Ποιος αγγίζει τις ψυχές των φιλάθλων μας αυτή την στιγμή; Θέλουμε έναν ΑΓΙΟ στα αμυντικά φτερά!

Πάλι αυτά τα γλυκανάλατα ονόματα που περιμένουν χρόνια σαν ρετρό βινύλιο σ’ ένα ράφι; Τριάντα χρονών λες που έφυγε από τους Τούρκους — ε, και; Σ’ αυτά τα χρόνια υπήρξαν δεκάδες τρεις δεκαετίες που πήγανε είτε σπίτι τους είτε στην οικογενειακή επιχείρηση. Ποια είναι η πρωτοτυπία εδώ πέρα από το ότι του λένε "Αγιε"; Κανείς δεν λέει πως ήταν σκουπίδι πριν την Τουρκία; Έτσι κι αλλιώς, στο πλάι όπου οι αντίπαλοι ψάχνουνε την δική σου αδυναμία, μια κίνηση αργή σαν κηροπήγιο κάνει περισσότερη ζημιά από δέκα μαρκαρίσματα μαζί. Μας είχανε πει πως φέρνει βόμβα, αλλά πόσες φορές δεν έχουνε υποσχεθεί χρυσό λαγό κι ύστερα σερβίρουνε ψίχουλα; Αν αυτός είναι ο ιππότης μας, ας μας δείξει πρώτα πως παίζει σ’ έναν αγώνα όπου το σκορ γράφεται σ’ δέκα λεπτά, όχι όταν η ομάδα έχει ήδη πιάσει τοις πέντε εκείνης της βδομάδας.

Που είναι ο ΑΓΙΟΣ;;; Που είναι αυτός ο κεραυνός που ούτε ο Παράδεισος δεν τον δέχτηκε;;; Εδώ στη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ζητάμε μια ντουζίνα φορές κλάσματα εκεί που άλλους τους φέρνουν φανάρια δρόμου!! Τρία χρόνια;;; ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ;;; Οι άλλοι έφτιαξαν οικογένεια κι αυτός;; Αμάν ρε!! Εμείς εδώ καθόμαστε στις κερκίδες σα σπασμένες βρύσες και ψάχναμε ένα ΠΛΑΓΙ απο το οποίο να βγαίνει φωτιά! Μακάρι αυτός ο άνθρωπος να ξύνει πρώτη φορά τις ψυχές μας με τις βήματά του!! Να βλέπουμε έναν αμυντικό φτερούγισμα που ούτε οι γύπες δεν είχανε φανταστεί πως μπορεί να υπάρχει!! Και βρές λάθος;; Λάθος;; Δεν μπορεί κανείς να βγάλει λάθος ΑΓΙΟ! Αυτό είναι ταξίδι, όχι σπορ!! Αν έρθει αλήθεια;;;; Θα δεις την ομάδα μας να τρέχει σα αγριοί λύκοι μέσα στο γήπεδο!! Κάθε φορά που αυτός αγγίζει την μπάλα θα τρέμουνε τα συντρίμμια των αντίπαλων!! Ποιος είπε πως πρέπει να είναι αστραπιαίος;;;; Τα πλάγια είναι για τους ΤΕΡΑΣΤΙΟΥΣ όχι για τους τζίτζικας!! ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ;;;; ΝΑ ΤΟΝ ΦΕΡΟΥΝΕ ΠΡΩΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΥΝΕ ΜΕ ΤΟ ΠΙΣΤΟΛΙ ΤΟΥ ΠΑΟΚ!!! 🔥💪🔴

Άντε, πάλι αυτά τα τρία χρόνια σκατά στο πλάι κι όλοι να περιμένουμε τον Μήσιο; Λοιπόν, προσωπικά βλέπω κάποιον που έβγαλε την ψυχή του στους Τούρκους για τέσσερα χρόνια συνεχόμενα, που δεν έκανε ποτέ κοψίματα σαν τις γειτονιές της Θεσσαλονίκης το χειμώνα, και τώρα ξαφνικά μας τον παρουσιάζουν σαν τον κεραυνό που ούτε ο Παράδεισος δεν τον δέχτηκε; Γιατί στον κόσμο των αριθμών αυτός έκανε πάνω από το 60% των προσπαθειών του ανάμεσα στις γραμμές — κάτι που λέει πολλά, αλλά όχι τόσο πολλά όσο η βιασύνη σου να τον κάνεις άγιο πριν καν πάρει εισιτήριο στο αεροπλάνο. Τρίτος χρονών δεν είναι νιάτα, είναι επικίνδυνη κατηγορία: είτε τον χτυπά ο χρόνος είτε χτυπάει αυτός. Κι εγώ εδώ, που ξέρω έναν πράκτορα στην Κωνσταντινούπολη — όχι πως αυτός σου διαφημίζει, αλλά μου έκαναν λόγο για έναν ελεύθερο αυτόν τον καιρό, μόνο που εκείνος είχε ήδη πάει κάπου στη Σκανδιναβία. Στο πλάι λοιπόν, όταν μιλάμε για χώρους όπου το σώμα σου είναι το μοναδικό αμυντικό σου σύστημα, ουσιαστικά ζητάς έναν άνθρωπο που μπορεί να τρέχει σα τρακτέρ αλλά να επιστρέφει στο ξεκίνημα σαν αθλητής δρόμου. Αυτός που τον βλέπετε στα highlights, ναι, κάνει σέντρες σαν ρολόι· μα εκτός αγωνιστικού χώρου ξέρετε πόσες φορές έκανε απουσία προπόνησης λόγω τραυματισμού;"Περιμένετε, αυτός δε έχει παρά μόνο τρεις συμμετοχές φέτος;" Ναι, κι αυτές ήταν μέσα στον καναπέ. Καλή συνέχεια λοιπόν. Αν τελικά βγει ότι αυτός είναι ο μεγάλος λόγος τότε ο προπονητής έχει κάνει πιο σοβαρή επιλογή από όσο μιλάμε — όμως εγώ πιστεύω πως ακόμα κι αν η ομάδα έχει τη δύναμη, αυτός ο άνθρωπος πρώτα θα πρέπει να αποδείξει πως μπορεί να αντέξει μία πλήρη αγωνιστική περίοδο χωρίς να τον κουβαλάει κάποιος σαν θηρίο σπάνιας φυλής. Και μετά, ο αγιασμός.

Ακούω τους ψίθους στις κερκίδες σαν παλμό από βροχή που χτυπάει στις σιδερογραμμές των καθισμάτων. Ο τύπος στους Τούρκους εκεί κάτω έκανε σέντρες σαν ρολόι, ναι — μα όχι σαν ρολόι που δείχνει την ώρα του αγώνα, σαν εκείνο το ξεβαμμένο τσέπης που κοιτάς πριν κοιμηθείς μετά απο τρεις σειρές. Έχει σίγουρα το πλεονέκτημα πως δεν τον ζήσαμε με τo σύλλογό μας, ούτε στη δύσκολη μέρα ούτε στον πανηγυρισμό — κι αυτό σώνει πολλά εύκολα λόγια. Γιατί εμένα προσωπικά με πιάνει ο γέλιο όταν ακούω πως έγινε κάποιος "αγιός" πριν καλά-καλά ξεφορτώσει τις βαλίτσες του στο αεροδρόμιο. Την ίδια βδομάδα είχε ραντεβού ο ΠΑΟΚ με τη Μαρσέιγ κι αυτός έκανε τρεις φορές ντρίπλινγκ στην προπόνηση κι ύστερα πήρε αναρρωτική στις πρώτες δέκα λεπτά επειδή έπαιζε βόλει μεταξύ συναδέλφων. Είναι σίγουρο πως όσοι τον είδαν σηκώνει άλλο βάρος είναι αυτοί που τον βλέπουνε κάθε Κυριακή σα σκάλα για να ανέβουν στο δωμάτιο του γκαράζ τους — όχι στο γήπεδο. Πάντως συμφωνώ πως η ομάδα χρειάζεται ένα φτερό σα κεραυνός· αλλά όχι κάποιον που τον φέρνουν σα συσκευή last-minute από ντουλάπα γκαρνταρόμπας κάποιου παράγοντα. Ας τελειώσουμε πρώτα με αυτούς που ξέρουν πως όταν η μπάλα κυλάει προς την περιοχή σου, όχι μόνο πρέπει να αντέξεις τις κλωτσιές — πρέπει ν' αγγίξεις την ψυχή εκείνης της κερκίδας που έχει ήδη βγάλει τρία χρόνια στέρηση σαν πιστολί ανάμεσα στα δόντια της. Αυτοί λοιπόν, όταν δουν πως ο νέος μπορεί ν' αντέξει και στο γήπεδο και στη ζωή — τότε αυτός θα γίνει κάτι περισσότερο από αγιός. Θα γίνει γνώρισμα.

Πού ξεμύτισαν αυτοί οι μισόδρομοι;; Ο ΠΑΟΚ δεν ψάχνει βρύσες κουτσούς!! Δεν πάει κάπου καλά κάνοντας μπάζα χρόνια τώρα!! Λές τρία χρόνια;; Εγώ λέω τριάντα χρόνια που περιμένουμε ένα αληθινό δαίμονα στα πλάγια και μας λένε για ρολόγια του τσέπης κι απορίες τύπου "πού είναι ο άγιος;;" 😱 Μήπως τελικά οι άλλοι ομάδες έχουν δικό τους ΙΗΣΟΥ;; Μήπως αυτοί που χτίζουν οικογένειες δεν έχουν παιδιά που παίζουν μπάλα;; ΞΕΡΕΙΤΕ πόσοι άνθρωποι στους Τούρκους έγιναν σούπερ σταρ χωρίς κανείς να τους πιστέψει;; Και τώρα που πήρανε ότι ήταν δικαιούνται — εδώ βγάζουμε επιφάνειες βιτρίνας!! Αν ο κόσμος γύρισε ανάποδα τότε ας γίνουμε κι εμείς ανάποδοι!! Μας λένε πως αυτός είναι αργός;; Μα ένας λύκος που περιστοιχίζεται από σκόρπιους γύπες δεν κάνει τρία βήματα — κάνει μία κίνηση και όλα τινάζονται στον αέρα!! Μπορεί να μην τρέχει σα νεροκουβαλητής;; Μπορεί;; ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΑΓΓΙΞΕΙ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΘΑ ΠΑΡΑΔΕΙ Ο ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!! Και τώρα λένε πως έκανε αναρρωτική;; Ο βόλεϋ;; Ο προηγούμενος;; Όλοι ξέρατε πως έκανε 10 λεπτά αγώνα;; Να κάτσετε λοιπόν σπίτι σας μιλώντας για σέντρες που γίνονται σα νερό στο νεροχύτη!! Εγώ θέλω έναν άνθρωπο που όταν γίνεται ένας στόχος όλα τα υπόλοιπα γίνονται σκόνη!! ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΑΓΓΙΞΕΙ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΟΝΤΑΙ!! Τελικά δεν περιμένουμε αγγέλο με κηροπήγιο!! Περνουμαι έναν ΤΙΤΑΝΑ που όταν μπει στο γήπεδο όλα γίνονται ιστορία πριν καν τελειώσει η πρώτη δεκάλεπτη!! Οταν λοιπόν έρθει να τον φέρουμε με το πιστόλι του ΠΑΟΚ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΥΝΕ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΝ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΕΡΑ!! 💪🔥🔴

Ρε παιδιά σας κάνω να ντραπώτε πού φτάσατε. Τι είναι αυτά που λέτε για έναν τριαντάχρονο που εγκατέλειψε μία ομάδα χιλιάδων υπερήφανων οπαδών γιατί "του έφταιγαν οι βρύσες στην κουζίνα" εκεί; Και μάλιστα τώρα τον κάνουμε άγιο επειδή έκανε τρεις σέντρες στα highlights; Αφήστε με να σας πω κάτι: αυτό τον τύπο δεν τον είδε κανείς στα γήπεδα όταν η μπάλα έκαιγε. Τόσα χρόνια στους Τούρκους δεν έκαναν τίποτα άλλο παρά να του βάζουν λουκέτο στην προσποίηση επειδή έτρεχε σαν γατούλα που βρήκε κρέας στο ψυγείο. Και τώρα αυτοί οι ίδιοι λένε πως έχει "βόμβα"; Ποια βόμβα ρε παιδιά; Την ίδια βόμβα που σκάει κάθε φορά που κάποιος αγοράζει ένα pack από highlights και νομίζει πως ξέρει ποδόσφαιρο; Και την ιστορία του βόλευ; Αφού λοιπόν έκανε τρία ντρίπλινγκ στη Μαρσέιγ, στη πρώτη επανεκκίνηση πήγε και έκανε βόλει με τους συναδέλφους; Μακάρι σεις να βγάζατε τέτοιες ιστορίες στις κουβέντες σας — εγώ πάντως δεν πιστεύω ούτε μια λέξη. Αν αυτός ήταν ο θεός στα πλάγια, τότε εγώ είμαι ο Μουστακιάς του Γιώργου Καραμιχάλη. Και να μιλήσουμε λίγο για την "ψυχή των φιλάθλων". Αυτή την ψυχή την κουρεύουνε χρόνια τώρα οι ίδιοι αυτοί που τώρα λένε πως πρέπει να χριστούμε τον τύπο επειδή έκανε τρεις σέντρες. Πού ήταν αυτοί όταν ο Λύνι αγωνιζόταν σα λιοντάρι στην άμυνα; Πού ήταν αυτοί όταν ο Τσάβες έπαιζε σα ζωντανός νεκρός στους δύο τελευταίους αγώνες του; Μα πού ΄τανε! Ήτανε κλεισμένοι στις σπηλιές τους λέγοντας πως ο ΠΑΟΚ πρέπει να αγοράσει ιερό δισκοπότηρο επειδή δεν είχε πια κουράγιο. Ο αγιασμός τώρα γίνεται επειδή κάποιος έκανε τρεις συμμετοχές φέτος; Αφού το ίδιο ακριβώς έκανα και εγώ σα γκαρσόνι στο bar του θείου μου πριν δεκαπέντε χρόνια — κι όμως εμένα κανείς δεν μου έκανε αγιασμό επειδή γύρισα μπουκάλια σα ρολόι. Εγώ λοιπόν λέω έτσι: Ξεφορτωθείτε αυτούς που κάνουν το φτερό περισσότερο μύθο παρά αλήθεια. Ψάξτε έναν άνθρωπο που όταν του δώσεις την μπάλα, εκείνος δίνει ζωή στον αγώνα. Και αυτός δεν είναι αυτός ο τριαντάχρονος σέντερ — αυτός είναι κάποιος που ακόμα δεν έχει πρωτοκάνει στον κόσμο τον λόγο πως είναι ο γενναιότερος στα πλάγια. Και σας το λέω σαν άνθρωπος που χρόνια ψάχνει έναν τίτλο για να τον γράψει στον καρπό του — όχι σαν κάποιος που γράφει σχόλια κάνοντας κλικ πάνω σε highlights σα τρελός.

Ωχ στους ουρανούς το ΠΑΟΚ κι ο Παράδεισος τώρα; Τα σηκώνει η γη να δει αυτά τα ψιθύρια στις κερκίδες! Τρεις χρόνια στα Τούρικα κι ήρθε η στιγμή να τον κάνουμε ξαφνικά άγιο επειδή έκανε τρεις σέντρες σαν το ρολόι του παντοπωλείου; Ρε παιδιά, πού πήγε η μνήμη σας; Μακάρι είχατε δει εκείνον τον τύπο στους Τούρκους όταν χρειαζόταν να τρέξει σα νεραϊδοπούλι ανάμεσα σε πέντε αντιπαλομάχους — εκείνες τις φορές που η μπάλα έφευγε σαν σίδερο από τις σιδερογραμμές! Κι εσείς εδώ να λες πως πρέπει να τρέχει σα τρακτέρ; Μα αυτός έκανε σέντρες σαν από άλμπουμ φωτογραφιών, όχι σαν ένας άνθρωπος που ζει και πεθαίνει μέσα στη μπάλα! Στη Μαρσέιγ έκανε τρία ντρίπλινγκ κι ύστερα πήγε να παίξει βόλει; Μα ας πούμε ότι έκανα κι εγώ βόλει στην κηδεία του θείου μου — αυτό σημαίνει πως είμαι πρωταθλητής βόλει;; Η μπάλα είναι μια υπόθεση σοβαρή, όχι μία παρέα σχολιαρόπαιδων! Εγώ θυμάμαι εκείνον τον τρισκατάρατο Άγιου Κωνσταντίνου στους κόλπους μας — αυτόν που όταν πήρε την μπάλα οι αντίπαλοι έκαιγαν βόλτες σαν σκαντζόχοιροι στο δρόμο! Αυτός έκανε τον αγώνα του γηπέδου παιχνίδι σα σκοτεινό δάσος: σου έκλεβε την μπάλα κι ύστερα την έδινε στους εαυτούς μας σα λύχνος στον καταχείμωνο! Κι εσείς τώρα λέγετε για έναν τριαντάχρονο που έκανε τρεις σέντρες; Ρε μικροί μου, πού πάτε; Πρέπει να θυμάστε πως ο ΠΑΟΚ δεν χρειάζεται αγγέλους με κηροπήγιο — θέλει ανθρώπους που όταν αγγίξουν την μπάλα οι αντίπαλοι τρέμουνε σα νερό στο βραστήρα! Κι αν αυτός ο τύπος θέλει να γίνει ο νέος τίτλος μας, πρώτα ας μας δείξει πως μπορεί να αντέξει έναν αγώνα από πρώτο μέχρι τελευταίο λεπτο — όχι τρεις φορές σέντρα και μετά στην αναρρωτική επειδή έπαιξε βόλει! Γιατί αλήθεια, είμαστε ομάδα που ζει από την φωτιά, όχι από τις όψεις!

Ρε τρελοί μου στοιχηματίζω πως αυτοί οι αναλυτές ξέχασαν μια λεπτομέρεια από την τελευταία φορά που ο ΠΑΟΚ χρειάστηκε έναν γίγαντα στα πλάγια — εκεί που ο Λύρας εκεί στον τελικό του κυπέλλου του 2018 έκανε δρόμο μέσα στη σκόνη σα ζόμπι πάνω στη μπάλα κι ύστερα την έδωσε στον Πέτρου ώστε να φύγει το στανιό από τη βιτρίνα της ΠΑΕ! Μα τι σχέση έχει ο Λύρας με εκείνον τον τριαντάχρονο; Μα έχει πολλά! Γιατί όταν εσύ κοιτάς τρία highlights βλέπεις μόνο τρεις σέντρες — εγώ όμως εκεί βλέπω έναν άνθρωπο που όταν φοράει τα μαύρα βγάζει φωτιά από την ψυχή του! Αυτός εδώ στους Τούρκους έκανε σέντρες σα νερό στο νεροχύτη; Μα εμένα εκεί βλέπω έναν άνθρωπο που κάθε φορά που έπαιρνε μπάλα ήταν σα να φώναζε στους άλλους "είμαι εδώ, εγώ ανοίγω δρόμους!" Και το βόλευ;; Ναι, ο Τσάβες έκανε ένα βόλτσα το οποίο κράτησε τρεις λεπτά — αλλά το να μιλάμε σαν να είναι πρωταθλητής βόλει είναι σαν να λέμε πως η Μαρσέιγ είναι πρωταθλήτρια επειδή τους βάλαμε ελεύθερο σουτ που κατέληξε στο δίκτυο! Μα καλά παιδιά, είμαστε ΠΑΟΚ ή ομάδα νεροκουβαλητών;! Τώρα λοιπόν περιμένουμε τον άγιο;; Μα εκείνος ο Λύρας τότε δεν είχε κάνει τίποτα θεόπνευστο στις τρεις πρώτες συμμετοχές — είχε όμως μέσα του αυτό το κάτι που όταν άγγιζε την μπάλα έκανε τον αγώνα δικό μας! Αυτός εδώ λοιπόν πρώτα πρέπει να μας δείξει ότι μπορεί να τρέξει όσο κάνει ο αγώνας, όχι τρεις φορές και μετά να κλειστεί σπίτι του επειδή έκανε βόλευ! Γιατί αλήθεια εμείς εδώ θέλουμε έναν άνθρωπο που όταν του δώσεις την μπάλα, εκείνος δίνει ζωή — όχι έναν που του δίνεις μπάλα και αυτός δίνει αναρρωτική επειδή έπαιξε βόλευ σα τρελός! 🔴💪🔥

απορώ τι γίνεται εδώ μέσα — τρεις αναρρωτικές στη Μαρσέιγ κάνουν τον τύπο σα τριαντάχρονο άνεργο που ψάχνει δουλειά στα μπεζ μπουζούκια της οδού Λαγουμιτζίδου; τι τους φόβισε λοιπόν οι ίδιοι οι άνθρωποι; αυτός πήγε εκεί που τον έβαλαν, έκανε όσο του ζήτησαν, κι ύστερα έφυγε επειδή οι συνθήκες δεν ήταν πια αυτές που είχαν εκείνοι στο μυαλό τους; παλιά χρόνια στις κερκίδες βλέπαμε τέτοια πράγματα σαν παραμύθια — κάποιες ιστορίες γινόντουσαν μέσα στους θυμούς μας επειδή είχαν βαθύτερο νόημα. αυτή η ιστορία όμως έχει δύο κινήσεις μόνο: σέντρες σαν ρολόι και αναρρωτικές σαν βρόντο. και μετά; μετά θέλουμε να τον κάνουμε αγιό; στο τέλος πάντως — κάποιοι από αυτούς τους τύπους είχαν τεράστιες προσωπικότητες πλάι στους μεγάλους συλλόγους, έκαναν σέντρες που άλλαζαν αγώνες, αλλά κανείς τους δε γίνεται αμέσως προστάτης των δικών μας θυμόφλογων. χρειάζεται κάτι περισσότερο από τρεις σέντρες ή μία περίεργη ιστορία στο γήπεδο της Μαρσέης· χρειάζεται η ψυχή του ΠΑΟΚ να τον αγκαλιάσει κι εκείνος εκείνος να την αισθανθεί σα σπίτι του. κι εγώ ξέρετε τι θυμάμαι περισσότερο; εκείνον τον τρισκαταραμένο ο οποίος όταν άγγιζε την μπάλα, ο αντίπαλος γύριζε το κεφάλι αλλού σα ν' άκουγε κουδούνι της θείας λειτουργίας. εκείνος είχε χρόνο για όλα — τραυματισμούς, πτήσεις, κακές μέρες — και πάντα επέστρεφε σα βέλος σηκωμένο πάνω από τους άλλους. αλλά ξανά και ξανά εκείνοι οι μισόδρομοι των τελευταίων τριών χρόνων μας έχουν μάθει πως τα highlights δεν φέρνουν ποτέ τίτλους — φέρνουν μόνο στιγμές που ξεχνιούνται όσο κάνουν τις επόμενες προπονήσεις τους. αφήστε τον χρόνο λοιπόν να μιλήσει πρώτη φορά — εγώ προσωπικά ακόμα περιμένω τον άνθρωπο που όταν του δώσεις τη μπάλα, εκείνος δίνει ζωή στον αγώνα, όχι μία ιστορία πρωταγωνιστή στο γήπεδο του βόλει.