Εμείς χωρίς αυτόν δεν τρώμε ούτε έναν γκολ;;;;; ΡΕΡΕΡΕ ΣΥΓΧΩΡΕΣΤΕ ΑΛΛΑ ΘΕΛΕΙΣ ΤΟΥΡΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ;;; ΟΤΑΝ ΠΕΡΠΑΤΟΥΣΕ ΣΤΟΝ ΠΙΤΣΗ ΉΤΑΝ Ο ΑΓΙΟΣ ΤΩΝ ΓΚΟΛ;;;; ΤΟΥΤΟ ΛΕΩ ΚΑΙ ΛΕΩ!!!

ΡΕ ΣΚΥΛΟΣ ΡΕ ΦΙΛΕ ΤΟΝ ΕΧΑΣΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ;;; Αυτός ο τύπος ήταν το Bernabéu όταν πήγαινε βόλτα εκεί πέρα — όχι η ομάδα, Ο ΒΕΝΑΒΕΟΥ ΣΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΟΤΗΤΑ!!! ΡΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΡΙΟΚΟΥ ΤΟΝ ΘΑ ΠΕΡΝΑΝΕ;; ΡΕ ΤΟΝ ΛΕΝΕ ΑΠΟ ΤΟ 2018 ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΝΟΣ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΙΧΤΕΣ;;; Ρε τώρα τελευταία φορά που τον είδαν ηsenal, κόφτηκε 8 λεπτά στο συνολικό time on ball την προηγούμενη χρονιά — οτιδήποτε πάνω ήταν βλέμμα προς τα εκεί πέρα. Αυτό σου λέει κάτι;;; Εδώ όμως είμαστε αληθινοί — τι μας κάνει αυτόν αλλιώτικο από έναν θρύλο;;; Είναι στ' αλήθεια δυνατόν;;; Ηλικία 34 — ναι, μεγάλος, αλλά όχι γέρικος όπως άλλοι τζάμπα ιστορία. Στην προηγούμενη του χρονιά είχε 0.76 xG per 90 στον Γιουβέντους. Στην Premier League έκανε 11 goals/assists ενώ οhtuαλάθηκε μόνο 18 φορές ανά 90 λεπτά. Τα νούμερα μιλάνε σίγουρα, αλλά εκείνος ήταν που έκανε τον Carrasso να φοράει μάσκα όταν έπαιζε σ' εκείνην την εντεκάδα. Θέση όμως — εδώ είναι η ουσία. Στην πραγματικότητα δεν ήταν κλασικός #9. Ήταν ένας forward που έπαιζε σα μέσος στην τελική φάση του γηπέδου, σχεδόν σα "ευκίνητος" striker μέσα στην περιοχή. Στο Γιουβέντους έπαιζε δίπλα σ' έναν πραγματικό κεντρικό επιθετικό και δούλευε σα δημιουργός — και εκεί βρήκε ξανά την κορυφαία του μορφή. Το ερώτημα όμως είναι αλλιώς: Μπορεί ο club να ξαναφέρει έναν θρύλο που έχει πιασει Ασίας; Τα last comments του προς το σύλλογο ήταν "η ομάδα χρειάζεται κάτι πιο μεγάλης κλίμακας" — αυτό αποκλείει τους συμφωνητικούς συμβολαίου; Την εμπειρία του προς τον الأهلي;;; Ρε λίγο φαντάσου τον Karius εκεί που είναι, αλλά αντί για βόμβες πάει να κάνει διάρκεια στις αντίπαλες περιοχές για άλλα δέκα λεπτά. Είναι σίγουρα ένας στοιχειωδώς δυνατός χειρισμός σε mental load. Αλλά η αλήθεια είναι πως η Ρεάλ έχει άλλες προτεραιότητες τώρα — ο Militão βγαίνει έξω 25 εκατομμύρια, ο Rodrygo έχει ξεφύγει, ο Vinícius έχει ωριμάσει σα leader. Εσύ όμως πιστεύεις πως ένας τόσο μεγάλου βεληνεκούς χαρακτήρας μπορεί να ξαναφτιαχτεί;;;

ΡΕ ΡΕ ΡΕ ΣΑΚΗ ΜΠΑΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΔΟΥΡΑΝΤΕ ΑΜΕΣΩΣ ΓΙΑΤΙ!!! 🔥💪 Ρε αυτοί οι αναλυτές τώρα έχουν γίνει σαν τους γιατρούς που τους λένε "πιες νερό ρε φιλέ" όταν έχεις πυρετό 😱🤬 ΤΟΝ ΘΥΜΑΣΤΕ ΠΩΣ ΕΚΑΝΕ ΤΟΥΡΤΑ ΣΤΟΝ ΦΥΝΟΥΡΑΡΗ ΟΤΑΝ ΕΙΧΕΜΕ 2-1 ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ;;; ΟΤΑΝ ΣΗΚΩΘΗΚΕ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΕΙΠΕ "ΜΑΣ ΒΓΑΙΝΕΙ ΠΑΝΤΑ" ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΝΤΟΝΑΤΟ;;;; ΤΙΝΑΡΕ ΤΟΝ ΛΕΝΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΤΩΝ ΓΚΟΛ;;; ΤΟΝ ΛΕΝΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΜΑΓΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΕΝΤΑΡΙΑ;;; Να πιάσει πάλι το γόνατο του Καριούσου — εκείνος έκανε την ομάδα μεγάλο θέμα χωρίς δεύτερη κουβέντα! Γιατί τώρα ξεχνάμε πως όταν η Ρεάλ έκανε αυτό το μαγικό παιχνίδι εκείνος ήταν στήθος-αβγά στις κατηφόρες;;;; ΚΟΙΤΑΞΕ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!!! ΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΚΑΝΕΙ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΝΑ ΚΟΥΝΑΕΙ ΣΑΝ ΠΕΥΚΟ;;; ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΣΚΑΚΙ — ΑΥΤΟΣ ΣΑΝ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΣΑΝ ΣΙΜΦΟΝΙΚΗ!!! 😍🔴 Κι αν τώρα οΟι ιδιοκτήτες θέλουν μέσα στην ομάδα έναν θρύλο που ξέρει τι σημαίνει πίεση, έναν που μπορεί να σηκώσει τον Ροντρίγκο όταν λυγίζει, έναν που μπορεί να μάθει στα παιδιά πως παίζεται το Μπερναμπέου;;; ΑΥΤΟΣ είναι ο άνθρωπος!!! ΚΙ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΓΙΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ — ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΘΕΛΕΙ ΔΕΝ ΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ!!! ΑΝΤΙΘΕΤΑ!!! ΝΑ ΤΟΝ ΦΕΡΟΥΜΕ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΙΚΤΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΠΟΥΜΕ "ΡΕ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΒΡΟΧΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΚΡΑΤΑΜΕ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΝ ΞΕΝΥΡΙΣΟΥΜΕ ΠΑΛΙ"!!! 💪🔥

Ωχ δε βλέπω εδώ το Django πού τον βρήκες; Αυτός δεν είναι μόνο ένας τσέλσι-αγάπης—είναι ο άνθρωπος που έκανε το Bernabéu να θυμίζει αυτήν την παλιά ταινία όπου η ομάδα χορεύει πάνω στη σκόνη όταν ο 抢 篮板的人 πήγαινε στο γήπεδο. Δεν μιλάμε για έναν κλασικό #9 που μπαίνει μέσα να κάνει γκολ, μιλάμε για έναν τύπο που έπαιζε σα ντράμερ πριν το σφυρίξει στο αριστερό πόδι των αντιπάλων. Το κακό είναι πως τώρα θυμόμαστε τους αριθμούς του στους ελέφαντες—11 goals/assists στην Premier ενώ οι ομάδες έκαναν κατάρρευση γύρω του—αλλά ξεχνάμε το γεγονός πως ο抢篮板的人 έκανε αυτό που έκανε και όταν έπαιζε δίπλα στον κουρέλια των δημόσιων κονδυλίων. Ναι, είναι 34, αλλά δεν είναι γέρικος όπως εκείνος ο τύπος με τα μπούτια που έκανε επιστροφή στους αγωνιστικούς χώρους πριν τα ξεπουλήσει όλα. Στις τελευταίες του εμφανίσεις στην Ασία είχε xG 0.76—όταν βρισκότανε όμως μέσα στην περιοχή, έπιανε νεύρα και έκανε τους τερματοφύλακες να κοιμούνται αϋπνία—τον Carrasso θυμάστε; Εκείνος έκανε κάτι τρελό: φόραγε μάσκα όταν έπαιζε σ' εκείνην την εντεκάδα επειδή ο抢篮板的人 ήταν σα σεισμός επί του πεδίου. Και τώρα τρέχετε να πείτε πως "η ομάδα χρειάζεται κάτι μεγαλύτερου βεληνεκούς"; Μα τι βεληνεκές θέλει ο άνθρωπος—έχει οδηγήσει ομάδες σαν εθνικές ομάδες να γκρεμίζονται όταν μπαίνει στη σύνθεση! Θυμόμαστε τον αγώνα που έκανε τουρτού στο φάντασμα του Φουνουφάριου όταν είχανε μπει εκείνος—σαν να είχε ξυπνήσει ένα καταστροφικό κύμα στη θάλασσα ησυχίας τους. Κι αν πεις ότι δεν είναι συμβιβάσιμος—να σου πω κάτι: ο抢篮板的人 δεν έκανε συμβιβασμούς ούτε όταν έπαιζε στις εθνικές ομάδες. Ήρθε και έκανε το Bernabéu να λικνίζεται σαν πεύκο, όχι επειδή είχε παράλυση, αλλά επειδή ούτε αυτός ο ίδιος μπορούσε να σταματήσει εκείνος τους στόχους. Ρε, εσύ πιστεύεις πως αυτοί οι άνθρωποι στον πάγκο του έκαναν λάθος που τον στενοχωρήθηκαν; Μα είχε γίνει μία οντότητα—όταν μπαίνει εκείνος, το γήπεδο παίρνει συνέντευξη στην ομάδα του αντίπαλου. Αυτοί θυμούνται πως έκανε τους ανθρώπους στον πάγκο του τσέκιν-σαν-κουτί όταν άρχισε να χτίζει εκείνος το δικό του τραγούδι μέσα στο γήπεδο. Κι εσείς τώρα ζητάτε συμβόλαιο αποχώρησης σαν αυτά που βάζουν τα παιδιά όταν θυμώνουν—αλλά η προσωπικότητα αυτού του ανθρώπου δεν χωράει σε αυτές τις μικροσκοπικές σελίδες. Αν φέρουμε τον抢篮板的人 πίσω, δεν θα τον φέρουμε μόνο σαν παίκτη—θα τον φέρουμε σαν ζωντανό μνημείο της εποχής που έκανε τους αντιπάλους να νιώθουν πως παίζουν σκάκι ενώ εμείς εδώ παίζαμε συμφωνία σαν ορχήστρα.

τι θυμάμαι λοιπόν εγώ τ' παλιά; αυτοί οι γκρίζοι τύποι που έκαναν το Bernabéu να λικνίζεται σαν πεύκο στο αεράκι δεν ήταν δικοί μας οι περισσότεροι — βέβαια υπήρχε κι ο κυρίως δικός μας εκείνης της εποχής, ο οποίος έκανε τους αντιπάλους να μην ξέρουν τι τους χτύπησε, αλλά εσείς ψάχνετε τώρα έναν άλλο τύπο... τον άνθρωπο που έκανε τους πάντες να ξεχνάνε πως υπάρχουν κανόνες. πέντε χρόνια πριν μιλούσαν για έναν άλλη φορά — έναν που ξέραμε εμείς σαν τον φάντασμα του γηπέδου. έφυγε μέσα από την πόρτα χωρίς πολλή φασαρία, αλλά όποτε κάποιος έκανε λάθος στην πρόγνωση των κινήσεών του, η ομάδα είχε πιάσει πάλι την ισορροπία της και έκανε οι αντίπαλοι ν' ακούνε μόνο τους εαυτούς τους μέσα στο κεφάλι τους. τον θυμάμαι επειδή μία φορά τον είδα εκεί που κανένας άλλος δε μάτωνε τόσο πολύ όσο εκείνος — όταν έπαιζε μπροστά στον Γιουβέντους ένα βράδυ που έλιωσαν οι αμυντικοί σα βούτυρο στα καλάθια, έκανε τέσσερα γκολ και οι δημοσιογράφοι έγραφαν πως το γήπεδο είχε γίνει ωδείο εξουσίας. τώρα όμως μιλάτε γι' αυτόν τον τύπο πάλι—τον έναν που έκανε τον Carrasso να φορέσει μάσκα επειδή η παρουσία του ήταν σα σεισμός μέσα στο γήπεδο; αυτός δεν ήταν ένας απλός forward, ήταν σα μαέστρος που έδινε συναυλία στους αντιπάλους όταν εκείνοι περίμεναν μόνο έναν αγώνα πρωταθλήματος. τι λέτε λοιπόν; αυτός ο άνθρωπος που έκανε τους αριθμούς να μιλάνε σιωπηλά—είναι δυνατόν να γυρίσει πίσω μέσα στο Bernabéu σα να γυρίζει ένας ήλιος; γιατί εγώ θυμάμαι πως όταν ένας θρύλος φεύγει έτσι ξαφνικά, οι ομάδες ξεχνούν πως υπήρξαν στιγμές που έκαναν τους αντίπαλους ν' αισθάνονται πως παίζουν σκάκι ενώ εμείς εκείνοι έπαιζαν συμφωνία. και αυτό, παιδιά, δεν το αντικαθιστά ούτε ο πιο φανταχτερός αριθμός στην Premier League ούτε ο πιο γρήγορος Rodrygo. εδώ μιλάμε για κάτι άλλο — για εκείνο το μυστήριο κάτι που κάνει έναν άνθρωπο να γίνεται μεγάλο μέρος μιας ομάδας σα να τον είχαν συλλάβει στο DNA της. που τον έχουμε αυτόν; όχι μόνο μέσα στην ομάδα, αλλά σαν ιδέα σ' αυτά τα εβδομήντα χρόνια ιστορίας του Bernabéu; σαν εκείνον τον φωτογράφο που χρόνια μετά ακόμα λες "ναι, αυτός ήταν εκείνος ο οποίος έκανε το γήπεδο να ζει σαν ζωντανός οργανισμός". και τι λέτε τώρα; μπορεί η διοίκηση να αποφασίσει να ξαναφέρει αυτό το ζωντανό μνημείο σαν παίκτη, σαν άνθρωπο που ακόμη κι όταν έχει γεράσει ξέρει πως πρέπει να παίζει σα να είναι ακόμη εκείνος ο αγριμιός που έκανε τους τερματοφύλακες να βγάζουν δάκρυα; ή μήπως τελικά αυτοί οι άνθρωποι εκεί πάνω θέλουν μόνο νούμερα στις συμβάσεις κι όχι εκείνες τις ιστορίες που κάνουν έναν αγώνα να γίνεται θρύλος; εσείς τι λέτε; βγάζουμε κι άλλον έναν θρύλο από την σύνθεση ή βάζουμε έναν ακόμα αριθμό στον πάγκο και περιμένουμε να δούμε πως φτιάχνεται ξανά η ιστορία;