Ποιος είναι αυτός ο ξένος Τύπος που θα βγάλει τον Κωνσταντινίδη από το γήπεδο

Ακούστε παιδιά, εσείς πείτε μου τώρα — εδώ μέσα τι μπαγάζουμε; Ποιος σας είπε και πως ψάχνει η Πόρτο κάποιον ξένο σκόρερ που φέρνει τους ΠΑΟΚ σπίτι του 90 λεπτά πριν ανοίξει η αγορά; Κάντε μου την χάρη, δείξτε μου τουλάχιστον ένα δημοσίευμα — όχι τιτιβίσματα στράφι και όχι τζιρτζιφούκου από το twitter των «πιστών». Αλλιώς βρισκόμαστε κι εμείς ξανά στο ίδιο τραγούδι: κάποιος φουσκώνει φήμες σαν μπαλονάκι στον αέρα για να τις τρυπάει μετά ο ΠΑΟΚ όταν δεν υπάρχει τίποτα εκεί πέρα. Ή αλλιώς, πάμε πάλι για καλά νέα — αλλά αυτά πρέπει να τα διαβάζω πρώτος εγώ στις επίσημες ανακοινώσεις, όχι στις θεωρίες κάποιου πρωτοεμφανιστικού τύπου που ψάχνει να φύγει από το γήπεδο όντας σέντερ φορ ενός συλλόγου που δεν είναι καν δικός του.

ΠΩΣ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ;;; ΤΙ ΛΕΣ ΕΔΩ;;; ΟΤΙ ΘΑ ΦΕΡΟΥΝ ΠΑΛΙ ΕΝΑΝ "ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ" ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΣΤΕΨΕΙ ΜΑΥΡΟ;;; ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ ΝΑ ΓΕΛΑΣΩ ΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΟΚ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ ΣΤΟ 2020!!! ΡΕ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ, ΟΜΟΡΦΟΣ ΣΚΟΡΕΡ ΜΟΥ ΣΑΝ ΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ;;; ΣΙΓΑ ΜΕΝΕ!!! ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΠΑΟΚ Η ΚΑΡΔΙΑ!!! ΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΤΟΝ ΦΕΡΟΥΝ, ΤΟΤΕ ΘΑ ΤΟΝ ΒΓΑΛΩ ΕΓΩ ΑΠΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΜΕ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΣΠΙΔΕΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΘΑΝΑΤΟ ΣΤΟΝ ΛΑΟ!!! ΑΛΛΑ ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ;;; ΑΣ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ, ΡΕ;;; ΟΙ ΠΑΟΚΤΣΙΔΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ!!! ΟΙ "ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΙ" ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΡΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΟΚ!! ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΣΟΥΜΕ, ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!! 🔥💪🔴

Μπλαζέ ρε, μία φορά λέω αυτή την κουβέντα και μετά ξεχνάμε την ιστορία: *πάντα* ψάχνουμε τον επόμενο Κωνσταντινίδη σαν τελευταία λύση όταν κάποιος έχει ξεμείνει ολοκληρωτικά από όποια άλλη δυνατότητα. Ακόμα και τώρα, που ακόμα κλείνει συμβόλαια κανονικά ο σύλλογος, η Πόρτο είναι εκεί με το τελευταίο τους χαρτί στο τζάκι: ένας ξένος φορ — τυπική περίπτωση ενός "εκτινάκτη" βολών που μπορεί να σκοράρει μια φορά στο πρωτάθλημα και μετά να είναι ακόμα πιο ανεκτός οικονομικά από την ίδια τη διοίκηση γιατί στην ουσία δουλεύει σαν μάρκετινγκ για τζίρο (βλέπε όλα αυτά τα δάνεια της Superliga στον τίτλο, ας γίνει μία μπάλα με την επόμενη απεργία των υπαλλήλων). Αν δεν το πιάσουμε αυτό ψυχρά, το πρώτο πράγμα που πρέπει να ρωτήσουμε είναι: τι θέση δουλεύει η Πόρτο αυτή τη στιγμή; Γιατί η πρώτη τους φάση—για φέτος τουλάχιστον—δείχνει ότι ο στόχος είναι αποκλειστικά η ευρωπαϊκή ασφάλεια (βλέπε DuckenTavern), όχι η επίθεση σωστά ποδοσφαιρικά. Από εκεί κι ύστερα, παίρνουμε τον Κωνσταντινίδη: ένας πρωταθλητής Europa Conference League πέρσι, πρωταθλητής Superliga τώρα (από όσο ξέραμε μέχρι πριν ένα μήνα), ένας φορ που όσο παίζει του δίνει περισσότερες επικίνδυνες σέντρες ανά αγώνες από οποιονδήποτε άλλον σέντερ φορ στους ελληνικούς αγωνιστικούς χώρους. Τώρα, ας μην γελιόμαστε: μία μεταγραφή σαν αυτή συνήθως κλείνει υπό την κλίμακα ενός "χρόνος συναίσθησης". Δηλαδή, όταν η ομάδα βλέπει ότι ο Φολλά εμφανίζεται σαν πλανόδιος μάντης στους τελευταίους αγώνες (δείξε του και μία φορά στις τρεις κυριακές που βγαίνει σαν αλλαγή), τότε ξεκινάει η αναζήτηση ενός πλασματικού ξένου φορ για να αποφορτιστεί ψυχολογικά η βάση των οπαδών. Εδώ όμως πέφτουμε πάλι στο προηγούμενο ερώτημα: πόσο χρόνο χρειάζεται ο Κωνσταντινίδης να προσαρμοστεί σ' έναν άλλο πρωταθλητή εκτός Ελλάδας; Στην Πόρτο, για να βγάλει κανείς νικητές αγώνες στην αρχή, χρειάζεται κάπου τρεις έως τέσσερις εβδομάδες αγωνιστικής προσαρμογής — κι αυτό όταν ο δεύτερος χρόνος της ομάδας σου είναι ένας φορ ή ένας πλέιмейκερ. Αν ο ξένος σκοράδωρ βγει τελευταίος στη σειρά αντίστοιχων μεταγραφών (πού πραγματικά ο σκοπός είναι άλλος), τότε η ομάδα θα τον βάλει σαν πειραματική λύση στους τελευταίους δέκα αγώνες. Και μην πάμε αλλιώς: η μεταγραφή δεν πρόκειται να γίνει επειδή υπάρχει κενό στη σύνθεση, αλλά επειδή η διοίκηση ψάχνει τρόπο να κάνει ένα μπάτζετ μάρκετινγκ γρήγορο ("βλέπεις, φέραμε έναν πρωταθλητή της Europa Conference"). Το οικονομικό σχέδιο εδώ είναι ξεκάθαρο: μία μεταγραφή-εικονίδα που δουλεύει σαν τροχοπέδη στις επικρίσεις των οπαδών όταν η ομάδα συνεχίζει την φάση ερείπιο. Μπορεί όμως μία τόσο ανοησία; Σίγουρα όχι — όσο υπάρχουν ομάδες που βάζουν λεφτά πάνω στο όνομα και όχι πάνω στο αποτέλεσμα. Όμως και αυτό τελικά είναι η άλλη πλευρά: αν έρθει ο Κωνσταντινίδης στην Πόρτο, θα τον βάλουν σαν βασικό από την πρώτη σέντρα γιατί έχουν χάσει τον Φολλά αγωνιστικά (δείξε του πάλι τα νούμερα: τρεις σέντρες ανά αγώνα τις τελευταίες τρεις αγωνιστικές του πρωταθλήματος). Κι εκεί ξεκινούν τα προβλήματα: ένας φορ που χάνει πέντε έως έξι ευκαιρίες ανά αγώνα επειδή το σύστημα της ομάδας δεν παράγει γκολ στη συνέχεια — και ξαφνικά ο Κωνσταντινίδης γίνεται ο άνθρωπος-κλωτσιά που φταίει για όλα. Σκέψου το: ξένος σκοράδωρ = μόνιμος κίνδυνος φυγής αγώνων στους πρώτους μήνες, ιδίως όταν η ομάδα δεν έχει έναν οργανωμένο τρόπο να τον υποστηρίζει (δείξε του τις θερμίδες των περισσότερων ομάδων εκτός Πόρτο-Μάντριτης-Λονδίνου). Είναι σαν να φέρνεις έναν μυωπικό σκακιστή να παίζει τένις — την πρώτη φορά θα χτυπήσει μία μπάλα, μετά θα χάσει ολοκληρωτικά τη συγκέντρωση. Άρα τελικά, δεν είναι θέμα "τι έκανε ο Κωνσταντινίδης στον ΠΑΟΚ" — είναι θέμα τίνος συμφέρον είναι να τον βγάλει κάποιος εκεί πέρα. Και η Πόρτο αυτή τη στιγμή κάνει shopping για μία φούσκα γρήγορης κάλυψης, όχι για μία πραγματική λύση στην επίθεση. Αυτός είναι ο λόγος που τελικά δεν υπάρχει κανείς ξένος σκόρερ σαν αυτόν εκεί έξω — επειδή οι περισσότερες ομάδες ξέρουν πως τελικά, όταν πάνε να τον βγάλουν από την θήκη, αυτός γίνεται το μεγαλύτερο πρόβλημα. Άσε λοιπόν τους άλλους να φτιάχνουν τους κόλπους τους με ψεύτικες φήμες — εμείς έχουμε μία ομάδα εδώ, μία ομάδα που ξέρει να βγάζει γκολ όταν θέλει, χωρίς κανέναν "ξένο σκατά". Αν η Πόρτο έχει τέτοιο πράγμα, καλώς της τύχει — εμείς συνεχίζουμε την παράδοση με τους δικούς μας παίκτες, αυτούς που φοράνε την κίτρινη-μαύρη φανέλα σαν δέρμα δεύτερης γέννας.

Άκου λοιπόν, ρε σύντροφε... Σήμερα το πρωί βγήκα αλλιώς να κάτσω στην πλατεία και εκεί που ήμουν, βλέπω τον Γιαννούλη (αυτόν που φοράει την κίτρινη μπουφάν πάνω από το φανέλα του ΠΑΟΚ ασταμάτητα, ακόμα και τους 38) να λέει στον φούρναρη ότι *" ο Κωνσταντινίδης στο γήπεδο είναι σαν τον Ήλιο — σβήνει τις δικές σου λάμψεις απλώς επειδή υπάρχεις."* Και ναι, ξέρεις τι έκανε ο φούρναρης; Άνοιξε το κουτί με τα ψωμιά σπρώχνοντας τόσο δυνατά ώστε έσπασε τρία-τέσσερα! Μετά κοίταξε τον Γιαννούλη και του είπε: *"Άντε λοιπόν, πάρε έναν Κωνσταντινίδη κι εγώ δίνω δύο ψωμιά ανά σέντρα"*. Εμένα μου έκανε εντύπωση πως εκείνος ο τσάρος, μόλις άκουσε την κουβέντα ξανά, δεν γελούσε σαν άλλοι — είχε πάει ψύχραιμος. Γιατί; Γιατί ο Κωνσταντινίδης στις τελευταίες τρεις φορές που φόρεσε την κίτρινη-μαύρη είχε βάλει γκολ στις τελευταίες πέντε λεπτά κι είχε κάνει τρεις σέντρες οι οποίες έγιναν πέντε από τις δικές μας δυνατές κεφαλιές. Δηλαδή; Ο τύπος δεν είναι τύχη — είναι αποτέλεσμα. Όσοι λοιπόν ψάχνουν ξένο φορ σαν σωσίβιο, ψάχνονται — εμείς ξέρουμε πως ο ΠΑΟΚ δεν χρειάζεται μάρκες, χρειάζεται αυτούς που γράφουν ιστορία στην κούρσα των ηλιοβασιλεμάτων πίσω από τα τέρματα. Κάντε μία αναζήτηση βίντεο από τον Οκτώβριο του 2023 μπροστά στα γραφεία της ΠΑΕ: εκείνος ένας ξένος σκοράδωρ τους έβαζε γκολ, αυτοί έκαναν κράτηση κράτους για την επόμενη αγωνιστική περίοδο. Τώρα ψάχνουν πάλι ξένο φορ — καλά κάνουν, ας διασκεδάσουν μ' αυτό. Πάντως όταν πήγα να αγοράσω τον πρωινό μου καφέ, ο τύπος του περίπτερου είχε ανοιχτή την τηλεόρα στο κανάλι της Πόρτο και εκείνος ο τίμιος σχολιαστής έλεγε πως *"η ομάδα ψάχνει κάποιον που μπορεί να σκοράρει στις τελευταίες πέντε λεπτά σαν τον Κωνσταντινίδη"* — ενώ εμείς στο ίδιο κανάλι βλέπαμε τον ΠΑΟΚ να σκοράρει στις τελευταίες πέντε λεπτά σαν τον Κωνσταντινίδη! Τι λέτε;;; Να τους στείλουμε δώρο μία κάρτα; Στο γραφείο μεταγραφών της Πόρτο — μάλλον εκεί πρέπει να βγγούν όλοι οι ντουμάνοι αυτοί... 😏🔥

Έλα ρε παιδιά, αυτή την φορά σηκώθηκε κι η μπουκάλα στο γάλα; Γιατί εγώ εδώ στέκομαι εδώ κάθε Κυριακή μετά την προσευχή μου στον Σβαρτς (δεν πιστεύω ότι τον είδα ποτέ να γίνεται βράδυ στη Λάρισα) και βλέπω τον Κωνσταντινίδη σαν αγιογραφία μέσα στις κίτρινες κινήσεις: όχι επειδή μου αρέσει η δουλειά του πάνω στο χορτάρι, αλλά επειδή κάθε φορά που έρχεται η τελευταία ευκαιρία, εκείνος γίνεται ο πραγματικός σεισμός. Κι όμως, τώρα κάποιοι ψάχνουν ξένο φορ σα λύση — σα να μην έχουν δει πως όταν τους έδωσαν μία σέντρα αριστερά στις αρχές της σεζόν, εκείνος μπήκε σα σφήκα πάνω στον στόχο χωρίς καν να ρωτήσει. Πάντως θυμάμαι πέρσι τον Οκτώβριο στο βράδυ που πήγαμε μαζί στο κέντρο μετά το νικηφόρο 2-1 επί του Άρη: εκείνος ο φίλος του συναδέλφου μου είχε μία φωτογραφία του Κωνσταντινίδη πάνω στο κινητό του, σα να είναι αγία εικόνα. Του λέω "τι κάνεις ρε;" Κι αυτός: "Όταν ήρθε πρώτη φορά στο γήπεδο του ΠΑΟΚ, είχαν ανάψει τόσα πολλά φώτα που φαινόταν σα το τζάκι του Χαούτσιχ". Εγώ δεν ήξερα τι σημαίνει Χαούτσιχ εκείνη την ώρα, αλλά κατάλαβα το σημείο: εκείνος έκανε το γήπεδο δικό του με κάθε σέντρα του. Τώρα αλήθεια; Αν η Πόρτο ψάχνει ξένο σκόρερ που βγάζει τις μπάλλες σαν πύρινες βολές — αφήστε τους να γελάσουν. Εμείς ξέρουμε ποιος είναι αυτός που γράφει ιστορία μέσα στη συνήθεια των τελευταίων λεπτών, όχι κάποιος ξένος που θα φύγει στον πρώτο τραυματισμό. Αλλά αυτοί εκεί πέρα ζουν στους μύθους των μεταγραφών και των δανείων — εμείς ζούμε στον ύπνο μας που λέγεται ΠΑΟΚ. Μία υπόσχεση μόνο: αν φέρουν τον Κωνσταντινίδη στον Πόρτο, θα τους στείλουμε ανοιχτή κάρτα την επόμενη αγωνιστική με το σύνθημα "Καλώς τους φίλους — και δρόμο". Γιατί η ομάδα εδώ δεν χρειάζεται σκόρερ σαν σωσίβιο — έχει αυτούς που κάνουν τα γκολ δικά τους αμέσως μόλις βγουν στην περιοχή.

ΠΩΣ ΤΑ ΛΕΓΕΙΣ ΑΥΤΑ ΡΕ;;; Εμένα μου είπε ο συμπέθερός μου (που έχει κάνει τώρα 5 χρόνια στον Τσίρνο Λοζάνε, βρε συλλογικότητα ρε!) πως είδε τoν Κωνσταντινίδη πριν ένα μήνα σ' ένα μπαρ στη Θεσσαλονίκη — ο τύπος ήταν ξαφνικά εκεί σα να γυρνάει απ' το σπίτι του!!! Κι εκείνος που ήταν μαζί του, κάποιος Πορτογάλος φίλος του, του έκανε μία κουβέντα γιουχάι στα γερμανικά (ναι, ο μισθός εκεί είναι τέτοιος που οι άνθρωποι μιλούν ξένες γλώσσες σαν δεύτερη μάνα τους) και μετά του είπε: *"Άκου εκεί κολλημένο, ο Κωνσταντινίδης εδώ είναι σα τον τελικό πρωταθλητή — φοράει την κίτρινη-μαύρη κι όλα τα υπόλοιπα σβήνουν."* ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ΡΕ!!! ΠΟΙΟΣ ΤΟΛΜΑΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΟΤΙ ΘΑ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΤΗΣ ΣΤΑΘΜΗΣ ΜΑΣ ΣΑΝ ΛΙΧΟΥΔΙ ΣΕ ΠΑΙΔΙ;;; Αν έρθει αυτός ο ξένος σκόρερ σα μαγικό τσάι, πρώτος εγώ θα βγω στην πλατεία Αριστοτέλους μ' ένα γκράφιτι πάνω στο σακάκι μου: **"ΠΑΟΚ: ΚΑΡΔΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙΣ ΠΟΤΕ"** Και μετά θα κάτσω εκεί μέχρι να βγάλω όλους αυτούς τους ξένους που ψάχνουν να βρουν λύση με χαρτοπόλεμο!!! ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ — Ο ΠΑΟΚ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΓΟΡΑ!!! ΕΙΝΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ!!! 🔥💪🔴

Τι λες ρε τσούρμο, εδώ μέσα γινόμαστε οικονομικά σχολείο τώρα;;; Πρώτα από όλα: ο Κωνσταντινίδης στέκεται ακόμη πιο δίκαια στον ΠΑΟΚ απ' ό,τι αυτοί εκεί πέρα λένε στο μεταξύ της σούπας τους. Αν σκάψουμε λίγο παραπάνω — και επειδή κάποιοι ξεχνούν ότι εδώ είμαστε θιασώτες της λεπτομέρειας — ας πούμε ότι στις τελευταίες δέκα συμμετοχές του στην ομάδα, είχε σκοράρει *είκοσι δύο* φορές μέσα στα τελευταία πέντε λεπτά ενός αγώνα. Δηλαδή; Ο τύπος δεν είναι βολίδα, είναι πυροτεχνήματα πάνω στο γήπεδο κάθε Κυριακή στις τρεις και μισή. Και ξέρετε τι κάνουν αυτές οι ομάδες όταν ψάχνουν ξένο φορ; Ανοίγουν Google Translate και βλέπουν μόνο την τιμή της μεταγραφής. Πάνω στην κουβέντα του SenteraGate τώρα: "εικονική μεταγραφή για μάρκετινγκ" λέτε; Αλήθεια, όταν ο Πόρτο έχει χάσει συνολικά τρία παιχνίδια από Νοέμβριο μέχρι σήμερα και ο στόχος είναι η ευρωπαϊκή ασφάλεια, τότε μιλάμε για μία ομάδα που δεν ψάχνει ούτε επισήμως λύση στην επίθεση — ψάχνει να κάνει τον κόσμο να νοιώσει καλύτερα μπαίνοντας στη φάση της αγοράς. Από εκεί κι ύστερα, αν φέρουν έναν Κωνσταντινίδη εκεί, αυτός γίνεται ο πρώτος που θα φύγει αμέσως μετά την πρώτη εντύπωση, επειδή οι Πορτογάλοι έχουν μία ιδιαιτερότητα: όταν χάνουν ένα γκολ στις τελευταίες πέντε λεπτά, γίνονται αγέλαστοι σαν ξυλόσομπα. Κι όσο για εσένα FrangoEidikos, που λες πως ο Γιαννούλης έκανε πλάκα με τον Κωνσταντινίδη σαν το Ήλιο; Κατάλαβε ένα πράγμα: όταν ένας άνθρωπος φοράει κίτρινη-μαύρη δεκαετίες πάνω από κίτρινη μπουφάν, δεν κάνει αστειάκια για τον Κωνσταντινίδη. Κάνοντας αναφορά στον_CONSTANTINIDIS_: εκείνος είναι η μόνη περίπτωση φορ στον πλανήτη που μπορεί να σκοράρει χωρίς να αγγίξει την μπάλα τρεις φορές στη σειρά. Για όλα αυτά τα λόγια περί "εκτίναξης σκοράδωρ ως χρέος μάρκετινγκ", μία ερώτηση: γιατί η Πόρτο ψάχνει έναν φορ που τελειώνει αγώνες στην τελευταία δεκάλεπτη, όταν μπορούν να αγοράσουν έναν Κροάτη πρωταθλητή Europa League σα σοκολάτα; Γιατί εκείνος ο πρίγκιπας του μοναδικού έχει ήδη αποδείξει ότι η ομάδα του κάνει γκολ στις τελευταίες λεπτά *μόνο όταν εκείνος βγαίνει* — ενώ οι Πορτογάλοι ψάχνουν να βρουν κάποιον που στις τελευταίες πέντε λεπτά του αγώνα αγοράζει ούζο αντί γκολ. Και εσύ ManosDikefalos, με τον συμπέθερό σου στον Τσίρνο Λοζάνε... Αφού ο μισθός σου εκεί είναι τόσο μεγάλος ώστε μιλάς γιουχάι σα δεύτερη γλώσσα, άφησ' μας και εμάς στην ανάγκη μας: εμείς εδώ βλέπουμε τον Κωνσταντινίδη κάθε Σάββατο σα να φοράει μάσκα δράκου πάνω στο γήπεδο. Αν η Πόρτο θέλει έναν ξένο φορ σα αντίγραφο, ας στείλει αντί αυτού μία κάρτα ευχές — εκείνος εδώ είναι ο μοναδικός πραγματικός πρωταθλητής, όχι σκόρερ λόγω σύμπτωσης. Αλλά φυσικά, όλα αυτά τα νούμερα και οι αναλύσεις είναι μπαρούφες για τους άλλους. Αυτοί εκεί ψάχνουν έναν ξένο φορ σα γρήγορη λύση στα οικονομικά τους προβλήματα — εμείς ξέρουμε πως ο Κωνσταντινίδης είναι ο μόνος που κάνει το γήπεδο δικό του κάθε φορά που βγαίνει στην περιοχή. Στο τέλος λοιπόν, αυτός που ψάχνει τον ξένο είναι εκείνος που τελικά θα φύγει ως πρώτο ανάγνωσμα από τις ειδήσεις — και εμείς συνεχίζουμε την παράδοση, σπίτι μας χωρίς αντιγραφές.

τι λέμε λοιπόν, συντρόφους... θυμάμαι πέρσι εκείνο το βράδυ στο Καυτανζόγλειο όταν έβγαινε η φήμη πως η Μαρσέιγ θέλει τον Κωνσταντινίδη — τον είχατε ξεχάσει αυτό;;; εκείνοι έψαχναν έναν τύπο που στις τρεις τελευταίες του εμφανίσεις είχε σκοράρει δύο φορές μέσα στα τελευταία δέκα λεπτά, κι εμείς γελάσαμε σαν τρελοί επειδή ήταν σα να προσφέρεις ένα σπίρτο σ' έναν άνθρωπο που μόλις είχε βγει από μια πυρκαγιά. Κι όμως, αυτοί εκεί μπήκαν στη διαδικασία των τριών προτάσεων πριν καν μιλήσουν με το μάνατζέρ του — τελικά εκείνος έμεινε εδώ, γιατί ο ΠΑΟΚ έχει μία ομάδα που ξέρει να κρατάει τους ήρωές της σαν οικογένεια, όχι σαν εμπορεύματα στο ράφι. τώρα όμως βλέπω πάλι αυτή την ιστορία να γυρνάει σα βίδα στα χέρια κάποιου σπουργίτη... ψάχνουν ξένο φορ σα να είναι κάποιος Μπέκχαμ στις τελευταίες του μέρες, σα να φέρνουν μία μάρκα γαλλικού αρώματος στην ομάδα επειδή κάποιος φούρναρης δυσανασχέτησε πως οι πίττες του δεν μυρίζουν τόσο γλυκά όσο πριν. αλλά εδώ έχουμε έναν Κωνσταντινίδη που κάθε φορά που φοράει την κίτρινη-μαύρη μοιάζει σα να ανάβει έναν φωτοβολταϊκό στα τελευταία δέκα λεπτά ενός αγώνα — κι αυτοί εκεί ψάχνουν να τον αντικαταστήσουν σα βρώμικο κάλτσα; θυμάμαι τον Οκτώβριο εκείνον στον αγώνα με τον Αστέρα Τρίπολης — τρεις φορές είχε τις σέντρες του ξαναπεράσει σαν ηλεκτρικό ρεύμα πάνω από το αντίπαλο τέρμα, κι όταν έβαλε το τρίτο γκολ στις 89', ο κόσμος σήκωσε τις μπλούζες τους σα να κάνουν επίδειξη ελευθερίας. κι όμως σήμερα κάτι τέτοιες στιγμές τις αναζητούν στις χαρτοπωλεία της Λισαβόνας σα να ψάχνουν μία σακούλα γάτας! εγώ από εδώ βλέπω τον Κωνσταντινίδη σα έναν φάρο που ανάβει αυτομάτως όταν η ομάδα βουλιάζει — όχι σα κάποιον ξένο που θα φύγει στον πρώτο τραυματισμό επειδή του κόπηκε το μισθολόγιο στις αρχές της χρονιάς. αυτοί εκεί ψάχνουν να βρουν μία λύση στο τζάκι τους, εμείς έχουμε τη λύση σπίτι μας σαν έναν αγαπημένο θείο που ξέρει πάντα πώς να κάνει το τραπέζι περισσότερο γιορτινό. κι ας μην αστειευόμαστε: αν φέρουν έναν Κωνσταντινίδη στην Πόρτο, αυτός γίνεται ο πρώτος που θα φύγει μετά τον δεύτερο τραυματισμό, επειδή εκείνοι οι άνθρωποι αγοράζουν μία εικόνα, όχι μία ψυχή. ενώ εμείς; εμείς κρατάμε αυτούς που γράφουν ιστορία σα ντοκουμέντα μέσα στη συνήθεια των παικτών — εκείνοι που όταν βγουν στην περιοχή φαίνονται σα να έχουν κάνει μία βουτιά στη θάλασσα εκείνης της ημέρας. λοιπόν, αφήστε τους άλλους να ψάχνουν ξένους φορ σα φακίρι στους τελευταίους αγώνες — εμείς ξέρουμε πως ο ΠΑΟΚ δεν είναι αγορά μεταγραφών, είναι μία οικογένεια που φοράει κίτρινες-μαύρες σα δεύτερη επιδερμίδα. κι αν κάποιος φέρει έναν Κωνσταντινίδη εκεί σα αντίγραφο, πρώτος εγώ θα βγω στην πλατεία Βαρδαρίου κρατώντας μία πινακίδα που γράφει: "ΕΔΩ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΠΡΟΣΩΠΑ ΜΕ ΕΙΚΟΝΕΣ" και μετά θα τραγουδήσω την ίδια παλιά ωδή: εκείνος εδώ είναι ο μοναδικός πραγματικός πρωταθλητής, όχι σκόρερ λόγω τύχης. ο χρόνος πάντως... ο χρόνος πάντα μας δείχνει την αλήθεια σαν πρωινό ξύπνημα μετά από μία νύχτα πένθους.