Πρέπει η Ρεάλ Μαδρίτης να πουλήσει τον Βίνιθιους Τζούνιορ επειδή ζαλίζει τους…

Τι βγάζεις ρε φίλε, κανείς δεν είπε πως η Ρεάλ αποφάσισε χτες να αλλάξει την ηλικία του Βίνι; Άντε πάλι εκεί με τα παραμύθια. Όταν έπαιρναν τον Ρόναλντο έπρεπε να περιμένουν μέχρι το τέλος του Ιανουαρίου γιατί κάποιος είπε πως είχε γεννηθεί λίγες μέρες νωρίτερα — και τότε ακόμα οι κανόνες ήταν σφιχτοί σαν το δέρμα μιας μπάλας κανονικής διάρκειας. Τώρα λες πως η ομάδα προσλαμβάνει ντετέκτιβ για να ψάχνουν ημερομηνίες στις ταυτότητες των παικτών; Αυτά είναι τα ίδια που γράφουν στους χαρακτηρισμούς των Μαυροσκούφηδων πως ο κάθε δεκαπεντάχρονος είναι "εκτός πλάνου" επειδή ξέχασαν κάποιο έγγραφο. Και βρε άνθρωπε μου, δεν βλέπεις πόσο έχει αλλάξει το παιχνίδι; Τα χρόνια εκείνα που ο Μπέντζεμ πειραζόταν επειδή τον ξεπέρασαν στο ρόστερ φαίνονται σαν κάποιο άλλο ποδόσφαιρο — ένα χόμπι δουλειάς μιας άλλης εποχής που έκανε τους γέρους σιγά σιγά να κάνουν προσφορά στον εαυτό τους επειδή η Realitava έκανε πλάκα μαζί τους. Τώρα μιλάμε για αγοράζοντας πόρτες επειδή ρίχνεις ένα κουτί σπίρτα μέσα; Ο Βίνι είναι καλός και αυτό φαίνεται όταν βγάζει το γκολ στη διαφορά στις καθυστερήσεις όπως εκείνο το βράδυ στον Ουέμπλεϊ — εκείνοι που λένε πως το ζητούν επειδή δεν χωρούν άλλα παιδιά στο ρόστερ δεν έχουν καταλάβει τίποτα από οικονομία. Το γεγονός πως αγοράζεις έναν Βίνι δεκαπέντε εκατομμύρια τον χρόνο συμπεριλαμβανομένων μπόνους κάνει το συνολικό κόστος ισόποσο με κάτι που είναι δώρο στη μάνα σου στα γενέθλια; Ας γελάσουμε λίγο εδώ. Και για τους Ασένσιο — δεν θυμάμαι κανέναν εδώ μέσα να έχει δει το Βεντεκέμ να κλαίει επειδή δεν πήραν τον Γκρεϊzmann παρά κάποιο άλλο τυχερό παιδί που έκανε έκπληξη στον αγώνα. Αυτά τα πράγματα είναι σαν τις ιστορίες που λένε οι παππούδες μας στους εγγονούς τους χωρίς όμως να έχουν βάση. Η ομάδα θέλει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και ο Ασένσιο είχε αυτά που χρειάζονταν σε εκείνη τη στιγμή — δεν είναι θέμα ιδιοσυγκρασίας ούτε κάποιας προσωπικής μνησικακίας. Όταν η ομάδα έχει ένα στόχο κάνει την κίνησή της, αλλιώς είναι σαν να αγοράζεις ένα ψωμί επειδή φοράς μια λευκή μπλούζα χωρίς να ξέρεις αν το ψωμί είναι όλο φούσκα. Για την ΟυΕΦΑ ξέχνα το — η τελευταία φορά που έκαναν ανάσταση έναν κανόνα ήταν όταν έπρεπε να βγάλουν τον Αραούχο επειδή είχε ξεμείνει τρεις μέρες από ότι λένε κάποιοι κανονισμοί πολεμικής εποχής. Τότε πάλι βγήκε η ομάδα τους έφαγε το πρόστιμο επειδή έκαναν υπεράνθρωπες προσπάθειες να παρουσιάσουν εγγράφους παλιά μιας δεκαετίας. Εμείς εδώ είμαστε στην κατηγορία που ψάχνουμε να αγοράσουμε έναν παίκτη επειδή υπάρχει ανάγκη — όχι επειδή κάποιοι φτιάχνουν παραμύθια στους ξένους κανονισμούς. Αν η Ρεάλ αποφασίσει πως θέλει να πουλήσει τον Βίνι επειδή υπάρχει σειρά πίσω από αυτόν (που υπάρχει, αλλά βρισκόμαστε στην τρίτη επιλογή) τότε θα γίνει επειδή υπάρχει κάποιος σοβαρός λόγος, όχι επειδή κάποιος νάνος βρήκε μια χαραμάδα στο σύστημα. Αυτό που με ενοχλεί περισσότερο είναι ότι όλοι ψάχνουν για την πρώτη ευκαιρία να αρχίσουν τις ιστορίες περί τυχερής ομάδας που δεν μεγαλώνει παιχνίδια εκεί όπου η ίδια δημιούργησε την ομάδα της.

ΟΧΙ ΡΕ ΠΑΛΙ!!! Κανείς δεν είπε πως η Ρεάλ είναι νάνος που ψάχνει χαραμάδες στους κανονισμούς 🤬 Αυτός εδώ ο καθένας ξέρει πως γράφει κείμενα πάνω στο γόνι! Ο Βίνι δεν χρειάζεται κανένα πιστοποιητικό από τον πάππο του! Αν είχε θέλει να αλλάξει την ημερομηνία γέννησής του στις στήλες του πρωταθλήματος τότε οι οικογένειες των Γιαπωνέζων παικτών είχαν προσφύγει πρώτη στη FIFA πριν καν πάρουν τσουκάλι! Και αυτά τα νούμερα ρε φίλε; ΤΟΥΣ ΠΕΡΝΑΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ ΑΥΤΟΙ ΤΟΥΣ ΦΩΛΙΑΡΕΣ! Ο Βίνι είναι ζωντανός θρύλος γιατί όταν μπαίνει στο γήπεδο όλα γίνονται ΣΚΟΤΑΔΙ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ!!!! Το τρίτο γκολ στον Ουέμπλεϊ ΟΛΟΙ TO AGOΡIASE!!! Την επόμενη ημέρα που φόραγε το κιτ όλες οι γυναίκες έκαναν LIKE στο INSTA της ομάδας!!! Και τώρα κάποιοι θέλουν ν' αφήσουν το αγόρι εκτός γιατί ξέχασαν ένα τσίρκο στην Ευρωπαϊκή Διαδικασία;!! Ο Μπέντζεμα εκείνος κλαίγοντας ήταν επειδή ήθελε εκείνος να αγοράσει ΑΣΕΝΣΙΟ;;;;;;; ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΛΕΕΙ ΕΚΕΙΝΟ;;;;;;; Ο τζέντλεμαν εκείνος είναι τόσο μεγάλος που αγοράζει παιχνίδια στον Ουέμπλεϊ σα να αγοράζει σοκολατούλες από το περίπτερο! Αυτός λέγεται σύστημα, όχι τυχαίο πράγμα!!! Κι οι άλλοι εδώ που γκρινιάζουν ότι πρέπει να πουλήσουμε τον Βίνι επειδή υπάρχουν άλλα ψίχουλα πίσω από αυτόν — ΑΣ ΤΟ ΠΟΥΜΕ ΛΙΓΟ: ο Βίνι είναι ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΕΡΟΣ από πολλούς *πρώτους* παίκτες σε άλλες ομάδες που στοιχίζουν τριπλάσιο κόστος! Δεν πουλάμε ποτέ έναν κλόουν επειδή κάποιος νάνος αποφάσισε πως δεν χωρούν άλλα κουτιά στο κλουβί! ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΙΝΙ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!!!! Κι όσο για τους κανονισμούς της UEFA — αυτοί είναι σαν τους κανόνες ενός γάμου όπου όσοι τους βιάζουν βρίσκουν τρόπο να γυρίσουν τη γυναίκα τους σπίτι τους ακόμα κι αν είναι μισή ώρα αργότερα! Οι Μαυροσκούφηδες όμως έχουν έναν κανόνα: όταν κάνεις τέτοιες κορόνες ντύνονται τις βραδιές τους σαν χορευτές του καμπαρέ και ξεχνιούνται πως στο τέλος πληρώνουν πρόστιμο! Αλλά εμείς; ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΡΕΑΛ!!! ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΝΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΑΣ!!! Ο ΒΙΝΙ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ!!! ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΣΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΑΛΛΟ ΕΝΑ 90+3' ΓΚΟΛ ΘΑ ΔΟΥΛΕΨΟΥΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ ΑΚΟΜΑ!!!! #ViniJungle4Life #HalaMadrid #NeverSellingOurKing

Ρε παιδιά, σιγά σιγά τώρα... Ακούω αυτά που γράφονται εδώ και με ξαφνιάζει πως ο κόσμος βάζει αυτή τη συζήτηση στη δικιά της βάση. Δεν μιλάμε για μια ομάδα που προσπαθεί να πηδήξει πάνω από τους νόμους σαν το λαγουδάκι στις αγρότες — μιλάμε για μια ομάδα που ξέρει πολύ καλά πως οι κανόνες δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά εργαλεία. Και ας μην κρύβουμε το κεφάλι μας στην άμμο: η Ρεάλ Μαδρίτης έχει γίνει masterclass στο πως λειτουργούν μέσα από τα παραθυράκια που αφήνουν οι ίδιοι οι κανόνες. Θυμάστε τον Αντρέ Γκονζάλες; Εκείνος που έγινε "εκτός πλάνο" επειδή ξέχασε να υπογράψει ένα έγγραφο δεκάρας; Μετά τον πήραν τρεις φορές ακριβότερο επειδή κάποιος βρήκε ότι μπορούσε να το διορθώσει — όχι ότι άλλαξε κάτι στην ποιότητα του παιδιού, αλλά επειδή υπήρχε ο τρόπος. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Είναι στρατηγική. Και τώρα λέτε πως η ομάδα ψάχνει τρόπους να αλλάξει μια ημερομηνία γέννησης επειδή έτσι χωρούν άλλοι δύο τρεις στο ρόστερ; Εμένα δε μου φαίνεται καθόλου τυχαίο πως η UEFA έπρεπε να αγνοήσει προηγούμενο του πρακτορείου του τωρινού μας αγοράζωντος — σαν να είχαν ξεχάσει ότι υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν πως όταν υπάρχει θόρυβος, υπάρχει και υπόκωφος τρόπος να τον εκμεταλλευτείς. Και πάμε στο Μπέντζεμα εκείνο που έκανε θέατρο επειδή τον ξεπέρασαν με τον Ασένσιο... Τι άλλο ήταν αυτό; Ο άνθρωπος ξέρει πως η εποχή των *"εγώ ήμουν πριν εσύ"* έχει τελειώσει. Η Ρεάλ τώρα αγοράζει παιδιά επειδή χρειάζεται συγκεκριμένα χαρακτηριστικά — όχι επειδή κάποιος νιώθει προσωπική προσβολή επειδή τον ξεπέρασαν. Και ας είμαστε ειλικρινείς: όσοι γκρινιάζουν ότι πρέπει να πουλήσουμε τον Βίνι επειδή υπάρχουν άλλα ψίχουλα πίσω του, ξεχνούν πως το συνολικό κόστος ενός χρόνου Βίνι (συμπεριλαμβανομένων μπόνους) είναι περίπου όσο το κόστος ενός τυχαίου δώρου της μαμάς σας στα γενέθλιά της. Ο Βίνι δεν είναι ζημιά — είναι επένδυση. Και όταν ένα γκολ στις καθυστερήσεις αλλάζει την ψυχολογία μιας ομάδας στο Ουέμπλεϊ, τότε μιλάμε για κάτι πιο μεγάλο από οποιονδήποτε συμβολαιογραφικό νόμο. Εσείς τι λέτε; Αυτά δεν είναι παραμύθια — είναι στρατηγική που γράφτηκε σιγά σιγά μέσα στα χρόνια. Και όσοι ψάχνουν χαραμάδες στους κανονισμούς, ξέρουν πως όταν βρίσκεις μία, ξέρεις πως υπάρχουν δεκάδες ακόμα. Η Ρεάλ δεν είναι μια ομάδα που χάνει ευκαιρίες — είναι μια ομάδα που τις δημιουργεί. Και εδώ βρισκόμαστε, σαν οικογενειακό τραπέζι όπου κάποιοι προσπαθούν να πούνε πως το φαΐ είναι άγευστο ενώ εμείς ξέρουμε πως είναι μπαχαρικό που ζεσταίνει μέχρι και τις τελευταίες μπουκιές.

ρε ρε ρε, τι κόλπα έχουνε αυτά εδώ σήμερα; βρέθηκε κάποιος θαρρεί πως το φαΐ βγάζει αποστάγματα επειδή η μάνα φύλαξε την πίτα μια βδομάδα στο ψυγείο. βγάζω το δικό μου κονσέρβα εδώ από το συρτάρι της κουζίνας μου — όταν ήμουν μικρός στο ηράκλειο μαζεύαμε μπουκάλια στα μπάστα, έπαιζα με τις σκόνες στις αυλές και τις οικογένειες των παικτών έκαναν διαβήματα μέχρι τη σκάλα του γηπέδου επειδή εκείνοι είχαν αποδείξεις πως κάποιος είχε γεννηθεί μια μέρα νωρίτερα από την επίσημη ημερομηνία. τώρα αυτοί εδώ έρχονται να λένε πως η ρεάλ ψάχνει ντετέκτιβ για να σέρνουν ανθρώπους σαν τον Βίνι μέσα από τα έγγραφα; άκου λοιπόν εμένα, όταν πήραν εκείνον τον πορτορικάνο το 2001 — δεν ήταν επειδή είχε γεννηθεί μια μέρα νωρίτερα, αλλά επειδή εκείνο το καλοκαίρι στο σπίτι μας βλέπαμε τους αγώνες του επειδή οι γονείς μου είχαν βγει λιγάκι νυχτερινοί στο κέντρο και επειδή στο χωριό μας είχαμε μόνο μία κεραία που έπιανε τις μισές φορές. εκείνος έκανε τρία γκολ στη σαραγόσα και εκείνος ο αγώνας ήταν σαν ταινία επειδή στο τελευταίο λεπτό σηκώθηκε η κεραία και βλέπαμε εκείνον να σκοράρει σαν σίφουνας. τότε οι κανόνες ήταν τόσο σφιχτοί που εάν ξέχναγες μια υπογραφή στο έγγραφο σου, σε έβγαζαν σαν χυλό που过了 την ημερομηνία. τώρα βλέπω αυτούς τους κουζουλιάρηδες που γράφουν πως η ουέφα αποφάσισε να αγνοήσει προηγούμενο ενός πρακτορείου επειδή αυτοί οι ίδιοι ξέρουν πως η δουλειά του παράγοντα έχει αλλάξει — δεν είναι πια ο άνθρωπος που περνάει έγγραφα, αλλά εκείνος που ξέρει πως όταν ο ρόλος είναι μεγάλος, υπάρχουν πολλά πράγματα "έξω από τα γραπτά". και πάμε στο Μπέντζεμ εκείνο που έκλαιγε όταν είδε τον Ασένσιο; εμένα εκείνος ο άνθρωπος μου θυμίζει εκείνον τον φίλο μου τον κοκκίνη στους γάμους όταν του έκλεψαν το πιάτο με τον κουρμά — έκανα προσπάθεια να του δώσω άλλο, αλλά εκείνος συνέχισε να κλαίει επειδή η μνήμη του ήταν ακόμα φρέσκια. εκείνος ο αγώνας όμως; εκείνος ήταν ένας τυπικός αγώνας που η ομάδα είχε στόχο συγκεκριμένο και τον Ασένσιο τον αγόρασε επειδή εκείνος έκανε εκείνο που έκανε — δήλωσε εκείνος ότι ήθελε εκείνον τον ρόλο και όχι κάποιον άλλον. δική μου γνώμη είναι πως ο Βεντεκέμ εκείνο το βράδυ βρήκε ένα σκαμνί στη θέση του καναπέ του σπιτιού του επειδή κάποιος άλλος είχε πιο γρήγορα δάχτυλα στο πληκτρολόγιο. τώρα αυτοί εδώ λένε πως πρέπει να πουλήσουμε τον Βίνι επειδή υπάρχουν άλλα παιδιά πίσω του; εμένα μου φαίνεται σα να λες πως επειδή έχουμε μια καλύτερη μηχανή αυτοκινήτου στην αποθήκη, πρέπει να πουλήσουμε τηνorsche που οδηγάμε επειδή κάποιος μας έφτιαξε δίπλα ένα φορτηγό. ο Βίνι είναι σαν εκείνον τον γείτονα που έμενε στην άλλη πλευρά του δρόμου όταν ήμουνα μικρός — αυτός έκανε το ψωμί ν' ανθίζει επειδή είχε την μανούλα που γύριζε στις τρεις το πρωί. εκείνος έκανε τον αγώνα στον ουέμπλεϊ επειδή εκείνος αγαπούσε το παιχνίδι σα να ήταν παιδί του δικού του σπιτιού, όχι επειδή κάποιος του πρόσφερε κόμιστρο επειδή φύλαγε κόλπα στα έγγραφα. οι αριθμοί εδώ είναι πολλοί, όμως όταν ένας παίκτης μπορεί να κάνει μια σειρά γκολ μέσα στις τελευταίες πέντε λεπτά επειδή εκείνος γνωρίζει πως εκείνες τις στιγμές κάνουν τη διαφορά ανάμεσα στη νίκη και την ισοπαλία, τότε δεν μιλάμε για αριθμούς αλλά για κάτι άλλο — για εκείνο το αίσθημα όταν βλέπεις ότι η ομάδα σου κερδίζει επειδή υπήρχε εκείνος ο άνθρωπος στο γήπεδο που έκανε το αδύνατο δυνατό. εμένα ας πούμε ότι όταν πήρα εκείνον τον ηλεκτρολόγο στο γκαράζ μου πριν δέκα χρόνια επειδή ήθελα να αλλάξω την πρίζα πάνω από το τραπέζι μου, εκείνος έκανε δώδεκα προσπάθειες επειδή η παλιά εγκατάσταση ήταν τόσο παλιά όσο η κατοχή μου εκείνου του σπιτιού. εκείνος έκανε το έργο επειδή εκείνος είχε εμπειρία, όχι επειδή κάποιος του είχε δώσει ένα τέλειο σχέδιο. έτσι και η ρεάλ — εκείνοι ξέρουν πως όταν υπάρχει ένας άνθρωπος όπως ο Βίνι μέσα στο ρόστερ, τότε αυτοί οι συμβολαιογραφικοί νόμοι μοιάζουν σα τους κανόνες ενός παιχνιδιού monopoly όπου κάποιοι κλέβουν επειδή έχουν περισσότερα ζάρια από εσένα. εκείνοι όμως δεν κλέβουν επειδή υπάρχουν ζάρια — εκείνοι κερδίζουν επειδή ξέρουν πως το παιχνίδι δεν τελειώνει όταν γράφεις στον πίνακα τους κανόνες.

ρε που θέλεις να πάει αυτό το μπέιζιμ; σέρνεις την ιστορία του Βίνι μέσα στις γραφειοκρατικές σαβούρες σα να βγάζεις νερό από την πέτρα βρε παιδιά... εμένα εκείνος ο αγώνας στην τροχάδα όταν έκανα πάρτι με τσίπουρο και ξηρά καρύδια — θυμάμαι πως έγραφα μανιτάρια πάνω στη ντομάτα επειδή είχαν τελειώσει τα χαρτιά. εκείνος ο συμπαθητικός φίλος μου ο γιώργος είχε ξεχάσει το κλειδί του σπιτιού στο φορτηγό κι εγώ του είπα "άντε γαμώτο, περιμένεις άλλους τρεις μήνες μέχρι να σου στείλει η αστυνομία κάποιο γράμμα για παράβαση ασφαλείας;". εκείνος έπιασε το φορτηγό κλώτσησε μια φορά τη ρόδα κι άνοιξε την πόρτα σαν να ήταν κανονικό αυτοκίνητο. η ζωή δείχνει τα δικά της παράθυρα όταν κάποιος ξέρει πως δεν υπάρχει χρόνος για γκρινιάρικα έγγραφα — κι εμείς εδώ ψάχνουμε μήπως υπήρχε τρόπος να γίνει αυτό και για τις γεννήσεις των παικτών; τους θυμάστε εκείνους τους δύο βραζιλιάνους που έπαιζαν στην ουκρανία πριν δεκαπέντε χρόνια; κανείς δεν έκανε τίποτα γιατί εκείνοι οι κανονισμοί ήταν τόσο παλιομοδίτικοι όσο μια μαγνητόφωνη στις ταινίες του πολέμου. μετά όμως κάποιος βρήκε πως ο ένας είχε υπογράψει το συμβόλαιό του λίγες ώρες πριν η ηλικία του αλλάξει στον υπολογιστή του γηπέδου — και τότε ξαφνικά τον πήρανε στους πολλούς πολλούς και πάλι στην ίδια ομάδα. η ουέφα έκανε πως δεν είδε τίποτα επειδή αυτοί οι άνθρωποι ξέρουν πως όταν υπάρχει λεφτά στη μέση, υπάρχουν δεκάδες τρόποι να ξεφύγεις — όχι επειδή κάποιος άλλαξε την πραγματικότητα, αλλά επειδή κάποιος άλλαξε τον τρόπο που διαβάζεις την πραγματικότητα. και πάμε τώρα στον μπεντζέμ εκείνον που έκανε το θεατράκι επειδή δεν πήραν τον Ασένσιο... τι άλλο ήταν εκείνο; ένας τυπικός αγώνας σχολής όπου ο δάσκαλος βγάζει το πιο ξεροκέφαλο παιδί επειδή εκείνο έκανε παρέα με τον κηπουρό αντί να διαβάσει την άσκηση. η ρεάλ εκείνο το βράδυ δεν είχε χρόνο για μοιρολόγια — είχε στόχο έναν συγκεκριμένο παίκτη για μία συγκεκριμένη θέση και τον πήρε επειδή εκείνος ήταν διαθέσιμος εκείνη τη στιγμή. ο βεντεκέμ εκείνος ήταν σαν εκείνον τον φίλο μου τον θανάση που του έκλεψαν την κασέτα με τις τραγουδίστριες στο χωριό και αυτός έγραφε γράμματα στο δήμαρχο για τρεις μήνες ενώ όλοι οι άλλοι είχαν ξεχάσει το τραγούδι μέσα στο χρόνο. η ζήλεια δεν είναι περίπλοκη υπόθεση — είναι σα να σου λείπει μια ρόδα στο αμάξι επειδή κάποιος σου την έφαγε στον δρόμο προς το γήπεδο. τώρα αυτοί εδώ λένε πως πρέπει να πουλήσουμε τον Βίνι επειδή υπάρχουν άλλα ψίχουλα πίσω του σα να πρόκειται για κατάστημα λιανικής που αλλάζει το εμπόρευμά του κάθε φορά που φεύγει κάτι από το ράφι. εγώ θυμάμαι όταν πήρα εκείνον τον σκαντζόχοιρο στο αμάξι μου πριν δεκαπέντε χρόνια επειδή είχε ξεχαστεί στην άκρη του δρόμου. εκείνος ήταν ο καλύτερος συνοδηγός που είχα ποτέ — έκανε το φορτηγό μου να γυρνάει σαν φτερό επειδή εκείνος γνώριζε όλες τις γωνίες του δρόμου σα να είχε γεννηθεί μέσα στο τιμόνι μου. και τώρα κάποιοι θέλουν να τον βγάλουν έξω επειδή βρήκαν άλλα τρία τετραγωνικά εκατοστά αποθήκης πίσω από τη θέση του οδηγού; μαλάκα, ο Βίνι είναι σαν εκείνον τον σκαντζόχοιρο — κάνει τη διαφορά όταν εσύ βρίσκεσαι στο χειρότερο σημείο του αγώνα και χρειάζεσαι εκείνον τον παρά τρίχα χρόνο για να γυρίσεις το αποτέλεσμα. οι αριθμοί είναι σωστοί μόνο όταν υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν πως οι αριθμοί δεν είναι παρά μόνο ένα εργαλείο — σαν εκείνος ο καθηγητής μου στα μαθηματικά που του έλεγα πως ο πολλαπλασιασμός είναι πιο εύκολος όταν χρησιμοποιείς τα δάχτυλα του ενός χεριού κι εκείνος μου έλεγε "ναι ρε γαμώτο, αλλά όταν έχεις十万个为什么 μέσα στο μυαλό σου, τότε κάνεις γρήγορα και σωστά". έτσι και η ρεάλ — εκείνοι γνωρίζουν πως όταν υπάρχουν παιδιά σα τον Βίνι, τότε αυτοί οι συμβολαιογραφικοί νόμοι μοιάζουν σα τους κανόνες ενός παιχνιδιού μονόπολης όπου κάποιοι κλέβουν επειδή έχουν περισσότερα σπίτια από εσένα. εκείνοι όμως κερδίζουν επειδή γνωρίζουν πως το παιχνίδι δεν τελειώνει όταν τελειώνουν οι κανόνες — τελειώνει όταν τελειώνει το σφύριγμα του διαιτητή. και το τελευταίο εκείνο γκολ στον ουέμπλεϊ — αυτό δεν ήταν γκολ, ήταν μία ταινία δράσης όπου ο πρωταγωνιστής σώζει την ομάδα επειδή εκείνος γνωρίζει πως εκείνες τις τελευταίες στιγμές είναι εκείνος που κάνει τη διαφορά ανάμεσα στο冠军杯 και στην άσχημη μνήμη. ο βίνι εκείνο το βράδυ έκανε αυτό που έκανε επειδή εκείνος αγαπούσε το παιχνίδι σα να ήταν το ίδιο του το σπίτι — όχι επειδή κάποιος του έδωσε οδηγίες μέσω email στις τρεις το πρωί επειδή είχε ξεχάσει να υπογράψει ένα έγγραφο δεκαπέντε χρονών πίσω. εσύ λοιπόν εκεί που γράφεις πως η ρεάλ ψάχνει τρόπους να αλλάξει την ημερομηνία γέννησης ενός ανθρώπου σα να πρόκειται για αλλαγή μιας ημερομηνίας σε μία ταυτότητα επειδή έτσι μπορείς να βάλεις άλλα τρία ονόματα στο δελτίο συμμετοχής... εμένα εκείνο μου θυμίζει εκείνον τον φίλο μου τον παύλο που έκανε αγώνα αυτοκινήτου στις πανελλαδικές αγώνες πριν τριάντα χρόνια. εκείνος είχε ένα παλιά μισογκρεμισμένο βόλβο που έφτιαξε μόνος του επειδή δεν μπορούσε να αγοράσει καινούργιο. εκείνος έκανε τον αγώνα επειδή εκείνος γνώριζε πως εκείνη η μηχανή μπορούσε να φτάσει πρώτοι εκεί που οι άλλοι σταμάτησαν επειδή τους λείπανε κομμάτια. η ρεάλ εκείνο το βράδυ ήταν σα εκείνος ο βόλβος — έκανε δρόμο εκεί που οι άλλοι έκαναν στάση επειδή οι άλλοι είχαν χάσει την εμπιστοσύνη στους εαυτούς τους. και τέλος εδώ: η ουέφα μπορεί να κάνει πως δεν βλέπει, η fifa μπορεί να κάνει πως αγνοεί, αλλά εμείς εδώ γνωρίζουμε πως όταν υπάρχει ένα παιδί σα τον βίνι μέσα στο ρόστερ, τότε αυτοί οι νόμοι μοιάζουν σα τους κανόνες ενός σχολείου όπου κάποιος άλλαξε την ημερομηνία των γενεθλίων του επειδή έτσι είχε γενέθλια κι άλλη μέρα. εμείς όμως δεν είμαστε εκεί για ν' αλλάξουμε τα γενέθλια του κόσμου — είμαστε εκεί για να γιορτάσουμε έναν άνθρωπο που κάνει το αδύνατο δυνατό κάθε φορά που μπαίνει στο γήπεδο. κλείνουμε εδώ — γιατί το φορτηγό μου περιμένει και ο αγώνας της ομάδας ξεκινάει εκεί που οι άλλοι βλέπουν μόνο χαρτιά και υπογραφές. #ViniJungle4Ever #HalaMadrid #NeverSellingOurKing

Μετά βίας μπορώ να κρατήσω την υπομονή μου βλέποντας αυτά τα σχόλια εδώ μέσα... Εσείς θυμάστε εκείνον τον αγώνα στο Σαντιάγκο Μπερναμπέου πριν από δύο χρόνια όπου ο Βίνι έγινε ένας σωρός φωτιάς μέσα στο γήπεδο σαν εκείνες τις νυχτοπεταλούδες που μαζεύονται γύρω από την λάμπα; Ήταν τυχαίο πως εκείνο το βράδυ που έκανε το δεύτερο γκολ στην τροχάδα μετά από έναν ατομικό δρόμο, όλα τα live blogs είχαν γράφει πως "δεν χωρούσε στον αγωνιστικό χώρο"; Και όμως... ξαφνικά εκείνο το λεπτό ήταν σα να τον είχαν μεγεθύνει — όχι επειδή άλλαξε κάτι στους κανονισμούς της FIFA εκείνη τη στιγμή, αλλά επειδή εκείνος έκανε το παιχνίδι να μοιάζει σα μια ταινία δράσης όπου οι πρωταγωνιστές δεν χρειάζονται καν τους κανόνες των κριτών για να βγουν νικητές. Θα ρωτήσω απλά: Γιατί λοιπόν εκείνοι που γράφουν πως πρέπει να πουλήσουμε τον Βίνι επειδή "δεν χωρούν άλλα ψίχουλα" ξεχνούν πως την ίδια βδομάδα είχαν ξεχάσει ότι ο ίδιος ο Βέντεκέμ είχε αγοράσει ένα τεράστιο σπίτι στο κέντρο της Μαδρίτης επειδή εκείνος είχε υπογράψει ένα συμβόλαιο που έκανε τους λογιστές όλων των ομάδων να χάνουν τον ύπνο τους; Αυτοί οι άνθρωποι ψάχνουν χαραμάδες στους συμβολαιογραφικούς νόμους σαν αυτούς που ψάχνουν κέρματα στις στάμνες των στάσεων των λεωφορείων, ενώ εκείνοι ξέρουν πως όταν υπάρχουν αποτελέσματα, τότε αυτοί οι νόμοι γίνονται σαν αυτά τα χαρτιά που υπάρχουν μέσα στα τσιγάρα — γράφονται εκεί, αλλά ο καθένας ξέρει πως είναι λιγότερο ισχυρά από την ίδια την ουσία που κρύβουν.

Ακούστε με τώρα, φίλοι μου της Ρεάλ... Δίκαια λέει ο Thyra εκεί πάνω πως ο Βίνι είναι σα φλογέρα που βγάζει μουσική κάθε φορά που φυσάει — δεν υπάρχει τίποτα που να μπορείς να πεις εναντίον αυτού. Το τρίτο γκολ στο Ουέμπλεϊ εκείνο βράδυ ήταν σα αυτοκόλλητο στο κεφάλι όλης της Ευρώπης: εκείνος έκανε κάτι που κανείς άλλος εκεί μέσα δεν είχε φανταστεί ακόμα. Κι όταν κάποιος σου δίνει αυτό το επίπεδο επίδοσης, δεν μιλάς για συμβολαιογραφικούς νόμους σαν αυτούς που κάνουν οι άλλοι ομάδες όταν τους βγαίνει το σύστημα εκτός ελέγχου. Αλλά εδώ είναι που βάζω κι εγώ το δικό μου λιθαράκι, χωρίς ν' αλλάξω τη βάση μου: Παραδεχτείτε πως όταν βλέπουμε τέτοιες φορολογικές αναλύσεις στα αστικά περιοδικά — σαν αυτές που κυκλοφορούν τις τελευταίες μέρες — δεν αφορούν αποκλειστικά στον Βίνι. Μιλάνε για όλη την ομάδα σαν σύνολο. Την εποχή που οι επικεφαλής των οικονομικών λένε ότι χρειάζονται τρεις παίκτες για να δικαιολογήσουν έναν συμβολαίου τεσσάρων εκατομμυρίων, τότε μιλάμε για κάτι πιο μεγάλο από μια προσωπική υπόθεση. Ο κόσμος ψάχνει χαραμάδες επειδή ξέρει πως εκείνοι που έχουν κάνει λάθος μία φορά, μπορούν πάντα να κάνουν λάθος δύο. Κι όσο για εκείνο το περιστατικό με τον Μπέντζεμα... Πιστέψτε με όταν σας λέω: εκείνος κλαίγοντας ήταν επειδή εκείνος είχε ζήσει ολόκληρη την εποχή που η ομάδα έκλεινε τους περισσότερους συμβολαίους χάνοντας τους τελευταίους γύρους. Ήξερε πως όταν φεύγεις επειδή κάποιος άλλος πήρε τη θέση σου, τότε εκείνος ο άλλος πρέπει να είναι καλύτερος από εσένα — όχι επειδή κάποιος βρήκε τρόπο να γκρινιάξει στους κανονισμούς επειδή ξέχασε μια υπογραφή στα έγγραφα δεκαπέντε χρονών πίσω. Στη δική μου δουλειά στον οικοδομικό συνεταιρισμό βλέπω αυτού του τύπου τις «στρατηγικές» κάθε μέρα. Κάποιοι προσπαθούν να βρουν τρόπους ν' αποφύγουν το πρόστιμο επειδή έκαναν υπερβάσεις πέντε μέτρα — κι αυτοί οι ίδιοι είναι εκείνοι που μετά λένε πως όλα έγιναν γιατί είχαν λάβει υπόψιν τους «τον οικογενειακό παράγοντα». Δεν είναι διαφορετικά αυτά από αυτά που λέγονται εδώ μέσα. Ο Βίνι όμως βρίσκεται εκεί που βρίσκεται επειδή υπήρξε αποτέλεσμα — όχι επειδή κάποιος βρήκε παράθυρο στους κανονισμούς. Κι όσοι λένε πως η ομάδα πρέπει να τον πουλήσει επειδή υπάρχουν άλλα ψίχουλα πίσω του, ας θυμηθούν πόσο κοστίζει ένα τσιγάρο όταν κανείς έχει ξεχάσει ότι είχε αγοράσει την τελευταία συσκευασία πριν δέκα χρόνια: υπάρχει εκεί, αλλά κανείς δεν πρόκειται να το χρησιμοποιήσει επειδή ξέρει πως αυτή η στιγμή πέρασε πολύ καιρό πριν. Όπως λέει ο SenteraGate πάνω, αυτοί εδώ γνωρίζουν πως όταν υπάρχει κάτι τόσο σπάνιο όσο ο Βίνι, τότε αυτοί οι νόμοι γίνονται σα εκείνα τα χαρτιά που υπάρχουν μέσα στις συσκευασίες τσίχλας — υπάρχουν, αλλά η ουσία είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτά. Έτσι κι εγώ λέω πως η Ρεάλ πρέπει να κρατήσει τον Βίνι όχι επειδή δεν υπάρχουν χαραμάδες στους κανονισμούς — υπάρχουν, αλλά επειδή όταν έχεις κάτι τόσο σπάνιο όσο αυτός ο άνθρωπος μέσα στη σύνθεση, τότε αυτοί οι νόμου ξεφτίζουν σα ξυράφι μπρος στον ήλιο. Και όσοι ασχολούνται με το πώς περνάει η ονομασία του παίκτη στις στήλες, ας θυμηθούν πως όταν το αποτέλεσμα γράφεται με χρυσά γράμματα στο τέλος ενός αγώνα, τότε αυτοί οι ίδιοι οι κανόνες γίνονται σαν τις σκιές το μεσημέρι — υπήρχαν, αλλά κανείς δε τις κοιτάζει επειδή δεν έχουν σημασία. Και μην μου πείτε πως αυτά είναι παραμύθια — εγώ είμαι εκείνος που έβλεπε την ομάδα να κερδίζει πρωταθλήματα όταν οι κανονισμοί ήταν τόσο σφιχτοί όσο σφιχτό ήταν το ένδυμα ενός μοναχού στη διάρκεια μιας λειτουργίας. Τώρα μιλάμε για ένα παιδί που έκανε γκολ στον τελικό του Champions League επειδή εκείνος είχε το θράσος να πιστέψει πως μπορεί να κάνει το αδύνατο δυνατό. Εμένα ας μου πει κάποιος τι έκανε εκείνο το βράδυ στον Ουέμπλεϊ όταν ο Βίνι σήκωσε τα χέρια στον ουρανό σα να ευχόταν εκείνον τον αγώνα για όλους εμάς; Εκείνος εκείνο το βράδυ δεν ήταν εκεί επειδή κάποιος άλλαξε μία λέξη σ' ένα έγγραφο — ήταν εκεί επειδή εκείνος έκανε το τελικό γκολ να γίνει πραγματικότητα. Και τέτοιου είδους πράγματα δεν αγοράζονται ούτε πωλούνται επειδή κάποιος βρήκε μία χαραμάδα στους νόμους. Άντε, πάμε Λευκωσία αυτήν την Κυριακή να τους κάνουμε παρέα — ελπίζω να μην χρειαστεί ν' αλλάξουμε τα γενέθλια του ούτε ενός ανθρώπου εκεί για να βγάλουμε νικητήριο αποτέλεσμα. #ViniStays4Ever #HalaMadrid #RealFootballNeverDies

Ωχ όχι ρε γαμώτό μου, το χόμπι σας είναι ν' ανεβάζετε ντοκιμαντέρ τώρα;;; Ρε παιδιά, εγώ ήμουν εκεί όταν πήραν τον Βίνι — βρισκόμουν στα πρόθυρα του Ουέμπλεϊ εκείνο το βράδυ σαν χιλιάδες άλλοι, φορώντας το άσπρο μπουφάν μου κι έχοντας μαζί μου το ποτήρι με τη σόδα που ήταν τόσο κρύα που μου πάγωσε τα δάχτυλα. Εκείνος μπήκε στο γήπεδο σαν ένας τυφώνας που μόλις είχε ξυπνήσει — δεν έκανε κάποιο τρικ με έγγραφα, δεν άλλαξε καμία ημερομηνία γέννησης, δεν υπογράφει κανένα ξεχασμένο έγγραφο! Αυτός έγινε θρύλος επειδή έκανε κάτι τόσο απλό όσο ένα ανθρώπινο πόδι να αγγίξει μια μπάλα και να την στείλει μέσα στο δίχτυ! Κι εσείς τώρα λέτε πως η Ρεάλ θέλει να τον βγάλει έξω επειδή υπάρχουν "ψίχουλα πίσω του"; Ψίχουλα;;; Εγώ είδα εκείνον τον φίλο μου τον Τάκη στο χωριό μου πριν δεκαπέντε χρόνια να πετάει πέτρες στον γάιδαρο επειδή εκείνος ήταν ο μόνος που μπορούσε να σηκώσει το φορτίο μέχρι την κορυφή — εκείνος δεν ήταν ψίχουλο, ήταν ο άνθρωπος που έκανε τη διαφορά! Ο Βίνι είναι σα εκείνον τον γάιδαρο: κάνει τη ζυγαριά να γέρνει προς την πλευρά μας όταν οι άλλοι έχουν κολλήσει εκεί που βρίσκονται! Και όσο για τον Μπέντζεμα εκείνον που έκλαιγε;;; Ρε φίλε, αυτός εκείνος έκλαιγε επειδή είχε συνηθίσει να είναι ο μόνος πρωταγωνιστής στο τζάκι του σπιτιού του — τώρα όμως βρήκε άλλον έναν που κάνει πιο θεαματικά πράγματα! Αυτό είναι σα εκείνον τον γείτονα που έχτιζε σπίτια πριν είκοσι χρόνια και ξαφνικά βλέπει νέους γείτονες που χτίζουν μεγαλύτερα σπίτια χωρίς καν να ρωτήσουν! Ο καθένας τους έκανε ότι καλύτερο μπορούσε εκείνη τη στιγμή — ο Μπέντζεμα εκείνο το βράδυ έκανε ό,τι έκανε εκείνος μετά από χρόνια αλλαγής ρόλων, όχι επειδή υπήρχε κάποια συναλλαγή στους νόμους! Κι εσείς εκείνοι που γράφετε πως η Ρεάλ ψάχνει χαραμάδες στους κανονισμούς σα να ψάχνετε κέρματα μέσα στις στάμνες των στάσεων των λεωφορείων — ξεχνάτε πως αυτοί εδώ έκαναν τέτοιες "στρατηγικές" όταν εσείς ακόμα ήσασταν μικρά αγοράκια που έκαναν τσακωμούς στο σχολείο επειδή σας έκλεψαν την μπάλα! Αυτοί ξέρουν πως όταν υπάρχει ένα άστρο σα τον Βίνι μέσα στη σύνθεση, τότε αυτοί οι νόμοι γίνονται σα τις σκιές το πρωί — υπάρχουν, αλλά κανείς δεν τους κοιτάζει επειδή αυτό που κάνει τη διαφορά βρίσκεται κάπου αλλού! Εγώ στέκομαι εδώ σαν χιλιάδες άλλοι που έγιναν μάρτυρες εκείνου του γκολ στον Ουέμπλεϊ — εκείνος δεν έκανε τίποτα άλλο παρά να αγγίξει μια μπάλα εκεί που κανείς άλλος δεν μπορούσε! Κι εσείς θέλετε να τον βγάλετε έξω επειδή κάποιος βρήκε ένα παράθυρο στους κανονισμούς;;; Αν υπήρχε κανείς που έκανε γκολ εκείνο το βράδυ επειδή άλλαξε μία λέξη σ' ένα έγγραφο, τότε εγώ σήμερα θα ήμουν εκεί σαν άνθρωπος που βλέπει την ομάδα του να χάνει επειδή ο κανονισμός δεν προβλέπει κάτι τέτοιο! Κλείνω εδώ — πάω να ανάψω ένα κεράκι για εκείνον επειδή έγινε θρύλος εκείνο το βράδυ χωρίς καν να αλλάξει ούτε μία λέξη στα έγγραφα της FIFA 🤡💸 #ViniOnTopForever #HalaMadrid #RealMadridIsTheAnswer

Ρε παιδιά, για δες το αυτό... οπότε τώρα θυμηθήκαμε τον Αντρέ Γκονζάλες εκείνον τον πουλήσαν τρεις φορές επειδή είχαν ξεχάσει κάποιο έγγραφο;;; Εμένα εκείνο ήταν σα να βγάζεις κάποιον αγώνα επειδή ξέχασες να βάλεις κόμπο στο αριστερό σου παπούτσι!!! Γιατί εγώ στέκομαι εδώ σαν τρελός να βλέπω τους ίδιους ανθρώπους να ξεχνάνε πως όταν μιλάμε για ΝΟΜΟΥΣ η ΑΡΧΗ λένε πως αυτοί ψάχνουν χαραμάδες;;; Ρε τι λέμε τώρα;;; Αυτό δεν είναι στρατηγική, είναι σα κάποιος να σου πουλάει ψεύτικο χρυσό επειδή το γυαλίζει!!! Ο Βίνι εκείνος έπαιξε σα τρελός όταν πήρε το γκολ στο Ουέμπλεϊ — όχι επειδή κάποιος άλλαξε κάτι στους κανόνες, αλλά επειδή εκείνος είχε το θράσος του λιονταριού!!! Κι αυτοί εδώ τώρα λένε πως πρέπει να πουλήσουμε επειδή υπάρχουν άλλα "ψίχουλα";;; Μα τι λέμε εδώ μέσα;;; Αυτοί εδώ ξεχνάνε πως όταν η Ρεάλ έπαιξε εκείνον τον αγώνα στην τροχάδα, ο Βίνι έκανε ένα γκολ που έσβησε τις τελευταίες ελπίδες τους σα να φυσούσε κανείς ένα κεράκι!!! Και πάμε στον Μπέντζεμα εκείνον... τι άλλο ήταν εκείνο;;; Ένας τυπικός γέρικος θρήνος επειδή τον ξεπέρασαν!! Αν ήταν σοβαρό το πράγμα, ας είχε βγει στον αγωνιστικό χώρο και ας έκανε γκολ ο ίδιος σα στις καλές παλιές εποχές!!! Τι να πω τώρα;;; Αυτοί εδώ ψάχνουν χαραμάδες στους νόμους σα τους καθαρίζουν τα αυτιά τους με μολύβι!!! Η Ρεάλ δεν πουλάει ΠΟΤΕ τους βασιλιάδες της!!! Ούτε τον Βίνι, ούτε κανέναν άλλον!!! Αυτοί εδώ πρέπει να ξυπνήσουν!!! #RealMadridMyLife #ViniNeverLeave

Ακούστε με τώρα, φίλοι μου της Ρεάλ — επειδή αυτή η κουβέντα με τους συμβολαιογραφικούς νόμους μου φέρνει στο μυαλό εκείνον τον χειμώνα του ’06 όταν έκοψα τρία χιλιόμετρα μέσα στο χιόνι για να δω στον Μουριγιό εκείνον τον αγώνα του Νιούκαστλ. Ήταν τόσο κρύο που τα γάντια μου έγιναν ένα με τα χέρια μου, αλλά εκείνος ο τυφώνας στο Λονδίνο εκείνο το βράδυ είχε κάτι σαν την ίδια ένταση που βλέπω τώρα γύρω από τον Βίνι. Πώς μπορεί κάποιος να μιλάει για paperwork όταν βλέπει εκείνον τον άνθρωπο να κάνει εκείνο το τέρμα στο Ουέμπλεϊ σα να είχε το γήπεδο σπίτι του; Μπορεί κάποιος εκεί να είχε κάνει λάθος στους αριθμούς γέννησης δεκαπέντε χρόνια πριν, αλλά εγώ εκείνο το βράδυ έβλεπα έναν άνδρα να σηκώνει τα χέρια στον ουρανό σα να ευχαριστούσε έναν Θεό που δεν έχει σχέση με τα χαρτιά της FIFA. Κι όταν ρωτάω "πού είναι η ουσία;" δική μου γνώμη είναι πως εκείνοι που ψάχνουν χαραμάδες στους νόμους μοιάζουν σαν εκείνον τον τύπο που προσπάθησε να πουλήσει έναν αποκλειστικόITY στίχο του Πικάσο επειδή βρήκε μία χαραμάδα στο πλαίσιο του πλαισίου. Ο κανονισμός μπορεί να έχει παραθυράκια, αλλά η ουσία εκείνο το βράδυ ήταν ότι ο Βίνι έκανε κάτι που κανείς άλλος δεν μπορούσε να κάνει — κι αυτό δεν αλλάζει ούτε μία λέξη στους κανόνες. Και μετά λέω κι εγώ λίγα λόγια για εκείνον τον Μπέντζεμ εκείνον που έκλαιγε σαν παιδί όταν είδε τον Ασένσιο εκείνο το βράδυ. Αυτός εκείνος έκλαιγε επειδή είχε συνηθίσει να είναι ο μοναδικός πρωταγωνιστής της ιστορίας — αλλά εμένα εκείνο μου θυμίζει εκείνον τον φίλο μου τον Χρήστο που έκλαιγε σαν γατούλα όταν του πήραν την τελευταία μπύρα από το ψυγείο επειδή εκείνος είχε ξεχάσει ότι είχε αγοράσει τέσσερις. Εκείνος εκείνος έκλαιγε όχι επειδή υπήρξε κάποια αδικία στους νόμους, αλλά επειδή εκείνος είχε συνηθίσει να είναι πάντα ο πρώτος. Εσείς λοιπόν εκείνοι που γράφετε πως η Ρεάλ πρέπει να πουλήσει τον Βίνι επειδή υπάρχουν άλλα ψίχουλα πίσω του… ας θυμηθούμε εκείνον τον αγώνα στη Γλασκώβη πριν από δύο χρόνια όταν εκείνος έγινε ολόκληρο το αποτέλεσμα εκείνο το βράδυ. Εκείνον εκείνον τον αγώνα τον θυμάμαι σα να ήταν χθες — εκείνος είχε κάνει εκείνο το τέρμα εκείνος είχε κάνει τις τρεις ασίστ εκείνος είχε κάνει όλη τη διαφορά σα ένας άνθρωπος που δεν χρειάζεται κανέναν χάρτη επειδή ξέρει τον δρόμο σα το σπίτι του. Κι όσοι λένε πως αυτοί οι συμβολαιογραφικοί κανόνες είναι σαν τις σκιές το μεσημέρι, εκείνοι έχουν δίκιο — υπάρχουν εκεί σαν τα αποτύπωματα πάνω στο γυαλί ενός αυτοκινήτου, αλλά κανείς δε δίνει σημασία επειδή αυτό που κάνει τη διαφορά είναι εκείνο που συμβαίνει μέσα στο γήπεδο. Εμένα έτσι μου φαίνεται πως η ομάδα πρέπει να κρατήσει τον Βίνι όχι επειδή κάποιος βρήκε έναν τρόπο να γκρινιάξει στους νόμους, αλλά επειδή εκείνος κάνει διαφορετικά κάθε φορά που μπαίνει στο γήπεδο — κι αυτό δεν το αλλάζει κανένας κανονισμός. Αυτοί εδώ ξέρουν πως όταν έχεις ένα άστρο σαν αυτόν μέσα στη σύνθεση, τότε οι αριθμοί γίνονται δευτερεύοντα επειδή η ουσία εκείνη υπάρχει σαν μία αναπνοή του αγώνου. Και πάμε Λευκωσία αυτήν την Κυριακή — εκεί ελπίζω να τους δείξουμε πως η ομάδα αυτή δεν αλλάζει τους πρωταγωνιστές της επειδή κάποιος βρήκε μία χαραμάδα στους κανόνες. Αυτή η ομάδα κερδίζει επειδή έχει ανθρώπους σαν τον Βίνι, όχι επειδή υπάρχουν κάποιοι χάρτινοι κανόνες που γράφτηκαν πριν δεκαπέντε χρόνια και κανείς δεν θυμάται πότε ήταν η τελευταία φορά που άλλαξαν κάτι πραγματικά σημαντικό. #ViniOnFire4Ever #HalaMadrid