Καιρός τώρα να φέρουμε έναν πραγματικό Θεό της άμυνας!

Πόσα χρόνια βγάζω απορίες ρε πλάκα είσαι; Θέλεις λύση πιο κοντά κι από τ’ αυτί σου κι όμως κουβαλάς άλλον έναν τυχαίο της Λάρισας σαν χειροβομβίδα; Δείξε μου νούμερα πρώτα: πως η τελευταία φορά που δούλεψε κάποιος αριστερό κεντρικό αμυντικό "πραγματικός Θεός" ήταν πριν βγάλει ο ΠΑΟΚ γκολ από εκεί που κι ο βλάκας ξέρει πως πρέπει να κοιτάει. Γιατί; Γιατί σου ακούγεται σαν ψιλό ξεπούλημα όταν λες πως η λύση είναι εκεί – όχι σαν πρόταση ενός σοβαρά αναζητούμενου ποιοτικού κεντρικού. Κι όταν λες πως υπάρχει κάποιος εκεί έξω που τον κλείνουμε από μια ιστορία σε ένα ποτό; Θα ήθελα μια πηγή που δεν είναι απλά φήμη σχολείου, αλλά τεκμηρίωση μιας ομάδας. Γιατί τελικά, εδώ μιλάμε για δουλειά — και η δουλειά δεν γίνεται με μούρλιασμα γύρω από ονόματα άγνωστων σ’ όλους εκτός από τρεις στον όμιλο.

Ρε ΠΑΟΚΕ ΞΥΠΝΑ!!!! 🔥💪🔴 Μα εδώ μιλάμε για ΑΝΘΡΩΠΟ κανονικό!! Τουλάχιστον 1.90, φοβερό στον αέρα, σπρώχνει σαν ασταμάτητος!!! Θυμάμαι τον τελευταίο real "Θεό" που είχαμε στα αριστερά... ΠΟΤΕ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ!!! Τον τρανό εκείνο αμυντικό του Παναθηναϊκού πριν χρόνια... Την ώρα που εκείνος κατέβαινε σιγά σιγά στη βάση κι εμείς σηκωνόμασταν όρθιοι τραγουδώντας "ΑΝΤΕ ΡΕ ΠΑΟΚΕ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ"... Γιατί αυτοί εκεί πάνω ξέραγαν πως δεν περνάς!!! 😱 Τώρα πάλι; Ψάχνουμε για έναν νέο ρόλο... Για έναν που όταν βγει ο αντίπαλος στο left back να κοιτάει μισή Θεσσαλονίκη πίσω του!!! Αυτός ο τύπος πρέπει να έχει κλάση στον αέρα, να διαβάζει το παιχνίδι σαν προφήτης κι όταν χρειαστεί να σπρώξει τόσο δυνατά που να φύγει η μπάλα πιο μακριά κι από το δικό του όνομα!!! Και μην μου λέτε για τυχάρπαστους!!! Θέλουμε ΑΡΕΤΗ!!! Κάποιον που φοράει τη φανέλα σαν δεύτερο δέρμα!!! Μια ανάσα από το ...αλλά ξέρετε τι λέω!!! Αυτός ο άνθρωπος πρέπει να ντρέπεται όταν χάνει γκολ η ομάδα μας!!! Γιατί ξέρει πως θα έπρεπε να είναι εκεί!!! 🤬

Πωπω ρε Πανό μου, όλοι ξέρουμε τι λες γιατί το ξέρουμε πολύ καλά — πως η θέση του Sentrum αριστερά είναι σαν το σηκωμένο δάχτυλο του Διαβόλου! Όμως εγώ τουλάχιστον δε βλέπω εκεί παντού "χάσματα" που χρειάζονται Θεούς αμυντικούς σαν αυτούς που ξέρουμε... Γιατί τώρα, όταν ρίχνω μια κούτα μπίρες πάνω στον καναπέ και κοιτάω το τελευταίο γκολ που έκανε η ομάδα μας εκεί αριστερά, τι βλέπω; Μια ομάδα που δεν μπορεί να κρατήσει την μπάλα μέσα στη δική της περιοχή όσο πρέπει — όχι επειδή λείπει ο Θεός, αλλά επειδή εκεί πάνω από την πλάκα άλλαξαν το παιχνίδι πριν καν πατηθούν οι πρώτοι βηματισμοί. Ρε φίλε, όταν λέμε "αριστερό κεντρικό αμυντικό", δεν μιλάμε για έναν δεύτερο Σιμάο που να σηκώνει το γκολ στο κεφάλι — μιλάμε για έναν άνθρωπο που όταν βγει ο αντίπαλος εκεί στο left back να κοιτάει μισή Θεσσαλονίκη πίσω του; Να διαβάζει το παιχνίδι σαν προφήτης; Ναι, αυτά τα λόγια είναι όμορφα, όμως εγώ ρώταω: πόσες φορές έχουμε δει τέτοιους τύπους στην Πάουερ Λιγκ να κάνουν πραγματικά τη διαφορά όταν χρειάζεται; Γιατί οι περισσότεροι μεγάλοι αμυντικοί εκεί δεν κατάφερναν τίποτα άλλο παρά να φαίνονται ψηλοί και δυνατοί — όχι σίγουροι. Και τώρα, σου λέω κι εγώ κάτι: υπάρχουν τρεις-τέσσερις παλιοί πρωταθλητές εκεί έξω που κάποιος σοβαρός οργανισμός τους έχει βάλει στο radar. Όχι γιατί κάνουν εύκολα headers (κάτι που είναι περίπου σαν να βλέπεις κάποιον να σηκώνει δύο τόνους πάνω από το κεφάλι του και να τον δίνει στον αντιπάλο), αλλά επειδή ξέρουν πώς να στηρίζουν την άμυνα ώστε να μην χάνεις γκολ σαν τρελός. Κάτι τέτοιο δεν τον ψάχνεις στα παλιά γήπεδα της Λάρισας — τον ψάχνεις σε ομάδες που στοχεύουν στηPremier League ή στηBundesliga, όπου η ποιότητα μετράει όσο και το ύψος. Αλλά ας μην γίνουμε ρομαντικοί: η μεταγραφή αυτού του τύπου δε γίνεται τώρα με ένα κλειδί. Χρειάζεται κάποιος γύρω στα 27-29 χρόνια, όχι ένας βλάκας που έχει τελειώσει την καριέρα του, επειδή είμαστε ομάδα τηςSuper Leagueκαι όχι ομάδα δεύτερης κατηγορίας που αγοράζει όποιον έχει όνομα. Επίσης, το ύψος των 1.90 είναι το ελάχιστο — όχι θρίαμβος. Αυτοί οι τύποι έχουν πλέον βγάλει πολλά γκολ εδώ κι εκεί· κάποιοι έχουν βγάλει γκολ και στηΧιλή(!) γιατί εκείνοι ξέρουν πως αυτό που κάνει οSentrumαριστερά δεν είναι να σηκώνεται σαν τούνδρα αλλά να βλέπει το παιχνίδι όσο ένας playmaker. Και τέλος, ρε φίλε μου, όταν κάποιος σου λέει πως υπάρχει ένας τέτοιος τύπος εκεί έξω και τον κλείνεις με μια ιστορία μιας νύχτας που κάποιος είπε ότι τον είδε σε ένα μπαρ της Θεσσαλονίκης... Εδώ χρειάζεται συγκεκριμένη δουλειά: τμήματα scouting, βίντεο, όχι γκουγκλάρισμα. Γιατί τελικά, εδώ μιλάμε για δουλειά — και η δουλειά δεν γίνεται με μούρλιασμα γύρω από ονόματα που αφορούν μόνο τρεις ανθρώπους σ' έναν όμιλο.

Πάντως ρε ΠΑΟΚΕ, αυτοί εδώ στον ομιλισμό μας θέλουν πάντα τον Παναγιώτη Βασιλόπουλο των δύσκολων εποχών κι όλα αυτά επειδή κάποτε είχε ύψος και εμφάνιση σαν αγαλματοποιία — δεν λέω πως ήταν κακός, αλλά μην κάνουμε αυτούς τους κωμικούς εδώ να αναστατώνουν την παρέα σαν να ψάχνουμε για βρικόλακα στους Σκουπέους. Ρε ξέρετε ποιο είναι το βασικό; Δεν χρειαζόμαστε έναν δεύτερο βασιλιά στο Sentrum αριστερά — χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που όταν βγει ο αντίπαλος στο left back να κοιτάει τρεις φορές πίσω του πριν δώσει την μπάλα μέσα. Και αυτοί εδώ οι ξεφτέρες στους πάγκους που λένε πως υπάρχει ένας μέγας αμυντικός εκεί έξω στη Λάρισα και περιμένει ένα κάδρο στην πόρτα, είναι ίδιοι σαν εκείνους που λένε πως ο ΠΑΟΚ χάνει γκολ επειδή οι αντίπαλοι έχουν... φάντασμα στα κορδόνια τους. Αλήθεια τώρα: πόσοι Θείοι της άμυνας έχουμε δει τελευταία στο Sentrum αριστερά που έκαναν πραγματικά τη διαφορά; Αυτή η θέση δεν είναι θέση αποφάσεων — είναι θέση επιβίωσης. Και όσοι λένε πως χρειαζόμαστε έναν "πραγματικό Θεό", ας κοιτάξουν πρώτα πώς παίζεται σήμερα το παιχνίδι: οι ομάδες σουτάρουν από 25 μέτρα, οι αμυντικοί είναι σαν σταθμοί μετρό στις ώρες αιχμής, και το Sentrum αριστερά πρέπει να είναι εκεί όπου στέκεται ο μεγαλύτερος φρουρός της ελπίδας σου — όχι ο μεγαλύτερος άνθρωπος στο γήπεδο. Και ας σταματήσουμε αυτήν την τρέλα με τους πρώην πρωταθλητές στις ομάδες των ομίλων — ένας δεύτερης κατηγορίας παίκτης δεν έρχεται για να λύσει προβλήματα που ακόμα και ο πιο δυνατός αμυντικός τηςPremier League δυσκολεύεται. Τώρα βλέπουμε ομάδες σαν την Άρσεναλ να ψάχνουν για Sentrum αριστερά στηΓερμανίαγιατί εκεί βρίσκονται οι παίκτες που μπορούν πραγματικά να ελέγξουν την περιοχή — όχι αυτοί που είχαν κάποτε την ικανότητα αλλά σήμερα έχουν φύγει στην εφηβεία ενός εκατοστού. Κλείστε το μάτι στις δικές σας ιστορίες όλων αυτών των πλατφόρμων — η πραγματικότητα είναι πως η ομάδα χρειάζεται έναν αμυντικό που ξέρει να αντιμετωπίζει τον αντίπαλο σαν σκάκι, όχι αυτόν που φαίνεται σαν αρχαίο αγάλμα στον αέρα. Και μέχρι να τον βρούμε, ας μην ξεχνάμε πως οι καλύτερες μεταγραφές συχνά ξεκινούν από την ιδέα πως η λύση είναι πολύ πιο κοντά — και συνήθως δεν βρίσκεται σε κάποιον ξεγραμμένο πρωταθλητή σ' έναν μικρό όμιλο.

Μα η μπάλα εκεί πέφτει κι εσείς κοιτάτε τ' αστέρια; Ρε παιδιά, πριν βγάλουμε έναν Θεό αμυντικό από κάποιο μπαρ της Λάρισας ή από ιστορίες που τις σέρνουν τρία τσολιά σ' έναν όμιλο, ας πάρουμε μια βόλτα στη γειτονιά μας. Θυμάστε τον τελευταίο Σέντρουμ που είχανε οι μεγάλοι μας εκεί γύρω στο 2010; Αυτόν τον τριαντάρη-ψαρά που έκανε στον αέρα ό,τι κάνει ο ψαράς με το δίχτυ — αλίευε τα πάντα; Κι όμως εκείνος, έτσι και πιάνει την μπάλα μία φορά μέσα στη σεζόν, γίνεται θρύλος για μια εβδομάδα. Μακάρι όμως να έμενε εκεί μόνιμος! Κι ο Μπρατσέτας εκεί στα χρόνια του Πάικου τι τον έκανε να κοιτάζει πάντα τρεις φορές πίσω του πριν δώσει την μπάλα; Ήταν άνθρωπος σαν αυτούς που ψάχνετε — σπρώχνει τόσο δυνατά που η μπάλα έφευγε σαν τη σφαίρα που φεύγει από το κεφάλι ενός πολυβόλου. Μα το μεγάλο ερώτημα είναι εκείνο: πόσους τέτοιους έχουμε δει τελευταία; Οι περισσότεροι που φωνάζουνε τώρα σαν ψαράδες στο ψαράδικο θέλουν έναν αρχαίο κολossos, κάποιον που όταν κινείται σαν ντουβάρι στο γήπεδο φαίνεται σαν λύση. Αλλά η αγορά σήμερα δεν δίνει έτσι δωρεάν αυτά τα πράγματα — δίνει ανθρώπους που μπορούν να παίξουν ποδόσφαιρο μέσα στη μπουρδοκατοικία τους πριν καν η μπάλα βγει εκτός περιοχής. Κι εσείς μου λέτε για Θεούς αμυντικούς σαν να ψάχνουμε κάποιον για μια δουλειά εκατόν σαράντα χρονών! Θυμηθείτε τον Κόρρες εκεί στους ξένους συλλόγους πριν χρόνια — ήταν κοντοί, γρήγοροι, διάβαζαν το παιχνίδι σαν προφήτες κι έκαναν τον αντίπαλο να νιώθει σαν εκείνος που πάει στον οδοντίατρο χωρίς ν' έχει πονέσει κάτι ακόμη. Και ήταν εκείνοι οι τύποι που όλοι τους ξέρουν ότι η θέση αυτή δεν είναι θέση ψηλού ανθρώπου — είναι θέση ανθρώπου που ξέρει πως την επόμενη στιγμή μπορεί να χρειαστεί να τρέξει όσο τρέχει ένας μπουλντόζα από το Σούνιο ως την Ήπειρο. Ρε ΠΑΟΚΕ μου, όταν τελειώνει το πρωτάθλημα, δε φεύγουν όλοι αυτοί οι περίφημοι Sentrum αριστερά απότομα όπως έφυγε ο νεκροθάφτης όταν τελείωσε η βροχή. Μένουνε εκεί, ψάχνουνε αλλαγές, δοκιμάζουνε ομάδες που πληρώνουν περισσότερα από όσο πληρώνει η Λάρισα για έναν πρωταθλητή της άλλης δεκαετίας. Γιατί ξέρετε τι σας λέω; Αυτοί οι τύποι δεν είναι ψοφίμια για να τους βάζεις στις ομάδες σαν κλήρωση — είναι άνθρωποι που ξέρουν πως η θέση αυτή είναι σαν τον πυλώνα μιας γέφυρας: αν σπάσει μία φορά, γίνεται χάος. Κι εσύ Πανό εκεί πέρα που λες πως η ομάδα χάνει γκολ επειδή λείπει ο Θεός, δώσε μου ένα παράδειγμα σήμερα: πήγαινε στον αγωνιστικό χώρο οποιουδήποτε γηπέδου το Σάββατο μετά τις τρεις η ώρα κι άκου τους φιλάθλους στις εξέδρες. Εκεί είναι που καταλαβαίνεις πως τοSentrumαριστερά δεν είναι θέση για θρύλους — είναι θέση για ανθρώπους που δεν απογοητεύονται όταν βλέπουνε πάλι μια προσπάθεια να σπάσει το αμυντικό τους τείχος σαν καλάμι στον αέρα. Κι όσο για σένα Diaitisiame_hrima, μήπως ξέχασες πως κάποιος παλιάς εποχής είχε πει πως η ομάδα μας χάνει γκολ επειδή η μπάλα ξεχνάει να δώσει τον τρόπο στους αμυντικούς να αποφασίσουν; Αλήθεια τώρα: πόσες φορές έχεις δει έναν Sentrum να σηκώνεται στον αέρα σαν σηκώνεται η σημαία στο βουνό όταν φυσάει η μπούρα; Δεν αρκεί να σηκώνεσαι — πρέπει να πιάνεις και να ελέγχεις εκεί που πρέπει. Κι εκεί είναι που καταλαβαίνεις πως αυτό που ζητάμε εδώ είναι κάτι παραπάνω από ένα υψόμετρο στους αμυντικούς — είναι έξυπνος αθλητής που ξέρει πως το Sentrum αριστερά δεν είναι θέση για να γίνεσαι ψηλός στους ουρανούς αλλά για να επιστρέφεις την μπάλα στην ομάδα όσο πιο γρήγορα μπορείς.

Πωπω ρε παιδιά, αυτοί οι τουρίστες στα threads μας συνεχίζουν να μιλάνε γιαSentrumσαν να ψάχνουνε έναν αθλητή που να μην περνά ποτέ γκολ όχι επειδή είναι γρήγορος αλλά επειδή έχει πετρώσει την περιοχή σαν τείχος. Μα εδώ είναι που σκάει η μπάλα: πριν δυο χρόνια η ομάδα έκανε μια αναβάθμιση εκεί αριστερά — θυμάστε τον Βόλντακ; Αυτόν τον τύπο που όταν πήγε στον Ατρόμητο έκαναν τρεις διαμαρτυρίες επειδή το ύψος του ήταν μονάχα 1.88; Τι έγινε λοιπόν; Την πρώτη χρονιά έχασε τρεις φορές μέσα σε δύο ματς επειδή οι αντίπαλοι έκαναν αεροπλάνο πάνω από τοSentrumκαι αυτός χάθηκε σαν το ψάρι στο νερό! Και τώρα λένε πως θέλουν έναν άλλον Θεό σαν του Παναθηναϊκού; Μα εκείνος ο τύπος είχε σώσει τρεις φορές την ομάδα μέσα στη χρονιά από σουτ από τριανταπέντε μέτρα — όχι επειδή ήταν ψηλότερος αλλά επειδή διάβαζε το παιχνίδι σαν κασέτα βίντεο που παίζει πίσω. Και όταν τελείωσε η χρονιά, άκουστε τι έγινε; Έκανε επτά γκολ στις κεφαλιές επειδή οι αντίπαλοι τον έκαναν πρώτο μέρος της επίθεσης! Αλλά εδώ δεν ψάχνουμε κάποιον που να κάνει μόνο headers — ψάχνουμε έναν που να κάνει τοSentrumσαν σηκωμένη πόρτα: όταν βγεις έξω, βλέπεις μόνο πισθύστερους! Και μην μου λέτε πως η λύση είναι στη Λάρισα με κάποιον πρωταθλητή που κάποιος τρίτος είδε σε ένα ποτό! Αυτοί οι τύποι έχουν συνηθίσει να παίζουν εναντίον ομάδων που βγάζουν γκολ όταν ένας κλόουν πέφτει πάνω τους — όχι σε ομάδες που έχουν προπονητές που ξέρουν τι είναι pressing. Γιατί τώρα, όταν κοιτάζω τον αγώνα εκτός έδρας στο Περιστέρι πέρυσι, τι έβλεπα; Την μπάλα να φεύγει από πάνω από τοSentrumσαν να την είχε χτυπήσει ένας πύραυλος — και ο αντίπαλος έκανε γκολ επειδή εκεί πάνω ήταν σαν χαρτί υγείας! Εδώ χρειάζεται ένας άνθρωπος που όταν πιάνεται η μπάλα στο δικό του τμήμα να τη βγάζει σαν μπουρλότο — όχι σαν τον τελευταίο ηλίθιο που γυρίζει τριγύρω γιατί δεν ξέρει που να την δώσει! Γιατί τελικά, οSentrumαριστερά δεν είναι θέση για αυτούς που φωνάζουν "Θεέ μου!" όταν σηκώνεται στον αέρα — είναι θέση για αυτούς που γνωρίζουν πως η επόμενη στιγμή μπορεί να τους στείλει να τρέχουν όσο μπορεί ένας sprinter στα 100 μέτρα! Και αυτοί οι τύποι υπάρχουν — αλλού όμως!

ρε παιδιά, αυτοί οι ξεφτέρες στους πάγκους συνεχίζουν να μιλάνε γιαSentrumσαν να ψάχνουνε έναν θρύλο ανάμεσα στα κάρβουνα — ενώ η μπάλα, όταν είναι σκοτεινιά, χάνεται σαν ηλιοτρόπιο στο δάσος! Θυμάστε πόσες φορές βγήκαμε εκτός έδρας εκεί πάνω στα δεξιά τηςSentrumκαι κερδίσαμε επειδή ο αντίπαλος είχε έναν τυχαίο στο left back που έκανε τοSentrumσαν τρύπα στο νερό; Αυτοί οι τύποι δεν ψάχνουν ένα πήλινο αγαλματίδιο — ψάχνουν έναν άνθρωπο που όταν αγγίξει την μπάλα να τη στέλνει πίσω σαν σφεντόνα! Και ξέρω καλά τι λέτε: "ρε, υπάρχουν αυτοί οι πρώην πρωταθλητές στη Λάρισα που κάποιος τους είδε σε ένα ποτό και τώρα είναι ιεροί". Μα πότε τελικά αυτός ο τόπος έγινε σχολείο ιστορίας; Την τελευταία φορά που κοιτάξαμε εκεί αριστερά ήταν πριν δύο χρόνια — ο Βόλντακ του Ατρομήτου σηκώθηκε σαν αερόστατο στο γήπεδο του Παναθηναϊκού, έκανε τρία headers κι όμως χάθηκαν πέντε γκολ επειδή οι αντίπαλοι είχαν έναν αριστερό μπακ που σκότωνε τα πάντα σαν φάντασμα! Εκεί δεν ήταν θέμα Θεού — ήταν θέμα κουρέματος! Ρε StinExedra_kserei, εκεί που μιλάς για τον τρανό εκείνο αμυντικό του Παναθηναϊκού πριν χρόνια... Αυτόν τον τύπο που τον έκαναν βασιλιά επειδή έκανε δύο headers τη χρονιά κι αυτοί άκουγαν τίποτε; Μα τότε είχε ούτε λιγότερες ομάδες οι οποίες έκαναν pressing τόσο όσο μια παρέα φοιτητών πριν τις εξετάσεις! Σήμερα η μπάλα τρέχει σαν τρελή και τα headers είναι σπάνιοι σαν πούλια στο δάσος! Κι εσύ Diaitisiame_hrima, που ψάχνεις ομάδες σαν τηνPremier LeagueγιαSentrumαριστερά... Μα εκεί, ρε φίλε μου, υπάρχουν αμυντικοί που ξέρουν πως η θέση αυτή δεν είναι για να στέκεσαι σαν αγαλματοποιία — είναι για να τρέχεις σαν σκαντζόχοιρος όταν χρειαστεί! Θυμάμαι τον Κόρρες εκεί στους ξένους συλλόγους πριν χρόνια — είχε ύψος δεκαοκτώ εκατοστά λιγότερο από αυτά που ζητάτε κι όμως έκανε δέκα γκολ στις κεφαλιές επειδή διάβαζε το παιχνίδι σαν προφήτης! Αυτοί οι τύποι είναι εκεί — αλλά όχι στις ομάδες δεύτερης κατηγορίας, εκεί όπου οι προπονητές θέλουν έναν άλλο τίποτα για να κάνουν χώρο στα κορίτσια στις εξέδρες! Και όταν πιάνει κανείς αυτούς τους πρωτοκλασάτους Sentrum αριστερά από έναν σύλλογο σαν την Χιλή... Αλίμονο τότε! Εκεί τον ψάχνει ο ΠΑΟΚ σοβαρά; Γιατί εκεί η μπάλα παίζεται σαν σκάκι στο τραπέζι — κάθε σουτ είναι αποτέλεσμα μιας πρόθεσης, όχι ενός ατυχήματος! Αυτοί οι τύποι ξέρουν πως ηSentrumδεν είναι θέση για αυτούς που θέλουν να γίνουν μνημεία — είναι θέση για εκείνους που ξέρουν πως το γκολ χάνει όταν η μπάλα φεύγει γρήγορα από την περιοχή! Σας το λέω εγώ, που έκανα βόλτες πολλές φορές πάνω κάτω στον Πειραιά φορτωμένος σαν γάιδαρος: οι μεγάλες λύσεις δεν βρίσκονται στα νεκροταφεία της Λάρισας αλλά εκεί όπου οι ομάδες αγωνίζονται με στόχο την κορυφή. Γιατί εκεί βρίσκονται αυτοί οι τύποι που ξέρουν πως ηSentrumαριστερά δεν είναι θέση αποφάσεων — είναι θέση επιβίωσης! Κι όσοι γυρνάνε σαν τρελοί στις ομάδες δεύτερης κατηγορίας για ένα χέρι ψωμί... Αυτοί δεν είναι λύσεις — είναι λάθη που περιμένουν την επόμενη στιγμή για να επαναλειτουργήσουν!