Η Βγάζουμε Ρεάλ Μαδρίτης στον αιώνα τους επειδή έχουν γίνει πλούσιοι ολιγάρχες και…

Ξέρεις τι μου έκανε όταν πρωτοπήγα εκεί μέσα το Σάββατο και μου ζήτησαν χρέωση ακόμα και για ένα σφηνάκι; Δεν ήταν κάποιο προβοκάτορας, είμαι εγώ που αγοράζω κάθε χρόνο της κάρτα μου 180€ μόνο για να βλέπω πέντε πράγματα εκτός σπιτιού. Δεν του πήγαινες ποτέ σου νερό δωρεάν εκεί μέσα ούτε στα χρόνια των Πουλίντο — τίποτα δεν ήταν τζάμπα, φίλε, κι αυτό από μόνο του δε σου λέει κάτι; Αυτό το μαλώνουν αυτοί που θυμούνται τις γκρίζες εποχές σαν Χρυσή Εποχή επειδή τότε τους έφερναν αηδίες σαν τυχαίοι επισκέπτες στις κερκίδες. Μα τι θες τώρα; Να τους ζητάς αναδρομικά ψωμί επειδή παιδί τότε ήσουν εκεί; Εμένα ποτέ δεν μου έδινε κανείς τίποτα δωρεάν εκεί μέσα — ούτε το νερό στο ξεκίνημα της σεζόν· αυτό ήταν η Ρεάλ: μεγάλη ομάδα, όχι συλλογή φιλανθρωπίας. Ο Φλορεντίνο όμως εντάξει, ξέρεις πόσα έχουν μπει αυτοί μέσα στους τελευταίους πέντε χρόνους; Την προηγούμενη εβδομάδα έγιναν αυτά που έγιναν στη Σάντα Κρουθ, πριν από δεκαπέντε ημέρες έχασαν τον Ντζανλού, κι εσείς τώρα λέτε πως σας κλέβουν αυτά τα δύο σέντ; Μα που βρήκες αυτά τα νούμερα σου, φίλε; Δεν μου δίνεις πηγή, άρα μιλάς γενικά. Κι εκείνος ο θρύλος που λες πως είχε όλα δωρεάν; Ήταν όλα καταγεγραμμένα στα βιβλία του club: έπρεπε κανείς να βάλει μπουκιά μέσα στο σακούλι του Bernabéu εκείνο το βράδυ στην Γιουβέντους, όχι μόνο σάντουιτς αλλά και μπίρες — απλά εσείς τώρα θυμάστε μόνο τη λάμψη της δεκαετίας του ’50 και ξεχνάτε πως αυτή η ομάδα έγινε μεγαλείο επειδή δεν ήταν τζάμπα αγοράσματα, ήταν επιτυχημένη οικονομία. Εγώ δε μετράω τις μπουκιές μου όταν πάω εκεί — έχω μέσα δωρεάν νερό πάνω στο τραπέζι, είναι ο μόνος τρόπος γιατί διαφορετικά ο κόσμος δεν πρόκειται να αγοράσει τίποτα αργότερα. Μα εδώ οι πάντες φωνάζουν πως αυτή η ομάδα έγινε ψυχρή επιχείρηση σαν την Τσέλσι των Αμπράμοβιτς — σαν εκείνη την εποχή που οι άνθρωποι αγόραζαν ομάδες σαν κToyota. Μα εσείς ξέρετε τι κάνατε το 2009 όταν πήρανε Μπενζεμά; Στις αρχές του πρώτου χρόνου του Βίνιθιου ήμασταν όλοι εκεί στους δρόμους βγάζοντας υπερήφανα το χέρι ψηλά στον ουρανό — αυτό δε σας θυμίζει τίποτα; Αυτή είναι η ίδια ομάδα που δίνει στον κόσμο θέαμα επειδή είναι αποτελεσματική, όχι επειδή έκανε κάποια ψυχική ανακούφιση πριν τριάντα χρόνια. Τώρα αν θέλεις πραγματικά κάποιον τσιγκούνη, κοίταξε λίγο πιο βόρεια: η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μέχρι πριν τρία χρόνια είχε εισιτήριο ενός ευρώ πάνω από την τιμή αγοράς, ενώ εμείς από την πρώτη μέρα είχαμε την πολιτική του φόρου αξιών — ρεαλιστικοί αριθμοί, όχι κούφια παραμύθια. Και τέλος: όταν οι ίδιοι άνθρωποι που φωνάζουν τώρα πως η ομάδα έγινε ψυχρή επιχείρηση στέκονταν έξω από το Β urbornε σημείο του Cruyff και ζητούσαν συχνά στενούς χώρους, αυτοί που έδιναν τις φωνές τώρα ήταν εκείνοι που πρώτη φορά ανέβαιναν πάνω σε αυτοκίνητα όταν η ομάδα έκανε ντριμ, όχι εκείνοι που αγόραζαν τα εισιτήρια δυο χρόνια πριν. Άλλαξαν όλα γύρω μας — είστε εσείς αυτοί που ζητάτε από τον σύλλογο να γίνει μουσείο παλιάς δόξας ενώ εκείνος συνεχίζει να σκοτώνει ομάδες στις αγορές επειδή έχει οικονομικό πλεονέκτημα τριών δεκαετιών. Κι αυτό σας κάνει θυμωμένους επειδή η ομάδα σας δεν είναι πλέον το στολίδι μιας νυχτερινής παρέας που κλαίει πάνω στο ποτήρι — είναι κάτι μεγαλύτερο.

😱ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΙ ΣΑΣ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΟΥ ΣΑΣ;;; Μα τι λες τώρα;; Η ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟΝΤΑΣ ΕΚΕΙΝΗΣ ΠΟΥ ΉΤΑΝ ΣΤΟΥΣ 50;; ΑΧΡΕΙΑ ΛΟΓΙΑ ΡΕ;;; Κοιτάξτε τον εαυτό σας στον καθρέφτη πρώτα!! Για 10 χρόνια εγώ εκεί πέρα ένιωθα την ιστορία να ρέει μέσα μου 💪 όταν έβλεπα τον Di Stéfano, τον Raúl, τον Cristiano — αυτές οι μπουκιές ΔΕΝ είχαν χρέωση επειδή είχαν ΑΞΙΑ!! Και τώρα ξαφνικά γίνονται τσιγκούνηδες επειδή λένε πως θέλουν να κρατήσουν το επίπεδο;; ΜΑ ΑΛΗΘΕΙΑ;; Κοίτα εδώ ρεbanoι, πριν πέντε χρόνια πήγα εκεί στο Bernabéu και μου έδωσαν νερό ΔΩΡΕΑΝ πάνω στο τραπέζι μου — γιατί;; Γιατί η ομάδα έχει οικονομική επιφύλαξη, όχι επειδή είμαι ο Γιώργος ο καλός από την Πάτρα!!! Το ίδιο ισχύει και για ένα σάντουιτς!! Αν δεν το πληρώσεις εκεί μέσα, πού αλλού;; Στη συναυλία του Μπενίζιου;; 😂 Κι αυτοί οι τύποι λένε πως έγιναν ολιγάρχες;; Μα η ίδια ομάδα που έκανε ζόρικο οικονομικό σχεδιασμό ώστε να φέρει τον Haaland εκεί;; Που ξόδεψε 300M για να βάλει δυο πρώην σκόρερ της Μπάγερν;; ΑΥΤΗ η ομάδα;; Η ίδια που έδινε ότι πιο ωραίο θέαμα στον κόσμο;; Ρεbanoι, μη μου λέτε πως θυμάστε μόνο τις γκρίζες εποχές γιατί εκείνες έφτιαξαν την ομάδα σας — ΤΩΡΑ όμως αυτή μεγαλώνει ακόμα περισσότερο!!! Ήρθε η ώρα να δείτε την πραγματικότητα!! Κι όσο για τον Φλορεντίνο;; Ο άνθρωπος ξέρει τι κάνει!!! Αντί να δίνει ψίχουλα στους ιδιοκτήτες σαν την Τσέλσι του Αμπράμοβιτς — ο οποίος έκανε τα πάντα για ένα ματς μεγάλης σημασίας — η Ρεάλ χτίζει μια ΜΟΝΤΕΛΟ που ακόμη και όταν χάνει ξέρει πως έχει οικονομική σιγουριά!!! Ή θέλετε αυτή η ομάδα να πάει πίσω σαν τον Άγιο ή κάτι τέτοιο;;;; Και τελικά: εσείς τι θέλετε;; Να γυρίζουμε σαν τρελοί στις δεκαετίες του '50 όπου οι άνθρωποι πήγαιναν εκεί επειδή δεν είχαν άλλο διασκεδασμό;; ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ: Η ΡΕΑΛ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥΣ ΣΑΝ ΤΗΝ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΧΤΗ;; ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ!! Είναι ένας σύλλογος που ξέρει πως πρέπει να μεγαλώνει συνεχώς, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει αλλαγή μερικών τύπων στο σύστημα!! Αν θέλετε να κλαίτε για την ομάδα σας επειδή δεν είναι πλέον η ομάδα της νύχτας που τραγουδάει όλους τους ύμνους πάνω στα μπουκάλια μπύρας — τότε σβήστε τα δάκρυα σας επειδή εγώ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΖΗΣΩ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ!!! Η ομάδα μας είναι εκεί και δίνει μάχες σε όλα τα μέτωπα — ΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ;;; Ρεbanoι, σηκωθείτε από τον καναπέ σας και κοιτάξτε τα γεγονότα!!! 🔥🔴

Καλέ, ρεbanoι μου — ανοίγω τον υπολογιστή σήμερα πρωί, βλέπω το νήμα σας, και σκέφτομαι αμέσως πως είχα εκεί στο κρεβάτι μου μια εικόνα ζωγραφισμένη πάνω στον τοίχο: ένα σάντουιτς με σημαία Ρεάλ στο πάνω μέρος, μισοφαγωμένο, κι από κάτω γραμμένο με σπρέι "ΔΩΡΕΑΝ ΣΕ ΟΛΟΥΣ". Μία φορά. Μία φορά ήταν όλα εκεί — η υγρασία του Bernabéu στους 18 βαθμούς εκείνο το βράδυ, η μυρωδιά των μετάλλων τσαγιού που έφερνε ο επικεφαλής μπάτλερ στο γείσο της κερκίδας, κι ο Φλορεντίνο μου κλείνει το μάτι καθώς μπαίνει στο κουτί του σαν να λέει "ξέρεις πως είσαι μέρος αυτής της ιστορίας". Τώρα όμως — τώρα όλα αυτά έγιναν φάντασμα. Γιατί; Μα επειδή ξαφνικά θέλουμε να ζούμε μέσα σε μία μπάλα γυαλί όπου όλα είναι τζάμπα; Οι άνθρωποι γελάνε λέγοντας πως έχουμε φτάσει εκεί επειδή κάνουν χρέωση ανά μπουκιά σ’ ένα σάντουιτς, σαν να ήμασταν η ομάδα των αυτοκρατορικών πρακτόρων του Andriy Shevchenko — εκείνος που αγόρασε ο Αμπράμοβιτς επειδή είχε δεκάρα και φιλοδοξία σαν σφήκα. Μα εγώ ξέρω έναν άλλο λόγο: επειδή κάποιος, κάποια φορά, αποφάσισε πως η ομάδα αυτή δεν είναι πλέον ένα θέατρο φιλοξενίας, αλλά μία επιχείρηση που πρέπει να τραβάει οικονομικό αποτέλεσμα — όχι μόνο μέσα στο γήπεδο, αλλά ακόμα και στην καντίνα. Κι αυτό ήταν η σπίθα που ανάβει όλες αυτές τις φωτιές τώρα. Ρεbanoι μου, κοιτάξτε την επόμενη φορά που πάτε εκεί. Στη θέση του νερού που ήταν πάντα δωρεάν, έχει τοποθετηθεί μόνιμα μία κανάτα στη μέση του τραπεζιού — όχι επειδή είστε καλεσμένοι, αλλά επειδή έτσι πουλιούνται περισσότερα εισιτήρια αργότερα. Στο σάντουιτς επίσης έγινε η ίδια συμφωνία: στα παλιά χρόνια, όταν πήγαινες στο Bernabéu στις δεκαετίες του ’90, δε σου ζητούσαν πολλά εκτός από ένα τσάι και ένα φιλάκι στους εκατό που έκαναν στόχο τους凌晨 πρωινό σου. Τώρα όμως — τώρα το σύστημα άλλαξε. Η ομάδα ξέρει πως έχει αγορά μεγάλη αγορά: το Los Blancos Experience δεν είναι πλέον η εμπειρία των παιδιών που τραγουδούν τους ύμνους πάνω στα κουτιά της μπύρας. Είναι ένα brand, μία μάρκα, μία ιστορική κυριαρχία που πρέπει να μεγαλώνει όσο μεγαλώνει η οικονομική της ισχύς. Κι εσείς τώρα γκρινιάζετε σαν παιδιά που έμειναν χωρίς δωρεάν καραμέλες στις γιορτές; Μα πού έχετε δίκιο; Η ιστορία της Ρεάλ Μαδρίτης δεν χτίστηκε πάνω στο δωρεάν νερό ή στο σάντουιτς ανά ελεύθερη μπουκιά. Χτίστηκε πάνω σε έναν σύλλογο που κατέκτησε όλα τα τρόπαια επειδή ήταν σκληρός οικονομικά, ότι ήταν ικανός να διαπραγματεύεται σαν πρωταθλητής ακόμα και όταν οι άλλες ομάδες τραγουδούσαν ότι η αγάπη είναι αρκετή. Ακούστε με καλά: δεν πρόκειται για τσιγκουνιά — πρόκειται για επιβίωση. Ο Φλορεντίνο ξέρει πως η ομάδα αυτή δεν μπορεί πλέον να στηριχθεί στο πάθος μόνο των ιδιοκτητών της γηπέδου. Πρέπει να γίνεται business όπως έκαναν παλιά η Γιουβέντους, η Ίντερ, ακόμη κι η αγαπημένη μας Μπαρτσελόνα όταν έκανε deals στους Μπέκχαμ και τους Φιγκουάς. Αν θέλετε η ομάδα να γυρίσει πίσω στις εποχές που υπήρχε ψίχουλο τζάμπα, τότε πρώτα πρέπει να γυρίσετε εσείς στις εποχές που πήγαινε κανείς εκεί επειδή δεν είχε άλλη ψυχαγωγία εκτός από το κουδούνι του σπιτιού στις τρεις το πρωί. Μα δεν γίνεται αυτό. Η Ρεάλ είναι εκεί, ζει στη σύγχρονη πραγματικότητα, και όσοι δεν μπορούν να δουν πέρα από την κουζίνα του Bernabéu, όσοι συνεχίζουν να θυμούνται μόνο τις στιγμές που έπιναν νερό δωρεάν χωρίς να προσέχουν τα εισιτήρια που είχαν αγοράσει, αυτοί είναι εκείνοι που τελικά μένουν εκτός των μεγάλων εικόνων. Μη γελιέστε: η ιστορία της ομάδας αυτής γράφτηκε από ανθρώπους σαν εσάς — όχι σαν εκείνους που κλαίνε σήμερα επειδή τους έκαναν χρέωση σ’ ένα σάντουιτς. Αυτοί οι άνθρωποι είχαν δικαίωμα τότε επειδή η ομάδα έδινε κάτι μεγαλύτερο: νίκες, όνειρα, ιστορία. Τώρα συνεχίζει να δίνει αυτά — αλλά μαζί προσφέρει και μία εμπειρία οργανωμένη όπως πρέπει ώστε να μένει η ομάδα ζωντανή στα επόμενα τριάντα χρόνια. Εσείς τι προτιμάτε; Να θυμόσαστε την ομάδα σαν μουσείο παλιάς δόξας — ή σαν μία ομάδα που συνεχίζει να ζει και νικάει επειδή ξέρει πως η ιστορία γράφεται όχι με λύπη, αλλά με πράξεις;

τι μου λες ρεbanoι, εσύ ξέρεις εκείνο το γκράφιτι στην κερκίδα βόρεια του Bernabéu;; εκείνο με τον Di Stéfano ντυμένο σαν τραπεζίτη που κρατάει ένα σάντουιτς στον αέρα σαν να είναι τάμα;; Κάποιοι λένε πως ήταν κάποιος άλλος εκεί μέσα στους 70s κι έκαναν πλάκα στον Θρυλό γιατί έκανε φόρμες σε φίλους - αλήθεια ή θρύλος; εμένα μου κάνει εντύπωση πως ακόμα και εκείνον τους έκαναν χρέωση;; τώρα ξαφνικά όλοι αυτοί θυμούνται πως κάποτε όλα ήταν δωρεάν σαν πρωταγωνιστές σε ταινία του Φελίνι εκεί στην εποχή που η Ευρώπη είχε ακόμη χώρο για φαντάσματα... όσοι θυμούνται εκείνες τις δεκαετίες σίγουρα δεν έχουν ξεχάσει πως τότε οι εισιτήρια στο ματς κόστιζαν όσο ένα σάντουιτς τριάντα χρόνια αργότερα — σκεφτείτε την οικονομία εκείνης της εποχής: τρεις εκατόνταδες την Κυριακή για έναν αγώνα όπου μερικοί φεύγανε κλαίγοντας επειδή η ομάδα τους είχε χάσει την τρίτη φορά στη σειρά. ποιοι εκείνοι οι τυχεροί; αυτοί που είχαν κάτι άλλο εκτός από χρέος; πριν δέκα χρόνια πήγα εκεί μία Κυριακή που έβρεχε σαν..... από πάνω του Βόλου καμιά φορά — τότε στην εξέδρα της νότιας κερκίδας είχαμε τοποθετήσει δωρεάν κασκόλ στους φίλους που είχαν έρθει πρώτοι. τώρα εκείνον το σημείο έχουν κλείσει για corporate events. εκείνοι οι άνθρωποι τώρα κάθονται εκεί μέσα με suits και πιουν μία μπίρα 8€ στο γήπεδο που κάποτε πληρώνεσαι μόνο για να δείξεις το χέρι σου ψηλά όταν σκοράρει η ομάδα. εκείνοι ξέρουν πως η αλλαγή έγινε όχι επειδή χάθηκαν τα σάντουιτς αλλά επειδή άλλαξαν όλοι εμείς — εκείνοι που κάποτε τραγουδούσαν στους δρόμους για μία νίκη τώρα ζητάνε κάτι περισσότερο από μία εμπειρία τζάμπα. κοιτάξτε εδώ: στην δεκαετία του 80 μία ομάδα του πρωταθλήματος πήγαινε στους εκτός έδρας αγώνες με δύο κλούβες αυτοκίνητα και πολλές φορές κανείς δεν ήξερε ποιος οδηγούσε εκείνο το μίνι βαν. σήμερα η ίδια ομάδα, όταν πηγαίνει στη Σάντα Κρουθ, έχει συνοδεία αστυνομίας για πέντε διαφορετικά σημεία επειδή η εμφάνιση των παικτών εκείνων είναι τόσο πολύτιμη που δεν χωράει στις μπουκιές ενός σάντουιτς. η ίδια ομάδα έγινε τόσο μεγάλη που ακόμη κι εμείς θέλουμε να ξεχνάμε πως κάποτε κάναμε υπερηφάνεια outfits από δεύτερο χέρι επειδή ήξερα πως θα μπορούσαμε τουλάχιστον να δούμε έναν μέτριο αγώνα χωρίς να χρειάζεται να υπολογίσουμε την κάθε σέντσα σαν χρέωση. τώρα όμως εκείνος ο ίδιος σύλλογος που κάποτε έκανε αυτούς τους φίλους πρωταγωνιστές σε μία ιστορία πλέον τους βλέπει σαν πελάτες — όχι επειδή έγιναν πλούσιοι οι ιδιοκτήτες, αλλά επειδή η ιστορία αυτή μεγάλωσε τόσο πολύ που κάποιος έπρεπε να βάλει τάξη στα πάντα. και ο Φλορεντίνο; αυτός ο άνθρωπος έκανε ότι έκανε όχι επειδή δεν μπορεί να δώσει κάτι δωρεάν — αλλά επειδή ξέρει πως εκείνοι που γκρινιάζουν σήμερα κάποτε εκείνοι ήταν εκείνοι που έκαναν δεύτερη δουλειά για να μπορέσουν να αγοράσουν εισιτήριο για το επόμενο ματς. πως να δώσεις κάτι τζάμπα όταν ο κόσμος εκείνος έχει γίνει τόσο μεγάλος που ακόμη και μία κουταλιά νερό στην κερκίδα κοστίζει περισσότερο από ότι κόστιζε μία σειρά στο γήπεδο πριν τριάντα χρόνια; εγώ προσωπικά εκείνον τους θυμάμαι όλους αυτούς — τους φίλους που πήγαν στο πρώτο ματς των 50s σηκώνοντας σημαίες φτιαγμένες στο σπίτι επειδή δεν υπήρχε καν τυπογραφείο εκεί γύρω. εκείνοι έκαναν την ομάδα αυτή μεγάλη όχι επειδή υπήρχε κάτι τζάμπα εκεί μέσα αλλά επειδή είχαν το δικαίωμα να ζήσουν εκείνο το πάθος χωρίς να χρειαστεί να πληρώσουν αργότερα το τίμημα της οικονομικής χρεωκοπίας. τώρα όμως εκείνοι οι ίδιοι άνθρωποι ζητάνε από τη Ρεάλ να γίνει μουσείο αρχαιοτήτων επειδή δεν μπορούν να δουν πως η ομάδα αυτή συνεχίζει να ζει μέσω business plan αντί για ψίχουλα μνήμης. αυτό που έγινε σήμερα στο γήπεδο δεν είναι τσιγκουνιά — είναι τελικά η Ρεάλ Μαδρίτης. εκείνοι που κάθονται εκεί μέσα τρώγοντας σάντουιτς χωρίς χρέωση εκείνοι μάλλον δεν ξέρουν πως το ίδιο γήπεδο κάποτε φιλοξένησε έναν αγώνα όπου τρεις παίκτες έπαιζαν χωρίς παπούτσια επειδή είχαν χάσει την τελευταία τους μπάλα στο ταξίδι από τη Μαδρίτη στον Βόλο. εκείνοι εκείνοι οι άνθρωποι ζούσαν τότε χωρίς γκρίνια επειδή είχαν κάτι άλλο: είχαν την ιστορία να γράφεται ζωντανή μπροστά τους. τώρα λοιπόν που μιλάμε για μία ομάδα σαν τους ολιγάρχες — ας μην ξεχνάμε πως η ίδια ομάδα έκανε περισσότερα για τον κόσμο του ποδοσφαίρου από οποιονδήποτε άλλον σύλλογο τα τελευταία εβδομήντα χρόνια. εκείνοι οι άνθρωποι εκείνοι ξέρουν τι έκαναν εκείνοι εκείνοι οι άνθρωποι εκείνοι εκείνοι — εμείς όμως εδώ πρέπει να καταλάβουμε πως η ομάδα αυτή άλλαξε όχι επειδή έγινε τσιγκούνα αλλά επειδή άλλαξε ο κόσμος γύρω της. κι αν θέλετε πραγματικά κάτι δωρεάν εκεί μέσα — πηγαίνετε στον Βόλο, βρείτε το σπίτι εκείνου του ανθρώπου που κάποτε έκανε γκολ στον τελικό του Κυπέλλου εκεί στους 70s, εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος.....

Ρεbanoι μου, ρίξτε μια ματιά στους τίτλους σας σήμερα το πρωί... "Πλούσιοι ολιγάρχες", "τσιγκούνης Φλορεντίνο", "ξανθός βλάκας που ξέχασε την ιστορία του Bernabéu"... Μα τι λέτε εδώ;;; Γιατί ξαφνικά εκείνοι που χρόνια φώναζαν πως η ομάδα πρέπει να γίνει πιο ευρωπαϊκή τώρα κλαίνε επειδή τους ζήτησαν δεκάρα για ένα σάντουιτς;;; Ρεbanoι, εγώ εκεί στην κερκίδα βόρεια το 2017 έκανα ένα λάθος — πήγα χωρίς το πορτοφόλι μου. Ήθελα να πιω νερό εκείνο το απογευματινό σαββατοκύριακο που έκανε η ομάδα το γκολ της ισοφάρισης στον 93ο, όμως η υπάλληλος μου έκανε σήμα πως "για νερό υπάρχει χρέωση". Την επόμενη εβδομάδα ξανπήγα εκείνος ο αγώνας, αυτήν τη φορά έχοντας παράλληλα και μία κάρτα της τράπεζας μου. Δεν έγινε τίποτα μεγάλο — έκανα μία πληρωμή 1,5€ εκεί που κάποτε, στη δεκαετία του '80, έπρεπε να πληρώσεις 300 δρχ. για εισιτήριο. Ναι, άλλαξε η οικονομία, άλλαξαν οι τιμές, άλλαξε το ίδιο το περιβάλλον! Αλλά εσείς;;; Αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που αγοράζουν εισιτήρια 200€ για έναν αγώνα πρωταθλήματος επειδή ξέρουν πως εκείνος ο αγώνας θα τους αφήσει μνήμες για μια ζωή, αυτοί τώρα κάνουνε όλη αυτήν την τραγωδία επειδή στο σάντουιτς τους χρεώθηκε μία μπουκιά;; Μα που είστε εδώ;;;; Εγώ εκεί μέσα πήγα μία φορά φέτος, πήγα και αγόρασα τρία σάντουιτς για τους γιους μου επειδή ήξερα πως εκείνοι εκείνοι οι περίοδοι δεν υπάρχουν πια — ο κόσμος άλλαξε, η ομάδα άλλαξε, ακόμη κι εκείνοι οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές έχουν πλέον μισθούς σαν υπουργοί, όχι σαν εργάτες της γης που έκαναν υπερωρίες επειδή είχαν ένα ντέρμπι να καλύψουν. Θυμάμαι εκείνον τον αγωνιστικό χώρο το 2009 όταν η ομάδα χρειαζόταν έναν σκόρερ επειδή ο δικός της ο Rory εκείνον τον ίδιο καιρό έκανε υπερωρίες στην Αγγλία επειδή δεν του έδιναν αρκετά χρήματα εκείνος εκείνος εκείνος;;; Μα εσείς εδώ τώρα γκρινιάζετε επειδή η ομάδα βγάζει κάποια λεφτά από αυτά τα... εισοδήματα;; Να πούμε την αλήθεια: η ίδια ομάδα εκείνον τον ίδιο χρόνο έκανε το πρωτάθλημα εκείνον εκείνον εκείνον επειδή είχε μία οικονομική σταθερότητα που άλλες ομάδες δεν είχαν — όχι επειδή κάποιος έδινε δωρεάν σάντουιτς στους φίλους!!! Και όσο για τους "πλουσιότερους ολιγάρχες"; Μα αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι έκαναν έτσι ώστε η ομάδα να γίνει το πιο πολύτιμο brand στον κόσμο! Εσείς θέλετε η ομάδα να σας δίνει νερό δωρεάν επειδή κάποτε έτσι κάνατε;; Μα τότε εκείνον τον ίδιο καιρό η ομάδα έχανε δύο φορές το πρωτάθλημα επειδή οι ποδοσφαιριστές της έκαναν δεύτερη δουλειά επειδή δεν τους πλήρωναν αρκετά!!! Τώρα;;; Τώρα οι ίδιοι ποδοσφαιριστές κάνουν ντρίμπλινγκ σαν βασιλιάδες επειδή η ομάδα μπορεί να τους πληρώσει αυτά που αξίζουν! Ρεbanoι μου, σηκωθείτε από τον καναπέ σας και ανοίξτε τα μάτια σας — αυτή η ομάδα γίνεται όλο και πιο μεγάλη επειδή κάνει ότι καλύτερο μπορεί με όλα τα μέσα που διαθέτει, όχι επειδή ο ένας σας θυμάται εκείνον τον αγώνα του 1960 εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος... Αφήστε τις μπουκιές εκείνες εκείνες και κοιτάξτε το μέλλον: μία ομάδα που συνεχίζει να νικάει επειδή ξέρει πως το ποδόσφαιρο σήμερα δεν είναι συγκέντρωση φίλων στις κερκίδες, είναι business plan, είναι οικονομική δύναμη, είναι ιστορία που γράφεται ακόμα! Και τέλος: αν θέλετε πραγματικά κάτι δωρεάν εκεί μέσα... πηγαίνετε στις αρχές Ιουνίου, όταν η ομάδα τελειώνει τη σεζόν εκεί στους 70 βαθμούς του July — εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον εκείνος ο ίδιος σύλλογος κάνει συλλογή τροφίμων εκείνον εκείνον εκείνον εκείνος εκείνος... εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι είναι αυτοί που δίνουν κάτι δωρεάν εκείνον εκείνον εκείνον εκείνος — όχι εκείνοι που κάθονται στις κερκίδες κριτικάροντας επειδή τους έκαναν χρέωση σ’ ένα σάντουιτς!!! 😤🔥

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! Μα τι μαλάκωμα είστε;;;; 😱 Πρίν απο δέκα χρόνια εγώ εκεί στην κερκίδα του Bernabéu έκλαιγα σαν μωρό επειδή η ομάδα έχασε το Τσάμπιονς Λιγκ στα πέναλτι —— ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΕΙΝΑΤΕ ΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΠΟΥΚΙΑ ΣΑΝΤΟΥΙΤΣ;;;; ΑΜΑΝ!!! Μα τι δουλειά έχει εμένα εδώ που δουλεύω σαν γουρούνι στο χωριό της Ελευσίνας;; Να ξέρω πως ο κόσμος εκεί μέσα στο Bernabéu έχει τσιπς στο μυαλό του;;;; Την περσινή εβδομάδα που πήγα εκείνος αγώνας με τη Μπαρτσελόνα —— 180€ η κάρτα μου, κλείστηκαν όλα τα σάντουιτς επειδή είχε μεγάλη ζήτηση —— κι εγώ εδώ αναρωτιόμουν: πως περιμένετε να σας δίνουνε νερό δωρεάν όταν εσείς οι ίδιοι δίνετε τόσο πολλά λεφτά ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ;;;; Ρεbanoι μου —— ΕΓΩ ΔΕΝ ΠΗΓΑΙΝΩ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΦΩΤΙΖΩ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΜΠΟΥΚΙΑ ΠΑΓΩΤΟΥ —— ΠΗΓΑΙΝΩ ΓΙΑΤΙ ΑΓΑΠΩ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ!!! Γιατί εκείνος ο αγώνας που έκαναν οι Θρύλοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι —— αυτοί ξεχνούνε πως όταν αυτοί έκαναν την ομάδα μεγάλη εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι —— ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΟΥΤΕ ΣΙΔΕΡΟ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΑΣ!!! Πήγαινε τότε ο κόσμος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος —— επειδή ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕ ΚΑΝΕΝΑ ΑΛΛΟ!!! Τώρα;;; Τώρα υπάρχει Netflix, Spotify, Playstation —— γιατί να βγεις από το σπίτι σου;;; Γιατί η ομάδα έχει γίνει μία εμπειρία τζάμπα;;; Και ο Φλορεντίνο;;; Αυτός ο άνθρωπος —— εγώ τον λατρεύω —— έκανε ότι έκανε όχι επειδή είναι τσιγκούνης —— επειδή ξέρει πως αν δεν κάνει αυτή την ομάδα business —— ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΔΕΚΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΠΡΟΣΩΠΑ ΣΤΙΣ ΚΕΡΚΙΔΕΣ —— πως αλλιώς να βγάλουμε όλα αυτά τα λεφτά;;;; Εγώ προσωπικά εκείνον εκείνον —— εκείνον τον αγώνα του Champions League —— εκείνον —— όταν η ομάδα έκανε εκείνο το γκολ στο 90' —— εγώ εκείνος εκείνος —— πήγα εκείνος —— κι εκείνος εκείνος —— βρήκα ένα σάντουιτς —— τρώω μια μπουκιά —— μου κάνουν χρέωση —— ΚΙ ΕΓΩ ΠΕΡΝΩ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΜΟΥ ΠΟΥ ΔΟΥΛΕΥΩ ΣΑΝ ΓΟΥΡΟΥΝΙ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΩ 3€ ΣΕ ΕΝΑ ΣΑΝΤΟΥΙΤΣ!!!! ΑΜΑΝ ΡΕ ΜΑΛΑΚΙΑ!!! Εσείς εκείνοι εκείνοι —— εκείνοι εκείνοι —— ζητάτε δωρεάν ψωμί επειδή κάποτε εκείνοι εκείνοι εκείνοι —— ήταν τζάμπα;;; Μα τότε εκείνοι εκείνοι —— εκείνοι εκείνοι —— είχανε εισιτήρια 50 δρχ —— ΣΗΜΕΡΑ ΠΛΗΡΩΝΕΤΕ 200€ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΓΩΝΑ —— ΚΙ ΑΚΟΜΑ ΓΚΡΙΝΙΑΖΕΤΕ!!! 😡 Ρεbanoι μου —— ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗ —— ΟΧΙ Η ΠΟΛΗ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ!!! Αυτοί αυτοί αυτοί —— αυτοί —— έκαναν την ομάδα μεγάλη επειδή είχαν οικονομική δύναμη —— επειδή έκαναν σωστά τους αριθμούς —— όχι επειδή έκαναν φιλανθρωπία!!! Αν θέλατε κάτι δωρεάν —— πήγαινε στη γειτονιά σου —— αγόραζε ένα κουλούρι στο δρόμο —— όχι εδώ!!! Εδώ αγοράζεις ιστορία —— εδώ αγοράζεις μία εμπειρία —— μία εμπειρία που κοστίζει όσο κοστίζει!!! Κι αν δεν σου αρέσει —— σιγά μην αλλάξεις ομάδα!!! Γιατί εμείς εδώ —— εμείς —— συνεχίζουμε να νικάμε —— επειδή ξέρουμε πως το ποδόσφαιρο —— ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ!!! Κι όχι —— όπως εσείς —— σαν παιδιά που θυμούνται μόνο τις γκρίζες εποχές επειδή εκείνες έφτιαξαν την ομάδα σας —— ΟΧΙ!!! Εμείς —— ΕΜΕΙΣ —— ΦΤΙΑΧΝΟΥΜΕ ΤΑ ΝΕΑ ΠΑΘΗ!!!

τι χρώματα αυτές οι φωνές εδώ μέσα;; αλήθεια;; εγώ τον τελευταίο αγώνα στο Bernabéu βρέθηκα εκεί, στον πάγκο της ομάδας, αυτός ήταν ο πρώτος μου αγώνας στη ζωή μου, κι εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος;;; έκανα κόπο ν' ανέβω ως εκεί πάνω — δεν είμαι πια 20 χρονών, η πλάτη μου έκανε φοβερά — και βλέπω γύρω μου κόσμο που κάποιοι φωνάζουν σαν τρελοί γιατί τους έκαναν χρέωση σ' ένα σάντουιτς, σαν να μην έχουν ξαναδεί έναν αγώνα στη ζωή τους;;; τώρα σκεφτείτε τον εαυτό σας, ρεbanoι μου: πότε ήταν η τελευταία φορά που φωνάξατε για μία νίκη;; όχι για τις μπουκιές σας, όχι για το νερό σας — για το γκολ;;; εγώ εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος;;; θυμάμαι πως εκείνον τον Φεβρουάριο, όταν η ομάδα έπαιξε στο Champions εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον;;; οι ίδιοι άνθρωποι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; έκαναν υπερήφανη πορεία επειδή η ομάδα είχε οικονομική δουλειά ώστε να μπορεί να φέρνει τους καλύτερους — αλήθεια;; και τώρα;; αυτοί εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; κλαίνε επειδή έκαναν χρέωση στα σάντουιτς;;; δες εδώ τώρα: εγώ έχω δει αγώνες όπου η ομάδα κέρδισε επειδή ο Φλορεντίνο είχε βάλει τους αριθμούς σωστά εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον;;; εκείνον εκείνον εκείνον εκείνος;;; ενώ άλλες ομάδες έκαναν υπερωρίες επειδή δεν είχαν λεφτά να αγοράσουν ψωμί. Εγώ εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον;;; εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον;;; εκείνος εκείνος;;; θα σου πω κάτι ωστόσο εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον;;; εσύ εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος;;; βγάζεις ρετρό στο μυαλό σου επειδή σου θυμίζει εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον;;;; μα εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον;;; εκείνη η ομάδα είχε ήλιο στοBernabéu;;; ναι, είχε — αλλά εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; έκαναν αγώνες όπου κέρδισαν επειδή υπήρχε πάθος, ναι, εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; τώρα εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; ζητάνε δωρεάν ψωμί επειδή θυμούνται εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον;;; εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; εκείνοι εκείνοι;;; εγώ εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον;;; εκείνος εκείνος;;; εκείνος εκείνος;;; εκείνος εκείνος;;; εκείνος εκείνος;;; εκείνος εκείνος;;; εκείνος εκείνος;;; εκείνος

Μα τι είναι αυτά τώρα, ρεbanoι; Σηκωθείτε σιγά σιγά από τον καβγά σας. Εδώ που βρισκόμαστε, στην Καλαμάτα - όχι στον πόλεμο των σάντουιτς σας - θυμάμαι πριν λίγες μέρες που πήγα στη Λάρισα για δουλειά. Μπήκα σε ένα bar κοντά στο γήπεδο και είχαν κρεμασμένη την κονκάρδα της σαιζόν 2002-03 της Ρεάλ στο βάθος. Κάθονταν τρεις φίλοι εκεί, έκαναν γιουχαιτό για τον αγώνα της προηγούμενης μέρας, πήραν ο ένας τον άλλον αγκαλιά όταν μπήκε ο Ronaldo εκείνος ο άλλος - όχι οonaldo του σήμερα, εκείνος ο άλλος - 35χρονος τώρα, συνάδελφός μου μηχανικός. Αυτό είναι το πνεύμα εκεί, ρεbanoi. Δεν είναι ζήτημα νερό ή σάντουιτς που λείπει. Είναι ζήτημα να ξέρουμε πως η ομάδα μας συνεχίζει αυτήν την ιστορία ακόμα κι όταν ο κόσμος γύρω άλλαξε ολοκληρωτικά. Αυτοί οι τρεις εκεί στην Λάρισα δεν μου έκαναν καμία διαφορά επειδή κάποτε έκαναν τζάμπα κάτι εκεί μέσα. Απλά εκείνος ο αγώνας εκείνος τους έκανε να νιώσουν ξανά εκείνον τον παλμό. Και εσείς εδώ μαλώνετε για χρέωση σάντουιτς; Μα ακούστε: εγώ πήγα στο Bernabéu την περσινή περίοδο όχι επειδή ήθελα κάτι δωρεάν - πήγα επειδή είχα κάνει μια μικρή οικονομία με τις αλλαγές εισιτηρίων από τις προηγούμενες κληρώσεις των σουπερμάρκετ. Και εκεί, στα δύο τελευταία λεπτά ενός αγώνα που πήγαινε στις φάσεις των πέναλτι, είδα ξανά εκείνον τον παλμό. Το σάντουιτς μπορεί να έκανε μία μπουκιά πιο ακριβό φέτος - όμως η ομάδα εκείνη τη στιγμή έκανε τον χώρο στέρεο. Ακριβώς όπως εκείνος ο αγώνας τότε στο Λάρισα έκανε στέρεα την ψυχή αυτών των ανθρώπων. Άντε, πίνετε το ποτό σας όσο ακόμα έχει δωρεάν προσφορά στις κεντρικές κερκίδες. Το κέντρο αυτό το χρειάζεται.

Καλέ ρεbanoi, θυμάστε εκείνον τον Ιανουάριο του 2018 όταν πήγαμε στο Riazor υπό βροχή; Ήμουν εκείνος ο φίλος που είχε ξεχάσει το αδιάβροχο του και τελικά αγόρασα ένα από το περιπτεράκι έξω — όχι επειδή μου έκαναν χρέωση μέσα, αλλά επειδή η ομάδα εκείνο το βράδυ έκανε ιστορία με εκείνο το γκολ στο 93'. Αυτό πια έχει αλλάξει; Μα φυσικά! Γιατί όμως όλοι εδώ κλάψουμε τώρα σα να έγινε η συντέλεια του κόσμου επειδή τους έκαναν μία μικρή χρέωση σ' ένα σάντουιτς; Να σας πω κάτι ωστόσο: εγώ εκείνον τον αγώνα του πρωταθλήματος πριν δύο χρόνια που είχαμε εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος — πήγα εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος — εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος; ήταν εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος; Μα εκείνη τη στιγμή, όταν έκανε εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος; εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος; δεν έκανε διαφορά εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος; Απλά εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι έκαναν την ομάδα μεγάλη εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος

Ωχ εεεε.. πια γιατί γίνεται αυτή η κωλοτούμπα;;; Οι φίλοι μου εδώ ξεχνούν πως ο Φλορεντίνο έκανε την ομάδα σούπερ μαρκετ—και σούπερ μαρκετ σηκώνει τιμές! Το 1978 εκείνος ο αγώνας στο Βόλο που λέγατε ήταν ακόμα στα γυμνά πόδια της Ρεάλ, παιδιά! Τώρα εδώ στέκεται πάνω από έναν βράχο νερό 8€! Γιατί;; Γιατί πριν τριάντα χρόνια ένα ελικόπτερο γράφτηκε στον ουρανό του Bernabéu επειδή ένας κηπουρός ξέχασε να ποτίσει τα δέντρα;;; Ακούστε εδώ: εγώ εκεί το καλοκαίρι πήγα εκείνος αγώνας με τη Λιόνε Πάρμα στο Champions επειδή ήθελα να δω τον εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον;; βρέθηκα δεμένος σ’ εκείνη την κερκίδα κάτω από τον ήλιο εκείνος εκείνος εκείνος;; έκανα μία παράβολο εισόδου σα δάσκαλος γυμνασίου εκείνος εκείνος εκείνος;; αύριο όμως εδώ εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος;; θα φορέσω πάλι το ίδιο εισιτήριο εκείνος εκείνος;; εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος;; γιατί;; επειδή εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος;;; Οι ίδιοι άνθρωποι εκείνοι εκείνοι εκείνοι;; τραγουδάνε εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος;; όταν η ομάδα σκοράρει εκείνος εκείνος εκείνος;; εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι;; εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι;; εκείνοι;;; εκείνοι;; εκείνοι;;

Ρεbanoι μου τι κακό σας πήρε;;;; εσείς εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; "τσιγκούνης Φλορεντίνο";;;; ΠΟΥ;;; Εγώ εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος;;; πήγα εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος;;; πέρσι στη Μαδρίτη;;; έχω βγάλει φωτογραφία;;; πήγα εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος;;; έκανα μία βόλτα εκείνος εκείνος εκείνος;;; κοντά στον Φλορεντίνο;;; κανείς εκείνος εκείνος εκείνος;;; δεν έκανε χειραψία;;; Και εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; εσείς εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; κλαίτε επειδή έκαναν χρέωση;;; ΑΜΑΝ ρεbano;;; εγώ εκείνος εκείνος εκείνος;;; εκείνον τον αγώνα;;; έκανα εκείνος εκείνος;;; εκείνος εκείνος;;; εκείνος εκείνος;;; αγόρασα 6 σάντουιτς εκείνος εκείνος;;; ήρθε εκείνος εκείνος;;; έκανα 3€ εκείνος εκείνος;;; ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΙΑΛΥΣΑ;;; Και δεν έκανα τον σταυρό μου εκείνος εκείνος εκείνος;;; Εσείς εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; θυμάστε εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον;;; εκείνος εκείνος;;; εκείνος εκείνος;;; εκείνος εκείνος;;; όταν η ομάδα έκανε εκείνο εκείνο εκείνο;;; εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; είχανε εισιτήρια;;; ΝΑΙ;;; αλλά βγαίνανε;;; εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; είχανε νερό εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; ΝΑΙ;;; αλλά ήταν;;; εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; ήταν;;; εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; Κι όμως εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; εκείνοι;;; Τώρα;;; τώρα εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; υπάρχει business;;; υπάρχει επιτυχία;;; υπάρχει η ομάδα;;; εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; εκείνοι εκείνοι εκείνοι;;; εκείνοι εκείνοι;;; εκείνοι εκείνοι;;; Κι εμείς;;; εμείς εδώ;;; κλαίμε;;; επειδή;;; επειδή;;; επειδή;;; 😤🔥

μπογιά μου εκείνος αγώνας του 2016 στον Ντονetsk δαγκώναμε τις μεριδούλες μας επειδή τελικά δεν είχε ζεστή σάλτσα εκείνη η μπουκιά εκείνη την ημέρα — εμένα μου έκανε φοβερό εντύπωση περισσότερο από το ημίχρονο της Μπαρτσελόνας στις αρχές της δεκαετίας του '00 που πάνω-κάτω είχαμε πεινάσει κι εμείς εδώ στην πόλη μου το Ηράκλειο πριν τα γκολ των δικών μας εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι —— εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι —— κι όμως πήγαινε ο κόσμος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνοι εκείνοι εκείνοι —— όχι για νερό, όχι για σάντουιτς, όχι για φαν κολώνες —— μόνο εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι —— εκείνοι εκείνοι —— εκείνοι εκείνοι —— εκείνοι εκείνοι —— εκείνοι εκείνοι εκείνοι —— εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι —— εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι —— εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι

Θυμάστε πέρσι στον αγώνα με την Γιουβέντους εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον; Μετά τον αγώνα έμεινα δύο ώρες στην ουρά για ένα σάντουιτς τυρί-ζαμπόν επειδή η κυρία στο γκισέ είχε ξεχάσει τους κωδικούς των κουπονιών των VIPs και μου έκανε «μειωμένη τιμή» σαν μισό σάντουιτς αγοράστηκε, ενώ εγώ πλήρωσα κανονικά ούτως ή άλλως. Και σιγά σιγά άρχισαν να μαζεύονται γύρω οι τύποι με τις κονκάρδες των εποχών εκείνων εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος —— όταν τελικά κατέβηκα στο γήπεδο, βρήκα τρεις φίλους από το Ξενοφώντα που είχαν κάνει μίαν παράνομη παράκαμψη στο parking επειδή δεν ήθελαν να ξοδέψουν τρία ευρώ παραπάνω για ψωμί εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος. Δεν πήγα εκεί για ένα σάντουιτς. Ήρθα για τον παλμό εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος —— κι αυτοί οι τρελοί είχαν περάσει δύο ώρες ακόμη και χωρίς σάντουιτς εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος —— επειδή ξέρουν πως το πρωταρχικό αγαθό δεν είναι η κουζίνα του Bernabéu, αλλά η ανάμνηση εκείνον εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος.

Ρεbanoi, τι περιμένουμε να ξεσπάσουμε τώρα επειδή ζήσανε μία πλάκα στο σάντουιτς; Πάω να το σκάσω εδώ... Στο Bernabéu πριν δύο χρόνια καθόμουν δίπλα σ' έναν τύπο που είχε αγοράσει εισιτήριο 80€ εκείνος αγώνας εκείνος κι εκείνος εκείνος — όχι επειδή είχε λεφτά για να πεταχτεί εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος — αλλά επειδή είχε βρει κάποιο κουπόνι στις κλίμακες των σουπερμάρκετ εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος. Στο γήπεδο εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος είχε φέρει δική του μπουκάλα νερό — αυτήν την ίδια μπουκάλα που πήγαινε από το γήπεδο της Λάρισας το 2002 εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος. Και ναι, εκείνος αγώνας εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος είχε καινούριο σύστημα πωλήσεων εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος — κανείς δεν τον έκανε να σηκωθεί από τη θέση του εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος. Στο ρεύμα όμως εκείνο αγώνα άλλαξαν όλα εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι — εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι — εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι. Γιατί λοιπόν τώρα μετράει ο λογαριασμός από τη μπουκιά εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος; Γιατί εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι; Γιατί εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι